موسیقی بخش جدایی ناپذیر در زندگی همچنان که در حیطه توانبخشی هم به کارگرفته میشود. موزیک بی کلام پیانو اثر ریچارد کلایدرمن را بشنویم و لذت ببریم 
۱۶:۲۳
بخشی از آموزش ها در کاردرمانی ذهنی . سپاس از کاردرمانگر مجرب و بسیار توانمند حاضر در کلینیک نوژین خانم مینا دانایی فر
۱۶:۲۷
۱۶:۲۷
برشی از کاردرمانی جسمی درمراجعین صافی کف پا
۱۶:۲۹
۷ تمرین درد سیاتیک کلینیک توانبخشی نوژین
۱۶:۳۰
۲:۵۱
تمرینات و مراحل کاردرمانی جسمی سپاس از آقای آوات چلبیانی کاردرمانگر مجرب و توانمند حاضر در مجموعه نوژین
۲:۵۶
فواید ماساژ درمانی
۶:۰۰
آدرس صفحه ما در پیامرسان اینستاگرام
۱۲:۲۹
Mirror therapy درمان با آینه بهبود مهارتهای حرکتی و بازتوانی عضلانی بعد از آسیبهای مغزی نخاعی
۱۲:۲۹
کانال کلینیک نوژین در آپارات هم راه اندازی شد. از طریق سایت و یا اپلیکیشن آپارات میتونید متصل شوید.
۳:۵۵
۷:۳۹
۱۵:۰۲
نقصتوجه-بیشفعالی؛ حمایت والدین در رفع موانع ارتباطی
برای بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه-بیشفعالی(ADHD)، یکی از سختترین موضوعات مرتبط با بیماریشان، چالشهای اجتماعی ناشی از آن است.بر اساس مطالعات، بیش از نیمی از کودکان مبتلا به این اختلال، هیچ دوستی صمیمانه و متقابلی ندارند. حتی هنگامی که این کودکان وارد دوستی با همسالان خود میشوند، رابطهٔ آنها، کیفیت و پایداری روابط کودکان غیر مبتلا به این اختلال را ندارد؛ و اغلب، دوستان خود را طی مدت کوتاهی از دست میدهند.
در تعدادی از مطالعات، که میزان محبوبیت این کودکان درمیان همسالانشان را بررسی کردند، نشان داده شد که در رأیگیریهایی که از شاگردان دبستانها دربارهٔ افراد دوستداشتنیشان در کلاس انجام شد، کودکان مبتلا بهADHD تعداد رأیهای بسیار کمی در مقایسه با کودکان غیرمبتلا، داشتند.
یکی از دلایل توجیهکنندهٔ این یافتهها این است که کودکان مبتلا به ADHD، به طور قابلتوجهی، مهارتهای اجتماعی پایینتری نسبت به همسالان خود دارند؛ در زیرگروهی از مبتلایان به ADHD، که علامت بیشفعالی بارزتر است، فعالیت بیوقفه، رفتارهای تکانشی و پرخاشگریهای مکرر، باعث رنجش و طرد شدن آنها از سوی همسالانشان میشود؛ و در گروهی که علامت کمبود توجه غالب است، کنارهگیری و عدم علاقه به ارتباط با دیگران، باعث ایجاد مشکل در ارتباطات اجتماعی میشود.
با این حال، اغلب کودکان مبتلا به ADHD، بسیار خلاق و پر شور و شوق نسبت به علایقشان هستند. انرژی و شور و هیجان آنها میتواند بسیار جذاب باشد. جهشهای سریع آنها، از موضوعی به موضوع دیگر، هنگام صحبت کردن، میتواند ذهن شنونده را فعال و مجذوب کند.
یکی از مهمترین عواملی که میتواند به کودک، برای غلبه بر چالشهای اجتماعی کمک کند، داشتن رابطهای دوستانه با والدی است که او را همانند یک مربی به سمت یادگیری مهارتهای اجتماعی هدایت میکند.
اولین گام برای برقراری رابطهٔ دوستانه با کودک این است که والد به او نشان دهد که دغدغههایش را درک می کند و متوجه است که حتی هنگامی که کودک با رفتارهایش شرایط را آشفته کرده است، عمیقا نیت بدی نداشته است.
هیچ گاه نباید کودک را مقابل دیگران سرزنش کرد. هنگامی که کودک با همسالانش درگیر میشود، باید او را از جمع کنار کشید، ابتدا احساساتش را تصدیق کرد؛ "میدانم چقدر احساس بدی پیدا میکنی وقتی برنده نمیشوی"، و سپس دربارهٔ تاثیر رفتارش بر اطرافیان با او گفتگو کرد؛"ممکن است دوستت فکر کند تو به او اهمیت نمیدهی".
هنگامی که یک کودک، سابقهای از بدرفتاریهای اجتماعی دارد، مشهور شدن در میان همسالان به واسطهٔ آن رفتارها، بسیاری از اوقات باعث نادیده گرفته شدن تغییرات مثبت، توجه افراطی به اشتباهات، و فرصت ندادن به او برای جبران اشتباهاتش میشود.
برای تعدیل این فضا میتوان فرصتهایی را برای کودک فراهم کرد، که با کمک والد در نقش یک مربی، به صورت تکبهتک، همسالانی را که آمادگی بیشتری برای دوستی با او دارند دعوت کند، تفریحات مشترکی با آنها داشته باشد، بازی مشارکتی را تمرین کند، اشتباهات گذشته را جبران کند، و بتدریج دوستیهایش را عمیق و پایدار کند.
در هریک از ملاقاتهایی که کودک با یکی از همسالانش دارد، اگر علیرغم تلاشی که برای برقراری یک رابطه صمیمانه دارد، الگوهای رفتاری مخرب باعث ایجاد درگیری و بحران شود، گوش به زنگی والد، مداخلهٔ به موقع او و جلوگیری از اوجگیری تنش با منحرف کردن حواس دو کودک از موضوع درگیری، میتواند فرصتهایی را برای تلاش دوباره، در اختیار کودک بگذارد.
در تمامی مراحل دشوار سازگاری با چالشهای اجتماعی مرتبط با اختلال ADHD، حضور گرم و حمایت کنندهٔ والد، و نشان دادن لذت خود از همراهی با کودک، میتواند مهمترین عامل اطمینان بخش برای ادامه مسیر باشد.
#روان_پزشکی #روان_درمانی #کودک #فرزندپروری
@alipsychiatrist
نقصتوجه-بیشفعالی؛ حمایت والدین در رفع موانع ارتباطیبرای بسیاری از کودکان مبتلا به اختلال نقصتوجه-بیشفعالی(ADHD)، یکی از سختترین موضوعات مرتبط با بیماریشان، چالشهای اجتماعی ناشی از آن است.بر اساس مطالعات، بیش از نیمی از کودکان مبتلا به این اختلال، هیچ دوستی صمیمانه و متقابلی ندارند. حتی هنگامی که این کودکان وارد دوستی با همسالان خود میشوند، رابطهٔ آنها، کیفیت و پایداری روابط کودکان غیر مبتلا به این اختلال را ندارد؛ و اغلب، دوستان خود را طی مدت کوتاهی از دست میدهند. در تعدادی از مطالعات، که میزان محبوبیت این کودکان درمیان همسالانشان را بررسی کردند، نشان داده شد که در رأیگیریهایی که از شاگردان دبستانها دربارهٔ افراد دوستداشتنیشان در کلاس انجام شد، کودکان مبتلا بهADHD تعداد رأیهای بسیار کمی در مقایسه با کودکان غیرمبتلا، داشتند.
یکی از دلایل توجیهکنندهٔ این یافتهها این است که کودکان مبتلا به ADHD، به طور قابلتوجهی، مهارتهای اجتماعی پایینتری نسبت به همسالان خود دارند؛ در زیرگروهی از مبتلایان به ADHD، که علامت بیشفعالی بارزتر است، فعالیت بیوقفه، رفتارهای تکانشی و پرخاشگریهای مکرر، باعث رنجش و طرد شدن آنها از سوی همسالانشان میشود؛ و در گروهی که علامت کمبود توجه غالب است، کنارهگیری و عدم علاقه به ارتباط با دیگران، باعث ایجاد مشکل در ارتباطات اجتماعی میشود.
با این حال، اغلب کودکان مبتلا به ADHD، بسیار خلاق و پر شور و شوق نسبت به علایقشان هستند. انرژی و شور و هیجان آنها میتواند بسیار جذاب باشد. جهشهای سریع آنها، از موضوعی به موضوع دیگر، هنگام صحبت کردن، میتواند ذهن شنونده را فعال و مجذوب کند.
یکی از مهمترین عواملی که میتواند به کودک، برای غلبه بر چالشهای اجتماعی کمک کند، داشتن رابطهای دوستانه با والدی است که او را همانند یک مربی به سمت یادگیری مهارتهای اجتماعی هدایت میکند.
اولین گام برای برقراری رابطهٔ دوستانه با کودک این است که والد به او نشان دهد که دغدغههایش را درک می کند و متوجه است که حتی هنگامی که کودک با رفتارهایش شرایط را آشفته کرده است، عمیقا نیت بدی نداشته است.هیچ گاه نباید کودک را مقابل دیگران سرزنش کرد. هنگامی که کودک با همسالانش درگیر میشود، باید او را از جمع کنار کشید، ابتدا احساساتش را تصدیق کرد؛ "میدانم چقدر احساس بدی پیدا میکنی وقتی برنده نمیشوی"، و سپس دربارهٔ تاثیر رفتارش بر اطرافیان با او گفتگو کرد؛"ممکن است دوستت فکر کند تو به او اهمیت نمیدهی".هنگامی که یک کودک، سابقهای از بدرفتاریهای اجتماعی دارد، مشهور شدن در میان همسالان به واسطهٔ آن رفتارها، بسیاری از اوقات باعث نادیده گرفته شدن تغییرات مثبت، توجه افراطی به اشتباهات، و فرصت ندادن به او برای جبران اشتباهاتش میشود.برای تعدیل این فضا میتوان فرصتهایی را برای کودک فراهم کرد، که با کمک والد در نقش یک مربی، به صورت تکبهتک، همسالانی را که آمادگی بیشتری برای دوستی با او دارند دعوت کند، تفریحات مشترکی با آنها داشته باشد، بازی مشارکتی را تمرین کند، اشتباهات گذشته را جبران کند، و بتدریج دوستیهایش را عمیق و پایدار کند.در هریک از ملاقاتهایی که کودک با یکی از همسالانش دارد، اگر علیرغم تلاشی که برای برقراری یک رابطه صمیمانه دارد، الگوهای رفتاری مخرب باعث ایجاد درگیری و بحران شود، گوش به زنگی والد، مداخلهٔ به موقع او و جلوگیری از اوجگیری تنش با منحرف کردن حواس دو کودک از موضوع درگیری، میتواند فرصتهایی را برای تلاش دوباره، در اختیار کودک بگذارد.در تمامی مراحل دشوار سازگاری با چالشهای اجتماعی مرتبط با اختلال ADHD، حضور گرم و حمایت کنندهٔ والد، و نشان دادن لذت خود از همراهی با کودک، میتواند مهمترین عامل اطمینان بخش برای ادامه مسیر باشد.
#روان_پزشکی #روان_درمانی #کودک #فرزندپروری
@alipsychiatrist
۸:۵۶
۱۱:۳۸
اتیسم و علائم اولیه آن
۱۱:۴۳