فردوسیستایی در تهران، شاهنامهسوزی در زاگرسچرا رژیم پهلوی همزمان با برگزاری کنگرهٔ هزارهٔ فردوسی، شاهنامهخوانهای بومی ایران را در غل و زنجیر میکرد؟ محمود ذکاوتبازسازی فرهنگی و سیاسی ایران متکی به احیای عناصر فرهنگی، خاصه شاهنامۀ فردوسی ازجمله تکاپوهای روشنفکران ایرانی در دورۀ معاصر بوده است. با تأسیس دولت پهلوی، محمدعلی فروغی، علیاصغر حکمت و سیدحسن تقیزاده گرد رضاشاه جمع شدند تا این ایده را محقق سازند. آنها در قالب برگزاری «هزارۀ فردوسی» بهدنبال تحقق این هدف بودند. با تأمل در شیوۀ برگزاری، نطقهای کنگرۀ مذکور و سیاستهای دولت وقت دربارۀ شاهنامهخوانی متوجه میشویم که برخلاف تصور غالب، کنگرۀ مذکور بیش و پیش از آنکه عهدهدار احیای هویت ملی باشد، درصدد بود تا روند غربیسازی در ایران را تسهیل کند.
این یادداشت در شمارهٔ ۲۳و۲۴ مجلهٔ سوره منتشر شده است. متن کامل آن را اینجا بخوانید. @Sourehmagazine۱۴