ص
اورانیوم؛ ضامن حاکمیت ملی یا گواهی بر واگذاری تدریجی آینده؟ گزارشهای اخیر مبنی بر پیشنهاد انتقال ذخایر اورانیوم ایران به خاک روسیه، فراتر از یک پیشنهاد دیپلماتیک ساده بوده و یک زنگ خطر برای حاکمیت ملی است. این مسئله را نباید با اطمینان و تحت عنوان همکاریهای راهبردی از کنار آن گذشت؛ چرا که در منطق سیاست جهانی هیچ اصل و سرمایهای بهطور رایگان جابهجا نمیشود.نخست؛ باید از این توهم خطرناک رها شویم که انتقال منابع استراتژیک به کشور دوست، بیخطر است. در سیاست مفهوم «دوست» امری سیال و متغیر است؛ دوستی که امروز همپیمان است، فردا میتواند تحت فشار قدرتهای جهانی همچون امریکا، به ابزاری برای کنترل منابع و محدود کردن ارادهی ما تبدیل شود. ما نباید اجازه دهیم دوستی سیاسی، به قیمت از دست دادن استقلال تمام شود. دوم؛ قرار دادن هوش ملی در گروگان بیگانهاورانیوم غنیشده، صرفا یک مادهی معدنی یا کالای تجاری نیست؛ این ماده تجلی تمامعیار دانش، دانشبنیانها و تلاشهای طاقتفرسای نسل جوان ماست. هر ذره از این اورانیوم بخشی از هوش، زمان و سرمایهی فکری جوانانی است که در آزمایشگاهها مرزهای دانش را جابهجا کردند. واگذاری این ذخایر به خارج از مرزها در واقع واگذاری دستاورد علمی و اعتبار ملی یک ملت است. ما نباید اجازه دهیم سرمایهی فکری ایران، در خاک دیگران ذخیره شود. سوم؛ پارادوکس حاکمیت و وابستگی ساختاریباید این اشتباه استراتژیک را اصلاح کنیم: «اگر کشوری دوست باشد، دیگر اجنبی نیست». حقیقت تلخ این است که هر چیزی که از مرزهای ملی خارج شود، از دست حاکمیت ملی خارج شده و به قلمرو قدرتهای دیگر میرود. انتقال ذخایر هستهای، به معنای پذیرش یک وابستگی ساختاری است که در بلندمدت قدرت چانهزنی ایران را در تمامی عرصههای بینالمللی فلج خواهد کرد. ما با این تصمیم، قدرت "داشتن" و "کنترل" را فدای یک امنیت کاذب میکنیم؛ امنیتی که در آینده هیچ تضمینی برای بقا نخواهد داشت. فرجام؛ پرسشی که باید پاسخ داده شوداگر قرار است اورانیومهای ما، که تضمینکنندهی فردا و سپر دفاعی اقتصاد و سیاست ماست، در خاک دیگران انبار شود، پس ما دقیقا برای چه مبارزهای ایستادگی کردیم؟ اگر مدیریت ذخایر استراتژیک به جای تکیه و استفاده در خود، به سمت واگذاری به دیگران حرکت کند، یعنی در مسیر فروپاشی خودخواستهی استقلال ملی گام برمیداریم. اورانیوم خط قرمــــ
️ـــــز حاکمیت است؛نه کالایی برای معامله و نه ذخیرهای برای دیگران.
#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust
#بیانیه_گام_دومبیانیه گام دوم، راهبرد و منشور فصل جدید زندگی جمهوری اسلامی ایران است که راه دستیابی به تمدن نوین اسلامی را روشن میکند.راهی که برای موفقیت در آن رعایت اصول، فراموش نشدنی است؛ برای این نظام مقدس مهم است چرا بماند و چگونه بماند و همواره میکوشد فاصله میان واقعیتهای موجود و آرمانها را بکاهد.آیا ما برای عینیت بخشیدن به بایدها و آرمانها کوشیدهایم؟#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust
جوان قدیمی؛ پیرمرد امروزجوان بود و هنوز 30 سالش نشده بود که جنگ میان حق و باطل و دفاع مقدس ایران شروع شد و او و دیگر دوستانش مانند هزاران جوان دیگر کوله پشتی هایشان را آماده کردند و از آن روز پا به میدان رزم گذاشتند.خودش در ارگان نظامی فعالیتی نداشت و از دل مردم برخواسته بود و برای دفاع از کشورش از شمالشرقی ترین استان ایران راهی جنوب کشور و خط مقدم شد.پای صحبت او که بنشینی متوجه روحیه صبر و ایستادگی او میشوی؛ او میگوید: خیلی از دوستان و رفقایش را جلوی چشمانش از دست داده و با دست خود و دلی مصیبتزده آنها را به عقب جبهه منتقل کرده است.او هنوز پس از سالیان سال از دوستان شهیدش یاد میکند و برایشان نماز و به یادشان قرآن میخواند.با تأسف میگوید: خودش هم یکبار تا مرز شهادت رفته ولی انگار تقدیرش چیز دیگری بوده و دست روزگار مانع رسیدن او به آرزو دیرینهاش شدهاست.از عکس دوستان و خاطرههای تلخ و شیرینش از جبهه که بگذریم، او اینک برای ما یک یادگار ارزشمند از جبهه هاست، جبهههایی که هنوز هم از آن به عنوان یک معجزه یاد میشود.اکنون سنی از او گذشته و راه رفتن برای او بسیار مشکل است، جسمش توان جوانیهای خود را ندارد، ولی ایمان و اعتقادش همان هست که بود؛
مثل همان روزهای جوانی اش؛ محکم و پابرجا...این پیرمرد 75 ساله نزدیک به 90 شب است که همراه خانوادهاش با پرچم ایران و عکس رهبر شهیدمان به خیابانها میرود و تا آخر شب در خیابانهای شهر میماند. او معتقد است با این کار می تواند کمی از دِین خودش را به دوستان شهیدش و اسلام ادا کندپیرمرد اکنون با پرچم ایرانی که به دوش میکشد خاطرات روزهایی که برای اولین بار در جبهه سلاح دست گرفتهاست را مرور میکند.به راستی کسانیکه که در دفاع مقدس بودهاند، خوب درک کردهاند طعم جنگ را؛ طعم آزادی و زیر سلطه دشمن نرفتن را و اکنون چه بسا بهتر از نسل جوان خدارا بابت این نعمت عظیم جمهوری اسلامی شکر میگویند.او هرشب روبروی مسجدی در کوچهای باریک مینشیند و با قلم و خط زیبایش شعارهای دلخواه مردم را بر روی کاغذ مینویسد و با هربار نوشتن باز هم خاطرات روزهای اول انقلاب را برایخودش زنده و مجسم میکند.او مینویسد و میخواند: « فَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ »
پس همان گونه که فرمان یافتهای ایستادگی کن!
#روایت_نگار#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust
#فریاد_میدان«الله اکبر»، یعنی بدانید خدایی هست و او بزرگتر است از هرچیز و هرکس در ملک و ملکوت.«الله اکبر» یعنی نه فقط بدانید قدرتی بالاتر از خدا نیست؛ که یقین کنید "هرچه قدرت در جهان است، از آن خداست".
یعنی قدرت را در موشکها و ناوها نه؛ که در اشکهای تضرع و خشوع اندیشمندی که آن را ساخته است جستجو کنید.
دشمن از «الله اکبر» ما میترسد. رژیم صهیونیستی و پیروانش، از «الله اکبر» ما میترسند؛ زیرا که خود، زمانی الله اکبر نگفتند و یقین نکردند و رانده شدند از زمین و آسمان الله. حال، آشکارا میترسد از آن قدرت مطلق. او بهتر از ما میداند معنای پشت این شعار را.میترسد و میگریزد؛ از هرکجا که «الله اکبر» جلوه کند.
رزمندگانمان در میدان و پای لانچرها، مسئولین کشور در اجرای قوانین و نظارت و مبارزه با مفاسد، مردم در میدان با فریاد و استقامت و حمایت از دو جبههی دیگر؛ همگی تجلی «الله اکبر» هستند، اگر برای رسیدن به ایرانی هرچه قویتر و مظهر حکومت و تمدن نوین اسلامی باشند.
" /> م. محمدی#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust
#فریاد_میدانحدود ۹۰ شب است که مردم ایران، شبانگاهان، خیابان را مزین به حضور پرشکوه خود میکنند. مردمی که خود با خون خود انقلاب کردند، حالا با جان و دل از انقلابشان محافظت میکنند. حضورشان در خیابان را حفظ میکنند تا در میانه جنگ با دشمن خارجی، عرصه را بر اجیرشدگان دشمن در داخل کشور ببندند و اجازه ندهند آسیبی از سوی مزدبگیران اجنبی به خاک پاک ایران وارد شود.مردمی که شبهای زیادی زیر نور و غرش پدافند الله اکبر گفتند، حالا در زمانهای که صدای صحنه نبرد از گذشته آسودهتر است همچنان در خیابانها مجاهدت میکنند. اما مجاهدت این مردم در پرچم چرخانی و همخوانی سرود خلاصه نمیشود. مردم بصیر ایران خیابان را به عرصه مجاهدت و بصیرت و مطالبه بدل کردهاند.حالا هر شب در خیابانها مردم از تریبون پلاکاردهای خود با مسئولین سخن میگویند؛ و چه پلاکاردهای بسیاری که این شبها برای مردم لبنان بالا گرفته شدند. مردم ایران فداکاری و مجاهدهی حزب الله قهرمان را فراموش نکردهاند و خواستار حمایت از لبنان هستند. ما مردمی نیستیم که دوستان و برادران قهرمان خویش را فراموش کنیم. مطالبه این شبهای مردم عزیز توجه به پیش شرطی مهم است.نباید فراموش کرد که تا زمانی که آتشبس در تمامی پهنه جبهه مقاومت برقرار نشده، توافقی حاصل نخواهد شد. پرچم سه رنگ ایران عزیز را با یک دست و پرچم نورانی حزب الله را با دست دیگر بالا گرفتهایم و حمایت از لبنان را که از پیششرطهای توافق است با صدای بلند در خیابان فریاد میزنیم.اما در این بین پاسخ به یک سوال بسیار حائز اهمیت است. چرا حمایت از لبنان ضروری است؟
" />ف. کمالی#روایت_نگار#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust دادخواه مستضعفینپس از گذشت قریب به ۵۰ شب از اعلام رسمی آتشبس و تعیین پیششرطهای ایران برای ورود به مذاکرات، هنوز شاهد حملات سنگین و فرسنگها دور از انسانیت رژیم خونخوار صهیونیستی به لبنان و بالاخص مناطق جنوبی آن -که نماد پایداری در این کشور است- هستیم.روستاها ویران میشوند؛ صدای آتش و بمباران قطع نمیشود؛ مسلمانان باز هم مظلومانه قتل عام میشوند و خون پاکشان از چنگالهای کودککشان جزایر معلومالحال میچکد.هنوز داغ مظلومان فلسطین بر سینهها مانده است؛ آیا عملیات غزهسازی لبنان پیشبینی نمیشود؟!آیا گمان نیست که پس از حماس، نوبت به حزبالله و انصارالله و حشدالشعبی و آخر به درگیری وجودی سپاه پاسداران خواهد رسید؟!آیا دوازده و بعد هم چهل روز صدای بمب و موشک در شهرهای مرکزی ایران، برنامهای برای هموار کردن راه منطقهخواری شرق آسیا نبود؟!اگر حزبالله عزیز -که امام شهیدمان، رهبر شهید و مقتدر آن را امین خود میدانست- اینطور بیرحمانه مورد حملات وجودی قرار گرفته است، نباید به متجاوز پاسخی داد در شان نداشتهی شقیّترین رژیمی که تاریخ به خود دیدهاست؟!
جمهوری اسلامی ایران از ابتدای تأسیس، نمادی از آزادیخواهی و استکبارستیزی برای تمام مردم جهان و خاصه کشورهای تحت سلطهی استکبار و استعمار بوده و هست. ایرانیان خود را از بیداد طاغوت آزاد کردند و پیمان بستند تا رفته رفته جهان را نیز از سایهی ظلم آزاد کنند و دادخواه مستضعفین باشند. عقیده بر این است که سرزمینی با چنین آرمانها و ارزشهایی، در قبال جنایات آشکار جهانخواران در سرزمینهای دوست و برادر جبههی مقاومت، مسکوت نمانده و حمایت خود را بالفعل نشان دهد.از جانبی دیگر، لبنان، شریک منطقهای ایران و همسرنوشت میهن ماست؛ اگر امروز لبنان به دست غاصبان بیفتد، فردایی خواهد رسید که روستاهای مرزی ایران یک به یک خالی از سکنه و «زمینهای سوختهی آنها» با حملات همان غاصبین، تخریب گردند.مقاومت قهرمان حزبالله لبنان، از مهمترین همپیمانان ایران در منطقه است و همانطور که به صراحت مشاهده میشود، ابایی از پاسخ دادن به حملات بیرحمانهی رژیم صهیونیستی و مقاومت در برابر سلطهی مطلق استکبار ندارد. اما شما قضاوت کنید؛ آیا پارهای از پیکر جبههی مقاومت اسلامی، به تنهایی برای پاکسازی منطقه از چنگال استکبار کافیست؟ آیا نباید در نظر داشت که اگر حزبالله در دفاع از لبنان ناکام بماند و تسخیر اراضی آن توسط صهیونیزم ادامه پیدا کند، به تجاوز زمینی و بس سنگینتر از جنگهای تحمیلی دوم و سوم به ایران خواهد انجامید؟ آیا حمایت از حزبالله، حتی با صرف نگاه به جنبههای مادی این امر، حراست از موجودیت ایران که گره خورده است به موجودیت جبههی مقاومت، نخواهد بود؟جمهوری اسلامی ایران، مرکز حکومت مقتدرانهی تشیّع در جهان است و حاکمیت آن به مثابه ادامهی حیات شیعیان و حمایت از آنان در اقصی نقاط جهان. بر طبق آرمانهای ایرانیانی که ۴۷ سال قبل علیه حکومت طاغوت انقلاب کردند، حکومت مرکزی تشیّع، حکومتی مقتدر و مستقل است که هستهی اصلی حمایت از شیعیان و مستضعفان را تشکیل میدهد. حال اگر این حکومت مرکزی، در زمانی که بخش مهمی از شیعیان مظلوم جهان تحت ظلم و تجاوز اند، از خود واکنشی قاطعانه و حمایتگرانه نشان ندهد و به صرف حمایت کلامی بسنده کند، آنگاه باقی شیعیان و حتی مسلمانان تحت استبداد برخی حکام ظالم، چه پناه و حامی دیگری خواهند داشت تا رویای آزادی و زندگیای آرام را در قلوب خود زنده نگه دارند؟ آیا نباید حق پدری امّت شیعی را به نیکی ادا کرد و به دفاع قاطع پرداخت؟آیا با وجود این دانستهها، حزبالله لبنان حقی بر گردن ما نخواهد داشت؟آیا در پیشنویسهای ارسالی به نیروهای متخاصم جنگ تحمیلی سوم، محدودیت زمانی مشخصی از سوی ایران برای پایان آتش در جبههی مقاومت تعیین شده است؟ یا باید به انتظار بنشینیم تا دشمن سیریناپذیر از جنایت، به کشتار مردم مظلوم ادامه دهد؟آیا سگ هار را میتوان با سکوت سر جایش نشاند، یا بر آن قلاده میبندند؟آیا زمان برچیدن ظلم و استکبار از افقهای خاک مقدس ایران و برادرانِ قدسی و ایضا کشورهای همسرنوشت در منطقه نرسیده است؟...
" /> م. محمدی#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو @stdvoice_iust @basijiust
#فریاد_میدانمیشنوید؟صدای حق است که مجالِ فریاد گرفته است در جهانِ خفقان و حکومتِ لیبرال دیکتاتوری!مردم در ایرانِ آزادگان، هر یک آرش و رستم و گردآفرید شدهاند که تیرهایشان فاتح و فتّاح میدان رزم، گرزشان خط بطلان بر زیادهخواهی دشمن، و رجزهایشان بر فراز قلعهی استقلال و آزادی، فریاد مرگ بر آمریکا و اسرائیل و تمام مستکبرین است.تا تراز مردم مبعوث بالا بیایید؛ چرا که کشتی امام و امت، تنها راه نجات است از طوفانِ متلاطم سلطهی مطلق جهانخواران.ملتی که رجز میخوانند برای کشوری که خود را صاحب جهان میداند، یقین کنید موسیٰای دارد برای در هم شکستن اقتدار پوشالی فرعونیان.
گامهایتان از جلودار عقب نماند؛ نیل شکافته است و فرعونیان در پی میتازند...
" /> م. محمدی#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو @stdvoice_iust @basijiust
آری این خمینی کبیر و خامنهای عظیمالشأن شهید بودند که این استعداد و آمادگی را در ملّت عزیز ایران کشف و احیاء نمودند و همواره به آن ارج ویژهای مینهادند. امام بزرگوار که بیتردید با تقوای مثالزدنیاش از آنچه بر قلمش جاری میشد مراقبت میکرد، در وصیّتنامهی خود، ادعایی عظیم مطرح فرمود و اینگونه نگاشت که «من با جرأت مدّعی هستم که ملّت ایران و تودهی میلیونی آن در عصر حاضر، بهتر از ملّت حجاز در عهد رسولالله صلیاللهعلیهوآله، و کوفه و عراق در عهد امیرالمؤمنین و حسینبنعلی صلواتاللهوسلامهعلیهما میباشند». امروز همهی ملّت عزیز مفتخر است که با بعثت تازهی خود در کنار جبههی مقاومت، مایهی مباهات در برابر دیدگان آگاه و ملّتهای آزاده جهان شده است و صِدق این فراز از وصیّتنامهی امام خمینی را دوباره جلوهگر نموده است...-امام خامنهای ١۴خرداد١۴٠۵
#امام_امت#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust
🟡 سیاست قرآن برای مسلمانها این است که ملّتهای مسلمان، گروههای مسلمان، با یکدیگر همبستگی داشته باشند و کأنّه وعده میدهد که اگر شما ملّتهای مسلمان این همبستگی را با هم داشته باشید، این، موجب آن است که عزّت خداوند پشت سر شما است؛ یعنی بر همهی موانع غلبه پیدا میکنید، بر همهی دشمنان پیروز میشوید؛ حکمت الهی پشتیبان شما است؛ یعنی همهی قوانین آفرینش در جهت پیشرفت شما به کار خواهد افتاد؛ این، منطق قرآن و سیاست قرآن است.
انتو لليوم منتصرين بفضل توفيق الله و بفضل الله و قوته النصر النهائي حيكون على ايدين حزب الله
"الإمام خامنئي الشهيد"
#امام_امت#صدای_دانشجو @stdvoice_iust @basijiust
انتو لليوم منتصرين بفضل توفيق الله و بفضل الله و قوته النصر النهائي حيكون على ايدين حزب الله"الإمام خامنئي الشهيد"
#امام_امت#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust #نبرد_روایتهادشمن جعل روایت میکند: «تا جایی که آمارها میگن، تو این جنگی که بالاخره بعد چندین دهه آرزو طومار ... رو پیچید، حدود ۴۰۰۰ نفر کشته شدن. اما نکتهی جالب و معنادار ماجرا کجاست؟ اینکه تو دور و بریها، فامیل، دوست و همسایهی هیچکدوم از ما، کسی نیست که تو این درگیریها جونش رو از دست داده باشه! هیچکس داغدار نیست. »
دروغی که هیچگاه ثابت نکردند!این بازی با کلمات مضحک، یک تلاش حقیرانه است برای تفاوت گذاشتن میان جنایات رژیم صهیونیستی و آمریکا در اغتشاشات و جنگ تهاجمی آنها؛ تلاشی برای شستن خون از دست اربابانتان. همان دستهایی که در ۱۸ و ۱۹ دیماه، با دستور دشمن و ابزار ترور، ۳۰۰۰ شهید بر جای گذاشتند، امروز نیز در این جنگ، خون مردم را میریزند، فقط تفاوت در این است که امروز نقابشان افتاده است.اگر فکر میکنید با این ادبیات سطحی که میگویید: «هیچکس از فامیل و همسایهمان نبود»، میتوانید بزرگی فاجعه را کوچک جلوه دهید، باید بگویم در توهمی خطرناک و کودکانه غرق شدهاید. وقتی معیار شما برای محکوم کردن جنایت، "فامیل و همسایه" بودن قربانیان است، پس حتما باید اسرائیلی باشید چون آنها نیز فقط قوم و خویشان خود را آدم میدانند!تو و امثال تو، بیش از چهار دهه است که هر صبح و شام، با تمام وجود آرزوی نابودی نظام جمهوری اسلامی ایران را در دل میپروراندید. این چندین دهه آرزو نه نشانهی قدرت شما، بلکه سند محکمی است بر عمق حقارت، درماندگی و بیرمقیتان. یعنی شما چهار دهه تمام، با همهی حمایتهای خارجی، رسانههای دروغپرداز، تحریمها و توطئهها، هنوز نتوانستهاید طومار این نظام جمهوری اسلامی ایران را بپیچید؛ فقط آرزویش را کردهاید. این یعنی جمهوری اسلامی ایران ، حتی در سختترین شرایط، محکمتر از آن ایستاده که شما با تمام خشم و کینهتان بتوانید کاری کنید. این آرزوی چندین دههای فقط* اعتراف تلخ به شکست مفتضحانهی* شماست، شما نیز مانند چند دهه از اربابانتان آرزو به گور میشوید.شما به جای محکوم کردن جنایت مشترک دشمن در هر دو واقعه، با شخصیسازی سوگواری و بازیهای روانی، سعی دارید حقیقت را وارونه جلوه دهید. وقتی در دیماه دشمن با ترور مستقیم مردم را میکشت، ساکت بودید یا خوشحال در تجمعاتتان کف میزدید و بر سر قبرها میرقصیدید! ؛ حالا که دشمن با جنگ مستقیم آمده، یکدفعه دلتان برای تلفات غیرنظامی پر میزند؟ این نه انسانیت، که وقاحت محض و خیانت فکری است.دشمن دیماه، دشمن امروز است. فقط امروز دیگر نمیتوانید با بهانههای پوسیده، جنایاتش را بپوشانید. این حرفها چیزی جز تکرار همان پروپاگاندای اینترنشنال و رسانههای وابسته به صهیونیستها نیست که هر روز همان دروغها را تکرار میکنند.ادامه بدید ، مردم هوشیارتر از آن هستند که با این سفسطهها و مغلطهها فریب بخورند.
" /> میم.کاف#یادداشت_دانشجویی#صدای_دانشجو
@stdvoice_iust @basijiust