♾ تو جاט من بوבے ♾#پارت۱
کنار دیوار زیر پنجره اتاقش نشسته بود و آینه کوچکش را بین زانوهایش گرفته بود و با احتیاط داشت زیر ابرویش را مرتب می‌کرد که صدای مادرش را شنید که او را صدا می‌زد.
- ملودی...ملودی! مگه کری دختر؟
کلافه آینه را کناری انداخت و برخاست از پنجره به مادرش که درون حیاط خانه بود نگاه کرد و گفت: بله مامان، اگه گذاشتی دو خط درسم بخونم.
مادرش لعیا زن زیبا و جوانی بود. ملودی هم زیباییش را از مادرش به ارث برده بود. مخصوصا آن چشمان کشیده و روشن عسلیش را! لعیا خسته با اخمی گفت: مگه صبح بهت نگفتم برو پنیرهای محلی رو از بی‌بی‌قسم بگیر بیار مغازه. پاشو راه بیفت.
دو خط درس بخونم. انگار من نمی‌دونم میشینه آرایش پیرایش می‌کنه لای کتابش هم باز نمیکنه. آبی که از باباتون گرم نشد از شما دوتا بچه هم برای من گرم نمیشه.
ملودی حوصله جنگیدن با مادرش را نداشت. غرلندی زد و باشه‌ای گفت. مادرش در مغازه سوپر مارکتی که نزدیک خیابان داشتند کار می‌کرد. روستایشان نزدیک به یک خیابان اصلی بین دو شهر بود و همین باعث شده بود که سوپر مارکتشان رونق خوبی داشته باشد. سوپر مارکتی که با سختی راه انداخته بودند. بعد از اینکه سعید شوهر لعیا، هنگام فرار از دست پلیس کشته شد. ملودی و منصور هنوز خیلی کوچک بودند و لعیا به تنهایی آنها را بزرگ کرد. در روستا زندگی می‌کردند اما بعد از ده سال که از مرگ سعید می‌گذشت هنوز خیلی از اهالی نگاه خوبی به این خانواده نداشتند و گمان می‌کردند خانواده یک خلافکار و قاچاقچی همیشه آلوده است اما لعیا حاضر نشد به خاطر حرف مردم روستا را ترک کند و از آنجا برود. تنها خواهر و مادرش در آن روستا بودند و قوم و خویش های که هر چند با هم سلام و علیک داشتند اما رابطه گرم و گیرایی نداشتند.
ملودی مانتو و شلوارش را پوشید و شالش را روی سر انداخت و قبل از بیرون رفتن باز کمی آرایش کرد. کاری که همیشه دوست داشت. از زیبایی خودش وقتی با آرایش دو چندان می‌شد خوشش می‌آمد. دختری که نگاه خیلی از پسرهای روستا به دنبالش بود و گاهی برایش گوشه چشمی می‌آمدند تا این دخترک هفده ساله را تور کنند اما ملودی با همه بچگیش زرنگ بود و نمی‌خواست دم به تله پسر کشاورز و دامدار بدهد البته که کمی هم از برادر بزرگ‌ترش منصور می‌ترسید. پسر ۲۴ ساله‌ای که به قول اهالی شر بود و دیر یا زود راه پدرش را می‌رفت. پسری که هیچکس از کارش سر در نمی‌آورد. از ساختمان قدیمی خانه بیرون رفت و روی بالکن مشغول پوشیدن کفش‌هایش بود که در خانه باز شد و منصور با آن موتور کراسش وارد خانه شد. لباس موتور سواری پوشیده بود و این نشان می‌داد از تمرین برگشته است.
قبل از اینکه منصور او را ببیند رویش را برگرداند و سریع رژ لب قرمزی که روی لب زده بود با کف دستش پاک کرد.
╭────➺𓆩᳦᳣
@roman_m_salehi ╰───────────── پارت اول رمان تو جان من بودی۱۵۱۸