بله | کانال مکیال

۱ مهر

مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال بعضی کارها رو هر روز چند بار به بچه‌ها یادآوری می‌کنیم: «اسباب‌بازی‌هاتو جمع کن.» «لباس‌هات رو بذار سر جاش.» «وسایل نقاشی هنوز روی زمینه.» «کیفت رو هم آماده کن...» وقتی برای کارهای تکراری، همیشه مرحله‌به‌مرحله به بچه دستور می‌دیم، ممکنه عادت کنه برای هر کار منتظر یادآوری ما بمونه. برای همین، خوبه بعضی کارهای تکراری رو تبدیل به یک «روال مشخص» کنیم؛ البته متناسب با سن بچه.

برای بچه‌های ۴ تا ۶ سال، روال باید خیلی کوتاه و ساده باشه؛ مثلاً دو یا سه کار مشخص که حتی می‌شه با نقاشی یا تصویر نشونشون داد: «اسباب‌بازی‌ها توی سبد، مدادرنگی‌ها توی جعبه.»

برای بچه‌های ۷ تا ۹ سال، می‌شه چند مرحله رو روی یک برگه نوشت و از خودش هم برای تنظیمش کمک گرفت. بعد به‌جای تکرار دستورها بگیم: «ببین کار بعدیت چیه.»

از حدود ۱۰ تا ۱۲ سالگی، بهتره کم‌کم مسئولیت بیشتری به خودش بدیم. مثلاً به‌جای اینکه بگیم «کتابت رو بذار، لباست رو جمع کن، کیفت رو آماده کن»، بگیم: «کارهایی که برای فردا داری رو خودت بنویس و یکی یکی انجام بده.» طبیعتاً سن تنها معیار نیست و توانایی بچه‌ها با هم فرق داره. هدف این نیست که تذکر رو یکباره حذف کنیم؛ هدف اینه که هرچه کودک بزرگ‌تر می‌شه، کم‌کم بخشی از مدیریت کارهای روزمره از دوش پدر و مادر برداشته بشه و به خودش سپرده بشه.

محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامه‌های خانه ┈••✧❁❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy

قدم‌های کوچک تربیت | شماره ۱۶

مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال
گاهی وقتی از رفتار بچه عصبانی می‌شیم، همون لحظه یک قانون سنگین هم صادر می‌کنیم: «دیگه تا یک ماه گوشی بهت نمی‌دم!»، «از این به بعد دیگه خونه دوستت نمی‌ری!»، «دیگه برات اسباب‌بازی نمی‌خرم!»
اما چند ساعت یا چند روز که می‌گذره، خودمون می‌بینیم اجرای چیزی که گفتیم منطقی یا حتی ممکن نیست و مجبور می‌شیم حرفمون رو پس بگیریم

وقتی این اتفاق زیاد تکرار بشه، بچه کم‌کم متوجه می‌شه خیلی از تهدیدها و محدودیت‌هایی که موقع عصبانیت اعلام می‌کنیم، جدی نیست و فقط کافیه کمی صبر کنه تا همه‌چیز به حالت قبل برگرده؛ همین اتفاق باعث میشه حرفای دیگه‌مون هم جدی نگیره.
برای همین وقتی خیلی عصبانی هستیم، قبل از تعیین محدودیت فقط از خودمون بپرسیم: «اگر الان عصبانی نبودم، باز هم همین تصمیم رو می‌گرفتم؟» اگر جوابش رو نمی‌دونیم، اصلاً لازم نیست همون لحظه تصمیم بگیریم. می‌تونیم به بچه بگیم: «کاری که کردی درست نبود؛ من الان عصبانی‌ام و نمی‌خوام از روی عصبانیت تصمیم بگیرم. بعدا درباره‌ش صحبت می‌کنیم.»

محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامه‌های خانه
┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy

۱۲۸

۴:۲۲

عاقبت دخترایی که با تبلیغات رسانه‌ای شوهر نکردن و خواستن دست تو جیب خودشون باشه...

توی این سال‌ها از طریق فضای مجازی و اینستاگرام و... توی گوش دخترای جامعه پر می‌کردن که اسلام و آخوندا زن رو فقط برای کنیزی می‌خوان، برید کار کنید دستتون توی جیب خودتون باشه شوهر و آقابالاسر می‌خواهید چیکار؟

هی مستندات اروپایی و آمریکایی را نشان دادیم که زنان امروز غربی خودشان که صد سال پیش همین مسیر را رفتند امروز میگن ما گول رسانه‌ها و تبلیغاتی را خوردیم که بعدها فهمیدیم پشت همه شعارهای آزادی زن، مردان سرمایه‌دار و صهیونیست و نظام سرمایه‌داری بودند! اما الان دیگه فایده‌ای ندارد و عمرمان تباه شد

کسایی که گوش کردن الان مثل این خانم شدن، معلومه مشکل اصلی این خانم پول نیست، نیاز عاطفیش بیشتره.

اکثر متأهلایی هم که میگن غلط کردیم ازدواج کردیم، دروغ میگن، اگه برگرده بازم ازدواج میکنن.

دختران عزیز، اگه خواستگار موجه دارید سخت نگیرید و ازدواج کنید.