من نمیگم مسئولان کوتاهی میکنند. ولی باید از اینکه کوتاهی کنند بترسند.
راهش چیست؟ حفظ حضور و مطالبه بدون بدبینی و بددلی@mpourkiani
راهش چیست؟ حفظ حضور و مطالبه بدون بدبینی و بددلی@mpourkiani
۴
نکاتی درباره موارد مطالبهگری
پسر شهید سید عبدالرحیم موسوی: پدر صبح روز ۹ اسفند که خواستند به جلسه بروند، پنج شش دقیقه فرصت گرفته و محاسن خود را آراسته کردند. سپس یادداشت کوتاهی درباره «پستی و خواری دنیا» نوشتند و پلاک خود را کنار آن گذاشت و رفتند.
«دنیا چیز بدی است چون اگر همه را هم بهدست بیاوری چیزی بهدست نیاوردهای؛ اما این حسن دنیا هم هست، چرا که اگر کل آن را هم از دست بدهی چیزی را از دست ندادی»
@mpourkiani
«دنیا چیز بدی است چون اگر همه را هم بهدست بیاوری چیزی بهدست نیاوردهای؛ اما این حسن دنیا هم هست، چرا که اگر کل آن را هم از دست بدهی چیزی را از دست ندادی»
@mpourkiani
۴بازارسال شده از
پیشنهاد برای #نمایشگاه_کتاب
"خسته نیستم" روایتهایی بیواسطه از محرمانههای شهید جمهور آیتالله رئیسی
لینک با 25درصد تخفیف : https://nashremaaref.ir/product/418096/
"خسته نیستم" روایتهایی بیواسطه از محرمانههای شهید جمهور آیتالله رئیسی
لینک با 25درصد تخفیف : https://nashremaaref.ir/product/418096/
صحبتهای شنیدنی یک دانشجوی سابقا معترض به جمهوری اسلامی.
چقدر انسانهای بزرگیاند کسانی که از حوادث درس میگیرند، هر چند گذشته خودشان رو تخطئه کنند.
@mpourkiani
چقدر انسانهای بزرگیاند کسانی که از حوادث درس میگیرند، هر چند گذشته خودشان رو تخطئه کنند.
@mpourkiani
آن آقای دوستداشتنی
چگونه میشود برای کسی که احتمالا هیچ گاه از نزدیک ملاقات نکرده و فرسنگها از خانه و کاشانه ما دور بوده، اشک بریزیم و داغدار شویم؟ جز اینکه ما با او زندگی کرده و او را چون جانِ خویشتن دانستهایم؟
در عرف جهان، سیاستمدار خوب کسی است که «کارآمد» باشد و کارآمدی نسبتی با محبوبیت و شخصیت آن فرد ندارد. مگر قرار است با مدیران زندگی کنیم یا مگر بناست مدیران را «دوست» داشته باشیم که زندگی و خلق و خوی آن ها برایمان مهم باشد؟! بله، مدیران و بهتر بگویم رهبران باید «دوست داشتنی» باشند.
دقیقا تفاوت ما با این جهان سرد در همین «دوست داشتن» است. آن کس که پیشوای یک کشور است، علاوه بر آب و برق و نان مردم، با قلبهای آنها نیز کار دارد. اینچنین است که در فرهنگ سیاسی ما، زهد و پاکی و مردمداری و حتی نیت حاکمان اهمیت دارد و اگر جز این باشد، او را شایسته حکمرانی نمیدانیم.
اکنون نیز ما شیفته شخص «سید علی خامنهای» هستیم؛ جهان ما با این «شیفتگی»ِ میان مومنان رنگ و رو گرفته است. این همه سوگ برای آن است که سید علی خامنهای، «دوست داشتنی» بود. ما از تماشای او محروم شدیم. تماشای اخم و لبخندی که وارسته از هواهای دنیا باشد. تماشای عقل و عاطفهای که مصون از هیجانات زودگذر باشد. او نمایندگی میکرد چنین انسانی را و ما از دیدن او سیراب میشدیم. پیش از آنکه مجذوب رهبری مقتدر او شویم، مجذوب خود «او» شده بودیم. جایگاه رهبری هم با چنین افرادی است که شان میگیرد و مقدس میشود. بزرگترین حسرت ما پس از او، محروم شدن از تماشای زیباترین امر جهان یعنی زیباییِ انسانی است.
@mpourkiani
چگونه میشود برای کسی که احتمالا هیچ گاه از نزدیک ملاقات نکرده و فرسنگها از خانه و کاشانه ما دور بوده، اشک بریزیم و داغدار شویم؟ جز اینکه ما با او زندگی کرده و او را چون جانِ خویشتن دانستهایم؟
در عرف جهان، سیاستمدار خوب کسی است که «کارآمد» باشد و کارآمدی نسبتی با محبوبیت و شخصیت آن فرد ندارد. مگر قرار است با مدیران زندگی کنیم یا مگر بناست مدیران را «دوست» داشته باشیم که زندگی و خلق و خوی آن ها برایمان مهم باشد؟! بله، مدیران و بهتر بگویم رهبران باید «دوست داشتنی» باشند.
دقیقا تفاوت ما با این جهان سرد در همین «دوست داشتن» است. آن کس که پیشوای یک کشور است، علاوه بر آب و برق و نان مردم، با قلبهای آنها نیز کار دارد. اینچنین است که در فرهنگ سیاسی ما، زهد و پاکی و مردمداری و حتی نیت حاکمان اهمیت دارد و اگر جز این باشد، او را شایسته حکمرانی نمیدانیم.
اکنون نیز ما شیفته شخص «سید علی خامنهای» هستیم؛ جهان ما با این «شیفتگی»ِ میان مومنان رنگ و رو گرفته است. این همه سوگ برای آن است که سید علی خامنهای، «دوست داشتنی» بود. ما از تماشای او محروم شدیم. تماشای اخم و لبخندی که وارسته از هواهای دنیا باشد. تماشای عقل و عاطفهای که مصون از هیجانات زودگذر باشد. او نمایندگی میکرد چنین انسانی را و ما از دیدن او سیراب میشدیم. پیش از آنکه مجذوب رهبری مقتدر او شویم، مجذوب خود «او» شده بودیم. جایگاه رهبری هم با چنین افرادی است که شان میگیرد و مقدس میشود. بزرگترین حسرت ما پس از او، محروم شدن از تماشای زیباترین امر جهان یعنی زیباییِ انسانی است.
@mpourkiani
۴