این روزها بسیاری از معلمان و والدین از شرایط آموزش مجازی آشفته و ناراضی هستند. احتمالا اگر از مسئولین وزارتخانه هم بپرسیم، آنها هم از این وضعیت ناراضی هستند و دلایل مختلفی برای وضعیت پیش آمده دارند. از همه عجیبتر سکوت رسانهها در برابر تعطیلی طولانی مدت مدارس است. هر چند شاید خیلیها ترجیح دهند از عنوان آموزش مجازی برای این شرایط استفاده کنند، اما تنها بررسی دستاوردهای آموزشی و تحصیلی و تربیتی دانشآموزان است که مشخص میکند آموزش و تربیت ادامه داشته یا تفاوت چندانی با تعطیلی نداشته است.
تا کنون نه یک برنامه تحلیلی در صداوسیما و رسانهها درباره رسیدگی و اعتراض به این وضعیت دیدهام، نه یک متن تحلیلی در خبرگزاریهای جریان اصلی کشور و نه حتی یک بیانیه از سمت بسیج و تشکلهای دانشجویی که در هر شرایطی اعتراض خود را اعلام میکردند! واقعا این حجم از سکوت و بیتوجهی به صدای معلمان و فرهنگیان و والدین عجیب است.
شاید هم خیلیها این را در ذهن داشته باشند که یک ماه پیش رو هم میگذرد و برای سال آینده برنامه درستی در تابستان خواهیم داشت. اما اگر شرایط جنگ در سال تحصیلی آتی هم ادامه داشته باشد چطور؟ خاطرم هست در پاییز ۱۴۰۳ و در میانه جنگ لبنان، هم با برخی مسئولین آموزش و پرورش و هم با تشکلهای دانشجویی و معلمی در این زمینه گفتگوهای مفصلی داشتم که اگر جنگ به ایران بکشد چه خواهیم کرد؟ - آیا برنامه ای برای آموزش در بحران داریم؟ - آیا برنامهای برای استانهای مرزی که امکان ورود و نفوذ ذشمن دارند را داریم؟ - آیا برنامه تربیتی مشخصی برای دانشآموزان در زمینه مقاومت داریم؟ - آیا برنامهای برای بسیج مردمی از طریق مدارس و پشتیبانی از نیروهای نظامی کشور داریم؟ برداشتم این هست که آن زمان کسی به فکر جنگ در داخل مرز ایران نبود. کسی فکر نمیکرد چندین ماه یا شاید یک سال تحصیلی دانشآموزان در شاد سپری شود! که اگر کسی به فکر بود زیرساختهایش را برای دو سال آینده تامین میکرد و شاد را بدون سرورهای لازم رها نمیکرد، ضبط برنامه مدرسه ایران را برای شرایط اضطرار جنگ خارج از تهران نمیگذاشت!
اکنون اما پرسشها متفاوت است:
- اگر جنگ ۴ سال به طول انجامد برنامه ریزی لازم برای منطقهبندی کشور از نظر آموزشی را انجام دادهایم؟ - اگر جنگ، ترکیبی از بمباران شهرهای اصلی و ورود نیروهای زمینی به جنوب باشد، برای این مناطق و برای سایر مناطق که درگیر جنگ نیستند چه برنامه آموزشی داریم؟ - اگر زیرساختهای شبکه شاد بمباران شود چه میکنیم؟!!!! - اگر زیرساختهای برق و اینترنت ملی فقط در برخی مناطق هدف قرار گیرد کلاس مجازی آن مناطق را چه میکنیم؟ - اگر دشمن مناطق محدودی از جنوب کشور را به صورت زمینی محاصره کند و دسترسی مستقیم به دانشآموزان و مدارس تحت محاصره طی چند ماه نداشته باشیم چه میکنیم؟ - ...
جنگ سناریوهای مختلف دارد؛ وزارتخانه و معاونتها برای هر سناریو چه برنامه مشخصی دارند؟
#تحلیل#مطالبه_از_مسئولین @miaadPalestine
۳۱۶
۱۱:۱۸
در روزهای اخیر، من معلم بیشتر شبیه به یک «تکنسین سیار اینترنت» و «کارگردان مستقل با بودجه صفر» هستم که باید با تجهیزات محدود، یک شاهکار هنری به نام «آموزش» را خلق کند. من معلمی هستم که زندگیاش در چرخهی بیپایانِ «آپلود»، «دانلود» و «قطع شدن اتصال» میچرخد. هنر اصلی من، «صبر» است. صبر برای آپلود کردن نیمهشبِ فیلمهای آموزشی در فضای شخصیِ شاد. صبری که گاهی اوقات به خاطر آلزایمرِ اپلیکیشن شاد بی نتیجه میماند.گاهی شاد یادش میرود که من معلمم و خطا میدهد. وقتی میروید «تعیین نقش» کنید، میگوید «قبلاً تعریف شدهاید!» انگار شاد حافظهی کوتاهمدت دارد و بلند مدت خیر.و اما وقتی بالاخره با جان و دل فایل را میفرستید، معمای بعدی شروع میشود: «خانم معلم، فایل دانلود نمیشود.»خب چه کنیم؟ معلمی یعنی رساندن پیام به مقصد، حتی اگر مقصد در انتهای جهان باشد. پس نوبت به «ایتا» میرسد؛ آن پلتفرمی که گویی از معلمی بیخبر است و با لحنی خشک میگوید: «اجازه ارسال ندارید!» من محکومم که راهی بیابم. پس راه میانبر را امتحان میکنم: ارسال به پشتیبان یک کانال پرمخاطب ایتا، کپی کردن پیام در «ذخیرهشدهها» و سپس پاک کردن ردپا! اگر این هم جواب نداد، نوبت به سایتهای آپلود فیلم میرسد و فرستادن لینک.
کلاس مجازی؛ رویای دستنیافتنیبه یاد دارم روزی که گفتند «کلاس مجازی برای همه آماده است». دلمان خوش شد. اما واقعیت؟ کلاسی با ۳۲ دانشآموز، تنها ۷ نفرش توانستند وارد شوند.عکس هایی که از صفحه تلفن همراه ارسال میکردند حاکی از این بود که تعدادی درگیر الزایمر شاد شدند تعدادی هم خان ششم را رد کرده اما در خان هفتم گیر کردند و به کلاس نمیرسند این شد که دوباره به گفتگوی گروهی شاد برگشتیم .اما این گفتگوها، بازیِ ترسناکِ «ترک و بازگشت» است. هر سی دقیقه، حداقل صد بار باید گروه را ترک کنید و دوباره برگردید تا صدای بقیه را بشنوید و صدایت را بشنوند. وقتی سوال میپرسید، باید مراقب باشید صدای برگه زدن می آید یا نه، صدای مادری که فکر کردن کودکش را میسوزاند شنیده میشود یا نه ، و مهمتر از همه، باید حدس بزنید اگر میکروفونی قطع است مشکل از شاد است یا خودش قطعش کرده که پاسخ ندهد؟ آنهایی که پاسخ ندادند را چه کنم؟ تماس تلفنی. چرا؟ چون در سیستم آموزشی البته قسمت ابتدایی ، اگر دانشآموز یاد نگیرد، مقصر همیشه معلم است. گزینهی دیگری برای بررسی وجود ندارد.و اما عصرها، زمانی برای ارسال تکالیف. پیامهایی مکرر و تکراری: «خانم ویس ارسال نمیشود»، «خانم عکس ارسال نمیشود».بماند که دوباره بررسی آن ها چه مکافاتی دارد و اما پیشنهادی از سمت مادر ها که بی صبرانه منتظرش بودم : آموزش در فضایی خارج از مدرسه و دیدار با دخترای گلماما چالش بعدی: کجا بریم؟خانهی من کمی دورتر است و برای خانوادهها سخت است. حسینیهها گرم است و دخترها شکایت میکنند. پس مادران بیچشمداشت داوطلب میشوند تا کلاس را در خانهشان برگزار کنند. دیدار دخترها، خندههایشان و لحظات ناب تدریس حضوری، تمام خستگیها را شست.اما واقعیت تلخ انتهای داستانفکر میکنید کار تمام شد؟ نه. عدهای از خانوادهها به هر دلیلی (حقشان هم هست) تمایل به کلاس حضوری ندارند. پس برنامهی من چیست؟صبحها به کلاس حضوری میروم، از دیدن دخترها لذت میبرم و انرژی میگیرم. اما عصرها ، دوباره برمیگردم به دنیای شاد و ایتا، برای آن دخترانی که حضور فیزیکی ندارند. یعنی من هنوز همان معلمِ فیلمساز، آپلودر و پشتیبان شبکهام.
سخن آخر:* آیا نمیشد از قبل بهتر فکر کرد*؟این روزها، ما معلمان، مثل کاپیتانهایی هستیم که کشتی را در طوفان هدایت میکنند، اما نقشهی دریایی را کسی به ما نداده است. سوال اینجاست:آیا واقعاً از قبل نمیشد برای این بحران آموزشی برنامهریزی کرد؟یا اینکه تصمیمگیریها لحظهای و واکنشی انجام شد و ما معلمان و والدین، در میدان جنگِ تکنولوژی، بدون سلاحِ کافی، تنها ماندهایم؟ ما میخواهیم معلم باشیم، نه تکنسین اینترنت. میخواهیم تدریس کنیم، نه بازی با دکمههای «ارسال ناموفق».
بیایید بپذیریم که آموزش مجازی، هرچند ضروری بود، اما نمیتواند جایگزین کامل حضور باشد. و بیایید از این تجربه تلخ، درس بگیریم تا دفعه بعد (امیدوارم که دفعهی بعدی برای آموزش مجازی نباشد)، با چتر نجاتِ برنامهریزیِ دقیق فرود بیاییم، نه با پاراشوتِ نخی و بساط شاد و ایتا.
به قلم حکیمه پورجعفری
رسانه رسمی بسیج فرهنگیان شهرستان انار
بله | ایتا
#روایتِ_معلم_در_روزهای_جنگ#صدای_معلم #مطالبه_از_مسئولین
محفل دانشجویان حامی مقاومت| دانشکده روانشناسی و علومتربیتی دانشگاه تهران@miaadPalestine
کلاس مجازی؛ رویای دستنیافتنیبه یاد دارم روزی که گفتند «کلاس مجازی برای همه آماده است». دلمان خوش شد. اما واقعیت؟ کلاسی با ۳۲ دانشآموز، تنها ۷ نفرش توانستند وارد شوند.عکس هایی که از صفحه تلفن همراه ارسال میکردند حاکی از این بود که تعدادی درگیر الزایمر شاد شدند تعدادی هم خان ششم را رد کرده اما در خان هفتم گیر کردند و به کلاس نمیرسند این شد که دوباره به گفتگوی گروهی شاد برگشتیم .اما این گفتگوها، بازیِ ترسناکِ «ترک و بازگشت» است. هر سی دقیقه، حداقل صد بار باید گروه را ترک کنید و دوباره برگردید تا صدای بقیه را بشنوید و صدایت را بشنوند. وقتی سوال میپرسید، باید مراقب باشید صدای برگه زدن می آید یا نه، صدای مادری که فکر کردن کودکش را میسوزاند شنیده میشود یا نه ، و مهمتر از همه، باید حدس بزنید اگر میکروفونی قطع است مشکل از شاد است یا خودش قطعش کرده که پاسخ ندهد؟ آنهایی که پاسخ ندادند را چه کنم؟ تماس تلفنی. چرا؟ چون در سیستم آموزشی البته قسمت ابتدایی ، اگر دانشآموز یاد نگیرد، مقصر همیشه معلم است. گزینهی دیگری برای بررسی وجود ندارد.و اما عصرها، زمانی برای ارسال تکالیف. پیامهایی مکرر و تکراری: «خانم ویس ارسال نمیشود»، «خانم عکس ارسال نمیشود».بماند که دوباره بررسی آن ها چه مکافاتی دارد و اما پیشنهادی از سمت مادر ها که بی صبرانه منتظرش بودم : آموزش در فضایی خارج از مدرسه و دیدار با دخترای گلماما چالش بعدی: کجا بریم؟خانهی من کمی دورتر است و برای خانوادهها سخت است. حسینیهها گرم است و دخترها شکایت میکنند. پس مادران بیچشمداشت داوطلب میشوند تا کلاس را در خانهشان برگزار کنند. دیدار دخترها، خندههایشان و لحظات ناب تدریس حضوری، تمام خستگیها را شست.اما واقعیت تلخ انتهای داستانفکر میکنید کار تمام شد؟ نه. عدهای از خانوادهها به هر دلیلی (حقشان هم هست) تمایل به کلاس حضوری ندارند. پس برنامهی من چیست؟صبحها به کلاس حضوری میروم، از دیدن دخترها لذت میبرم و انرژی میگیرم. اما عصرها ، دوباره برمیگردم به دنیای شاد و ایتا، برای آن دخترانی که حضور فیزیکی ندارند. یعنی من هنوز همان معلمِ فیلمساز، آپلودر و پشتیبان شبکهام.
سخن آخر:* آیا نمیشد از قبل بهتر فکر کرد*؟این روزها، ما معلمان، مثل کاپیتانهایی هستیم که کشتی را در طوفان هدایت میکنند، اما نقشهی دریایی را کسی به ما نداده است. سوال اینجاست:آیا واقعاً از قبل نمیشد برای این بحران آموزشی برنامهریزی کرد؟یا اینکه تصمیمگیریها لحظهای و واکنشی انجام شد و ما معلمان و والدین، در میدان جنگِ تکنولوژی، بدون سلاحِ کافی، تنها ماندهایم؟ ما میخواهیم معلم باشیم، نه تکنسین اینترنت. میخواهیم تدریس کنیم، نه بازی با دکمههای «ارسال ناموفق».
بیایید بپذیریم که آموزش مجازی، هرچند ضروری بود، اما نمیتواند جایگزین کامل حضور باشد. و بیایید از این تجربه تلخ، درس بگیریم تا دفعه بعد (امیدوارم که دفعهی بعدی برای آموزش مجازی نباشد)، با چتر نجاتِ برنامهریزیِ دقیق فرود بیاییم، نه با پاراشوتِ نخی و بساط شاد و ایتا.
رسانه رسمی بسیج فرهنگیان شهرستان انار
#روایتِ_معلم_در_روزهای_جنگ#صدای_معلم #مطالبه_از_مسئولین
۳۸۸
۱:۵۹
#روایت_مقاومت#معرفی_کتاب#قسمت_اول
@miaadPalestine
۱۰۷
۱۲:۲۱
#روایت_مقاومت #معرفی_کتاب#قسمت_دوم
@miaadPalestine
۱۲۲
۱۲:۲۳
بِسم الله الرَّحمٰن الرَّحیم
با همکاری مجموعهی مقاومت میعاد و الفتا، مجموعه ویدئوکستهای «راهنمای معلمان در شرایط جنگ» تهیه شده است.
در این مجموعه ویدئوکستها، با رویکرد راهنمایی معلمان در هدایت دانشآموزان در شرایط جنگ، دکتر علی قربانی، پژوهشگر حوزهٔ تعلیم و تربیت، به موضوعاتی همچون:
نقش مدرسه در جنگ
وظیفهی معلمان در جنگ
توجه به تفاوتهای بستر کنشگری
اصول اساسی در میدان بودن معلمان
روابط ایران با آمریکا و اسرائیل
هویت ملی و جمعی
جغرافیای راهبردی ایران
و...پرداختهاند.
برای دسترسی به محتوای کامل ویدئوکستها، میتوانید #فیلم_آموزشی را در کانال الفتا جستجو و یا از طریق لینک زیر وارد کانال شوید:
@alefta#میعاد#الفتا#روایت_میعاد#همکاری_میعاد_و_الفتا
محفل دانشجویان حامی مقاومت| دانشکده روانشناسی و علومتربیتی دانشگاه تهران
@miaadPalestine
در این مجموعه ویدئوکستها، با رویکرد راهنمایی معلمان در هدایت دانشآموزان در شرایط جنگ، دکتر علی قربانی، پژوهشگر حوزهٔ تعلیم و تربیت، به موضوعاتی همچون:
@alefta#میعاد#الفتا#روایت_میعاد#همکاری_میعاد_و_الفتا
@miaadPalestine
۱۳۰
۱۵:۰۱
@miaadPalestine
۲.۲K
۸:۰۱
مکتب او مکتب حسین (ع) است. خب... ما عاشورا را به چشم دیدیم؛ کشته شدن خانوادگی کسی که مدافع مظلومین بود و زیر بار زور نمیرفت. کسی که میگفت: «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَه!»
کشته شدن او و هلهله کردن اهالی شام... این صحنه برای شما آشنا نیست؟
«او» در خون غلطیده و شما دعوتید برای تشییع پیکراش.
🩸 حالا فصل خون آغاز شده است... جهان دیگر آن جهانِ قبل نمیشود.
کسی که ایستاده بود در برابر زورگویان عالم؛ نه تنها ایستاده بود، بلکه خون به جگرشان کرده بود و حالا نتیجه این مقاومت، کشته شدنش بود...
و «خونبهار» آغاز فصلی نوست؛ برای هر آن کس که حقطلب باشد. برای هر آن کسی که از کشته شدن مظلومانه «او» متأثر و از دشمن او عصبانی است! برای آن کسانی که این غم را در ایستادگی، ایستادگی را در مبارزه، و مبارزه را در خونخواهیِ خونِ به ناحق ریخته شده معنا میکنند...
#شهید #خون_بهار@miaadPalestine
۳۶۱
۵:۰۵
بیواسطه، مشتاقان و عاشقان او را ببینیم و روایت کنیم؛ کسانی که حالا نه تنها از ایران، بلکه از دهها کشور مختلف دنیا با زبانها، گرایشها و آیینهای مختلف خود را به آخرین دیدار رساندهاند.
وقتی اتفاقی بزرگ در حال رخ دادن است و جهان در حال تحولی عظیم، وقتی اخبار جعلی و دروغین زیاد است و جنگ، «جنگ روایتهاست»، اگر تو خود با چشمان خودت نبینی و روایت نکنی، این دشمن توست که صحنه را آنطور که میل و رغبتش است روایت میکند!
#روایت_دانشجو#آخرین_دیدار#شهید #خون_بهار@miaadPalestine
۳۶۹
۵:۰۶
بازارسال شده از روایتِ مدرسه
سال گذشته توفیق داشتیم به همراه خانم دکتر ایوبی، پیمایشی در حوزه زیست دیجیتال و زیست تحصیلی دانشآموزان داشته باشیم.این پژوهش زیر نظر سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی و با حمایت صمیمانه ریاست سازمان و همچنین همراهی دوستان عزیزم در شرکت پشتیبان سامانه شاد اجرایی شد. نتیجه این پیمایش یافتههایی در سطح ملی است که از حدود ۵ هزار پاسخنامه از دانشآموزان پایه نهم و یازدهم، از ۵۵۵ شهرستان مختلف، به ویژه در مدارس دولتی جمعآوری شده است.
این یافتهها به پرسشهایی در زمینه اولویتهای تحصیلی دانشآموزان، اولویتهای پس از فارغالتحصیلی از مدرسه، حس تعلق دانشآموزان به مدرسه، میزان دسترسی دانشآموزان به ابزارهای دیجیتال، میزان ساعات استفاده از شبکههای اجتماعی و بازیهای دیجیتال، میزان شیوع استفاده از تلگرام، اینستا، یوتیوب، دیدگاه دانشآموزان به مسائل احساسی و روابط با جنس مخالف پاسخ میدهد.
طی دو هفته پیشرو یافتههای این پژوهش در سازمان پژوهش ارائه خواهد شد. سهشنبه هفته جاری مورخ ۲۳ تیرماه، نتایج پیمایش زیست تحصیلی ، و هفته آینده مورخ ۳۰ تیرماه، نتایج پیمایش زیست دیجیتال . امکان حضور مهمانان از بیرون سازمان نیز فراهم است. در صورت تمایل به شرکت در این جلسه، پیشتر به بنده اطلاع دهید. @aliqorbani
@revayate_madrese
طی دو هفته پیشرو یافتههای این پژوهش در سازمان پژوهش ارائه خواهد شد. سهشنبه هفته جاری مورخ ۲۳ تیرماه، نتایج پیمایش زیست تحصیلی ، و هفته آینده مورخ ۳۰ تیرماه، نتایج پیمایش زیست دیجیتال . امکان حضور مهمانان از بیرون سازمان نیز فراهم است. در صورت تمایل به شرکت در این جلسه، پیشتر به بنده اطلاع دهید. @aliqorbani
۷
۱۶:۵۶