محکِ «جنگ»جنگ تلخ است؛ ویرانیها، زخمها، جان باختنها...
تلخی، ناشی از دردهاست.
درد ولی این درد، دردِ تولد و زایش است، تولدِ «مؤمنان، شهدا، صابران و. . .» و در طرف مقابل تولدِ «منافقان، خائنان، دروغگویان، کافران و. . .». انسانها بهسان جنینهایی در رحم دنیا در انتظارند، "انتظارِ" تولد.
(وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ وَ اللَّهُ لا يُحِبُّ الظَّالِمينَ) تا خداوند مؤمنان را معلوم بدارد و از ميانتان شهیدان را برگزیند، خداوند ستمكاران را دوست ندارد.
(وَ ما أَصابَكُمْ يَوْمَ الْتَقَى الْجَمْعانِ فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيَعْلَمَ الْمُؤْمِنين)آنچه در روز جنگ به شما رسيد به فرمان خدا بود تا مؤمنان شناخته شوند.
(وَ لِيَعْلَمَ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَّهَ قَوِيٌّ عَزيز)تا خداوند معلوم دارد چه كسى او و رسولانش را يارى مىكند، مسلما خدا نيرومند قادر است.
(وَ لَقَدْ فَتَنَّا الَّذينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذينَ صَدَقُوا وَ لَيَعْلَمَنَ الْكاذِبين)ما پيشينيانشان را آزموديم تا خدا راستگويان و دروغگويان را معلوم كند.
(وَ لَيَعْلَمَنَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَ الْمُنافِقين)البته خدا مؤمنان و منافقان را مىشناسد.
جنگ دلها را پالایش و خالص میسازد. آنها که در دلهاشان ایمان و یا نفاق کِشتهاند، در جنگ شاهد روییدن و میوه دادن کِشتههای خویشتناند.
جنگ محک است تا با آن عیارِ مدعیان آشکار گردد و دروغِ لافزنان برملا شود و صدقِ راستگویان پاداش گیرد؛ آنچنانکه شهادت رهبر بزرگوار مصداق پاداش او، تقویت صفوف مؤمنان و آشکار شدن دروغهای یاوهسرایان بود.
(وَ لِيُمَحِّصَ اللَّهُ الَّذينَ آمَنُوا وَ يَمْحَقَ الْكافِرين)تا مؤمنان را پاكيزه گرداند و كافران را نابود سازد.
(قُلْ لَوْ كُنْتُمْ في بُيُوتِكُمْ لَبَرَزَ الَّذينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ وَ لِيَبْتَلِيَ اللَّهُ ما في صُدُورِكُمْ وَ لِيُمَحِّصَ ما في قُلُوبِكُمْ وَ اللَّهُ عَليمٌ بِذاتِ الصُّدُور)بگو: اگر در خانههايتان هم بوديد آنهايى كه سرنوشتشان كشته شدن بود به قتلگاه خود مىرفتند، و خداوند آنچه را در سينه پنهان داريد مىآزمايد و آنچه را در دل داريد پاک مىگرداند و خداوند از راز دلها با خبر است.
(مِنَ الْمُؤْمِنينَ رِجالٌ صَدَقُوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْديلاً . لِيَجْزِيَ اللَّهُ الصَّادِقينَ بِصِدْقِهِمْ وَ يُعَذِّبَ الْمُنافِقين)در ميان مؤمنان مردانى هستند كه بر پيمان با خدا صادقانه وفادار ماندند. بعضى پيمان خود را به آخر رساندند و عدهاى در انتظارند و هرگز تغيير و تبديلى در عهد و پيمان خود ندادهاند. تا خدا پاداش صدق راستگويان را بدهد و اگر بخواهد منافقان را عذاب كند يا توبه آنها را بپذيرد زيرا خداوند آمرزنده مهربان است.
اینگونه با جهاد، انسانها و مجتمعهای انسانی انتخاب میکنند؛ کجا بایستند؟ و چگونه متولد شوند؟ و چه نامیده شوند؟جنگ قلبها را نزدیک کردهاست و نزدیکیِ "او" را هویداتر؛ «خدایی که در این نزدیکی است».
جنگ انسانها را برای کنده شدن از مرداب دنیا به پَروبال زدن وا میدارد، و "سبکبالان عاشق" را به مهمانی آسمانها میبرد.
(يَتَّخِذَ مِنْكُمْ شُهَداءَ)از میان شما شهیدان را برگزیند.
جنگ معنای زندگی را دگرگون میکند و حیاتی جدید برای مردمان جنگ «دیده» به همراه میآورد؛ زندگی در امتدادِ شهادت «آری آری تا شقایق هست زندگی باید کرد».
جنگ کارخانهٔ انسانسازی است، انسانهایی که میعادگاهشان، دارالعشّاقِ کربوبلا است «هر که دارد هوس کربوبلا بسماللّه».
«الجهادُ بابٌ فتحه اللّهُ لخاصة أولیائه»جنگ آن درِ سعادت است که خداوند آن را بر دوستان مخصوصش گشودهاست.
#احسان_کرمانشاهانی#جنگ@osul_e_falsafeh
بازارسال شده از
15- قسمت پانزدهم - راز شب قدر.mp3
۱۹:۵۴-۴.۷۹ مگابایت
مجموعه پادکست راز شب قدر قسمت پانزدهم️آخرین صوت از این مجموعه پادکست نگاهی به حقیقت شب قدر در مکتب علامه طباطبایی به بیان حجت الاسلام و المسلمین کرمانشاهی(توجه: ضبط این پادکستها پیش از ماه رمضان انجام شده است، لذا اشارهای به حوادث کشور در آن نشده است!)
#️⃣ #رسانه_علامه #استاد_کرمانشاهی #رمضان #شب_قدر@allameh_media اینستاگرام | ایتا | تلگرام | بله | سایت انتشارات ذکرا
شب دهم.mp3
۴۱:۴۷-۹.۵۶ مگابایت
سلسله نشستهای معرفت امام علی (علیهالسلام) (بر اساس کتاب ارزشمند «مخزناللئالی»، اثر بانو امین) شب دهمحجتالاسلام والمسلمین کرمانشاهانیمسجد فاطمهزهرا سلام الله علیها معجزاتی دیگر از علی ولی الله @ZikraSchool
شب یازدهم.mp3
۲۱:۱۸-۴.۸۸ مگابایت
سلسله نشستهای معرفت امام علی (علیهالسلام) (بر اساس کتاب ارزشمند «مخزناللئالی»، اثر بانو امین) شب یازدهمحجتالاسلام والمسلمین کرمانشاهانیمسجد فاطمهزهرا سلام الله عدالت و عبودیت علی علیه السلام @ZikraSchool
شب دوازدهم.mp3
۴۶:۱۲-۱۰.۵۸ مگابایت
سلسله نشستهای معرفت امام علی (علیهالسلام) (بر اساس کتاب ارزشمند «مخزناللئالی»، اثر بانو امین) شب دوازدهمحجتالاسلام والمسلمین کرمانشاهانیمسجد فاطمهزهرا سلام الله علیها علم امیرالمومنین علیه السلام @ZikraSchool
بازارسال شده از
گفتمانِ ایرانگفتوگوی بیواسطۀ نخبگان علوم انسانی ایران با مردم ایرانقسمت سوم: بعثت انسانِ ایرانی به روایت #حمید_پارسانیا#گفتمان_ایران#روایت_فکر_در_میدان_جنگ#گفتمان_نخبگان_علوم_انسانی#منطقه_فرهنگی_گردشگری_عباس_آباد#خانه_اندیشهورزان_ایران@GoftmanIran
بازارسال شده از
نگاهی قرآنی-حِکْمی به جهادِ امّتیادداشتی از حجت الاسلام و المسلمین «احسان کرمانشاهانی»؛ استاد حوزه علمیه قم(قسمت اول)(بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ أَتىَ أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالىَ عَمَّا يُشْرِكُونَ. يُنزَِّلُ الْمَلَئكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلىَ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لَا إِلَاهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ (سوره نحل -1و2) ترجمه- بنام خداوند بخشنده مهربانآمد امر و فرمان خدا، پس شتاب نداشته باشيد در آن، منزّه است خداوند و برتر از آنچه شريك قرار میدهند. نازل میكند فرشتگان را با روح بفرمانش بر هر كه ميخواهد از بندگانش، كه بيم دهيد بآنكه نيست خدائى مگر من، پس پروا داشته باشید از من.چندی پیش افتخار یافتم به سخن گفتن در تجمع خیابانیِ دوستان دانشجو در حمایت از جهاد مقدس و دفاع ایرانیان در برابر حمله اخیر صهیونیستی-استکباری به وطن عزیزمان. قبل از تجمع، از قرآن -برای اینکه چه بگویم- استمداد کردم، قرآن کریم را گشودم و چشم و دلم به آیات اولیه سوره نحل، گرم و روشن شد.اینک نکات مختصری که بهره زمانۀ ما از این آیات باشد و دستگیرِ این بنده شده است، تقدیم میشود:«امر» حقیقتی است که خداوند هر چیزی را به وسیله آن موجود میکند؛ «إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَيًْا أَن يَقُولَ لَهُ كُن فَيَكُونُ (سوره یس-82) ترجمه- همانا "امر و فرمان خدا" جز اين نيست كه چون اراده بوجود آوردن چيزى را فرمايد، باو گويد: هست شو! پس هست ميشود و وجود پيدا ميكند.»از انضمام آیه به سخن حضرت امیر (ع):« يَقُولُ لِمَنْ أَرَادَ كَوْنَهُ كُنْ فَيَكُونُ لَا بِصَوْتٍ يَقْرَعُ وَ لَا بِنِدَاءٍ يُسْمَعُ وَ إِنَّمَا كَلَامُهُ سُبْحَانَهُ فِعْلٌ مِنْهُ أَنْشَأَه » (خ186 نهج البلاغة) ترجمه- چون بخواهد كسى را به وجود آورد میگويد باش، پس بىدرنگ به وجود مىآيد، نه به آوازى كه گوشها را بكوبد، و نه به صدايى كه شنيده شود، بلكه كلامش همان فعلى است كه آن را ايجاد كرده )، نتیجه می شود که امر نه از سنخ لفظ که حقیقتی خارجی است. و نه یکی از موجودات خارجی، بلکه حقیقتی است که از مبدأ هستی جاری میشود و با تعین یافتن در چیزی، آن چیز میشود. به زبان فلسفی-معارفی؛ همان فیض الهی و رحمت عام اوست که اشیاء را فرا گرفته است. "هستی مطلق" که با تعینات و تطورات خود عوالم مختلف را در طول و عرضشان آشکار می سازد. زمان، روزگار، زمانه و تاریخ و همچنین مکان و آنچه در آن است نیز از جلوهها و نمودهای مختلف این هستی مطلقاند.حال سؤال این است: این بار و در این آیه، قرار است چه چیزی آشکار و موجود شود؟ شاید بتوان از اطلاق کلمه «امر» در آیه مبارکه، به عظمت و اهمیت آن چیزی پی برد که تحقق آن حتمی، بلکه در شُرُف تحقق است. از استعمال فعل ماضی «أتی» در آیه ضرورت و حتمیت فهمیده میشود.پس رخدادی بزرگ در حال تحقق است که در تاریخ جایگاهی ویژه دارد و با هستی نسبتی ضروری. چنانکه گویی تاریخ و هر آنچه در آن آمده است، مقدمه ای بر آن و منتظر تحقق آن است. این نکته را از «فلا تستعجلوه» درمییابیم. گویی همگان آن را میشناسند و به فطرت وجودیِ خود خواهان آنند."غایت تاریخ زمینی که با ظهور امر آسمانی گره خورده است، فرارسیده است"؛ «اتی امر الله فلا تستعجلوه».غایتی که تمام وقایع تاریخ باید در جای خود محقق شده باشد تا به نحو تام و کامل -براساس اسم های لطیف،علیم و رحیم- در سرانجام تاریخ حاصل شود.(در روایاتی که در تفسیر برهان ذیل این آیه آمده است، امر الله همان امر اهل بیت علیهم السلام و ظهور حضرت حجت عجل الله تعال فرجه دانسته شده است.)«سُبْحَانَهُ وَ تَعَالىَ عَمَّا يُشْرِكُونَ» بیان این حقیقت است که این امر الهی ظهور تام و بی نقص توحید و نفی کثرتهاست. آیه بعد شرح و توضیح این حقیقت و ارتباط آن با توحید است.#یادداشت#گفتمان_ایران@GoftmanIran
بازارسال شده از
نگاهی قرآنی-حِکْمی به جهادِ اُمّت (بخش دوم)یادداشتی از حجت الاسلام و المسلمین «احسان کرمانشاهانی»؛ استاد حوزۀ علمیۀ قم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ | يُنزَِّلُ الْمَلَائكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلىَ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لَا إِلهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ (نحل/2) ترجمه: نازل میكند فرشتگان را با روح بفرمانش بر هر كه ميخواهد از بندگانش، كه بيم دهيد بآنكه نيست خدائى مگر من، پس پروا داشته باشید از من.همانگونه که در بخش اول گفته شد، این آیه به منزلۀ شرح و تبیین حقیقتی است که آیه قبل از آمدنش خبر داده بود.«ینزّل» فعل مضارع است از مصدر تنزیل، و دلالت بر تدریج و استمرار میکند.ملائکه، کارگزاران هستیاند. « بَلْ عِبَادٌ مُّكْرَمُونَ. لَا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُم بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ » (انبیاء/26 و27) ترجمه- [فرشتگان] بندگانى ارجمندند،كه در سخن بر او پيشى نمیگيرند، و خود به دستور او كار میكنند.»زندگی دنیا -که نزدیکترین نوع حیات برای ماست- ظاهری دارد و باطنی. ظاهر آن محسوس است و مُلک نامیده میشود. همه آنچه رنگ به رنگ میآید و میگذرد ظاهر دنیا و از مُلک به حساب میآیند. باطن دنیا آن عرصهای است که این ظاهر را تدبیر میکند و به روی صحنه میکشاند؛ نو ز کجا میرسد، کهنه کجا میرود؟ مطمئناً آن عرصه، "جایی" از این تنگنای عالم ماده نیست، بلکه نسبت به جغرافیای مادی «نا کجا» است. این باطن یا ناکجایی که همه چیز از آن به جای جای این عالم میرسد، ملکوت است و ملائکه که مدبر امور هستیاند ملکوتیاند. حقایقی فراسوی مادیت. « ینزّل الملائکه » یعنی خداوند ملائکه را پی در پی فرومیفرستد. پس کاری مهم در شرُف تحقق است!واژۀ «روح» در قرآن در موارد مختلفی به کار رفته است. بهترین تعریف آن در آیه 85 سوره اسرا آمده است:« وَيَسْئَلُونَكَ عَنِ الرُّوحِ قُلِ الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَ ما أُوتيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَليلاً » ترجمه: و در باره روح از تو میپرسند، بگو: روح از [سنخ] فرمان و امر پروردگار من است» امر آن حقیقتی است که به آن، خداوند چیزها را موجود میکند، و روح که از سنخ امر است حقیقتی است که به آن حیات و درجات مختلف زندگی ایجاد میشود. « ینزّل الملائکة بالروح » خداوند پی در پی ملائکه را به همراه روح فرومیفرستد. "این نزول مستمر فرشتگان برای آوردن روح است". برای تحقق حیات و زندگی نو و برتری که تاریخ غایت خویش را در آن میجوید. (گاهی در ترجمهها -در این آیه- روح به وحی ترجمه شده است و این نیز درست است زیرا وحی نوعی شعور مخفیانه است که در حیاتی بالاتر از زندگی و معاش بشری حاصل میشود. البته که هر سطحی از حیات، آگاهی و شعوری مناسب و ملازم خود دارد.)« عَلىَ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ » عباد جمع عبد است، کسی که هویت او بندگی است. مقصد فرشتگان، بنده یا بندگانیاند که خداوند از میان بندگانش برگزیده است. این روح که ملائکه به همراه میآورند حیات و آگاهی برتر را بر قلب کسانی وارد میسازد که برگزیده خداوندند. انسانی نو با حیاتی برتر.« أَنْ أَنذِرُواْ أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ » آن بندگان برگزیده با حیات سرشار و آگاهی باطنی، برانگیخته و «مبعوث» شده اند تا در جهانِ دلداده کثرتها[1]، به تمام کثرتهای متکاثر و طاغوتهای مستکبر [2] این حقیقت را بیم و انذار دهند که چیزی بیش از وهم و سراب نیستند. آنچه حقیقت است و خواستنی است و دارای اثر، خداوند متعال است. در تمام هستی فقط و فقط او همه کاره است و لا غیر، « لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا ». اینک تمام امور عالم باید در ملاحظه و ارتباط با این حقیقت بزرگ از نو، سامان یابد، « فَاتّقونِ »پینوشت:[1]: أَلْهَاكُمُ التَّكَاثُرُ (تکاثر/1)
[2]: همانهایی که در آیه قبل با «سبحانه و تعالی عما یشرکون» از آنها یاد شده بود.
#یادداشت#گفتمان_ایران@GoftmanIran
بازارسال شده از
نگاهی قرآنی-حِکْمی به جهادِ اُمّت (بخش سوم)یادداشتی از حجت الاسلام و المسلمین «احسان کرمانشاهانی»؛ استاد حوزۀ علمیۀ قم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ | أَتَى أَمْرُ اللَّهِ فَلَا تَسْتَعْجِلُوهُ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿۱﴾ يُنَزِّلُ الْمَلَائِكَةَ بِالرُّوحِ مِنْ أَمْرِهِ عَلَى مَنْ يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ أَنْ أَنْذِرُوا أَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنَا فَاتَّقُونِ ﴿۲﴾ (سوره نحل ۱ و ۲)حقیقت توحید، در این امّت، باز نموده خواهد شد و این "طلیعه ظهورِ" غایت هستی است.توحید، توحید کلمه، حول کلمۀ توحید است، همانگونه که "روح خدا در کالبد زمان" در فطرت این امّت دمید. توحید یکی کردن کثرتها و به یک حقیقت برگرداندن امور به ظاهر متخالف است. صددلهها یکدله میشوند با توحید.اینک رستاخیز یا «مبعوث گشتن» این امّت را میتوان فهمید. قیام در برابر بزرگترین طاغوتها؛ «سرمایهداری و صهیونیسم» که نمودِ کامل استکبار و انانیتِ فردی و قومیاند. نمودِ کامل شیطان و طغیان که از دریدگی و رمیدگی، فجایعی چون غزِه و اپستین را رقم زدهاند. بعثت امت برای آشکار ساختن این است که هیمنه و سلطنت آنها دروغین و موهوم است. تنها و تنها عامل عزت، بندگی خداوند است. این امّت اراده کرده است که فقط بنده او باشد. اینک تمام ساختارهای اعتباری عالم فرو ریخته و پس از این، نظمی نوین در تناسب با ارادۀ مجسّم شده در این امت، شکل خواهد یافت.الحذر الحذر؛ مبادا پس از پیروزیِ چشمگیرِ اولیه، چونان "تنگه داران" اُحُد، خود هوای طغیان و استکبار کرده و «حقیقت توحید» که برای آن مبعوث شدهایم را فراموش کنیم. باید برای رسیدن به حیات توحیدی "دردِ" دست کشیدن از آنچه مایۀ زندگی میپنداریم را بر خود هموار سازیم. مبادا هنگامی که مالک، یک قدمیِ فتح الفتوح است، از مسیر «ولایت الهی» منحرف و با غفلت از ولایت انسان کامل و ولی اعظم الهی، با سودای دموکراسی، سست ارادههایی که هوای زن و فرزند و عیش کردهاند [3]، در میانۀ امّت، مذاکره و مداهنۀ ابوموسیها را سرانجامِ نافرجامِ این قیام الهی سازند و مرکبِ معاویۀ زمان شوند. و البته "تمامی مسئولین" و مردم عزیز باید ایمان به این «امّت مبعوث» و آنچه در فطرت الهی آنها متجلی گشته را سرلوحه امور گردانده و سیاستی «امّت محور» را که همان نظم نوینِ ایرانِ نو است در پیش گیرند.توحید، ولایت، امت
پینوشت:[3]: در اینجا مراد دلدادگی به آمریکانیسم (آمریکاییگرایی) و سبک زندگی غربی است.
#یادداشت#گفتمان_ایران@GoftmanIran