ن
نقد و ارزیابی کوتاه آثار ۴۴مین جشنوارۀ فیلم فجر (براساس چهارچوب سیاستی تشخیص «فیلم فاخر و ارزشمند») عنوان فیلم: استخر محورهای ارزیابی (امتیازدهی از ۰ تا ۵): غنای محتوایی و مضمونی: ۲ تعالی هنری و ساختاری: ۲ ظرفیت اثرگذاری فرهنگی: ۱ ارزیابی کوتاه کیفی: پدر، پسر و رفقا! | جهان شخصی و فانتزی ظریف صحت جذابیتهای خاص خودش را دارد و باید با عینک متفاوتی به تماشای آثارش نشست. | فیلم از جهات مختلف نسبت به دو اثر سینمایی قبلی کارگردان دچار افت شدهاست. | فضای خلوتگونه و منفعلانه اثر در کنار شوخیهای موقعیتی و لحظهای آن با درونمایۀ پذیرش پوچی دنیا و دمغنیمتی، سازگار است. | فاز فیلم هم نول بود! جمعبندی نهایی: خارج از دایرهٔ فیلم فاخر و ارزشمند#️⃣ #تماشانگاشت #فیلم #سینما #سینمای_ایران #جشنواره_فیلم_فجر #فجر44 #نقد_فیلم #نگاشتگاه #نگاشتگاه
نگاشتگاه | نگاشتههایی پیرامون فرهنگ و ارتباطات و هنر | @negashtgah۱ در جستجوی فیلم فاخر! چهلوچهارمین دوره از جشنوارۀ ملی فیلم فجر هم با همۀ فراز و فرودها و حواشیاش به پایان رسید. در این دوره از جشنواره تلاش کردم مبتنیبر «چهارچوب سیاستی تشخیص فیلم فاخر و ارزشمند»، برخی از فیلمها را بررسی و ارزیابی کنم. این تلاش موجب شد که هم با دقت بیشتر و رویکرد مشخصتری به تماشای فیلمها بنشینم و هم خود این چهارچوب را تاحدی محک بزنم. از ۳۳ فیلم سینمایی حاضر در جشنواره توانستم ۱۴ اثر (حدود ۴۰ درصد) را تماشا کنم و براساس مؤلفههای چهارچوب یادشده، آنها را نقد و ارزیابی و نمرهدهی کنم. هیچیک از این موارد بهعنوان «مصداق فیلم فاخر و ارزشمند» تشخیص داده نشدند، ۴ فیلم («قایقسواری در تهران»، «جانشین»، «حاشیه» و «اردوبهشت») به معیارهای فیلم فاخر و ارزشمند نزدیک شده بودند و بقیۀ آثار خارج از این دایره قرار داشتند. بااینحال، با جمعبندی امتیازهایی که به این ۱۴ فیلم دادم، میتوانم آنها را به ترتیب زیر رتبهبندی کنم. برای رتبهبندی فیلمهایی که مجموع امتیاز یکسانی دارند، ارزیابی کیفی و سلیقۀ شخصی را دخالت دادهام: قایقسواری در تهران 🟡 حاشیه 🟡 اردوبهشت 🟡 جانشین 🟡 زندهشور جهان مبهم هاتف نگهبانان خورشید آرامبخش استخر بیلبورد خیابان جمهوری کافه سلطان رقص باد غبار میمون با توجه به نقدها و بازخوردهای شنیده و خوانده، مشتاق یا کنجکاوم که آثار زیر از جشنوارۀ امسال را در اکران عمومی تماشا کنم:- اسکورت- خواب- سرزمین فرشتهها- غوطهور- قمارباز- کوچ- نیمشب- مولا همچنین تلاش میکنم از این به بعد، برخی از آثار قدیم و جدید سینمای ایران را که به تماشا مینشینم، مبتنیبر همین چهارچوب بررسی و نقد و ارزیابی کنم. باشد که فاخرها یافت شوند!#️⃣ #تماشانگاشت #فیلم #سینما #سینمای_ایران #جشنواره_فیلم_فجر #فجر44 #فیلم_فاخر #فیلم_ارزشمند #فیلم_خوب #نگاشتگاه #نگاشتگاه
نگاشتگاه | نگاشتههایی پیرامون فرهنگ و ارتباطات و هنر | @negashtgah۶۱
چو به دوست عهد بندد ز میان پاکبازان
چو علی که میتواند که بهسر برد وفا را
#رهبر_شهید
۴بازارسال شده از
جایگاه رهبری؛ روح حیاتبخش ویژند ملی جمهوری اسلامی ایران محمدامین قاسمی پیربلوطی، کارشناس گروه فرهنگ عمومی، هنر و صنایع خلاق مرکز پژوهشهای مجلس در جهان امروز، رهبران سیاسی از مهمترین سفیران هویتی ملتها به شمار میآیند. بهگونهای که گفتار، رفتار و کنشگری یک رهبر در رویارویی با بحرانها، بهطور مستقیم بر ادراک جهانیان از آن کشور اثر گذاشته و سرمایه نمادین ملت را در افکار عمومی جهان شکل میدهد. در واقع، برای ناظران بیرونی ناآشنایی که از دور به کشوری مینگرند، رهبر سیاسی همچون نقطهای برجسته در افق شناختی آن کشور ظاهر میشود و تا زمانی که به عمق آن جامعه راه نیابند، دیگر مؤلفهها و عناصر ادراکساز در فضای -اغلب- مهآلود برخاسته از میانجیهای رسانهای قرار میگیرند. این جایگاه در جمهوری اسلامی ایران از ژرفایی بینظیر برخوردار است. رهبری در ایران، صرفاً همسنگ الگوی رایج رهبری سیاسی در دیگر کشورها نیست، بلکه بهواسطه پیوند ساختاری و معنایی با انقلاب اسلامی و هویت تاریخی-دینی جامعه ایرانی، به محور انسجامبخش و همگراساز مردم، انقلاب و حاکمیت سیاسی تبدیل شدهاست. این نقش با مفهوم دینی «ولایت فقیه» عمق بیشتری مییابد و رهبری را از سطح مدیریت کلان سیاسی به مرجعیت همهجانبه معنوی، تربیتی، ارزشی، هنجاری، اخلاقی و راهبردی ارتقا میدهد. چنین جایگاهی، ویژند (برند) ملی جمهوری اسلامی ایران را در سطحی گستردهتر به تمایز و پویایی رهنمون میکند؛ عنصری حیاتبخش و معناساز که هم حافظ تداوم روایت انقلاب اسلامی است و هم به تصویر بیرونی ایران مقاوم و ارزشمحور شکل میدهد. آغاز جنگ رمضان و شهادت رهبر معظم انقلاب، آیتالله العظمی سیدعلی خامنهای، در حملات رژیم صهیونیستی و امریکا در ۹ اسفندماه ۱۴۰۴، این ژرفا را به جهانیان نمایاند. شهادت ایشان در راه آرمانهای انقلاب و پاسداری از میهن اسلامی، مفهوم «رهبر شهید» را در اذهان عمومی تداعی کرد؛ رهبری که نه یک مدیر پشتمیزنشین و منقطع از میدان، بلکه پیشتاز صحنههای خطر و نماد نهایی ایستادگی در برابر ظلم بود. این شهادت، ویژند ملی جمهوری اسلامی ایران را بهمثابه کشوری که رهبرانش در راه آرمانهای متعالی تا پای جان ایستادگی میکنند، ماندگار ساخت. اکنون در آغاز مرحله جدیدی از حیات سیاسی کشور، انتخاب رهبر سوم انقلاب اسلامی ایران توسط مجلس خبرگان، نقطه عطفی در بازآفرینی و ارتقای ویژند ملی کشور ایران است. تداوم این جایگاه، وابسته به پشتوانه مستحکم هویتی در داخل است. حمایت یکپارچه ملی از رهبری جدید، سرمایه اجتماعی عظیمی را پدید میآورد که اعتماد به نفس ملی و تابآوری اجتماعی را در برابر چالشهای گوناگون بینالمللی تضمین میکند. این اتحاد و همگرایی، تصویر جهانی جمهوری اسلامی ایران را بهعنوان کشوری منسجم، پویا و شکستناپذیر تثبیت خواهد کرد. رهبری در جمهوری اسلامی ایران، عاملی حیاتبخش در ساخت ویژند ملی است؛ جایگاهی که با شهادتطلبی و پیوند عمیق با هویت دینی و ملی، نهتنها به انسجام داخلی قوت میبخشد، بلکه تصویری از اقتدار معنوی و پایمردی تاریخی را به جهانیان مخابره میکند. این تصویر همان گوهر ویژند ملی ایران است که در قامت رهبران شهیدش جاری است و در فردای پیش رو، با همگرایی ملی و سرمایه اجتماعی پدیدآمده، تداوم خواهد یافت.تحلیل فرهنگی جنگ در فرهنگیات جنگ @farhangiyatjang_rcmajlisبازارسال شده از
زایش ققنوس ویژند ملی ایران در میانۀ آتش نبرد محمدامین قاسمی پیربلوطی، کارشناس گروه فرهنگ عمومی، هنر و صنایع خلاق مرکز پژوهشهای مجلسدر چارچوبهای مرسوم روابط بینالملل، آوازه و ویژند (برند) ملی، رایحهای است که در دوران آرامش و ثبات به مشام جهانیان میرسد و از رهگذر دیپلماسی فرهنگی، رونق اقتصادی، هوشمندی حکمرانی، پویایی مردمی و جذابیت گردشگری، تصویری دلپذیر از یک کشور میسازد. اما تاریخ گاه قواعد خود را بازنویسی میکند. تقابل جمهوری اسلامی ایران با دو ابرقدرت نظامی جهان (ایالات متحده امریکا و رژیم صهیونیستی) در میدان منطقهای جنگ تحمیلی سوم، تناقضی شگفتانگیز را رقم زدهاست. اگرچه ماهیت جنگ با ویرانگری همدست است، «جنگ رمضان» بهمثابه یک نقطۀ عطف تاریخی، به بستری سازنده برای بازآفرینی و ارتقای ویژند ملی ایران بدل گردیده است. جنگی که با ایجاد یک گسست ناگهانی در جریان غالب روایتهای بینالمللی، آشکارکنندۀ واقعیتها و فعالساز ظرفیتهایی شدهاست که پیشتر در پس غبار غفلت و خودتحقیری یا زیرسایۀ جنگ شناختی و کلیشههای رسانهای، از ادراک جهانی و حتی بخشی از افکار عمومی داخلی پنهان مانده بودند.در شرایطی که برنامههای پیچیده و پویشهای پرهزینه برای ویژندسازی ملی در دوران صلح و قرار، اغلب به نتایجی تدریجی و محدود دست مییابند، این نبرد پرالتهاب فرصتی بیبدیل فراهم آوردهاست که ارزش آن شاید از سالها برنامهریزی فراتر باشد. نزدیک به دو ماه است که نام کشور ایران نه بهعنوان یک موجودیت حاشیهای بلکه بهعنوان یک کنشگر محوری و تعیینکننده در صدر اخبار جهان جای گرفتهاست. تقابل مستقیم و پیروزمندانه با دو ابرقدرت نظامی جهان، تصویری از «اقتدار راهبردی»، «استقلال ملی» و «تزلزل ساختارهای سلطهگر غربی» به نمایش گذاشت. تسلط بر شریان حیاتی تنگۀ هرمز و اعمال اراده بر آن، این تصویر را از یک مفهوم انتزاعی به واقعیتی ملموس بدل کرد که پیامدهای آن در سراسر زنجیرۀ اقتصاد جهانی احساس شد.این رخداد تاریخی تنها به نمایشی از قدرت سخت خلاصه نمیشود بلکه مولد قدرت نرم ریشهداری نیز بودهاست. درحالیکه بمبارانها در مناطق شهری ادامه داشت، حضور یکپارچۀ مردم در خیابانهای سراسر کشور، تصویری از ملتی بیباک، منسجم و تابآور را به جهان مخابره کرد. این همبستگی ملی و اعتماد به نفس برآمده از آن، سرمایهای نمادین است که نشان میدهد قدرت ایران تنها به توان نظامیاش متکی نیست، بلکه در پیوندی زیستبنیان با اراده و اتحاد مردمانش ریشه دارد. از سوی دیگر، هدف قرارگرفتن زیرساختهای پیشرفته، مراکز علمی و فناوری و مواریث فرهنگی و تمدنی، بهطور ناخواسته به سستشدن انگارههای سوگیرانه و ابطال روایتهایی انجامید که ایران را کشوری ایستا و عقبمانده معرفی میکردند. این کشف و بازشناسی تلخ، افزونبر بازتابهای گستردۀ جهانی، در داخل نیز بسیاری را با دستاوردهای درخشان کشور در چند دهۀ اخیر آشنا ساخت و حسی مضاعف از عزت و افتخار ملی را برانگیخت.درنهایت، «جنگ رمضان» با تمام هزینهها و تهدیدهایش، ویژند ملی ایران را از بند تصورات فرسوده رهانید و آن را با مفاهیمی چون «مقاومت مدبرانه»، «شجاعت و اقتدار»، «غنای فرهنگی و تمدنی» و «انسجام و تابآوری مردمی» بازآرایی کرد. اینک و در فردای این نبرد تاریخساز، بزرگترین چالش و درعینحال فرصت نظام حکمرانی کشور، تثبیت و تعمیق هوشمندانۀ همین روایت مقتدرانهای است که در افق حافظۀ تاریخی جهانیان طلوع کردهاست؛ تصویر ملتی مبعوث که ققنوسوار در میانۀ آتش و خون و مشتهایی گرهکرده، از نو زاده شد.تحلیل فرهنگی جنگ در فرهنگیات جنگ @farhangiyatjang_rcmajlis
گزارش سیاستی «واکاوی پدیدۀ پویانماییهای لگویی در جنگ رمضان؛ الگوی سیاستی فعالسازی صنایع فرهنگی و خلاق در نبرد روایتها» منتشر شد! گروه فرهنگ عمومی، هنر و صنایع خلاقِ دفتر مطالعات فرهنگ و آموزشِ مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی تهیه و تدوین: محمدامین قاسمی پیربلوطی، حامد سهرابی دسترسی به فایل متن کامل گزارش#️⃣ #دانشنگاشت #پژوهش #گزارش_سیاستی #گزارش_راهبردی #گزارش_تقنینی #پویانمایی #پویانمایی_لگویی #جنگ_رمضان #نبرد_روایتها #تصویر_کشور #برندسازی_ملی #ایران #نگاشتگاه #نگاشتگاه
نگاشتگاه | نگاشتههایی پیرامون فرهنگ و ارتباطات و هنر | @negashtgah۱۶۲21508.pdf
۱.۷۵ مگابایت
فایل گزارش سیاستی «واکاوی پدیدۀ پویانماییهای لگویی در جنگ رمضان؛ الگوی سیاستی فعالسازی صنایع فرهنگی و خلاق در نبرد روایتها» انتشار: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی، ۲۲ اردیبهشتماه ۱۴۰۵، شماره مسلسل: ۲۱۵۰۸ تهیه و تدوین: محمدامین قاسمی پیربلوطی، حامد سهرابی چکیده:در عرصه نوین #جنگ_شناختی ناکارآمدی مدلهای رسانهای سنتی، خلئی راهبردی ایجاد کرده که پدیدههای نوظهوری همچون #پویانماییهای_لگویی توانسته آن را پر کند. این گزارش، با بررسی موردی ویژند #رسانه_انفجاری طی #جنگ_رمضان به این پرسش پاسخ میدهد که چگونه میتوان این «جرقه خلاق» را به یک «الگوی سیاستی پایدار» برای فعالسازی صنایع فرهنگی و خلاق در #نبرد_روایتها تبدیل کرد. پویانماییهای لگویی با دستیابی به بیش از ۴۵۵ میلیون بازدید جهانی (۶۰ درصد مخاطب غربی)، موفقیت خود را مدیون همافزایی «سبک بصری لگویی» و «تولید مبتنیبر هوش مصنوعی» هستند که به بهینهسازی ۳ متغیر «سرعت»، «کیفیت» و «هزینه» منجر شدهاست. قالب لگو با انتزاعیسازی خشونت، استفاده از طنز و بهرهگیری از نمادهای جهانی، سپرهای شناختی مخاطب را شکسته و «کپسولهای ادراکی» حاوی روایت راهبردی را از طریق همسویی الگوریتمی به قلب #مخاطب_هدف رساندهاست. واکنش غرب به این پدیده، از حذف و سانسور اولیه به پذیرش اثربخشی آن و سرانجام، ورود تیم سازنده به عرصه #دیپلماسی_رسانهای برای مدیریت فراروایت، تحول یافت. در نهایت، یک #الگوی_سیاستی مبتنیبر این پنج اصل پیشنهاد شدهاست:۱. «گذار از موضع دفاعی به کنشگری تهاجمی»،۲. «تقدم قالب بر محتوا» (استفاده از قالبهای آشنا و سرگرمکننده)،۳. «جودوی فرهنگی» (بهرهگیری از نمادهای فرهنگ جهانی برای انتقال روایت بومی)،۴. «توزیع توان تولید» (فعالسازی تیمهای کوچک و چابک) و ۵. «مدیریت فراداستان» (کنترل روایتهای پیرامونی پس از انتشار محتوا). این الگو، گذار به عملیاتهای فرهنگی #چابک را ترسیم کرده و بر ضرورت اتخاذ راهبردهای دفاعی (نظیر #رصد زودهنگام روایی، #سواد_رسانهای ، حفظ #اعتبار_حرفهای تولید) تأکید میکند.#️⃣ #دانشنگاشت #پژوهش #گزارش_سیاستی #گزارش_راهبردی #گزارش_تقنینی #پویانمایی #پویانمایی_لگویی #جنگ_رمضان #نبرد_روایتها #تصویر_کشور #برندسازی_ملی #ایران #نگاشتگاه #نگاشتگاه
نگاشتگاه | نگاشتههایی پیرامون فرهنگ و ارتباطات و هنر | @negashtgah۱۲۱۰بازارسال شده از
#دادهنما I واکاوی پدیده پویانمایی های لگویی در جنگ رمضان
در عرصه نوین «جنگ شناختی»، ناکارآمدی مدل های رسانه ای سنتی، خلئی راهبردی ایجاد کرده که پدیده های نوظهوری همچون «پویانمایی های لگویی» توانسته آن را پر کند. این گزارش، با بررسی موردی ویژند «رسانه انفجاری» طی «جنگ رمضان»، به این پرسش پاسخ می دهد که چگونه می توان این «جرقه خلاق» را به یک «الگوی سیاستی پایدار» برای فعال سازی صنایع فرهنگی و خلاق در نبرد روایت ها تبدیل کرد.پویانمایی های لگویی با دستیابی به بیش از ۴۵۵ میلیون بازدید جهانی (۶۰ درصد مخاطب غربی)، موفقیت خود را مدیون هم افزایی «سبک بصری لگویی» و «تولید مبتنی بر هوش مصنوعی» هستند که به بهینه سازی ۳ متغیر «سرعت»، «کیفیت» و «هزینه» منجر شده است. قالب لگو با انتزاعی سازی خشونت، استفاده از طنز و بهره گیری از نمادهای جهانی، سپرهای شناختی مخاطب را شکسته و «کپسول های ادراکی» حاوی روایت راهبردی را از طریق همسویی الگوریتمی به قلب مخاطب هدف رسانده است. واکنش غرب به این پدیده، از حذف و سانسور اولیه به پذیرش اثربخشی آن و سرانجام، ورود تیم سازنده به عرصه «دیپلماسی رسانه ای» برای مدیریت فراروایت، تحول یافت.در نهایت، یک الگوی سیاستی مبتنی بر این پنج اصل پیشنهاد شده است: «گذار از موضع دفاعی به کنشگری تهاجمی»، «تقدم قالب بر محتوا» (استفاده از قالب های آشنا و سرگرم کننده)، «جودوی فرهنگی» (بهره گیری از نمادهای فرهنگ جهانی برای انتقال روایت بومی)، «توزیع توان تولید» (فعال سازی تیم های کوچک و چابک) و «مدیریت فراداستان» (کنترل روایت های پیرامونی پس از انتشار محتوا). این الگو، گذار به عملیات های فرهنگی چابک را ترسیم کرده و بر ضرورت اتخاذ راهبردهای دفاعی (نظیر رصد زودهنگام روایی، سواد رسانه ای، حفظ اعتبار حرفه ای تولید) تأکید می کند.
دفتر مطالعات فرهنگی و آموزش
متن کامل گزارش
شماره مسلسل: ۲۱۵۰۸
پژوهانه | @rcmajles_ir
در عرصه نوین «جنگ شناختی»، ناکارآمدی مدل های رسانه ای سنتی، خلئی راهبردی ایجاد کرده که پدیده های نوظهوری همچون «پویانمایی های لگویی» توانسته آن را پر کند. این گزارش، با بررسی موردی ویژند «رسانه انفجاری» طی «جنگ رمضان»، به این پرسش پاسخ می دهد که چگونه می توان این «جرقه خلاق» را به یک «الگوی سیاستی پایدار» برای فعال سازی صنایع فرهنگی و خلاق در نبرد روایت ها تبدیل کرد.پویانمایی های لگویی با دستیابی به بیش از ۴۵۵ میلیون بازدید جهانی (۶۰ درصد مخاطب غربی)، موفقیت خود را مدیون هم افزایی «سبک بصری لگویی» و «تولید مبتنی بر هوش مصنوعی» هستند که به بهینه سازی ۳ متغیر «سرعت»، «کیفیت» و «هزینه» منجر شده است. قالب لگو با انتزاعی سازی خشونت، استفاده از طنز و بهره گیری از نمادهای جهانی، سپرهای شناختی مخاطب را شکسته و «کپسول های ادراکی» حاوی روایت راهبردی را از طریق همسویی الگوریتمی به قلب مخاطب هدف رسانده است. واکنش غرب به این پدیده، از حذف و سانسور اولیه به پذیرش اثربخشی آن و سرانجام، ورود تیم سازنده به عرصه «دیپلماسی رسانه ای» برای مدیریت فراروایت، تحول یافت.در نهایت، یک الگوی سیاستی مبتنی بر این پنج اصل پیشنهاد شده است: «گذار از موضع دفاعی به کنشگری تهاجمی»، «تقدم قالب بر محتوا» (استفاده از قالب های آشنا و سرگرم کننده)، «جودوی فرهنگی» (بهره گیری از نمادهای فرهنگ جهانی برای انتقال روایت بومی)، «توزیع توان تولید» (فعال سازی تیم های کوچک و چابک) و «مدیریت فراداستان» (کنترل روایت های پیرامونی پس از انتشار محتوا). این الگو، گذار به عملیات های فرهنگی چابک را ترسیم کرده و بر ضرورت اتخاذ راهبردهای دفاعی (نظیر رصد زودهنگام روایی، سواد رسانه ای، حفظ اعتبار حرفه ای تولید) تأکید می کند. دفتر مطالعات فرهنگی و آموزش متن کامل گزارششماره مسلسل: ۲۱۵۰۸
پژوهانه | @rcmajles_ir
کتاب «ورود به عرصۀ جهانی: کشورهای بالنده، راهبردهای قدرت نرم و ابررویدادهای ورزشی» نوشتۀ جاناتان گریکس، پل مایکل برانگن، دانا لی ترجمۀ احسان امینی باغبادرانی، محمدامین قاسمی پیربلوطی با مقدمۀ دکتر حسامالدین آشنا انتشارات دانشگاه امام صادق (ع) سال چاپ: ۱۴۰۱ معرفی کوتاه کتاب: در جهان کنونی، کشورها برای تثبیت جایگاه خود در معادلات منطقهای و جهانی، تنها به ابزارهای سخت #قدرت تکیه نمیکنند بلکه #قدرت_نرم به یکی از مؤثرترین میدانهای رقابت بدل شدهاست. #ابررویدادهای_ورزشی در سالهای اخیر به سکویی راهبردی برای قدرتهای نوظهور و کشورهای بالنده تبدیل شدهاند؛ آوردگاهی که میتواند روابط #فرهنگی، تعاملات #گردشگری ، #برندسازی_ملی ، کنشهای #دیپلماتیک و حتی تبادلات #تجاری را دگرگون سازد. کتاب «ورود به عرصه جهانی؛ کشورهای بالنده، راهبردهای قدرت نرم و ابررویدادهای ورزشی» با تمرکز بر این واقعیت، میکوشد به یک پرسش اساسی پاسخ دهد: چگونه میتوان میزبانِ بازیهای بزرگ و میهمانِ بازی بزرگان شد؟ نویسندگان با تکیه بر چهارچوبی نظری و پژوهشمحور، تجربۀ میزبانی بازیهای #المپیک و #جام_جهانی_فوتبال در #برزیل ، #روسیه ، #چین ، #آفریقای_جنوبی و #قطر را واکاوی کرده و نشان دادهاند که این کشورها چگونه از ابررویدادهای ورزشی برای ارتقای قدرت نرم و بهبود جایگاه خود در عرصۀ جهانی بهره گرفتهاند. با توجه به کمبود متون علمی روزآمد فارسی در حوزه پیوند قدرت نرم و سیاستهای ابررویدادهای ورزشی، ترجمه این اثر تلاشی است برای پرکردن خلأ موجود و فراهمکردن منبعی معتبر برای استادان، پژوهشگران و دستاندرکاران حوزههای #روابط_بینالملل ، #دیپلماسی_عمومی ، #مدیریت_ورزشی و #گردشگری . این کتاب نهتنها یک مطالعۀ نظری، بلکه راهنمایی تحلیلی برای درک جایگاه #ورزش در راهبردهای کلان #ملی است؛ اثری که میتواند چشماندازی تازه از نسبت میان ورزش، #هویت_ملی و ورود به عرصۀ جهانی پیش روی خواننده بگشاید. گزارشهای خبری نشست رونمایی از کتاب:خبرگزاری دانشجو | خبرگزاری ایبنا | خبرگزاری برنا شیوههای تهیۀ کتاب:نسخۀ چاپی: کتاب صادق | نمایشگاه مجازی کتاب | گیسوم | کتابسرای طهنسخۀ الکترونیکی: طاقچه#️⃣ #کتابنگاشت #دانشنگاشت #معرفی_کتاب #ورود_به_عرصه_جهانی #پژوهش #ترجمه #نگاشتگاه #نگاشتگاه
نگاشتگاه | نگاشتههایی پیرامون فرهنگ و ارتباطات و هنر | @negashtgah۵۴همزمان با برگزاری هفتمین نمایشگاه مجازی کتاب و در آستانۀ آغاز رویداد بزرگ جام جهانی فوتبال، تهیه و مطالعۀ کتاب «ورود به عرصه جهانی: کشورهای بالنده، راهبردهای قدرت نرم و ابررویدادهای ورزشی» پیشنهاد میشود! ۱۸