بله | کانال مادر قلم‌باف | سمانه آتیه‌دوست
عکس پروفایل مادر قلم‌باف | سمانه آتیه‌دوستم

مادر قلم‌باف | سمانه آتیه‌دوست

۹۱۰عضو
الهى اين عزت براى من بس كه بنده تو باشم
و اين افتخار براى من بس كه تو پروردگار من باشى
تو همان گونه هستى كه من دوست مى‌دارم
پس مرا آن گونه قرار ده كه تو دوست دارى



#مناجات🌛#مولا‌علی‌علیه‌السلام
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۱۸:۲۵

undefined چرا استقلال مهمه؟
این خاطرۀ مربوط به جنگ جهانی دوم رو بخونید undefined
همان وقت خاله‌ام، خواهر کوچک مادرم هم بیچاره مننژیت گرفت. یک دوران اسف باری بود در خانه ما. متفقین هم در ایران بودند. خانواده من رفتند پیش آمریکایی‌ها گفتند یک چیزی هست به نام پنی سیلین که مننژیت را معالجه می‌کند. سربازهای آمریکایی حاضر نشدند بدهند. گفتند این فقط برای سربازهای #آمریکایی است و خاله من مُرد بیچاره.
خاطرات دکتر نصر (کتاب حکمت و سیاست)/ صفحه ۳۱

undefined تازه دکتر نصر رعیت دوره پهلوی نیست. رئیس دفتر فرح پهلوی و فرزند دکتر ولی خان الله نصر، طبیب دربار تو دوره رضاخانه. ببین با بقیه چه کردن! استقلال که نداشته باشی توی خاک کشورت، دارویی که می‌تونه زنده نگهت داره رو هم ازت دریغ میکنن، همین قدر دارک!
#تاریخ_معاصر#وضعیت_شهریور_۱۳۲۰
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۱۲:۱۶

Default Gift Icon

پاکت هدیه

عکس پروفایل مادر قلم‌باف | سمانه آتیه‌دوستم

مادر قلم‌باف | سمانه آتیه‌دوست

undefined ولادت #حضرت_زينب سلام‌الله‌عليها مبارک باشهundefinedundefined
#روز_پرستار♥️
گفت به گمانم، می‌رسد روزی که کبک‌ها هم دلِ خوشی از سرِ زیر برف‌شان ندارند. فکر کرده‌ای آن‌ روز چه حکایت پر از شرمی‌ست برای آدم‌های زیر برف مانده؟

#ازآدم‌ها
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۸:۴۰

thumbnail
یک عالمه #نویسنده آمریکایی گفتن از روزنامه نیویورک تایمز که به سخنگوی اشغالگران اسرائیلی تبدیل شده، کناره‌گیری می‌کنن
#بیدارباش‌جهان
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۹:۴۵

thumbnail
بالاخره خواندمش، یعنی شنیدمش. اولش برنامه‌ام این بود فقط توی مسیرهای طولانیِ داخل اسنپ و مترو و اتوبوس کتاب را بشنوم اما ریزه ریزه خودش را جا کرد توی وقت‌های خالی دیگرم. تا جایی که وقت پوست کندن پیاز و خواباندن دخترک و حتی پشت ترک موتور دست از سرم برنداشت.هرچه قصۀ حسن آقا و یگان موشکی ایران جلوتر می‌رفت، روز و شب‌های جنگ دوازده روزه بیشتر می‌آمد جلوی چشمم. روزهایی که مثل نقل و نبات انواع موشک حواله می‌کردیم بر سر بدخواه‌‌ ملت. روز و شب‌هایی که مردم ایران بعضی با موشک‌ها سلفی می‌گرفتند و بعضی با نشان دادن رد موشک‌ها روی آسمان، کف و سوت‌شان به راه بود.با خودم فکر کردم آن روزها کسی حواسش بود به تعداد موشک؟ اصلا کسی نگران تمام شدن موشک بود؟ چطور از روزی که باید موشک را به اندازه انگشت‌های دست‌مان، آنهم به زور و منت و قیمت هنگفت از یکی دوتا کشور می‌خریدیم تا بکوبیم فرق سر دشمن، رسیدیم به روزی که نوجوان‌مان بعد از توقف جنگ تحمیلی با غاصب‌ترین ارتش دنیا، توی کوچه لاتی‌اش را پر می‌کرد و می‌گفت: «اَه چرا ایران ولشون کرد؟ باید هنوزم می‌زد تا شتک‌شون کنیم» همین‌قدر مطمئن!خدا شما و رفقایتان را بیامرزد حسن‌آقا طهرانی مقدم. خدا بیامرزتتان که شیرفهم‌مان کردید امنیت خریدنی نیست، ساختنی‌ است.بخوانید.خطِ آقای مقدم و رفقایش را در #خط‌مقدم بخوانید.#ازکتاب‌ها
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۱۳:۳۹

thumbnail
ابری شدمای کاش برای تو ببارم ...

#ازشعرها#حجت‌اشرف‌زاده
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۹:۲۲

thumbnail
امشب ساعت ۲۱:۱۵ از خیرالنساء میگم برنامه شب شرقی از شبکه خراسان رضوی

۱۷:۳۰

بازارسال شده از حسینیه هنر سبزوار
thumbnail
حسرت یک مادر ایرانی!undefined سخنان نویسنده کتاب «خیرالنساء» در شبکه خراسان رضوی
undefined تهیه کتاب «خیرالنساء» undefinedundefined حسینیه هنر سبزوار: بیهق ۱۸ ، انتهای اولین بن بست سمت چپ، حسینیه هنر سبزوارundefined غرفه‌‌ باسلام
#خیرالنساء_صدخروی#مادر_مهربان_جبهه‌ها
undefined همراه «حسینیه هنر سبزوار» باشیدundefined @hoseinieh_honar_sabzevar

۱۳:۲۶

مادر قلم‌باف | سمانه آتیه‌دوست
undefined حسرت یک مادر ایرانی! undefined سخنان نویسنده کتاب «خیرالنساء» در شبکه خراسان رضوی undefined تهیه کتاب «خیرالنساء» undefined undefined حسینیه هنر سبزوار: بیهق ۱۸ ، انتهای اولین بن بست سمت چپ، حسینیه هنر سبزوار undefined غرفه‌‌ باسلام #خیرالنساء_صدخروی #مادر_مهربان_جبهه‌ها undefined همراه «حسینیه هنر سبزوار» باشید undefined @hoseinieh_honar_sabzevar
گاهی فکر می‌کنم اگه خدا بهم ۹۰ سال عمر بده، بزرگترین حسرت زندگیم اون لحظه چیه؟مثل خیرالنساء احساس خوشبختی دارم؟
چه قدر سخته وقتی صدای پای مرگ رو می‌شنویم، دستمون خالی باشه
خدایا مارو به خودمون وا نذار، خراب می‌کنیم

۱۳:۲۶

زمان واقعا چیز عجیبیه!می‌تونه یه چیزی رو مهم کنه یا کاملا بی‌اهمیت...

@madare_ghalambaf

۱۹:۵۱

بازارسال شده از سلام سربدار
undefinedجدال دو فاطمه، کجا ایستاده‌ایم؟
undefined علی ریاحی پور
undefined سال‌های سال است که در ایام فاطمیه اول و دوم عموم دوستداران و محبین حضرت زهرا(س)، پای منبر واعظان و خطیبان و می‌نشینند و با روضه و ذکر مصائب اهل بیت توسط مادحین آل الله، بر رنج هاو ظلم هایی که بر دختر رسول الله(ص) صورت گرفت می گریند و بر سر و سینه می زنند.
undefined واقعیت آن است که متاسفانه از فاطمه‌ای که برخی تریبون داران محافل مذهبی معرفی می کنند تا فاطمه‌ای که پیامبر اکرم و امیر المؤمنین در ثنایش سخنها گفته‌اند فاصله زیاد است. بلاشک فاطمه، فاطمه است اما این فاطمه‌ای که غالباً این روزها از آن می شنویم فاطمه نیست. فاطمه‌ای که خلاصه شود در گزاره هایی چون: دَر، دیوار، کوچه، مسمار، آتش، هیزم و در پایان هم احساس ترحمی و.. همه فاطمه نیست. فاطمه‌ای که اهل قعود است و نه قیام. اشکال آن است که از پشت در رفتن بگوییم اما از چرایی آن نگوییم.
undefined اگر شهید مطهری در قید حیات بود احتمالا در مقابل این قرائت تخدیری از فاطمه زهرا (س) بعد از نگاشتن کتاب حماسه حسینی به فکر نگارش کتاب حماسه فاطمی می افتاد. منبرها و مرثیه‌هایی که از همه چیز می‌گویند اما از خطبه انقلابی، صریح و بدون لکنت فاطمه در منکوب کردن برخی اعاظم، علما، انصار و مهاجرین چیزی نمی‌گویند. از «الجارثم الدار» فاطمه که بیان‌گر مسئولیت‌اجتماعی و لزوم کنشگری‌های اجتماعی می‌باشد سخنی گفته نمی‌شود، از خانمی که تک تک به در خانه انصار و مهاجرین رفت و از اصلح بودن علی گفت و اندکی در بیان حق مصلحت سنجی نکرد و حاضر نشد مصداق روایت «الساکت اخو الراضی» شود حرفی زده نمی شود، از بانویی که سیلی خورد و هزینه داد تا امر به معروف و نهی از منکر را تا ابد الدهر به یادمان بیاندازد سخنی به میان نمی آورند.
undefinedحضرت زهرا (س) اگر هم می‌گریست برای بی‌عدالتی و فسادی که در آینده بر جامعه‌اسلامی حاکم می‌شد می‌گریست، نه چون شوهرش به خلافت نرسیده است. حتی گریه او هم توأم با دغدغه و مسئولیت‌ شناسی سیاسی و اجتماعی است. او انحراف انقلاب نبوی را می‌دید. او اشرافیت خواص و شکم‌بارگی ستمکاران را می‌دید. او زراَندوزی و تکاثر مدعیان دینداری و مقدس‌مآبان عافیت‌طلب را می‌دید و می‌گریست.
undefined فاطمه تخدیری برخی محافل مذهبی ما همان فاطمه‌ای است که آیت‌الله خامنه‌ای سالها قبل از پیروزی انقلاب‌اسلامی در مسجد امام حسن‌مجتبی مشهد فرمود بریده باد زبانی که اینگونه این بانوی مجاهد را معرفی کند. بخوانید: «بعد از رحلت پیغمبر، [یک] زن جانش را فدا می‌کند برای این که حکومت به نااهل نرسد. اگر فاطمه‌ زهرا، زن امیرالمومنین هم نبود قضیه همین بود. از شوهرش دفاع نمی‌کرد از زمامدار به حق دفاع می‌کرد. نمی‌گوید من حالا باردارم، بمانم چند روز دیگر آتششان فروکش کند، نه. لطفش در این همین است که در شدیدترین موقعیت‌ها، بزرگترین وظیفه‌ها انجام بگیرد و شدیدترین لطمه‌ها بر جسم و جان وارد بیاید.
undefined مهاجر و انصار زیر بار رفتند، بعضی فریب خوردند، بعضی کوتاهی کردند، این زن نه فریب می‌خورد، نه تنبلی می‌کند، نه حاضر است به هیچ قیمتی رضایت بدهد. این است که زدند. بعد از آنی که زدند بیهوش شد، وقتی که به هوش آمد دید مثل اینکه قضیه در شرف انجام است. نگفت مریضم. به مسجد رفتن، به گریه بسنده نکردن. بریده باد زبانی که شأن زهرا را از خطبه‌خوانی به نوحه‌سرایی تبدیل می‌کند. اگر خطبه‌ زهرا را نگفتید، گریه زهرا هم معنی پیدا نمی‌کند. اگر نفهمیدیم که زهرا آن‌جا چگونه سخن گفته است، نمی‌فهمیم که گریه‌ او به چه معناست.
undefined باز به همین هم اکتفا نمی‌کند. به گفته‌ای چهل شب، مرتب درِ خانه‌ این مرد، در خانه‌ آن آدم معروف، در خانه‌ی آن چهره‌ سرشناس می‌رود. آن زنی که به آن صورت سقط جنین کرده، آن زنی که ضربت دیده، آن زنی که آسیب خورده است. این کارها همه یکسره مبارزه‌ ممتد است، مبارزه‌ای از چند نوع با چند جلوه، مبارزه‌ مثبت، مبارزه‌ با جسم، مبارزه‌ با زبان، مبارزه با تلاش‌های پنهانی و نیمه شبانه، مبارزه‌ با سخن گفتن با زنان. مصاحبه‌ فاطمه زهرا با زنان انصار عجیب است. پر از مطالب اجتماعی، سرشار.[و] آخرش هم مبارزه‌ منفی، در شب دفن شدن.»
undefined وقتی از فاطمه معترض، انقلابی، فریادگر و غیر‌ محافظه‌کاری که نسبت به ارتجاع گفتمانی و بازگشت به ارزشهای جاهلی قبل از انقلاب‌نبوی و تن‌آسایی و تن‌پروری و راحت طلبی و خوگرفتن به وضع موجود و سر سفره انقلاب نبوی نشستن خواص هشدار می‌دهد، سخنی به میان نیاوریم، دیگران از فاطمه‌ای ساکت، مظلوم و مهجوری که در شب و در میان تاریکی تشییع و تدفین شده روایت‌گری می کنند. روايت و قرائتی که در آن معنویت تهی از عدالت و عبادت تهی از مسئولیت است؛ قرائتی تخدیری که خروجی آن چیزی جز انفعال و محافظه کاری و ارتجاع و درجازدگی هویتی نخواهد بود.
undefined @salamsarbedar

۷:۰۳

thumbnail
دیشب قسمت شد و در جمع دوستان نویسنده نشستیم به نقد کتاب «سلام راضیه». نویسنده کتاب خانم پرک هم بودند. راستش نقد کتاب پیش نویسنده کار سختی‌ است. مخصوصاً که نویسنده جای خواهر بزرگ‌ترت باشد. خانم‌ها یکی یکی شروع کردند به صحبت. نقدهای تند و تیزی گفته شد. دو ساعت حرف زدیم و متاسفانه فرصت نشد از نقطه قوت‌های کتاب هم بگوییم. هربار که حرف می‌زدیم، نیم‌نگاهی به خانم پرک می‌انداختم. با خودم می‌گفتم کسی که بیشتر از ۱۳ کتاب نوشته که به نظرم یکی از موفق‌ترین‌هایش کتاب «رویای بیداری» است، حالا در جمع کسانی که شاید بیشترشان تازه‌تر پا گذاشته‌اند به دنیای نوشتن و دارند کتابش را از جهت‌های مختلف نقد می‌کنند چه حسی دارد؟
آخر جلسه وقتی دست‌شان را به گرمی فشردم، گفتم: «ببخشید که راحت حرف زدیم. ماها همه خوب نقد میکنیم ولی پای نوشتن که میرسه کمیت‌مون می‌لنگه. دعا کنید برای مثل من که تازه‌تر داریم مینویسیم» با مهربانی گفتند: «بالاخره شماها جوون‌ترین. نگاه‌تون به روزتر شده. یه چیزهایی رو می‌بینین که ماها نمی‌بینیم. خیلی خوبه» همین درس برایم کافی بود از جلسه دیشب، دیدن روی زیبای تواضع. راه نرفته زیاد دارم، خودم را می‌گویم!
پی‌نوشت‌: «سلام راضیه» روایت زندگی مشترک خانم راضیه قلی‌پور و شهید فرودی است. شهید فرودی از آن شهیدهایی است که آوازه‌اش بلند است. نخبه‌ای بوده برای خودش. در نگاه اول برای هرکسی جالب است بداند یکی مثل او که از فعالیت‌های سیاسی اجتماعی‌اش خبر داریم توی زندگی‌ شخصی‌اش چه خبر بوده؟! با این کتاب می‌نشینیم کنار راضیه خانم تا ناگفته‌هایی از زندگی‌شان را بشنویم.
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۹:۳۸

thumbnail
هشدار گوشی نرم نرم برای خودش چهارپنج باری را نواخته بود و من در آغوش گرم پتو یک ساعتی را خواب مانده بودم. به خودم که آمدم و ساعت را دیدم پتو را انداختم کنار و از تخت کنده شدم. زدم توی آشپزخانه و فاطمه را صدا زدم. - پاشو دخترم! خونه‌بازیت دیر شد!از دست خودم کلافه بودم که چرا دقیقا امروز که توی مهد یک بازی خفن داشتند باید خواب بمانم. زودتر از توی کمد لباس‌های فاطمه را برداشتم و گذاشتم جلویش. - امروز این لباس و شلوار لیمویی‌تو بپوش!از اینکه مخالفتی نکرد و تازه با خنده گفت پس امروز محیاجون میگه من لیمو شدم، توی دلم خدا را شکر کردم و رفتم سراغ لباس های خودم. چند دقیقه بعد برگشتم توی اتاق‌. فاطمه لباسش را پوشیده بود و شلوار به دست نشسته بود و فکر می‌کرد. نفس عمیقی کشیدم.- مامان جان چرا نپوشیدی؟ با آرامشی که لابد یک شب تا صبح وقت داریم برای لباس پوشیدن پرسید:- مامان چرا بعضی‌ها تو خیابون پای لخت دامن می‌پوشن؟یک لحظه ماندم. هم از سوال هم از وقت پرسیدنش. - چرا اینو می‌پرسی الان؟- من دلم می‌خواد دامن بپوشم الان.نگاهی به ساعت انداختم. قربانش بروم این وقت‌ها انگار سگ دنبالش می‌کند بس که می‌دود. یک لشکر انگار دم گوشم می‌گفت بگو: «بدو بدو الان دیر میشه حالا بعدا دامن می‌پوشی. بدو بدو با دامن سرما می‌خوری» ولی نفس عمیقی کشیدم و یک لشکر دیگر توی گوشم گفت: «مگه تو نمی‌بریش خونه بازی برای اینکه بازی کنه، تجربه کنه، رشد کنه؟ خوب الانم یک بستر رشده. چرا می‌خوای مانعش بشی که برسه به خونه بازی؟ چه دلیلی داره تو این لحظه بهش حق انتخاب ندی؟»
لشکر دوم به دادم رسید. گفتم: «باشه. تو هم میتونی دامن بپوشی. فقط می‌دونی که قانون مهد اینه که همه باید ساق بپوشن.»دوید سمت کمدش. یک پیراهن قرمز انتخاب کرد و بعد چشمش را چرخاند بین ساق شلواری‌ها. - این پاپیون‌داره!یک ربعی تلاش کرد ساقش را بپوشد و پیراهنش را تن کند. هراز چند گاهی هم به من نگاه می‌کرد و مثل وقت‌هایی که از چیزی راضی است چشم‌هایش را ریز میکرد و می‌خندید. دیگر ساعت را ول کردم‌. دیر رسیدیم به خانه‌بازی ولی فکر کردم مگر کل زندگی و تک تک لحظه‌هاش یک خانۀ بازی‌ بزرگ نیست برای بچه‌ها؟ خانه‌ای که کشف کنند، تجربه‌ کنند و تمرین کنند انتخاب کردن را؟ پس برای رسیدن به کجا دیر شد؟ زندگی همین‌جاست. همین‌جایی که ترس از گذر زمان لحظه‌های زندگی را از ما می‌دزدد. کوچه را غلطی نرویم که خیلی دیر می‌رسیم.
#مادر‌نوشت#تلنگر‌به‌خودم#نوشتم‌که‌یادم‌نره
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۷:۳۷

thumbnail
نائب الزیاره‌تون هستم پیش آرامشِ جان امام رضا علیه السلام
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۱۸:۰۰

thumbnail
آخرین دانه‌های شپش را که از سرش جدا می‌کردم نور آفتاب افتاده بود روی موهای خرمایی رنگش. تار موهای دخترک پنج‌ساله‌ام آنقدر ظریف و روشن بود که تخم‌های کوچکتر از ارزن به سختی جلوی چشم‌های خسته من می‌آمد. با هر بار تکان دادن سرش، تار مویی که شکار کرده بودم بین انبوه موها گم می‌شد‌. گردنم تیر کشید. پلک‌هایم را چند بار باز و بسته کردم. چند روزی بود این مهمان ناخوانده آرام و قرار را از من گرفته بود. هر لحظه که کنار دخترکم می‌نشستم بی‌اختیار انگار چشمم روی موهایش ذره سفیدی می‌دید که برق می‌زند. با صدای دخترک که می‌گفت: «مامان ولم کن دیگه!» به خودم می‌آمدم و می‌دیدم دوباره افتاده‌ام وسط موهایش. همان طور که دانه دانه تار موهایش را نگاه می‌کردم با خودم فکر می‌کردم چه موجود عجیبی‌ست که حتی اگر یک دانه‌اش روی سر بماند و از قضا همان بالغ شود، دوباره تخم می‌گذارد و روز از نو و روزی از نو.
نباید کم می‌آورم. نباید حتی یک دانه از زیر دستم در می‌رفت. حتی یک دانه! یکی از قصه‌های صوتی خانم نشیبا را برای فاطمه گذاشتم. چشم‌هایم را تیز کردم. همان‌طور که موها را دسته دسته جدا می‌کردم با خودم فکر کردم چه حکمتی دارد؟ جرقه‌ای در ذهنم روشن شد. یاد کتاب چهل حدیث امام افتادم، یاد حدیث ریا. همان حدیثی که وقتی چند وقت قبل خوانده بودمش برق از کله‌ام پریده بود. همان که می‌گفت اگر حتی ۹۹ درصد کارت برای خدا باشد ولی ۱ درصدش به خاطر غیر خدا دیگر این کار خالص نیست و ریا داخلش دارد. یعنی قبول نیست پیش خدا. همان موقع ته دلم گفتم خداجان حالا نمیشد یک درصد را به ما ببخشی؟ آدمیزاد است دیگر!
ولی حالا انگار میان موهای دخترکم راز این حرف را فهمیده بودم. حکمت اینکه چرا خدایی که مهربانی‌اش بی‌‌حد است یک درصد ریا انقدر برایش مهم است و حاضر نیست سرش کوتاه بیاید! فهمیده بودم همان یک درصد ریا اگر قاطی اعمال ما باشد مثل تخم شپش بزرگ و بزرگ‌تر میشود تا جایی که کل وجود ما را پر می‌کند. فهمیده بودم وقتی یک تخم شپش چنین می‌کند با سر ما یک درصد ریا چه‌ها که نمی‌کند با اعمال ما! فهمیده بودم یا یک خدا یا هزاران خدا. به خودم نهیب زدم. گفتم حواست هست؟ تا حالا انقدر که برای پیدا کردن شپش سر دخترکت وقت گذاشتی برای پیدا کردن شپش‌های اعمال خودت هم وقت گذاشتی؟

#سرت‌به‌خارش‌نیفته‌صلوات#رفع‌شپش‌ِاعمال‌تضمینی#الحمدلله
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۱۵:۲۹

thumbnail
کی تَک آوردی آقا مهدی؟
قصه تو برای شبیه ماهاست. مایی که ده بار چله می‌گیریم تا خراب‌کاری‌هایمان را راست و ریس کنیم ولی باز خراب می‌کنیم. مایی که گاهی وسط دعوا باد توی غبغب می‌اندازیم و می‌گوییم ساکتم بردار برو،اصلا برو دیگه بر نگرد ولی باز چند دقیقه بعد طاقت نمی‌آوریم‌. مایی که محرم هیئت‌مان به راه است ولی گاهی بندری‌مان هم... مایی که همه‌اش دلخوشیم به اینکه صد بار اگر توبه شکستی باز آی ...
اما از یک جایی به بعد که اتفاقا همانجا اصل جا است دیگر تو شبیه ما نیستی. از یک جایی به بعد تو تخته گاز می‌روی. تو صالح می‌شوی و ما با دهان باز رد ویراژهایت روی خاکی‌های نفس را می‌بینیم. آنجا که توی سوریه اندومی میخوری، توپ جمع می‌کنی و کار و بارت با تخته و کتاب است. آنجا که رفیق لات مدافع حرم می‌شوی و توی جیبش مشت مشت تخمه می‌ریزی. آنجا که وسط تیر و ترکش حواست به بچه آن مدافع افغانستانی هست که بشیند پشت میز مدرسه. آنجا که صدبار خم و راست می‌شوی و واسطه می‌فرستی تا از یکی که بد زده بودیدش حلالت بگیری. آن‌جا که بالاخره چله‌های درهم ات جواب می‌دهد. آنجا که دیگر سر قولت می‌مانی.
بله آقا مهدی. از آنجا ها و شاید خیلی جاهای دیگر که باید توی کتاب زندگی‌ات خواند و ردشان را پیدا کرد، تو توی پلم پلم پلیچ با ما، تک آوردی. تک آوردی و توی گل یا پوچ زندگی، گل‌اش را سوا کردی! نوش جانت!
#از‌کتاب‌ها#کتاب‌نودونهمین‌نفر
http://ble.ir/madare_ghalambaf

۱۲:۴۵

بازارسال شده از خبرگزاری فارس
thumbnail
undefined* این تصاویر را به ترامپ و نتانیاهو نشان دهید*
@Farsna

۱۷:۵۰

بازارسال شده از خبرگزاری صدا و سیما
thumbnail
undefined رد خون آنیلا، روی دست تروریست‌ها ...
undefinedپس از ملینا، کودک ۳ ساله کرمانشاهی که به دست تروریست‌ها به شهادت رسید؛ حالا خانواده آنیلای اصفهانی، داغدار غم فراق کودک شهیدشان هستند.
#قاتلان_اصلی
@iribnews

۱۸:۳۸

بازارسال شده از خبرگزاری دانشجو
thumbnail
undefined انتشار برای اولین بار| جنگ داخلی همین شکلی است
undefinedمستند ایران‌کشی، روایتی از خانواده کشته شده های وقایع اخیر در بهشت زهرای تهران
undefined @snn_ir

۸:۰۴