چگونه تاب آوری خود ارزیابی و سپس آن را زیاد کنیم؟
برای هر کدام از بخشهای سوال بالا، این را بدانید که همیشه با خود خلوت کنید تا خود ارزیابی کنید! خود ارزیابی به شما در هر موضوعی کمک میکند تا به راحتی خود را بسنجید. در این حال هم با خود بیاندیشید که چقدر در وضعیت کنونی جنگ، یا جنگ دوازده روزه پیشین: چقدر پرخاشگر بودید؟
چقدر فعالیتهای سازنده برای پس از گذران آن شرایط داشتید؟ چقدر به پس از این دوران فکر میکنید که عقب ماندگی را برطرف نمایید؟
همین حالا چه کاری برای این میکنید که اثرگذاری خود را افزایش دهید؟ چقدر استرس و اضطراب داشتید و دارید؟
چقدر از دیگران اثر میپذیرید و اثر میگذارید؟
با پاسخ دادن به این پرسشها میتوانید به سادگی تاب آوری خود را ارزیابی کنید.پس از پاسخ، ببینید برای بهبود وضعیت خود چه ذهنیتی نیاز دارید؟
برای اینکه بتوانید بهتر به نتیجه برسید، 1 ساعت از اخبار، حواس پرتیها و منابع اضطراب و استرس دور بمانید و فکر کنید. ارزیابی کنید و پاسخ دهید.این پرسشها فقط بخشی از برنامه تمرینی تاب آوری هست. جلو تر دقیقتر در این موارد صحبت میکنیم.#برای_ایران
@margins
برای هر کدام از بخشهای سوال بالا، این را بدانید که همیشه با خود خلوت کنید تا خود ارزیابی کنید! خود ارزیابی به شما در هر موضوعی کمک میکند تا به راحتی خود را بسنجید. در این حال هم با خود بیاندیشید که چقدر در وضعیت کنونی جنگ، یا جنگ دوازده روزه پیشین: چقدر پرخاشگر بودید؟
چقدر فعالیتهای سازنده برای پس از گذران آن شرایط داشتید؟ چقدر به پس از این دوران فکر میکنید که عقب ماندگی را برطرف نمایید؟
همین حالا چه کاری برای این میکنید که اثرگذاری خود را افزایش دهید؟ چقدر استرس و اضطراب داشتید و دارید؟
چقدر از دیگران اثر میپذیرید و اثر میگذارید؟
با پاسخ دادن به این پرسشها میتوانید به سادگی تاب آوری خود را ارزیابی کنید.پس از پاسخ، ببینید برای بهبود وضعیت خود چه ذهنیتی نیاز دارید؟
برای اینکه بتوانید بهتر به نتیجه برسید، 1 ساعت از اخبار، حواس پرتیها و منابع اضطراب و استرس دور بمانید و فکر کنید. ارزیابی کنید و پاسخ دهید.این پرسشها فقط بخشی از برنامه تمرینی تاب آوری هست. جلو تر دقیقتر در این موارد صحبت میکنیم.#برای_ایران
@margins
در موضوع تاب آوری اجتماعی، اگر به تاب آوری به عنوان یک سیستم نگاه کنیم، انسان به عنوان عضوی از یک سیستم دیده می شود.در این نگاه انسان یک سیستم تنها نیست.او بخشی از چند سیستم است:
فردخانوادهجامعهفرهنگحاکمیتاگر شبکههای(روابط) اجتماعی قوی باشند، حتی افراد آسیبپذیر هم میتوانند تابآور بمانند.
با این حال، تصویری که تاب آوری فردی را نابود می کند، تصاویر خرابه ها و خانه های خراب است. از همین رو صحبتی با مسئولین و حاکمیت به عنوان بازوی حمایتی برای تاب آوری اجتماعی دارم.
بسیاری از کسانی که با دیدن تصاویر، نتیجه مقاومت و جنگ را فقط خراب شدن خانه هایشان می بینند، باید تضمین های شما در مورد دادن تسهیلات بازسازی و نوسازی و ... را بتوانند اعتبار سنجی و راستی آزمایی کنند. در جامعه تاب آور، صداقت افراد و شفافیت وضعیت بسیار مهم است. برای اینکار نیز راهکارهای ساده ای وجود دارد.
اگر شهرداری و دولت و بیمه ها، در جنگ دوازده روزه، برای خانه هایی که آسیب دیدند، کاری کردند و از جنبه های مالی و دیگر جنبه ها، آسیب های وارده را جبران کردند، سریعا گزارش ارائه کنند و بگویند چه اتفاقاتی افتاده. این موضوع تاب آوری افراد را در خصوص مشاهده خرابی های شهری افزایش می دهد.
کار رسانه ای توسط شهرداری و دولت به نظر من مهم ترین تأثیر را در تاب آوری اجتماعی دارد.
اهداف این کارهای رسانه ای این موضوعات باید باشد:شفافیت عملکردی و سادگی فرآیند حمایتیافزایش همبستگی اجتماعیگزارش حمایت قانونی و واقعیایجاد امید به سازندگی(تجربه های پس از جنگ تحمیلی ۸ ساله)#برای_ایران@margins
مدل «عوامل محافظتکننده» در تابآوریوقتی درباره تابآوری صحبت میکنیم، بسیاری تصور میکنند باید خطرها و فشارهای زندگی از بین بروند تا انسانها بتوانند سالم بمانند. اما واقعیت این است که در بسیاری از شرایط — مانند جنگ، فقر، ناامنی یا تجربه فقدان — حذف کامل خطرها ممکن نیست.
در روانشناسی تابآوری مدلی وجود دارد به نام «مدل عوامل محافظتکننده» (Protective Factors Model). این مدل میگوید وضعیت روانی انسان نتیجه تعامل دو دسته عامل است: عوامل خطر و عوامل محافظتکننده.
عوامل خطر شرایطی هستند که احتمال آسیب روانی، اضطراب یا فروپاشی را افزایش میدهند. نمونههایی از این عوامل عبارتاند از جنگ، فقر، ناامنی، بحرانهای اجتماعی، تجربه مرگ یا از دست دادن عزیزان و فشارهای شدید زندگی.
اما در کنار این عوامل، دسته دیگری از نیروها وجود دارند که مانند سپر یا ضربهگیر عمل میکنند. اینها همان عوامل محافظتکننده هستند.
عوامل محافظتکننده به انسان کمک میکنند فشار بحران را بهتر مدیریت کند و دچار فروپاشی روانی نشود. برخی از مهمترین این عوامل عبارتاند از:
حمایت اجتماعی: داشتن خانواده، دوستان یا شبکهای از افراد که در زمان سختی کنار انسان باشند. امید: باور به اینکه آینده میتواند بهتر شود و تلاش کردن ارزش دارد. معنا: توانایی پیدا کردن معنا یا هدف حتی در دل رنج و بحران. مهارت حل مسئله: توانایی فکر کردن، تصمیمگیری و پیدا کردن راهحل در شرایط دشوار.
بر اساس این مدل، تابآوری زمانی افزایش پیدا میکند که عوامل محافظتکننده بتوانند اثر عوامل خطر را کاهش دهند یا خنثی کنند. به بیان ساده، انسانها زمانی تابآورتر میشوند که در کنار فشارها، منابع روانی و اجتماعی کافی برای مقابله با آنها داشته باشند.
بنابراین در آموزش تابآوری تمرکز اصلی فقط بر کاهش خطرها نیست، بلکه بر تقویت همین عوامل محافظتکننده است. هرچه این منابع قویتر باشند، افراد و جوامع توان بیشتری برای عبور از بحرانها خواهند داشت.#برای_ایران@margins
بازارسال شده از
معمای تابآوریدر بخشهای پیشین اشاره شد که راهبرد جمهوری اسلامی، کشاندن منازعه به یک جنگ فرسایشی است؛ راهبردی که بر این فرض استوار است که اثرگذاری ضربات، نه در کوتاهمدت بلکه در گذر زمان آشکار میشود و از خلال فرسایش تدریجیِ طرف مقابل، امکان تحمیل خواستهها فراهم میآید. با این حال، پرسش محوری آن است که آیا خودِ نظام از تابآوری لازم برای تداوم چنین جنگی برخوردار است یا خیر؟
نخستین و شاید بدیهیترین مؤلفه تابآوری، در حوزه نظامی قرار دارد. آمریکا و اسرائیل بهطور مستمر در حال هدف قرار دادن زیرساختهای تسلیحاتی ایراناند و دونالد ترامپ از روز چهارم یا پنجم جنگ، بارها مدعی شده که این زیرساختهای نظام ی ایران بهطور کامل از بین رفته است. با این حال، تداوم حملات از سوی ایران نشان میدهد که ظرفیت عملیاتی هنوز حفظ شده و حتی برخی تحلیلگران نظامی معتقدند این توان میتواند برای مدتی نامعلوم ادامه یابد. با وجود این، سطح اطلاعات موجود درباره میزان واقعی این ظرفیت و افق زمانی آن بسیار محدود است. آنچه روشن به نظر میرسد این است که در صورت از بین رفتن این توان، امکان تداوم جنگ فرسایشی برای ایران عملاً منتفی خواهد شد.
با این حال، تقلیل تابآوری به صرفِ توان نظامی، نوعی سادهسازی مفرط است. بخشی از تحلیلها با فرض یک رابطه خطی میان قدرت موشکی و سرنوشت جنگ، سایر ابعاد را نادیده میگیرند؛ در حالی که تابآوری، مفهومی چندلایه است. یکی از این لایهها، حفظ انسجام ساختار سیاسی-نظامی است. این ساختار در شرایط کنونی تحت فشار شدید قرار دارد، اما نظام تا اینجا سطح قابل توجهی از تابآوری را نشان داده است. باید توجه داشت که بخشی از این ساختار در جنگ دوازدهروزه آسیبهای جدی دیده بود و در این جنگ نیز همان روند ادامه یافته، اما این فشارها تاکنون به نتایج مطلوب برای آمریکا و اسرائیل منجر نشده است. راهبرد اسرائیل، بهطور سنتی، مبتنی بر تضعیف یا نابودی زنجیره فرماندهی طرف مقابل بوده است؛ راهبردی که عمدتاً در مواجهه با گروههای شبهنظامی به کار گرفته شده، نه یک دولت مستقر. از اینرو، هرچند فشار بر این ساختار بسیار بالاست و امکان فرسایش یا حتی فروپاشی آن منتفی نیست، اما کارآمدی این الگو در مواجهه با یک دولت همچنان محل تردید است. در این میان، تابآوری ساختار سیاسی، که چهبسا از بُعد نظامی نیز تعیینکنندهتر باشد، نقشی کلیدی خواهد داشت.
لایه سوم تابآوری، در سطح جامعه قابل مشاهده است. حتی در شرایطی که نظام سیاسی از حمایت نسبی برخوردار باشد، تجربههای تاریخی نشان میدهد که جنگ میتواند زمینهساز بروز اعتراضات، شورشها یا ناآرامیهای گسترده شود. با این حال، جمهوری اسلامی تاکنون توانسته است با بسیج نیروهای خود و کنترل فضای شهری، از بروز چنین وضعیتی جلوگیری کند. تسلط بر خیابانها از همان روزهای نخست، و ناکامی اقداماتی چون حمله به ایستهای بازرسی یا فراخوانهایی نظیر چهارشنبهسوری در برهم زدن این وضعیت، نشاندهنده نوعی کنترل اجتماعی مؤثر است (هرچند حتی خودِ نگارنده نیز انتظار داشت که در مقاطعی، این موازنه دستخوش تغییر شود). با این حال، پرسش اصلی همچنان پابرجاست: این وضعیت تا چه زمانی قابل تداوم است؟ نیروهای حامی که هر شب در میادین اصلی شهرها حضور دارند، تا چه حد قادر به حفظ این سطح از بسیج و حضور خواهند بود؟ بیتردید، این مؤلفه بهشدت با دو سطح پیشین (نظامی و سیاسی) درهمتنیده است و هرگونه تضعیف در آن سطوح، بهسرعت بازتاب اجتماعی خواهد یافت.
در نهایت، تابآوری اقتصادی را باید بهعنوان یکی از تعیینکنندهترین مؤلفهها در نظر گرفت. تا اینجا، نظام توانسته است مدیریت نسبتاً موفقی بر حوزه اقتصاد اعمال کند و نشانهای از کمبود گسترده در کالاهای اساسی یا حاملهای انرژی مشاهده نشده است. با این حال، چشمانداز تداوم این وضعیت چندان روشن نیست؛ بهویژه آنکه در روزهای اخیر، زیرساختهای انرژی نیز هدف حملات قرار گرفتهاند که میتواند به افزایش قیمتها یا حتی سهمیهبندی منجر شود. افزون بر این، گزارشهایی از حمله به انبارهای ذخیره کالا در گمرک منتشر شده است؛ روندی که در صورت تداوم، حتی با وجود تمهیدات پیشینی، میتواند چالشهای جدی ایجاد کند. در کنار این موارد، تعطیلی مشاغل و فشار اقتصادی بر اقشار مختلف نیز باید بهعنوان عاملی فرساینده در نظر گرفته شود.
در مجموع، تابآوری در شرایط جنگی، حاصل برهمکنش مجموعهای از عوامل نظامی، سیاسی، اجتماعی و اقتصادی است که هر یک تابع متغیرهای پیچیده و پویاییاند. تا این لحظه، نظام توانسته است سطح قابل توجهی از تابآوری را حفظ کند؛ اما برای کشوری که سالها تحت فشار تحریمها قرار داشته و با مسائل اجتماعی متعددی مواجه است، تداوم این وضعیت در بلندمدت یا ممکن نخواهد بود، یا تنها با تحمیل هزینههای فزاینده امکانپذیر خواهد شد.
@Naghal_bashi
در باب رسانه ها و برده داری:
داستان امروز: «پادشاه لخت است»
در داستان «پادشاه لخت» دو کلاهبردار گفتند پارچهای میبافند که فقط آدمهای باهوش میتوانند آن را ببینند. خبرش را در رسانههای شهر پخش کردند. ترس از نادان دیده شدن باعث شد همه وانمود کنند لباس را میبینند. گاهی یک روایت جمعی، از خود حقیقت قویتر میشود.
هیچکس لباس را نمیدید، اما همه تعریف میکردند. چرا؟ چون هرکس فکر میکرد اگر بگوید «نمیبینم»، دیگران او را نادان میدانند. این همان اثر همرنگی با جمع است؛ جایی که ترس از قضاوت، حقیقتی واضح را به دروغی پذیرفتهشده تبدیل میکند.
یک کودک که هنوز درگیر بازیِ تصویر و قضاوت نبود گفت: «پادشاه که لباس ندارد!» همین جمله ساده، پرده از یک خودفریبی جمعی برداشت. گاهی صداقتِ بدون ترس، از هزار تحلیل پیچیده قویتر است.
در جنگها فقط میدان نبرد تعیینکننده نیست؛ میدان روایت هم هست. گاهی یک ابرقدرت بعد از شکست در میدان، در رسانهها روایت پیروزی میسازد: خبرهایی از ضعف دشمن، درخواست مذاکره یا ممنوعیت پرسیدن درباره تلفات. حالا پادشاه لخت است و به دنبال توجیه لخت بودن!
#برای_ایران@margins
در داستان «پادشاه لخت» دو کلاهبردار گفتند پارچهای میبافند که فقط آدمهای باهوش میتوانند آن را ببینند. خبرش را در رسانههای شهر پخش کردند. ترس از نادان دیده شدن باعث شد همه وانمود کنند لباس را میبینند. گاهی یک روایت جمعی، از خود حقیقت قویتر میشود.
هیچکس لباس را نمیدید، اما همه تعریف میکردند. چرا؟ چون هرکس فکر میکرد اگر بگوید «نمیبینم»، دیگران او را نادان میدانند. این همان اثر همرنگی با جمع است؛ جایی که ترس از قضاوت، حقیقتی واضح را به دروغی پذیرفتهشده تبدیل میکند.
یک کودک که هنوز درگیر بازیِ تصویر و قضاوت نبود گفت: «پادشاه که لباس ندارد!» همین جمله ساده، پرده از یک خودفریبی جمعی برداشت. گاهی صداقتِ بدون ترس، از هزار تحلیل پیچیده قویتر است.
در جنگها فقط میدان نبرد تعیینکننده نیست؛ میدان روایت هم هست. گاهی یک ابرقدرت بعد از شکست در میدان، در رسانهها روایت پیروزی میسازد: خبرهایی از ضعف دشمن، درخواست مذاکره یا ممنوعیت پرسیدن درباره تلفات. حالا پادشاه لخت است و به دنبال توجیه لخت بودن!
#برای_ایران@margins
برای اینکه ذهن را در ماجراهایی نظیر پادشاه لخت کنترل کنیم، باید دو مهارت را ایجاد کنیم:
تفکر انتقادی یعنی هر خبری را قبل از باور کردن کمی متوقف کنیم: منبعش چیست؟ چه شواهدی دارد؟ سود گوینده چیست؟ چه چیزی گفته نشده؟ وقتی سؤال پرسیدن تبدیل به عادت شود، ذهن کمتر فریب روایتهای جذاب اما ناقص را میخورد.
#برای_ایران@margins
تفکر انتقادی یعنی هر خبری را قبل از باور کردن کمی متوقف کنیم: منبعش چیست؟ چه شواهدی دارد؟ سود گوینده چیست؟ چه چیزی گفته نشده؟ وقتی سؤال پرسیدن تبدیل به عادت شود، ذهن کمتر فریب روایتهای جذاب اما ناقص را میخورد.
#برای_ایران@margins
۱
اما سوگیری تأییدی یعنی منابع دریافت اخبار خود را مدیریت کنیم!مغز ما دوست دارد خبرهایی را بپذیرد که با باورهای قبلیمان هماهنگ است؛ به این میگویند «سوگیری تأییدی». برای گرفتار نشدن در آن، گاهی باید عمداً سراغ منابع متفاوت برویم، دادهها را مقایسه کنیم و از خود بپرسیم: آیا اگر نتیجه برعکس بود باز هم آن را میپذیرفتم؟اگر همه اخبار را از بی بی سی فارسی و اینترنشنال بگیرید، ذهن شما به یک سو و اگر همه اخبار را از شبکه خبر و فارس و تسنیم دنبال می کنید ذهن شما به سوی دیگر هدایت می شود.#برای_ایران@margins
۲بازارسال شده از
سهم تو در جامعه تابآور.pdf
۲.۶۵ مگابایت
کتاب مصور «سهم تو در جامعه تابآور» از سوی ستاد راهبری توسعه علوم و فناوریهای شناختی تدوین شد. این مجموعه شامل ۶۰ گزاره رفتاری ارتقای تاب آوری شناختی در جامعه به زبان ساده و کاربردی و به صورت مصور است که قابل استفاده برای همه اقشار جامعه خواهد بود. تلاش برای نهادینهسازی این گزارههای رفتاری در جامعه، به ارتقای تابآوری شناختی کمک شایانی خواهد کرد. سهم ما در ارتقای تابآوری شناختی جامعه در این دوره حساس، بازنشر این مجموعه در همه گروههای دوستی، خانوادگی، حرفهای و شبکههای اجتماعی است.کانال رسمی ستاد توسعه علوم و فناوریهای شناختی در پیامرسان بله:
@cogc_ir