آموزش فلسفه در حوزه نیازمند بازبینی بنیادین و نگاه تمدنی است رئیس دانشگاه قم گفت: انتظار فوقالعادهای که رهبر شهید انقلاب از فلسفه داشتند، از هر فیلسوفی بیشتر بود. حجتالاسلام والمسلمین دکتر احمدحسین شریفی، رئیس دانشگاه قم، در گفتوگو با خبرنگار حوزه و روحانیت خبرگزاری تسنیم، به تبیین اندیشه رهبر شهید انقلاب در عرصه فلسفه و حکمت اسلامی پرداخت و گفت: حقیقتاً رهبر شهید ما یک حکیم به معنای دقیق کلمه و یک فرزانه بود. یک انسان بینظیر، یک عالم ربانی و کسی بود که این روایت در حق او قطعا صادق است که «اذا مات العالمُ ثَلُمَ فی الاسلامِ ثلمةً لایسدُّها شیء». شاید جای ایشان را به این زودی کسی نتواند پر کند. این جامعیت و اشراف بر همه ابعاد حکمرانی و همه لایههای علمی مورد نیاز برای اداره جامعه؛ از دانش نظامی گرفته تا علوم راهبردی و فناوریهای نوین؛ و از علوم اسلامی و علوم انسانی گرفته تا علوم طبیعی، ادبیات، تاریخ، تاریخ معاصر، نه فقط در ایران، بلکه تاریخ معاصر جهان و تاریخ غرب. حقیقتا رهبر فرزانه انقلاب و حکیم شهید ما یک اعجوبه بود. حجتالاسلام شریفی خاطرنشان کرد: در حوزه فلسفه اسلامی علیرغم اینکه همه میدانیم که ایشان استاد فلسفه به معنای متعارف کلمه نبودند و تدریس فلسفه مشاء، اشراق یا حکمت متعالی از ایشان سراغ نداریم، فقه و اصول تدریس کردند و همه سطوح فقه و اصول را تدریس کردند، بیش از سی سال تدریس درس خارج فقه داشتند؛ از طرفی ایشان پرورش یافته حوزه مشهد بود که در ظاهر تقابل با فلسفه و حکمت دارد و بالاخره مکتب تفکیک در آن حوزه علمیه رواج پیدا کرده؛ با وجود همه اینها، اشراف و اعتمادی که بر فلسفه اسلامی داشتند، افق بلندی که برای این فلسفه می دیدند و انتظار فوقالعادهای که از این فلسفه داشتند به مراتب از هر فیلسوفی بیشتر و قویتر بود. وی افزود: انتظاری که ایشان از فلسفه ترسیم میکرد و اعتمادی که به فلسفه اسلامی داشت و قوتی که در فلسفه اسلامی میدید، فلاسفه درجه یک حوزه علمیه قم هم در آن سطح، به فلسفه نگاه نمیکردند و نگاه نمیکنند. بنابراین به یک معنا پیشرفت علوم عقلی و فلسفی در سه چهار دهه اخیر در حوزههای علمیه، چه در حوزه علمیه قم، چه حوزه علمیه تهران و چه جاهای دیگر، مدیون و مرهون این مرد بزرگ است. در موضوع فلسفه و حکمت اسلامی و نقش حوزههای علمیه در این موضوع فراوان سخن گفتند. مشخصا از سال 70 در این خصوص سخن گفتند تا اردیبهشت سال 1404 در بیانیه حوزه ی پیشرو و سرآمد به طور جدی به مسأله حکمت و فلسفه اسلامی پرداختند و انتظارات خودشان را ترسیم کردند. برای مطالعه کامل مطلب به لینک زیر مراجعه فرمایید لینک مطلب
ـ_ــ_ـ#چکیده_سایت
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا و بله دنبال کنید: @maanainstitute۱ معرفت شناسی دکارت بخش سوم شک کردن خود نوعی فکر است و حتی اگر در همه چیز شک داشته باشیم، در خود این شک نمی توان شک داشت. بنابراین نتیجه می گیرد که به حکم اینکه شک یک واقعیت محرز و مسلم است، میتوان به صدق این قضیه یقین کامل داشت. و لازمه چنین شکی نیز آن است که شک کننده ای وجود داشته باشد. به راستی شک صفت یا عرضی است که نمی تواند خارج از یک موضوع چونان محل آن تحقق پیدا کند، و لذا در اینکه خودش وجود دارد، نمیتواند تردیدی داشته باشد. در ادامه این تأمل، دکارت به بررسی این مطلب می پردازد که وجودی که به خود نسبت میدهد و به آن یقین دارد، عبارت از چیست. به عبارات دیگر بر چه مبنایی می تواند ادعا کند که «من هستم » برای او یقینی است. با این هدف ابتدا به بررسی صفات جسم می پردازد و تحقیق میکند که آیا در آن میان چیزی هست که بتواند آن را متعلق به خود بداند و نتیجه میگیرد که هیچ یک از آن صفات چنین قابلیتی را ندارند: در میان صفات نفس نیز، صفت تفکر را صفتی می یابد که به او تعلق دارد و انفکاک آن از وی محال است، و حتی وجود خود را نیز تا آنجا قابل اعتماد و یقین می داند که در حال فکر کردن باشد « زیرا هرگاه تفکر من متوقف می شود شاید در همان دم هستی یا وجودم متوقف شود». به این ترتیب دکارت با ارتباطی که میان اندیشیدن و وجود داشتن برقرار می سازد به قاعده معروف کوجیتو ( می اندیشم) به منزله پایه ای ترین اعتقاد در نظام معرفتی خویش دست پیدا می کند. در گفتار در روش این معنا را به بیان صریح تری آورده است: ولیکن همان دم برخوردم به اینکه در همین هنگام که بنا را بر موهوم بودن همه چیز گذاشته ام، شخص خودم که این فکر را می کنم باید چیزی باشم و توجه کردم که این قضیه «می اندیشم پس هستم» حقیقتی است چنان استوار و پابرجا که جمیع فرض های شکاکان هم نمی تواند آن را متزلزل کند، پس معتقد شدم که بی تأمل می توانم آن را در فلسفه ای که در پی آن هستم، اصل نخستین قرار دهم. (دکارت) شایان ذکر است که روایت معروف تر قاعده دکارت، همین روایتی است که در بالا نقل شد. منبع: کتاب دانشنامه فلسفه دین، جمعی از نویسندگان ( ویلیم پی. آلستون، السدر مک اینتایر، روبرتام. آدامز...) (مترجم و گردآورنده: انشاءالله رحمتی) #معرفت_شناسی_دکارت
بخش قبلیـ_ــ_ـ#برش_کتاب
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا و بله دنبال کنید: @maanainstitute۱ چرا برخی دانشجویان رشد میکنند و برخی متوقف میشوند؟ یکی از پرسشهای مهم در آموزش این است که چرا دو دانشجو با امکانات نسبتاً مشابه، نتایج کاملاً متفاوتی به دست میآورند؟از منظر حکمت متعالیه، پاسخ این پرسش را باید در موانع رشد وجودی جستجو کرد. نخستین مانع، نداشتن غایت روشن است: بسیاری از دانشجویان نمیدانند چرا درس میخوانند. وقتی مقصد روشن نباشد، انرژی انسان در مسیرهای مختلف پراکنده میشود و اراده قدرت تمرکز خود را از دست میدهد. دومین مانع، فاصله میان دانستن و عمل کردن است: بیشتر دانشجویان میدانند که باید برنامهریزی کنند، مطالعه منظم داشته باشند و از زمان خود به خوبی استفاده کنند؛ اما این دانستن همیشه به عمل منجر نمیشود. از نگاه ملاصدرا، رشد واقعی زمانی آغاز میشود که شکاف میان آگاهی و رفتار کاهش پیدا کند. سومین مانع، شکلگیری عادتهای منفی است: تعلل، بینظمی، به تعویق انداختن کارها و وابستگی به انگیزههای لحظهای، به تدریج به بخشی از شخصیت فرد تبدیل میشوند. در این مرحله، مسئله فقط یک رفتار نادرست نیست؛ بلکه ساختار شخصیت در حال شکلگیری است. چهارمین مانع، فقدان خودآگاهی است: بسیاری از افراد علت واقعی مشکلات خود را نمیشناسند. شکستها را به شرایط بیرونی نسبت میدهند و فرصت اصلاح خویش را از دست میدهند. به همین دلیل، محاسبه نفس و بازاندیشی مستمر در عملکرد، یکی از ارکان مهم رشد در سنت اسلامی است.اما شاید مهمترین مانع، بحران هویت باشد: وقتی دانشجو دائماً با خود تکرار میکند: «من آدم منظمی نیستم.» «من استعداد کافی ندارم.» «من هیچوقت موفق نمیشوم.»به تدریج این تصویر ذهنی به بخشی از هویت او تبدیل میشود. در مقابل، رشد زمانی آغاز میشود که فرد خود را موجودی در حال شدن و تحول ببیند. این دقیقاً همان چیزی است که ملاصدرا بر آن تأکید میکند: انسان موجودی ثابت نیست؛ بلکه حقیقتی است که پیوسته در حال حرکت و تکامل است. بر همین اساس، شاید بتوان مهمترین معیار موفقیت دانشجو را نه معدل و نه مدرک، بلکه این پرسش دانست: «آیا امروز نسبت به گذشته انسانی آگاهتر، منظمتر، مسئولیتپذیرتر و توانمندتر شدهام؟»اگر پاسخ این پرسش مثبت باشد، فرایند رشد آغاز شده است؛ همان رشدی که ملاصدرا از آن با عنوان حرکت از نقص به کمال و اشتداد وجودی یاد میکند. خانم زهرا گودرزی (مدرس و دانش آموخته فلسفه) یادداشت قبلی #نظام_آموزشی#حکمت_متعالیه#یادداشت_سومـ_ــ_ـ_ـ#یادداشت_دریافتی آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا دنبال کنید: @maanainstitute۲۱
مناظرهها در بابِ اسلام و زیستشناسی تکاملی توصیف خدا از زبان علم و دین (بخش دوم ) استاد حسین کامکار (روحانی و دارای تحصیلات حوزوی، فارق التحصیل مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف، دارای مدال طلای کشوری المپیاد فیزیک، کارشناسی ارشد علم و دین از دانشگاه شهید بهشتی) دکتر بنیامین فراهانی( پزشک، معلم المپیاد، دارنده مدال برنز المپیاد زیست شناسی)#مناظره#اسلام_زیستشناسی_تکاملی#علم_دینـ_ــ_ـ_ـ#مناظره
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا دنبال کنید: @maanainstitute۲
فصلنامه حکمت اسلامی (۴۹) منتشر شدسوبژکتیویسم عرفانی یا شهود سوبژه؛ چیستی، امکان و اعتبار / محمد حسینزاده یزدیصورتبندی فلسفی نظریه «ولایت» از منظر شهید آیتالله العظمی خامنهای / علیرضا ملااحمدینسبت علم و وجود ذهنی از دیدگاه آیتالله جوادی آملی / مهدی احمدی، محمد رضاپورتبیین نظریه ابنسینا درباره حقیقت وحی و نقد و بررسی آن با رویکرد حکمت متعالیه / مهدی بابایی المشیری، محمد نجفینقد و بررسی دیدگاه شیخ اشراق در باب تصورات و تعریفات / محمدطاهر کریمیرویکردی فضیلتنگر به فرایند اجتهاد / علی نهاوندی، محمدمهدی سعیدی، مهدی شکریبررسی انتقادات خونجی بر ابنسینا در باب إنتاج صغرای ممکن در شکل اول / رحمتالله رضاییهویت مبادی حکمت عملی در نسبت با موضوع و مسائل این علم از نگاه فارابی / محمدعلی نوریتحلیل اهمّ واژگان کلیدی در هوش مصنوعی و علمالنفس فلسفی / سید محمد قاضوی، سیدمهدی قاضویسیر تطور مسئلۀ توحید در دیدگاه بوعلیسینا و علامه طباطبایی / محمدرضا ارشادینیا فصلنامه حکمت اسلامی ۴۷ و ۴۸ و ۴۹https://hekmateislami.com/publications/faslnamehekmatـ_ــ_ـ#خبر
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا و بله دنبال کنید: @maanainstitute
فلسفه زمان بخش اول یکی از دیدگاه ها در مورد زمان را میشود دیدگاه دینامیک( پویا) از زمان یا نظریه زمان مند از زمان نام گذاری کرد. بر اساس این دیدگاه، لحظات زمان، به شکل گذشته، حال و آینده ترتیب بندی می شوند، و این مسائل از جنبه های واقعی و عینی جهان واقعی ماست. گذشته دیگر سپری شده و وجود ندارد،و زمان حال واقعیست، آینده هنوز نیامده و واقعیت ندارد. اینچنین نیست که آینده، در ادامه مسیر منتظر ما باشد تا برویم و به آن برسیم ( منظورش این است که آینده یک چیز مشخص و تعیین شده نیست) آینده فقط یک چیز بالقوه است.. ویلیام لین کریگ (فیلسوف و الهیدان)ـ_ــ_ـ#مصاحبه
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا و بله دنبال کنید: @maanainstitute چشم اندازی به فلسفه علم سه دیدگاه کلاسیک درباره ماهیت علم ( بخش دوم) در مقابل تجربه گرایی، رویکرد عقل گرایی قرار دارد که طبق نظر طرفداران آن موفقیت نظریات علمی مرهون اصول بدیهی و عقلی است که در آنها به کار رفته است. تجربه هر چند منبعی اولیه برای شکل دهی معرفت است، تنها منبع آن نیست. تجربه امری متغیر و وابسته_ به فرد است، در حالیکه معرفت مستقل از فرد،ضروری و مستقل از زمان و مکان است. چنین ویژگیهایی تنها در ریاضیات و سایر علومی که از بدیهیات عقلی استنتاج می شوند یافت شدنی اند. تردیدی در آنچه عقل به درستی آن حکم می کند نیست و بنابراین علم باید بر پایه اصول عقلانی که مورد قبول همگان اند بنیاد نهاده شود. چنین اصولی بدیهی، ضروری و کلی اند و پشتوانه معرفت علمی قرار می گیرند. تجربه در بسیاری از موارد گمراه کننده است. همه ما حرکت آشکار خورشید را در آسمان به دور زمین دیده ایم، اما حقیقت چیز دیگری است. رنه دکارت، فیلسوف مشهور فرانسوی، از مهمترین مدافعان این مکتب بوده است. وی اعتقاد داشت که ساختار جهان را می توان با توسل به قوه عقل درک نمود، حتی قوانین بنیادی عالم با نور عقل قابل کشف اند. برای نمونه، قانون بقای ماده قانونی است که با صرف تأمل عقلی کشف میشود و البته چنین قانونی ضروری نیز هست. ریاضیات نزد عقل گرایان دانشی است که بر پایه اصول عقلانی و بدیهی بنا شده است. بنابراین، دقت و قوت علوم به میزان ریاضیاتی است که در آنها به کار رفته است. هر اندازه علمی از ریاضیات بیشتری استفاده کند، دقیق تر و محکم تر خواهد بود. طبق ایده آل عقل گرایان، علم تجربی نیز باید مانند هندسه اقلیدسی از مجموعه کوچک و درستی از اصول که عقل درستی و بداهت آنها را تأیید کرده است آغاز شود و آنگاه تمام نتایج و دستاوردهای علم از دل این اصول، به کمک قواعد منطقی، استنتاج شوند. نقدهای فراوانی بر عقل گرایی وارد شده است و یکی از آنها از قضا سرشتی تجربی و مشاهداتی دارد.تولد زیست شناسی به عنوان دانشی چشمگیر در تبیین و توصیف جهان خارج، عقل گرایی را با چالشهای مهمی رو به رو کرده است. منبع: کتاب، آشنایی با فلسفه علم، نوشته حسین شیخ رضایی و امیر احسان کرباسی زاده یادداشت قبلی _ـ_ــ_ـ#برش_کتاب
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا و بله دنبال کنید: @maanainstitute10.22070_nic.2018.788.pdf
۲۲۸.۸۹ کیلوبایت
معرفی مقاله: تبیین الگوی مفهومی نقشآفرینی زنان در تحقق تمدن نوین اسلامی در طول تاریخ زنان عناصری موثر در تغییر ارزشها، باورها و رفتارهای جامعه دانسته شده و میشوند. زن به واسطه جایگاه تربیتی اش، محور کلیدی خانواده است و خانواده به عنوان مهمترین عنصر نظام اجتماعی و هسته بنیادین تحولات آن، نهاد فعال جامعهساز تلقی میشود؛ بنابراین زن در خانواده نقش بیبدیلی در انتقال تکاملگرایی به افراد خانواده و با واسطه به جامعه ایفا مینماید. انقلاب اسلامی به عنوان نقطه عطف تاریخ تکامل اجتماعی و طلیعه تمدن اسلامی به شمار میرود و ظرفیتسازی و زمینه سازی برای ایجاد تمدن اسلامی است. این مهم از طریق پیریزی کلیه مناسبات فرهنگی، سیاسی، اقتصادی مبتنی بر مبانی اسلامی و با توجه ویژه به موضوع زنان و خانواده محقق میشود. براین اساس، هدف اصلی این تحقیق بررسی چگونگی نقشآفرینی زنان در ایجاد تمدن نوین اسلامیاز طریق استخراج و طراحی الگوی نقشآفرینی زنان در این تمدن است؛ لذا با استفاده از روش تحلیل مفهومی و سپس الگویابی روشن میشود که شکوفایی تمدن اسلامی از مسیر گسترش بیداری در عالم، بواسطه ارادههای انسانی محقق میشود. این پژوهش با ارائه مدل نقشآفرینی زنان در تمدن اسلامی، چیستی این نقشآفرینی را تحلیل مفهومی نموده و بوسیله آن چگونگی ایفای نقش زنان در ایجاد تمدن اسلامی را الگویابی و تبیین میکند. نویسندگان: زینب یاسری، نفیسه اخوان نیلچیـ_ــ_ـ#معرفی_مقاله
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا و بله دنبال کنید: @maanainstitute بررسی مقایسهای بین دو نظریه حیات (تولد) در نگاه حکما و (سوپ بنیادین) در نگاه علم مدرن مسئله منشأ حیات همواره مرز مشترک علم و فلسفه بوده است. در حالی که قرن بیستم با آزمایشهای «میلر-یوری» و نظریه «سوپ بنیادین» اپارین و هالدین شناخته میشود، بررسی متون کهن نشان میدهد که منطق بنیادین این نظریات، قرنها پیش در آرای حکمای بزرگی چون ارسطو، ابوعلی سینا و ابنرشد تحت عنوان «نظریه تولد» وجود داشته است. در این یادداشت به صورت مجزا به دو نظریه پرداخته میشود، سپس اشتراکات و نتیجهگیری مطرح خواهد شد. بخش اول: نظریه تولدنظریه «تولد» در طب و طبیعیات قدیم به معنای پیدایش موجود زنده از امتزاج مواد، بدون نیاز به والدین یا زاد و ولد (توالد) است. مبانی اصلی این نظریه به شرح زیر است: امتزاج عناصر چهارگانه: موجودات زنده (اعم از گیاه و حیوان) از ترکیب تدریجی اجزای ارضی (خاک) و مائی (آب) ساخته میشوند که با حرارت و هوا مخلوط شدهاند. این فرآیند «استحاله» نام دارد که طی آن ماده از یک جوهر پست به جوهری بالاتر تبدیل میشود.منطق تدریج و استعداد ماده: ظرافت اصلی نظریه حکما در تفکیک میان «آمادهسازی مادی» و «ظهور حیات» نهفته است: استحاله (فرآیند تدریجی): آمادهسازی ماده، فرآیندی زمانمند و تدریجی است که طی آن کیفیات ماده (مانند گرمی، سردی و رطوبت) تغییر میکند تا به «استعداد» و پختگی (نضج) لازم برسد. در این مرحله که «استحاله» نام دارد، اساس و جوهر شیء هنوز ثابت است. کون (جهش دفعی): به محض اینکه ماده مستعد شد، لحظه ظهور حیات فرا میرسد که حکما آن را «کون» مینامند. برخلاف استحاله، «کون» امری آنی و دفعی (خلقالساعه) است که در آن جوهر پست به جوهری بالاتر تبدیل شده و صورت حیات بر ماده افاضه میگردد. این دقیقاً مشابه تبدیل مولکولهای بیجان به اولین سیستمهای خود-سازمانده در علم نوین است. نقش عفونت و فساد: در بسیاری از موارد، تعفن و فساد مواد رطوبی تحت تأثیر حرارت، راهی برای خلع صورت قبلی و آمادهسازی ماده برای پذیرش صورت حیوانی جدید (مانند پیدایش مگس از گوشت فاسد یا کرم از سرکه) تلقی میشد. در این نگاه، فساد به معنای نابودی نیست بلکه بازگشت ماده به اصل عنصری برای پذیرش صورتی نو است. عوامل محرک سماوی: حکما معتقد بودند که حرارت خورشید و بهویژه تأثیرات قمر (ماه) بر رطوبت زمین، نقش حیاتی در تکوین و امتزاج عناصر دارند. برای تولد یک موجود، باید پیکربندی و تشکل نادری در افلاک رخ دهد. افاضه جان (نفس): هنگامی که ماده به کمال استعداد رسید، نوبت به مرحله «دفعی» میرسد؛ جایی که «واهبالصور» (بخشنده صورتها) یا عقل فعال، صورت حیات یا «نفس» را بر ماده مستعد افاضه میکند. بخش دوم: نظریه سوپ بنیادیننظریه سوپ بنیادین در قرن بیستم توسط اپارین و هالدین بنا شد و امروزه با یافتههای نوین بیوشیمیایی بازتعریف شده است: تکامل شیمیایی تدریجی: این نظریه بر این باور است که در شرایط زمین باستان، مولکولهای ساده معدنی تحت انرژیهای محیطی (صاعقه، UV و حرارت آتشفشانی) طی یک فرآیند خودسازمانده به آمینواسیدها و تکپارههای آلی تبدیل شدند. گذار از مدل کلاسیک به مدلهای محصور: علم مدرن امروزه مدل «اقیانوس جهانی رقیق» را به دلیل پارادوکس غلظت رد کرده و بر «سوپهای محلی» تمرکز دارد. این سوپها در محیطهایی مانند برکههای گرم کوچک یا تالابهای جزرومدی شکل گرفتهاند که چرخههای خشک و تر شدن باعث تمرکز و پلیمریزاسیون مولکولها میشود. نقش کاتالیزورهای معدنی: امروزه تأکید زیادی بر نقش سطوح معدنی (مانند رس، سیلیکا و شیشههای بوروسیلیکاتی) به عنوان کاتالیزور برای تشکیل اولین غشاهای سلولی و پلیمرهای اطلاعاتی وجود دارد. متابولیسم و انرژی: برخلاف مدلهای قدیمی، تمرکز فعلی بر بیوانرژتیک است؛ یعنی حیات احتمالاً از گرادیانهای الکتروشیمیایی در منافذ صخرههای اعماق اقیانوس (دریچههای هیدروترمال قلیایی) آغاز شده است که شباهت زیادی به سازوکار انرژی در سلولهای امروزی دارد. اشتراکات بنیادین دو نظریه: علیرغم تفاوت در زبان (شیمی آلی در برابر عناصر اربعه) و ابزار، این دو دیدگاه در لایههای زیرین شباهتهای شگفتآوری دارند: ۱. وحدت در ریشه: هر دو نظریه بر این اصل توافق دارند که حیات میتواند و بایستی در مقطعی از تاریخ زمین، از دل مواد غیرزنده یا امتزاج معتدل موارد و بر اثر واکنشهای طبیعی ماده پدید آمده باشد. ۲. فرآیند آمادهسازی تدریجی: آنچه حکما «امتزاج تدریجی عناصر برای رسیدن به استعداد» مینامیدند، در علم مدرن تحت عنوان «تکامل شیمیایی و پلیمریزاسیون گامبهگام مولکولی» شناخته میشود. هر دو بر این باورند که ماده باید مراحل نضج و پیچیدگی را طی کند تا مستعد حیات شود. ۳. تأثیر مشترک ماه: در هر دو نظریه، ماه یک بازیگر کلیدی است؛ در نظریه تولد به عنوان مدبر رطوبت و ماده زمینی و در علم مدرن به عنوان عامل ایجاد جزرومد و چرخههای «تر و خشک شدن» در سواحل که برای غلیظ شدن سوپ آلی و تشکیل پلیمرها ضروری بودهاند. ۴. بازیافت ماده: مفهوم «فساد و تعفن» در نزد حکما به عنوان بازگشت ماده به اصل خود برای پذیرش صورتی جدید، شباهت ساختاری زیادی به «چرخه مواد مغذی» در بیولوژی مدرن دارد که در آن تجزیه مولکولهای پیچیده، بستر را برای سنتز مجدد ساختارهای زنده فراهم میکند. ۵. محیط آبی: هر دو نظریه پهنههای آبی (مانند برکهها، تالابها و محیطهای رطوبی) را به دلیل خاصیت حلالیت و توانایی درآمیختن مواد، گهواره اصلی و ضروری برای شروع حیات میدانند. نتیجهگیری: نظریه تولد متقدم از نظریه سوپ بنیادین و نگاه پارادایم مدرنیته به پیدایش حیات است. با توجه به متقدم بودن نظریات حکما این سوال پدید میآید که اگر علم مدرن به صورت کامل خط بطلان بر نظریات حکما کشیده و آن را مردود میداند، پس چطور میشود که نظریه پیدایش حیات در علم مدرن شباهتهای زیادی در لایههای عمیق خود با نظریه تولد دارند؟ اگر نظریه تولد و امتزاج مواد باطل است، پس به هیچ مدل نباید نظریات مدرنیته شباهت با آن داشته باشند. آقای محمدمتین محسنی ارجمند (محقق و پژوهشگر موسسه معنا)#نظریه_حیات#سوپ_بنیادین#یادداشت_اولـ_ــ_ـ_ـ#یادداشت
آدرس تارنمای ما : https://manainstitute.ir ما را در ایتا دنبال کنید: @maanainstitute