7e1bd2ab-cc05-469f-89bd-b96defeab5ed (1).mp3
۰۲:۳۲-۳.۲۹ مگابایت
۲
بعضی ادما تو زندگی برات میشن جهانت
اگر آنها بشکنن ، انگار جهان تو میشکن
من از آن آدمهاییام که
اجازه نمیدن
هیچ دستی
به دلِ اونها بخوره،
حتی اگر اون دست، دستِ خودم باشه.
#وابستگی۱@mom_byneghab
اگر آنها بشکنن ، انگار جهان تو میشکن
من از آن آدمهاییام که
اجازه نمیدن
هیچ دستی
به دلِ اونها بخوره،
حتی اگر اون دست، دستِ خودم باشه.
#وابستگی۱@mom_byneghab
۲چه کسی به من آموخت
دوست داشتن،
یعنی حذفِ خودم؟
خلوص یعنی
کامل فدا شدن، تحمل کردن؛
نه نصفه ماندن.
برای همین
از شکستنِ خودم
فقط درد نمیگرفتم؛
معنا میگرفتم.
اگر آنها میشکستن،
انگار جهان میشکست
#وابستگی۲
@mom_byneghab
دوست داشتن،
یعنی حذفِ خودم؟
خلوص یعنی
کامل فدا شدن، تحمل کردن؛
نه نصفه ماندن.
برای همین
از شکستنِ خودم
فقط درد نمیگرفتم؛
معنا میگرفتم.
اگر آنها میشکستن،
انگار جهان میشکست
#وابستگی۲
@mom_byneghab
۱
وقتی من خودم را حذف میکنم،
فقط خودم نیستم که از بین میروم؛
الگویِ عشق را هم برای فرزندم ویران میکنم.
او دارد میبیند که من چطور با خودم تا میکنم.
او از چشمهای من یاد میگیرد
که آیا خودش لایقِ احترام است، یا لایقِ نادیده گرفته شدن.
فردا، او همین را به عنوانِ «عشق» یاد میگیرد.
و من نمیخواهم او یاد بگیرد
که دوست داشتن،
یعنی شکستن.
میخواهم یاد بگیرد که انسان،
امانتدارِ جانِ خویش است؛
حتی وقتی مادر است.
دوست داشتنِ سالم،
یعنی همزمان مراقبِ دلِ او باشم،
و مراقبِ حرمتِ خودم.
#وابستگي_بد#دنیا_همینه
#وابستگی۴
@mom_byneghab
فقط خودم نیستم که از بین میروم؛
الگویِ عشق را هم برای فرزندم ویران میکنم.
او دارد میبیند که من چطور با خودم تا میکنم.
او از چشمهای من یاد میگیرد
که آیا خودش لایقِ احترام است، یا لایقِ نادیده گرفته شدن.
فردا، او همین را به عنوانِ «عشق» یاد میگیرد.
و من نمیخواهم او یاد بگیرد
که دوست داشتن،
یعنی شکستن.
میخواهم یاد بگیرد که انسان،
امانتدارِ جانِ خویش است؛
حتی وقتی مادر است.
دوست داشتنِ سالم،
یعنی همزمان مراقبِ دلِ او باشم،
و مراقبِ حرمتِ خودم.
#وابستگي_بد#دنیا_همینه
#وابستگی۴
@mom_byneghab
۳بازارسال شده از تا کوچ
«انسان احتیاج دارد به لطافت روحی، احتیاج دارد به تهذیب نفسانی. دلهای ما آلوده است؛ آلودهی محبّتهای بیجا، آلودهی دشمنیهای بیجا، آلودهی هوسهای بیجا، آلودهی وابستگیهای بیجا؛ خب این در عمل ما اثر میگذارد، این ما را عقب میاندازد، گرفتار میکند، و گرفتار شدهایم؛ احتیاج داریم به لطافت روح.»
#آقا_گفت۲۶ دی ۱۴۰۲
#دلتنگتملطیفترینآدمیکهمیشناختم
http://ble.ir/parastooasgarnejad
#آقا_گفت۲۶ دی ۱۴۰۲
#دلتنگتملطیفترینآدمیکهمیشناختم
http://ble.ir/parastooasgarnejad
زندگی ما انسانها شبیه ظرفهای سفالی دستساز است؛آثاری هنری بیتجمل، گاه نامنظم و ناهمگون، اما برآمده از رنج و مهارت دستانی اصیل.
زندگی در ذات خود، آمیخته با نقص و ناهماهنگی است؛با این حال، همین زندگی میتواند همچنان باوقار، زیبا و دلنشین باشد.
هیچ انسانی از دشواریها و گرفتاریها مصون نیست.نیازی نیست از ریز و درشت زندگی کسی باخبر باشیم تا بتوانیم حدس بزنیم که همهی ما از پدر و مادرهایی متولد شدهایم که خودشان کاستیهایی داشتهاند؛و امیال و خواستههای ما نیز همواره از واقعیت فراتر خواهند رفت.
همهی ما ممکن است دچار خطاهای جدی شویم؛کسانی را که دوست داریم بیازاریم،خود نیز آزرده شویم،و گاه دچار اضطراب، آشفتگی، اندوه و سردرگمی گردیم...گاهی حتی حس خوبی نسبت به زندگی نداشته باشیم.
با این حال، شاید لازم باشد بپذیریم که ناخوشاحوالیم ،و این امری کاملاً "عادی" است.
ناراحتی، همواره به معنای نادرست بودن زندگی نیست.
این نگاه، در یکی از مفاهیم فلسفهی ژاپنی نیز دیده میشود؛این ایده که" زندگی، به خودی خود رنج است "ايين ذن بودیسم.
قرآن کریم نیز با بیانی ساده و عمیق میفرماید:
«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ»ما انسان را در رنج آفریدیم.(بلد، ۴)
️از این منظر، شاید قرار نیست زندگی همچون ظرفی کاملاً صیقلی و بینقص باشد؛بلکه قرار است نشانههای تجربه، رنج، تلاش و حتی "خطا " بر آن باقی بماند.️
و چه زیباست که در نگاه اسلام،خطا پایان راه انسان نیست؛بلکه همواره امکان بازگشت و اصلاح وجود دارد.
شاید زندگی همین باشد؛ناقص، همراه با رنج، گاه آشفته...اما همچنان ارزشمند و معنادار.
همچون همان ظرف سفالی دستساز. 🤍
@mom_byneghab
#سفال_زندگی۱#رنج_عادی۱
زندگی در ذات خود، آمیخته با نقص و ناهماهنگی است؛با این حال، همین زندگی میتواند همچنان باوقار، زیبا و دلنشین باشد.
هیچ انسانی از دشواریها و گرفتاریها مصون نیست.نیازی نیست از ریز و درشت زندگی کسی باخبر باشیم تا بتوانیم حدس بزنیم که همهی ما از پدر و مادرهایی متولد شدهایم که خودشان کاستیهایی داشتهاند؛و امیال و خواستههای ما نیز همواره از واقعیت فراتر خواهند رفت.
همهی ما ممکن است دچار خطاهای جدی شویم؛کسانی را که دوست داریم بیازاریم،خود نیز آزرده شویم،و گاه دچار اضطراب، آشفتگی، اندوه و سردرگمی گردیم...گاهی حتی حس خوبی نسبت به زندگی نداشته باشیم.
با این حال، شاید لازم باشد بپذیریم که ناخوشاحوالیم ،و این امری کاملاً "عادی" است.
ناراحتی، همواره به معنای نادرست بودن زندگی نیست.
این نگاه، در یکی از مفاهیم فلسفهی ژاپنی نیز دیده میشود؛این ایده که" زندگی، به خودی خود رنج است "ايين ذن بودیسم.
قرآن کریم نیز با بیانی ساده و عمیق میفرماید:
«لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ»ما انسان را در رنج آفریدیم.(بلد، ۴)
️از این منظر، شاید قرار نیست زندگی همچون ظرفی کاملاً صیقلی و بینقص باشد؛بلکه قرار است نشانههای تجربه، رنج، تلاش و حتی "خطا " بر آن باقی بماند.️و چه زیباست که در نگاه اسلام،خطا پایان راه انسان نیست؛بلکه همواره امکان بازگشت و اصلاح وجود دارد.
شاید زندگی همین باشد؛ناقص، همراه با رنج، گاه آشفته...اما همچنان ارزشمند و معنادار.
همچون همان ظرف سفالی دستساز. 🤍
@mom_byneghab
#سفال_زندگی۱#رنج_عادی۱
۴#تجربه
سفالِ زندگی | رنجِ عادی
این متن برای من فقط یک برداشت از کتاب نیست؛ریشهاش برمیگرده به یک روز که در یک کارگاه سفالگری شرکت کردم.
واقعاً آن روز حس عجیبی از آرامش و حال خوب داشتم. کار کردن با گل، لمسش و اینکه میدیدم چیزی با دستهای خودم شکل میگیره، برایم خیلی لذتبخش بود.
همان روز، یک خانم جملهای گفت که هنوز یادم مونده:
«سالها سعی کردم در زندگی خطا نکنم؛ اینجا آمدم که در سفالگری خطا کنم، اشتباه کنم و این ظرف را با همان اشتباهها بسازم.»
این جمله برایم خیلی ماندگار شد.
یک نفر دیگر هم آنجا بود که از تجربهی درمانگری و سفالگری میگفت و اینکه چطور کار با گل به او کمک کرده بود بیشتر با خودش ارتباط بگیرد.
از مامانِ شاگرد عزیزم هم ممنونم که باعث شد آن روز را تجربه کنم. پیجشان را ندارم؛ اگر پیدایشان کردم، اینجا میگذارم تا خودشان هم این نوشته را ببینند. 🤍
شاید برای همین است که این متن از دل همان روز و از خواندن بخشی از کتاب در من شکل گرفت.
من دوست دارم نوشتههایی که اینجا میگذارم فقط چند جملهی زیبا نباشند؛ هر کدام ریشهای داشته باشند در یک کتاب، یک تجربه، یک داستان یا یک لحظه از زندگی.
این یکی، ریشهاش یک روز سفالگری است؛روزی که هنوز حس خوبش با من مانده. 🤍
هرپست یک داستان است
#سفالِ_زندگی۲#رنجِ_عادی۲@mom_byneghab
سفالِ زندگی | رنجِ عادی
این متن برای من فقط یک برداشت از کتاب نیست؛ریشهاش برمیگرده به یک روز که در یک کارگاه سفالگری شرکت کردم.
واقعاً آن روز حس عجیبی از آرامش و حال خوب داشتم. کار کردن با گل، لمسش و اینکه میدیدم چیزی با دستهای خودم شکل میگیره، برایم خیلی لذتبخش بود.
همان روز، یک خانم جملهای گفت که هنوز یادم مونده:
«سالها سعی کردم در زندگی خطا نکنم؛ اینجا آمدم که در سفالگری خطا کنم، اشتباه کنم و این ظرف را با همان اشتباهها بسازم.»
این جمله برایم خیلی ماندگار شد.
یک نفر دیگر هم آنجا بود که از تجربهی درمانگری و سفالگری میگفت و اینکه چطور کار با گل به او کمک کرده بود بیشتر با خودش ارتباط بگیرد.
از مامانِ شاگرد عزیزم هم ممنونم که باعث شد آن روز را تجربه کنم. پیجشان را ندارم؛ اگر پیدایشان کردم، اینجا میگذارم تا خودشان هم این نوشته را ببینند. 🤍
شاید برای همین است که این متن از دل همان روز و از خواندن بخشی از کتاب در من شکل گرفت.
من دوست دارم نوشتههایی که اینجا میگذارم فقط چند جملهی زیبا نباشند؛ هر کدام ریشهای داشته باشند در یک کتاب، یک تجربه، یک داستان یا یک لحظه از زندگی.
این یکی، ریشهاش یک روز سفالگری است؛روزی که هنوز حس خوبش با من مانده. 🤍
هرپست یک داستان است
#سفالِ_زندگی۲#رنجِ_عادی۲@mom_byneghab
۱
بعضی اتفاقها ما را ترک میاندازند؛بعضی فقدانها میشکنندمان،بعضی خطاها زخمی بر ما باقی میگذارند،و بعضی دورههای سخت، تصویری را که از خودمان و زندگی داشتیم تغییر میدهند.
ترمیم، لزوماً به معنای برگشتن به همان آدمِ قبل نیست.
گاهی یعنی پذیرفتن اینکه این اتفاق بخشی از داستان ما شده،اما قرار نیست تمام داستان ما باشد.
و شاید یکی از زیباترین بخشهای نگاه دینی همین باشد
قرآن میگوید:
«لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ»
«از رحمت خدا ناامید نشوید.»(زمر، ۵۳)
چه تصویر زیبایی است؛ظرفی که شکسته،اما هنوز امکان ترمیم دارد.
نه برای اینکه وانمود کنیم هیچ اتفاقی نیفتاده،بلکه برای اینکه بپذیریم اتفاق افتاده،اثر خودش را گذاشته،و با این حال، هنوز میتوان ادامه داد.
شاید قرار نیست ترکهای زندگیمان را پنهان کنیم؛شاید قرار است یاد بگیریم با آنها،دوباره خودمان را بسازیم. 🤍
#سفال_زندگی۳ #رنج_عادی۳ #شرم_رنج۱
@mom_byneghab
ترمیم، لزوماً به معنای برگشتن به همان آدمِ قبل نیست.
گاهی یعنی پذیرفتن اینکه این اتفاق بخشی از داستان ما شده،اما قرار نیست تمام داستان ما باشد.
و شاید یکی از زیباترین بخشهای نگاه دینی همین باشد
قرآن میگوید:
«لَا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ»
«از رحمت خدا ناامید نشوید.»(زمر، ۵۳)
چه تصویر زیبایی است؛ظرفی که شکسته،اما هنوز امکان ترمیم دارد.
نه برای اینکه وانمود کنیم هیچ اتفاقی نیفتاده،بلکه برای اینکه بپذیریم اتفاق افتاده،اثر خودش را گذاشته،و با این حال، هنوز میتوان ادامه داد.
شاید قرار نیست ترکهای زندگیمان را پنهان کنیم؛شاید قرار است یاد بگیریم با آنها،دوباره خودمان را بسازیم. 🤍
#سفال_زندگی۳ #رنج_عادی۳ #شرم_رنج۱
@mom_byneghab