۴
۴
۴
۴
تیزر مستند ذهن مردان در این نشست مستند خوانش ذهن مردان* توسط سرکار خانم دکتر پائینی تحلیل و به محورهای چون پروژه MKUltra، تجربههای کنترل ذهن، جنگ سرد و توسعه مهندسی اجتماعی،اخلاق و حقوق در آزمایشهای کنترل ذهن پرداخته شد.#علوم_شناختی#مُشعِر
@mosheer۴نشست مستند ذهن مردان.mp3
۰۱:۲۰:۲۲-۳۶.۷۹ مگابایت
۵بازارسال شده از مهرآب ☫
مرکز نوآوری شهید آوینی (منشاء) با همکاری مرکز علم و فناوری پژوهشهای بنیادین هنر و رسانه دانشکده شهید آوینیو اندیشکده مُشعِر (علوم شناختی، هنر و رسانه) برگزار میکند:
امنیت فرهنگی
مطالعه تطبیقی سینمای ایران و آمریکا
مدرس: دکتر قدسیه پائینی یکشنبه ۱۲ و ۲۶ مرداد ماهساعت ۱۵شهرک شهید محلاتی، دانشکده شهید آوینی
ثبت نام: @z_kouhsar
@hooshnegaran_com
امنیت فرهنگی
مطالعه تطبیقی سینمای ایران و آمریکا
مدرس: دکتر قدسیه پائینی
یکشنبه ۱۲ و ۲۶ مرداد ماهساعت ۱۵شهرک شهید محلاتی، دانشکده شهید آوینی ثبت نام:
@z_kouhsar @hooshnegaran_com
از سوژه تا آیه: مقایسه ساختار شناخت در فلسفه مدرن غربی و انسانشناسی قرآنیاین نگاره به مقایسه ساختار شناخت در دو افق انسانشناختی متفاوت میپردازد:
نخست، چارچوب فلسفه مدرن غربی و علوم شناختی برآمده از آن؛ دوم، چارچوب انسانشناسی قرآنی با تکیه بر منظومه واژگانی علم، معرفت، شعور، فهم، فقه، بصر، شهود، قرائت، خبر، حکم، برهان، یقین، بیان، بلاغ، سعی و جهد. در فلسفه مدرن غربی، شناخت غالبا از مسئله «سوژه شناسا» آغاز میشود؛ انسانی که در برابر جهان قرار میگیرد، آن را به ابژه شناخت تبدیل میکند، دادههای حسی را پردازش میکند، بازنمایی ذهنی میسازد، داوری میکند و در نهایت از شناخت برای پیشبینی، کنترل و تصرف در جهان بهره میگیرد. در این چارچوب، شناخت بیشتر ماهیتی معرفتشناختی، روشی، تحلیلی و تکنیکی دارد. در مقابل، در انسانشناسی قرآنی، شناخت صرفاً پردازش داده یا بازنمایی ذهنی نیست، بلکه حرکتی وجودی، اخلاقی و هدایتی است. انسان موجودی دارای عقل، قلب، بصر، شعور، فطرت، اراده و مسئولیت است که جهان را نه صرفاً بهعنوان ابژه، بلکه بهمثابه آیه و نشانه میخواند. بر اساس فایل مبنا، علم به معنای حضور و احاطه است؛ معرفت، علمی خاصتر و همراه با تمییز و شناخت خصوصیات است؛ فهم، ادراک حاصل از تعقل است؛ فقه، فهم دقیق و تأملی است؛ و یقین، علم ثابت در نفس همراه با آرامش و اطمینان است. از این منظر، شناخت قرآنی از ادراک آغاز میشود، از فهم و تفقه عبور میکند، به معرفت و حکم میرسد و نهایتاً در حکمت، یقین و عمل مسئولانه تکمیل میشود.#علوم_شناختی#مبنانگار
@mosheer۲بازارسال شده از همآفرینی ایران آینده
🟠 سرمایه اجتماعی بهمثابه سپر دفاعی جامعه در برابر جنگ شناختی (۱)
الزامات حکمرانی روایت در دوران جنگ و پساجنگ
دکتر قدسیه پائینی، دکتر مهدی میرمظاهری و دکتر محمدحسن سعیدی مطلق
جنگهای امروز، مرزهای فیزیکی را پشت سر گذاشته و به میدان ذهن، ادراک و احساسات اجتماعی نفوذ کردهاند. در این میدان، هدف اصلی دشمن نه تصرف سرزمین، بلکه تضعیف اعتماد، اخلال در همبستگی اجتماعی و فروپاشی معنا از طریق تسخیر روایتها و دستکاری ادراک جمعی است.
در چنین شرایطی، سرمایه اجتماعی - یعنی شبکه اعتماد، همدلی و همکاری میان مردم و میان جامعه و حاکمیت - صرفاً یک دارایی نرم یا پیامد توسعه نیست، بلکه به منزلهٔ زیرساخت دفاعی جامعه در برابر جنگ شناختی و عملیات روانی عمل میکند. جامعهای که از سرمایه اجتماعی بالاتری برخوردار است، روایتهای تحمیلی، شایعات و پیامهای ناامیدکننده را کمتر میپذیرد و در برابر آنها مقاومتر است.
تجربه تاریخی ایران نشان میدهد که حتی در بزنگاههای شکستهای نظامی یا فشارهای سنگین خارجی، جامعه ایرانی با اتکای به سازوکارهای فرهنگی، معنوی و شبکهای توانسته است تداوم هویتی خود را حفظ کند. با این حال، فقدان یک چارچوب منسجم برای حکمرانی روایت و ادراک عمومی موجب شده این ظرفیت تاریخی بهصورت نظاممند، پایدار و سیاستپذیر فعال نشود.
چالشهای اصلی
در غیاب حکمرانی فعال روایت، تهدیدات شناختی و روانی بهصورت زنجیرهای عمل کرده و پیامدهای زیر را به دنبال دارند:۱. سرایت ترس و نااطمینانی در افکار عمومی و تضعیف احساس امنیت روانی؛۲. فرسایش سرمایه اجتماعی از طریق کاهش اعتماد متقابل میان مردم و نهادهای رسمی؛۳. شکاف روایی و ادراکی میان تجربه زیسته جامعه و روایتهای رسمی؛۴. گرایش به انفعال اجتماعی یا پذیرش روایتهای شکست و بیقدرتی؛۵. تبدیل جامعه از «کنشگر مقاوم» به «مخاطب منفعل عملیات روانی».در این وضعیت، حتی سیاستهای درست و تصمیمات کارآمد نیز به دلیل فقدان اعتماد و اقناع ادراکی، با مقاومت یا بیاثری مواجه میشوند. بنابراین، چالش اصلی نه کمبود اطلاعات، بلکه بحران روایت و معنا است.
راهبردهای حکمرانی روایت و تابآوری شناختی
۱. گذار از اطلاعرسانی واکنشی به حکمرانی فعال روایتروایتنویسی مسئولانه و مستند باید به سیاست محوری بدل شود. حضور پیشدستانه در میدان ادراک، از تسلط روایتهای تحریفشده جلوگیری میکند. بهرهگیری از ظرفیت نخبگان فرهنگی، رسانههای محلی و گروههای اجتماعی در تولید روایت چندصدایی و ملی، نخستین گام در بازسازی اعتماد عمومی است. تشکیل «پروتکل روایتسازی ملی» و بانک داده روایتهای تاریخی میتواند مرجع ضدتحریف ادراک جمعی باشد.
۲. نهادینهسازی حق به شهر در فرایند بازسازی و بازتوسعه پساجنگبازسازی نباید فقط کالبدی باشد، بلکه باید اجتماعی و محلهمحور باشد. ادغام گفتوگو و تصمیمسازی محلی در برنامههای بازسازی، حس تعلق و مسئولیت مشترک شهروندان را تقویت میکند. مشارکت برابر زنان، جوانان و گروههای محلی، هم عدالت فضایی را ارتقا میدهد و هم بنیان سرمایه اجتماعی را تثبیت میکند. نادیدهگرفتن حق به شهر، احساس حذفشدگی و بیاعتمادی ایجاد میکند و زمینه نفوذ جنگ شناختی را گسترش میدهد.
@iranfuture
الزامات حکمرانی روایت در دوران جنگ و پساجنگ دکتر قدسیه پائینی، دکتر مهدی میرمظاهری و دکتر محمدحسن سعیدی مطلق جنگهای امروز، مرزهای فیزیکی را پشت سر گذاشته و به میدان ذهن، ادراک و احساسات اجتماعی نفوذ کردهاند. در این میدان، هدف اصلی دشمن نه تصرف سرزمین، بلکه تضعیف اعتماد، اخلال در همبستگی اجتماعی و فروپاشی معنا از طریق تسخیر روایتها و دستکاری ادراک جمعی است. در چنین شرایطی، سرمایه اجتماعی - یعنی شبکه اعتماد، همدلی و همکاری میان مردم و میان جامعه و حاکمیت - صرفاً یک دارایی نرم یا پیامد توسعه نیست، بلکه به منزلهٔ زیرساخت دفاعی جامعه در برابر جنگ شناختی و عملیات روانی عمل میکند. جامعهای که از سرمایه اجتماعی بالاتری برخوردار است، روایتهای تحمیلی، شایعات و پیامهای ناامیدکننده را کمتر میپذیرد و در برابر آنها مقاومتر است. تجربه تاریخی ایران نشان میدهد که حتی در بزنگاههای شکستهای نظامی یا فشارهای سنگین خارجی، جامعه ایرانی با اتکای به سازوکارهای فرهنگی، معنوی و شبکهای توانسته است تداوم هویتی خود را حفظ کند. با این حال، فقدان یک چارچوب منسجم برای حکمرانی روایت و ادراک عمومی موجب شده این ظرفیت تاریخی بهصورت نظاممند، پایدار و سیاستپذیر فعال نشود.چالشهای اصلی
در غیاب حکمرانی فعال روایت، تهدیدات شناختی و روانی بهصورت زنجیرهای عمل کرده و پیامدهای زیر را به دنبال دارند:۱. سرایت ترس و نااطمینانی در افکار عمومی و تضعیف احساس امنیت روانی؛۲. فرسایش سرمایه اجتماعی از طریق کاهش اعتماد متقابل میان مردم و نهادهای رسمی؛۳. شکاف روایی و ادراکی میان تجربه زیسته جامعه و روایتهای رسمی؛۴. گرایش به انفعال اجتماعی یا پذیرش روایتهای شکست و بیقدرتی؛۵. تبدیل جامعه از «کنشگر مقاوم» به «مخاطب منفعل عملیات روانی».در این وضعیت، حتی سیاستهای درست و تصمیمات کارآمد نیز به دلیل فقدان اعتماد و اقناع ادراکی، با مقاومت یا بیاثری مواجه میشوند. بنابراین، چالش اصلی نه کمبود اطلاعات، بلکه بحران روایت و معنا است.راهبردهای حکمرانی روایت و تابآوری شناختی
۱. گذار از اطلاعرسانی واکنشی به حکمرانی فعال روایتروایتنویسی مسئولانه و مستند باید به سیاست محوری بدل شود. حضور پیشدستانه در میدان ادراک، از تسلط روایتهای تحریفشده جلوگیری میکند. بهرهگیری از ظرفیت نخبگان فرهنگی، رسانههای محلی و گروههای اجتماعی در تولید روایت چندصدایی و ملی، نخستین گام در بازسازی اعتماد عمومی است. تشکیل «پروتکل روایتسازی ملی» و بانک داده روایتهای تاریخی میتواند مرجع ضدتحریف ادراک جمعی باشد. ۲. نهادینهسازی حق به شهر در فرایند بازسازی و بازتوسعه پساجنگبازسازی نباید فقط کالبدی باشد، بلکه باید اجتماعی و محلهمحور باشد. ادغام گفتوگو و تصمیمسازی محلی در برنامههای بازسازی، حس تعلق و مسئولیت مشترک شهروندان را تقویت میکند. مشارکت برابر زنان، جوانان و گروههای محلی، هم عدالت فضایی را ارتقا میدهد و هم بنیان سرمایه اجتماعی را تثبیت میکند. نادیدهگرفتن حق به شهر، احساس حذفشدگی و بیاعتمادی ایجاد میکند و زمینه نفوذ جنگ شناختی را گسترش میدهد.@iranfuture
بازارسال شده از همآفرینی ایران آینده
🟠 سرمایه اجتماعی بهمثابه سپر دفاعی جامعه در برابر جنگ شناختی (۲)
الزامات حکمرانی روایت در دوران جنگ و پساجنگ
دکتر قدسیه پائینی، دکتر مهدی میرمظاهری و دکتر محمدحسن سعیدی مطلق
۳. تقویت نهادهای اجتماعی محلهمحور با تأکید بر الگوی مسجدمحوریمساجد و شبکههای پیرامونی آنها در بحرانهای ایران بارها نشان دادهاند که کانونی برای اعتماد محلی و کنش داوطلبانهاند. توسعهٔ شبکههای مسجدمحور برای آموزش، گفتوگو و همیاری اجتماعی، سپر دفاعی محلهها در برابر موج عملیات روانی خواهد بود.
۴. ایجاد سامانه رصد و هشدار زودهنگام شناختیبرای مقابله با جنگ شناختی، لازم است وضعیت ادراک و احساس عمومی جامعه بهصورت مستمر پایش شود. ایجاد یک سامانه ملی رصد شناختی با مشارکت دانشگاهها، اندیشکدهها و رسانهها میتواند تغییرات اعتماد، نگرانیها و حساسیتهای اجتماعی را بهموقع شناسایی کرده و پیش از تبدیلشدن آنها به بحران روانی یا روایی، هشدار لازم را به تصمیمگیران بدهد تا اقدامات پیشگیرانه و اقناعی طراحی و اجرا شود.
۵. ارتقای سواد شناختی و عدالت ادراکی در جامعهتابآوری شناختی جامعه بدون ارتقای سواد رسانهای ممکن نیست. آموزش عمومی تشخیص فریب و تحریف در مدارس، رسانهها و ساختار اداری باید نهادینه شود. در کنار آن، «عدالت ادراکی» یعنی شفافیت، انصاف و پاسخگویی در تصمیمگیریها که بهترین تقویتکننده اعتماد عمومی است.
جمعبندی راهبردی
در جنگهای شناختی، روایتها صرفاً ابزار اطلاعرسانی نیستند؛ بلکه مهمترین سازوکار شکلدهی یا فرسایش سرمایه اجتماعی محسوب میشوند. روایتهایی که با تجربه زیسته جامعه، عدالت ادراکی و مشارکت اجتماعی همخوان باشند، اعتماد عمومی را تقویت کرده و جامعه را در برابر عملیات روانی مقاوم میکنند؛ در مقابل، شکاف میان روایت رسمی و ادراک عمومی، به سرعت به کاهش اعتماد و تضعیف سرمایه اجتماعی میانجامد.
از اینرو، چالش اصلی در شرایط جنگ و پساجنگ نه کمبود اطلاعات، بلکه فقدان یک سازوکار منسجم برای حکمرانی روایت و ادراک عمومی است. بدون چنین سازوکاری، حتی سیاستهای درست نیز ممکن است در میدان افکار عمومی بهدرستی فهم نشوند یا به روایتهای رقیب واگذار شوند.
بر این اساس، راهبرد کلیدی سیاستی میتواند ایجاد «نظام حکمرانی روایت و اعتماد اجتماعی» باشد؛ سازوکاری که سه کارکرد اصلی را بهصورت هماهنگ دنبال کند:نخست، رصد مستمر ادراک عمومی و تهدیدات شناختی؛دوم، تولید و انتشار روایتهای معتبر، اقناعی و چندسطحی با مشارکت نخبگان و نهادهای اجتماعی؛و سوم، پیونددادن سیاستهای عمومی با سازوکارهای مشارکت اجتماعی در سطح محله و شهر.
چنین نظامی میتواند حلقه اتصال میان دولت، رسانهها، نخبگان و جامعه باشد و از طریق آن، سرمایه اجتماعی نه صرفاً بهعنوان یک پیامد اجتماعی، بلکه بهعنوان یک زیرساخت راهبردی برای امنیت و تابآوری ملی بازتولید شود.
@iranfuture
الزامات حکمرانی روایت در دوران جنگ و پساجنگ دکتر قدسیه پائینی، دکتر مهدی میرمظاهری و دکتر محمدحسن سعیدی مطلق ۳. تقویت نهادهای اجتماعی محلهمحور با تأکید بر الگوی مسجدمحوریمساجد و شبکههای پیرامونی آنها در بحرانهای ایران بارها نشان دادهاند که کانونی برای اعتماد محلی و کنش داوطلبانهاند. توسعهٔ شبکههای مسجدمحور برای آموزش، گفتوگو و همیاری اجتماعی، سپر دفاعی محلهها در برابر موج عملیات روانی خواهد بود. ۴. ایجاد سامانه رصد و هشدار زودهنگام شناختیبرای مقابله با جنگ شناختی، لازم است وضعیت ادراک و احساس عمومی جامعه بهصورت مستمر پایش شود. ایجاد یک سامانه ملی رصد شناختی با مشارکت دانشگاهها، اندیشکدهها و رسانهها میتواند تغییرات اعتماد، نگرانیها و حساسیتهای اجتماعی را بهموقع شناسایی کرده و پیش از تبدیلشدن آنها به بحران روانی یا روایی، هشدار لازم را به تصمیمگیران بدهد تا اقدامات پیشگیرانه و اقناعی طراحی و اجرا شود. ۵. ارتقای سواد شناختی و عدالت ادراکی در جامعهتابآوری شناختی جامعه بدون ارتقای سواد رسانهای ممکن نیست. آموزش عمومی تشخیص فریب و تحریف در مدارس، رسانهها و ساختار اداری باید نهادینه شود. در کنار آن، «عدالت ادراکی» یعنی شفافیت، انصاف و پاسخگویی در تصمیمگیریها که بهترین تقویتکننده اعتماد عمومی است.جمعبندی راهبردی
در جنگهای شناختی، روایتها صرفاً ابزار اطلاعرسانی نیستند؛ بلکه مهمترین سازوکار شکلدهی یا فرسایش سرمایه اجتماعی محسوب میشوند. روایتهایی که با تجربه زیسته جامعه، عدالت ادراکی و مشارکت اجتماعی همخوان باشند، اعتماد عمومی را تقویت کرده و جامعه را در برابر عملیات روانی مقاوم میکنند؛ در مقابل، شکاف میان روایت رسمی و ادراک عمومی، به سرعت به کاهش اعتماد و تضعیف سرمایه اجتماعی میانجامد. از اینرو، چالش اصلی در شرایط جنگ و پساجنگ نه کمبود اطلاعات، بلکه فقدان یک سازوکار منسجم برای حکمرانی روایت و ادراک عمومی است. بدون چنین سازوکاری، حتی سیاستهای درست نیز ممکن است در میدان افکار عمومی بهدرستی فهم نشوند یا به روایتهای رقیب واگذار شوند. بر این اساس، راهبرد کلیدی سیاستی میتواند ایجاد «نظام حکمرانی روایت و اعتماد اجتماعی» باشد؛ سازوکاری که سه کارکرد اصلی را بهصورت هماهنگ دنبال کند:نخست، رصد مستمر ادراک عمومی و تهدیدات شناختی؛دوم، تولید و انتشار روایتهای معتبر، اقناعی و چندسطحی با مشارکت نخبگان و نهادهای اجتماعی؛و سوم، پیونددادن سیاستهای عمومی با سازوکارهای مشارکت اجتماعی در سطح محله و شهر. چنین نظامی میتواند حلقه اتصال میان دولت، رسانهها، نخبگان و جامعه باشد و از طریق آن، سرمایه اجتماعی نه صرفاً بهعنوان یک پیامد اجتماعی، بلکه بهعنوان یک زیرساخت راهبردی برای امنیت و تابآوری ملی بازتولید شود.@iranfuture