درهمتنیدگی امنیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی در طول ۷۵ سال چگونه و چرا اسرائیل در ساختار غربی به یک «استثنا» تبدیل شد؟بخش سوم#ارزیابی_راهبردی (Strategic Assessment)
️مرحله دوم: ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۳«دوره ایجاد پیوند امنیتی؛ پیش از نهادینه شدن کامل»جنگ یومکیپور، گلدا مایر، کیسینجر و تولد پارادایم QME جنگ ششروزه ۱۹۶۷ این جنگ با پیروزی رژیم صهیونیستی پایان یافت. پیروزی اسرائیل بر مصر، سوریه و اردن، وزن راهبردی اسرائیل را در نگاه آمریکا تغییر داد. نتیجه:- افزایش فروش سلاحهای مهم- افزایش سطح تبادلات اطلاعاتی- همکاری امنیتی محدود در مدیترانه- و آغاز ارزیابیهای استراتژیک آمریکا درباره قابلیتهای نظامی اسرائیل
اما هنوز «اتحاد ساختاری» شکل نگرفته بود.
جنگ یومکیپور ۱۹۷۳این جنگ، نقطه عطف واقعی روابط شد. در جریان جنگ یوم کیپور، اسرائیل در آستانه شکست نهایی قرار گرفته بود و معلوم شد بدون کمک آمریکا امکان دوام ندارد. گلدا مایر نخستوزیر رژیم صهیونیستی در خانهی خود، کیسینجر وزیر وقت خارجه آمریکا را ملاقات کرده و ضمن اذعان به این موضوع، حمایت تمام عیار نظامی آمریکا را دریافت نمود و از فروپاشی نجات یافت.دکترین کیسینجر: اسرائیل نباید هیچوقت دوباره در چنین وضعیتی قرار گیرد. عملیات «نیکل گرس» (Nickel Grass) بزرگترین پل هوایی نظامی آمریکا از جنگ جهانی دوم تا جنگ یوم کیپور- ارسال بیش از ۸۰۰۰ تن سلاح- تحویل ۲۲٬۰۰۰ قبضه مهمات- ارسال تانک، قطعات فانتوم، موشکهای هوابهزمین - انتقال شبانهروزی با هواپیماهای C‑5 و C‑141
اهمیت تاریخی:- برای نخستینبار آمریکا بهصورت عملیاتی برای نجات اسرائیل مداخله کرد. - این عملیات بذر تعهد امنیتی رسمی را کاشت. - کیسینجر بعداً گفت: «از این پس، امنیت اسرائیل، بخشی از امنیت ملی آمریکا است.»
تولد چهارچوب «برتری کیفی نظامی» اسراییلQME = Qualitative Military Edgeپس از جنگ یوم کیپور، واشنگتن به این جمعبندی رسید:
۱. اگر کشورهای عرب چند برابر اسرائیل جمعیت دارند،۲. و از شوروی سلاح انبوه میگیرند،۳. پس باید اسرائیل نیز همیشه «یک نسل» جلوتر از اعراب باشد.
این اصل به سیاست ثابت امنیت ملی آمریکا تبدیل شد:«اسرائیل باید در هر زمان، هر مکان و در هر حوزهٔ نظامی، یک شکاف تکنولوژیک ساختاری نسبت به همسایگان خود داشته باشد.»
این دکترین، بنیان قانونی–عملی QME شد.
این چهارچوب ابتدا غیررسمی (غیر حقوقی) بود از ۱۹۷۳ تا ۱۹۷۹.بعدها تبدیل شد به: - قانون ۱۹۷۹- قانون ۱۹۸۵- و قانون تقویتشدهی ۱۹۹۹ و ۲۰۱۸
توافقهای رسمی دوره ۶۷–۷۳- تحویل تسلیحات سنگین پس از ۱۹۶۷- ایجاد خط ارتباطی امنیتی مستقیم - عقد توافق ۱۹۷۳ درباره هماهنگی امنیتی - تقویت انتقال سلاحهای پیشرفته - شکلگیری پیشنویس سیاست QME - تاسیس توافق امنیتی ۱۹۷۵ (پیشدرآمد کمپ دیوید)
ادامه را در نوشتهی بعدی بخوانید...مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۳ درهمتنیدگی امنیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی در طول ۷۵ سال چگونه و چرا اسرائیل در ساختار غربی به یک «استثنا» تبدیل شد؟بخش چهارم#ارزیابی_راهبردی (Strategic Assessment)
️مرحله سوم: ۱۹۷۳ تا ۱۹۹۱«دوره نهادینهسازی و تثبیت اتحاد امنیتی–نظامی بین آمریکا و اسراییل» در این مرحله پرده عوض میشود: رابطه از «حمایت سیاسی و نظامی» به اتحاد استراتژیک و «ساختاری» امنیتی–نظامی تبدیل میشود. این مهمترین مرحله در کل تاریخ روابط آمریکا و رژیم است. محور نخست: توافق امنیتی ۱۹۷۵ U.S.–Israel Memorandum of Understandingنخستین تعهد رسمی آمریکا به امنیت اسرائیلاین همان سندی است که بعد از توافق جداسازی نیروها بین اسرائیل و مصر (Sinai II) صادر شد و آمریکا در آن متعهد شد:- هیچ فشار سیاسی عمده بدون هماهنگی بر اسرائیل وارد نکند،- کمکهای نظامی جبرانی بدهد،- اسرائیل را وارد یک چارچوب همکاری امنیتی پایدار کند.
یعنی آمریکا تعیین کرد زمین، امنیت، جنگ، صلح و مرزهای اسرائیل، بخشی از سیاست امنیت ملی ایالات متحده است.در یک کلام:
اسرائیل از یک متحد خارجی به عنوان یک «موضوع سیاست خارجی»، تبدیل شد به: «مؤلفهی داخلیِ امنیت ملی آمریکا و یک مولفهٔ ثابت در معماری امنیت ملی آمریکا در منطقهی موسوم به خاورمیانه.به بیان دیگر، از منظر آمریکا: قبل از ۱۹۷۵؛ اسرائیل = دوستی که ازش حمایت میکنی!بعد از ۱۹۷۵؛ اسرائیل = اندامی که اگر آسیب ببیند، خودت فلج میشوی!
این تفاوتِ حمایت، با ادغام امنیتی است.
محور دوم: کمپ دیوید (۱۹۷۸–۷۹)کمپ دیوید به عنوان چهارچوب توافقی بین مصر و رژیم (Camp David Accords) – سپتامبر 1978، که منجر به معاهدهی بین دو رژیم شد (Israel–Egypt Peace Treaty) – مارس 1979:
ما به ازای خروج مصر از جنگ، رژیم صهیونیستی ضمانت امنیت دریافت کرد و آمریکا ضلع سوم امنیت اسرائیل شد.
پس از کمپ دیوید، آمریکا برای اسراییل:
- شبکه کمک نظامی ثابت ایجاد کرد،- خط ارتباطی اطلاعاتی تقویت شد،- هماهنگی پنتاگون–وزارت دفاع رژیم IDF رسمی شد،- نظارت آمریکا بر ترتیبات امنیتی سینا دائمی شد.
این نخستینبار بود که «معماری امنیتی آمریکا در خاورمیانه» با «امنیت اسرائیل» گره خورد. محور سوم: تعیین وضعیت MNNA (۱۹۸۱) MNNA = Major Non-NATO Allدو سال پس از انقلاب اسلامی ایران یعنی در سال ۱۹۸۱ ، رژیم صهیونیستی به سطح «متحدِ اصلی و عمدهی غیرناتو» (Designation as MNNA) برای آمریکا درآمد. تعیین این عنوان، یک انقلاب حقوقی در روابط آمریکا و اسراییل بود:مبتنی بر بخشی از قانون Title 10 U.S. Code و بخش 517 از قانون کمک خارجی آمریکا (Foreign Assistance Act, FAA) این وضعیت (Status) در سال 1987 توسط کنگره ایجاد شد و بعدها گسترش یافت. اعطای این وضعیت به یک کشور خارجی در اختیار رئیسجمهور آمریکا است. به این ترتیب رژیم صهیونیستی بدون این که عضو ناتو باشد از مزایای امنیتی ویژه و حتی بالاتر از سطح ناتو برخوردار است:دسترسی اسرائیل به:- تسلیحات سطحبالای آمریکا،- پروژههای مشترک تحقیقاتی،- مشارکت در برنامههای دفاع موشکی،- حق ذخایر نظامی آمریکا در خاک اسرائیل (WRSA-I).
هیچ کشور غیرناتویی چنین موقعیتی ندارد جز معدود کشورها؛
اما نسخه اسرائیل فراتر از نسخهٔ عمومی MNNA است. محور چهارم: توافق همکاری راهبردی (۱۹۸۳)U.S.–Israel Strategic Cooperation Agreement(پس از تجاوز اسرائیل به لبنان در ۱۹۸۲ و در اثنای تدوین دکترین ریگان برای مهار شوروی)؛نخستین سند رسمی که اسرائیل را «شریک استراتژیک» (Strategic Partner) آمریکا تعریف کرد.شامل:- تشکیل «گروه مشترک سیاسی–نظامی» (JPWG)- هماهنگی در سیاستهای منطقهای- مقابله مشترک با تهدید «قدرتهای خارجی» در خاورمیانه (ضدشوروی)- تبادل اطلاعات سطح بالا- ایجاد مخازن پیشجنگی آمریکا در اسرائیل (WRSA‑I) برای ذخیرهسازی مهمات، سوخت، خودروهای زرهی و تجهیزات- نخستین همکاری رسمی در جنگ الکترونیک- تعهد آمریکا به تقویت توان بازدارندگی اسرائیل
در این مرحله، بذر QME کاشته شد که بعدها در ۱۹۸۷، ۱۹۹۸ و ۲۰۰۸ تبدیل به قانون شد.
محور پنجم: آغاز کمک نظامی ثابت (۱۹۸۵)- «سالانه و ثابت» شد،- حدود ۳.۵ تا ۴ میلیارد دلار تضمینشده،- یکسوم قابل خرج در صنایع نظامی اسرائیل (حمایت از صنایع بومی رژیم)
️ این دوره یک «تغییر پارادایم» بود؛چون از این دوره به بعد، رابطه دیگر فقط تصمیم رئیسجمهور یا وزیرخارجه نیست؛بلکه یک ساختار حکومتی ثابت در پنتاگون، سیا، وزارت خارجه، کنگره و صنایع نظامی با رژیم صهیونیستی است. ادامه را در نوشتهی بعدی بخوانید...مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۴ درهمتنیدگی امنیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی در طول ۷۵ سال چگونه و چرا اسرائیل در ساختار غربی به یک «استثنا» تبدیل شد؟بخش پنجم و پایانی#ارزیابی_راهبردی (Strategic Assessment)
مرحله چهارم: ۱۹۹۱ تا ۲۰۰۱«دوره ادغام کامل فناوری و اطلاعاتی بین آمریکا و رژیم صهیونیستی» گذار از عصر «جنگ سرد» به جهان جدید
زمینه ساختاری:«سیاست خاورمیانهای آمریکا» پس از جنگ سرد و فروپاشی شوروی روی سه محور تعریف شد:۱. مهار ایران که از جنگ تحمیلی بیرون آمده بود،۲. مدیریت روند صلح در نقاط باقیماندهی درگیری به نفع آمریکا،۳. مقابله با اشاعه موشکی و فناوریهای حساس.
اسرائیل در این معماری، تبدیل شد به: - شریک اصلی در مانیتورینگ منطقه، - شریک اصلی در پروژههای ضد موشکی، - شریک اصلی در ارزیابی تهدیدات منطقه.دستاوردهای ساختاری به نفع رژیم: - قانون «منع فروش سلاح به دشمنان اسرائیل» - همکاری اطلاعاتی سطح بالا (علیه ایران، عراق، سوریه) - تبادل دادههای ماهوارهای - شروع همکاریهای سایبری اولیه NSA–Unit8200 - کمک مالی مهاجرت یهودیان شوروی - تقویت قانون QME ۱۹۹۹ - همکاریهای ضدموشکی مانند توافق امنیتی ۱۹۹۶ Anti‑Missile Cooperation Agreement و برنامه موشکی ضد بالستیک Arrow-2مرحله پنجم: ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۶ «یکیسازی امنیت داخلی آمریکا با اسرائیل»2001 - Joint Counterterrorism Agreementپس از ۱۱ سپتامبر، در دوره به اصطلاح «جنگ علیه ترور» ساختار همکاری وارد سطح جدید شد: توافقنامه ضدتروریسم مشترک در سال ۲۰۰۱.
در این دوره، اسرائیل تبدیل شد به بهترین شریک آمریکا برای:- شناخت محیط تهدیدات خاورمیانه - مقابله با شبکههای غیردولتی - فناوریهای ضدترور - امنیت فرودگاهی - سایبر و جنگ الکترونیک
دستاوردهای ساختاری برای رژیم:- همکاری سایبری عمیق NSA–Unit8200 مانند پروژه Stuxnet. - همکاری FBI–Shin Bet - گسترش تبادل دادههای فضایی - پروژههای مشترک سقوط پهپادها، حسگرها، جنگ الکترونیک - گسترش همکاری امنیت داخلی آمریکا–اسرائیل (Homeland Security) - پروژههای پهپادی - برنامههای گسترده ضد موشکی مانند: Arrow Program (و پیکان ۳) برنامه پیکانDavid’s Sling فلاخن داودIron Dome گنبد آهنیناین پروژهها با بودجه مشترک آمریکا–اسرائیل توسعه یافتهاند.
اسراییل برای آمریکا فراتر از هر کشور دیگر:کنگره آمریکا در 2014 اسرائیل را به عنوان (MSP) Major Strategic Partner معرفی کرد. این جایگاه حتی از (MNNA) Major Non‑NATO Ally که مرزبانی به تحولات دوره سوم بود هم بالاتر است!مرحله ششم: ۲۰۱۶ تا امروز«دوره قفل شدن ساختاری» رابطه به حالت «نظام حکمرانی مشترک» رسیده است.
این مرحله ادامهٔ منطقی ۵ مرحله قبل است، اما عمیقتر و ادغامشدهتر.
محورهای کلیدی۱. یادداشت تفاهم MOU دهساله ۲۰۱۶:۳۸ میلیارد دلار کمک تضمینشده(بزرگترین بسته کمک نظامی آمریکا در تاریخ)اسرائیل قرار آمریکا تنها کشوری است که:کمک نظامی چندسالهی تضمینشده،و بدون نیاز به درخواست سالانه،دریافت میکند.۲. تقویت QME (قانون ۲۰۱۸) - هر فروش تسلیحاتی به عربستان، امارات، مصر، ترکیه باید سطح پایینتر از نسخه اسرائیلی باشد. - در صورت فروش مشابه، آمریکا موظف است سطح تسلیحات اسرائیل را بالاتر ببرد.
۳. انتقال اسرائیل به سنتکام (۲۰۲۱) - ادغام کامل اسرائیل در معماری عملیاتی آمریکا - دسترسی به شبکه راداری و هشدار زودهنگام - هماهنگی علیه تهدیدات منطقهای
🟧 جمعبندی نهاییتکامل ۷۵ سالهی روابط آمریکا و اسرائیل، چهار «پرش ساختاری» داشته است:
۱۹۴۸–۶۷: بهرسمیتشناسی سیاسی + حمایت محدود امنیتی، ۶۷–۷۳: پیوند امنیتی و تولد QME، ۷۳–۹۱: نهادینهسازی اتحاد امنیتی–نظامی، ۹۱–۲۰۱۶: ادغام اطلاعاتی–فناورانه، ۲۰۱۶ تا امروز: قفلشدن ساختاری و الزام قانونی.در طول این مسیر، دهها توافق امنیتی و قانون رسمی (بالغ بر ۴۰ مورد) ستون فقرات این معماری را ساختهاند و نتیجه نهایی:
اسرائیل از میان تمام کشورهای جهان، نزدیکترین و ممتازترین شریک امنیتی آمریکا است.
🟨 این «استثنا» محصول دههها ساختوساز لایهبهلایهی امنیتی در «سیاست خاورمیانهای آمریکا» است؛ سیاستی که امنیت اسرائیل را کاملا متناسب با تحولات نظام جهانی و نظم منطقهای، بخشی از امنیت ملی آمریکا تعریف کرده است.
علاوه بر نظام امنیتی، بین آمریکا و رژیم صهیونیستی، پیوندهای اقتصادی، علمی، تکنولوژیک، صنعتی و ... نیز وجود دارند که در یادداشتهای ارزیابی راهبردی بعدی اشاره خواهند شد انشاءالله.مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۸ تناقض جنگ؛ وسط میدان، به زور به جهنم نرویم! در میانهی یک جنگ تمامعیار،هزاران جوان، با آرزوهای بزرگ، خودشان را برای کنکور آماده میکنند؛ برای ورود به دانشگاه.برای نشستن در کلاسهایی که قرار است به آنها «علوم انسانی» یاد بدهند. بیش از نیمی از دانشجویان کشور در رشتههای علوم انسانی تحصیل میکنند؛یعنی میلیونها ذهن جوان!اما کدام علوم انسانی؟تا چه بخوانند؟ همان علومی که مبانیاش در همان تمدنی شکل گرفته که امروز مقابل ما ایستاده است.همان دستگاه فکریای که انسان را نه «عبد خدا»، بلکه «حیوانانگاری» از انسان دارد. تمام رشتههای علوم انسانی، انسان را حیوان، البته حیوانی پیچیدهتر تعریف کردهاند. (حیوان ناطق، حیوان مدنی، حیوان خداشونده، حیوان ...) در حالی که به تعبیر علامه جوادی، انسان «حیّ متألّه» است.
اینجاست که تناقض شروع میشود:از یک طرف میگوییم در جنگ تمدنی هستیم. از طرف دیگر، فرزندانمان را میفرستیم تا ذهنشان را با نظریهها و مبانی همان تمدن پر کنند! امام شهید، ۲۹ مهر ۱۳۸۹ هشدار داد: «علوم انسانی غربی ذاتاً مسموم است.»🦠 مسموم یعنی علمی که ظاهرش قشنگ و قانعکننده است، اما در حقیقت اغواکننده است. چون «مبنایش مادی، غیر الهی و غیر توحیدی است.» (امام خامنهای، ۱۳۹۳)️ خطر علم فاسد از هر فسادی بدتر است؛ چون جهل میسازد، جاهل فقط کسی نیست که چیزی نداند. بلکه جاهل کسی است که غلط بداند و خیال کند درست میداند.و جهل، در مقابل عقل، انسان را جهنمی میکند.@haerizadeh_h
این متن از علامه جوادی آملی را حتما بخوانید تا ببینید: چقدر «ساده» میشود بهشتی شد، در حالی که نظام دانشگاهی چقدر پیچیده، به اجبار به جهنم میبرد. تحصیلکردهها کمتر به بهشت میروند!خیلی از افراد هستند که به بهشت میروند؛ اما تحصیلکرده نیستند، این، برابر همان فطرتی که میداند چه چیزی خوب است و چه چیزی بد است عمل میکند. بیش از این هم که نیست، اکثری مردم هم همین هستند. اکثر اهل بهشت افراد ساده هستندخدا مرحوم حکیم خواجه طوسی را غریق رحمت کند! ایشان در شرح اشارات این حدیث را خوب معنا کرده است که «أَکْثَرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ الْبُلْه» نه «بُلَهاء»! «بُلْه» جمع اَبله است. «أَکْثَرُ أَهْلِ الْجَنَّةِ الْبُلْه»، نه «بُلَهاء»، «بُلَهاء» استعمال نشد. «بُلْه» جمع اَبله است. فرمود اکثر اهل بهشت همین افراد ساده هستند. اینها هر چه که مراجعشان گفتند عمل میکنند، دیگر چه میخواستند بگویند. حالا مطالب علمی را نمیداند؛ اما این شخص نه بیراهه میرود نه راه کسی را میبندد. «اَبله»؛ یعنی «سلیم الصدر»؛ یعنی نقشه بکشد، حیله بزند، امروز این طور، فردا آن طور، این طور نیست. یا کشاورز است یا دامدار است، یا پیشهور است یا کاسب است، همین کار خودش را انجام میدهد. اکثر اهل بهشت اینها هستند. بازار مکّارهی علم و دانشجویی[در آن سو،] در روایات ما هم هست که عالم «علی شفا حفرة من النار» حرکت میکند؛ یعنی همین لبه جهنم است که اگر یک وقت افتاد، میافتد در آتش... بنابراین اکثر اهل بهشت همین مردم مؤمن هستند. وجوهات شرعی خود را میدهد، نماز خود را هم میخواند، روزه خود را هم میگیرد، حالا ممکن است چهار تا گناه صغیره هم بکند. در این بخشها هم فرمود کسانی که گناه کبیره ندارند، اگر مختصر لغزشی کردند ما میبخشیم: ﴿إِن تَجْتَنِبُوا کَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُکَفِّرْ عَنکُمْ سَیِّئَاتِکُم﴾؛ سیّئات یعنی سیّئات صغیره. در همین بحث در آیه ۳۲ هم دارد که ﴿الَّذینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلاَّ اللَّمَمَ﴾؛ یعنی گناهان صغیره دارند، ما میبخشیم. این وعده الهی است. بیتوبه! چون با توبه که گناهان کبیره را هم میبخشد، این خداست! آن وقت با این لطف الهی آدم جهنم برود تعجب است. فرمود ما بهشت را برای عادل خلق نکردیم، عادل آن است که نه گناه کبیره دارد نه گناه صغیره؛ اما اینها که گناه کبیره ندارند، یک اشتباهات جزئی دارند ما میبخشیم، ﴿الَّذینَ یَجْتَنِبُونَ کَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ﴾ که اینها هم یک گناهان کبیره مخصوص هستند، ﴿إِلاَّ اللَّمَمَ﴾، یک گناهان جزئی مرتکب شدهاند، ﴿إِنَّ رَبَّکَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ﴾، البته بیتوبه، چون با توبه گناهان کبیره را هم میبخشد، این خداست! لذا وجود مبارک امام سجاد فرمود: من تعجب میکنم که کسی برود جهنم! «وَیْلٌ لِمَنْ غَلَبَتْ آحَادُهُ أَعْشَارَه»؛ وای به حال کسی که با این همه رحمت الهی، جهنم برود، چون گناه، یک کیفر دارد؛ اما هر یک حسنه، دَه پاداش دارد. فرمود چگونه میشود که یکیها بر دَه تاها پیروز میشود؟تفسیر تسنیم؛ سوره نجم، ذیل آیات ۳۰ تا ۳۲
مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۶۲۱ بسم الله الرحمن الرحیم واکاوی درهمتنیدگی نظامی و امنیتی آمریکا و رژیم صهیونیستی امشب حدود ساعت ۲۳ شبکه افقبرنامه قرارگاه جنگ
مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۶۱ بسم الله الرحمن الرحیم بررسی آخرین تحولات جنگ رمضان ، برای نوجوانان امشب حدود ساعت ۲۳ شبکه امید برنامه اشارهمشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۴۱تبیین نسبت رژیم صهیونسیتی و آمریکا
به مدت پنج شب
در برنامه «قرارگاه جنگ» شبکه افق
توسط حسام الدین حائری زاده
از چهارشنبه ۲۰ خرداد تا یکشنبه ۲۴ خرداد
پخش زنده ساعت ۰۰:۳۰ بامداد تا ۱ بامداد
مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h
به مدت پنج شبدر برنامه «قرارگاه جنگ»
شبکه افق توسط حسام الدین حائری زادهاز چهارشنبه ۲۰ خرداد تا یکشنبه ۲۴ خرداد
پخش زنده ساعت ۰۰:۳۰ بامداد تا ۱ بامدادمشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۳۱تبیین نسبت رژیم صهیونسیتی و آمریکا
به مدت پنج شب
در برنامه «قرارگاه جنگ» شبکه افق
توسط حسام الدین حائری زاده
از چهارشنبه ۲۰ خرداد تا یکشنبه ۲۴ خرداد
پخش زنده ساعت ۰۰:۳۰ بامداد تا ۱ بامداد
مشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h
به مدت پنج شبدر برنامه «قرارگاه جنگ»
شبکه افق توسط حسام الدین حائری زادهاز چهارشنبه ۲۰ خرداد تا یکشنبه ۲۴ خرداد
پخش زنده ساعت ۰۰:۳۰ بامداد تا ۱ بامدادمشق استراتژی | حسام الدین حائری زاده@haerizadeh_h۸۱بازارسال شده از اندیشه جویان استاد حسن عباسی
در سیوپنجمین سالگرد ایجاد شبکهی اندیشکدهای انقلاب اسلامی، اندیشکده یقین برگزار میکند: پنل تخصصی: درآمدی بر نقش نظام اندیشکدهای در برانگیختگی و بعثت مردم (مورد مطالعاتی جنگ رمضان) ارائه دهنده: حسام الدین حائری زاده ۴ شهریور ۱۴٠۵ ۱۶ الی ۱۹ تهران، اندیشکده یقین@Hasanabbasi_students
بازارسال شده از پندار
سازوکار "نفع و ضرر" با رویکرد اصالت انسانی یا "فلاح و خسارت" در رویکرد قرآنی! (این تنها یک نمونه از مفاهیم است) اگر اسلام برای تمام ابعاد زندگی ما برنامه دارد، پس چرا تئوریها و نظریهها در دانشگاهها از این مفاهیم فاصله دارند؟ کجای دانشگاه باید به دنبال این دانش و مفاهیم گشت؟ 🧬 منظور از تولید علم که رهبر شهید بسیار بر آن تاکید داشتند چیست؟#مسئله_اصلی | #تولید_علم
پندار؛ اندیشهای نو برای دانشجویانِ علوم انسانی بله | تلگرام | اینستاگرام @rouidadpendar