چشم همچشمی عاشقان
از نخستين نگاهِنخستين سحرگاهِ عالم
در نگاه هراسيدهیهر چه حوّا و آدم
از ميان همه ديدنیها و ناديدنیهاآنچه گفتند و ديدنداز شادی و غم
چشم توخوشترين رويداد جهان است
لحظهی چشم همچشمی عاشقان است!
شاعر حکیمِهمیشه برادرو برادر همیشهامعلیمحمد مؤدب
@Roonas@alimohammadmoaddab
از نخستين نگاهِنخستين سحرگاهِ عالم
در نگاه هراسيدهیهر چه حوّا و آدم
از ميان همه ديدنیها و ناديدنیهاآنچه گفتند و ديدنداز شادی و غم
چشم توخوشترين رويداد جهان است
لحظهی چشم همچشمی عاشقان است!
شاعر حکیمِهمیشه برادرو برادر همیشهامعلیمحمد مؤدب
@Roonas@alimohammadmoaddab
۱۰
شبیه چهرۀ اولیاء در نقاشیهای قهوهخانهایبه مناسبت روز خبرنگار و به یاد رفیقی سفرکرده
بعضیها را خدا خلق کرده برای دیده نشدن، گویا فقط خودش میخواهد آنها را ببیند و تازه وقتی نباشند جای خالیشان حس خواهد شد. «مصطفی لشکری» از آن آدمها بود. بودش از نمودش خیلی بیشتر بود. مخصوصاً در کار ما (روزنامهنگاری) که مبتنی بر سه ضلع «تولیدِ جمعیِ منظم» است چون خیلی از ما لااقل در یکی از این اضلاع میلنگیم بروز و ظهورمان در دیگر اضلاع بیشتر میشود. و کسی که جامعتر باشد معمولاً فدای جمع میشود و کارش دیده نمیشود.در «تولید» آدمی چندبُعدی بود. در دانشگاه امام حسین(ع) شیمی خوانده بود و سرِ علاقه به علوم انسانی و معارف اهلبیت در کارشناسیارشد «تاریخ اسلام» خواند. به زبان عربی مسلط بود و سالها پیش دورۀ 12ترمی «صدی الحیات» را تمام کرده بود. در حوزه بینالملل صاحب نظر بود و به جریانات سیاسی و فکری جهان اسلام مسلط. «خبر» را میشناخت، «یادداشت» مینوشت و «گفتگو»های خوبی میگرفت. از آن طرف گِلش و سرشتش فرهنگی بود و با خواهر و خانوادۀ محترمش اولین کتابخانه تخصصی کودک مستقل در کشور (به نام بچههای آسمان) را اداره میکردند. چنین آدمی تقریباً در همۀ سرویسهای روزنامه میتوانست کار کند، برای همین عصای دست مدیریت رسانه و آچارفرانسه تحریریه بود.در جهتگیری فکری و سیاسی آزاده بود و برای اعتقادش کار میکرد. در رسانههای ارگانی (مثل شهرآرا و قدس) به خاطر تغییرات سیاسی یا مدیریتی دورهای به مروز زمان سلیقههای مختلفی کنار هم کار میکنند. برای همین شاید دوستانی بودند که سلیقۀ فکری و سیاسی مثل من و او را نپسندند. اما او زلال و یکرنگ بود و قابل پیشبینی. رنگ عوض نمیکرد و حرف و عملش یکی بود و برای همین برای همۀ تحریریه شخصیتی محترم و قابل تحسین داشت.اما در کار جمعی و منظم که به «مدیریت رسانه» برمیگردد مصطفی کاردرستِ درستکار بود. بعضیها بهراحتی هر کاری را قبول میکنند و بعد هم خرابش میکنند اما او خیلی سخت قبولِ مسئولیت میکرد و اگر قبول میکرد درست انجامش میداد. خیالت راحت بود کاری که برعهده میگرفت ریختوریز نداشت.روزی که در تحریریه نبود جای خالیاش احساس میشد و به چند نفر فشار میآمد و تازه میفهمیدی این مرد به اندازه چند نفر کار میکرده است. در کار تیمی «ستون» بودن یعنی این. ستونها معمولاً مانع فرض میشوند اما اگر نباشند سقفها فرو میریزند. به موقع بود و میدانست روزنامه نگاری یعنی مثل ساعت کارکردن. در کار تیمی نظم را میشناخت و به تیم نظم میداد و البته تقوایش منظمش کرده بود. «مصطفی لشکری» در شهرآرا و قدس تکیهگاهی مهم بود. در برابر شلختگی و بینظمی که آفت کار روزنامهنگاری است محکم بود ولی از کسی کینه نداشت و برای همین به مرور زمان به عنوان «آقاناظم تحریریه» مورد قبول و وثوق واقع میشد.حالا باید آرشیو شهرآرا و قدس را به دنبال مطالب او با اشک ورق بزنیم و با دیدن هر صفحه یاد خاطرهای بیفتیم. هیچ وقت فکر نمیکردم روزی بخواهم در غم مثل اویی بنویسم. حیف شد! زود بود! به تکپسر بودنش که فکر میکنی دلت آتش میگیرد... به دختردار بودنش هم... به مرتبپوشی و خوش سیماییاش هم... بارها به شوخی به او گفته بودم تو شبیه چهرۀ اولیاء در نقاشیهای قهوهخانهای تعزیه امام حسینی...از همه مهمتر او خادم بارگاه رضوی بود و خوشا به سعادتش که بین دو زیارت (زیارت امام حسین(ع) و امام رضا(ع)) از این دنیای فانی رفت و آسمانی شد. ماه گذشته، صبح زودِ جمعهای که برای زیارت قبر مادرم به بهشترضا میرفتیم ماشین داشت از محل تصادفی که یک سال پیش منجر به فوت او شد (زیر پل عابرپیادۀ میدان شهید گمنام به سمت پنجراه) عبور میکرد و قلب من به تپش افتاده بود. به پل که نزدیک شدیم روی تابلویی که به پل نصب شده بود این حدیث دلم را آرام کرد و اشکم را جاری: «اى پسر شبيب! اگر میخواهى بر غمی گريه كنى، بر حسين(ع) گریه كن... »و در ادامه این حدیث رضوی آمده است: «اگر دوست دارى پاک و بدون گناه به ملاقات خدا بروى، به زيارت حسین برو.»حرف های ما هنوز ناتمام ...تا نگاه میکنی:وقت رفتن استباز هم همان حکایت همیشگی!پیش از آنکه باخبر شویلحظۀ عزیمت تو ناگزیر می شودآی ...ای دریغ و حسرت همیشگی!ناگهانچقدر زوددیر میشود!
پینوشت: مصطفی در سحرگاه ۷ شهریور ۱۴۰۳ در مسیر بازگشت از زیارت اربعین دعوت حق را لبیک گفت و آسمانی شد.
@Roonas
بعضیها را خدا خلق کرده برای دیده نشدن، گویا فقط خودش میخواهد آنها را ببیند و تازه وقتی نباشند جای خالیشان حس خواهد شد. «مصطفی لشکری» از آن آدمها بود. بودش از نمودش خیلی بیشتر بود. مخصوصاً در کار ما (روزنامهنگاری) که مبتنی بر سه ضلع «تولیدِ جمعیِ منظم» است چون خیلی از ما لااقل در یکی از این اضلاع میلنگیم بروز و ظهورمان در دیگر اضلاع بیشتر میشود. و کسی که جامعتر باشد معمولاً فدای جمع میشود و کارش دیده نمیشود.در «تولید» آدمی چندبُعدی بود. در دانشگاه امام حسین(ع) شیمی خوانده بود و سرِ علاقه به علوم انسانی و معارف اهلبیت در کارشناسیارشد «تاریخ اسلام» خواند. به زبان عربی مسلط بود و سالها پیش دورۀ 12ترمی «صدی الحیات» را تمام کرده بود. در حوزه بینالملل صاحب نظر بود و به جریانات سیاسی و فکری جهان اسلام مسلط. «خبر» را میشناخت، «یادداشت» مینوشت و «گفتگو»های خوبی میگرفت. از آن طرف گِلش و سرشتش فرهنگی بود و با خواهر و خانوادۀ محترمش اولین کتابخانه تخصصی کودک مستقل در کشور (به نام بچههای آسمان) را اداره میکردند. چنین آدمی تقریباً در همۀ سرویسهای روزنامه میتوانست کار کند، برای همین عصای دست مدیریت رسانه و آچارفرانسه تحریریه بود.در جهتگیری فکری و سیاسی آزاده بود و برای اعتقادش کار میکرد. در رسانههای ارگانی (مثل شهرآرا و قدس) به خاطر تغییرات سیاسی یا مدیریتی دورهای به مروز زمان سلیقههای مختلفی کنار هم کار میکنند. برای همین شاید دوستانی بودند که سلیقۀ فکری و سیاسی مثل من و او را نپسندند. اما او زلال و یکرنگ بود و قابل پیشبینی. رنگ عوض نمیکرد و حرف و عملش یکی بود و برای همین برای همۀ تحریریه شخصیتی محترم و قابل تحسین داشت.اما در کار جمعی و منظم که به «مدیریت رسانه» برمیگردد مصطفی کاردرستِ درستکار بود. بعضیها بهراحتی هر کاری را قبول میکنند و بعد هم خرابش میکنند اما او خیلی سخت قبولِ مسئولیت میکرد و اگر قبول میکرد درست انجامش میداد. خیالت راحت بود کاری که برعهده میگرفت ریختوریز نداشت.روزی که در تحریریه نبود جای خالیاش احساس میشد و به چند نفر فشار میآمد و تازه میفهمیدی این مرد به اندازه چند نفر کار میکرده است. در کار تیمی «ستون» بودن یعنی این. ستونها معمولاً مانع فرض میشوند اما اگر نباشند سقفها فرو میریزند. به موقع بود و میدانست روزنامه نگاری یعنی مثل ساعت کارکردن. در کار تیمی نظم را میشناخت و به تیم نظم میداد و البته تقوایش منظمش کرده بود. «مصطفی لشکری» در شهرآرا و قدس تکیهگاهی مهم بود. در برابر شلختگی و بینظمی که آفت کار روزنامهنگاری است محکم بود ولی از کسی کینه نداشت و برای همین به مرور زمان به عنوان «آقاناظم تحریریه» مورد قبول و وثوق واقع میشد.حالا باید آرشیو شهرآرا و قدس را به دنبال مطالب او با اشک ورق بزنیم و با دیدن هر صفحه یاد خاطرهای بیفتیم. هیچ وقت فکر نمیکردم روزی بخواهم در غم مثل اویی بنویسم. حیف شد! زود بود! به تکپسر بودنش که فکر میکنی دلت آتش میگیرد... به دختردار بودنش هم... به مرتبپوشی و خوش سیماییاش هم... بارها به شوخی به او گفته بودم تو شبیه چهرۀ اولیاء در نقاشیهای قهوهخانهای تعزیه امام حسینی...از همه مهمتر او خادم بارگاه رضوی بود و خوشا به سعادتش که بین دو زیارت (زیارت امام حسین(ع) و امام رضا(ع)) از این دنیای فانی رفت و آسمانی شد. ماه گذشته، صبح زودِ جمعهای که برای زیارت قبر مادرم به بهشترضا میرفتیم ماشین داشت از محل تصادفی که یک سال پیش منجر به فوت او شد (زیر پل عابرپیادۀ میدان شهید گمنام به سمت پنجراه) عبور میکرد و قلب من به تپش افتاده بود. به پل که نزدیک شدیم روی تابلویی که به پل نصب شده بود این حدیث دلم را آرام کرد و اشکم را جاری: «اى پسر شبيب! اگر میخواهى بر غمی گريه كنى، بر حسين(ع) گریه كن... »و در ادامه این حدیث رضوی آمده است: «اگر دوست دارى پاک و بدون گناه به ملاقات خدا بروى، به زيارت حسین برو.»حرف های ما هنوز ناتمام ...تا نگاه میکنی:وقت رفتن استباز هم همان حکایت همیشگی!پیش از آنکه باخبر شویلحظۀ عزیمت تو ناگزیر می شودآی ...ای دریغ و حسرت همیشگی!ناگهانچقدر زوددیر میشود!
پینوشت: مصطفی در سحرگاه ۷ شهریور ۱۴۰۳ در مسیر بازگشت از زیارت اربعین دعوت حق را لبیک گفت و آسمانی شد.
@Roonas
۴۸۲۲بازارسال شده از روابط عمومی صداوسیمای خراسان رضوی
سرود جمهوری اسلامی ایران
نماهنگ جدیدی از سرود جمهوری اسلامی ایران که در هیئت لبیک مشهد مقدس اجرا شده، به همت صدا و سیمای خراسان رضوی تولید و روانه آنتن شده است.همکاری رسانه ای میان هیئات مذهبی استان با صداوسیما، یکی از اتفاقات مهم و موثر در دوره جدید تحولی مرکز استان است.
https://revayatha.ir/s/c/1786092771059820690لینک با کیفیت نماهنگ سرود جمهوری اسلامی ایران
روابطعمومی صداوسیمای خراسان رضوی @rvabt https://B2n.ir/wx7864
نماهنگ جدیدی از سرود جمهوری اسلامی ایران که در هیئت لبیک مشهد مقدس اجرا شده، به همت صدا و سیمای خراسان رضوی تولید و روانه آنتن شده است.همکاری رسانه ای میان هیئات مذهبی استان با صداوسیما، یکی از اتفاقات مهم و موثر در دوره جدید تحولی مرکز استان است.
https://revayatha.ir/s/c/1786092771059820690لینک با کیفیت نماهنگ سرود جمهوری اسلامی ایران
روابطعمومی صداوسیمای خراسان رضوی @rvabt https://B2n.ir/wx7864
معرفی یک «کتاب کودک» سیاسی!لباس جدید پادشاهدر حاشیه پیمان دفاعی عربستان با پاکستان و ترکیه
- دنیا گرگتر از این حرفهاست. کودکانتان را گوسفند بار نیاورید. عادل فردوسیپورها دروغ میگویند، همه چیز سیاسی است حتی فوتبال. دلیل: جام جهانی گذشته. بنابراین در انتخاب کتاب برای کودک و نوجوانتان، به خاطر خدا، مردم و یا لااقل خودش هم که شده سعی کنید به تم سیاسی کتاب هم توجه کنید و او را سیاستفهم بار بیاورید. - «لباس جدید پادشاه» داستان کوتاهی اثر نویسندهٔ دانمارکی هانس کریستین آندرسن است و برای نخستین بار در تاریخ ۷ آوریل ۱۸۳۷ در کپنهاگ منتشر شد. این قصه به بیش از ۱۰۰ زبان دنیا ترجمه شده و عبارت طلایی «پادشاه لخت است» به مثالی رایج در زبانهای گوناگون تبدیل شده است.- اما اصل این داستان حدود ۲۵۰ سال پیش از آندرسن (تقریبا ۵۰۰ سال پیش از زمان ما) در حکایت بیستوچهارم موش و گربه، اثر بهاءالدین محمد عاملی مشهور به «شیخ بهایی» آمده است.- داستان دربارهٔ دو خیاط شیاد است که به امپراتوری قول یک لباس جادویی جدید را میدهند که فقط برای افراد دانا و شایسته (در نسخ قدیمیتر حلالزاده) قابل دیدن است. پادشاه که مشتاق لباسهای خاص بود، آنها را استخدام کرد.- این دو مرد شروع به کار کردند اما هیچ پارچهای در کار نبود و آنها تظاهر به بافتن میکردند. وزیران و درباریان، هر یک به نوبت برای بازدید میآمدند، اما چون چیزی نمیدیدند و نمیخواستند آن برچسب به آنها بچسبد، زیبایی لباس را تحسین میکردند.- در روز جشن، پادشاه در حالی که هیچ لباسی به تن نداشت، با غرور در خیابان راه افتاد و مردم نیز از ترس تهمت ناروا، شروع به تحسین لباس خیالی او کردند.- تا اینکه کودکی فریاد زد: «پادشاه لخت است!» ناگهان سکوت جمعیت شکست و همه فهمیدند که فریب خوردهاند.
پینوشت: دو خیاط کارکشته و پادشاه جوان در عکس مشهودند، اما چیزی که در عکس دیده نمیشود کودکان رجزخوان خیابانهای صنعا هستند که فریاد «پادشاه لباس ندارد»شان همزمان تا مسجدالحرام و مسجدالاقصی رسیده و پیچیده است.
روزنوشتههای امیر سعادتی @Roonas
- دنیا گرگتر از این حرفهاست. کودکانتان را گوسفند بار نیاورید. عادل فردوسیپورها دروغ میگویند، همه چیز سیاسی است حتی فوتبال. دلیل: جام جهانی گذشته. بنابراین در انتخاب کتاب برای کودک و نوجوانتان، به خاطر خدا، مردم و یا لااقل خودش هم که شده سعی کنید به تم سیاسی کتاب هم توجه کنید و او را سیاستفهم بار بیاورید. - «لباس جدید پادشاه» داستان کوتاهی اثر نویسندهٔ دانمارکی هانس کریستین آندرسن است و برای نخستین بار در تاریخ ۷ آوریل ۱۸۳۷ در کپنهاگ منتشر شد. این قصه به بیش از ۱۰۰ زبان دنیا ترجمه شده و عبارت طلایی «پادشاه لخت است» به مثالی رایج در زبانهای گوناگون تبدیل شده است.- اما اصل این داستان حدود ۲۵۰ سال پیش از آندرسن (تقریبا ۵۰۰ سال پیش از زمان ما) در حکایت بیستوچهارم موش و گربه، اثر بهاءالدین محمد عاملی مشهور به «شیخ بهایی» آمده است.- داستان دربارهٔ دو خیاط شیاد است که به امپراتوری قول یک لباس جادویی جدید را میدهند که فقط برای افراد دانا و شایسته (در نسخ قدیمیتر حلالزاده) قابل دیدن است. پادشاه که مشتاق لباسهای خاص بود، آنها را استخدام کرد.- این دو مرد شروع به کار کردند اما هیچ پارچهای در کار نبود و آنها تظاهر به بافتن میکردند. وزیران و درباریان، هر یک به نوبت برای بازدید میآمدند، اما چون چیزی نمیدیدند و نمیخواستند آن برچسب به آنها بچسبد، زیبایی لباس را تحسین میکردند.- در روز جشن، پادشاه در حالی که هیچ لباسی به تن نداشت، با غرور در خیابان راه افتاد و مردم نیز از ترس تهمت ناروا، شروع به تحسین لباس خیالی او کردند.- تا اینکه کودکی فریاد زد: «پادشاه لخت است!» ناگهان سکوت جمعیت شکست و همه فهمیدند که فریب خوردهاند.
پینوشت: دو خیاط کارکشته و پادشاه جوان در عکس مشهودند، اما چیزی که در عکس دیده نمیشود کودکان رجزخوان خیابانهای صنعا هستند که فریاد «پادشاه لباس ندارد»شان همزمان تا مسجدالحرام و مسجدالاقصی رسیده و پیچیده است.
روزنوشتههای امیر سعادتی @Roonas
۲۳۱۱بازارسال شده از نوسان
خطاب به آن رویکردی که میگوید وظیفه حکومت اسلامی امر و نهی نیست و از نهجالبلاغه هم سند! می آورد رهبر شهید انقلاب : آنچه در مقابل چشم مردم است، در محیط جامعه است، حکومت اسلامی -مثل حکومت امیرالمؤمنین، مثل حکومت پیغمبر- وظیفه دارد در مقابل آن بایستدامام در مقابل یک منکر واضحی که بهوسیلهی پهلوی و دنبالههای پهلوی در کشور به وجود آمده بود، مثل کوه ایستاد، گفت باید حجاب وجود داشته باشد. در مقابل همهی منکرات، امام همینجور محکم ایستاد
آن کاری که در ملأ انجام میگیرد، در خیابان انجام میگیرد، یک کار عمومی است، یک کار اجتماعی است، یک تعلیم عمومی است؛ این [خطا]، برای حکومتی که به نام اسلام بر سرِ کار آمده است تکلیف ایجاد میکند. حرام کوچک و بزرگ ندارد؛ آنچه حرام شرعی است نبایستی بهصورت آشکار در کشور انجام بگیرد. حالا یک نفر یک غلطی برای خودش میکند، [به] کنار، آن بین خودش و خدا است؛ امّا آنچه در مقابل چشم مردم است، در محیط جامعه است، حکومت اسلامی -مثل حکومت امیرالمؤمنین، مثل حکومت پیغمبر- وظیفه دارد در مقابل آن بایستد. این منطقی که میگوید «آقا شما اجازه بدهید مردم خودشان انتخاب بکنند»، خب در مورد شرابفروشی هم هست؛ شراب را هم آزاد کنیم در کشور، هر کسی خودش دلش میخواهد بخورد، هر کس نمیخواهد نخورد! این حرف شد؟ در مورد همهی گناهان بزرگ اجتماعی، این حرف وجود دارد؛ این حرف شد؟ شارع مقدّس بر حکومت اسلامی تکلیف کرده است که مانع از رواج حرام الهی در جامعه بشود؛ حکومت اسلامی موظّف است در مقابل حرام بایستد، در مقابل گناه بایستد
یک محسن عزیزآقامحسن و فهم جنگ وجودی
شاید مهمترین مسئله برای سنجش عیار یک مسئول رده بالای سیاسی و امنیتی در این روزهای ایران عزیز ما، درجه و میزان فهم او از جنگ کنونی باشد.اگر حب و بغضهای معمول و سوءظنها را کنار بگذاریم، میتوان گفت در میان مسئولین «جمهوریگرای اسلامباور ایراندوست»، فارغ از جناحبندیها و قبیلهگراییهای سیاسی لااقل دو نگاه به جنگی که در آن هستیم، داریم:- عدهای آن را «وجودی» میدانند- و عدهای با همه سختیها و فشارهای وارد آمده بر خودشان و ملت ایران هنوز آن را وجودی نمیدانند آقامحسن در یکیدو سال اخیر با پوشیدن لباس رزم و نگارش نامه به رهبر شهیدمان برای بازگشت یادگاران و پیشکسوتان دفاع مقدس به عرصههای نبرد و پس از آن پیشبینیهای درست و مواضع تهاجمی و روبهجلو، نشان داده است فهم عمیقی از جنگ وجودی حال حاضر دارد.برخی از روزنامهها خبر مهم دبیری او بر شعام را ندیدند! البته محبوبیت و عزّت دست خداست نه دست روزنامههای زنجیرهای اصلاحطلب و نواصولگرا و چه و چه... محسن رضایی بقیه السیف دفاع مقدس و فرمانده خیل شهدای بزرگ ماست وگرچه مانند ماههای آخر حیات شهید علی لاریجانی حالوهوای شهادت دارد اما از خدا میخواهیم او را برای ما نگه دارد، تا با او فتح قدس را ببینیم و بعد به آرزوی شهادت برسیم.دو پست بعدی به قلم رضا طراوت، در اهمیت انتخاب او به دبیری شعام خواندنی است.
@Roonas
شاید مهمترین مسئله برای سنجش عیار یک مسئول رده بالای سیاسی و امنیتی در این روزهای ایران عزیز ما، درجه و میزان فهم او از جنگ کنونی باشد.اگر حب و بغضهای معمول و سوءظنها را کنار بگذاریم، میتوان گفت در میان مسئولین «جمهوریگرای اسلامباور ایراندوست»، فارغ از جناحبندیها و قبیلهگراییهای سیاسی لااقل دو نگاه به جنگی که در آن هستیم، داریم:- عدهای آن را «وجودی» میدانند- و عدهای با همه سختیها و فشارهای وارد آمده بر خودشان و ملت ایران هنوز آن را وجودی نمیدانند آقامحسن در یکیدو سال اخیر با پوشیدن لباس رزم و نگارش نامه به رهبر شهیدمان برای بازگشت یادگاران و پیشکسوتان دفاع مقدس به عرصههای نبرد و پس از آن پیشبینیهای درست و مواضع تهاجمی و روبهجلو، نشان داده است فهم عمیقی از جنگ وجودی حال حاضر دارد.برخی از روزنامهها خبر مهم دبیری او بر شعام را ندیدند! البته محبوبیت و عزّت دست خداست نه دست روزنامههای زنجیرهای اصلاحطلب و نواصولگرا و چه و چه... محسن رضایی بقیه السیف دفاع مقدس و فرمانده خیل شهدای بزرگ ماست وگرچه مانند ماههای آخر حیات شهید علی لاریجانی حالوهوای شهادت دارد اما از خدا میخواهیم او را برای ما نگه دارد، تا با او فتح قدس را ببینیم و بعد به آرزوی شهادت برسیم.دو پست بعدی به قلم رضا طراوت، در اهمیت انتخاب او به دبیری شعام خواندنی است.
@Roonas
۱۷بازارسال شده از آیات جهاد
اصحاب آخرالزمانی پیامبربه راستی که امیر هیچکس از زیردستانتان از شما نمیترسید؛ چرا که که اصحاب پیامبر رُحَماءُ بَینَهُم هستند.و البته تمامی جبهه کفر ترسی شدید از شما داشتند که مصداق عینی أَشِدّاءُ عَلَی الکُفّار بودید!رحمت بر شهدایی که آیه آخر سوره فتح را با زندگی و مرگشان برایمان تفسیر کردند: مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِۚ وَالَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيْنَهُمْۖ ...محمد، كه پيامبر خداست و همراهانش با كافران سرسختند و با يكديگر مهربان... پ.ن. اگر تمام آیه را با حوصله بخوانید در روز شهادت پیامبر حظی وافر نصیبتان خواهد شد!«آیات جهاد»مروری بر آیات قرآن متناسب با این روزها
شناسه:https://ble.ir/jihad_quran