ن
۶ جوهر ایران؛ از هضم مغول تا ایستادگی در برابر آمریکا فقراتی از یادداشت جدید دکتر رضا داوری اردکانی
ایران در جغرافیا و سیاست کشوری در عداد کشورهای دیگر است اما عظمتی دارد که نظیرش را کمتر میتوان یافت. ایران چیزی بیش از یک کشور است. ایران تاریخی بزرگ است و او جوهری در درون دارد که آن را از بلاهای هولناک و فتنههای روزگار حفظ میکند. چنانکه در طی تاریخ چند هزارسالهاش مصیبت و بلا و شکست و حتی دورانهای ابتلا به بیخردی کم نداشته اما هر بار از آتش فتنه سرفراز بیرون آمده است. خدا کند که این بار هم چنین باشد. بزرگ دانستن ایران یک دعوی احساساتی نیست، گواهی تاریخ است. مغولها به قصد کشورگشایی و تصرف سرزمین به ایران هجوم نیاوردند بلکه آمدند بکشند و ویران و نابود کنند، اما چندان دیر نپایید که گویی از مغولبودن منصرف شدند و دیگر مغول نبودند. ایران عنصر مغولی در وجودشان را نابود کرد و آنها را در خدمت خود گرفت. حادثه مهمی که به آن توجه نشده است پدید آمدن زبان فارسی در زمانی است که مردم سرزمینهای اسلامی زبان قومی را رها میکردند و زبان عربی را میپذیرفتند در آن زمان ایران زبان سراسری نداشت و در ظاهر مستعد رو کردن به زبان عربی بود، به خصوص که اهل ادب و فرهنگ و دانش ایران زبان عربی آموخته و میآموختند و آن را گرامی میداشتند و قصدشان از قوام بخشیدن به زبان فارسی به هیچوجه مقابله و مخالفت با زبان عربی نبود. و مگر رودکی با مقام بزرگی که در تحکیم زبان فارسی دارد، استاد زبان و ادب عربی نبود. اما ایران به زبان فارسی نیاز داشت و میبایست زبان فارسی پدید آید تا یکی از دورانهای بزرگ تاریخش را با آن آغاز کند که بخش بزرگ و بینظیری از آثار شعر و هنر و دانش و فرهنگ جهان به آن تعلق دارد. جهان کنونی با همه دعویهایش جهان کینه و دشمنی و مجال غلبه زشتی و پلشتی بر زیبایی و پاکیزگی است. شاعران پاسداران زیبایی و پاکیزگیاند و اگر خورشید درخشان شعر هزارساله فارسی نبود، جهان افسردهتر و پربلاتر و نومیدتر بود. سخن این نیست که اگر فردوسی و حافظ نبودند جهان چیزی کم داشت، بلکه نمیدانیم اگر نبودند جهان به طور کلی و به خصوص جهان ما چه بود و چه صورتی داشت. درک و فهم وضع کنونی و آینده ایران دشوار است و گویی زبان، تسلیم شعار و کلمات احساساتی شده است. در شعر فارسی صد سال اخیر هم که ممتازترین صورت تفکر ایران و جلوهگاه درک و بینش ماست، آینده تیره و پر از هول و تشویش است و پیداست که در این شرایط چندان طرحی برای فردا نباشد. کشور ما موقع و مقام ژئوپلیتیک حساس و مهمی دارد. این وضع و موقع میتواند برای ما سودمند باشد یا موجب شود که قدرتهای جهانی از پیشرفت ایران جلوگیری کنند که مبادا با اعمال قدرت منافع آنها را به خطر اندازد. از حیث تاریخی هم سابقه خرد عملی چند هزارساله و خرد نظری ریشهدار دارد اما ایران مبتلی و دردمند است و طبیبانی که دردش را بشناسند کم و اندکند. معهذا با امید به لطف الهی و با شجاعت فرزندان دلاورش از بلای کنونی نیز پیروز و سرفراز بیرون خواهد آمد.
جوهر ایران؛ از هضم مغول تا ایستادگی در برابر آمریکا فقراتی از یادداشت جدید دکتر رضا داوری اردکانی ایران در جغرافیا و سیاست کشوری در عداد کشورهای دیگر است اما عظمتی دارد که نظیرش را کمتر میتوان یافت. ایران چیزی بیش از یک کشور است. ایران تاریخی بزرگ است و او جوهری در درون دارد که آن را از بلاهای هولناک و فتنههای روزگار حفظ میکند. چنانکه در طی تاریخ چند هزارسالهاش مصیبت و بلا و شکست و حتی دورانهای ابتلا به بیخردی کم نداشته اما هر بار از آتش فتنه سرفراز بیرون آمده است. خدا کند که این بار هم چنین باشد. بزرگ دانستن ایران یک دعوی احساساتی نیست، گواهی تاریخ است. مغولها به قصد کشورگشایی و تصرف سرزمین به ایران هجوم نیاوردند بلکه آمدند بکشند و ویران و نابود کنند، اما چندان دیر نپایید که گویی از مغولبودن منصرف شدند و دیگر مغول نبودند. ایران عنصر مغولی در وجودشان را نابود کرد و آنها را در خدمت خود گرفت. حادثه مهمی که به آن توجه نشده است پدید آمدن زبان فارسی در زمانی است که مردم سرزمینهای اسلامی زبان قومی را رها میکردند و زبان عربی را میپذیرفتند در آن زمان ایران زبان سراسری نداشت و در ظاهر مستعد رو کردن به زبان عربی بود، به خصوص که اهل ادب و فرهنگ و دانش ایران زبان عربی آموخته و میآموختند و آن را گرامی میداشتند و قصدشان از قوام بخشیدن به زبان فارسی به هیچوجه مقابله و مخالفت با زبان عربی نبود. و مگر رودکی با مقام بزرگی که در تحکیم زبان فارسی دارد، استاد زبان و ادب عربی نبود. اما ایران به زبان فارسی نیاز داشت و میبایست زبان فارسی پدید آید تا یکی از دورانهای بزرگ تاریخش را با آن آغاز کند که بخش بزرگ و بینظیری از آثار شعر و هنر و دانش و فرهنگ جهان به آن تعلق دارد. جهان کنونی با همه دعویهایش جهان کینه و دشمنی و مجال غلبه زشتی و پلشتی بر زیبایی و پاکیزگی است. شاعران پاسداران زیبایی و پاکیزگیاند و اگر خورشید درخشان شعر هزارساله فارسی نبود، جهان افسردهتر و پربلاتر و نومیدتر بود. سخن این نیست که اگر فردوسی و حافظ نبودند جهان چیزی کم داشت، بلکه نمیدانیم اگر نبودند جهان به طور کلی و به خصوص جهان ما چه بود و چه صورتی داشت. درک و فهم وضع کنونی و آینده ایران دشوار است و گویی زبان، تسلیم شعار و کلمات احساساتی شده است. در شعر فارسی صد سال اخیر هم که ممتازترین صورت تفکر ایران و جلوهگاه درک و بینش ماست، آینده تیره و پر از هول و تشویش است و پیداست که در این شرایط چندان طرحی برای فردا نباشد. کشور ما موقع و مقام ژئوپلیتیک حساس و مهمی دارد. این وضع و موقع میتواند برای ما سودمند باشد یا موجب شود که قدرتهای جهانی از پیشرفت ایران جلوگیری کنند که مبادا با اعمال قدرت منافع آنها را به خطر اندازد. از حیث تاریخی هم سابقه خرد عملی چند هزارساله و خرد نظری ریشهدار دارد اما ایران مبتلی و دردمند است و طبیبانی که دردش را بشناسند کم و اندکند. معهذا با امید به لطف الهی و با شجاعت فرزندان دلاورش از بلای کنونی نیز پیروز و سرفراز بیرون خواهد آمد.
۳بازارسال شده از
فهرست و شناسه برخی از نویسندگان و پژوهشگران حوزه فرهنگ، جامعه، سیاست و اقتصاد که آثار آنها در کانال اشارات منتشر شده است.در پیامرسان "بله"۱.وحید یامینپور https://ble.ir/yaminpour۲.سینا کلهر https://ble.ir/sinakallhor۳.سیداحسان خاندوزی https://ble.ir/khandoozi_se۴.سیدحسین شهرستانیhttps://ble.ir/parvayenaghd۵.مجتبی نامخواه https://ble.ir/tabagheh3_ir۶.فاطمه رایگانی https://ble.ir/edraakaat۷.محمد پورکیانی https://ble.ir/mpourkiani۸.میثم مهدیار https://ble.ir/hermes_ir۹.سجاد صفارهرندیhttps://ble.ir/sajjadsaffar۱۰.شهاب اسفندیاریhttps://ble.ir/Shahab_Esf۱۱.محسن دنیوی https://ble.ir/degaresh۱۲.محمدمهدی دادمانhttps://ble.ir/mahdidadman۱۳.مجتبی عرب https://ble.ir/nazare3۱۴.سیدمهدی ناظمیhttps://ble.ir/sayyedmahdinazemi۱۵.سحر دانشورhttps://ble.ir/emroznevesht۱۶.محمدمهدی تجریشی https://ble.ir/bayanolhoda۱۷.سیدعلی سیدانhttps://ble.ir/ali_seyyedan۱۸.علیرضا بلیغhttps://ble.ir/taqvayetafakkor به اشارات بپیوندید... @esharat_57بازارسال شده از
هایپرتروریسم؛ تروریسم فرهنگیبخش اول
سید مهدی ناظمی قره باغ
نگارنده، چنانچه پیش از این هم بارها گفته است، اصطلاح «تروریسم فرهنگی» را مدیون نویسندهای است به نام هلنا فین، در یادداشتی که حدوداً دو دهه پیش درباره توسعه وهابیت در جهان نگاشته است. این یادداشت سالها پیش از ظهور داعش و جنگ سوریه نگاشته شده بود و در آن، نگارنده به خوبی توضیح میدهد هر آن سرزمینی که آلسعود موفق به پیدا کردن جای پایی در آن شدند، اعم از خود شبه جزیره حجاز تا دوردستترین سرزمینهای اسلامی، به بهانه کمک به بازسازی، مساجد، سازههای باستانی و سنتیِ آن را تخریب کردند و آنها را با سازههای مدرن با سبک معماری یکسانسازی شده سعودی جایگزین کردند. این یکسانسازی فرهنگی، قبلاً در خود حجاز هم در همه ابعاد انجام شده بود. این کار سلفیهای وهابی بیشباهت با کار سلفیهای طالبان در نابود کردن مجسمه بودا در بابیان نبود. فین معتقد بود این رویکرد، چیزی جز بسط تروریسم فرهنگی نیست. یعنی به همان دلیلی که آل سعود نشانههای مذاهب مختلف دیگر را نابود میسازد یا وهابیت آنها را تکفیر میکند، اینجا هم با نابود کردن نشانههای متنوع فرهنگی جهان اسلام، هر گونه روایتسازی بدیل به غیر از روایت وهابی-سعودی از جهان اسلام کنار میرود. سازههای معماری، از مهمترین و موثقترین منابع برای روایت فرهنگ و تمدن گذشتهاند و تا زمانی که هستند امکان روایتهای نادرست انحرافی درباره جهان و تاریخ، دشوار میشود. تروریسم فرهنگی، همچنان که شخصیتهای متفاوت مذهبی را حذف میکند، کتابها را میسوزاند یا متن آنها را تغییر میدهد و مقبرهها را تخریب میکند. با بازسازی مساجد و سازههای مهم باستانی، حقیقت گذشته آدمی را پنهان میسازد تا راحتتر بتوان مسیر او را در بستری از تفاسیر یکجانبه دروغین بازتعریف کرد. البته اصطلاح تروریسم فرهنگی در فضای رسانهای فارسی زبان، امروز به معانی متنوعی استفاده میشود که طبعاً بسیاری از آن معانی ارتباط خاصی با معنای مدنظر این یادداشت ندارند. صرفاً یادآور میشویم که منظور از تروریسم فرهنگی، حمایت صریح تبلیغی از تروریسم نیست. حمایت رسانهای و ادبیات سازی به نفع تروریسم، از تبعات تروریسم فرهنگی است. منظور از تروریسم فرهنگی، شکل رادیکالی از تروریسم است که آن را هایپرتروریسم هم میتوانیم نام بگذاریم.هایپرتروریسم، «نابودسازی مطلق دیگری از راه تروریسم» است و چنانچه خواهیم گفت، رژیم صهیونیستی نماینده تام و تمام این تفکر است. همانطور که استاد داوری اردکانی توضیح دادهاند، به نظر میرسد جنگهای امروز، جنگهای آخرالزمانی، برخلاف عمده جنگهای بشر، جنگ برای پیروزی نیست، بلکه «جنگ برای معدوم سازی دیگری» است. به نظر میرسد، صرف نظر از اینکه با حربههای سنتی جنگ قبل از جهان مدرن، امکان نسل کشی و معدوم سازی سخت مینمود و وابستگی انسان به تکنولوژی هم در سطحی نبود که انسان با از دست دادن منابع تکنیک و انرژی دچار مرگ شود، از نظر رویکردی نیز، اکثر جنگها، به قصد غلبه بر طرف مقابل بوده است و نه به قصد نابودی او. اساساً اگر طرف مقابل نابود میشد، صحبت از طرف پیروز دشوار مینمود. به ویژه که میدانیم وجود دیگری، همواره مقوم وجود خود است. به خاطر دیگری است که تمایز و تفاوت خود، آشکار میگردد و در شکست او است که عزت و افتخار خود، اثبات میگردد. دیگری یکی از منابع حیات و قدرت خود قلمداد میشد.تمثیل خواجه و برده هگل هم بیارتباط با این امر نیست. در واقع در این تمثیل، دوگانه خواجه و برده، در یک بازی دیالکتیکی تعریف و جایگزین میگردند ولی این جایگزینی هویتی منجر به معدوم سازی نمیگردد. هیچ چیزی برای همیشه به کتم عدم نمیرود بلکه دچار تطور و گشت و ارتقا میشود. البته باید اضافه کرد که برخی از مفسران معتقدند همین فلسفه هگل از مهمترین نمودها و مقومهای مطلقاندیشی و اروپامحوری در جهان است. در فلسفه هگل، دیگری اساساً به مثابه متقابل -هر چند تقابل دیالکتیکی رو به سنتز و ارتقا- تعریف میگردد و انسان، جز به سمت اروپاییشدن و خودبنیاد بودن، مقصد دیگری ندارد. دیگری برای تقابل انسان هست یا برای تعامل با او؟ چه این تفسیر را از هگل بپذیریم و چه نه، مشخص است که تاریخ غربی، تاریخی است به شدت دیگریساز و خود را همواره در بستر تقابل و معاندت با دیگری میفهمد و این به ویژه در سیاست معاصر غربی امر عیانی است. این امر ریشه در مفهوم انسان غربی دارد، انسانی که گرگ انسان است و اصل را نه در وجه انسی که در وجه نسیانی خود میفهمد، انسان واژگونه آخرالزمانی.به نظر میرسد ظهور فلسفه میانفرهنگی در دوره معاصر، عکسالعملی بود برای ترغیب ساحت اندیشه و فرهنگ به مواجهه تعاملی با دیگری و ممارست در گفت و شنود فیمابین به جای مواجهه تقابلی و تداوم راه نفی دیگری.بازارسال شده از
هایپرتروریسم؛ تروریسم فرهنگیبخش دوم
داعش نیز در دورۀ قدرت خود، به بهانۀ مبارزه با شرک، تروریسم فرهنگی را بسیار بسط داد. داعش بسیاری از آثار باستانی سوریه را تخریب و سپس به صورت سازمان یافته آن را به قاچاقچیان آثار باستانی فروخت. داعش در روزهای پایانی قدرت خود در موصل، مسجد بزرگ این شهر را هم منفجر کرد. اما به هر حال داعش و وهابیت و مانند آن، محتمل است که به عنوان گروههای حاشیه تمدن مدرن قلمداد گردند. اگر چه این قول هم بیشتر از آنکه قوت داشته باشد، شهرت دارد. ولی هیچگاه نمیتوان سیاست تروریسم فرهنگی آمریکا و اسرائیل را به حاشیه تمدن مدرن منتسب کرد. این بار دربارۀ جریان اصلی این تمدن و رهبری نظام سرمایه داری صحبت میکنیم.همه ما ایرانیها به یاد می آوریم که قبل از حملۀ واکنشی ایران به پایگاه عین الاسد، ترامپ تهدید کرد که به ۵۲ نماد فرهنگی ایران حمله خواهد کرد و آنها را نابود خواهد ساخت. آن هم در شرایطی که تقریباً هیچ جنگی فیمابین دو طرف جریان ندارد. این تهدید چیست؟ تخریب نمادهای تاریخی و فرهنگی ایران، چه تهدیدی برای زمامداران کاخ سفید محسوب میشود؟ چرا اکنون و در جنگ رمضان، به صدها آثار باستانی ثبت شدۀ جهانی و بعضاً مشهور در کل دنیا، آسیبهای کلی و جزئی وارد شده است؟ آیا این همان سیاست اسرائیلی در نابودی آثار باستانی، مساجد، کلیساها و کنیسهها، مدارس، دانشگاهها و... در فلسطین و غزه نیست؟ آیا حملات گسترده آمریکایی-صهیونی به مدارس، دانشگاهها، مراکز فرهنگی و مذهبی، پارکها و... در ایران، چیزی غیر از تروریسم فرهنگی است؟ اگرچه باید یادآور شد که مهمتر از این جنایتها، جنایت بزرگتری است و آن سکوت بخش قابل توجهی از جهان غربی در برابر این معدوم سازی فرهنگی.تروریسم فرهنگی چیست؟ تروریسم فرهنگی، رادیکال شدن گرایش تقابلی و معاندت انسان است که تمنای محو و معدومیت هر امر متفاوتی را میکند. به تعبیر دیگر، سکونت در ساحل آرامش را زمانی ممکن میداند که هر نشانهای متعلق به دیگری، همچنین خود دیگری، معدوم شده باشد. تروریسم فرهنگی، اساساً نابودی را در صرف قتل عام و نسل کشی تعریف نمیکند. بلکه نابودسازی را در این میداند که تمامی نشانههای دلالت کننده بر دیگری نیز نابود شود. خواه چند فرد آزادیخواه در اروپا باشند یا رسانهای در لبنان یا کاریکاتوریستی فلسطینی یا فیلمسازی اردنی. اصلاً تاریخ اسرائیل، تاریخ ترور شخصیتهای فرهنگی و نابودسازی سازههای فرهنگی مقابل خود است. با افتخار اعلام کردن اینکه به زودی یک تمدن را برای همیشه از بین خواهیم برد، نشانگر یک رویکرد نوین در جهان امروز است.هیچگاه هیتلر و حتی استالین مبادرت به محو کامل نشانههای فرهنگی دشمنان خود نکردند. چیزی که باید در این میان گفت، این است که معاندت به نشانهها و شخصیتهای فرهنگی و تمدنی، در اصل هیچ ربطی به کشور تحت تخاصم ندارد، بلکه اصلاً معاندت با فرهنگ و تمدن است. این نوع از معاندت جدید، این هایپرتروریسم، رادیکالترین و مخربترین و متوحشترین شکل معاندتی است که در تاریخ بشر سراغ داریم.به یک تعبیر، اسرائیل اساساً نمیجنگد. اسرائیل ترور میکند و تظاهر او به جنگ، در واقع پوششی برای تروریسم است. اسرائیل سعی دارد با ترور کلیه منابع هویتی و تشخص و قدرت یک قوم، آن را در مسیر نابودی صریح یا نابودی ضمنی در بردگی صریح قرار دهد. بنابراین تروریسم برای اسرائیل یک ابزار نیست، تروریسم شاخصۀ اصلی مواجۀ اسرائیل با دیگری است. برعکس، تظاهر به جنگ برای او ابزاری است جهت بسط تروریسم. تجربۀ نشان داده است که اسرائیل بر خلاف ادعاهایی که در بوق و کرنا میکند، به ندرت میتواند بجنگد و لشکر خسته و هراسناک او، فقط زمین صاف شده با آخرین تکنولوژیهای نظامی آمریکایی را میتواند تصرف کند. همین تکنولوژی است که امروز به آمریکا و اسرائیل اجازه میدهد از هر راهی برای ایجاد رعب و وحشت در مردم غیرنظامی استفاده کند. چرا که این لشکر پر شاخ و برگ، توانایی جنگیدن در میدان رزم را ندارد و بنابراین ترجیح میدهد با حمله به کودکانی که پدرانشان در میدان جنگ هستند، با حمله به رزمندهای که یک شب را به منزل برگشته است تا نزد خانواده باشد، با حمله به سیاستمداری که هیچ عملکرد نظامی ندارد، با حمله به دانشمندان و اساتید دانشگاه، با حمله به هر کسی که میتواند روحیه یک قوم یا ملت را تضعیف کند، خصلت نابودگری خود را افشا و ضعف خود را در جنگیدن، پنهان سازد.هایپرتروریسم یعنی جایگزین کردن هنر جنگاوری و روحیۀ جنگاوری با ترور و روحیه وحشت آفرینی و وحشت پذیری. هایپرتروریسم همان تروریسم فرهنگی است زیرا هر دو یک مقصد دارند؛ نابودی مطلق دیگری و اجتناب از مواجهه با دیگری، نه تنها از سر تعامل، بلکه حتی مواجهه از سر تقابل.پژوهشگر و مدرس فلسفه
@pajoohemedia@pajoohemedia@pajoohemedia
انجمن علمی_دانشجویی مطالعات فرهنگی، پژوهشکده شهیدصدر، دانشگاه جامع امام حسین (ع) برگزار میکند:
سلسله نشستهای روایت حضور
نشست چهارم
محورهای نشست:
■ چه عواملی باعث میشود، افراد احساس کنند، هر شب باید حضور داشتهباشند؟
□ یک رویداد چطور در حافظهٔ تاریخی یک جامعه ماندگار میشود؟
■ خلق یک روایت قابل فهم و ملموس برای آیندگان، از چهطریقی ممکن است؟
️ مهمان: دکتر سید مهدی ناطمی، هیأت علمی پژوهشکده فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی
زمان: یکشنبه، بیستم اردیبهشت، ساعت ۱۰ در بستر اسکای روم
لینک جلسه: https://skyroom.online/ch/sadr/iran-room
#خانه_روایت #نشست
️ @khaneh_rav
سلسله نشستهای روایت حضورنشست چهارممحورهای نشست:
■ چه عواملی باعث میشود، افراد احساس کنند، هر شب باید حضور داشتهباشند؟
□ یک رویداد چطور در حافظهٔ تاریخی یک جامعه ماندگار میشود؟
■ خلق یک روایت قابل فهم و ملموس برای آیندگان، از چهطریقی ممکن است؟
️ مهمان: دکتر سید مهدی ناطمی، هیأت علمی پژوهشکده فرهنگ و هنر انقلاب اسلامی زمان: یکشنبه، بیستم اردیبهشت، ساعت ۱۰ در بستر اسکای روملینک جلسه: https://skyroom.online/ch/sadr/iran-room#خانه_روایت #نشست
️ @khaneh_rav۴اساتید، پژوهشگران و علاقه مندانی که مایل هستند در موضوع «ارتباط جنگ رمضان با آینده زندگی معنوی انسان» به صورت جهادی، همفکری و همکاری داشته باشند. به اینجانب اطلاع دهند: @smnazemi
۴برادرم، آیت عزیز، خجالت کشیدم تماس بگیرم و تسلیت بگویم.و هر چند کانال من خیلی بوی سخنان شخصی نمیدهد (و خیلی هم شخصی نیست این سخنم)، همینجا عرض میکنم.در برابر شما و خانواده بزرگتان احساس حقارت میکنم. حقارت بخاطر ابتلای بزرگ و سختی که حضرت حق جل و علا، شما را شایسته آزموده شدن در آن دید.چه شگفت دورانی و چه رنج آور حیاتی و چه سخت آزمونهایی...گویا در دلمان داغها نباید سرد گردند و سرچشمه اشکهایمان نباید خشک گردد و روحمان جز به تلاطم نباید آرام گیرد...باری، همه ما از زن و مرد در جهان واپسین باز گرد هم خواهیم آمد و انشاءالله ساکن مسکن رحمت الهی تا ابدیت خواهیم بود. برای آن روز از خداوند منان، رو سفیدی برای ما و شما و عنایت صبر جمیل را به شما و دردانه ها و نزدیکان و همه مایی که خواهری گرامی از دست دادیم، مسالت دارم.آمین.
۴بازارسال شده از
إنّا لله و إنّا إلیه راجعون با نهایت تأسف و تأثر، درگذشت بانوی اندیشمند و فرهیخته، سرکار خانم دکتر زکیه سادات طباطبایی را خدمت اهالی فرهنگ و اندیشه انقلاب اسلامی تسلیت عرض میکنیم. سرکار خانم دکتر طباطبایی که هم در دوران انتشار نشریه «سوره» با قلم توانای خویش به عنوان نویسنده و هم در قامت «مدیر گروه ادبیات و هنر مدرسه عالی علوم انسانی روزگار نو» در کنار ما بودند و زحمات و تلاشهای خالصانهای را متحمل شدند، عمر پربرکت خویش را وقف اعتلای اندیشه و هنر متعهد نمودند.از درگاه خداوند متعال طلب میکنیم که روح ایشان را که از فعالان دغدغهمند عرصه فکری و فرهنگی انقلاب اسلامی بودند، با روح امام شهید (رحمةالله علیه) و سایر شهدای والامقام جنگ رمضان محشور فرماید. این مصیبت دردناک را به برادر گرامی، جناب آقای آیت معروفی و سایر بازماندگان و بستگان محترم تسلیت عرض نموده و از پیشگاه پروردگار برایشان صبر جمیل و اجر جزیل طلب میکنیم. مؤسسه پگاه روزگار نو
دفتر هماندیشی اساتید دانشگاه میبد برگزار میکند: کارگاه دانشافزائی با موضوع: "جنگ رمضان و تولد ملتی دیگر" با حضور ارزشمند دکتر سیدمهدی ناظمی مدرس دانشگاه، پژوهشگر و مشاور سبک زندگی سازمان صدا و سیما زمان: دوشنبه ۴ خردادماه 1405 ساعت: ۱۹.۳۰ تا ۲۱ در بستر ادوب کانکت: http://vc.meybod.ac.ir/meeting-neshast با صدور گواهی لطفا با نام کاربری خود وارد شوید یا اگر به صورت مهمان، وارد خواهید شد، نام و نام خانوادگی کامل و نام دانشگاه خود را وارد نمایید. با تشکر