بله | کانال 🦉 اووِل | Owel
عکس پروفایل 🦉 اووِل | Owel�

🦉 اووِل | Owel

۸.۲ هزار عضو
لوگوی پیام رسان بلهدانلود «بله»
undefined چهار پادکست کاربردی که حال خیلی‌ها رو بهتر کرده و شما هنوز گوش نکردی:
undefined با نگرانی‌ها و استرس‌های جنگی چه کنیم؟
undefined حساسیت زیاد به صداها بعد از جنگ
undefined چرا هر کاری می‌کنم حالم خوب نمیشه؟
undefined از دست دادن شغل و اضطراب بی‌کاری
بفرستین برای کسانی که بهش نیاز دارن undefined

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۸:۰۶

undefined امروز یکی از مراجعینم گفت:دلم برای پارتنرم خیلی می‌سوزه. در حدی که دلم می‌خواد براش مادری کنم. ازش حمایت کنم. اما اون باهام خوب نیست و اذیتم می‌کنه.
پرسیدم:فرض کن پارتنرت یه کودک هست. او رو چگونه می‌بینی؟
گفت:یه کودک تنها که مامان و باباش خیلی اذیتش کردن. خیلی آسیب دیده و به محبت و حمایت نیاز داره.
گفتم:تو خیلی خوب می‌دونی که اون کودک آسیب دیده، در اصل، تو خودت هستی که مادر و پدرش اذیتش کردن. و امروز به یک مادر دلسوز و حمایتگر نیاز داره. در اصل، تو بخش‌های آسیب‌دیده خودت رو در پارتنرت می‌بینی و با کمک به او، می‌خوای خودت رو نجات بدی!
اشک‌هاش جاری شد!
undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۶:۳۲

🦉 اووِل | Owel
undefined امروز یکی از مراجعینم گفت: دلم برای پارتنرم خیلی می‌سوزه. در حدی که دلم می‌خواد براش مادری کنم. ازش حمایت کنم. اما اون باهام خوب نیست و اذیتم می‌کنه. پرسیدم: فرض کن پارتنرت یه کودک هست. او رو چگونه می‌بینی؟ گفت: یه کودک تنها که مامان و باباش خیلی اذیتش کردن. خیلی آسیب دیده و به محبت و حمایت نیاز داره. گفتم: تو خیلی خوب می‌دونی که اون کودک آسیب دیده، در اصل، تو خودت هستی که مادر و پدرش اذیتش کردن. و امروز به یک مادر دلسوز و حمایتگر نیاز داره. در اصل، تو بخش‌های آسیب‌دیده خودت رو در پارتنرت می‌بینی و با کمک به او، می‌خوای خودت رو نجات بدی! اشک‌هاش جاری شد! undefined اووِل | Owel @owel_ap
اینا همون کدهای نامرئی در سیم‌کشی عصبی هستن که قبلاً در موردش بهتون گفته بودم.
نظرتون چیه یه تمرین در این مورد بهتون بدم؟(با ایموجی بهم پاسخ بدین)

۱۸:۱۲

امروز هم یک تمرین روانشناختی داریم، هم موسیقی آرامش‌بخش برای کاهش استرس داریم.
یک نفس عمیق بکشیمو صبح رو بخیر کنیم undefined

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۵:۴۹

thumbnail
در لحظه‌ای که همه چیز نامطمئنه،نزدیک‌ترین سوال به بقا اینه:«آیا تو کنارمی؟ آیا بهم اهمیت میدی؟»
undefined اووِل | Owel @owel_ap

۷:۳۵

Owel - Mental renewal meditation.mp3

۱۳:۰۴-۱۷.۹۷ مگابایت
undefined تمرین آرامش و نوسازی روانی
این دعوتی است برای یک سفر درونیبرای وداع با آنچه گذشتبرای پذیراتر شدنبرای نو شدنو آرامش سیستم عصبی
(برسونین به دست هر کسی که می‌شناسین)
undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۷:۴۲

🦉 اووِل | Owel
undefined undefined تمرین آرامش و نوسازی روانی این دعوتی است برای یک سفر درونی برای وداع با آنچه گذشت برای پذیراتر شدن برای نو شدن و آرامش سیستم عصبی (برسونین به دست هر کسی که می‌شناسین) undefined اووِل | Owel @owel_ap
صبح رو با این مراقبه دقایقی با خود خلوت می‌کنیم.
این آرامش صبحگاهی رو به خود هدیه می‌دیم. undefined

۴:۵۳

undefined پرسید:توی این سه ماه کارمو از دست دادم رابطه ۴ سالمو از دست دادمصمیمی‌ترین دوستم هم ازدواج کرد و غیب شدبا غم از دست دادن همه ی اینا چه کنم 🥲؟!
undefined گفتم:پس تو به «پهنای باند روانی» نیاز داری.
دیدی وقتی تعداد زیادی کاربرد یهو وارد یک وب‌سایت میشن، سایت هنگ می‌کنه؟این اتفاق برای بدن ما هم میوفته. زمانی که چند ضرر سنگین روی هم تلنبار میشن و بدن نمی‌تونه اون حجم از فقدان رو پردازش کنه.توی روانشناسی بهش «انباشتگی فقدان» یا Grief stacking می‌گیم.
راستش بدن ما برای یه ضرر ساخته شده، نه چندتا تا پشت سر هم. برای همین واکنش‌های غیرعادی از خودش بروز میده. مثل گریه مداوم، کرختی و بی‌حالی یا حتی شوک شدن.
undefined اونچه بهمون کمک زیادی می‌کنه،اینه که به جای اینکه دنبال «علت» باشیم، دنبال «پهنای باند» باشیم.
معمولاً وقتی چیزی رو از دست میدیم، ذهن ما میره سراغ سوالاتی مثل «چرا اینطوری شد؟» یا «چرا اینقدر بدشانسم؟» و این سؤالا نه تنها کمکی نمی‌کنن، بلکه در نشخوار فکری فرو می‌برن.
undefined چیزی که بهش نیاز داریمتوسعه پهنای باند روانی هست.
پهنای باند همون ظرفیت پردازشی بدن ماست.بدن برای اینکه بتونه حجم زیادی از فشارها رو پردازش کنهابتدا نیاز داره از حالت بقا خارج بشه.
چرا بقا؟وقتی فشار روی روان ما بالا میره، بدن خودش رو در معرض تهدید می‌بینه. انگار بهش حمله شده. بنابراین سیستم سمپاتیک رو فعال می‌کنه تا با خطرات مقابله کنه.
پس،undefined قدم اول اینه کهبدن رو از حالت بقا خارح کنیم.(من توی جلسه آنلاین «بازگردانی آرامش به بدن» در این مورد مفصل صحبت خواهم کرد.) 
undefined قدم دوم اینه کهبرای هر فقدان جدا جدا ماتم بگیریم- رابطه یه چیز بود.- دوست یه چیز دیگه.- و کار یه چیز جدا.هر کدوم باید جداگانه دیده بشن، درک و پردازش بشن.وگرنه ذهن گیج می‌شه. چون ذهن همه رو یه چیز می‌بینه. برای همین نمی‌دونه کجا و برای چی گریه کنه.
همین ۲ قدم ساده «پهنای باند روانی» ما رو به شدت توسعه میده.پهنای باند روانی وسیع‌تر = قدرت تاب‌آوری بیشتر

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۲۰:۰۳

در حال حاضر نمایش این پیام پشتیبانی نمی‌شود.

صبح شده،چشم‌هات رو ببیندچند نفس عمیق بکشبا آگاهی و شفقت

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۴:۴۶

undefined اگه این روزها هر کدوم از اینا رو داری:
undefined کرخت و بی‌حالیundefined استرس و اضطراب مداوم داریundefined زیاد حساس شدی و زود می‌رنجیundefined احساس ناامیدی و بی‌انگیزگی داریundefined‍undefined تمرکزت از بین رفته و فکرت هزار جا میرهundefined بی‌حس شدی انگار احساساتت یخ زدنundefined‍undefined همش می‌خوای تنها باشی و کسی رو نبینیundefined یا عصبی شدی و زود از کوره در میری
جمعه همین هفته، ساعت ۱۱ صبحبیا به جلسه گروهی🪷 «بازگردانی آرامش به بدن»
ثبت درخواست ورود رایگان undefinedhttps://survey.porsline.ir/s/SBImjBTV
(شرکت در جلسه رایگان هست)
undefined اووِل | Owel @owel_ap

۶:۱۳

undefined یه رابطه امن مثل قرص آرام‌بخشه- ژن‌های استرس رو خاموش می‌کنه- ضربان قلب رو تنظیم می‌کنه- و نفس رو عمیق‌تر می‌کنه
اما یه رابطه‌ی ناامن دقیقاً برعکسه- مغز رو وارد جدال می‌کنه- بدن رو در حالت «بقا» نگه می‌داره- قدرت تمرکز و تصمیم‌گیری رو میاره پایین- و آرامش رو از بین می‌بره
undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۷:۲۳

thumbnail
undefined من چند هفته است که بسیار زیاد مچاله‌ام و تمایل دارم قوز کنم و بشینم، و لب‌هام میل عجیبی به برعکس شدن دارن (مثل ایموجی ناراحت). موضوع ویتامین و توان بدنی هم نیست چون همه چیز رو رعایت می‌کنم.
undefined استفان پورگز، عصب‌شناس و خالق نظریه‌ی پلی‌واگال می‌گه:«دستگاه عصبی ما همیشه دنبال یه راه برای بقاء می‌گرده»
وقتی فشارهای زندگی بیش از حد می‌شه و ذهن احساس می‌کنه دیگه توانی برای مقابله نداره، قدیمی‌ترین بخش سیستم عصبی ما فعال می‌شه:ا Neurological shutdown یا انجماد عصبی
حواسمون باشه که این بیماری یا ضعف نیست. بلکه پاسخ طبیعی بدن به فشار و استرس بیش از حد هست.
undefined پس چه می‌شه کرد؟پورگز می‌گه:برای خروج از انجماد عصبی مغز باید «سیگنال امنیت» دریافت کنه.و سریع‌ترین راه برای فرستادن این سیگنال،از طریق خود بدن هست:
🫁 یه نفس عمیق از بینیو یک بازدم طولانی+ این مستقیماً عصب واگ رو تحریک می‌کنه
undefined بدنت رو باز کنشونه‌هات رو به عقب بکش+ تغییر پوزیشن بدن می‌تونه پیام عصبی بده
undefined با یه آدم امن حرف بزنیک صدای امن، سیستم اجتماعی مغز رو فعال می‌کنه
همین ۳ روش خیلی ساده به بدن کمک می‌کنن از انجماد خارج بشه.
در جلسه گروهی «بازگردانی آرامش به بدن» (جمعه ۱۸ اردیبهشت) در این مورد مفصل صحبت خواهم کرد. اگه هنوز درخواست ورود نکردی، از «undefinedاینجا» اینجام بده.

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۸:۴۸

thumbnail
undefined من کودکی خیلی سختی رو گذرونم. بسیار بسیار سخت‌تر از چیزی که شما تصورش رو بکنید. می‌دونم شاید عجیب به نظر برسه، ولی واقعیته.
در دوران بزرگ‌سالی، همیشه توی جمع‌ها ساکت می‌موندم. معمولا هم یه گوشه می‌نشستم. جایی که توجهی جلب نکنم. هیچی نمی‌گفتم. مگر اینکه یکی بهم توجه کنه و بگه «چرا ساکتی؟»و این توجه باعث میشد ناگهان یک بغض داغ مثل یه تیکه ذغال توی گلوم بسوزه. انگار چشم‌هام می‌خواست مثل یک آسمان ابری روزهای مداوم بباره، اما نمی‌تونست. تا میومدم یه چیزی بگم، بدنم سریع واکنش نشون میداد و نهایتا به گفتن «هیچی» کفایت می‌کردم.
undefined برام عجیب بود که چرا من اینطوری میشم؟چرا بغضم می‌گیره و نمی‌تونم حرف بزنم؟چرا این همه دلم غم داره، ولی اشکم نمیاد؟
سال‌ها بعد، وقتی روانشناسی خوندم و با علوم اعصاب و شناختی آشنا شدم، فهمیدم واکنش‌هایی غیر ارادی بدن ما، اون حس‌هایی که ناگهانی و بی‌دلیل رخ میدن، در اصل، همون تروماهای کودکی‌مون هستن که در حافظه بدنی ما ذخیره شده‌اند. در روانشناسی بهش «حافظه ترومایی، Traumatic memory» می‌گیم.
undefined بسل وِن در کولک، یکی از دانشمندان برجسته تروما میگه:"حافظه ترومایی به حیات خودش ادامه میده. حتی اگر ذهن فراموشش کرده باشه"
ذهن ما معمولا خاطره تروما رو فراموش می‌کنه تا هرگز یادمون نیاد که چقدر درد کشیده‌ایم. اما بدن ما دارای خاطرات سلولی است و تمام تجربه‌های تروماتیک رو در مدارهای عصبی حفظ می‌کنه تا هر لحظه با نشونه‌های اون تروما مواجه شد، سریع واکنش نشون بده و ازمون دفاع کنه.
این یعنی ما هیچ راه گریزی نداریم؟چرا!همیشه میگم، بدن ما یه موجود زنده است و قابلیت بازسازی داره. می‌تونیم علایم تروما رو از بدن خارج کنیم و سیستم عصبی رو پرورش بدیم. کاری که سال‌هاست دارم برای مراجعین در جلسات تراپی و دانش‌پذیرانم در کلاس‌ها انجام میدم.
undefined فردا صبح ساعت ۱۱ در جلسه آنلاین «بازگردانی آرامش به بدن» می‌خوام بهتون از تجربه بالینی خودم در درمان ترومای صدها مراجعم صحبت کنم و بهتون نشون بدم که چگونه میشه سیستم عصبی رو پرورش داد و بدن رو آروم کرد.شرکت در این جلسه برای همه آزاد و رایگان هست. می‌تونین از «undefinedاینجا» درخواست ورود بدین.
undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۸:۵۱

بچه‌ها متاسفانه ارتباط مجدد قطع شد و هرچه تلاش می‌کنیم وصل نمیشه.
هیچ جای نگرانی نیست، این جلسه رو در قالب پادکست بهتون ارائه می‌کنم.
سپاس از همه عزیزانی که شرکت کردن undefined

۸:۵۲

داری میری بخوابی، اینو گوش کن تا هر چی امروز استرس کشیدی رو از بدنت خارج کنه:
https://ble.ir/owel_music/-2811038814713383524/1778179370184
نفس عمیق هم یادت نرهبا شفقت، البته undefined

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۹:۰۷

یه وقت‌هایی هست که انقدر خسته‌ای که نای ادامه دادن هم سخت میشه برات.
رسم بر اینه که در این مواقع میگن:«قوی باش... تسلیم نشو... ادامه بده...»
اما تو خیلی خوب می‌دونی که در درونت یه صدایی داره میگه:«من دارم له میشم. منو ببین!»
ببینش.


undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۶:۰۴

صبح که بیدار می‌شیم،اولین کارمون چیه؟
آره، چند نفس عمیقو خلوت با خویشتنبا این undefined مراقبه عمیق‌تر

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۳:۵۳

می‌فهمم که ناامیدی، انگیزه‌ات از بین رفتهحتی یه جاهایی غم سنگینی تو دلت حس می‌کنی
با این حال، یادت باشه که تو انسانی و همه اینا بخشی از احساسات تو هستن که بهت میگن:«بهمون توجه کن»
با خودت مهربون‌تر باش undefined

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۰:۱۸

🦉 اووِل | Owel
می‌فهمم که ناامیدی، انگیزه‌ات از بین رفته حتی یه جاهایی غم سنگینی تو دلت حس می‌کنی با این حال، یادت باشه که تو انسانی و همه اینا بخشی از احساسات تو هستن که بهت میگن: «بهمون توجه کن» با خودت مهربون‌تر باش undefined undefined اووِل | Owel @owel_ap
با این حال، نباید فکر کنی که هیچ راهی نیستو تو در یک زندگیِ ناخواسته گیر افتادیراه هست، همیشه هست.
و قدم اول هم اینه که به این باور برسی که تو «درمانده» نیستی. یه چیزهایی هست که تحت کنترلت هستن، و با تمرکز روی اونا می‌تونی در زندگیت تغییری موثر ایجاد کنی.

undefined اووِل | Owel @owel_ap

۱۰:۴۸