م
بازارسال شده از
#روزانه نویسییکشنبه روز 44 جنگ:جنگ،آدم را عوض میکند!قبل جنگ،إفه داشتم که نمیتوانم زیاد تایپ کنم!با قلم روی کاغذ مینوشتم و بعد سرفرصت ،منتقل میکردم! اما الان!وقت کو؟همه را تایپ میکنم و تمام!جنگ آدم را عوض میکند...الان داشتم به همسرم پیامک میزدم که دلم گرفته!میخواهم کارهای بزرگی برای کشورم ،انجام بدهم...اما دست بسته است..خدا شاهد است دیشب را اصلاعمیق نخوابیدم..فقط دعا میکردم، گروه استشهادی مذاکره،که جانشان کف دستشان است،به سلامت برگردند! آخر،آن خبیثان ،نه پیمانی میشناسند و نه مهمانی!!!.امروز صبح با فرض دیدن امیرحسین روی تخت ،با پوشک،بدون تکلم،بدون برقراری ارتباط چشمی، بدون بلع در حالیکه غذایش برایش گاواژ میشود(یعنی از لوله بینی-معده ای) رفتم بیمارستان(حال جمعه قبلش اینگونه بود).اما در کمال معجزه!شنیدم دارد مرخص می شود.گفتم لابد با گاواژ مرخص میشود!رفتم و دیدم نه!!میخورد،حرف میزند،راه میرود،به من لبخند میزند...امیرحسین!تو معجزه خدایی!امیرحسین، در شمال تهران،در بمباران، هم از طبقه پنجم پرت شد و هم زیر آوار ماند.خواهرش شهید شد،پدر سوختگی شدید و مادر مجروح...مادرش،فرشته توکل بود.به ما درس صبر میداد...به زودی روایتش را خواهم گذاشت.... انشالله.ظهر به سمت برگزاری کشیکم رفتم....اما دلم و فکر و ذکرم با امیرحسین بود...نگران بودم در هلهله ی شادی ترخیص،داروهایش را یادشان رفته باشد.پس به مادرش زنگ زدم. گفت حمام رفته بود و امیرحسین را هم حمام برده است.خانه شان که تل خرابه ایست.خانه اقوامشان بود.تصمیم گرفتم پای کارش بمانم.تصمیم گرفتم پای زخم ها و فراز وفرود درمانش بمانم.مثل ایران...مثل وطن... همه از امیرحسین دل بریده بودند و میگفتند وضعش خراب است و بچه عادی ای نمیشود! اما پرسنل بیمارستان و مادر ،پای او ایستادند و تسلیم نشدند...مثل مردمی که پای خیابان ایستاده اند!اصلا مادر،همین است!از بچه اش ،کوتاه نمی آید...مثل ما که داریم تلاش میکنیم برای ایران،مادری کنیم!!!!راستی،امشب ،خیابان ،نیستم.در خیابان،دل بی قرارم،حالش بهتر است.امشب دلم میخواهد با خدا نجوا کنم و زار بزنم که "انت القوی و انا الضعیف فهل یرحم الضعیف الا القوی..."جنگ آدم را عوض میکند...زار زدنم، التماسم به درگاهش بیشتر شده...جنگ،باید آدم را عوض کند!جنگی که خون قائد شهید و 168 دختر مینابی شروع شده باشد، باید بتواند خونها را به جوش بیاورد!ای خون رگهای من، بجوش و بجوشان...بروی و برویان!باذن الله تعالی@drsedighehtehranchi
لبنان دوست داشتنی...این روزها با تمام وجودم میفهمم که تو برایم بخشی از وطنم هستی همان طور که قبلاً هم نوشتم که آرمان مرزهای وطن را جابجا میکند.اینجا ناقوره،نقطه صفر مرزی با اسرائیل است و نمیدانم دوباره کی بتوانم روی خاک این روستای زیبا پا بگذارم....پ.ن:لعنت خدا بر قوم ظالم و طرفدارانشانپ.ن:دولت لبنان مرزهای بی وطنی را رسماً جابجا کرده
@mocafer
@mocafer
۵۷۴بازارسال شده از
DB14040129.pdf
۱۳۴.۲۸ کیلوبایت
بازسازی فولاد مبارکه؛ تکرار گذشته یا جهش به آینده؟بحرانها همیشه تلخاند، اما در دل خود یک «فرصت طلایی» نهفته دارند: بهبود هزینه فرصت. امروز که فولاد مبارکه بر اثر حملات دشمن دچار آسیب شده، سوال اساسی این نیست که «چگونه آن را مثل قبل بسازیم؟»، بلکه این است که: «اگر امروز میخواستیم از نو بسازیم، باز هم همین غول متمرکز را میساختیم؟»
زمان آن رسیده که از تفکر «حجممحور» به سمت «ارزشمحوری» و «تابآوری» حرکت کنیم.
نقشه راه پیشنهادی برای تغییر ریل صنعت فولاد:۱. خروج از تله تمرکز (Micro-mills): به جای بازسازی یک پلنت عظیم و آسیبپذیر، به سمت پلنتهای کوچکتر و پراکنده برویم. نتیجه؟ امنیت سایبری و فیزیکی بالاتر، تابآوری بیشتر و چابکی در بهروزرسانی.
۲. پایان تناقضهای لجستیکی: چرا باید فولاد هرمزگان (در کنار دریا) محصولاتش را در داخل بفروشد و فولاد مبارکه (در مرکز ایران) صادرات کند؟ بازسازی باید بر اساس آمایش سرزمین و واقعیتهای آبی و معدنی امروز باشد.
۳. انقلاب در بازیافت؛ راه نجات انرژی: با توجه به ناترازی برق و گاز، آینده متعلق به «بازیافت خودرو و کشتی» است. بازیافت یعنی مصرف انرژی کمتر و صیانت از ذخایر رو به اتمام معادن.
۴. آزادسازی رگهای حیاتی کشور: فولاد مبارکه بزرگترین دارنده واگن باری است. با بهینهسازی لجستیک در مدل جدید، میتوان تا ۲۰٪ ظرفیت ریلی را برای ترانزیت و جابجایی محصولات کشاورزی آزاد کرد و از ۳۰٪ دورریز محصولات این حوزه جلوگیری کرد.
۵. فناوری نورد مستقیم: استفاده از تکنولوژیهای لبه دانش (مانند شرکت نوکور آمریکا) برای ترکیب ذوب و نورد؛ راهکاری برای کاهش فضا، کاهش مصرف انرژی و افزایش جهشی سودآوری.
حرف آخر:نقش «دیدهبان»، دیدنِ نادیدهها از زاویه بالاست. پیشرفت صنعت مادر (فولاد) یعنی پیشرفت خودرو، ساختمان و راهآهن. نباید اجازه دهیم ضعفهای مدیریتی گذشته در فرآیند بازسازی تکرار شوند.
باید بهتر از قبل بسازیم.#فولاد_مبارکه #صنعت_فولاد #استراتژی_ملی #توسعه_پایدار #ایرانبه دیدهبان بپیوندید:@ddbaan
بازارسال شده از
DB14050130.pdf
۱۷۶.۷۶ کیلوبایت
*مثلث «غذا، آب و انرژی»؛ پاشنه آشیل یا نقطه قوت ایران؟ ️
در شرایط فعلی که کشور تحت فشارهای مضاعف اقتصادی قرار دارد، امنیت غذایی فراتر از یک بحث صنفی، به یک مسئله استراتژیک و حیاتی تبدیل شده است. مدیریت کلان ما باید از نگاه جزیرهای عبور کرده و پیوند ناگسستنیِ کشاورزی، آب و انرژی را درک کند.
چند نکته کلیدی از این تحلیل راهبردی:
نقد نگاه حجممحور: کشاورز برتر لزوماً کسی نیست که بیشترین تناژ را تولید میکند. ما به نژادهای بومی و بذرهایی نیاز داریم که با نهاده داخلی و اقلیم ایران سازگار باشند، نه مدلهای پرمصرفی که وابستگی ارزی ما را در شرایط تحریم بیشتر میکنند.
اقتصاد چرخشی؛ ثروت در دورریزها: در حالی که برای واردات نهاده ارز خارج میکنیم، ضایعات کشاورزی را دور میریزیم. با فرآوری ضایعات (از فضولات دامی تا چوب هرس)، میتوان سودآوری بخش کشاورزی را تا ۲۰٪ افزایش داد و نیمی از نیاز کشور به نهاده را پوشش داد.
اصلاح الگوی مصرف: امنیت ملی ما به سفرهها گره خورده است. شکستن انحصار «برنج و نان سفید» و بازگشت به غلات مقاوم و حبوبات بومی، هم فشار بر منابع آبی را کاهش میدهد و هم وابستگی کشور به روغن و نهادههای وارداتی را به حداقل میرساند.
لجستیک و صادرات مجازی: بخش بزرگی از صادرات کشاورزی ما، در واقع صادرات انرژی و آب ارزانقیمت است. واقعیسازی هزینهها و اصلاح زنجیره انتقال، مانع از هدررفت منابع استراتژیک کشور میشود.
نتیجه: در وضعیت فعلی، هرگونه دورریز منابع یا تصمیم غلط مدیریتی، هزینهای دوچندان دارد. راهکار اصلی، تسهیل سرمایهگذاری در صنایع تبدیلی و دانشبنیان* است تا کشاورزی از یک بخش سنتی و لرزان، به ستون پایداری اقتصادی کشور تبدیل شود.
---#امنیت_غذایی #مدیریت_منابع #اقتصاد_چرخشی #کشاورزی_پایدار #ایران #توسعه_راهبردیبه دیدهبان بپیوندید@ddbaan
️در شرایط فعلی که کشور تحت فشارهای مضاعف اقتصادی قرار دارد، امنیت غذایی فراتر از یک بحث صنفی، به یک مسئله استراتژیک و حیاتی تبدیل شده است. مدیریت کلان ما باید از نگاه جزیرهای عبور کرده و پیوند ناگسستنیِ کشاورزی، آب و انرژی را درک کند.
چند نکته کلیدی از این تحلیل راهبردی:
نقد نگاه حجممحور: کشاورز برتر لزوماً کسی نیست که بیشترین تناژ را تولید میکند. ما به نژادهای بومی و بذرهایی نیاز داریم که با نهاده داخلی و اقلیم ایران سازگار باشند، نه مدلهای پرمصرفی که وابستگی ارزی ما را در شرایط تحریم بیشتر میکنند. اقتصاد چرخشی؛ ثروت در دورریزها: در حالی که برای واردات نهاده ارز خارج میکنیم، ضایعات کشاورزی را دور میریزیم. با فرآوری ضایعات (از فضولات دامی تا چوب هرس)، میتوان سودآوری بخش کشاورزی را تا ۲۰٪ افزایش داد و نیمی از نیاز کشور به نهاده را پوشش داد. اصلاح الگوی مصرف: امنیت ملی ما به سفرهها گره خورده است. شکستن انحصار «برنج و نان سفید» و بازگشت به غلات مقاوم و حبوبات بومی، هم فشار بر منابع آبی را کاهش میدهد و هم وابستگی کشور به روغن و نهادههای وارداتی را به حداقل میرساند. لجستیک و صادرات مجازی: بخش بزرگی از صادرات کشاورزی ما، در واقع صادرات انرژی و آب ارزانقیمت است. واقعیسازی هزینهها و اصلاح زنجیره انتقال، مانع از هدررفت منابع استراتژیک کشور میشود. نتیجه: در وضعیت فعلی، هرگونه دورریز منابع یا تصمیم غلط مدیریتی، هزینهای دوچندان دارد. راهکار اصلی، تسهیل سرمایهگذاری در صنایع تبدیلی و دانشبنیان* است تا کشاورزی از یک بخش سنتی و لرزان، به ستون پایداری اقتصادی کشور تبدیل شود.---#امنیت_غذایی #مدیریت_منابع #اقتصاد_چرخشی #کشاورزی_پایدار #ایران #توسعه_راهبردیبه دیدهبان بپیوندید@ddbaan
بازارسال شده از
یا جامعالشتات...هی منتظر بودیم گوشیت را روشن کنی. هی منتظر بودیم آن تیکِ لعنتی توی واتسآپ، دو تا شود. اما نشد...یعنی چه که شهید شدی؟ یعنی چه که وسط جنگ رفتی جنوب؟ یعنی چه که دیگر برنمیگردی؟
آقا که پیام داد هرکس هرجور میتواند برود به مقاومت کمک کند، ما خودمان را هرطور بود، رسانده بودیم لبنان. خیلیهایمان آواره و مسجدخواب بودیم تا تو پیدات شد.پناه شدی برای جهادیها. پناهمان دادی. اعتبارت را خرج کردی که مجمع بشامون، بشود پایگاهِ ایرانیها. تو نبودی، کِی بچهجهادیها میتوانستند آوارههای لبنان را در آغوش بگیرند؟خانه و زندگیت را کشانده بودی وسط جنگ. خانهات، پناهگاهِ چند خانوادهی آواره بود و ماشینت ، گهگاه پناهگاهِ ما! شبی که دستور تخلیه مجمع را دادند، تو میتوانستی بروی خانهات؛ اما پیش ما ماندی. جنگ، روحیههامان را خراش داده بود. هرازچندی ما را میبردی به مطعمیجایی؛ آن شب هم رفتیم. بعد برگشتیم و پتوها را از مجمع بیرون کشیدیم. نرفتی خانه. دلت نیامد ما آواره باشیم و تو جای گرم بخوابی. ما را بردی توی ماشینت و همانجا خوابیدیم.تجارت، بعد جنگ اولیالباس، ماجرای فرعی زندگیت بود. زندگیت را گذاشتی پای رفع گیر و گورهای جهادیها...
آن شب که با سیدیحیی رفتیم طبقه سوم مجمع امام، حرفهات را صریح گفتی. گفتی اصلا از اول لبنان را برای زندگی انتخاب کردی که دستت برسد به جنگ. از زخمزبانها گفتی، از تلاشی که برای قرارگاه مردمی نصر کردی و فشارهایی که تحملش کردی و دم نزدی. از آرزوهات؛ از شهادت...
بلند شو اخوی! تمامش کن! گوشیت را روشن کن و تکذیب کن خبرها را... بگو که زندهای... بگذار دوباره وقت روضههای صبحگاهی، صدای گریههای بلندت بپیچد توی گوشهایمان...
محسن حسنزاده
یکشنبه | ۳۰ فروردین ماه ۱۴۰۵| سمنان@targap
روزها میگذردشاید برای خیلی ها این روزها درگذر همراه با درد باشد اما من در تمام این دوماه بی کسی را تجربه کردم، حس میکنم پشتم رفته است. راستش را بخواهید دیگر هیچ چیز مثل دو ماه قبل نیست. اینقدر همه چیز فرق کرده که گویا حتی طعم چایی مان هم فرق کرده، شاید چون هربار چایی میخوردم به یاد انگشتان کشیده و حالت دست ویژه شما هنگام برداشتن استکان چایی میخوردم و به یاد سید حسن که میگفت من وقتی فهمیدم حضرت آقا چایی میخورند نه قهوه، به عشق قرابت با ایشان قهوه را کنار گذاشته و اهل چایی شدم...آخ که چه دنیای بی مایه ای...پدر جان دعا کن برای ما، دعا کن دستمان به جایی و کاری برسد. همه عمر عشق ما این بود کارهایمان دل شما را راضی کند تا به واسطه آن دل حضرت حجت و خداوند متعال راضی شود و اکنون بیشتر از همیشه ناظر مایی و توانا به دعا برای حال بیچارگانی چون من...
برای ما هم دعا کن به زودی الحقنا بالصالحين شویم و از این بی مایه دنیای تنگ و تاریک رها شویم...آمین
@mocafer
برای ما هم دعا کن به زودی الحقنا بالصالحين شویم و از این بی مایه دنیای تنگ و تاریک رها شویم...آمین
@mocafer
۱۶۳۴
انتشار به مناسبت ساعت ۰۹:۴۰ صبح شنبه؛ ساعت شهادت حضرت آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای رضواناللهعلیهرهبر شهید انقلاب: همه بدانند بنده تا نفس میکشم، اجازه نخواهم داد که بیگانگان با مصالح ایران بازی کنند/ من هم که نباشم، هرکس دیگری در این مسئولیت باشد، همینطور خواهد بود/ تا اصل نورانی ولایت فقیه در قانون اساسی هست، نخواهند توانست بنای مستحکم نظام را متزلزل کنند@mocafer۱۲۳۷