عکس پروفایل کاوه تجویدیک

کاوه تجویدی

۱۶ عضو
ترجمه فارسی از نامه سرگشاده شلی اشتاینبرگ (Shelly Steinberg)خطاب به یوهان واده‌فول، Johann Wadephul،وزیر امور خارجه آلمان، منتشرشده در رسانه‌های آلمانی‌زبان در مه ۲۰۲۶.
مترجم: کاوه تجویدی kaveh_tajvidi@
درباره نویسنده:شلی اشتاینبرگ فعال آلمانی-یهودی اهل مونیخ است. او در گروه گفت‌وگوی یهودی–فلسطینی فعالیت می‌کند. او، همانند مادرش Judith Bernstein، صدایی بلند برای فرهنگ یادبودِ مسئولانه‌ای است که امروز چشم خود را بر وقایع نمی‌بندد. این نامه سرگشاده را پس از آن نوشت که اوایل ماه مه، یوهان واده فول در برلین از وزیر خارجه اسرائیل، گیدون سعار ،Gideon Sa'ar استقبال کرد.

جناب آقای دکتر واده‌فول،
چندین دهه است که من ــ یک زن یهودی متولد اسرائیل با تابعیت آلمان که در آلمان بزرگ شده و زندگی می‌کند ــ موضع آلمان در قبال اسرائیل و فلسطین را دنبال می‌کنم. و اگر بخواهم با همان واژگان کلیشه‌ای و تنها «انتقادی» سیاستمداران آلمانی سخن بگویم: «من نگرانم.»نه، من شوکه و دچار آسیب روحی شده‌ام.
پدربزرگ و مادربزرگم در سال ۱۹۳۵ مجبور شدند ازآلمان فرار کنند؛ بخش عمده‌ای از باقی خانواده موفق به فرار نشدند و در آوشویتز(Auschwitz) و دیگر اردوگاه‌های مرگ Concentration Camp کشته شدند. پدربزرگ و مادربزرگم برایم تعریف می‌کردند که آلمانی‌های آن زمان را چگونه می‌دیدند: بدون‌همدلی، بی‌احساس، خشن و تقریباً غیرانسانی. من همیشه می‌توانستم این را در سطح نظری درک کنم. اما سیاست امروز آلمان باعث شده که آن را در عمل نیز کاملاً درک کنم.
با اینکه من به‌عنوان یک زن یهودی با چنین پیشینه خانوادگی‌ای در آلمان بزرگ شدم، هرگز نگاه محکوم‌کننده یا منفی نسبت به آلمانی‌ها نداشتم. اما این موضوع در سال‌های اخیر تغییر کرده است ــ به لطف سیاست‌های شما. امروز می‌توانم احساسات پدربزرگ و مادربزرگم را عمیقاً درک کنم؛ زیرا هرآنچه آنان برایم تعریف کرده بودند، اکنون به‌صورت زنده می‌بینم: بی‌تفاوتی، فقدان حس عدالت، و با وجود انبوه شواهد مربوط به نسل‌کشی و انواع نقض حقوق بشر، همچنان سرسختانه و لجوجانه به «حق‌به‌جانب بودن» خود معتقد هستند.
امروز آشکار شده که هرگز مواجهه و بازنگری واقعی نسبت به تاریخ خودتان صورت نگرفته است ــ آلمان بار دیگر در کنار یک نسل‌کشی ایستاده و فعالانه در آن شریک می‌شود. یک زخم و آسیب روحی که پیش‌تر در من وجود نداشت، اکنون فعال شده است. من ــ و اساساً تمام جهان ــ هولوکاست را به آلمان بخشیده بودیم؛ و شما با این اعتماد چه می‌کنید؟ شما به آن خیانت می‌کنید، و نیز به مسئولیتی که باید از دل هولوکاست برمی‌خاست.
شما و همکاران سیاسی‌تان می‌خواهید چنین القا کنید که موضع نسل‌کُشانه‌تان دقیقاً ناشی از همان مسئولیت تاریخی است؛ اما حقیقت دقیقاً برعکس است. وفاداری شما به دولتی فاشیستی، نژادپرست و نسل‌کُش، و بی‌تفاوتی‌تان نسبت به سرنوشت فلسطینی‌ها، لبنانی‌ها، سوری‌ها، ایرانی‌ها و دیگران، نه از «مسئولیت تاریخی ناشی از هولوکاست»، بلکه دقیقاً از ادامه همان تاریخ سرچشمه می‌گیرد.
شما زیر پوشش مسئولیت در قبال یهودیان، از بزرگ‌ترین جنایات بشری حمایت می‌کنید ــ و این رفتاری موذیانه و در بالاترین حد، یهودستیزانه است.
اگر حتی توان تشخیص حق از ناحق را ندارید، دست‌کم از یهودیان به‌عنوان سپر دفاعی سوءاستفاده نکنید.
جهان هرگز این نسل‌کشی را به آلمان نخواهد بخشید. این، از جمله، میراث شخصی شماست. شما وارد تاریخ خواهید شد ــ اما نه آن‌گونه که آرزو دارید. سیاست‌های شما موجب می‌شود اعتباری که آلمان پس از جنگ جهانی دوم و هولوکاست طی دهه‌ها دوباره به دست آورده بود، نابود شود. آلمان در حال تبدیل شدن به کشوری مطرود است که بار دیگر در سمت اشتباه تاریخ ایستاده است.
به این ترتیب، شما در برابر مردم آلمان نیز مقصر هستید. شما سوگند خورده‌اید که هرگونه آسیب را از ملت آلمان دور نگه دارید؛ اما اکنون آلمان بار دیگر به‌دلیل «همدستی در نسل‌کشی» در برابر دیوان بین‌المللی دادگستری(International Court of Justice)قرار گرفته است. شما به مردم خود نیز خیانت می‌کنید. اگر فلسطینی‌ها و دیگر مردمانی که از اسرائیل آسیب می‌بینند برایتان اهمیتی ندارند، دست‌کم نسبت به ملت آلمان وفادار باشید.
شما و همکارانتان هر روز قانون اساسی آلمان را نقض می‌کنید؛ قانونی که دقیقاً برای جلوگیری از چنین رفتارهایی از سوی حاکمان سیاسی، پس از آن تجربه تاریخی، به این شکل تدوین شد ــ برای حفاظت از شهروندان در برابر تعرضات خودسرانه قدرت سیاسی. اما امروز، شهروندان به‌خاطر موضع انتقادی و درست‌شان نسبت به اسرائیل، از سوی شما و دیگر سیاستمداران، مجرم جلوه داده می‌شوند، بدنام می‌شوند و تحت فشار قرار می‌گیرند.
این است میراث شما، جناب دکتر واده‌فول: آسیب‌زدن به آلمان در داخل و خارج.ادامه متن undefinedundefinedundefined
@kaveh_tajvidi
undefined۵
undefined۲

۱K

۱۷:۱۷

پدربزرگ و مادربزرگم که مجبور شدند به فلسطین فرار کنند، اگر می‌دانستند آلمان امروز چگونه با تاریخ خود برخورد می‌کند و چه سیاست ناعادلانه‌ای در پیش گرفته، در گور خود می‌لرزیدند.
وفاداری کورکورانه شما به اسرائیل، برای همه ما هزینه سنگینی خواهد داشت. با این حال، این هیچ است در برابر بهایی که فلسطینی‌ها برای سیاست‌ها و شکست اخلاقی شما می‌پردازند. امیدوارم بدانید چه تعداد جان انسانی بر عهده شماست.
@kaveh_tajvidi
undefined۹
undefined۶

۸۶۵

۱۷:۱۸

این لینک «گروه دیدگاه کانال» است عزیزان می‌توانند دیدگاه و نظراتشون را به اشتراک بگذارن!ble.ir/join/9Qs2sPDbYK

۴۷

۲۰:۲۰

‎⁨جامعه ایران فقط شامل مهسا‌ها ‌و حججی‌ها نیست⁩.m4a

۰۹:۵۲-۳.۹۴ مگابایت
نقدی بر نظرات آقایان عبدالکریمی، اسکندری‌نژاد و خرسند‌نژاد @otaqejangmedia@bijanabdolkarimi@ravieiran@kaveh_tajvidi
undefined۱
undefined۱

۸۷

۷:۳۸

چرا ایرانیان احساس پیروزی می‌کنندundefined کاوه تجویدی
1. تاب‌آوری حملات گسترده‌ی هوایی ۴۰ شبانه روزی ابرقدرت نظامی دنیا (بودجه نظامی ۱۰۰ برابر بودجه نظامی ایران) و هم پیمانانش که شامل بیش از ۱۵۰۰۰ هدف نظامی و غیر نظامی و شهادت بیش از ۳۷۰۰ نظامی و غیر نظامی بوده است، با هدف راهبردی تغییر نظام جمهوری اسلامی ایران با نظام منتخب خود در عرض ۳ روز. 2. حضور دائم و مستمر میلیونی مردم از اقشار مختلف در خیابان‌های ایران که خود باعث دلگرمی و اتحاد همگانی گردید. 3. مشاهده‌ی ناتوانی، استیصال، عدم اختیار و استقلال سیاسی، نظامی کشورهای (ثروتمند) حاشیه‌ی خلیج‌فارس که بعضا به عنوان الگویی موفق برای ایران در نظر گرفته می‌شدند و مدینه‌ی فاضله‌ای که به ایرانیان در صورت همکاری با غرب وعده داده می‌شد. 4. نفوذ و رسوخ به گنبد آهنین، موشک‌باران اسرائیل و از بین بردن ۱۴ پایگاه آمریکایی (حضورنظامی ۵۰ ساله) در منطقه. عقب نشینی ناوها و ناوگروه‌ها که اسامی آنها لرزه بر پیکر هر کشوری می‌اندازد. مورد اصابت قرار دادن جنگنده در آسمان (شگفتانه‌های جدیدی رقم زده شد) و منهدم کردن سایر هواگرد‌ها. 5. شکست سختی که در عملیات اصفهان به آمریکا تحمیل کردند که منجر به فرار و نابودی هواپیما‌ها و تجهیزات خودشان گردید. 6. بسته شدن و بسته ماندن تنگه هرمز( ابزار و موهبتی که برای اولین بار شهامت استفاده‌ از آن بوجود آمد). 7. خدشه دار شدن اعتبار سیاسی و نظامی آمریکا بخاطر دروغ‌های بسیار در مورد جنگ و تهدیداتی که عملی نشدند. و بلعکس، افزایش اعتبار ایران در نظام سیاسی و نظامی جهان، بخاطر عملی شدن هر تهدید از سوی ایران. 8. جنایات جنگی (شهادت رهبر، کودکان میناب، ناو دنا و هزاران دیگر) که باعث هم‌صدا شدن افکار عمومی در جهان با ایرانیان گردید. 9. اعتراضات میلیونی مردمی (no kings) به دولت فرد‌محور ترامپ در آمریکا. 10. استعفا و اخراج وزرا و فرمانده‌هان آمریکایی. شکاف عمیق سیاسی در گنگره و کاهش فزاینده محبوبیت ترامپ، حتی در بین جهموری خواهان. 11. درخواست آتش‌بس از طرف به اصطلاح ابر قدرت دنیا (با قبول چارچوب ۱۰ گانه ایران، که بعدا انکارش کرد). 12. عملکرد بی‌نظیر نیروهای مسلح در دفاع از ایران در حوزه های نظامی و راهبردی، عملکرد بی‌نظیر دولت در حوزه‌های انرژی، حمل‌و‌نقل، درمانی، تامین کالا‌های اساسی، خدمات اجتماعی و … عملکرد بی‌نظیر دستگاه سیاسی کشور که هم‌گام و هم‌آهنگ با میدان و خیابان قدم برمی‌دارند، که همگی منجر به یک اتحاد و عزت نفس ملی گشته.
۵ اردیبهشت ۱۴۰۵
@kaveh_tajvidi
undefined۵

۱۶۶

۱۵:۱۵