بازارسال شده از دارالقرآن یس
مشکوة القرآن 11.mp3
۱۰.۵۲ مگابایت
جلسه ی یازدهم مشکوة القرآن
موضوع:نظام مسئله ی رزق در اسلام
#مشکوه_القرآن
#حجه_الاسلام_علی_سراج
دارالقرآن یس
@dar_alquran_yasin
موضوع:نظام مسئله ی رزق در اسلام
#مشکوه_القرآن
#حجه_الاسلام_علی_سراج
۸:۳۰
بازارسال شده از دارالقرآن یس
مشکوة القرآن 11.pptx
۹۴.۲۱ کیلوبایت
فایل ارائه ی جلسه ی یازدهم مشکوة القرآن
موضوع:نظام مسئله ی رزق در اسلام
#مشکوه_القرآن
#حجه_الاسلام_علی_سراج
دارالقرآن یس
@dar_alquran_yasin
موضوع:نظام مسئله ی رزق در اسلام
#مشکوه_القرآن
#حجه_الاسلام_علی_سراج
۸:۳۱
بازارسال شده از یک فنجان روایت
خوب است پیش از طلب خیر کردن، یک یا چند مورد از موارد زیر را انجام دهد، که مهمترین آنها «نماز استخاره(طلبخیر)» است: 1- غسل کند، 2- وضوی نیکو و پر آبی بگیرد، 3- دو رکعت «نماز استخاره» بخواند (و بعد از حمد هر سوره ای بخواند، مثلا توحید و کافرون، و بهترین سوره ها عبارتند از حشر و الرحمان؛ و در رکعت دوم قنوت بخواند)،4- [بعد از نماز و بدون سخن گفتن با کسی] استغفار کند و حمد و ثنای الهی بگوید(و تمجید و تهلیل و تسبیح و ...) و صلوات بفرستد [و به ائمه توسل نماید]، و سپس [101 بار یا 3 بار] طلب خیر نماید.عبارت پیشنهادی برای "حمد و صلوات و ذکر": «اللَّهُمَّ إنَّكَ [تَقْدِرُ وَ لَا أَقْدِرُ وَ] تَعلَمُ و لا أعلَمُ، و أَنتَ عَلّامُ الغُيوبِ، [يا أبصَرَ النّاظِرينَ، و يا أسمَعَ السّامِعينَ، و يا أسرَعَ الحاسِبينَ، و يا أرحَمَ الرّاحِمينَ، و يا أحكَمَ الحاكِمينَ،] صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وأَهلِ بَيتِهِ، وَ خِر لي في أَمری [لِلدُّنيا وَالآخِرَةِ خِيَرَةً في عافِيَةٍ]، بِبِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ، مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ، حَسْبِيَ اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيل».5- چنین دعا کند: «اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّ هَذَا الْأَمْرَ خَيْرٌ لِي فِي دِينِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي فَاقْدِرْهُ لِي [وَ يَسِّرْهُ لِي ثُمَّ بَارِكْ لِي فِيهِ وَ أَعِنِّي عَلَيْهِ] وَ إِنْ كُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ شَرٌّ لِي [فِي دِينِي وَ دُنْيَايَ وَ آخِرَتِي] فَاصْرِفْهُ عَنِّي [وَ اصْرِفْنِي عَنْهُ] [وَ اقْضِ لِيَ الْخَيْرَ حَيْثُ كَانَ ثُمَّ رَضِّنِي بِهِ [حَتَّى لَا أُحِبَّ تَعْجِيلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لَا تَأْخِيرَ مَا عَجَّلْتَ]]».همچنین طلب خیر با حالت روحیِ «رضایت از آنچه خدا درباره شخص انجام می دهد» انجام شود، که اگر چنین باشد، خداوند حتما خیر شخص را پیش خواهد آورد.
#دعا#یک_فنجان_روایت
۲:۰۱
بازارسال شده از یک فنجان روایت
الف) مقدمه
ب) پیش از مباشرت چه چیزهایی خورده شود؟خوردن انار شیرین و میوه «بِه» در روزها و به ویژه ساعات پیش از انعقاد نطفه [توسط زن و به ویژه شوهر، و در دوره بارداری توسط زن] توصیه می شود.
ج) زمان های مناسب و نامناسب برای مباشرت با همسر [به ویژه برای انعقاد نطفه]
د) ذکرهای پیش از مباشرت
هـ) دیگر آداب
#دعا #آداب#یک_فنجان_روایت
۱۰:۳۸
نوشته های کانال درباره زندگی مشترک، از پیش از خواستگاری تا پس از فرزندآوری
(روی هر کدام بزنید تا به نوشته مورد نظر منتقل شوید)
نماز و دعای خواستگاری رفتن
خواندن خطبه و صیغه عقد رسمی
روش های شفای از نازایی، مطابق روایات
آداب مباشرت با همسر برای انعقاد نطفه، مبتنی بر روایات معتبر
چه کارهایی در هنگام ولادت نوزاد مستحب است؟ 
چه کارهایی روز هفتم ولادت فرزند انجام می شود؟ 
همه نکات عقیقه

آنچه به نظر می آید باید در آینده به آن اضافه شود:الف) آداب دوره بارداریب) نکات نامگذاری فرزندج) نکات پس از تولد در کودکی
@ersalijat
آنچه به نظر می آید باید در آینده به آن اضافه شود:الف) آداب دوره بارداریب) نکات نامگذاری فرزندج) نکات پس از تولد در کودکی
@ersalijat
۱۱:۳۲
چند نکته درباره حرز منسوب به امام جواد ع(بخش اول)
1- حرز الجواد در دو کتاب از سید بن طاوس یعنی مهج الدعوات و أمان الأخطار به سند یکسانی نقل شده است. در سلسله سند روایت چند نفر مجهول و مهمل وجود دارد، و در نتیجه سندش ضعیف است. ضمنا داستان به نقل از همسر امام جواد یعنی ام عیسی دختر مأمون، نقل شده است که مطابق برخی روایات مسموم کننده امام جواد بوده است، و در هر حال عادل نبوده است.
2- قصه ی این حدیث عجیب است و متن آن خالی از اضطراب نیست. همچنین راوی چند بار در میان قصه عوض می شود.اجمال داستان این است که دختری نزد ام عیسی می آید و می گوید من هم همسر امام جواد هستم. ام عیسی را حسادت می گیرد و نزد مامون شکایت می برد در حالی که مامون مست لایعقل بوده. مامون که داستان را می شنود شمشیر بر می دارد و به همراه خادمش به قصد کشتن امام هادی ع وارد خانه او می شود و چند شمشیر بر حضرت می زند و ایشان را چاک چاک می کند و به قتل می رساند و خارج می شود، در حالی که ام عیسی این ماجرا را شاهد است. صبح نزد پدرش می رود و وقتی داستان دیشب را به او یادآوری می کند، مامون از کرده خود در مستی پشیمان می شود، و از واکنش مردم نگران. ولی وقتی به خانه امام می رود ایشان را می بیند که سالم است و در حال کارهای روزمره، و در بدنش هیچ اثری از شمشیر نیست. سپس امام به نزد مامون می رود و بدون پرسشِ او، به او رمز عدم آسیب رسیدن به خود را بیان می دارد و چنین به نفع مأمون کار میکند:«فَإِنِّي لَا آمَنُ عَلَيْكَ هَذَا الْخَلْقَ الْمَنْكُوسَ وَ عِنْدِي عَقْدٌ تُحَصِّنُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تُحْرَزُ بِهِ مِنَ الشُّرُورِ وَ الْبَلَايَا وَ الْمَكَارِهِ وَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ كَمَا أَنْقَذَنِيَ اللَّهُ مِنْكَ الْبَارِحَةَ، وَ لَوْ لَقِيتَ بِهِ جُيُوشَ الرُّومِ وَ التُّرْكِ وَ اجْتَمَعَ عَلَيْكَ وَ عَلَى غَلَبَتِكَ أَهْلُ الْأَرْضِ جَمِيعاً مَا تَهَيَّأَ لَهُمْ مِنْكَ شَيْءٌ بِإِذْنِ اللَّهِ الْجَبَّارِ وَ إِنْ أَحْبَبْتَ بَعَثْتُ بِهِ إِلَيْكَ لِتَحْتَرِزَ بِهِ مِنْ جَمِيعِ مَا ذَكَرْتُ لَكَ : من بر تو از شرّ اين خلق منكوس ايمن نيستم، نزد من دعائى است كه بايد به آن، نفس خود را محافظت كنى و احتراز نمائى به سبب آن و از شرّها و بلاها و ناخوشيها و آفتها و آزارها جلوگيرى كنى. همچنان كه ديشب خداى تعالى از شرّ تو مرا نگاه داشت، و اگر با اين دعا با سپاه روم و ترك روبرو شوى و براى چيرگى بر تو همه اهل روى زمين مجتمع شوند، هر آينه از تو چيزى براى ايشان به اذن خداى جبّار ميسّر نمىشود و چنانچه آن دعا را خواهى پس آن را برايت بفرستم ...» سپس حضرت آنرا برایش به خط خود می نویسد. مامون پس از دریافت این حرز از امام، با خیال راحت به جنگ با روم می رود و ایشان را شکست می دهد، و در همه جنگ ها آنرا با خود به همراه داشت و پیروز می شد.
3- در روایات متعدد از ائمه اطهار ع نقل شده است که فقط مجاز هستید از حرزی استفاده کنید که در متن آن از قرآن و ذکر الله استفاده شده باشد و حداقل متن آن قابل فهم باشد، و از آنچه دارای نوشتهها و نقشهای غیرقابل فهم است باید احتراز کرد، چرا که بسیاری از حرزهای اینچنینی [دارای معانی] شرک آمیز است. ولی در حرز الجواد نوشته ها و شکل های غیرقابل فهم وجود دارد.أَنَّهُ ص نَهَى عَنِ الرَّقْيِ بِغَيْرِ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَا يُعْرَفُ مِنْ ذِكْرِهِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 141)؛ لَا بَأْسَ بِتَعْلِيقِ مَا كَانَ مِنَ الْقُرْآن (دعائم الإسلام، ج 2، ص 142)؛ أَنَّ عَلِيّاً ع سُئِلَ عَنِ التَّعْوِيذِ يُعَلَّقُ عَلَى الصِّبْيَانِ فَقَالَ عَلِّقُوا مَا شِئْتُمْ إِذَا كَانَ فِيهِ ذِكْرُ اللَّهِ (قرب الإسناد، ص 110)؛ لَا بَأْسَ بِالرُّقَى مِنَ الْعَيْنِ وَ الْحُمَّى وَ الضِّرْسِ وَ كُلِّ ذَاتِ هَامَّةٍ لَهَا حُمَةٌ إِذَا عَلِمَ الرَّجُلُ مَا يَقُولُ لَا يُدْخِلْ فِي رُقْيَتِهِ وَ عُوذَتِهِ شَيْئاً لَا يَعْرِفُهُ (طب الأئمة، ص 48)؛ سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَرِيضِ يُكْوَى أَوْ يَسْتَرْقِي قَالَ لَا بَأْسَ إِذَا اسْتَرْقَى بِمَا يَعْرِفُهُ (قرب الإسناد، ص 213).كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ تَعْلِيقِ التَّمَائِمِ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِشْرَاكِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 483)؛ إِنَّ كَثِيراً مِنَ التَّمَائِمِ شِرْكٌ (طب الأئمة، ص 48)؛ إِنَّ عَلِيّاً ع كَانَ يَقُولُ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ التَّمَائِمِ مِنَ الْإِشْرَاكِ (طب الأئمة، ص 48).(از میان روایات بالا، روایت دوم منقول از قرب الإسناد دارای سند معتبر است، و بقیه روایات در کنار هم ممکن است اطمینان به صدور مضمون شان از معصوم ایجاد کنند)
ادامه در نوشته بعدی@ersalijat
1- حرز الجواد در دو کتاب از سید بن طاوس یعنی مهج الدعوات و أمان الأخطار به سند یکسانی نقل شده است. در سلسله سند روایت چند نفر مجهول و مهمل وجود دارد، و در نتیجه سندش ضعیف است. ضمنا داستان به نقل از همسر امام جواد یعنی ام عیسی دختر مأمون، نقل شده است که مطابق برخی روایات مسموم کننده امام جواد بوده است، و در هر حال عادل نبوده است.
2- قصه ی این حدیث عجیب است و متن آن خالی از اضطراب نیست. همچنین راوی چند بار در میان قصه عوض می شود.اجمال داستان این است که دختری نزد ام عیسی می آید و می گوید من هم همسر امام جواد هستم. ام عیسی را حسادت می گیرد و نزد مامون شکایت می برد در حالی که مامون مست لایعقل بوده. مامون که داستان را می شنود شمشیر بر می دارد و به همراه خادمش به قصد کشتن امام هادی ع وارد خانه او می شود و چند شمشیر بر حضرت می زند و ایشان را چاک چاک می کند و به قتل می رساند و خارج می شود، در حالی که ام عیسی این ماجرا را شاهد است. صبح نزد پدرش می رود و وقتی داستان دیشب را به او یادآوری می کند، مامون از کرده خود در مستی پشیمان می شود، و از واکنش مردم نگران. ولی وقتی به خانه امام می رود ایشان را می بیند که سالم است و در حال کارهای روزمره، و در بدنش هیچ اثری از شمشیر نیست. سپس امام به نزد مامون می رود و بدون پرسشِ او، به او رمز عدم آسیب رسیدن به خود را بیان می دارد و چنین به نفع مأمون کار میکند:«فَإِنِّي لَا آمَنُ عَلَيْكَ هَذَا الْخَلْقَ الْمَنْكُوسَ وَ عِنْدِي عَقْدٌ تُحَصِّنُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تُحْرَزُ بِهِ مِنَ الشُّرُورِ وَ الْبَلَايَا وَ الْمَكَارِهِ وَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ كَمَا أَنْقَذَنِيَ اللَّهُ مِنْكَ الْبَارِحَةَ، وَ لَوْ لَقِيتَ بِهِ جُيُوشَ الرُّومِ وَ التُّرْكِ وَ اجْتَمَعَ عَلَيْكَ وَ عَلَى غَلَبَتِكَ أَهْلُ الْأَرْضِ جَمِيعاً مَا تَهَيَّأَ لَهُمْ مِنْكَ شَيْءٌ بِإِذْنِ اللَّهِ الْجَبَّارِ وَ إِنْ أَحْبَبْتَ بَعَثْتُ بِهِ إِلَيْكَ لِتَحْتَرِزَ بِهِ مِنْ جَمِيعِ مَا ذَكَرْتُ لَكَ : من بر تو از شرّ اين خلق منكوس ايمن نيستم، نزد من دعائى است كه بايد به آن، نفس خود را محافظت كنى و احتراز نمائى به سبب آن و از شرّها و بلاها و ناخوشيها و آفتها و آزارها جلوگيرى كنى. همچنان كه ديشب خداى تعالى از شرّ تو مرا نگاه داشت، و اگر با اين دعا با سپاه روم و ترك روبرو شوى و براى چيرگى بر تو همه اهل روى زمين مجتمع شوند، هر آينه از تو چيزى براى ايشان به اذن خداى جبّار ميسّر نمىشود و چنانچه آن دعا را خواهى پس آن را برايت بفرستم ...» سپس حضرت آنرا برایش به خط خود می نویسد. مامون پس از دریافت این حرز از امام، با خیال راحت به جنگ با روم می رود و ایشان را شکست می دهد، و در همه جنگ ها آنرا با خود به همراه داشت و پیروز می شد.
3- در روایات متعدد از ائمه اطهار ع نقل شده است که فقط مجاز هستید از حرزی استفاده کنید که در متن آن از قرآن و ذکر الله استفاده شده باشد و حداقل متن آن قابل فهم باشد، و از آنچه دارای نوشتهها و نقشهای غیرقابل فهم است باید احتراز کرد، چرا که بسیاری از حرزهای اینچنینی [دارای معانی] شرک آمیز است. ولی در حرز الجواد نوشته ها و شکل های غیرقابل فهم وجود دارد.أَنَّهُ ص نَهَى عَنِ الرَّقْيِ بِغَيْرِ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَا يُعْرَفُ مِنْ ذِكْرِهِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 141)؛ لَا بَأْسَ بِتَعْلِيقِ مَا كَانَ مِنَ الْقُرْآن (دعائم الإسلام، ج 2، ص 142)؛ أَنَّ عَلِيّاً ع سُئِلَ عَنِ التَّعْوِيذِ يُعَلَّقُ عَلَى الصِّبْيَانِ فَقَالَ عَلِّقُوا مَا شِئْتُمْ إِذَا كَانَ فِيهِ ذِكْرُ اللَّهِ (قرب الإسناد، ص 110)؛ لَا بَأْسَ بِالرُّقَى مِنَ الْعَيْنِ وَ الْحُمَّى وَ الضِّرْسِ وَ كُلِّ ذَاتِ هَامَّةٍ لَهَا حُمَةٌ إِذَا عَلِمَ الرَّجُلُ مَا يَقُولُ لَا يُدْخِلْ فِي رُقْيَتِهِ وَ عُوذَتِهِ شَيْئاً لَا يَعْرِفُهُ (طب الأئمة، ص 48)؛ سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَرِيضِ يُكْوَى أَوْ يَسْتَرْقِي قَالَ لَا بَأْسَ إِذَا اسْتَرْقَى بِمَا يَعْرِفُهُ (قرب الإسناد، ص 213).كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ تَعْلِيقِ التَّمَائِمِ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِشْرَاكِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 483)؛ إِنَّ كَثِيراً مِنَ التَّمَائِمِ شِرْكٌ (طب الأئمة، ص 48)؛ إِنَّ عَلِيّاً ع كَانَ يَقُولُ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ التَّمَائِمِ مِنَ الْإِشْرَاكِ (طب الأئمة، ص 48).(از میان روایات بالا، روایت دوم منقول از قرب الإسناد دارای سند معتبر است، و بقیه روایات در کنار هم ممکن است اطمینان به صدور مضمون شان از معصوم ایجاد کنند)
۱۲:۴۷
ارسالی جات علی سراج
چند نکته درباره حرز منسوب به امام جواد ع (بخش اول) 1- حرز الجواد در دو کتاب از سید بن طاوس یعنی مهج الدعوات و أمان الأخطار به سند یکسانی نقل شده است. در سلسله سند روایت چند نفر مجهول و مهمل وجود دارد، و در نتیجه سندش ضعیف است. ضمنا داستان به نقل از همسر امام جواد یعنی ام عیسی دختر مأمون، نقل شده است که مطابق برخی روایات مسموم کننده امام جواد بوده است، و در هر حال عادل نبوده است. 2- قصه ی این حدیث عجیب است و متن آن خالی از اضطراب نیست. همچنین راوی چند بار در میان قصه عوض می شود. اجمال داستان این است که دختری نزد ام عیسی می آید و می گوید من هم همسر امام جواد هستم. ام عیسی را حسادت می گیرد و نزد مامون شکایت می برد در حالی که مامون مست لایعقل بوده. مامون که داستان را می شنود شمشیر بر می دارد و به همراه خادمش به قصد کشتن امام هادی ع وارد خانه او می شود و چند شمشیر بر حضرت می زند و ایشان را چاک چاک می کند و به قتل می رساند و خارج می شود، در حالی که ام عیسی این ماجرا را شاهد است. صبح نزد پدرش می رود و وقتی داستان دیشب را به او یادآوری می کند، مامون از کرده خود در مستی پشیمان می شود، و از واکنش مردم نگران. ولی وقتی به خانه امام می رود ایشان را می بیند که سالم است و در حال کارهای روزمره، و در بدنش هیچ اثری از شمشیر نیست. سپس امام به نزد مامون می رود و بدون پرسشِ او، به او رمز عدم آسیب رسیدن به خود را بیان می دارد و چنین به نفع مأمون کار میکند: «فَإِنِّي لَا آمَنُ عَلَيْكَ هَذَا الْخَلْقَ الْمَنْكُوسَ وَ عِنْدِي عَقْدٌ تُحَصِّنُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تُحْرَزُ بِهِ مِنَ الشُّرُورِ وَ الْبَلَايَا وَ الْمَكَارِهِ وَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ كَمَا أَنْقَذَنِيَ اللَّهُ مِنْكَ الْبَارِحَةَ، وَ لَوْ لَقِيتَ بِهِ جُيُوشَ الرُّومِ وَ التُّرْكِ وَ اجْتَمَعَ عَلَيْكَ وَ عَلَى غَلَبَتِكَ أَهْلُ الْأَرْضِ جَمِيعاً مَا تَهَيَّأَ لَهُمْ مِنْكَ شَيْءٌ بِإِذْنِ اللَّهِ الْجَبَّارِ وَ إِنْ أَحْبَبْتَ بَعَثْتُ بِهِ إِلَيْكَ لِتَحْتَرِزَ بِهِ مِنْ جَمِيعِ مَا ذَكَرْتُ لَكَ : من بر تو از شرّ اين خلق منكوس ايمن نيستم، نزد من دعائى است كه بايد به آن، نفس خود را محافظت كنى و احتراز نمائى به سبب آن و از شرّها و بلاها و ناخوشيها و آفتها و آزارها جلوگيرى كنى. همچنان كه ديشب خداى تعالى از شرّ تو مرا نگاه داشت، و اگر با اين دعا با سپاه روم و ترك روبرو شوى و براى چيرگى بر تو همه اهل روى زمين مجتمع شوند، هر آينه از تو چيزى براى ايشان به اذن خداى جبّار ميسّر نمىشود و چنانچه آن دعا را خواهى پس آن را برايت بفرستم ...» سپس حضرت آنرا برایش به خط خود می نویسد. مامون پس از دریافت این حرز از امام، با خیال راحت به جنگ با روم می رود و ایشان را شکست می دهد، و در همه جنگ ها آنرا با خود به همراه داشت و پیروز می شد. 3- در روایات متعدد از ائمه اطهار ع نقل شده است که فقط مجاز هستید از حرزی استفاده کنید که در متن آن از قرآن و ذکر الله استفاده شده باشد و حداقل متن آن قابل فهم باشد، و از آنچه دارای نوشتهها و نقشهای غیرقابل فهم است باید احتراز کرد، چرا که بسیاری از حرزهای اینچنینی [دارای معانی] شرک آمیز است. ولی در حرز الجواد نوشته ها و شکل های غیرقابل فهم وجود دارد. أَنَّهُ ص نَهَى عَنِ الرَّقْيِ بِغَيْرِ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَا يُعْرَفُ مِنْ ذِكْرِهِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 141)؛ لَا بَأْسَ بِتَعْلِيقِ مَا كَانَ مِنَ الْقُرْآن (دعائم الإسلام، ج 2، ص 142)؛ أَنَّ عَلِيّاً ع سُئِلَ عَنِ التَّعْوِيذِ يُعَلَّقُ عَلَى الصِّبْيَانِ فَقَالَ عَلِّقُوا مَا شِئْتُمْ إِذَا كَانَ فِيهِ ذِكْرُ اللَّهِ (قرب الإسناد، ص 110)؛ لَا بَأْسَ بِالرُّقَى مِنَ الْعَيْنِ وَ الْحُمَّى وَ الضِّرْسِ وَ كُلِّ ذَاتِ هَامَّةٍ لَهَا حُمَةٌ إِذَا عَلِمَ الرَّجُلُ مَا يَقُولُ لَا يُدْخِلْ فِي رُقْيَتِهِ وَ عُوذَتِهِ شَيْئاً لَا يَعْرِفُهُ (طب الأئمة، ص 48)؛ سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَرِيضِ يُكْوَى أَوْ يَسْتَرْقِي قَالَ لَا بَأْسَ إِذَا اسْتَرْقَى بِمَا يَعْرِفُهُ (قرب الإسناد، ص 213). كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ تَعْلِيقِ التَّمَائِمِ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِشْرَاكِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 483)؛ إِنَّ كَثِيراً مِنَ التَّمَائِمِ شِرْكٌ (طب الأئمة، ص 48)؛ إِنَّ عَلِيّاً ع كَانَ يَقُولُ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ التَّمَائِمِ مِنَ الْإِشْرَاكِ (طب الأئمة، ص 48). (از میان روایات بالا، روایت دوم منقول از قرب الإسناد دارای سند معتبر است، و بقیه روایات در کنار هم ممکن است اطمینان به صدور مضمون شان از معصوم ایجاد کنند)
ادامه در نوشته بعدی @ersalijat
چند نکته درباره حرز منسوب به امام جواد ع(بخش دوم)
4- تقریبا در هیچ یک از حرز الجواد های مورد استفاده امروزی، جمیع شرایطی که در متن روایت درباره این حرز گفته است رعایت نمی شود.حرز روی پوست آهوی سرزمین تهامه نوشته می شود، و در لوله ای از جنس نقره خالص غیر مغشوش گذاشته می شود که روی آن لوله نقره باید متن زیر نوشته شود: «يَا مَشْهُوراً فِي السَّمَوَاتِ يَا مَشْهُوراً فِي الْأَرَضِينَ يَا مَشْهُوراً فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ جَهَدَتِ الْجَبَابِرَةُ وَ الْمُلُوكُ عَلَى إِطْفَاءِ نُورِكَ وَ إِخْمَادِ ذِكْرِكَ فَأَبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَكَ وَ يَبُوحَ بِذِكْرِكَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون»همچنین باید آنرا بر بازوی راست بست و پیش از بستن وضو بگیرد و چهار رکعت نماز به جا آورد که در هر رکعت بعد از حمد یک بار آیةالکرسی و هفت بار آیه شهد الله را بخواند، و هنگام بستن آن بر دست راست قمر در عقرب نباشد.
5- آنچه در متن روایت آمده است نشان می دهد حرز الجواد یک حرز عمومی نیست که همواره از آن استفاده شود، بلکه فقط هنگام سختی ها و شدائد که از بروز حادثه ای بر خود می ترسد، مانند جنگ، باید استفاده شود، و در هر بار استفاده دقت کند که قمر در عقرب نباشد و وضو و نماز مزبور را به جا آورد. مامون هم -مطابق دستور امام ع- در جنگ ها آنرا به همراه می برده است، و نه اینکه استفاده همیشگی کند.«فَلْيَشُدَّهُ عَلَى عَضُدِهِ الْأَيْمَنِ عِنْدَ الشَّدَائِدِ وَ النَّوَائِبِ يُسَلِّمُ بِحَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يَخَافُهُ وَ يَحْذَرُهُ» چیزی مانند انگشتر با نگین "حدید"، که اصطلاحا "سنگین" است و باید صرفا هنگام مخاوف استفاده شود «الْحَدِيدِ الصِّينِيِّ وَ مَا أُحِبُّ التَّخَتُّمَ بِهِ، وَ لَا أَكْرَهُ لُبْسَهُ عِنْدَ لِقَاءِ أَهْلِ الشَّرِّ لِيُطْفِيَ شَرَّهُمْ...»(تهذیب الاحکام، روضة الواعظین، الغارات، فرحة الغری)
6- اگر در هر حال کسی این حرز را می خواهد، pdf متن و شکل موجود در آن، در سایت استاد احمد عابدی قبلا موجود بود، ولی الآن ظاهرا آنرا برداشته اند (اگر کسی خواست بگوید برایش بفرستم). متن آن در نرم افزار جامع الاحادیث هم موجود است که با جستجوی بخش هایی که از این روایت در بالا گذاشتم می توانید متن آنرا بیابید، ولی در نرم افزار بخش شکلی غیرقابل فهم آن موجود نیست.
در هر صورت، به نظر می رسد آنچه آقای فرحزاد در برنامه سمت خدا درباره این حرز بیان داشته است، که متن دو سطری «يَا نُورُ يَا بُرْهَانُ يَا مُبِينُ يَا مُنِيرُ يَا رَبِّ اكْفِنِي الشُّرُورَ وَ آفَاتِ الدُّهُورِ وَ أَسْأَلُكَ النَّجَاةَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ» را به عنوان حرز الجواد معرفی کرده است، کاملا نادرست است. (آن هم حرزی از امام محمد تقی ع است، ولی حرز الجواد معروف نیست!)
7- آنچه بیان شد، فهم اینجانب است، و ممکن است نظر دیگری صحیح باشد! مثلا استاد احمد عابدی (و نه آیةالله عابدینی!) با حرز الجواد موافق است و کتابی جیبی هم در این باره منتشر کرده است. ایشان معتقد است در گذشته شیعه و سنی از حرز الجواد استفاده می کرده اند، و حتی پاسکال هم حرز امام جواد به همراه خود داشته است.
8- حرز های دیگری که استفاده همیشگی داشته باشد، و شرایط استفاده خاص نداشته باشد، در متن روایات ما موجود است؛ که متن همه آنها را در یک فایل pdf قرار داده ام و پیشتر آنرا منتشر کرده ام، و خودم هم در گردنم از آن استفاده می کنم. (اگر کسی خواست، بگوید تا آنرا برایش بفرستم)
نتیجه نهایی: بنده موافق استفاده از حرز الجواد، آن هم بهطوری که امروزه استفاده می شود، نیستم.
@ersalijat
4- تقریبا در هیچ یک از حرز الجواد های مورد استفاده امروزی، جمیع شرایطی که در متن روایت درباره این حرز گفته است رعایت نمی شود.حرز روی پوست آهوی سرزمین تهامه نوشته می شود، و در لوله ای از جنس نقره خالص غیر مغشوش گذاشته می شود که روی آن لوله نقره باید متن زیر نوشته شود: «يَا مَشْهُوراً فِي السَّمَوَاتِ يَا مَشْهُوراً فِي الْأَرَضِينَ يَا مَشْهُوراً فِي الدُّنْيَا وَ الْآخِرَةِ جَهَدَتِ الْجَبَابِرَةُ وَ الْمُلُوكُ عَلَى إِطْفَاءِ نُورِكَ وَ إِخْمَادِ ذِكْرِكَ فَأَبَى اللَّهُ إِلَّا أَنْ يُتِمَّ نُورَكَ وَ يَبُوحَ بِذِكْرِكَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُون»همچنین باید آنرا بر بازوی راست بست و پیش از بستن وضو بگیرد و چهار رکعت نماز به جا آورد که در هر رکعت بعد از حمد یک بار آیةالکرسی و هفت بار آیه شهد الله را بخواند، و هنگام بستن آن بر دست راست قمر در عقرب نباشد.
5- آنچه در متن روایت آمده است نشان می دهد حرز الجواد یک حرز عمومی نیست که همواره از آن استفاده شود، بلکه فقط هنگام سختی ها و شدائد که از بروز حادثه ای بر خود می ترسد، مانند جنگ، باید استفاده شود، و در هر بار استفاده دقت کند که قمر در عقرب نباشد و وضو و نماز مزبور را به جا آورد. مامون هم -مطابق دستور امام ع- در جنگ ها آنرا به همراه می برده است، و نه اینکه استفاده همیشگی کند.«فَلْيَشُدَّهُ عَلَى عَضُدِهِ الْأَيْمَنِ عِنْدَ الشَّدَائِدِ وَ النَّوَائِبِ يُسَلِّمُ بِحَوْلِ اللَّهِ وَ قُوَّتِهِ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ يَخَافُهُ وَ يَحْذَرُهُ» چیزی مانند انگشتر با نگین "حدید"، که اصطلاحا "سنگین" است و باید صرفا هنگام مخاوف استفاده شود «الْحَدِيدِ الصِّينِيِّ وَ مَا أُحِبُّ التَّخَتُّمَ بِهِ، وَ لَا أَكْرَهُ لُبْسَهُ عِنْدَ لِقَاءِ أَهْلِ الشَّرِّ لِيُطْفِيَ شَرَّهُمْ...»(تهذیب الاحکام، روضة الواعظین، الغارات، فرحة الغری)
6- اگر در هر حال کسی این حرز را می خواهد، pdf متن و شکل موجود در آن، در سایت استاد احمد عابدی قبلا موجود بود، ولی الآن ظاهرا آنرا برداشته اند (اگر کسی خواست بگوید برایش بفرستم). متن آن در نرم افزار جامع الاحادیث هم موجود است که با جستجوی بخش هایی که از این روایت در بالا گذاشتم می توانید متن آنرا بیابید، ولی در نرم افزار بخش شکلی غیرقابل فهم آن موجود نیست.
در هر صورت، به نظر می رسد آنچه آقای فرحزاد در برنامه سمت خدا درباره این حرز بیان داشته است، که متن دو سطری «يَا نُورُ يَا بُرْهَانُ يَا مُبِينُ يَا مُنِيرُ يَا رَبِّ اكْفِنِي الشُّرُورَ وَ آفَاتِ الدُّهُورِ وَ أَسْأَلُكَ النَّجَاةَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ» را به عنوان حرز الجواد معرفی کرده است، کاملا نادرست است. (آن هم حرزی از امام محمد تقی ع است، ولی حرز الجواد معروف نیست!)
7- آنچه بیان شد، فهم اینجانب است، و ممکن است نظر دیگری صحیح باشد! مثلا استاد احمد عابدی (و نه آیةالله عابدینی!) با حرز الجواد موافق است و کتابی جیبی هم در این باره منتشر کرده است. ایشان معتقد است در گذشته شیعه و سنی از حرز الجواد استفاده می کرده اند، و حتی پاسکال هم حرز امام جواد به همراه خود داشته است.
8- حرز های دیگری که استفاده همیشگی داشته باشد، و شرایط استفاده خاص نداشته باشد، در متن روایات ما موجود است؛ که متن همه آنها را در یک فایل pdf قرار داده ام و پیشتر آنرا منتشر کرده ام، و خودم هم در گردنم از آن استفاده می کنم. (اگر کسی خواست، بگوید تا آنرا برایش بفرستم)
نتیجه نهایی: بنده موافق استفاده از حرز الجواد، آن هم بهطوری که امروزه استفاده می شود، نیستم.
@ersalijat
۱۳:۴۱
ارسالی جات علی سراج
چند نکته درباره حرز منسوب به امام جواد ع (بخش اول) 1- حرز الجواد در دو کتاب از سید بن طاوس یعنی مهج الدعوات و أمان الأخطار به سند یکسانی نقل شده است. در سلسله سند روایت چند نفر مجهول و مهمل وجود دارد، و در نتیجه سندش ضعیف است. ضمنا داستان به نقل از همسر امام جواد یعنی ام عیسی دختر مأمون، نقل شده است که مطابق برخی روایات مسموم کننده امام جواد بوده است، و در هر حال عادل نبوده است. 2- قصه ی این حدیث عجیب است و متن آن خالی از اضطراب نیست. همچنین راوی چند بار در میان قصه عوض می شود. اجمال داستان این است که دختری نزد ام عیسی می آید و می گوید من هم همسر امام جواد هستم. ام عیسی را حسادت می گیرد و نزد مامون شکایت می برد در حالی که مامون مست لایعقل بوده. مامون که داستان را می شنود شمشیر بر می دارد و به همراه خادمش به قصد کشتن امام هادی ع وارد خانه او می شود و چند شمشیر بر حضرت می زند و ایشان را چاک چاک می کند و به قتل می رساند و خارج می شود، در حالی که ام عیسی این ماجرا را شاهد است. صبح نزد پدرش می رود و وقتی داستان دیشب را به او یادآوری می کند، مامون از کرده خود در مستی پشیمان می شود، و از واکنش مردم نگران. ولی وقتی به خانه امام می رود ایشان را می بیند که سالم است و در حال کارهای روزمره، و در بدنش هیچ اثری از شمشیر نیست. سپس امام به نزد مامون می رود و بدون پرسشِ او، به او رمز عدم آسیب رسیدن به خود را بیان می دارد و چنین به نفع مأمون کار میکند: «فَإِنِّي لَا آمَنُ عَلَيْكَ هَذَا الْخَلْقَ الْمَنْكُوسَ وَ عِنْدِي عَقْدٌ تُحَصِّنُ بِهِ نَفْسَكَ وَ تُحْرَزُ بِهِ مِنَ الشُّرُورِ وَ الْبَلَايَا وَ الْمَكَارِهِ وَ الْآفَاتِ وَ الْعَاهَاتِ كَمَا أَنْقَذَنِيَ اللَّهُ مِنْكَ الْبَارِحَةَ، وَ لَوْ لَقِيتَ بِهِ جُيُوشَ الرُّومِ وَ التُّرْكِ وَ اجْتَمَعَ عَلَيْكَ وَ عَلَى غَلَبَتِكَ أَهْلُ الْأَرْضِ جَمِيعاً مَا تَهَيَّأَ لَهُمْ مِنْكَ شَيْءٌ بِإِذْنِ اللَّهِ الْجَبَّارِ وَ إِنْ أَحْبَبْتَ بَعَثْتُ بِهِ إِلَيْكَ لِتَحْتَرِزَ بِهِ مِنْ جَمِيعِ مَا ذَكَرْتُ لَكَ : من بر تو از شرّ اين خلق منكوس ايمن نيستم، نزد من دعائى است كه بايد به آن، نفس خود را محافظت كنى و احتراز نمائى به سبب آن و از شرّها و بلاها و ناخوشيها و آفتها و آزارها جلوگيرى كنى. همچنان كه ديشب خداى تعالى از شرّ تو مرا نگاه داشت، و اگر با اين دعا با سپاه روم و ترك روبرو شوى و براى چيرگى بر تو همه اهل روى زمين مجتمع شوند، هر آينه از تو چيزى براى ايشان به اذن خداى جبّار ميسّر نمىشود و چنانچه آن دعا را خواهى پس آن را برايت بفرستم ...» سپس حضرت آنرا برایش به خط خود می نویسد. مامون پس از دریافت این حرز از امام، با خیال راحت به جنگ با روم می رود و ایشان را شکست می دهد، و در همه جنگ ها آنرا با خود به همراه داشت و پیروز می شد. 3- در روایات متعدد از ائمه اطهار ع نقل شده است که فقط مجاز هستید از حرزی استفاده کنید که در متن آن از قرآن و ذکر الله استفاده شده باشد و حداقل متن آن قابل فهم باشد، و از آنچه دارای نوشتهها و نقشهای غیرقابل فهم است باید احتراز کرد، چرا که بسیاری از حرزهای اینچنینی [دارای معانی] شرک آمیز است. ولی در حرز الجواد نوشته ها و شکل های غیرقابل فهم وجود دارد. أَنَّهُ ص نَهَى عَنِ الرَّقْيِ بِغَيْرِ كِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَا يُعْرَفُ مِنْ ذِكْرِهِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 141)؛ لَا بَأْسَ بِتَعْلِيقِ مَا كَانَ مِنَ الْقُرْآن (دعائم الإسلام، ج 2، ص 142)؛ أَنَّ عَلِيّاً ع سُئِلَ عَنِ التَّعْوِيذِ يُعَلَّقُ عَلَى الصِّبْيَانِ فَقَالَ عَلِّقُوا مَا شِئْتُمْ إِذَا كَانَ فِيهِ ذِكْرُ اللَّهِ (قرب الإسناد، ص 110)؛ لَا بَأْسَ بِالرُّقَى مِنَ الْعَيْنِ وَ الْحُمَّى وَ الضِّرْسِ وَ كُلِّ ذَاتِ هَامَّةٍ لَهَا حُمَةٌ إِذَا عَلِمَ الرَّجُلُ مَا يَقُولُ لَا يُدْخِلْ فِي رُقْيَتِهِ وَ عُوذَتِهِ شَيْئاً لَا يَعْرِفُهُ (طب الأئمة، ص 48)؛ سَأَلْتُهُ عَنِ الْمَرِيضِ يُكْوَى أَوْ يَسْتَرْقِي قَالَ لَا بَأْسَ إِذَا اسْتَرْقَى بِمَا يَعْرِفُهُ (قرب الإسناد، ص 213). كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ تَعْلِيقِ التَّمَائِمِ شُعْبَةٌ مِنَ الْإِشْرَاكِ (دعائم الإسلام، ج 2، ص 483)؛ إِنَّ كَثِيراً مِنَ التَّمَائِمِ شِرْكٌ (طب الأئمة، ص 48)؛ إِنَّ عَلِيّاً ع كَانَ يَقُولُ إِنَّ كَثِيراً مِنَ الرُّقَى وَ التَّمَائِمِ مِنَ الْإِشْرَاكِ (طب الأئمة، ص 48). (از میان روایات بالا، روایت دوم منقول از قرب الإسناد دارای سند معتبر است، و بقیه روایات در کنار هم ممکن است اطمینان به صدور مضمون شان از معصوم ایجاد کنند)
ادامه در نوشته بعدی @ersalijat
۱۳:۴۵
بازارسال شده از یک فنجان روایت
#حرز#یک_فنجان_روایت
۱۸:۵۵
بازارسال شده از یک فنجان روایت
توضیحات حرز و تعویذ جامع همراه، نسخه دوم.pdf
۵۲۶.۸۶ کیلوبایت
توضیحاتِ حرز و تعویذ جامع همراه، نسخه دوم
۱۸:۵۵
بازارسال شده از یک فنجان روایت
متن و ترجمه حرز و تعویذ جامع همراه، نسخه دوم.pdf
۱.۰۱ مگابایت
متن و ترجمهی حرز و تعویذ جامع همراه، نسخه دوم
۱۸:۵۵
آیات قرآن در وسائل الشیعه.docx
۸۴۱.۸۸ کیلوبایت
آیات قرآن در وسائل الشیعه
در کل کتاب «وسائل الشیعه» هر جا در روایتی، بخشی از یک آیه قرآن به کار رفته باشد، آن روایت همراه با عنوانِ بابِ آن روایت در این فایل آمده است
@ersalijat
در کل کتاب «وسائل الشیعه» هر جا در روایتی، بخشی از یک آیه قرآن به کار رفته باشد، آن روایت همراه با عنوانِ بابِ آن روایت در این فایل آمده است
@ersalijat
۱۴:۲۳
آیات قرآن در مستدرک الوسائل.docx
۱.۰۲ مگابایت
آیات قرآن در مستدرک الوسائل
در کل کتاب «مستدرک الوسائل» هر جا در روایتی، بخشی از یک آیه قرآن به کار رفته باشد، آن روایت همراه با عنوانِ بابِ آن روایت در این فایل آمده است
@ersalijat
در کل کتاب «مستدرک الوسائل» هر جا در روایتی، بخشی از یک آیه قرآن به کار رفته باشد، آن روایت همراه با عنوانِ بابِ آن روایت در این فایل آمده است
@ersalijat
۱۴:۲۳
بازارسال شده از فاطمه.اكبری
1_1556088212.pdf
۱.۲۱ مگابایت
و همچنین، مترجم کتاب (استاد واسطی) پس از وفات دختر ١٢ ساله دلبندش، با سوز دل و آه بر لب، تنها ۱۷ روز پس از داغ فرزندش دست به قلم برد و این اثر را از عربی به فارسی ترجمه کرد که هم آرامش خویش و هم صبر زیبا و تسکین قلب هر داغداری را از این کلمات الهی بجوید و مرهم مصیبت زدگان شود.
۱۱:۴۴