۱.۲K
۲۲:۰۴
۱.۱K
۱۱:۰۷
با عرض تسلیت ایام عزای سالار شهیدان و اصحاب باوفای آن حضرت و آرزوی سلامت و طول عمر با عزت رهبر معظم انقلاب اسلامی(مدظلهالعالی) و پیروزی قاطع رزمندگان فداکار و آرزوی عزت و سربلندی بیشتر برای شما مردم حاضر در صحنه، پیرو پیام راهگشای رهبر حکیم انقلاب اسلامی(مدظلهالعالی) و حوادث اخیر نکات ذیل تقدیم میشود:
۱. ضمن تشکر از مسئولان بهویژه مذاکره کنندگان محترم، که بنا بر تعبیر رهبری معظم از سر دلسوزی و حسن نظر به دنبال احقاق حقوق ملت ایران و جبهه مقاومت هستند انتظار داریم که با ملاحظۀ تجربههای مذاکرات خسارتبار گذشته کاملاً مراقب ترفندهای دشمن فریبکار و بد سابقه باشند و توجه داشته باشند که رعایت خطوط قرمز رهبری واجب شرعی است و تخطی از آنها به هیچ وجه جایز نیست.
۲. موضوع تعیین متجاوز و معرفی عاملان مهدورالدم جنایتهای کمنظیر جنگ تحمیلی اخیر بهویژه رئیس جمهور جنایتکار آمریکا و نخست وزیر پلید رژیم صهیونیستی و مجازات آنها و انتقام خون امام شهید امت(رضواناللهتعالیعلیه) به هیچ وجه مورد اغماض و بیتوجهی قرار نگیرد و بر هر مکلفی که به آنها دسترسی پیدا کند واجب است که این جنایتکاران را به درک واصل کند.
۳. مطابق تعهد مسئولان محترم به رهبری و مردم ، انتظار میرود که هرگونه پیمان شکنی و نقض بندهای تفاهمنامه سریعاً پاسخ داده شود.از اینرو با توجه به استمرار تجاوزات و جنایات رژیم پلید صهیونیستی در لبنان و عدم عقبنشینی از مناطق اشغالی که نقض آشکار بند اول تفاهم نامه محسوب میشود بازگشایی تنگه هرمز خلاف تعهدات مسئولان است و خطایی راهبردی شمرده میشود و دشمن را در ادامۀ پیمانشکنیها و نقض تعهداتش گستاختر خواهد کرد.
۴. مجدداً یادآور میشویم که بنابر رهنمود واجب الاتباع رهبری معظم(مدظلهالعالی) حقوق هستهای کشور نباید مورد بحث و مناقشه قرار گیرد و بایستی از دایره گفتگوها خارج شود.
۵. تثبیت مدیریت تنگه هرمز و دریافت غرامت خسارتها و بازگشت اموال بلوکه شده و رفع تحریمها و خروج امریکا از منطقه از مطالبات تخلف ناپذیر رهبری و مردم است که لازم است با حفظ عزت و کرامت ملت ایران دنبال شود و هرگونه سهل انگاری در این زمینه قطعاً با عکس العمل ملت مواجه خواهد شد.
۶. مسئولان بایستی از هر سخنی که موجب گستاخی دشمن و ایجاد توهم ناتوانی کشور و عدم تابآوری ملت باشد اجتناب کنند و اینک که مقاومت جانانۀ رزمندگان جانفدای ما، آمریکای مستکبر را به استیصال کشانده نبایستی سخنانی گفته شود که ضعف و ناتوانی کشور از آن استشمام گردد.
۷. همگان بهویژه مسئولان محترم میدانند که در نظام ولایی نظر و دیدگاه ولیامر فصل الخطاب است و پس از اطلاع از نظر قطعی ولیفقیه هیچ مسئولی نمیتواند و نباید بر خلاف نظر ایشان اقدام نماید.
۸. از آنجا که بر اساس شواهد فراوان دشمن به دنبال کسب فرصت برای تجدید قوا و خرید زمان برای برخی برنامههای خود از جمله انتخابات آینده است و پس از آن احتمال حمله مجدد بسیار خواهد بود بایستی در مهلت مقرر ۳۰ روزه و ۶۰ روزه تکلیف موارد مطروحه در تفاهمنامه تعیین شود و از فرسایشی شدن این گفتگوها جداً پرهیز گردد.
۹. از ملت عزیز تقاضا داریم که کماکان حضور آگاهانه و با صلابت خویش را در میدان ادامه دهند و ضمن حفظ اتحاد مقدس و پرهیز از هر اقدام مخل این اتحاد، به سخنان تفرقهافکنانۀ برخی ناآگاهان که به دنبال محدودسازی این بعثتالهی هستند اعتنایی نداشته باشند. حضور مردم تازمانی که رهبری معظم (مدظلهالعالی) مصلحت بدانند ضروری و تعیین کننده است.
۱۰. خادمان ملت در مجلس خبرگان نیز به عنوان بخشی از مردم در کنار رهبری عزیز و قاطبۀ ملت ضمن آرزوی موفقیت برای مسئولان محترم منتظر تحقق شروط و وعدهها میمانند و عند اللزوم به تکلیف شرعی خود عمل خواهند کرد.
و السلام علیکم و رحمة الله و برکاته
۶۸۱
۲۱:۳۲
۸۵۶
۱۴:۴۹
#بخش_اول
اما تحلیلی که روزنامه نیویورک تایمز منتشر کرده، پرسشی را مطرح میکند که روز به روز سختتر میتوان از آن چشمپوشی کرد: آیا درگیری تازه با ایران میتواند به همان نوع تعامل نظامی طولانیمدتی تبدیل شود که او قسم خورده بود از آن پرهیز کند؟
نگرانی از این نیست که ایالات متحده در حال آمادهسازی برای عراق یا افغانستانی دیگر — با هزاران سرباز در میدان — باشد. در عوض، تحلیلگران میگویند بزرگترین خطر در یک نبرد بیپایان بر سر تنگه هرمز نهفته است؛ جایی که واشنگتن مصمم است یکی از مهمترین مسیرهای کشتیرانی جهان را باز نگه دارد، در حالی که تهران آن را «خط قرمز شکستناپذیر» خود میداند.
با توقف دیپلماسی، از سرگیری حملات نظامی و تمرکز دوباره تنشها بر هرمز، این درگیری بیشتر به یک رقابت استراتژیک بلندمدت شبیه شده تا یک عملیات کوتاهمدت.
برخلاف رویاروییهای پیشین میان آمریکا و ایران، بحران اخیر از موضوع برنامه هستهای فراتر رفته است.
تنگه هرمز — که حدود یکپنجم نفت دریابُرد جهان از آن میگذرد — به مرکز ثقل استراتژیک این درگیری تبدیل شده است.
ایالات متحده بارها تعهد داده که آزادی کشتیرانی در این آبراه را تضمین کند. اما ایران کنترل بر هرمز را یکی از قویترین داراییهای استراتژیک خود میداند و تمایل چندانی به کنار گذاشتن این اهرم فشار نشان نداده است.
ارتش ایران این هفته تنگه را «خط قرمز شکستناپذیر» خواند و هشدار داد که اگر ترامپ تهدیدهایش برای حمله به زیرساختهای ایران را عملی کند، «تمام زیرساختهای منطقه» را نابود خواهد کرد.
این اهداف متضاد، خطر رویاروییهای نظامی مکرر را ایجاد میکند، حتی اگر هیچکدام از طرفین خواهان جنگ تمامعیار منطقهای نباشند.
-
-
-
-
-
به گفته نیویورک تایمز، مورخان نظامی این پدیده را «مغالطه جنگ کوتاه» مینامند — این باور که قدرت نظامی فوقالعاده میتواند به سرعت به اهداف سیاسی دست یابد.
لارنس فریدمن، استاد بازنشسته مطالعات جنگ در کینگز کالج لندن، استدلال میکند که قدرتهای بزرگ اغلب دستکم میگیرند که تبدیل موفقیت میدانی به نتایج سیاسی پایدار چقدر دشوار است.
تاریخ نمونههای متعددی ارائه میدهد. ایالات متحده در ویتنام، عراق و افغانستان به سرعت به اهداف نظامی اولیهاش دست یافت، اما پس از آنکه راهحلهای سیاسی دستنیافتنی ماندند، سالها درگیر این مناطق شد.
ایران چالشی متفاوت است. واشنگتن تمایل چندانی به استقرار نیروی زمینی نشان نداده و به جای آن به حملات هوایی، قدرت دریایی و فشار اقتصادی متکی است. اما تحلیلگران میگویند این ابزارها به تنهایی ممکن است برای وادار کردن تهران به تغییر مسیر کافی نباشند.
برخلاف گروههای شورشی در عراق یا افغانستان، ایران یک دولت حاکمیتی است که توانایی تحمیل هزینههای اقتصادی بسیار فراتر از میدان نبرد را دارد.
با تهدید کشتیرانی تجاری یا ایجاد اختلال در ترافیک هرمز، تهران میتواند بدون رویارویی مستقیم با ایالات متحده، بازارهای انرژی جهانی را تحت تأثیر قرار دهد.
این به ایران نوعی اهرم فشار میدهد که برتری نظامی به تنهایی نمیتواند به آسانی آن را خنثی کند.
به گفته نیویورک تایمز، این عدم تقارن میتواند واشنگتن را مجبور کند صرفاً برای اطمینانبخشی به متحدان و حفاظت از کشتیرانی بینالمللی، حضور نظامی و دریایی بالایی در خلیج فارس حفظ کند.
تفاهمنامهای که به طور موقت درگیریها را متوقف کرده بود، عملاً فروپاشیده و هر دو طرف یکدیگر را به نقض شرایط آن متهم میکنند.
بدون توافقی جامعتر که برنامه هستهای ایران، تحریمها و امنیت دریایی را پوشش دهد، تحلیلگران میگویند چیزی مانع از آن نیست که درگیری در چرخهای از اقدامات نظامی دورهای و تلاشهای دیپلماتیک ناموفق فرو رود.
۶۲۳
۲۳:۵۳
#بخش_دوم
علی واعظ از گروه بینالمللی بحران، به نقل از نیویورک تایمز، هشدار داد که بدون یک توافق سیاسی پایدار، رویارویی کنونی در خطر ایجاد «شرایطی برای یک جنگ ابدی» قرار دارد.
هنوز آنجا نیستیم — اما خطر در حال افزایش است
زود است که نتیجهگیری کنیم ایالات متحده دیگر درگیر یک جنگ ابدی شده است.
کانالهای دیپلماتیک از طریق میانجیگران منطقهای همچنان باز هستند و به نظر نمیرسد نه واشنگتن و نه تهران مشتاق درگیری مستقیم و طولانیمدت باشند.
با این حال، واقعیت استراتژیک تغییر کرده است.
تا زمانی که ایالات متحده باز نگه داشتن تنگه هرمز را منافع حیاتی ملی خود بداند، و ایران کنترل بر این آبراه را مهمترین برگ برنده خود ببیند، هر تبادل نظامی خطر تقویت چرخهای را دارد که شکستن آن سختتر میشود.
برای ترامپ، چالش ممکن است دیگر صرفاً پایان دادن به درگیری کنونی نباشد.
ممکن است چالش او اجتناب از درگیریای باشد که به یک رقابت چند ساله بر سر یکی از مهمترین آبراههای استراتژیک جهان تبدیل میشود — دقیقاً همان نوع تعهد بیپایانی که زمانی به آمریکاییها قول داده بود هرگز آغاز نخواهد کرد.
https://gulfnews.com/world/americas/could-the-iran-conflict-become-trump-s-forever-war-1.500609987
@ecopolitic
علی واعظ از گروه بینالمللی بحران، به نقل از نیویورک تایمز، هشدار داد که بدون یک توافق سیاسی پایدار، رویارویی کنونی در خطر ایجاد «شرایطی برای یک جنگ ابدی» قرار دارد.
زود است که نتیجهگیری کنیم ایالات متحده دیگر درگیر یک جنگ ابدی شده است.
کانالهای دیپلماتیک از طریق میانجیگران منطقهای همچنان باز هستند و به نظر نمیرسد نه واشنگتن و نه تهران مشتاق درگیری مستقیم و طولانیمدت باشند.
با این حال، واقعیت استراتژیک تغییر کرده است.
تا زمانی که ایالات متحده باز نگه داشتن تنگه هرمز را منافع حیاتی ملی خود بداند، و ایران کنترل بر این آبراه را مهمترین برگ برنده خود ببیند، هر تبادل نظامی خطر تقویت چرخهای را دارد که شکستن آن سختتر میشود.
برای ترامپ، چالش ممکن است دیگر صرفاً پایان دادن به درگیری کنونی نباشد.
ممکن است چالش او اجتناب از درگیریای باشد که به یک رقابت چند ساله بر سر یکی از مهمترین آبراههای استراتژیک جهان تبدیل میشود — دقیقاً همان نوع تعهد بیپایانی که زمانی به آمریکاییها قول داده بود هرگز آغاز نخواهد کرد.
۹۷
۲۳:۵۳
بازارسال شده از پایگاه خبری انتخاب
آموس هوکشتاین مذاکره کننده ارشد سابق دولت بایدن و مشاور سابق بایدن:
در حالی که ترامپ میان تشدید تنش یا رسیدن به یک توافق در حال تصمیمگیری است، با یک واقعیت سخت روبهرو شده است: جبهههای روسیه و ایران در حال همپوشانی و تقویت یکدیگر هستند و ابزارهای مهار شوک بعدی در بازار انرژی، هفتهبههفته در حال از بین رفتناند.
۱/ زمانی که تفاهمنامه هرمز (Hormuz MOU) اعلام شد، کاهش نگرانیها تنها در بازار نفت خام منعکس شد؛ نه در بازار گازوئیل، بنزین یا سوخت جت. همین شکاف اکنون به بزرگترین نقطه آسیبپذیر بازار تبدیل شده است.
۲/ حملات سازمانیافته اوکراین به پالایشگاههای روسیه، مسکو را وادار کرد صادرات گازوئیل را بهطور کامل ــ هم برای تولیدکنندگان و هم برای معاملهگران ــ ممنوع کند. روسیه حدود ۱۱ درصد از عرضه جهانی گازوئیل را تأمین میکند.
۳/ حاشیه سود پالایش نفت (Refining Margins) در آمریکا و جهان به بالاترین سطوح تاریخی رسیده است. اختلاف قیمت فرآوردههای نفتی با نفت خام (Crack Spreads) نشان میدهد که اکنون گلوگاه اصلی بازار، فرآوردههای پالایششده هستند، نه خود نفت خام.
۴/ اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) و وزارت انرژی آمریکا (DOE) هشدار دادهاند که ذخایر نفت در کوشینگِ اوکلاهما ــ محل تحویل قراردادهای نفت خام WTI ــ به کف رسیده است. این ذخایر در ژوئن به حدود ۱۹ میلیون بشکه سقوط کرد؛ پایینترین سطح از سال ۲۰۱۴، و از آن زمان تاکنون نیز تنها اندکی افزایش یافته است.
۵/ ذخایر راهبردی نفت آمریکا (SPR) در آستانه سقوط به کمتر از ۳۰۰ میلیون بشکه قرار دارد؛ سطحی که طی بیش از ۴۰ سال گذشته مشاهده نشده است. این ذخایر، نقش ضربهگیر در برابر شوکهای بازار را دارند و اکنون تقریباً تخلیه شدهاند.
۶/ چین با کاهش واردات خود ــ در اوج بحران، روزانه بین ۴ تا ۵ میلیون بشکه ــ به بازار جهانی فرصت داد تا خود را بازیابی کند. اما اکنون دوباره در حال بازگشت به بازار است؛ محدودیتهای صادرات سوخت را کاهش داده و در حال بازسازی ذخایر خود است. بنابراین، ممکن است این بار دیگر چنین حاشیه امنی وجود نداشته باشد.
۷/ اگر تنشها در تنگه هرمز دوباره تشدید شود، ابزارهایی که در ماه مارس در اختیار بازار بود ــ از جمله ظرفیت بیشتر ذخایر راهبردی آمریکا، ذخایر کوشینگ و کاهش تقاضای چین ــ هر هفته بیش از پیش در حال از بین رفتن هستند.
۸/ مسئله فقط انرژی نیست. بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله آمریکا به بالاترین سطح خود در حدود دو ماه اخیر، یعنی نزدیک ۴.۶۰ درصد رسیده و بازده اوراق ۳۰ ساله نیز از ۷ ژوئیه تاکنون بالاتر از ۵ درصد معامله شده است. بازار اوراق دقیقاً در حال قیمتگذاری ریسک تورمی ناشی از همین تحولات است.
۹/ در جایگاههای سوخت، احتمالاً قیمت بنزین ظرف چند روز آینده دوباره از ۴ دلار در هر گالن عبور خواهد کرد. قیمت گازوئیل نیز بار دیگر از ۵ دلار گذشته است؛ هر دو در سطوحی قرار دارند که آخرین بار در سال ۲۰۲۲ مشاهده شده بود.
۱۰/ اکنون زمان آن رسیده که از تشدید زیانها جلوگیری شود و توافقی حاصل شود. بازارها فعلاً مقاومت کردهاند، اما ابزارهای مدیریت بحران بعدی با سرعت در حال از بین رفتن هستند و این بار شاید چین دیگر نتواند مانند گذشته به کمک بازار بیاید./انتخاب
در حالی که ترامپ میان تشدید تنش یا رسیدن به یک توافق در حال تصمیمگیری است، با یک واقعیت سخت روبهرو شده است: جبهههای روسیه و ایران در حال همپوشانی و تقویت یکدیگر هستند و ابزارهای مهار شوک بعدی در بازار انرژی، هفتهبههفته در حال از بین رفتناند.
۱/ زمانی که تفاهمنامه هرمز (Hormuz MOU) اعلام شد، کاهش نگرانیها تنها در بازار نفت خام منعکس شد؛ نه در بازار گازوئیل، بنزین یا سوخت جت. همین شکاف اکنون به بزرگترین نقطه آسیبپذیر بازار تبدیل شده است.
۲/ حملات سازمانیافته اوکراین به پالایشگاههای روسیه، مسکو را وادار کرد صادرات گازوئیل را بهطور کامل ــ هم برای تولیدکنندگان و هم برای معاملهگران ــ ممنوع کند. روسیه حدود ۱۱ درصد از عرضه جهانی گازوئیل را تأمین میکند.
۳/ حاشیه سود پالایش نفت (Refining Margins) در آمریکا و جهان به بالاترین سطوح تاریخی رسیده است. اختلاف قیمت فرآوردههای نفتی با نفت خام (Crack Spreads) نشان میدهد که اکنون گلوگاه اصلی بازار، فرآوردههای پالایششده هستند، نه خود نفت خام.
۴/ اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA) و وزارت انرژی آمریکا (DOE) هشدار دادهاند که ذخایر نفت در کوشینگِ اوکلاهما ــ محل تحویل قراردادهای نفت خام WTI ــ به کف رسیده است. این ذخایر در ژوئن به حدود ۱۹ میلیون بشکه سقوط کرد؛ پایینترین سطح از سال ۲۰۱۴، و از آن زمان تاکنون نیز تنها اندکی افزایش یافته است.
۵/ ذخایر راهبردی نفت آمریکا (SPR) در آستانه سقوط به کمتر از ۳۰۰ میلیون بشکه قرار دارد؛ سطحی که طی بیش از ۴۰ سال گذشته مشاهده نشده است. این ذخایر، نقش ضربهگیر در برابر شوکهای بازار را دارند و اکنون تقریباً تخلیه شدهاند.
۶/ چین با کاهش واردات خود ــ در اوج بحران، روزانه بین ۴ تا ۵ میلیون بشکه ــ به بازار جهانی فرصت داد تا خود را بازیابی کند. اما اکنون دوباره در حال بازگشت به بازار است؛ محدودیتهای صادرات سوخت را کاهش داده و در حال بازسازی ذخایر خود است. بنابراین، ممکن است این بار دیگر چنین حاشیه امنی وجود نداشته باشد.
۷/ اگر تنشها در تنگه هرمز دوباره تشدید شود، ابزارهایی که در ماه مارس در اختیار بازار بود ــ از جمله ظرفیت بیشتر ذخایر راهبردی آمریکا، ذخایر کوشینگ و کاهش تقاضای چین ــ هر هفته بیش از پیش در حال از بین رفتن هستند.
۸/ مسئله فقط انرژی نیست. بازده اوراق قرضه ۱۰ ساله آمریکا به بالاترین سطح خود در حدود دو ماه اخیر، یعنی نزدیک ۴.۶۰ درصد رسیده و بازده اوراق ۳۰ ساله نیز از ۷ ژوئیه تاکنون بالاتر از ۵ درصد معامله شده است. بازار اوراق دقیقاً در حال قیمتگذاری ریسک تورمی ناشی از همین تحولات است.
۹/ در جایگاههای سوخت، احتمالاً قیمت بنزین ظرف چند روز آینده دوباره از ۴ دلار در هر گالن عبور خواهد کرد. قیمت گازوئیل نیز بار دیگر از ۵ دلار گذشته است؛ هر دو در سطوحی قرار دارند که آخرین بار در سال ۲۰۲۲ مشاهده شده بود.
۱۰/ اکنون زمان آن رسیده که از تشدید زیانها جلوگیری شود و توافقی حاصل شود. بازارها فعلاً مقاومت کردهاند، اما ابزارهای مدیریت بحران بعدی با سرعت در حال از بین رفتن هستند و این بار شاید چین دیگر نتواند مانند گذشته به کمک بازار بیاید./انتخاب
۱
۰:۳۵
چندتا کار به نظرم خوبه انجام بشه.اول، برق مناطق جنوب کشور باید همواره پایدار باشه و اگر بنا بود برقی قطع بشه اولویت قطع برق در تهران و مناطق کمتر درگیر جنگ باشد.دوم، روشنایی منازل و خیابان ها تاحد امکان خاموش شود. یعنی الان ما در خانه در حد نیاز که تاریکی مطلق نشود چراغ روشن میکنیم.
@ecopolitic
۱۳۳
۲۰:۲۶
بازارسال شده از Partisan / پارتیزان
Jīngyú@Partisan2015
۴
۹:۰۵