یک‌بار در جلسه‌ای به برخی از دوستانِ تصمیم‌ساز-تبیین‌باز این جریان گفتم: اضطرار بهانه شماست، وگرنه در دی‌ماه دست‌کم به‌قدر تعریف کالابرگ، اختیار داشتید ولی در بسته‌ی سیاستی‌تان نبود یا به این کیفیت نبود، که اگر بود مگر نادان بودید که پس از مرگ سهراب نوشدارو آوردید و در بسته جایش کردید؟ شما دست‌کم به‌قدر تفاضل تعداد خون‌هایی که این مسکّن مانع ریختن‌شان می‌شد، مسئولید.و نیز آن اضطراری که می‌گفتید و آن هزینه-فایده‌ای که می‌کردید، آیا با لحاظ هزینه خون‌های دی‌ماه [و الآن اضافه کنیم: با لحاظ هزینه خون‌های جنگ رمضان و هزینه چندده میلیارد دلاری آن، که دی‌ماه ممهّدش شد] بود یا خیر؟بخش زیادی از این مردم، روی نوک‌پا ایستاده‌اند تا سرشان بیرون آب بماند و نفس بکشند و شما مترمتر بر ارتفاع آب می‌افزایید. بخش زیادی از این مردم، دیگر متغیری برای تنظیم دو کفه دخل و خرج ندارند؛ پس‌انداز، اضافه‌کار، شغل دوم، همه ته کشیده‌اند.اگر با تخفیف اضطرارتان را بپذیریم، اهالی «اضطرارِ به سوءاختیار» هستید؛ اضطراری که مولود دومینویی از تصمیم‌ها، عدم‌تصمیم‌ها و بی‌ابتکاری‌تان است.آری چنین است برادر..ابتلایی به دشمن بیرونی داریم و ابتلایی به من لایرحمنای درونی. به مبارزه با آن و به صبر و خون دل بر این، خداوند نهایتاً به سلامت ملت ایران را از هر دو ابتلا عبور خواهد داد. «...ما یعنی شما ملت سرافراز و این خادم ناچیز...» علاوه بر دلالت ارتباطی‌اش در آن بند از پیام، برای ما دلالتی استقلالی هم دارد: ما چیزی به غیر از غم، به غیر از هم نداریم...
۴۲۳۳ سیاست‌گذاری بنزین؛ آنچه در پاورپوینت‌ها به شما نمی‌گویند..۱. راه‌حل «ساده و سطحی» بهتر است.مقایسه بسته‌های سیاستی مختلف بدون لحاظ ویژگی‌های مجری آن خط‌مشی و شرایط محیطی نادرست است. دولت فعلی، به‌ویژه در شرایط فعلی، توان اجرای طرح‌های پیچیده و بنیادین را ندارد. مقصودمان از توان، ترکیبی از چابکی عملیاتی، سرمایه اجتماعی و قدرت اقناع، و منابع کافی برای مدیریت پیامدهاست. مثلا اگر طرفدار طرح‌هایی نظیر اختصاص سهمیه به کدملی هستید، از خود بپرسید:الف- با این حجم از آسیب‌پذیری زیرساختی در حوزه بانکی (نمونه: در دو جنگ اخیر)، با این حد از آشفتگی در حوزه داده و اطلاعات پایه افراد (نمونه: فراخوان اخیر اقامت) و غیره، این طرح قابل اجراست؟ب- دولتی که ریاست محترمش با سخن عادی در شرایط عادی در باب یک موضوع عادی نیز بعضاً ناخواسته خشم مردم را برمی‌انگیزد، توان اقناع مردم را دارد؟ دولتی که در دو سال، مردمش یک فتنه، دو جنگ و شدیدترین فشار اقتصادی را تجربه کرده‌اند.ج- خروجی حذف ارز ترجیحی، فتنه دی ۱۴۰۴ و بیش از سه‌هزار شهید و کشته بود. دولت برای کنترل پیامدها از ابزار کالابرگ استفاده کرد. اگر طرح‌های رادیکال و شالوده‌شکن اجرا شود و به چنان پیامدهایی ختم شود، برای دولت چه منابع و ابزارهایی برای ترمیم و تسکین باقی مانده است؟۲. به توافقات چندده‌ساله دولت-مردم دست نزنید.دولت و مردم توافقاتی بلندمدت و ضمنی دارند که زیربنای نظم و ثبات در این رابطه است. بنزین ارزان که دولت به مردم می‌داده، در ازاء مجموعه چیزهایی است که مردم به دولت می‌داده‌اند (توضیح مفصلش به‌جای خود). این را که بگیری، زیر توافقی زدی که هم رابطه را به هم می‌زند و هم او را به گرفتن داده‌هایش از دولت سوق می‌دهد. طرح‌های رادیکال علیرغم ظاهر فریبنده‌شان دقیقا همین قراردادها را نشانه می‌روند. اینها نکاتی است که در پاورپوینت‌های شیک به شما توضیح نمی‌دهند. تغییر و تبدیل این توافقات، هنرمندی و منابع و زمان مناسب می‌خواهد که هر سه مفقود است. ۳. فقط همین درد عاجل را چاره کنید.جریانات سیاسی و سیاستی، بحران‌ها را فرصتی برای پیشبرد طرحهایشان می‌بینند. اگر مسئله اصلی «کمبود فیزیکی بنزین، تا زمان رفع محاصره دریایی» است، به دلیل همه‌ی آن نکات پیش‌گفته، صرفاً همین را چاره کنید. دغدغه عدالت توزیعی و چه و چه را بگذارید برای وقتی دیگر. به‌وقت بحران ایده‌تان را با ادبیات قهرمان حل بحران کادوپیچ نکنید. از بحران ماهی نگیرید.۴. الان زمان از این ستون به آن ستون استیک عمر این ستون به آن ستون کردید، یک عمر «تعویق تصمیم تا تعمیق مشکل» کردید، حالا وسط بزرگترین و وجودی‌ترین جنگ، یاد اقدامات بنیادین افتاده‌اید؟ اتفاقا الان دقیقا زمان از این ستون به آن ستون است، چنان‌که در دی‌ماه باید چنین می‌کردید و به‌زعم برخی کارشناسان، اگر چندماه کج‌دار و مریز پیش می‌رفتیم، آن پیچ رد می‌شد و دی‌ماه خونین نمی‌شد و به تبعش چه‌بسا اسفند نیز. ۵. اقدام تهاجمی رو به بیرون، نه رو به دروناگر به زعم خود هیچ چاره‌ای جز اقدام رادیکال ندیدید و گزینه‌های انفجار قیمت شبیه کرمان در ذهنتان است، تجربه دی‌ماه (که عمرش به یک سال هم نرسیده و حافظه تاریخی هم نمی‌خواهد) به ما می‌گوید عاقبت بسیار محتمل چنین ریسکی، چندین هزار خون است. اقدام «رادیکال سیاستی» یعنی «اقدام تهاجمی رو به مردم». پس اگر به چنین گزینه‌هایی رسیدید، به جای آن، اقدام ریسکی و تهاجمی رو به بیرون کنید و محاصره را با هر چه می‌توانید و نمی‌توانید، مستقیم و غیرمستقیم، تمیز و کثیف، با ضربه به هرکس که دستتان رسید، بشکنید که آن [نهایتاً] چندهزار خون عزتمندانه‌ای که آنجا بدهیم و دستاورد رفع محاصره هم داشته باشد، یقینا گزینه بهتری است؛ به‌لحاظ احتمال هزینه‌ها، شدت هزینه‌ها و تسلسل پیامدها.@dinrasaneh
۹۴۴۱دو پرسش عاجل ایران امروز:۱. «پایان جنگ» دقیقاً چه‌نوع وضعیتی است؟ (پرسش از چیستی)۲. با چه روشی می‌توان به «پایان جنگ» دست یافت؟ (پرسش از چگونگی)هرچند سهل و ممتنع می‌نماید، اما اصل ماجرا همین دو پرسش است و لاغیر.برخی پاسخی برای این دو پرسش ندارند، پس تلاش می‌کنند اصل پرسش را به حاشیه برانند.به‌شرط توفیق، بیشتر پیرامونش می‌نویسم..
۱۵۸پایان جنگ چیست و چگونه شکل می‌گیرد؟پرسش اول: «پایان جنگ» دقیقاً چه نوع وضعیتی است؟ (پرسش از چیستی)پایان جنگ نقطه و وضعیتی است که در آن امنیت ایران، دست‌کم برای میان‌مدت تضمین شود، یعنی احتمال عقلائی اختلال در آن تا افق چندین‌ساله از بین برود و شرایط غیرعادی بر امر حکمرانی در ایران، از جمله بخش اقتصاد، مستولی نباشد. به‌جای برشمردن مولفه‌ها، دو نشانگر مهم برای تحقق این وضعیت عبارت‌اند از: ۱- عادی شدن شرایط امنیتی رهبر معظم انقلاب و رفع پایدار تهدید. ۲- عادی شدن شرایط اقتصادی و رفع پایدار محاصره دریایی. مقصود از قید «پایدار» آن است که تا افق چندین‌ساله، بر اساس محاسبه احتمال عقلائی، اختلال اساساً ممکن و مقدور دشمن نباشد. پرسش دوم: چگونه می‌توان به «پایان جنگ» دست یافت؟ (پرسش از چگونگی)به‌تبع پاسخی که به چیستی پایان جنگ داده شد، چگونگی نیل به آن نیز مشخص می‌شود. هیچ توافقی نمی‌تواند چنان وضعیتی را تضمین کند، و اساساً در زمانه‌ی تغییر نظم امنیتی منطقه و جهان، توافق هیچ‌چیزی را تضمین نمی‌کند. تصدیق این گزاره نیازمند استدلال یا رجوع به حافظه بلندمدت تاریخی نیست؛ اسلام‌آباد پیش چشم ماست. ده‌ها برابر شیرین‌تر و چرب‌تر هم نوشته شود، همین است.جنگ با دیپلماسی تمام نمی‌شود، با تغییر موازنه قدرت پایان می‌گیرد. و این تغییر موازنه به دو طریق رخ می‌دهد:۱. تحمیل یک «درد تاریخی» به دشمن، به‌گونه‌ای که در حافظه جمعی آن جامعه ثبت شود و شیوه محاسبه هزینه-فایده آن را تغییر دهد و بالتبع پنجره‌های فرصت آتی جنگ‌طلبی را به روی سیاستمداران ببندد. ۲. ترسیم یک «تهدید عظیم و معتبر» برای ایجاد یک «ترس تاریخی» و تثبیت عملی راهبردی از جنس «دست مرده»، به‌گونه‌ای که دشمن بداند پس از حمله، قطعاً و یقیناً و بدون نیاز به اتخاذ تصمیمی در نظام ایران، با یک جهنم عظیم و فراگیر روبرو خواهد شد. دو ساحت ممکن برای چنین امری، یکی هسته‌ای و دیگری انرژی است.معتبر کردن چنین تهدیدی، بیش از آنکه متکی به تصمیم حقوقی باشد، الزاماتی واقعی دارد:الف- نشان دادن دمویی از آن، که هم نشانگر توان فنی و هم نشانگر اراده ورود به بازی جنون باشد.ب- محدود کردن کانال‌های رصد و کنترل، به‌ویژه دیپلماسی: دیپلماسی، به‌معنای دوفاکتو و علی‌الارضی که دولت حاضر در پیش گرفته، فارغ از نتیجه آن، دو کارکرد حیاتی برای دشمن دارد: کاستن از «عدم قطعیت»های ارتباطی و محاسبه‌پذیر کردن ما- ایجاد قابلیت کنترل تنش از طریق ایجاد دکمه برگشت به قبل (restore point) که مع‌الاسف این امر در قالب تکرار گزاره‌هایی همچون «هر موقع آمریکا به توافق باز گردد، ما هم باز می‌گردیم» یا عبارت‌های حماسه‌سرایانه‌ی «الزام دشمن به آنچه امضا کرده»، شکل گرفته است.@dinrasaneh
۲۲۵در ستایش قلّت سخن و سخن‌گو«مَن أكثَرَ أهجَرَ» (هر كه پرگويى كند، به هذيان‌گويى كشانده شود) [نهج‌البلاغه]به تبیین ارتباطاتی روایت فوق فکر می‌کردم که چرا چنین ملازمه‌ای بین «پرگویی» و «پرت‌وپلاگویی» برقرار است؟ نکات زیر به ذهن رسیدم:۱. محدود بودن مقدار محتوای مفید که در ذهن داریم؛ سینه‌ای که پس از شیر به خون می‌رسد.۲. کاسته‌شدن از قدرت کنترل پیام: افزایش حجم و نرخ تولید پیام، توان کنترل پیام را کاهش می‌دهد و گوینده نمی‌تواند دال‌ها را متناسب با مدلول‌های مدنظرش سامان دهد.۳. مصرف بی‌رویه از اعتبار ارتباطاتی: هرکدام از ما کوپن ارتباطاتی‌ای نزد دیگران داریم؛ حجم مجازی از پیام که تا سقف آن از توجه دیگران بهره‌مند می‌شویم و پس از آن سقف، شنیده نمی‌شویم یا جدی گرفته نمی‌شویم. این را هم شاید بتوان نوعی از هذیان دانست؛ آنجا که حتی محتوا خوب است، اما پیامی که مخاطب درک می‌کند -که پیام هم همان است که مخاطب می‌فهمد- نهایتاً شبه‌هذیان است.دلالتش برای #ارتباطات_جنگ ؟دلالت نکات فوق برای ارتباطات نظام حکمرانی و جامعه، که یک برهه‌ی حساسش در جنگ است، کاستن از تعداد سخن‌گو و حجم سخن، به‌قدر قلّ و دلّ، است.در یک موضوع خاص، مسئولان زیادی سخن میگویند و زیاد هم سخن میگویند. خطاهای گفتاری که آشکار می‌شود، برای تصحیحش دوباره افراد زیادی حرف‌های زیادی می‌زنند و در همین نیز خطاهایی رخ می‌دهد و این زنجیره ادامه دارد..@dinrasaneh۲۳۴فَلَمَّا رَأَى اللَّهُ صِدْقَنَا...امیرمومنان (علیه‌السلام) در توصیف روند نبردهای پیامبر اعظم (صلوات‌الله‌علیه):«...يك بار ما بر دشمن پيروز مىشديم، و يك بار دشمن بر ما. پس چون خداوند صدق ما را ديد دشمن ما را سركوب كرد، و يارى خود را بر ما فرو فرستاد، تا آن‌كه اسلام همانند شترى كه سينه و گردن براى استراحت به زمين نهد و در جاى خود آرام گیرد، استقرار يافت...»[نهج‌البلاغه، خطبه ۵۶] یعنی همه زحمات و مجاهدت‌های این ملت سرافراز، فقط برای رسیدن به این نقطه است:«خداوند صدق ما را ببیند.»با این زاویه دید آسمانی، نقش خیابان قطعاً کمتر از میدان نیست..۵۹۴بازارسال شده از اندیشکده مسیر
تحلیل نظرات مخاطبان سخنرانی دکتر پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل سخنرانی اخیر دکتر مسعود پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل متحد، بازتاب‌های گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای و افکار عمومی بین‌المللی داشت. اما مخاطبان جهانی چه دریافتی از این سخنرانی داشتند؟ برای پاسخ به این پرسش، نظرات (کامنت‌های) کاربران در پلتفرم یوتیوبِ این سازمان را با روش «تحلیل مضمون» (Thematic Analysis) مورد بررسی قرار دادیم.نمودارهای پیوست، خروجیِ کمّی و دسته‌بندیِ دقیق این مفاهیم را نشان می‌دهند. لازم به ذکر است که در بررسی فراوانی مضامین، تعداد پسند (لایک) آن‌ها از سوی مخاطبان به‌عنوان ضریب در نظر گرفته شده است. شناسنامه پژوهش موضوع: تحلیل مضمون کامنت‌های سخنرانی دکتر پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل تاریخ سخنرانی: ۱ مهر ۱۴۰۵ (23-09-2026)میزان بازدید(view): بیش از ۴۰۰هزار نفر جامعه آماری مورد بررسی: ۹۹۶ کامنت (بررسی تمام‌شمار) روش تحلیل: تحلیل مضمون (Thematic Analysis) مضامین پایه: ۵۹۱ | مضامین سازمان‌دهنده: ۱۳ | مضامین فراگیر: ۲ جمع‌آوری و تحلیل داده: سامانه «تحلیل مضمون» موسسه نوآوران رساهوش در نمودارهای ارائه‌شده، می‌توانید توزیع فراوانی این نظرات و همچنین جریان ارتباطی مفاهیم (از مضامین فراگیر تا مضامین سازمان‌دهنده) را با تفکیک کامنت‌های «موافق گفتمان جمهوری اسلامی ایران» و «مخالف گفتمان جمهوری اسلامی ایران» مشاهده کنید. گزارش تحلیلیِ تقاطعیِ متن سخنرانی و نتایج افکارسنجی، در پست‌های بعدی منتشر خواهد شد.#تحلیل_مضمون#داده_کاوی#سازمان_ملل#اندیشکده_مسیر#نوآوران_رسا_هوش
اندیشکده مسیر| سایت | | کانال بله |بازارسال شده از اندیشکده مسیر
تحلیل نظرات مخاطبان مصاحبه دکتر پزشکیان با فاکس‌نیوز مصاحبه اخیر دکتر مسعود پزشکیان با شبکه «فاکس‌نیوز»، بازتاب‌های گسترده‌ای در فضای رسانه‌ای و افکار عمومی بین‌المللی داشت. اما مخاطبان چه دریافتی از این مصاحبه داشتند؟ برای پاسخ به این پرسش، نظرات (کامنت‌های) کاربران در پلتفرم یوتیوبِ این شبکه را با روش «تحلیل مضمون» (Thematic Analysis) مورد بررسی قرار دادیم. نمودارهای پیوست، خروجیِ کمّی و دسته‌بندیِ دقیق این مفاهیم را نشان می‌دهند. لازم به ذکر است که در بررسی فراوانی مضامین، تعداد پسند (لایک) آن‌ها از سوی مخاطبان به‌عنوان ضریب در نظر گرفته شده است. شناسنامه پژوهش موضوع: تحلیل مضمون کامنت‌های مصاحبه دکتر پزشکیان با فاکس‌نیوز تاریخ مصاحبه: ۲ مهر ۱۴۰۵ (24-09-2026)میزان بازدید(view): بیش از ۱ میلیون نفر جامعه آماری مورد بررسی: ۲۱۰۴ کامنت (بررسی تمام‌شمار)روش تحلیل: تحلیل مضمون (Thematic Analysis)مضامین پایه: ۱۵۳۴ | مضامین سازمان‌دهنده: ۱۹ | مضامین فراگیر: ۳جمع‌آوری و تحلیل داده: سامانه «تحلیل مضمون» موسسه نوآوران رساهوش در نمودارهای ارائه‌شده، می‌توانید توزیع فراوانی این نظرات و همچنین جریان ارتباطی مفاهیم (از مضامین فراگیر تا مضامین سازمان‌دهنده) را با تفکیک کامنت‌های «همسو با جمهوری اسلامی ایران» و «ناهمسو با جمهوری اسلامی ایران» مشاهده کنید. گزارش تحلیلی مبتنی بر این نتایج، در پست بعدی منتشر خواهد شد.#تحلیل_مضمون#داده_کاوی#سازمان_ملل#اندیشکده_مسیر#نوآوران_رسا_هوش
اندیشکده مسیر| سایت | | کانال بله |۱
بازارسال شده از اندیشکده مسیر
تحلیل یافته‌های مخاطب‌سنجی مصاحبه دکتر پزشکیان با رسانه فاکسنیوزحضور مقامات ارشد کشور در رسانه‌های جریان‌اصلی غرب، همواره شمشیری دولبه در دیپلماسی عمومی است. با تحلیل تقاطعیِ «مصاحبه اخیر دکتر پزشکیان با شبکه فاکس‌نیوز» و «داده‌کاوی کامنت‌های مخاطبان در یوتیوب»، ۴ گزاره راهبردی در آسیب‌شناسی این مصاحبه به دست آمده است: ۱. عقب‌نشینی به ضعف و فریب تفسیر می‌شود.در بخش مهمی از مصاحبه (دقیقه ۰۳:۲۸)، مجری صراحتاً می‌پرسد: «آیا از غنی‌سازی ۶۰ درصدی اورانیوم دست می‌کشید؟» و رئیس‌جمهور با پاسخ صریح و سریع «بله» و ارجاع به چارچوب‌های قانون بین‌الملل، تلاش می‌کند یک سیگنال قویِ دیپلماتیک و تنش‌زدا ارسال کند. همچنین در ادامه در پاسخ به سوالی دیگر، رئیس‌جمهور محترم فاصله‌گذاری معناداری با جنبش انصارالله یمن می‌کند.با این حال، تقاطع این پاسخ‌ها با داده‌های نمودار مخاطب‌سنجی نشان‌دهندۀ شکست این راهبرد اقناعی است. وجود مضامین پرتکراری همچون «ادعای فریبکاری رئیس‌جمهور»، «تحقیر اقتدار و مشروعیت رئیس‌جمهور»، «شرور انگاری ج.ا.ا»، نشان‌دهندۀ آن است که مخاطب یا به این سخنان باور ندارد یا آن را پالس ضعف تلقی می‌کند. ۲. تلهِ «موضع تدافعی» و واگذاری ابتکار عمل روایتیداده‌های مخاطب‌سنجی نشان می‌دهد حضور در شبکه‌ای نظیر فاکس‌نیوز بدون سناریوی آفندی، نتیجه‌ای جز بازی در زمین حریف ندارد.در ویدئوی مصاحبه (به‌ویژه از دقیقه ۰۴:۴۳ به بعد)، مجری شبکه با طرح رگباری از ادعاها درباره فروپاشی تفاهم‌نامه (MOU) و حملات منطقه‌ای، رئیس‌جمهور را در موضعِ صرفاً پاسخگو و تدافعی قرار می‌دهد. نتیجه‌ی این انفعال، در گراف تحلیل مضمون کاملاً مشهود است؛ جایی که ۹۸۲ کامنت (حدود ۹ درصد کل داده‌ها) ذیل مضمون فراگیر «عملکرد رسانه»، صراحتاً به «ستایش مصاحبه چالش‌برانگیزِ فاکس‌نیوز» اختصاص یافته است. هرچند وجود دو مضمون «انتقاد از محتوای جعلی» و «محکومیت سوگیری فاکس‌نیوز» با فراوانی نسبتا زیاد نشان‌دهندۀ نظر مخالف در طیفی از مخاطبان است. ۳. عدم پاسخ متناسب به ادعای «ناهماهنگی داخلی در ایران» و مخدوش شدن تصویر اقتدارمجری در دقیقه ۶ و دقیقه ۱۱ تلاش دارد نوعی ناهماهنگی و تضاد در درون حاکمیت ایران (رهبری و نیروهای نظامی در مقابل دولت) را به تصویر بکشد. این ادعا از طریق پخش ویدئوی عذرخواهی دکتر پزشکیان از کشورهای همسایه در جریان جنگ (و ارجاع به عدم هماهنگی نیروهای نظامی) و نیز طرح پرسش «چه کسی واقعاً ایران را اداره می‌کند؟» به پیش برده می‌شود. اما در مقابل این ادعای مهم، رئیس‌جمهور پاسخ متناسبی ارائه نمی‌دهد. اتصال این اظهارات به داده‌های گراف (ذیل مضمون تصویر رئیس‌جمهور) نشان می‌دهد که مخاطب این امر را نشانه ضعف ساختاری تفسیر کرده است؛ به طور مثال، ۷۷۲ کامنت (۷.۱ درصد) مستقیماً به «تحقیر اقتدار دکتر پزشکیان» و ۲۲۴ کامنت (۲ درصد) به «محکومیت بی‌مسئولیتی» ایشان پرداخته‌اند. ۴. ناکارآمدی راهبرد «انکار و مطالبه سند»شکاف عمیق میان «ادبیات دیپلماتیک داخلی» و «زبان اقناع جهانی» در دقایق ۰۶:۴۲ تا ۰۷:۰۵ مصاحبه خودنمایی می‌کند. زمانی که مجری روی آمار کشته‌شدگان دست می‌گذارد، رئیس‌جمهور با اتخاذ رویکرد «انکار و مطالبه سند»، خواستار ارائه مستندات بوروکراتیک همچون کد ملی برای اثبات کشته‌شدگان می‌شود. خروجیِ این سبک از استدلال، شکل‌گیری بزرگترین خوشه معنایی در گراف است؛ به طرز معناداری ۲۶۶۱ کامنت (۲۴.۳ درصد از کل کامنت‌ها - بالاترین نرخ در میان تمام مضامین) ذیل مضمون «ادعای فریبکاری دکتر پزشکیان» ثبت شده است. این فکت آماری ثابت می‌کند که مطالبه اسناد اداری در برابر احساسات تهییج‌شده افکار عمومی، در رسانه‌های غربی به هیچ‌وجه اقناع‌کننده نیست و مستقیماً به تولیدِ برچسب دروغگویی منجر می‌شود. دیپلماسی عمومی ایران برای اثرگذاری بین‌المللی نیازمند گذار از رویکرد «تدافعی-توجیهی» به «روایت‌گری فعال و آفندی» است. با این حال، پیش‌شرط این تحول، «احتیاط و گزینش‌گری در انتخاب رسانه» است. مسامحه در این امر نتیجه‌ای جز فراهم کردن بستر برای سوءاستفاده دشمنان ندارد. اندیشکده مسیر| سایت | | کانال بله |