شعر و شعار بافتار
بسیجیِ پای لانچر؛ واقعیترین رستم زمانه ️دربارهٔ تمایز اساسی نوحهٔ «بزن که خوب میزنی» و دلیل عمومی شدنش (با مداحی مهدی رسولی و شعر آرش براری، علی مقدم و امیرعلی شریفی) مرتضی ابراهیمپور مداحی «بزن که خوب میزنی»، با خطاب قرار دادن رزمندهٔ پای لانچر، همهٔ حواسها را جمعِ «مجاهدِ میدان رزم» میکند. این مداحی، گفتگوی خاکسارانهٔ مردم است با آن بسیجی مؤمنی که روح و جوهرهٔ ایران است. این گفتگو، خود را در فرم، با سهیم کردن مستمرِ مستمع در همخوانی و تکرار مهمترین بخشهای مداحی، شکل داده تا مردم، خود را وسط صحبتِ باشکوهی با شهدای زنده بیابند. و چه صحنهای خوشایندتر از این برای مردم ایران که به حال مجاهدانهٔ رزمندگان خود غبطه میخورند و آرزویشان، دمی همنفسی با آن پاکترین بندگان خداست و منتقلکردن حس همراهی و پشتیبانی به آنها. همین «تمنای همصحبتی» در همنشینی با «تکرارپذیری» و «شعارگونه بودن ترجیعبند» و «خلق سریع اثر در روزهای اولِ جنگ رمضان»، از عوامل اصلی سر زبان افتادن این مداحی است تا عمومیترین نوحهٔ این روزهای جنگ ما باشد. التفات و توجه این نوحه به تأسی از حس واقعی خود مردم، به رزمندهٔ پای لانچر است. نادر ابراهیمی در کتاب «با سرودخوانِ جنگ در خطهٔ ناموننگ» خطاب به مدعیان وطندوستی میگوید: «حال به میدان بیایید و بجنگید! به میدان بیایید و شاهنامهخوانیهایتان را به مرحلهٔ عمل برسانید». در این مداحی هم، آنکه شاهنامه و قهرمان آن را معنا میبخشد و زنده میکند، بسیجی مجاهد است. اینجا دیگر رستمِ تهمتن یک اسطورهٔ انتزاعی لابهلای کتابها و منجمد در تاریخ فرهنگی ذهنی نیست؛ بلکه انضمامیترین و واقعیترین قهرمانی است که ایران را سرپا نگه میدارد. رسولی، ایرانیترین، واقعیترین و رستمترین آدمها را در اینجا، ستایش میکند. یکی از دلایل اصلیِ محبوبیت این مداحی هم، همان بندِ تکرارشونده یا گوشوارهٔ معروف آن است که حامل همین معناست: «تو رستم تهمتنی، بزن که خوب میزنی»؛ ترجیعبندی که دیگر فراتر از این نوحه، بهعنوان شعار در تجمات خیابانی نیز استفاده میشود. انگار که این اثر، شعار جمعی این روزهای ما بود خطاب به رزمندگان. یکی از ملاحظههای درست مهدی رسولی در اجرای این اثر نیز، همین است که آن را با سینهزنی همراه نمیکند و متناسب با مضامین و حالوهوای اثر، دستهای مستمعین شبیه وقتِ شعاردادن به حرکت درمیآیند و حس حماسی اثر را تقویت میکنند. کوتاهی بندهای اثر نیز باعث میشود با یکبار شنیدنش، حفظ شود و با آن دم گرفته شود. مداح هم در اجرا مدام با سکوتش، اجازهٔ حضور مخاطب را فراهم میکند. برخی ابیات نیز بهصورت دکلمه و رجز خالص خوانده میشوند که خود حرف، بیواسطهٔ موسیقی بیان شوند و همین، مانع یکنواختی میشود. البته نمیشود پنهان کرد ابیاتی که با نغمه و ظرافتهای موسیقایی خوانده میشوند، گوشنوازترند مثل اجرای بیتِ «بگو با زورگویان استقامت میکند ایران، ببین در معرکه اینک قیامت میکند ایران». «بزن که خوب میزنی» در تردد میان ستایشِ قدرت نظامی ما و توکل به خداست. با وجود تکرارِ مداومِ دعوت به زدن و درهمکوبیدن دشمن، با آوردن مفاهیمی چون «توکل»، «خداست یار و یاورت» و تعبیر «تو فوقِ هرچه آهنی»، میخواهد اسیر ظواهر جنگ نشود و برتریِ اراده و ایمان انسان انقلاب اسلامی را بر ابزارِ جنگی یادآوری کند؛ اما انگار همچنان در معرض این آسیب هست که این «بزن»گفتنها و تشویقها، بهخودی خود اصالت پیدا کند و ما را از فقرمان و تنها مؤثر هستی غافل کند. همچنان این ظرفیت وجود داشت تا با تلمیح و اشاره به «وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی» و مضامینی ازین دست که خود فرماندهان موشکیمان مانند شهید تهرانیمقدم همواره زیر لب داشتند، توجه بیشتری را به قدرت الهی جلب کند. رسانه بافتار @baftar_resane
بسیجیِ پای لانچر؛ واقعیترین رستم زمانه ️دربارهٔ تمایز اساسی نوحهٔ «بزن که خوب میزنی» و دلیل عمومی شدنش (با مداحی مهدی رسولی و شعر آرش براری، علی مقدم و امیرعلی شریفی) مرتضی ابراهیمپور مداحی «بزن که خوب میزنی»، با خطاب قرار دادن رزمندهٔ پای لانچر، همهٔ حواسها را جمعِ «مجاهدِ میدان رزم» میکند. این مداحی، گفتگوی خاکسارانهٔ مردم است با آن بسیجی مؤمنی که روح و جوهرهٔ ایران است. این گفتگو، خود را در فرم، با سهیم کردن مستمرِ مستمع در همخوانی و تکرار مهمترین بخشهای مداحی، شکل داده تا مردم، خود را وسط صحبتِ باشکوهی با شهدای زنده بیابند. و چه صحنهای خوشایندتر از این برای مردم ایران که به حال مجاهدانهٔ رزمندگان خود غبطه میخورند و آرزویشان، دمی همنفسی با آن پاکترین بندگان خداست و منتقلکردن حس همراهی و پشتیبانی به آنها. همین «تمنای همصحبتی» در همنشینی با «تکرارپذیری» و «شعارگونه بودن ترجیعبند» و «خلق سریع اثر در روزهای اولِ جنگ رمضان»، از عوامل اصلی سر زبان افتادن این مداحی است تا عمومیترین نوحهٔ این روزهای جنگ ما باشد. التفات و توجه این نوحه به تأسی از حس واقعی خود مردم، به رزمندهٔ پای لانچر است. نادر ابراهیمی در کتاب «با سرودخوانِ جنگ در خطهٔ ناموننگ» خطاب به مدعیان وطندوستی میگوید: «حال به میدان بیایید و بجنگید! به میدان بیایید و شاهنامهخوانیهایتان را به مرحلهٔ عمل برسانید». در این مداحی هم، آنکه شاهنامه و قهرمان آن را معنا میبخشد و زنده میکند، بسیجی مجاهد است. اینجا دیگر رستمِ تهمتن یک اسطورهٔ انتزاعی لابهلای کتابها و منجمد در تاریخ فرهنگی ذهنی نیست؛ بلکه انضمامیترین و واقعیترین قهرمانی است که ایران را سرپا نگه میدارد. رسولی، ایرانیترین، واقعیترین و رستمترین آدمها را در اینجا، ستایش میکند. یکی از دلایل اصلیِ محبوبیت این مداحی هم، همان بندِ تکرارشونده یا گوشوارهٔ معروف آن است که حامل همین معناست: «تو رستم تهمتنی، بزن که خوب میزنی»؛ ترجیعبندی که دیگر فراتر از این نوحه، بهعنوان شعار در تجمات خیابانی نیز استفاده میشود. انگار که این اثر، شعار جمعی این روزهای ما بود خطاب به رزمندگان. یکی از ملاحظههای درست مهدی رسولی در اجرای این اثر نیز، همین است که آن را با سینهزنی همراه نمیکند و متناسب با مضامین و حالوهوای اثر، دستهای مستمعین شبیه وقتِ شعاردادن به حرکت درمیآیند و حس حماسی اثر را تقویت میکنند. کوتاهی بندهای اثر نیز باعث میشود با یکبار شنیدنش، حفظ شود و با آن دم گرفته شود. مداح هم در اجرا مدام با سکوتش، اجازهٔ حضور مخاطب را فراهم میکند. برخی ابیات نیز بهصورت دکلمه و رجز خالص خوانده میشوند که خود حرف، بیواسطهٔ موسیقی بیان شوند و همین، مانع یکنواختی میشود. البته نمیشود پنهان کرد ابیاتی که با نغمه و ظرافتهای موسیقایی خوانده میشوند، گوشنوازترند مثل اجرای بیتِ «بگو با زورگویان استقامت میکند ایران، ببین در معرکه اینک قیامت میکند ایران». «بزن که خوب میزنی» در تردد میان ستایشِ قدرت نظامی ما و توکل به خداست. با وجود تکرارِ مداومِ دعوت به زدن و درهمکوبیدن دشمن، با آوردن مفاهیمی چون «توکل»، «خداست یار و یاورت» و تعبیر «تو فوقِ هرچه آهنی»، میخواهد اسیر ظواهر جنگ نشود و برتریِ اراده و ایمان انسان انقلاب اسلامی را بر ابزارِ جنگی یادآوری کند؛ اما انگار همچنان در معرض این آسیب هست که این «بزن»گفتنها و تشویقها، بهخودی خود اصالت پیدا کند و ما را از فقرمان و تنها مؤثر هستی غافل کند. همچنان این ظرفیت وجود داشت تا با تلمیح و اشاره به «وَ ما رَمَیْتَ إِذْ رَمَیْتَ وَ لکِنَّ اللهَ رَمی» و مضامینی ازین دست که خود فرماندهان موشکیمان مانند شهید تهرانیمقدم همواره زیر لب داشتند، توجه بیشتری را به قدرت الهی جلب کند. رسانه بافتار @baftar_resaneاینجا درباره مداحیای صحبت کردیم که تبدیل به شعار زیر لب این روزهای اکثر مردم ایران شده است.
۵شعاری که دیروز در مراسم تشییع شهید تنگسیری فریاد زده شد:یا حجت بن الحسن
ریشهی صیهون بکن
کانال شعروشعار بافتار @baftar_shoar
ریشهی صیهون بکن
کانال شعروشعار بافتار @baftar_shoar۶بسم الله الرحمن الرحیم. پساز برطرف شدن محدودیت بازگشایی کانال جدید در ایتا، اکنون «شعر و شعار بافتار» در پیامرسان ایتا نیز فعالیت خود را آغاز میکند. پیشتر تنها در همین پیامرسان «بله» حضور داشتیم.
https://eitaa.com/baftar_shoar
https://eitaa.com/baftar_shoar
۱۰۵با توجه به استقبال شما مخاطبان ارجمند، این کانال همچنان به تولید و انتشار محتوای اختصاصی در خصوص شعار و جملات برگزیده خواهد پرداخت.
۶۱این سرزمین جان دارد (2).mp3
۰۰:۱۴-۲۴۱.۳۳ کیلوبایت
#شعار_های_بومی مردم روستایی از توابع خراسان رضوی: این سرزمین جان دارد، شاه خراسان داردکانال شعروشعار بافتار @baftar_shoar۶۱۳۸۳
بازارسال شده از
️ بهترین پارچهنویسیها در جنگ دفاعی سوم اگر نخواهیم خیلی به گذشته برگردیم، شعارنویسی با کلیشه و رنگ اسپری در سال ۱۳۵۷ و ماههای منتهی به پیروزی انقلاب اسلامی رایج شد. انقلابیون با استفاده از فیلم رادیولوژی، شعارها و در واقع آنچه را بهعنوان هدف در ذهن داشتند، میساختند و شبانه و تقریباً دور از چشم نیروی نظامی و امنیتی رژیم پهلوی، آن را با رنگ اسپری روی دیوارهای شهر نقش میزدند تا وقتی صبح مردم فعالیت روزانه را شروع میکنند چشمشان به شعار بیفتد و در ذهنشان حک شود. شعارهایی مثل «مرگ بر شاه»، «استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی» و «الله اکبر، خمینی رهبر» در عکسها و حتی نقاشیهایی با موضوع انقلاب اسلامی تا امروز ماندگار شدهاند؛ شعارهایی که هویت زمانی و مکانی دارند و بازتاب آن چیزی هستند که خواست انقلابیون بود. پارچهنویسی و کتیبهنویسی برای ما اساساً جنبۀ مذهبی دارد. در آثاری که با موضوع جنگهای صدر اسلام دیدهایم، این کتیبهنویسیها شکلی از رجزخوانی جنگی را بازنمایی میکنند. سالگرد پیروزی انقلاب در سال ۱۴۰۲ یا ۱۴۰۳، سازمان زیباسازی شهر تهران اقدام به چاپ پارچهنوشتههای شعارهای انقلاب کرد و در مسیر راهپیمایی آنها را به در و دیوار شهر تهران آویخت. شعارهایی نوستالژیک و یادآور روزهای پرتبوتاب انقلاب، همچون سرودها و شعرهای آن دوران. شاید همین رخداد باعث شد پارچهنویسی در رویدادهای اجتماعی اخیر مجدداً کاربرد پیدا کند. متن کامل فهرست مروری بر پارچهنوشتههای جنگ اخیر را در پرونده ای ایران بخوانید و ببینید.#فهرست_آثار#مجله_میدان_آزادی#ای_ایران
@Azadisqartبازارسال شده از
-2421659302251847934_1494505294505220.pdf
۲.۴۳ مگابایت
ویژهنامه خط شماره هفتمدستِ پُر به میدان بروید
اگر برای اجتماعات انقلابی بهدنبال شعر، شعار یا تکبیتهای روز هستید، ویژهنامهٔ «خط» پاسخگوی نیاز شماست. به کانال ویژه نامه #خط بپیوندید:@khat_sher
شعار «دست خدا عیان شد / خامنهای جوان شد» به مرز چین رسیدمراسم بزرگ چهلم شهید امام خامنهای در شمالی ترین نقطه پاکستان سکردو بلتستان برگزار شد
بلتستان کجاست؟ این منطقه را به نام ایران کوچک میشناسند و دلیل آن خلوص بسیار بالای مردم این منطقه و عشق ارادتی است که به ایران اسلامی دارند. بلتستان منزلگاه ۴ کوه بالای هشت هزار متر جهان است (تعداد کل این کوهها ۱۴ قله است که سهم کل پاکستان ۵ قله میباشد) و از این نظر با توجه به وسعت کمش در سطح جهان دارای رکورد است.
برگرفته از @discoveriran_fa
کانال شعروشعار بافتار @baftar_shoar
بلتستان کجاست؟ این منطقه را به نام ایران کوچک میشناسند و دلیل آن خلوص بسیار بالای مردم این منطقه و عشق ارادتی است که به ایران اسلامی دارند. بلتستان منزلگاه ۴ کوه بالای هشت هزار متر جهان است (تعداد کل این کوهها ۱۴ قله است که سهم کل پاکستان ۵ قله میباشد) و از این نظر با توجه به وسعت کمش در سطح جهان دارای رکورد است.برگرفته از @discoveriran_fa
کانال شعروشعار بافتار @baftar_shoar۱۵۱