کارهای برجستهای که آدمی به پیروی از وسوسهای درونی میکند، باید ناگفته بماند؛ همین که آن را به زبان بیاوری و از آن لاف بزنی چیزی بیهوده و بیمعنی جلوه میکند و پست و بیمقدار میشود. ایتالو کالوینو، بارونِ درخت نشین، ترجمۀ مهدی سحابی، انتشارات نگاه، صفحۀ 66۱۲۲۱ مدتی بود که برای وبلاگ دنبال یک قالب جدید میگشتم که ترجیحاً توسط برنامهنویسهای داخلی نوشته شده باشه و امکان ثبتنام هم داشته باشه. برای همین به گشتوگذار تو سایت ژاکت مشغول بودم تا بالاخره یک قالب خیلی عالی و حرفهای پیدا کردم. از دیروز مشغول رتق و فتق امورات قالب جدید بودم و امروز همۀ کارهاش تموم شد. در قالب جدید این امکان رو دارید که ثبتنام کنید و حساب کاربری داشته باشید. البته قسمت وارد کردن ایمیل و شماره تلفن (فعلاً) در فرم ثبتنام کاملاً اختیاریه و نیازی نیست وارد کنید. اگر بخواهید کامنت بذارید باید حتماً حساب کاربری داشته باشید. برین یه نگاه بندازین. با لپتاپ البته خیلی قشنگتره: https://esmaeil.blog/ این که چند وقتی هیچ مطلبی نذاشتم یه مقدارش به خاطر همین موضوع بود و البته یه مقدارش هم به این خاطر بود که جزوۀ ریاضی پایه رو بازنویسی میکردم که وقت زیادی از من میگرفت. جزوۀ ریاضی پایه هم تموم شد و قسمت خیلی کمی از کارهاش مونده که اون هم ظرف امروز و فردا انجام میشه. جزوۀ خیلی کاملی از آب دراومده. هم تعداد تمرینها و مثالهاش بیشتر شده. هم 6 فصل جدید بهش اضافه شده تا تمام مباحث ریاضی پایه رو پوشش بده و هم اینکه کل جزوه از نو تایپ شده و شکل و شمایل به مراتب قشنگتری داره. به زودی ضبط فیلمهای ورژن جدید آموزش ریاضی پایه رو هم شروع میکنیم. کسانی که مایلن در جریان کار باشن و بعد از تموم شدن کار از اون با خبر باشن و بعد نمونههای برش خورده فیلم رو هم ببینین، بهتره در آپارات من رو دنبال کنن یا عضو کانال از «صفر تا بینهایت ریاضی» بشن. آپارات: https://www.aparat.com/diranlou کانال از «صفر تا بینهایت ریاضی»: https://ble.ir/diranlou @esiblog۴۱
هر انسان، ذرهای در میان میلیاردها میلیارد کهکشان. هر کهکشان، ذرهای در میان میلیاردها میلیارد جهان بزرگتر.@esiblog۷
رند، پاکباز، زاهد و واعظ در دیوان حافظ در دیوان حافظ شخصیتهای «پاکباز» و «رند» جایگاه ویژهای دارند. رند، پاکباز یا حتی گاهی رندِ پاکباز، کسی است که ظاهری معمولی دارد و چه بسا که افراد ظاهرساز و ظاهربین او را به خاطر همین ظاهر سادهاش مورد تمسخر قرار دهند. ولی او درونی پاک دارد. حرفی که پاکباز بر زبان میآورد همانی نیتی است که در دل دارد؛ و آنچه که او انجام میدهد، همان چیزی است که در ذهن به آن اعتقاد دارد. نه دروغ میگوید و نه ریا میورزد. «زاهد» و «واعظ» شخصیتهایی هستند که مقابل رند و پاکباز قرار میگیرند. زاهد و واعظ ظاهربین و ظاهرساز هستند. این دو آدمهای ریاکار، دروغگو و دورویی هستند و در حالی که از ریز و درشت رفتارهای دیگران ایراد میگیرند و مرتب در حال عیبجویی و سرزنش دیگران هستند، خودشان چون به خلوت میروند آن کار دیگر میکنند. هر چند که زاهد و واعظ زیاد حرف میزنند و مرتب از ارزشهای اخلاقی و انسانی دم میزنند، ولی عمل آنچنانی به گفتههای خود ندارند. آنها با ظالم و فاسق مرزبندی ندارند و چه بسا که از طریق همین ارتباطات ارتزاق میکنند. از همین روی، لقمهای که بر سر سفره میآورند شبههناک و گاهی آشکارا ناپاک است. در عوض، رند و پاکباز در مورد رزق و روزی خود حساس هستند و خیلی مراقبت میکنند که فاصلۀ خود را با آدم ظالم و فاسق حفظ کنند. خطر زاهد دورو فقط از این جهت نیست که فساد را نهادینه میکند، بلکه از این جهت هم هست که او با وجود اینکه خود عامل اصلی این تباهیهاست، طوری موضعگیری میکند و داد سخن برمیآورد که گویی قربانی همۀ فسادها و تباهیهای جامعه است. از نظر حافظ، رند پاکباز به دلیل اینکه فردی پاک باز است، ظاهر و باطن یکسانی دارد و بنابراین کسی را نمیفریبد و به قهقرا نمیبرد. ولی فرد دورویی که تباهی را در جامعه نهادینه کرده و از آن سو، از موضع یک قربانی بیتقصیر حرف میزند، آدمهای زیادی را با صحبتهای خود میفریبد و به تباهی جامعه میافزاید. رند اگر به خرابات میرود و هر آنچه دارد را پاک میبازد، از جیب خود میبازد و هزینهای بر کسی تحمیل نمیکند. زاهد اما هزینۀ تمام تباهیهای خود را بر دوش جامعه خواهد نهاد. مطلب کامل در وبلاگ: https://esmaeil.blog/۱۱۱
بدون شرح
۴javad-esmaeili-WqSgG44plNI-unsplash.webp
۱۵۴.۰۶ کیلوبایت
عکس بالا رو دوباره به صورت فایل آپلود کردم تا با کیفیت بالا دانلود کنید که بتونید زوم کنید و نوشتههای روی پارچه رو بخونید.
عکاس: جواد اسماعیلیمنبع انتشار: Unsplash
عکاس: جواد اسماعیلیمنبع انتشار: Unsplash
۶۱در کتاب «روشنفکران و جامعه» ، توماس سول از برتراند راسل بهعنوان یکی از نمونههای روشنفکرانی یاد میکند که با وجود نبوغ بالا، در قضاوتهای اجتماعی و سیاسی دچار خطاهای جدی شدهاند.
ا «اشتباهات راسل از نگاه توماس سول» است، خلاصهی مهمترین موارد اینهاست:
۱) اعتماد بیش از حد به عقل انتزاعیسول معتقد است راسل مانند بسیاری از روشنفکران، تصور میکرد که با استدلال نظری میتوان دربارهی مسائل پیچیدهی اجتماعی بهتر از تجربهی تاریخی و نهادهای واقعی داوری کرد. از نگاه سول، مشکل این رویکرد این است که:
- جامعه بسیار پیچیدهتر از مدلهای ذهنی روشنفکران است- پیامدهای ناخواسته در سیاستگذاری زیادند- دانش پراکنده در جامعه را نمیتوان صرفاً با نبوغ فردی جایگزین کرد
در این چارچوب، راسل گاهی قطعیت بیشتری از آنچه شواهد اجازه میداد نشان میداد.
۲) سادهانگاری دربارهی رژیم شوروییکی از انتقادهای مهم سول این است که برخی روشنفکران غربی، از جمله راسل در دورهای، نسبت به اتحاد شوروی یا پروژههای سوسیالیستی خوشبینانه یا کمدقت بودند. هرچند راسل بعدها منتقد بسیاری از جنبههای استبدادی شد، سول او را نمونهای میبیند از کسی که:
- به وعدههای ایدئولوژیک توجه میکند- هزینههای انسانی و واقعیتهای اجرایی را دستکم میگیرد- بهجای سنجش نتایج واقعی، به نیتها یا آرمانها وزن زیادی میدهد
۳) داوری سیاسی بدون مسئولیت اجرایییکی از ایدههای مرکزی سول این است که روشنفکران معمولاً برای خطاهای خود هزینهی مستقیمی نمیپردازند. او راسل را در سنتی قرار میدهد که در آن روشنفکر:
- دربارهی جنگ، صلح، نظام اجتماعی و سیاست عمومی نسخه میدهد- اما خودش مسئول اجرای آن نسخهها نیست- و شکست پیشبینیها معمولاً به اعتبار او لطمهی جدی نمیزند
به نظر سول، این ساختار باعث میشود روشنفکران با اعتمادبهنفس بالا، اما بدون سازوکار تصحیح عملی، نظر بدهند.
۴) غلبهی بلاغت اخلاقی بر تحلیل تجربیسول از روشنفکرانی انتقاد میکند که زبان اخلاقیِ پرجاذبه را جایگزین تحلیل عینی میکنند. در مورد راسل، او میگوید شهرت فلسفی و قدرت قلم باعث میشد مواضع اجتماعیاش وزن زیادی بگیرند، حتی وقتی:
- دادههای تاریخی کافی پشت آن نبود- پیچیدگی واقعی مسئله نادیده گرفته میشد- میان آرزوی اخلاقی و امکان عملی فاصله بود
۵) نادیده گرفتن محدودیتهای دانش روشنفکرییکی از مضامین اصلی کتاب سول این است که روشنفکران غالباً در حوزههایی خارج از تخصص دقیق خود با اطمینان سخن میگویند. راسل در منطق و فلسفه نابغه بود، اما از نگاه سول این بهخودیخود به این معنا نیست که تحلیلهای او در:
- اقتصاد- سیاست عمومی- ساختارهای اجتماعی- روابط بینالملل
همانقدر معتبر باشد.
جمعبندیاز نگاه توماس سول، «اشتباه» اصلی برتراند راسل فقط چند موضع مشخص سیاسی نیست، بلکه نوعی الگوی روشنفکری است:
- اعتماد بیش از حد به عقل نظری- کمتوجهی به تجربه و شواهد تاریخی- داوری در مسائل اجتماعی پیچیده با قطعیت زیاد- مصون بودن از هزینههای عملیِ خطا
یعنی سول راسل را بیشتر بهعنوان نماد یک تیپ روشنفکری نقد میکند، نه صرفاً یک فرد با چند خطای موردی.
ا «اشتباهات راسل از نگاه توماس سول» است، خلاصهی مهمترین موارد اینهاست:
۱) اعتماد بیش از حد به عقل انتزاعیسول معتقد است راسل مانند بسیاری از روشنفکران، تصور میکرد که با استدلال نظری میتوان دربارهی مسائل پیچیدهی اجتماعی بهتر از تجربهی تاریخی و نهادهای واقعی داوری کرد. از نگاه سول، مشکل این رویکرد این است که:
- جامعه بسیار پیچیدهتر از مدلهای ذهنی روشنفکران است- پیامدهای ناخواسته در سیاستگذاری زیادند- دانش پراکنده در جامعه را نمیتوان صرفاً با نبوغ فردی جایگزین کرد
در این چارچوب، راسل گاهی قطعیت بیشتری از آنچه شواهد اجازه میداد نشان میداد.
۲) سادهانگاری دربارهی رژیم شوروییکی از انتقادهای مهم سول این است که برخی روشنفکران غربی، از جمله راسل در دورهای، نسبت به اتحاد شوروی یا پروژههای سوسیالیستی خوشبینانه یا کمدقت بودند. هرچند راسل بعدها منتقد بسیاری از جنبههای استبدادی شد، سول او را نمونهای میبیند از کسی که:
- به وعدههای ایدئولوژیک توجه میکند- هزینههای انسانی و واقعیتهای اجرایی را دستکم میگیرد- بهجای سنجش نتایج واقعی، به نیتها یا آرمانها وزن زیادی میدهد
۳) داوری سیاسی بدون مسئولیت اجرایییکی از ایدههای مرکزی سول این است که روشنفکران معمولاً برای خطاهای خود هزینهی مستقیمی نمیپردازند. او راسل را در سنتی قرار میدهد که در آن روشنفکر:
- دربارهی جنگ، صلح، نظام اجتماعی و سیاست عمومی نسخه میدهد- اما خودش مسئول اجرای آن نسخهها نیست- و شکست پیشبینیها معمولاً به اعتبار او لطمهی جدی نمیزند
به نظر سول، این ساختار باعث میشود روشنفکران با اعتمادبهنفس بالا، اما بدون سازوکار تصحیح عملی، نظر بدهند.
۴) غلبهی بلاغت اخلاقی بر تحلیل تجربیسول از روشنفکرانی انتقاد میکند که زبان اخلاقیِ پرجاذبه را جایگزین تحلیل عینی میکنند. در مورد راسل، او میگوید شهرت فلسفی و قدرت قلم باعث میشد مواضع اجتماعیاش وزن زیادی بگیرند، حتی وقتی:
- دادههای تاریخی کافی پشت آن نبود- پیچیدگی واقعی مسئله نادیده گرفته میشد- میان آرزوی اخلاقی و امکان عملی فاصله بود
۵) نادیده گرفتن محدودیتهای دانش روشنفکرییکی از مضامین اصلی کتاب سول این است که روشنفکران غالباً در حوزههایی خارج از تخصص دقیق خود با اطمینان سخن میگویند. راسل در منطق و فلسفه نابغه بود، اما از نگاه سول این بهخودیخود به این معنا نیست که تحلیلهای او در:
- اقتصاد- سیاست عمومی- ساختارهای اجتماعی- روابط بینالملل
همانقدر معتبر باشد.
جمعبندیاز نگاه توماس سول، «اشتباه» اصلی برتراند راسل فقط چند موضع مشخص سیاسی نیست، بلکه نوعی الگوی روشنفکری است:
- اعتماد بیش از حد به عقل نظری- کمتوجهی به تجربه و شواهد تاریخی- داوری در مسائل اجتماعی پیچیده با قطعیت زیاد- مصون بودن از هزینههای عملیِ خطا
یعنی سول راسل را بیشتر بهعنوان نماد یک تیپ روشنفکری نقد میکند، نه صرفاً یک فرد با چند خطای موردی.
۶بازارسال شده از
بازارسال شده از
پاسخ صریح در چند کلمه: دخالت بیش از حد پدر و مادرها!اما بگذارید توضیحاتی را به این پاسخ بیفزایم، چرا که میدانم برای همۀ شما مفید خواهد بود.در این سالهایی که من ریاضی درس دادهام بارها به چشم خود دیدهام که دخالت پدر و مادرها در کار دانشآموزها، بیشتر از هر عامل دیگری، جلوی پیشرفت آنها را گرفته است. جالب است که همه فکر میکنند با دخالت در تمام امور دانشآموز به پیشرفت او کمک میکنند، در صورتی که بزرگترین ضربه را خودشان به فرزند خود وارد میکنند. پدر و مادرها تحمل این را ندارند که بچهها کوچکترین اشتباهی را انجام بدهند، یا برای حل یک مسألۀ ریاضی زمان صرف کنند، در نتیجه عجولانه وارد کار میشوند و مرتب بچهها را تحت فشار میگذارند و گاهی جوابها را به دانشآموز دیکته میکنند.پدر و مادرهای زیادی را دیدهام که وقتی فرزندشان راه حل یک مسألۀ ریاضی را بلد نیست، او را سرزنش میکنند یا برای شرکت در کلاسهای مختلف تحت فشار قرار میدهند.یکی از هدفهای اصلی مدرسه رفتن این است که مغز انسانها توسعه پیدا کند. برای این کار لازم است که دانشآموزها قسمتهای زیادی از فرایند یادگیری را به تنهایی انجام بدهند. یعنی فکر کنند، انجام بدهند، اشتباه کنند و سپس خطای خود را اصلاح کنند. یکی دیگر از هدفهای مدرسه رفتن، رشد شخصیت فرد است، بنابراین اجازه دهید خودش تصمیم بگیرند که آیا به کتاب یا کلاس خاصی نیاز دارند یا خیر. اجازه بدهید خودشان تصمیم بگیرند که چه رشتهای را ادامه دهند و یا چه فعالیتی را جدای از درس و مدرسه انجام دهند. همۀ اینها را باید خود دانشآموز تصمیم بگیرد. به او بگویید که اگر مشورت لازم داشت از شما درخواست راهنمایی کند. شما باید نقش دوست و مشوق را داشته باشید، ولی در کار او دخالت نکنید و به جای او تصمیم نگیرید. همچنین توجه داشته باشید که افرادی هستند که تخصص آنها تدریس ریاضی یا مشاورۀ تحصیلی است. یعنی قرار نیست پاسخ همۀ پرسشها را بدانید و در همۀ امور نظر بدهید. مسألۀ بعدی این است که سرعت یادگیری افراد با یکدیگر فرق دارد. مطلبی که یک نفر در 5 دقیقه درک میکند، فرد دیگری در 20 دقیقه یاد میگیرد و فرد سومی هم هست که همان مطلب را در کمتر از یک دقیقه به طور کامل میآموزد. پس بگذارید دانشآموز با مسألۀ ریاضی کلنجار برود و با همان سرعت خودش، مطالب را یاد بگیرد. حتی اگر او نتواند تعدادی از مسائل ریاضی را خودش حل کند، جوابها را به او نگویید، بهترین کار این است که بعداً دوباره به همان مسائل برگردد یا از دوستانش بپرسد. اینکه همسالان در مدرسه به هم ریاضی بیاموزند از هر چیز دیگری روی آنها تأثیر بهتری دارد. اگر دانشآموزی بتواند فقط 10 درصد مسائل ریاضی را حل کند، نسبت به دانشآموزی راه حلهای تمام مسائل ریاضی را به کمک پدر و مادر و یا کتابهای حل مسائل بنویسد به مراتب موفقتر خواهد بود. https://esmaeil.blog/بزرگترین-دشمن-در-یادگیری-ریاضی/