بازارسال شده از دورهمگرام؛ شبکهزنانروایتگر
#نوزدهمینجمعخوانیکتابدورهمگرام
پشت جبهه، خط مقدم است
آن روز که انگشت اشارهام را زدم روی آیکون سبز رنگ فراکتاب و دنبال زندگیات را گرفتم، توی جنگ بودیم. جنگی که اسرائیل و آمریکا و همدستانشان به ایران عزیز تحمیل کرده بودند.تصویر خنده همسرت که روی صفحه گوشیام پهن شد، ناخودآگاه دلم آرام گرفت. انگار داشت میگفت: «ما سختتر از اینش هم رد کردیم».از آن روز افتادم در دل جنگ تحمیلی با صدام و تمام دنیایی که پشتیبانش بود. هربار خبر بمباران شهرها در اخبار سال ۱۳۶۰ پخش میشد، قلبم تندتر میزد؛ غم مینشست توی دلم و دوست داشتم هر چه زودتر یک طوری آن صدام ملعون را بنشانیم سرجایش.الهام خانم جان! راستش را بخواهی میدانستم حسن آقایتان برای راهاندازی یگان موشکی، شما را خیلی تنها خواهد گذاشت، میدانستم دوران سختی را طی خواهید کرد، اما چارهای نداشتم جز شنیدن. تند و تند بخشهای کتاب صوتی را پیش میرفتم تا دوره آموزشی در سوریه و تحویل موشکها از لیبی هرچه زودتر به سرانجام برسد.وقتی حسن آقایتان آمد ایران و همه یگان موشکی شدند بلهقربانگوی آدمی مثل سلیمان، فشار خواندنم بالا رفت. میدانستم بالاخره به جایی میرسند که دست او را از زدن دکمه فایِر کوتاه میکنند. خوب شد که نویسنده آن وسطها صحنه تولد دختر کوچولویتان را هم گنجانده بود، تا کمی از سلیمان فاصله بگیریم و بتوانیم نفس بکشیم. دلم غنج رفت وقتی توصیف صورت ظریف قرمز رنگش را در ذهنم تصویر کردم. خوشحال شدم وقت تولد، بابای بچه مأموریت نبود. الهام خانم! من خودم را خیلی مدیون شهید طهرانی مقدم میدانم، بابت همه دوریهایی که از خانه و خانواده تحمل کرد و شب بیداریهایی که کشید، بابت رو زدنهایش، جسارت به خرج دادنهایش و هزار چیز دیگر که در متن جا نمیشود. اما به شما بیشتر مدیونم. حسن آقایتان میدانست دارد چکار میکند و در نبودش شما را جایی امن در شهر گذاشتهبود. دلش قرص بود کسانی هوای خانوادهاش را دارند. اما شما فقط میدانستید حسن آقایتان همنشین موشکهایی شده که هرکدامشان چند تن مواد منفجرهاند. دیگر بقیه جزئیات را چه میدانستید... و گاهی ندانستن یعنی خیلی بزرگ تر از واقعیت دانستن، یعنی به هزار راه رفتن دل. شما روحتان خیلی وسیع بود که زندگی را پیش میبردید و آرام بودید تا بابای خانه برود و تمام عمرش را بگذارد پای اقتدار ایران، پای امنیتی که امروز داریم.مطمئنم جای این قلب با ایمان در خط مقدم است. یعنی در همان پشتیبانی و حمایت. الهام خانم، چقدر خوب است که توی غزه بچهای شب را آرام میخوابد وقتی موشک ایرانی دارد آسمان را شکاف میدهد به سمت اسرائیل. چقدر قشنگ است که شما در این صحنه نقش دارید؛ نقشی پررنگ.و از آن زیباتر وقتی است که اسرائیل به خط عدم برسد. چیزی هم نمانده. نزدیک است.
#فهمیه_فرشتیان
منبع#روایت_بخوانیم 


اگر پسندیدی به "مجله" پیشنهاد بده تا بقیه هم ببینن!
دورهمگرام (شبکه زنان روایتگر)؛ فرصتی برای ثبت وقایع زندگی. با ما از طریق لینک زیر همراه شوید:
بله | اینستاگرام | ایتا | ایمیل 
پشت جبهه، خط مقدم است
آن روز که انگشت اشارهام را زدم روی آیکون سبز رنگ فراکتاب و دنبال زندگیات را گرفتم، توی جنگ بودیم. جنگی که اسرائیل و آمریکا و همدستانشان به ایران عزیز تحمیل کرده بودند.تصویر خنده همسرت که روی صفحه گوشیام پهن شد، ناخودآگاه دلم آرام گرفت. انگار داشت میگفت: «ما سختتر از اینش هم رد کردیم».از آن روز افتادم در دل جنگ تحمیلی با صدام و تمام دنیایی که پشتیبانش بود. هربار خبر بمباران شهرها در اخبار سال ۱۳۶۰ پخش میشد، قلبم تندتر میزد؛ غم مینشست توی دلم و دوست داشتم هر چه زودتر یک طوری آن صدام ملعون را بنشانیم سرجایش.الهام خانم جان! راستش را بخواهی میدانستم حسن آقایتان برای راهاندازی یگان موشکی، شما را خیلی تنها خواهد گذاشت، میدانستم دوران سختی را طی خواهید کرد، اما چارهای نداشتم جز شنیدن. تند و تند بخشهای کتاب صوتی را پیش میرفتم تا دوره آموزشی در سوریه و تحویل موشکها از لیبی هرچه زودتر به سرانجام برسد.وقتی حسن آقایتان آمد ایران و همه یگان موشکی شدند بلهقربانگوی آدمی مثل سلیمان، فشار خواندنم بالا رفت. میدانستم بالاخره به جایی میرسند که دست او را از زدن دکمه فایِر کوتاه میکنند. خوب شد که نویسنده آن وسطها صحنه تولد دختر کوچولویتان را هم گنجانده بود، تا کمی از سلیمان فاصله بگیریم و بتوانیم نفس بکشیم. دلم غنج رفت وقتی توصیف صورت ظریف قرمز رنگش را در ذهنم تصویر کردم. خوشحال شدم وقت تولد، بابای بچه مأموریت نبود. الهام خانم! من خودم را خیلی مدیون شهید طهرانی مقدم میدانم، بابت همه دوریهایی که از خانه و خانواده تحمل کرد و شب بیداریهایی که کشید، بابت رو زدنهایش، جسارت به خرج دادنهایش و هزار چیز دیگر که در متن جا نمیشود. اما به شما بیشتر مدیونم. حسن آقایتان میدانست دارد چکار میکند و در نبودش شما را جایی امن در شهر گذاشتهبود. دلش قرص بود کسانی هوای خانوادهاش را دارند. اما شما فقط میدانستید حسن آقایتان همنشین موشکهایی شده که هرکدامشان چند تن مواد منفجرهاند. دیگر بقیه جزئیات را چه میدانستید... و گاهی ندانستن یعنی خیلی بزرگ تر از واقعیت دانستن، یعنی به هزار راه رفتن دل. شما روحتان خیلی وسیع بود که زندگی را پیش میبردید و آرام بودید تا بابای خانه برود و تمام عمرش را بگذارد پای اقتدار ایران، پای امنیتی که امروز داریم.مطمئنم جای این قلب با ایمان در خط مقدم است. یعنی در همان پشتیبانی و حمایت. الهام خانم، چقدر خوب است که توی غزه بچهای شب را آرام میخوابد وقتی موشک ایرانی دارد آسمان را شکاف میدهد به سمت اسرائیل. چقدر قشنگ است که شما در این صحنه نقش دارید؛ نقشی پررنگ.و از آن زیباتر وقتی است که اسرائیل به خط عدم برسد. چیزی هم نمانده. نزدیک است.
۴
۱۰:۳۵