بازارسال شده از
آیین رونمایی از کتاب«نامههایی به وزیر جدید آموزشوپرورش»
با کمال احترام و افتخار، از شما دعوت میشود برای آیین رونمایی از کتاب «نامههایی به وزیر جدید آموزشوپرورش» حضور بههم رسانید. این اثر ارزشمند، تألیف فرناندو ام. ریمرز، با ترجمهٔ دکتر رضامراد صحرائی (وزیر پیشین آموزشوپرورش)، مجموعهای از نامهها و تجربههای وزرای سابق آموزشوپرورش و رهبران آموزشی کشورهای مختلف جهان است. هدف از گردآوری این مجموعه، بهاشتراکگذاری تجربهها و ارائهٔ راهکارها و رهنمودهای عملی و امیدبخش برای وزیران و تصمیمگیران آیندهٔ آموزشوپرورش میباشد. در این نشست به بهانه انتشار کتاب، با حضور آقای دکتر رضامراد صحرایی و دیگر فعالان نظام آموزشی، از این اثر رونمایی و پیرامون کتاب گفتگو میشود. مکان: خ انقلاب، بین خ ولیعصر و برادران مظفر شمالی، پ ۹۰۷، سالن آمفیتئاتر خانه اندیشهورزان زمان: شنبه، ۱۹ مهرماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۶ تا ۱۸در صورت تمایل به حضور، بهصورت رایگان ثبتنام کنید
B2n.ir/rfbookتهیه کتاب (با ۲۰درصد تخفیف تا انتهای مهر)
B2n.ir/rfbook1«رشد فردا» را دنبال کنید
@roshdefardaبازارسال شده از
پیشفروش اولین کتاب نشر رشد فردا نامههایی به وزیر جدید آموزشوپرورشLetters to a new minister of education, 2nd ed, 2020نويسنده: فرناندو ام. ريمرز استاد دانشگاه هارواردمترجم: دکتر رضامراد صحرائى استاد دانشگاه علامه طباطبائى و وزير سابق آموزشوپرورش
این کتاب در ۲۶۹ صفحه مجموعهای است از نامهها و تجربههای ارزشمند وزرای پیشین آموزشوپرورش و رهبران آموزشی کشورهایی از سراسر جهان؛ که هدف آن بهاشتراکگذاری تجربهها و ارائۀ راهنماییهای عملی و امیدآفرین به وزیران آیندۀ آموزشوپرورش است. هر یک از این نامهها، عصارۀ سالها تلاش و تجربۀ کسانی است که کوشیدهاند مسائلِ پیچیده و پرچالشی همچون نابرابری آموزشی، کیفیت پایین آموزش و یادگیری، مداخلات سیاسی در نظام برنامهریزی آموزشی کشور و محدودیتهای مالی و نیروی انسانی را حل کنند. کتاب شامل ۱۸ نامه از وزیران و رهبران آموزشی کشورهای مختلف است. مسائل گزارش شده در نامههای این کتاب تا حد قابلتوجّهی شبیه مسائلی است که امروز آموزشوپرورش ما با آنها درگیر است، لذا مطالعۀ آنها میتواند برای مدیران، کارشناسان و همه علاقهمندان به حل مسائل نظام آموزشی سودمند، روشنگر و راهگشا باشد. هزینه روی جلد: ۲۵۰ هزار تومانپیشفروش کتاب (با ۲۰درصد تخفیف تا انتهای مهر) B2n.ir/rfbook1«رشد فردا» را دنبال کنید
@roshdefarda
#اطلاعیه | مجموعه گفتگوهای «رهنگار تحول» - جلسهٔ اولتجربهنگاری تحولخواهان موفق فضای تعلیموتربیت با حضور دکتر محمد آزیندکترای فلسفهٔ تعلیموتربیت و مدیر عامل بنیاد برهان برگزار کننده: مدرسه دادخواهی زمان: پنجشنبه ۱۷مهر، ساعت ۱۶:۳۰ لینک حضور:https://B2n.ir/uf5905#اطلاعرسانی_رویداد
«اندیشکده برهان» را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید: @borhan_thinktank۷۳بازارسال شده از
چارچوب پیشنهادی برای بازطراحی ساختار نظام آموزش و پرورش تحول و بازنگری در نظام آموزشی ایران همواره از ضرورت های اساسی به شمار می آید تا به چالش های پیشروی این حوزه پاسخگو باشد و کیفیت آموزش را بهبود بخشد. باتوجه به ماده ۹۱ قانون برنامه هفتم توسعه، وزارت آموزش و پرورش موظف است تا ساختار و عملکرد خود را مورد بازنگری قرار دهد. این اقدام در راستای تحقق اهداف کلان کشور و نیازهای نوظهور جامعه انجام می شود. ضمن اینکه مقام معظم رهبری نیز بر اهمیت تحول در نظام تعلیم وتربیت تأکید دارند، این وزارتخانه باید با نگاهی نو به طراحی ساختار کارآمدی پرداخته و بستری مناسب برای ارتقای کیفیت آموزش فراهم کند.کلیدواژگان: آموزش و پرورش، وزارت آموزش و پرورش
این مطالعه در مؤسسه مطالعات راهبردی تعلیم و تربیت برهان توسط محمد آذین در سال ۱۴۰۴ انجام شده است. متن کامل پژوهش: https://iranthinktanks.com/Research1237#آموزش_علمفناوری#طراحی_الگو_مدل
جامعه اندیشکدهها در وب I بله I تلگرامسند بازطراحی ساختار.pdf
۲.۰۷ مگابایت
چارچوب پیشنهادی برای بازطراحی ساختار نظام آموزشوپرورشساختار فعلی وزارت آموزشوپرورش بیش از حد متمرکز، پیچیده و گرفتار روزمرگیهای اجرایی است؛ تصمیمها کند اتخاذ میشوند، مسئولیتها در هم تنیدهاند و مسائل تربیتی زیر سایه امور اداری قرار گرفتهاند. نتیجه آن، تضعیف حکمرانی تربیتی و بیثباتی در سیاستهای آموزشی کشور است.
خروجی جدید #اندیشکده_برهان با عنوان «چهارچوب مفهومی پیشنهادی برای بازطراحی معماری سازمانی نظام آموزشوپرورش» بر همین چالشها متمرکز شده و الگویی برای بازآرایی ساختار وزارتخانه ارائه میدهد؛ الگویی که:- امکان حکمرانی متمرکز بر «تربیت» و ایجاد «ثبات راهبردی» را فراهم میکند- تمرکز تصمیم و اجرا را از ستاد به سطح مدارس و خوشههای منطقهای منتقل میکند،- چرخه «تصمیمگیری تا ارزیابی» را با تکیه بر داده و سنجش مستقل تسریع میسازد،- و جایگاه وزیر را از مدیر اجرایی روزمره به نقش راهبردی، ناظر و تسهیلگر ارتقا میدهد.
در این الگو سه رکن کلیدی در ستاد وزارتخانه تعریف شده است:۱. واحد راهبری برای سیاستگذاری کلان و تعیین جهتها،۲. واحد برنامه و تحقق برای طراحی و پیگیری اجرا،۳. واحد مستقل ارزیابی و سنجش برای ارزیابی شفاف عملکردها.و ابزارهایی چون دفاتر تخصصی، میزهای موضوعی و گروههای پروژهای امکان تمرکز بر مسائل خاص و بهرهگیری از ظرفیتهای برونسازمانی را فراهم میسازند.#حکمرانی_تربیتی #ساختار_سازمانی #گزارش_سیاستی
«اندیشکده برهان» را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید: @borhan_thinktank۱۴
گزارش سیاستی «چالشها و فرصتهای نظام آموزشی در شرایط جنگ» منتشر شد وضعیت بحران و جنگ در ایران، باوجود تمام پیچیدگیها، میتواند فرصتی برای بازنگری در ساختارها و فرایندهای نظام آموزشی فراهم کند؛ این گزارش حاصل تحلیل کیفی مصاحبههای عمیق با نُه تن از صاحبنظران، مدیران ارشد و کارشناسان نظام آموزشوپرورش است که باهدف شناسایی راهبردهای تحولآفرین در شرایط جنگ و بحران طراحی شده است. محور اصلی مصاحبهها، واکاوی ظرفیتها، چالشها و راهبردهای نظام آموزشی در شرایط تهدید و جنگ احتمالی، و همچنین استفاده از این شرایط بهعنوان فرصتی برای تحول اساسی بوده است.مشاهده فایل گزارش
#جنگ_و_تربیت #گزارش_سیاستی
«اندیشکده برهان» را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید: @borhan_thinktank۱۴گزارش سیاستی چالشها و فرصتهای نظام آموزشی در شرایط جنگ.pdf
۶۸۶.۲۲ کیلوبایت
دریافت فایل گزارش «چالشها و فرصتهای نظام آموزشی در شرایط جنگ» تحلیل یافتهها و ارائه راهکار بر مبنای مصاحبه با صاحبنظران نظام تعلیموتربیتیافتههای این گزارش در پنج بخش ارائه شده است:
چالشهای بنیادین و اولویتهای راهبردی که همگرایی نظری صاحبنظران را در نسبت با نظام تعلیموتربیت در شرایط بحران منعکس میکند؛ دوگانههای اختلافی که تنشهای مفهومی و استراتژیک در دیدگاهها را نشانمیدهد؛ راهبردهای کلان و راهکارهای عملیاتی برای مواجهه با بحران؛پرسشهای باز در حوزههای نظری و عملیاتی که فضای تفکر آینده را باز میکنند؛ و جمعبندی که در انتهای گزارش ارائه شده است.#جنگ_و_تربیت #گزارش_سیاستی
«اندیشکده برهان» را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید: @borhan_thinktank۱۳۴ بستههای محتوایی و تحلیلی با موضوع «تربیت و جنگ» برای کنشگران عملیاتی و سیاستگذاراندر ایام جنگ ۱۲ روزه و پس از آن، محتواهایی مورد نیاز کنشگران عملیاتی و سیاستگذار حوزه تعلیموتربیت آماده شده است که در شرایط فعلی میتواند بیشتر مورد استفاده قرار گیرد. سه گزارش زیر هر کدام به جنبهای میپردازد:
بسته ایدههای عملیاتی برای تربیت در شرایط جنگ و پساجنگدر این بسته ایدههایی برای نقشآفرینی در دوران جنگ و پساجنگ بیان شده است.این بسته شامل ۳۲۲ ایده تفکیکشده برای نقشهای (معلمان، دانشآموزان، والدین، وزارت آموزشوپرورش، صداوسیما و ...) است که با مشارکت ۲۷۹ نفر تولید شده است.فایل:https://ble.ir/borhan_thinktank/7956165709681171/1753437291105 ویژهنامه تحلیلی «تربیت و جنگ»ویژهنامه «تربیت و جنگ» با گردآوری یادداشتها، مصاحبهها، روایتها و بستههای محتوایی منتشرشده پس از نبرد ۱۲ روزه با رژیم صهیونیستی، به ابعاد مختلف تعلیموتربیت و جنگ پرداخته است. محتوای این ویژهنامه شامل: ۲۱ یادداشت و مقاله، ۷ مصاحبه تخصصی، ۵ نشست و ارائه، ۱۰ معرفی محصول و محتوای مرتبط و ۳ روایت زیسته از میدان عمل است.فایل:https://ble.ir/borhan_thinktank/5715078977357069/1759312810077 گزارش سیاستی «چالشها و فرصتهای نظام آموزشی در شرایط جنگ»این گزارش حاصل تحلیل کیفی مصاحبه با نُه تن از صاحبنظران، مدیران ارشد و کارشناسان نظام آموزشوپرورش است که باهدف شناسایی راهبردهای تحولآفرین در شرایط جنگ و بحران طراحی شده است. محور اصلی مصاحبهها، واکاوی ظرفیتها، چالشها و راهبردهای نظام آموزشی در شرایط تهدید و جنگ احتمالی، و همچنین استفاده از این شرایط بهعنوان فرصتی برای تحول بوده است.فایل:https://ble.ir/borhan_thinktank/-246016122722537869/1761645360494#جنگ_و_تربیت
«اندیشکده برهان» را در شبکههای اجتماعی دنبال کنید: @borhan_thinktank۶۱بازارسال شده از
اولویتهای تحول در آموزشوپرورش پساجنگ محمد آذین آموزشوپرورش امروز با دو مسئله اساسی روبهروست: خلأهای جدی در اهداف و فرسودگی ساختارها. در این ویدئو بهطور کوتاه به برخی از مسائل بنیادین نظام تعلیموتربیت در این دو سطح پرداخته میشود و به تحولاتی که نظام آموزشی در دوره پساجنگ باید به سوی آن حرکت کند اشاره میگردد. از نسبت تربیت با پیشرفت کشور و رابطه نظام تعلیموتربیت با خانواده و ایمان گرفته تا ضرورت اصلاح ساختارهای اجرایی و سازوکارهای تصمیمگیری. گفتوگویی درباره اینکه آموزشوپرورش برای مواجهه با مسائل جدید، به چه تغییراتی نیاز دارد.مشاهده ویدئوی کامل گفتگو:aparat.com/v/yah37u4
بنیاد برهان را دنبال کنید.بله | ایتا | شاد | اینستاگرام | تارنما | آپارات
بازارسال شده از
مدرسهی تعطیل، آیندهی مبهم
محمد آذین
«در طول تعطیلات تابستانی، دانشآموزان را در زمینه هوش مصنوعی آموزش خواهیم داد. میخواهم آنها پیش از امتحانات، در GPT، کلود و ابزارهای مشابه بهترین باشند. همچنین شکافهای یادگیری در طول جنگ را جبران خواهیم کرد.» این کلماتِ وزیر یا رئیسجمهور ما نیست؛ گویندهاش بنیامین نتانیاهوست.
آنچه خواندید فقط یک خبر نیست؛ تصویری از نوع نگاه به آینده است. نگاهی که آموزش را نه موضوعی فرعی، بلکه بخشی از امنیت، قدرت و بقای ملی میبیند. رژیمی درگیر جنگ، همزمان از جبران شکاف یادگیری و آموزش هوش مصنوعی حرف میزند، چون میداند میدان رقابت آینده دور، بیش از آنکه در مرزها شکل بگیرد، در ذهن کودکان و نوجوانان ساخته میشود.
مقایسه وضعیت آموزشی و علمی ایران و رژیم اشغالگر نشان میدهد، هم وضعیت فعلی و هم میزان دغدغهمندی، تحرک و ابتکار برای بهبود شرایط در ایران، در مقایسه با دشمن، نگرانکننده است.
نهتنها پس از پایان جنگ ۱۲روزه برنامهای برای جبران عقبماندگیهای آموزشی تدوین نشد، بلکه با وجود هشدارهای مکرر و ارائه راهکارها، تقریباً هیچ آمادگیای برای مواجهه با شرایط جنگی ایجاد نکردیم. میدانستیم احتمال وقوع دوباره جنگ بالاست و سازوکارهایمان پاسخگو نیست؛ اما اقدام مؤثری انجام ندادیم. انگار پوست موز را جلوی پایمان دیدیم و به مسیرمان ادامه دادیم.
مدارس حتی در استانهای دور از جنگ هم غیرحضوری شدند. در دوره کرونا جزو کشورهایی بودیم که طولانیترین تعطیلی مدارس را تجربه کرد. از یک سو، چون مأموریت آموزشوپرورش همچنان در قالب برگزاری کلاس حضوری تعریف میشود، انگیزه و برنامهریزی مؤثری برای توسعه آموزش مجازی، تلویزیونی و استفاده از ابزارهای نوین شکل نگرفته است. از سوی دیگر، کماهمیت دانستن تعلیموتربیت و نبود نگاه بلندمدت به نقش آموزش در پیشرفت کشور، باعث شده اراده جدی برای بازگشایی مؤثر مدارس وجود نداشته باشد.
بخش زیادی از آموزش مجازی فعلی، نه از نظر زمان، نه کیفیت، نه تعامل و نه اثربخشی، قابل مقایسه با آموزش حضوری استاندارد نیست. نتیجه عدم تدبیر فقط افت تحصیلی نیست؛ بلکه تضعیف تدریجی سواد، مسئولیتپذیری و مهارتهای نسل آینده است. مسئله فقط عقبافتادگی چند فصل درسی نیست؛ مسئله، فرسایش سرمایه انسانی چند نسل کشور است.
این روزها با یک تناقض روبهرو هستیم: هم هزینه میکنیم و هم در عمل نسلی کمسواد و بیانگیزه تربیت میکنیم.
کشوری که آموزش را مسئلهای درجه چندم بداند، ناگزیر آینده، توسعه، سرمایه انسانی، نوآوری و حتی تابآوری اجتماعی خود را تضعیف میکند. آموزشوپرورش باید آینده کشور را تضمین کند. البته رئیسجمهور محترم برخلاف بسیاری از مسئولان ارشد، نسبت به آموزشوپرورش دغدغه داشته و برای آن وقت گذاشته است. اما دغدغه، بدون درک دقیق مسئله، الزاماً به تصمیم درست منجر نمیشود. در این مدت بخش مهمی از تمرکز و منابع حاکمیتی و مردمی، بهجای ارتقای کیفیت یادگیری، بازطراحی آموزشی و توانمندسازی معلمان، صرف توسعه فیزیکی و تجهیزات شد؛ گویی مسئله اصلی کمبود ساختمان است، نه بحران یادگیری.
آموزشوپرورش چابکی لازم را ندارد، بهروز نیست و از ظرفیت نخبگانی کافی برای حل سریع چالشهای خود برخوردار نیست، اما حاضر نیست از افراد و مجموعههای توانمندی که آماده ارائه کمک هستند استفاده کند. در کشور هزاران معلم خلاق، و صدها متخصص، مجموعه و گروه مردمی دغدغهمند وجود دارند که میتوانند بخشی از راهحل باشند. اما ساختار رسمی، بهجای آنکه به سکویی برای همافزایی ملی تبدیل شود، به سیستمی بسته و کند تبدیل شده است. این هم تناقض دیگری است: تشنهایم، اما دستی را که برایمان آب آورده را پس میزنیم.
رقابت امروز کشورها، بیش از آنکه بر سر منابع طبیعی یا تجهیزات نظامی باشد، بر سر کیفیت نظامهای یادگیری است. کشورهایی موفق خواهند بود که بتوانند سریعتر یاد بگیرند، خود را با تحولات فناوری و بحرانها تطبیق دهند و مهمتر از همه، تصویر روشنی از آینده داشته باشند و آن را در نظام تعلیموتربیت دنبال کنند.
اگر جنگها، تحریمها و بحرانهای سالهای اخیر نتوانند ما را متوجه اهمیت حیاتی آموزشوپرورش کنند، در آینده هزینههای سنگینتری خواهیم پرداخت. زمان آن رسیده که مطالبهای ملی از سوی نخبگان و مردم برای اولویت یافتن آموزشوپرورش و ایجاد تغییرات اساسی در اهداف و شیوه اداره آن شکل بگیرد. این نهضت باید به توافق بر سر چند مسئله اصلی و تمرکز منابع دولتی و مردمی برای حل آنها منجر شود.
بنیاد برهان را دنبال کنید: بله | ایتا | شاد | اینستاگرام | تارنما | آپارات
محمد آذین«در طول تعطیلات تابستانی، دانشآموزان را در زمینه هوش مصنوعی آموزش خواهیم داد. میخواهم آنها پیش از امتحانات، در GPT، کلود و ابزارهای مشابه بهترین باشند. همچنین شکافهای یادگیری در طول جنگ را جبران خواهیم کرد.» این کلماتِ وزیر یا رئیسجمهور ما نیست؛ گویندهاش بنیامین نتانیاهوست.
آنچه خواندید فقط یک خبر نیست؛ تصویری از نوع نگاه به آینده است. نگاهی که آموزش را نه موضوعی فرعی، بلکه بخشی از امنیت، قدرت و بقای ملی میبیند. رژیمی درگیر جنگ، همزمان از جبران شکاف یادگیری و آموزش هوش مصنوعی حرف میزند، چون میداند میدان رقابت آینده دور، بیش از آنکه در مرزها شکل بگیرد، در ذهن کودکان و نوجوانان ساخته میشود. مقایسه وضعیت آموزشی و علمی ایران و رژیم اشغالگر نشان میدهد، هم وضعیت فعلی و هم میزان دغدغهمندی، تحرک و ابتکار برای بهبود شرایط در ایران، در مقایسه با دشمن، نگرانکننده است. نهتنها پس از پایان جنگ ۱۲روزه برنامهای برای جبران عقبماندگیهای آموزشی تدوین نشد، بلکه با وجود هشدارهای مکرر و ارائه راهکارها، تقریباً هیچ آمادگیای برای مواجهه با شرایط جنگی ایجاد نکردیم. میدانستیم احتمال وقوع دوباره جنگ بالاست و سازوکارهایمان پاسخگو نیست؛ اما اقدام مؤثری انجام ندادیم. انگار پوست موز را جلوی پایمان دیدیم و به مسیرمان ادامه دادیم. مدارس حتی در استانهای دور از جنگ هم غیرحضوری شدند. در دوره کرونا جزو کشورهایی بودیم که طولانیترین تعطیلی مدارس را تجربه کرد. از یک سو، چون مأموریت آموزشوپرورش همچنان در قالب برگزاری کلاس حضوری تعریف میشود، انگیزه و برنامهریزی مؤثری برای توسعه آموزش مجازی، تلویزیونی و استفاده از ابزارهای نوین شکل نگرفته است. از سوی دیگر، کماهمیت دانستن تعلیموتربیت و نبود نگاه بلندمدت به نقش آموزش در پیشرفت کشور، باعث شده اراده جدی برای بازگشایی مؤثر مدارس وجود نداشته باشد. بخش زیادی از آموزش مجازی فعلی، نه از نظر زمان، نه کیفیت، نه تعامل و نه اثربخشی، قابل مقایسه با آموزش حضوری استاندارد نیست. نتیجه عدم تدبیر فقط افت تحصیلی نیست؛ بلکه تضعیف تدریجی سواد، مسئولیتپذیری و مهارتهای نسل آینده است. مسئله فقط عقبافتادگی چند فصل درسی نیست؛ مسئله، فرسایش سرمایه انسانی چند نسل کشور است. این روزها با یک تناقض روبهرو هستیم: هم هزینه میکنیم و هم در عمل نسلی کمسواد و بیانگیزه تربیت میکنیم. کشوری که آموزش را مسئلهای درجه چندم بداند، ناگزیر آینده، توسعه، سرمایه انسانی، نوآوری و حتی تابآوری اجتماعی خود را تضعیف میکند. آموزشوپرورش باید آینده کشور را تضمین کند. البته رئیسجمهور محترم برخلاف بسیاری از مسئولان ارشد، نسبت به آموزشوپرورش دغدغه داشته و برای آن وقت گذاشته است. اما دغدغه، بدون درک دقیق مسئله، الزاماً به تصمیم درست منجر نمیشود. در این مدت بخش مهمی از تمرکز و منابع حاکمیتی و مردمی، بهجای ارتقای کیفیت یادگیری، بازطراحی آموزشی و توانمندسازی معلمان، صرف توسعه فیزیکی و تجهیزات شد؛ گویی مسئله اصلی کمبود ساختمان است، نه بحران یادگیری. آموزشوپرورش چابکی لازم را ندارد، بهروز نیست و از ظرفیت نخبگانی کافی برای حل سریع چالشهای خود برخوردار نیست، اما حاضر نیست از افراد و مجموعههای توانمندی که آماده ارائه کمک هستند استفاده کند. در کشور هزاران معلم خلاق، و صدها متخصص، مجموعه و گروه مردمی دغدغهمند وجود دارند که میتوانند بخشی از راهحل باشند. اما ساختار رسمی، بهجای آنکه به سکویی برای همافزایی ملی تبدیل شود، به سیستمی بسته و کند تبدیل شده است. این هم تناقض دیگری است: تشنهایم، اما دستی را که برایمان آب آورده را پس میزنیم. رقابت امروز کشورها، بیش از آنکه بر سر منابع طبیعی یا تجهیزات نظامی باشد، بر سر کیفیت نظامهای یادگیری است. کشورهایی موفق خواهند بود که بتوانند سریعتر یاد بگیرند، خود را با تحولات فناوری و بحرانها تطبیق دهند و مهمتر از همه، تصویر روشنی از آینده داشته باشند و آن را در نظام تعلیموتربیت دنبال کنند. اگر جنگها، تحریمها و بحرانهای سالهای اخیر نتوانند ما را متوجه اهمیت حیاتی آموزشوپرورش کنند، در آینده هزینههای سنگینتری خواهیم پرداخت. زمان آن رسیده که مطالبهای ملی از سوی نخبگان و مردم برای اولویت یافتن آموزشوپرورش و ایجاد تغییرات اساسی در اهداف و شیوه اداره آن شکل بگیرد. این نهضت باید به توافق بر سر چند مسئله اصلی و تمرکز منابع دولتی و مردمی برای حل آنها منجر شود. بنیاد برهان را دنبال کنید: بله | ایتا | شاد | اینستاگرام | تارنما | آپارات