بله | کانال روایت میدان

۲۱ فروردین

صفحه بیانات دیگر بروز نمی‌شود...
آنقدر مشکی‌نپوشم که لباسهای مشکی‌ام داخل کمد و کشو نیست، در یک بقچه‌ای آن تهِ کمد است. ولی از نهم اسفند لباس‌های مشکی همه جای خانه پیدایشان می‌شود. چهل روز است مشکی از تنم در نیامده و حتی الان هم دلم نمی‌خواهد مشکی را از تنم دربیاورم. انگار مسکنی باشد برای دردها و غم‌هایم.
من خیلی چیزها در سرم بود که می‌خواستم انجام دهم. به خیال خام خودم همیشه «آقا» بود و عجله‌ای برای آن‌کارها نبود. آن کارها که دیگر الان به حسرتی برایم تبدیل شده هیچ، آن کانال «بیانات» را چه بکنم؟ آن زمانی که تصمیم گرفتم با تعداد محدودی آن کانال را شروع کنم و از اول سخنرانی‌های رهبر را بخوانم و خلاصه کنم و در کانال بگذارم، یک‌نگاهی به سال‌های سخنرانی کردم؛ از سال ۱۳۵۲ تا ۱۴۰۴ خیلی راه بود. خیلی سخنرانی بود و من تهِ دلم می‌گفتم چقدر طول خواهد کشید این‌همه سخنرانی را خواندن؟ تازه بهش اضافه هم می‌شود. ولی از نهم اسفند دیگر به آن اضافه نمی‌شود. صفحه بیانات دیگر بروز نمی‌شود! صفحه بیانات در تاریخ ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ تا ابد می‌ماند...
«ملت عزیز اگرچه با پایان گرفتن مدت رسمی شهادت رهبر عظیم‌الشأن خود جامه عزا را از تن بیرون می‌آورد...» این‌ها را رهبر جوان می‌گویند. باید جامه عزا را از تن بیرون بیاورم ولی چه چیزی جایش بگذارم تا مرهمی باشد؟
آیت‌الله سید مجتبی می‌گویند: «صحبت از مردی است که آنقدر که مشهور است شناخته نشد...» و من فکر می‌کنم باید کانال بیانات را بروز کنم. باید دوباره شروع کنم به خواندن بیانات و خلاصه کردنشان. دیگر چه کاری می‌توانم بکنم تا این غم کمتر شود؟ رهبر شهید، ایران را بسیار دوست می‌داشتند اصلا برای ایران شهید شدند... حتی رهبر جوان هم در بیان خصوصیات رهبر شهید به این موضوع اشاره کردند: «از خصوصیت دیگر ایشان ایران‌دوستی و...» و من فکر می‌کنم برای دستیابی به «ایران هرچه قوی‌تر» غیر از وحدت که مورد تاکید چندین‌بار رهبر شهید و جوان است چه کاری می‌توانم بکنم؟ من به عنوان یک زن، یک شهروند، یک دانشجو، یک خانه‌دار، یک مسلمان و ... چه کاری باید برای اعتلای ایران انجام دهم؟ فکر می‌کنم این سوالی‌ست که همه‌مان باید از خودمان بپرسیم. رهبر شهید بیشتر از رخت عزا، از پاسخ ما به این سوال‌هاست که خشنود می‌شود...
#برای_رهبر_شهیدم

به نقل از: @jahaneyekzan
__