مهار اضطراب مالی کودکان
والدین فکر می‌کنند که فرزندان، متوجه مشکلات مالی نمی‌شوند. اما این موضوع درست نیست. نه تنها مشکلات مالی را می‌فهمند، بلکه به استرس و اضطرابی دچار می‌شوند که چندان هم به چشم نمی‌آید.
@Koudakaneh
والدین فکر می‌کنند که فرزندان، متوجه مشکلات مالی نمی‌شوند. اما این موضوع درست نیست. نه تنها مشکلات مالی را می‌فهمند، بلکه به استرس و اضطرابی دچار می‌شوند که چندان هم به چشم نمی‌آید.@Koudakaneh
۵ درخواست خاموش کودک از مادر
«فقط کنارم بمون»: حتی اگه ساکت باشیم، حضورِ تو امن‌ترین جایِ دنیایِ منه.
«آرامشت رو ازم نگیر»: وقتی داد می‌زنی، انگار دنیا داره خراب می‌شه، حتی اگه حق با تو باشه.
«ببین که دارم تلاش می‌کنم»: من نمی‌خوام «بد» باشم، فقط بلد نیستم حسم رو بگم.
«اجازه بده گریه کنم»: اشک‌هام که بریزه، سبک می‌شم؛ سعی نکن فوری ساکتم کنی.
«منو یادت نره»: من هنوز همونم، همون بچه‌ای که عاشقتم، حتی وقتی دارم این‌قدر کلافه‌ات می‌کنم.
@koudakaneh
«فقط کنارم بمون»: حتی اگه ساکت باشیم، حضورِ تو امن‌ترین جایِ دنیایِ منه.«آرامشت رو ازم نگیر»: وقتی داد می‌زنی، انگار دنیا داره خراب می‌شه، حتی اگه حق با تو باشه.«ببین که دارم تلاش می‌کنم»: من نمی‌خوام «بد» باشم، فقط بلد نیستم حسم رو بگم.«اجازه بده گریه کنم»: اشک‌هام که بریزه، سبک می‌شم؛ سعی نکن فوری ساکتم کنی.«منو یادت نره»: من هنوز همونم، همون بچه‌ای که عاشقتم، حتی وقتی دارم این‌قدر کلافه‌ات می‌کنم.@koudakaneh
۲۱
بعضی والدها فکر می‌کنن اگر احساس کودک رو بپذیرن، یعنی هر رفتاری هم قابل قبوله.در حالی که این دو تا با هم فرق دارن.
می‌شه گفت:«می‌دونم عصبانی هستی...»
و همزمان اضافه کرد:«...ولی اجازه نداری کسی رو بزنی.»
هم احساس دیده می‌شه،هم مرزها حفظ می‌شن.
@koudakaneh
می‌شه گفت:«می‌دونم عصبانی هستی...»و همزمان اضافه کرد:«...ولی اجازه نداری کسی رو بزنی.»
هم احساس دیده می‌شه،هم مرزها حفظ می‌شن.
@koudakaneh
۳
یک کودک، دو چهره! دوگانگی رفتار کودک در خانه و بیرون طبیعی است؛ او در خانه احساس امنیت می‌کند و در محیط‌های جدید، هیجان و کنجکاوی بیشتری بروز می‌دهد.
@Koudakaneh
دوگانگی رفتار کودک در خانه و بیرون طبیعی است؛ او در خانه احساس امنیت می‌کند و در محیط‌های جدید، هیجان و کنجکاوی بیشتری بروز می‌دهد.@Koudakaneh
بعضی جمله‌ها، از روی عصبانیت گفته می‌شن...اما ممکنه مدت‌ها توی ذهن کودک بمونن.
مثلاً:«باز شـــروع کردی؟»«تو هیچ‌وقت گــــوش نمی‌دی.»«چقدر دردســر درست می‌کنی.»
کودک این جمله‌ها رو فقط درباره رفتارش نمی‌شنوه.گاهی اون‌ها رو درباره خودش می‌شنوه.
بین این دو جمله، فرق زیادی وجود داره:
«تو بی‌دقتی.» «این بار بی‌دقتی کردی.»
در جمله اول، شخصیت کودک قضاوت می‌شه.در جمله دوم، فقط یک رفتار.
وقتی مدام به کودک برچسب می‌زنیم، کم‌کم ممکنه خودش رو با همون برچسب بشناسه.برای همین، بهتره رفتار رو اصلاح کنیم، نه هویت کودک رو.
@koudakaneh
مثلاً:«باز شـــروع کردی؟»«تو هیچ‌وقت گــــوش نمی‌دی.»«چقدر دردســر درست می‌کنی.»
کودک این جمله‌ها رو فقط درباره رفتارش نمی‌شنوه.گاهی اون‌ها رو درباره خودش می‌شنوه.
بین این دو جمله، فرق زیادی وجود داره: «تو بی‌دقتی.» «این بار بی‌دقتی کردی.»در جمله اول، شخصیت کودک قضاوت می‌شه.در جمله دوم، فقط یک رفتار.
وقتی مدام به کودک برچسب می‌زنیم، کم‌کم ممکنه خودش رو با همون برچسب بشناسه.برای همین، بهتره رفتار رو اصلاح کنیم، نه هویت کودک رو.
@koudakaneh
۳۳همه مشکلات کودک را برایش حل نکنید
به کودک فرصت بدهیم تا خودش به دنبال راه حل بگردد.
به کودکان اجازه دهیم راه حل های متفاوتی را امتحان کنند.
با این کار کودکان شیوه‌های حل مسئله را می آموزند و اعتماد به نفس بیشتری کسب می کنند.
بنابراین زمانی که مشکل کوچکی برای کودک ایجاد می شود، با عجله برای حل مشکل اقدام نکنید.
بلکه با حفظ آرامش اجازه دهید او بداند خودش توانایی برطرف کردن مشکلات زندگی را دارد و می‌تواند به تنهایی با آن مشکل مقابله کند.
کودک را در جهت پیدا کردن راه حل هدایت کنید.
وقتی همه کارهای کودک را بهش یادآوری می‌کنیممشقاتو نوشتی؟جورابتو درآوردی؟ دستشویی نداری؟ خودتو خیس نکنیو...
این بچه‌ها وابسته به تذکرات مادر می‌شوند و تا به آنها یادآوری نشود کارهایشان را انجام نمی‌دهند و باید دائم آنها را هُل داد.
اين کودکان ممکن است به مرور اعتماد به نفس خود را از دست بدهند
چرا که به آنها همیشه یادآوری که شده تو به تنهایی از پس خودت و کارهایت بر نمی آیی .
@koudakaneh
به کودک فرصت بدهیم تا خودش به دنبال راه حل بگردد.
به کودکان اجازه دهیم راه حل های متفاوتی را امتحان کنند.
با این کار کودکان شیوه‌های حل مسئله را می آموزند و اعتماد به نفس بیشتری کسب می کنند.
بنابراین زمانی که مشکل کوچکی برای کودک ایجاد می شود، با عجله برای حل مشکل اقدام نکنید.
بلکه با حفظ آرامش اجازه دهید او بداند خودش توانایی برطرف کردن مشکلات زندگی را دارد و می‌تواند به تنهایی با آن مشکل مقابله کند.
کودک را در جهت پیدا کردن راه حل هدایت کنید.
وقتی همه کارهای کودک را بهش یادآوری می‌کنیممشقاتو نوشتی؟جورابتو درآوردی؟ دستشویی نداری؟ خودتو خیس نکنیو...
این بچه‌ها وابسته به تذکرات مادر می‌شوند و تا به آنها یادآوری نشود کارهایشان را انجام نمی‌دهند و باید دائم آنها را هُل داد.اين کودکان ممکن است به مرور اعتماد به نفس خود را از دست بدهند
چرا که به آنها همیشه یادآوری که شده تو به تنهایی از پس خودت و کارهایت بر نمی آیی .
@koudakaneh
اصول والدگری رو بلدی؟
کودک برای رشد کردن به والدینی نیاز ندارد که همیشه راه را برایش صاف کنند؛ به والدینی نیاز دارد که فانوس راهش باشند.
والدگری هلیکوپتری با کنترل و حل کردن همه‌چیز، استقلال کودک را کم می‌کند؛ اما والدگری فانوس دریایی یعنی مرز داشته باشی، خطرها را نشان بدهی و اجازه بدهی کودک خودش مسیرش را پیدا کند.
@koudakan
کودک برای رشد کردن به والدینی نیاز ندارد که همیشه راه را برایش صاف کنند؛ به والدینی نیاز دارد که فانوس راهش باشند. والدگری هلیکوپتری با کنترل و حل کردن همه‌چیز، استقلال کودک را کم می‌کند؛ اما والدگری فانوس دریایی یعنی مرز داشته باشی، خطرها را نشان بدهی و اجازه بدهی کودک خودش مسیرش را پیدا کند.@koudakan
چرا نباید به حیوون خیابونی دست بزنیم؟ حیوانات خیابانی ممکن است گاز بگیرند، چنگ بزنند و با این‌کار به بچه‌ها میکروب منتقل کنند. به کودک یاد بدهید فاصله خودشان را حفظ کند و بدون اجازه بزرگ‌تر به حیوان نزدیک نشود
@Koudakaneh
حیوانات خیابانی ممکن است گاز بگیرند، چنگ بزنند و با این‌کار به بچه‌ها میکروب منتقل کنند. به کودک یاد بدهید فاصله خودشان را حفظ کند و بدون اجازه بزرگ‌تر به حیوان نزدیک نشود@Koudakaneh
۳