بازسازی طرحواره رهاشدگی در بزرگسالی برخی از افراد در کودکی، به دلیل شرایط خاص زندگی والدین، به صورت خواسته یا ناخواسته «بیاعتمادی و رهاشدگی» را تجربه میکنند. اگر والدینی سرزنشگر، سختگیر یا طردکننده داشتهاید، یا اگر والدینتان به هر دلیلی در دسترس نبودهاند، احتمالاً با چنین طرحوارهای مواجه شدهاید.وقتی طرحواره «رهاشدگی و بیاعتمادی» فعال میشود، ما با مکانیسمهایی چون درونگرایی و... از صمیمیت فرار میکنیم. برای بازسازی این طرحواره، تمرین سادهای پیشنهاد میشود:تمرین و تکلیف:هر روز یک مدیتیشن ۳ دقیقهای محبتآمیز با خود داشته باشید. برای مثال به خود بگویید: «من لایق آرامش هستم. من میتوانم بدون ترس به دیگران نزدیک شوم. من توان آن را یافتهام که بدون توجه به دیگران و والدینم، در پناه پروردگار بزرگ، آرامشم را حفظ کنم.» سپس، نامهای به «خود کودکانه»تان بنویسید و در آن بگویید: «میبینمت، میشنومت و نیازهای تو برای من مهم است.»همانطور که در پیامهای قبل اشاره شد، اگر کودک درون شما در گذشته آسیب دیده باشد، اثرات عاطفی آن را اکنون در بزرگسالی تجربه میکنید. لذا رسیدگی به آن کودک، نوشتن نامهها و درک عواطف او، باعث تغییر در رفتار، نگرش و بهبود حال شما در دوران بزرگسالی میشود؛ چرا که در ناخودآگاه، زمان مفهومی ندارد و گذشته و حال یکی هستند.این تکلیف ساده را جدی بگیرید.--------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینی@bahramjahangiri#کودک_درون #طرحواره_درمانی #رهاشدگی #بی_اعتمادی #سلامت_روان #روانشناسی_بالینی #خودشناسی #بهبود_عاطفی۳۳
رواج «هوماسکول»؛ انتخاب خانوادهها یا بی اعتمادی به نظام آموزشی کشورمدارس خانگی ؛ واکنشی زیرپوستی به سیستم آموزشیمصاحبه با روزنامه «شهر مردم»----------------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/6119663375323817602/1782929388736
بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/6119663375323817602/1782929388736۴دریافت سوالات و راهنمای تصحیح آزمونهای نهایی پایههای یازدهم و دوازدهم تیر ۱۴۰۵پس از پایان جلسه آزمون نهایی در هر یک از رشته و پایهها، از طریق پیوندهای زیر میتوانید فایل رسمی سوالات و راهنمای تصحیح آزمون را در اولین فرصت که توسط مرکز ارزشیابی و تضمین کیفیت نظام آموزش و پرورش منتشر میشود دریافت نمایید.لینک سوالات و پاسخنامه پایه یازدهم:azmoon.medu.gov.ir/node/512704لینک سوالات و پاسخنامه پایه دوازدهم:azmoon.medu.gov.ir/node/512709----------------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینی@bahramjahangiri۱۱
تفاوت ظریفی میان «تنهایی تحمیلی» و «خلوت گزینی ارادی» وجود دارد. وقتی فردی در میانه مسیر زندگی، ناگهان با تنهایی مواجه میشود، اگر بتواند این وضعیت را به عنوان یک فرصت ببیند، در واقع در حال گذار از «وابستگی» به «استقلال» است.از منظر روانشناختی، دلبستگیهای شدید و چسبندگیهای عاطفی اغلب نوعی مکانیسم دفاعی برای فرار از مواجهه با «خود» هستند. وقتی کسی را نداریم تا به او تکیه کنیم یا خودمان را در او گم کنیم، مجبور میشویم با خلاهای درونی خود روبرو شویم. این مواجهه، اگرچه در ابتدا دردناک است، اما تنها راه رسیدن به «فردیت» است؛ یعنی رسیدن به نسخهی اصیل خودمان، بدون اینکه تحت تأثیر انتظارات و پیشفرضهای دیگران باشیم. در واقع، تنهایی در اینجا مانند یک «کارگاه پالایش» عمل میکند که در آن، نیازهای کاذب و وابستگیهای بیمارگونه میسوزند و آنچه باقی میماند، قدرت درونی و شناخت عمیق از خویشتن است. از زاویه فلسفی، این تنهایی یک «موهبت» است چون فرد را از «دیگری» به «خود» بازمیگرداند. کسی که طعم تنهایی عمیق را چشیده و توانسته در آن دوام بیاورد، دیگر برای تعریف کردن خودش به تایید یا حضور کسی وابسته نیست. او میآموزد که «تنها بودن» به معنای «تنها ماندن» نیست، بلکه به معنای توانمند شدن در حضور خود است. در این حالت، فرد از وضعیت «نیاز به دیگری» به وضعیت «تمایل به دیگری» تغییر وضعیت میدهد؛ یعنی دیگر از روی کمبود با کسی رابطه برقرار نمیکند، بلکه از روی سرشار بودن و از جایگاه یک «فرد مستقل»، وارد رابطه میشود. این استقلال عاطفی، پایدارترین نوع آرامش است.----------------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/9083788808460743065/1784662994700۲۱
پدران سیگاری، فرزندان غیرسیگاری؛ شانس یا یک انتخاب؟بسیاری تصور میکنند که تقدیر ما در کدهای ژنتیکی والدینمان نوشته شده است و اگر پدری سیگاری است، فرزندش نیز ناگزیر به دنبال همان مسیر خواهد بود. درست است که علم میگوید مستعد بودن برای اعتیاد به نیکوتین میتواند ارثی باشد و محیط خانه، سیگار کشیدن را به عنوان یک «راهکار برای آرامش» به کودک آموزش دهد، اما ژنتیک هرگز «تقدیر» نیست، بلکه تنها «احتمال» است. در واقع، DNA ما میتواند درهای برخی اتاقها را باز کند، اما این ما هستیم که تصمیم میگیریم وارد آن اتاق شویم یا نه. در اینجا است که تفاوت میان «شانس» و «انتخاب» آشکار میشود. شانس، زمانی است که فرد در محیطی رشد میکند که الگوی جایگزینی برای مدیریت استرس دارد. اما «انتخاب»، زمانی اتفاق میافتد که فرزند، با نگاهی آگاهانه، رنج و آسیبهای پدرش را مشاهده میکند و به جای کپیبرداری، تصمیم میگیرد زنجیره این عادت را قطع کند. این لحظه، دقیقاً همان لحظهای است که «فردیت» متولد میشود؛ یعنی جایی که فرزند از یک «کپی بیاراده» به یک «من مستقل» تبدیل میشود و تصمیم میگیرد نسخهای سالمتر از پدرش باشد.بنابراین، غیرسیگاری بودن فرزند یک پدر سیگاری، لزوماً یک اتفاق تصادفی یا شانس نیست، بلکه در بسیاری از موارد، یک «پیروزی ارادی» است. پیروزی بر میل غریزی، پیروزی بر الگوهای تکرار شونده و تبدیل شدن به «اولین نسل آگاه» در یک خانواده. این یک موهبت است؛ موهبتی که از دل مشاهده رنج به دست آمده و به فرد میآموزد که میتوانست در همان خاک قدیمی ریشه زد، اما تصمیم گرفت به سمتی دیگر رشد کند و آسمانی متفاوت را لمس کند. از منظر علمی، اگرچه توالی DNA ما ثابت است، اما محیط و تصمیمات آگاهانه ما میتوانند تعیین کنند که کدام ژنها "فعال" یا "غیرفعال" شوند. به عبارت دیگر، حتی اگر تمایل ژنتیکی به نیکوتین از پدر به پسر منتقل شده باشد، اما مواجهه با آموزشهای صحیح، تقویت مهارتهای مقابلهای (Coping Skills) و تغییر محیطی، میتواند این ژنهای مستعد را در وضعیت "خاموش" نگه دارد. بنابراین، عدم تکرار اعتیاد در نسل جدید، نتیجهی تعامل پیچیدهی میان پلاستیسیتهی مغزی (Neuroplasticity) و ارادهی آگاهانه است که ثابت میکند ساختار بیولوژیکی، مانعی برای تغییر رفتار و رسیدن به سلامتی نیست.----------------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/-8408172230967466980/1784663994187#سلامتی #ارث_ژنتیک #اعتیاد_به_سیگار#شکستن_زنجیره۲۱۱
چرا خانههای ما به پارکینگ موبایل نیاز دارند؟همانطور که ما ماشینمان را در پارکینگ مرتب میکنیم و تنها در زمان نیاز برای رسیدن به مقصدی مشخص آن را بیرون میآوریم، موبایلهای ما نیز نیاز به یک «پارکینگ» دارند. نباید اجازه دهیم این ابزارهای کاربردی، تمام فضای خانه و تمام لحظات ما را اشغال کنند؛ آنها باید در جایگاه خودشان باشند و تنها زمانی از پارکینگ دیجیتال خارج شوند که واقعاً برای هدفی مشخص به آنها نیاز داشته باشیم، نه اینکه هر لحظه و هر ثانیه، زنجیری باشند که ما را به دنیای بیرون متصل نگه داشتهاند. در دنیایی که نوتیفکیشنها و نمایشگرهای درخشان، ما را از اینجا و اکنون میدزدند، خانه دیگر پناهگاهی برای آرامش نیست، بلکه به میدان جنگی تبدیل شده که در آن هر کسی با صفحهای در دست، در دنیایی دیگر است. پارکینگ دیجیتال، تنها یک جعبه برای قرار دادن گوشیها نیست؛ بلکه یک مرز مقدس است. مرزی که به ما یادآوری میکند وقتی در خانه هستیم، اولویت با صدای خنده فرزندان، نگاه گرم همسر و سکوتی است که در آن واقعاً یکدیگر را میشنویم، نه پیامهایی که در دنیای مجازی میخوانیم. این پارکینگ، نقطه پایان حضور غایبانه ماست. جایی که موبایلها به استراحت میروند تا ما دوباره بیدار شویم؛ تا یاد بگیریم بدون واسطهی یک صفحه شیشهای، با هم ارتباط برقرار کنیم. وقتی گوشیها را پارک میکنیم، در واقع راه را برای بازگشت صمیمیت، توجه خالص و آرامشی میگشاییم که هیچ اپلیکیشنی قادر به شبیهسازی آن نیست. بیایید یاد بگیریم که برای وصل شدن واقعی به کسانی که دوستشان داریم، ابتدا باید، فاصلهمان را با دنیای دیجیتال تنظیم کنیم.---------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/628274376713617925/1784664981319 #حضور_آگاهانه#روابط_خانوادگی#پارکینگ_دیجیتال۷۲ آنچه حقیقت است ، وقتی به زور تحمیل شود، دیگر حقیقت نیست، بلکه تبدیل به یک ابزار قدرت میشود. اجازه بدهید حقیقت با جذابیت خودش، دیگران را جذب کند، نه با فشار شما....---------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/-7206063433511748390/1784723589710۲۱ پذیرش «حق نفهمیدن» به خودتان یادآوری کنید که هر انسانی «حق دارد نفهمد» یا «دیر بفهمد». تفاوت در سطح درک، به معنای برتری یا پست بودن نیست، بلکه به معنای تفاوت در «زمان رسیدن» است. وقتی حق نفهمیدن را برای دیگران به رسمیت بشناسید، فشار روی شما و طرف مقابل برداشته میشود.---------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/2638469531224951200/1784723613279۸ تمرین «سکوت معنادار» هرگاه میل شدیدی به فهماندن مطلب به کسی داشتید، از خودتان بپرسید: من الان میخواهم کمک کنم یا میخواهم ثابت کنم که میدانم؟اگر پاسخ این بود که میخواهید ثابت کنید یا تایید بگیرید، آگاهانه سکوت کنید. این سکوت، تمرینی برای تقویت استقلال درونی شماست تا بهتر یاد بگیرید ارزشمندی شما وابسته به تایید دیگران از درک شما نیست.---------------------------------بهرام جهانگیری | روانشناس بالینیhttps://ble.ir/bahramjahangiri/-3225574661412891418/1784735688375۵۱