عکس پروفایل ابتدا: نوشته‌های روح‌الله رشیدیا

ابتدا: نوشته‌های روح‌الله رشیدی

۱.۴ هزار عضو
بازارسال شده از نامه جمهور

nameh dolat.pdf

۱۰۳.۱۷ کیلوبایت

نامه جمعی از فعالین اجتماعی به دکتر پزشکیان در رابطه با ضرورت‌های اجتماعی اقتصادی شرایط جنگی
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیانریاست محترم جمهوری اسلامی ایرانسلام علیکمبا احترام، عدالت اجتماعی و امنیت اجتماعی برآمده از آن رکن بی‌بدیل امنیت ملی، به‌ویژه در شرایط جنگی است. رویکرد اجتماعی و اقتصادیِ بخش مهمی از سیاست‌گذاری‌های دولت‌ها در سال‌های اخیر، به این مهم بی‌توجهی نشان داده و به تعبیر رهبر شهیدمان وضعیت کنونیِ «عقب‌ماندگی در عدالت» را پدید آورده است.نگران‌کننده آن‌که به‌رغم تأکید سیاسی بر اهمیت عدالت در عالی‌ترین سطوح دولت و حکمرانی، رویکرد پیشین با تأکید بر کاهش هزینه‌های عمومی، به سیاست‌های کنونی دولت نیز راه یافته است. این نگران‌کننده است که در موقعیت کنونی، با وجود همه اهمیت جنگ و امنیت عمومی، باز هم دولت می‌کوشد بار تأمین امنیت اجتماعی را از دوش خود بردارد و هزینهٔ آن را پرداخت نکند. این رویه می‌تواند در ادامه نگران‌کننده و تکرار کنندهٔ چرخه‌ای باشد که به فجایع دی‌ماه گذشته و که یکی از زمینه‌های جنگ رمضان بوده است. بر این اساس لازم می‌دانیم نکاتی را خدمت جناب‌عالی یادآور شویم. این نکات، در قالب هشدارهایی برای جلوگیری از تضعیف تاب‌آوری اجتماعی در میانهٔ شرایط جنگی بیان می‌شود...
اسامی امضاء کنندگان:محسن قنبریان، سیدسعید لواسانی، سیدعلی موسوی، سعید زیباکلام، شهاب اسفندریاری، مجتبی عرب، سجاد صفارهرندی، هلیا دوطاقی،علیرضا میرغفاری، سعید شعرباف، روح‌الله رشیدی، میثم مهدیار، محمدرضا قائمی‌نیک، مجتبی نامخواهundefinedundefinedundefinedundefinedundefinedundefined @nameh_jomhour | نامه‌جمهور

۱

۶:۰۲

undefinedاز درس‌های بزرگ جنگ رمضان، یکی هم این است که سیاستگذاران و تصمیم‌سازان، بیش از این باید به کیفیت بالایِ درک عمومی مردم از مناسبات ملی و بین‌المللی، اعتنا کنند. درکی همراه با آینده‌نگری و در عین حال مسئولیت‌پذیری. این را در بسیاری از بررسی‌های اجتماعی دیده‌ایم؛ اگرچه برخی سخنگویان اجتماعی، نمی‌خواهند از زاویهٔ درست به این یافته‌ها نگاه کنند.برای نمونه در نظرسنجی جدید مرکز تحلیل اجتماعی (متا) می‌توان این موضوع مهم را رصد کرد:
undefinedبا توجه به توقف جنگ و شروع آتش‌بس، مرکز تحلیل اجتماعی i(متا) طی پیمایشی از ایرانیان پرسیده است که درصورت پذیرفته نشدن کدام شروط توسط آمریکا در مذاکرات، ایران باید آتش‌بس را کنار بگذارد و به جنگ ادامه دهد؟ در این سوال، شرکت‌کنندگان امکان انتخاب بیش از یک گزینه را داشته‌اند.
undefinedطبق نتایج این پیمایش، «برداشته شدن همه‌ی تحریم‌های اقتصادی»، «تضمین برای تکرار نشدن دوباره جنگ از سوی آمریکا» و «به رسمیت شناختن حق ایران برای کنترل عبور و مرور در تنگه هرمز» در کنار شروط دیگر بیشترین میزان اهمیت را به خود اختصاص داده‌اند.
undefined۶۸٪ از مردم معتقدند در صورت عدم پذیرش شرط «برداشته شدن همه‌ی تحریم‌های اقتصادی» توسط آمریکا در مذاکرات، ایران باید آتش‌بس را کنار گذاشته و به جنگ ادامه دهد.
undefinedهمچنین، ۳۹٪ از مردم معتقدند ایران باید تنها درصورتی جنگ را متوقف کند که همه شروط ۱۰گانه ایران توسط آمریکا پذیرفته شود.
undefined۱۷
undefined۵
undefined۱

۱.۸K

۶:۲۶

بازارسال شده از دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی آذربایجان شرقی
thumbnail
#فکرانه ۱۴
از تاب‌آوریِ اجتماعی تا تاب‌آوریِ اقتصادی
گفتگو دربارۀ پیامدهای اقتصادیِ جنگ تحمیلیِ سوم و ضرورت‌های مقابله با این پیامدها
undefinedدوشنبه، ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۳۰
undefined با ارائه روح الله رشیدی
undefined #حسینیه_هنر_تبریز

۱۷

۸:۲۸

undefinedآسودگان و اهالی خیابان
به یک‌ معنا، ما در موقعیتِ «معما چو حل گشت، آسان شود» هستیم. نطق‌هایی باز شده در طعن به خیابان و مردم خیابان. زیاد نیستند اما پرسروصدایند و مع‌الاسف، سری توی سرها دارند.وقتی وزن و ارزش کاری که مردم در خیابان و با خیابان کردند، روشن نباشد و درست گزارش نشود، همین می‌شود و در آینده احتمالاً اهالی خیابان، مسبب و مقصر در جنگ هم معرفی بشوند. برگردیم به ۹ اسفند ۱۴۰۴ و نگرانی‌ها و تشویش‌ها و دلواپسی‌های لحظه‌به‌لحظه نسبت به سرنوشت کشور و مردم را مرور کنیم.آن‌روز، در یک لحظهٔ تاریخی، مردم را دیدیم که برانگیخته شدند و کشور را نجات دادند.امروز، که فصل فراغت فرارسیده، آسودگانی مفت‌گو و بی‌عمل، پا انداخته‌اند روی پا و دارند زیرآب مهم‌ترین عامل قدرتمان در جنگ را می‌زنند؛ با این دستاویز که چرا عده‌ای در خیابان، در کار سیاست و اقتصاد، چون‌وچرا می‌کنند؟ چرا صلاح مملکت را به خسروان نمی‌سپارند؟!چطور شد وقتی از آسمان، آتش می‌بارید و اهالی خیابان خود را سپر بلای سیاست و اقتصاد کردند، تحسین‌ شدند، اما همین‌ها در فصل فراغت و سیاست، حتی مجاز به بیان نظر یا طرح سئوالشان از سرنوشت کشور نیستند؟!
به ساحل‌نشینانِ چشم‌دوخته به پساجنگ، که در هپروتِ صلح با جانیان سیر می‌کنند، باید گفت خوددار باشید و همین پابرهنه‌های کف خیابان را قدر بدانید که دور نیست زمانی که دوباره چشم بدوزید به همین‌ها تا شاید در امان باشید از آتش‌بارانِ دشمن.@ebteda_ir
undefined۹۳
undefined۱۵
undefined۳
undefined۳

۴K

۹:۴۹

undefinedمواجههٔ تند ایران با تلاش‌های آمریکا برای مخدوش کردن حاکمیت بر تنگهٔ هرمز، بار دیگر اعتبار یک قاعدهٔ تجربه‌شده را نشان داد. قاعده این است: در برابر دشمنی که زیاده‌خواه است و می‌کوشد با ترساندن، امتیاز بزرگ بگیرد، باید ایستاد.او فقط همین شیوه را معتبر می‌داند و به آن اعتنا می‌کند.بعضی‌ها می‌خواهند ـ آگاهانه و هدفمند ـ این شیوه را با برچسب‌هایی مانند تندروی یا همچین چیزهایی، تخطئه کنند. اما عقل هم می‌گوید جز با این شیوه، نمی‌شود حق را از گردن‌کلفت‌ها ستاند.@ebteda_ir
undefined۴۹
undefined۸
undefined۵
undefined۱

۱.۵K

۱۹:۴۵

undefinedنحوهٔ مدیریت آسیب‌ها و خسارت‌های ناشی از جنگ، عیار مدیران را مشخص خواهد کرد. بویژه کیفیت و سرعتِ حل مسائل #منازل_مسکونیِ تخریب‌شده یا آسیب‌دیده، توسط مردم رصد می‌شود. باید در قوارهٔ ایستادگی و آزادگیِ این مردم عمل کنند. مدیران ارشد و متولیان اصلی، کمی دست بجنبانند و فکر نکنند با ارجاع نامه و ابلاغ مصوبه و توصیه‌های جلسه‌ای، می‌توانند مسئله را حل کنند.عملکرد مسئولان در موضوع منازل مسکونی ـ که خوشبختانه چندان هم گسترده نیست ـ نشان خواهد داد که چگونه خواهند توانست مسائل واحد‌های تجاری و صنعتی را مدیریت کنند. فعلاً به همین میزان اشاره، بسنده می‌کنیم. و امیدواریم بزودی روند مطلوبتری را در حل مسئله ببینیم. #تبریز@ebteda_ir
undefined۳۵
undefined۱

۱.۴K

۱۰:۰۲

undefinedعده‌ای زیرآبِ خیابان را می‌زنند و عده‌ای هم می‌خواهند آن را به یک مراسم شبانهٔ سرگرم‌کننده تقلیل دهند. مهمترین ایراد این دو دسته این است که درکشان از شرایط جهان و موقعیت کشورمان، همچنان ناقص و نارس است.در حالی‌که مردم ـ با وجود مرارت‌های حضور پیوسته در خیابان ـ دندان روی جگر گذاشته‌اند و تحرکات دشمن را لحظه‌به‌لحظه رصد می‌کنند تا مبادا غافلگیر شویم، گروهی ساده‌انگارانه و با محاسبات نوک‌دماغی، بدنبال جمع کردن بساط خیابان به هر نحوی هستند. زمان نشان داده که میانگین مردم، شعور عمیق‌تر و نگاه دقیق‌تر و فهم آینده‌نگرانه‌تری نسبت به اقلیتِ خواص و شبه‌روشنفکرانِ علیل دارند.@ebteda_ir
undefined۱۰۰
undefined۲۷
undefined۸
undefined۳
undefined۱
undefined۱

۳.۹K

۷:۳۶

بازارسال شده از دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی آذربایجان شرقی
thumbnail
#فکرانه ۱۵
صدای خیابان
واکاوی جامعه‌شناختی تجمعات شبانۀ مردم تبریز در جنگ تحمیلی سوم
undefinedدوشنبه، ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۳۰
undefined با ارائه سعید مبیّن
undefined #حسینیه_هنر_تبریز

۲۰

۷:۰۰

undefined خبرهای متفاوت و متعددی از روند مذاکرهٔ آمریکا با ایران منتشر می‌شود؛ و اینکه طرفین چه می‌خواهند و تا اینجای کار چه چیزهایی را قبول کرده‌اند و چه چیزهایی را نه. فارغ از میزان صحت محتوای امتیازات رد و بدل شده، آنچه مهم است و باید به آن توجه کرد، اثربخشی ایستادگی ایران ـ بویژه بر موضوع مدیریت تنگهٔ هرمز ـ است. گویا فعلاً همهٔ تقلای آمریکا بر گشایش تنگه است تا آرامشی به اقتصاد جهان بدهد و از فشار بر خود بکاهد.ایران هم با فهم درست از این نیاز آمریکا، پافشاری جانانه‌ای بر اعمال حاکمیت سودمند بر تنگه صورت می‌دهد. ایران نمی‌خواهد تنگهٔ ارزشمند را تنها به عنوان یک کارت بازی بکار بگیرد، بلکه درصدد است تا آن را به عامل پایدار و تضمین‌کننده برای اعمال قدرت در آینده نیز تبدیل کند.
احتمالاً مسئولان ایرانی یقین دارند که آمریکا به محض خارج کردن موضوع تنگه از فهرست چالش‌ها، مجدداً بدنبال برافروختن آتش جنگ برای حصول به اهداف قدیمی‌اش باشد. از این رو، در مرحلهٔ تنگه به شدت ایستاده‌اند، تا اولاً امتیازات بزرگ و موثر و البته پیشگیرانه از دشمن بگیرند و ثانیاً دشمن را به دلیل تبعات دامنه‌دارِ انسداد تنگه، بیش از این تحت فشار جهانی قرار دهند. این فشار جهانی (ناشی از ادراک هزینه‌های تکرار و تداوم یاغی‌گری آمریکا توسط کشورهای دیگر) ممکن است به‌عنوان عامل پیشگیری از تکرار تجاوزهای آتی نیز عمل کند.بیراه نیست که حتی افکار عمومی در کشور نیز بیش از هر موضوعی بر تثبیت قدرتمندانهٔ مدیریت ایران بر تنگه و دریافت امتیازات بزرگ از دشمن اصرار دارند. این نکته، بیش از همه باید برای کسانی عبرت‌آموز باشد که در میانهٔ جنگ، عجولانه و خام‌اندیشانه، می‌خواستند ما را به معامله در ازای هیچ بکشانند. منفعلانه، نسخه‌ای می‌پیچیدند که هیچ یک از هزینه‌های تحمیل‌شده بر کشور را جبران نمی‌کرد.@ebteda_ir
undefined۳۳
undefined۹
undefined۳

۲.۵K

۷:۰۳

undefinedپلاکاردنویسی در تجمعات خیابانی مردم، رونق گرفته. محتوای برخی پلاکاردها، گویا به مذاق برخی متولیان رسمی، خوش نمی‌آید و همین، گاهی اوقات اسباب بگومگو و درگیری می‌شود!پلاکاردنویسی، در واقع واکنشی‌ست نسبت به نحوهٔ مدیریت تجمعات اصلی (مرکزی)؛ جایی‌که با درک عمیق مردم شکل گرفت و خیلی زود به یک میدان موثر سیاسی تبدیل شد و بی‌وقفه تداوم یافت. اما متاسفانه متولیان رسمی! بدون درک دقیق از ماهیت و کارکرد این تجمعات مردمی، کوشیدند آن‌ها را «تنظیم» کنند! در جریان این تنظیمات، آنچه مغفول واقع شد، حفظ رکن مهمی به‌نام «امکان حداکثری برای انتشار و اشاعهٔ نگاه مردم به جنگ و فضای سیاسی کشور» بود. استانداردسازی تجمعات، مردم را به حاشیه می‌برد. مردم هم که اهل کوتاه آمدن و قهر کردن و به خانه رفتن نیستند؛ پس تلاش می‌کنند خودآیین شوند و به هر شکل و شیوه‌ای، حرفشان را بزنند. حرف‌هایی که لزوماً همه‌اش منطبق با دیدگاه تصمیم‌گیران نیست، اما بخشی از واقعیتِ جامعه است. و البته بارها پس از مدت کوتاهی، صحت فهم مردم و وارد بودن نگرانی و دغدغهٔ آنها، اثبات شده. به مدیران و متولیان رسمی تجمعات شبانه توصیه می‌شود به‌جای تنازع با دیدگاه‌های آزادِ مردم، به آن‌ها احترام بگذارند و جایی برایشان باز کنند. باهاشان حرف بزنند. و مطمئن باشند آنچه وحدت را می‌شکند، نه حرف‌های دلسوزانه و دردمندانهٔ گروه‌های مردمی، که پروتکل‌های من‌درآوردی سیاسیون در عدم مفاهمه با مردم است.
@ebteda_ir
undefined۵۰
undefined۱۴
undefined۴
undefined۲
undefined۱

۱.۸K

۵:۴۶