بازارسال شده از
نکته تحلیلی روز️ نکاتی پیرامون تفاهم/توافق ایران و آمریکا۱- شکست و پیروزی در تقابل دو قدرت قدیم و جدید، اینگونه تعریف میشود که قدرت قدیم اگر تسلط پیدا کند، پیروز است، اما قدرت جدید اگر نابود نشود، پیروز میدان است. ما نه تنها نابود نشدیم، بلکه در حال تثبیت جایگاه خود بهعنوان قطب جدید قدرت در منطقه و جهان هستیم.
۲- ما نه شکست خوردهایم و نه به پیروزی کامل رسیدهایم، بلکه در مسیر پیروزی و در حال اعمال اراده از طریق قدرت متراکم و منسجم میدان، خیابان و دیپلماسی هستیم. نفس تمکین طرف مقابل به تفاهم/توافق، یعنی تحمیل شکست به هیولایی که برای بلعیدن آمده بود.
۳- هم بدبینی و ایجاد یاس و ناامیدی، غلط است و هم خوشبینی و ایجاد انتظارات کاذب. باید واقعبینانه و هوشمندانه به رصد صحنه و مدیریت آن کمک کنیم. خود را در حال حرکت به سمت قله ببینیم و کشور را نیز در حرکت مداوم نگهبداریم.
۴- تضمین چیست؟ تضمین فقط و فقط تضمین ذاتی است، یعنی باید آنقدر قدرت و آمادگی داشته باشیم که "خیانتناپذیر" و "تحمیلناپذیر" بشویم. تنها تضمین برای هر قراردادی در مقابل قدرتهای سلطهگر، قوی شدن و اتحاد و آمادگیِ ارکانِ قدرت کشور است.
دکتررضا قاسمیانبا [*قلب گرم سیاست*] همراه شوید@reza_ghasemyanبازارسال شده از
گفتم جلسه اي تشكيل گردد تا آتش بس را به مردم تفهيم نمايند. مواظب باشيد، ممكن است افراد داغ و تند با شعارهاي انقلابي شما را از آنچه صلاح اسلام است دور كنند.
صريحا مي گويم بايد تمام همت تان در توجيه اين كار باشد. قدمي انحرافي حرام است و موجب عكس العمل مي شود؛ شما مي دانيد كه مسئولين رده بالاي نظام با چشمي خونبار و قلبي مالامال از عشق به اسلام و ميهن اسلامي مان چنين تصميمي را گرفته اند.
خدا را درنظر بگيريد وهر چه اتفاق مي افتد از دوست بدانيد.والسلام علينا و علي عبادالله الصالحين.
شنبه25/تير67روح الله الموسوي الخميني
صريحا مي گويم بايد تمام همت تان در توجيه اين كار باشد. قدمي انحرافي حرام است و موجب عكس العمل مي شود؛ شما مي دانيد كه مسئولين رده بالاي نظام با چشمي خونبار و قلبي مالامال از عشق به اسلام و ميهن اسلامي مان چنين تصميمي را گرفته اند.
خدا را درنظر بگيريد وهر چه اتفاق مي افتد از دوست بدانيد.والسلام علينا و علي عبادالله الصالحين.
شنبه25/تير67روح الله الموسوي الخميني
۷بیم، امید و آینده بعد از امضای تفاهم
۱. همه میدانیم که احتمال نقض آن از پایداری و وفای به عهد دشمن بیشتر است و احتمال زیاد دوباره جنگ خواهد شد. متن و تفاهم به هیچ وجه توان جلوگیری از جنگ را ندارد و این قدرت ماست که آنها را از منطقه اخراج و انتقام خواهد گرفت ...
۲. از متن ابهامات و اشکالاتی بنظر میرسد، ابهام درباره عقبنشینی رژیم از مناطق اشغالی لبنان که در متن نیست. خروج از محیط پیرامونی ایران تحدید نشده است و چند اشکال و ابهام دیگر
۳. مجموعا متن میانهای است و ضد انقلاب هم بسیار عصبانی هستند، همچنین در آمریکا و رژیم در حال نقد شدید است.
۴. تفاهم نه کاپیتولاسیون است و نه مستعمره شدن و نه خیانت به خون شهدا و ... متن عزتمندانه اما دارای اشکالات و ابهامات است.
۵. شروط و اهداف رهبری که در چندین بیانیه عمومی ایشان درباره آینده و مسیر پیش رو و نه صرفا مذاکره بیان شده، در متن بما هو متن و صرف نظر از اجرا، برخی تامین شده و برخی نشده ... آیا میشد بیشتر صبر کرد تا همه اهداف را محقق کرد یا نه؟ نمیدانیم ... برخی اهداف و برنامههای رهبری بصورت فرآیندی و تدریجی محقق میشود و نباید از متن و تفاهم چنین انتظار داشت. برخی اهداف هم بدون سروصدا باید دنبال شود ...
۶. آیا باید نگران بود؟ یک نگرانی جدی دارم، اینکه آمریکاییها از فرصت حضور در خلیج فارس برای راهاندازی جنگ زمینی و خسارات و اشغال و ... بهره ببرند. بعد از مثلا ۲۰ روز مجدد بگویند حالا بیایید مذاکره ...
۷. دشمن را باید با لگد بیرون کرد چنانکه در جنگ ۴۰ روزه و در سیاست باید قدرت را اعمال کرد و دشمنان را تحقیر
۸. نگرانی فرامتن: توقف ایران در تفاهم و حال و هوای آن است. نباید مسیری که آمدهایم را متوقف کنیم و به یک کشور عادی تبدیل شویم. تا میتوانیم باید به پیش برویم. امتیاز بگیریم.
۹. در لبنان سفیر را مجدد تعیین کنیم، پرواز مستقیم و لغو روادید کنیم و به بازسازی بپردازیم... به یمن پرواز مستقیم کنیم و ارتباط دریایی برقرار کنیم و ... در عراق و ... نباید قطار نظم جدید را در نظم قدیمی و پوسیده آمریکایی متوقف کنیم ... شیعیان بحرین و کویت را با تهدید حاکمانش از فشار و اسارت درآوریم و ...
۱۰. ایران آینده و هزینههای ساخت فردای ایران در صلح پایدار و پیشرفت را برای ملت ایران بیش از پیش تصویر سازی کنیم. و قدم های بایسته را با شجاعت برداریم ...
م.ص.صادقی| ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
۱. همه میدانیم که احتمال نقض آن از پایداری و وفای به عهد دشمن بیشتر است و احتمال زیاد دوباره جنگ خواهد شد. متن و تفاهم به هیچ وجه توان جلوگیری از جنگ را ندارد و این قدرت ماست که آنها را از منطقه اخراج و انتقام خواهد گرفت ...
۲. از متن ابهامات و اشکالاتی بنظر میرسد، ابهام درباره عقبنشینی رژیم از مناطق اشغالی لبنان که در متن نیست. خروج از محیط پیرامونی ایران تحدید نشده است و چند اشکال و ابهام دیگر
۳. مجموعا متن میانهای است و ضد انقلاب هم بسیار عصبانی هستند، همچنین در آمریکا و رژیم در حال نقد شدید است.
۴. تفاهم نه کاپیتولاسیون است و نه مستعمره شدن و نه خیانت به خون شهدا و ... متن عزتمندانه اما دارای اشکالات و ابهامات است.
۵. شروط و اهداف رهبری که در چندین بیانیه عمومی ایشان درباره آینده و مسیر پیش رو و نه صرفا مذاکره بیان شده، در متن بما هو متن و صرف نظر از اجرا، برخی تامین شده و برخی نشده ... آیا میشد بیشتر صبر کرد تا همه اهداف را محقق کرد یا نه؟ نمیدانیم ... برخی اهداف و برنامههای رهبری بصورت فرآیندی و تدریجی محقق میشود و نباید از متن و تفاهم چنین انتظار داشت. برخی اهداف هم بدون سروصدا باید دنبال شود ...
۶. آیا باید نگران بود؟ یک نگرانی جدی دارم، اینکه آمریکاییها از فرصت حضور در خلیج فارس برای راهاندازی جنگ زمینی و خسارات و اشغال و ... بهره ببرند. بعد از مثلا ۲۰ روز مجدد بگویند حالا بیایید مذاکره ...
۷. دشمن را باید با لگد بیرون کرد چنانکه در جنگ ۴۰ روزه و در سیاست باید قدرت را اعمال کرد و دشمنان را تحقیر
۸. نگرانی فرامتن: توقف ایران در تفاهم و حال و هوای آن است. نباید مسیری که آمدهایم را متوقف کنیم و به یک کشور عادی تبدیل شویم. تا میتوانیم باید به پیش برویم. امتیاز بگیریم.
۹. در لبنان سفیر را مجدد تعیین کنیم، پرواز مستقیم و لغو روادید کنیم و به بازسازی بپردازیم... به یمن پرواز مستقیم کنیم و ارتباط دریایی برقرار کنیم و ... در عراق و ... نباید قطار نظم جدید را در نظم قدیمی و پوسیده آمریکایی متوقف کنیم ... شیعیان بحرین و کویت را با تهدید حاکمانش از فشار و اسارت درآوریم و ...
۱۰. ایران آینده و هزینههای ساخت فردای ایران در صلح پایدار و پیشرفت را برای ملت ایران بیش از پیش تصویر سازی کنیم. و قدم های بایسته را با شجاعت برداریم ...
م.ص.صادقی| ۲۸ خرداد ۱۴۰۵
۸بازارسال شده از
جان فدایان و حفاظت از سهام عدالتیادداشتی به بهانه آزادسازی فروش سهام عدالتبخش اولمحسن دنیوی
در هفته اخیر(هفته دوم تیرماه 1405) وزیر محترم اقتصاد؛ جناب آقای دکتر مدنی زاده در میانه دهها خبر ریز و درشت درباره درگیریهای میان آمریکا و ایران در جنوب کشور و احتمال شروع مجدد جنگ و رخدادهای دیگری مانند کشاکش بر سر تنگه هرمز و مسئله کانال عمانی آمریکایی و البته اخبار جام جهانی، خبری را اعلام کردند که شاید بسیاری از افراد آن را نشنیده باشند.خبر این بود: فروش سهام عدالت بعد از یک دهه محدودیت آزاد شد.ظاهر این خبر با توجه به رنگ سبز بازار بورس ایران خوشحال کننده است و در شرایط سخت ناشی از جنگ، میتواند کمی فضای تنفس برای معیشت مردم ایران ایجاد کند.شاید نیت و قصد دولت هم این بوده که با فروش سهام عدالت، به عموم مردم ایران پولی تزریق شود. پولی که ظاهراً منابع دولتی برای آن نیاز نیست و این پول حداقل چند ماهی میتواند شرایط را برای اقشار ضعیف و متوسط قابل تحملتر کند.اما روایتی دیگر از این تصمیم شاید این باشد که در هیاهوی جنگ و مذاکره و درست در هفته منتهی به تشییع رهبرشهید، تصمیمی گرفته شده و موضوعی که بیش از یک دهه محل بحث و چالش بوده، در این شلوغی اوضاع، راه خود را باز کرده و مطابق میل و منافع جریانی خاص در جامعه ایران به پیش رفته و به نقطه مطلوب آنها رسیده است.بله این بخش بزرگ و قابل توجه از اقتصاد ایران در قالب سهام شرکتهای دولتی که بین مردم پراکنده شده بود دوباره به دامان متولیان سرمایه در ایران باز میگردد.قبل از تشریح بیشتر، اجازه دهید دو طرح بزرگ که حدود دو دهه از عمر آنها میگذرد و دارای ابعاد اقتصادی، اجتماعی و سیاسی بودند و هر دو در مسیر عدالت و تولید طراحی شده بودند را با هم مرور کنیم. طرح اول با عنوان سهام عدالت در سال 1385 کلید خورد و قرار شد که مردم، سهامدار کارخانهها و صنایع بزرگ ایران بشوند و برای مدتها اجازه فروش این سهم نسبتاً باارزش از صنایع و شرکتهای دولتی را نداشته باشند. پروژه سهام عدالت را باید در بستر دو سیاست مهم دهه ۱۳۸۰ یعنی خصوصیسازی شرکتهای دولتی و کاهش نابرابری اقتصادی دید.به طور خلاصه، روند شکلگیری آن اینگونه بود:در اوایل دهه ۱۳۸۰ بحث اجرای سیاستهای کلی اصل ۴۴ قانون اساسی جدی شد. هدف این بود که بخشی از بنگاههای دولتی به بخش غیردولتی واگذار شوند تا اقتصاد رقابتیتر شود. اما این نگرانی وجود داشت که خصوصیسازی فقط به نفع سرمایهداران بزرگ تمام شود. در دولت نهم این ایده مطرح شد که بخشی از سهام شرکتهای دولتی به جای فروش به سرمایهگذاران بزرگ، به اقشار کمدرآمد واگذار شود. دولت برای اجرای این طرح، علاوه بر اختیارات قانونی، مجوز اجرای آن را در چارچوب سیاستهای اصل ۴۴ نیز دریافت کرد.اجرای رسمی طرح از سال ۱۳۸۵ آغاز شد. نخستین گروههای مشمول هم مددجویان کمیته امداد، افراد تحت پوشش سازمان بهزیستی بودند و در مراحل بعدی گروههای دیگری مانند ایثارگران، روستاییان، کارگران، بازنشستگان، کارکنان دولت و برخی اصناف به تدریج به فهرست مشمولان اضافه شدند. در نهایت حدود ۴۹ تا ۵۰ میلیون نفر مشمول این طرح شدند. هماکنون نیز بزگترین تعاونی کشور با همین تعداد عضو، تعاونی سهام عدالت است و با همین نام ثبت رسمی شده است.نکته مهم این بود که قرار نبود مردم پول سهام را همان ابتدا بپردازند. ارزش اسمی هر برگه سهام (برای بسیاری از مشمولان) حدود یک میلیون تومان در نظر گرفته شد و قرار شد از سود سالانه شرکتها به جای پرداخت به مردم، صرف بازپرداخت بهای سهام به دولت شود.به همین دلیل تا حدود ۱۰ سال، سود سهام عمدتاً برای تسویه اقساط استفاده شد و پس از پایان این دوره، پرداخت سود نقدی به سهامداران آغاز شد.پایان بخش اولادامه دارد...@degaresh
۴جان فدایان و حفاظت از سهام عدالتیادداشتی به بهانه آزادسازی فروش سهام عدالتبخش دوممحسن دنیوی
بعد از اجرای سهام عدالت، این سؤال مطرح شد که چگونه مردم فقط سهامدار نباشند، بلکه در توسعه شهر و شهرستان خود نیز شریک شوند؟در پاسخ به این ایده، مجلس در سال ۱۳۸۹ قانون تأسیس شرکتهای تعاونی توسعه و عمران شهرستانی را تصویب کرد.هدف این بود که در هر شهرستان، یک شرکت تعاونی فراگیر تشکیل شود که بخش بزرگی از مردم آن شهرستان عضو آن باشند. این شرکتها بتوانند سرمایههای خرد مردم را تجمیع کنند، در پروژههای عمرانی، تولیدی، کشاورزی، گردشگری و خدماتی سرمایهگذاری کنند و حتی اجرای برخی طرحهای عمومی را هم خود مردم برعهده بگیرند.در واقع، اگر سهام عدالت قرار بود مالکیت مردم بر داراییهای ملی را گسترش دهد، تعاونیهای توسعه و عمران قرار بود مالکیت و مشارکت مردم در پیشرفت محلی و منطقهای را تقویت کنند.با وجود ظرفیتهای قانونی، بسیاری از این تعاونیها به دلیل کمبود سرمایه، ضعف مدیریت، نبود حمایت مؤثر و واگذار نشدن پروژههای بزرگ و واقعی به آنها، نتوانستند به نقش پیشبینیشده در قانون دست پیدا کنند و در بسیاری از شهرستانها فعالیت آنها محدود یا متوقف ماند و روند شکلگیری آنها در بیش از ۴۸۰ شهرستان کشور هم تکمیل نشد.به همین دلیل، سهام عدالت به یکی از بزرگترین طرحهای اقتصادی کشور تبدیل شد، اما تعاونیهای توسعه و عمران شهرستانی هیچگاه به همان مقیاس و اثرگذاری نرسیدند؛ هرچند از نظر ایده، میتوان آنها را حلقه مکمل مردمیسازی اقتصاد و توسعه محلی دانست.این دو طرح که رهبر شهید نیز در شکلگیری و پیشبرد آن نقش مؤثری داشتند، میتوانستند در کنار هم به نحو ساختاری و فراگیر، جای پایی جدی برای مشارکت واقعی مردم در اقتصاد ایران ایجاد کنند و مردم نیز در زندگی فردی و خانوادگی و بهویژه در محیط زیست شهری و روستایی از مواهب و نتایج آن بهرهمند شوند. اما با کارشکنیها، کوتاهیها، واگذار نشدن پروژههای واقعی به تعاونیها و ضعف در تکمیل زنجیره مردمیسازی اقتصاد، این دو طرح هرگز نتوانستند ظرفیت کامل خود را نشان دهند و در عمل، تنها سهام عدالت به عنوان دارایی مختصر برای مردم باقی ماند.اکنون با آزاد شدن امکان فروش سهام عدالت، نگرانی اصلی صرفاً فروش یا نفروختن این سهام نیست. مسئله مهمتر آن است که آیا پس از این، نهادی وجود دارد که بتواند این مالکیت گسترده مردمی را حفظ، سازماندهی و در خدمت پیشرفت کشور قرار دهد یا خیر؟ اگر میلیونها نفر سهام خود را به صورت پراکنده به بازار عرضه کنند، احتمال آن وجود دارد که در بلندمدت بخش قابل توجهی از این مالکیت دوباره در اختیار بازیگران بزرگ اقتصادی قرار گیرد و هدف اولیه گسترش مالکیت مردمی بهتدریج تضعیف شود.شاید اکنون بهترین راه، جلوگیری از اختیار مردم برای فروش نباشد، بلکه ایجاد مسیری باشد که مردم بتوانند در صورت تمایل، به جای واگذاری سهام خود به سرمایهداران بزرگ، آن را در قالب نهادهای مردمی مانند شرکتهای تعاونی توسعه و عمران شهرستانی یا سازوکارهای مشابه، تجمیع و مدیریت کنند؛ نهادهایی که بتوانند هم مالکیت مردم را حفظ کنند و هم آن را به موتور توسعه محلی و ملی تبدیل سازند. در چنین مدلی، مردم همچنان مالک باقی میمانند، اما این مالکیت از حالت منفعل خارج شده و به نیرویی سازمان یافته برای تولید، سرمایهگذاری و آبادانی کشور تبدیل میشود. این تغییر زاویه نگاه مهم است که سهام عدالت فقط یک سهم نیست؛ یک نهاد توزیع مالکیت در اقتصاد ایران است و در کنار سازه تعاونیهای توسعه و عمران منطقهای میتواند باقت اقتصاد ایران را به مرور دگرگون کند.شاید این همان حلقهای باشد که در دو دهه گذشته در مسیر مردمیسازی اقتصاد ایران مفقود مانده است؛ حلقهای که میتواند میان سهام عدالت و توسعه محلی پیوند برقرار کند. آینده اقتصاد ایران نه فقط به توزیع مالکیت، بلکه به توانایی ما در سازماندهی این مالکیت مردمی بستگی دارد. اگر جانفدایان ایران توانستند در میدان دفاع از کشور نقشآفرینی کنند، امروز نیز میتوانند با مطالبه حفظ و تقویت نهادهای مردمیِ مالکیت و مشارکت اقتصادی، از یکی از مهمترین سرمایههای اجتماعی و اقتصادی کشور صیانت کنند. آینده ایران در گرو همین تصمیمات جمعی و اقدامات موثر امروز است. اگر جانفدایان توانستند با بسیج عمومی و حضور در خیابان در برابر ابرقدرتهای خارجی بایستند، با حفاظت از این طرحهای بزرگ و ملی که بخشی از تلاش رهبرشهید برای حضور واقعی مردم در اقتصاد ایران بود، میتوانند آنها را احیا نموده و در برابر پدیده شوم انحصارگرایان که اغلب منافع از اقتصاد ایران نصیب آنها میشود بایستند...پایان
@degaresh
۶فوتبال سیاسی است...
پنج بازیکن تیم ملی فرانسه مسلمان بودند. عثمان دمبله بخاطر حجاب خوب همسرش و عکسهایی که از آنها منتشر شد، بسیار مورد توجه مسلمانان قرار گرفت. اما در بازی دو تیم فرانسه و اسپانیا، من طرفدار اسپانیا بودم.
چون دوست نداشتم این برد و رسیدن به فینال جام مایه خوشحالی مکرون باشد. دوست نداشتم اعتبار و آبرویی برای فرانسه و مکرون که از یاران آمریکا و اسراییل هستند ایجاد شود.
نماز خواندن و روزه گرفتن چند بازیکن داخل تیم فرانسه اتفاق جالب و قابل افتخاری برای مسلمانان است اما دولت اسپانیا با پشتوانه ملت آنها در طول دو سال گذشته از قضیه فلسطین حمایت کردند. برای آزادی فلسطین موضع گرفتند و هزینه دادند. در جنگ اخیر آمریکا و اسراییل علیه ایران هم سمت آنها نبودند و سمت درست تاریخ ایستادند. همه اینها یعنی وقتی فرانسه و اسپانیا رو به روی هم هستند، قلب ما سمت اسپانیا باشد.
بله برای ما همه چیز سیاسی است. برای ما همه چیز ربطی به سیاست دارد. ما اصلا شبیه فردوسیپورها نیستیم که زبانمان چیزی بگوید و قلبمان و مغزمان چیز دیگری!
برای ما سیاست که رابطه جدی با عقاید ملی و مذهبی ما دارد مهم است و همه چیز را از همان زاویه نگاه میکنیم و آنها که در جهان امروز ادعا میکنند اینها ربطی به هم ندارند یا سادهاندیش هستند یا شارلاتان!
@degaresh
پنج بازیکن تیم ملی فرانسه مسلمان بودند. عثمان دمبله بخاطر حجاب خوب همسرش و عکسهایی که از آنها منتشر شد، بسیار مورد توجه مسلمانان قرار گرفت. اما در بازی دو تیم فرانسه و اسپانیا، من طرفدار اسپانیا بودم.
چون دوست نداشتم این برد و رسیدن به فینال جام مایه خوشحالی مکرون باشد. دوست نداشتم اعتبار و آبرویی برای فرانسه و مکرون که از یاران آمریکا و اسراییل هستند ایجاد شود.
نماز خواندن و روزه گرفتن چند بازیکن داخل تیم فرانسه اتفاق جالب و قابل افتخاری برای مسلمانان است اما دولت اسپانیا با پشتوانه ملت آنها در طول دو سال گذشته از قضیه فلسطین حمایت کردند. برای آزادی فلسطین موضع گرفتند و هزینه دادند. در جنگ اخیر آمریکا و اسراییل علیه ایران هم سمت آنها نبودند و سمت درست تاریخ ایستادند. همه اینها یعنی وقتی فرانسه و اسپانیا رو به روی هم هستند، قلب ما سمت اسپانیا باشد.
بله برای ما همه چیز سیاسی است. برای ما همه چیز ربطی به سیاست دارد. ما اصلا شبیه فردوسیپورها نیستیم که زبانمان چیزی بگوید و قلبمان و مغزمان چیز دیگری!
برای ما سیاست که رابطه جدی با عقاید ملی و مذهبی ما دارد مهم است و همه چیز را از همان زاویه نگاه میکنیم و آنها که در جهان امروز ادعا میکنند اینها ربطی به هم ندارند یا سادهاندیش هستند یا شارلاتان!
@degaresh
۷۴۸۲امارات پاره تن عدهای در ایران...
محسن دنیویاین عبارت را احتمالا در سالهای اخیر زیاد شنیدهاید که غزه پاره تن ماست. جنوب لبنان و ضاحیه پاره تن ماست. یا مثلا این روزها جنوب ایران از سیریک تا بوشهر پاره تن ماست!
اما برای برخی افراد و جریانهای مالی، اقتصادی، سیاسی و...امارات پاره تن است. امارات نقطه تلاقی منافع عدهای در ایران و آمریکا و اسراییل و کل منطقه خاورمیانه شده است. امارات به نحوی تجسمی از پیمان ابراهیم است که عدهای با تمام وجود خود از آن حمایت میکنند. عدهای در ایران با این حمایت عملا در طراحی اسراییلی آمریکایی برای خاورمیانه جدید حضور و مشارکت فعال داشته و دارند.
در طول دو دهه گذشته بسیاری از امور مالی و تجاری ایران به امارت گره خورده و جریانی از داخل، همسو با روندهای جهانی تلاش کرده تا در شکلیابی امارات به عنوان قلب تپنده مالی تجاری منطقه نقش آفرینی کند. در شرایط موجود حتی نسبت ایران و چین نیز در امارات تعریف شده است.
اگر به دنبال تغییر وضع موجود و نظم استکباری موجود هستیم و قصد خروج از این طراحی آمریکایی اسراییلی را داریم باید از حلقه امارات خارج شویم و باید امارات را از مدار معادلات منطقه بیرون کنیم. خروج آمریکا و اسراییل مراحلی دارد که شاید یکی از آن مراحل اولیه و اولویتدار، دل کندن از امارات و سوزاندن کارت امارات باشد. اینکه دست و دل عدهای میلرزد که امارات آسیب ببیند، عوارض مسیری است که در بیش از دو دهه گذشته طی شده و منجر به انباشت ثروت و شکلگیری فرایندها با محوریت امارات شده است.
اگر ناو آمریکایی در دسترس نیست و یا شلیک موثر به اسرائیل سخت شده، امری قابل پذیرش است اما نزدن امارات بعید است دلایل فنی و نظامی داشته باشد و فشار منافع فردی و گروهی و جریانی است که عنان سیاست را به دست گرفته و مانع از ایجاد تغییر موثر در میدان میشود!
@degaresh
محسن دنیویاین عبارت را احتمالا در سالهای اخیر زیاد شنیدهاید که غزه پاره تن ماست. جنوب لبنان و ضاحیه پاره تن ماست. یا مثلا این روزها جنوب ایران از سیریک تا بوشهر پاره تن ماست!
اما برای برخی افراد و جریانهای مالی، اقتصادی، سیاسی و...امارات پاره تن است. امارات نقطه تلاقی منافع عدهای در ایران و آمریکا و اسراییل و کل منطقه خاورمیانه شده است. امارات به نحوی تجسمی از پیمان ابراهیم است که عدهای با تمام وجود خود از آن حمایت میکنند. عدهای در ایران با این حمایت عملا در طراحی اسراییلی آمریکایی برای خاورمیانه جدید حضور و مشارکت فعال داشته و دارند.
در طول دو دهه گذشته بسیاری از امور مالی و تجاری ایران به امارت گره خورده و جریانی از داخل، همسو با روندهای جهانی تلاش کرده تا در شکلیابی امارات به عنوان قلب تپنده مالی تجاری منطقه نقش آفرینی کند. در شرایط موجود حتی نسبت ایران و چین نیز در امارات تعریف شده است.
اگر به دنبال تغییر وضع موجود و نظم استکباری موجود هستیم و قصد خروج از این طراحی آمریکایی اسراییلی را داریم باید از حلقه امارات خارج شویم و باید امارات را از مدار معادلات منطقه بیرون کنیم. خروج آمریکا و اسراییل مراحلی دارد که شاید یکی از آن مراحل اولیه و اولویتدار، دل کندن از امارات و سوزاندن کارت امارات باشد. اینکه دست و دل عدهای میلرزد که امارات آسیب ببیند، عوارض مسیری است که در بیش از دو دهه گذشته طی شده و منجر به انباشت ثروت و شکلگیری فرایندها با محوریت امارات شده است.
اگر ناو آمریکایی در دسترس نیست و یا شلیک موثر به اسرائیل سخت شده، امری قابل پذیرش است اما نزدن امارات بعید است دلایل فنی و نظامی داشته باشد و فشار منافع فردی و گروهی و جریانی است که عنان سیاست را به دست گرفته و مانع از ایجاد تغییر موثر در میدان میشود!
@degaresh
۲۱۱۲روح پیام روشن است...
کلیت و روح پیام رهبری عزیز روشن است و مقاومت در برابر آن امری مرتبط با اخلاق است و کسی بهتر از خودمان به احوالات درونی ما اشراف ندارد. همانقدری که علی الاصول روشن بود و مقاومت در برابر آن مذموم، وحدت کلمه و دعوت به انسجام و پرهیز از اختلاف و تنازع و علم نکردن هر اختلاف موجه و غیرموجه هم روشن بود.همانقدری که نقد دلسوزانه ضروری است و حضور نقادانه مردم در میدان امر مطلوب و ضروری است و تقویت آن مهم است، حمایت از مسئولان و سران قوا و اعتماد به آنها هم ضروری است.اینها دوگانه ای نیستند که یک طرف آن بایستیم و باز طرفداران طرف دیگر را به نحوی به باد نقد بگیریم.
یه نکته ظریف و تکمیلی و شاید مرتبط با بحث حجاب هم در پیام حضرت آقا بود. به این بخش مجددا دقت کنیم:
صیانت از وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی و برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی وظیفهی همگانی است و البته نقش مسئولان و عناصر دلسوز و دلباختهی انقلاب و امام و رهبر شهید در انسجام و یکپارچگی کشور، مهمتر و حسّاستر است.
اگر این تصور درست باشد یعنی همه اختلافات را کنار بگذارید و روی اتحاد مقدس تمرکز کنید و در شرایط بسیار حساس کشور، وحدت حول جنگ را در ایران زنده نگه دارید. چون در قسمت اول پیام توضیح داده اند که آمریکا موجودی نیست که بتوان با تفاهم با او، این معرکه را به پایان برد.
محسن دنیوی@degaresh
کلیت و روح پیام رهبری عزیز روشن است و مقاومت در برابر آن امری مرتبط با اخلاق است و کسی بهتر از خودمان به احوالات درونی ما اشراف ندارد. همانقدری که علی الاصول روشن بود و مقاومت در برابر آن مذموم، وحدت کلمه و دعوت به انسجام و پرهیز از اختلاف و تنازع و علم نکردن هر اختلاف موجه و غیرموجه هم روشن بود.همانقدری که نقد دلسوزانه ضروری است و حضور نقادانه مردم در میدان امر مطلوب و ضروری است و تقویت آن مهم است، حمایت از مسئولان و سران قوا و اعتماد به آنها هم ضروری است.اینها دوگانه ای نیستند که یک طرف آن بایستیم و باز طرفداران طرف دیگر را به نحوی به باد نقد بگیریم.
یه نکته ظریف و تکمیلی و شاید مرتبط با بحث حجاب هم در پیام حضرت آقا بود. به این بخش مجددا دقت کنیم:
صیانت از وحدت و پرهیز از تفرقه و تنازع، اختلافات سیاسی و برجسته کردن تفاوتهای اجتماعی وظیفهی همگانی است و البته نقش مسئولان و عناصر دلسوز و دلباختهی انقلاب و امام و رهبر شهید در انسجام و یکپارچگی کشور، مهمتر و حسّاستر است.
اگر این تصور درست باشد یعنی همه اختلافات را کنار بگذارید و روی اتحاد مقدس تمرکز کنید و در شرایط بسیار حساس کشور، وحدت حول جنگ را در ایران زنده نگه دارید. چون در قسمت اول پیام توضیح داده اند که آمریکا موجودی نیست که بتوان با تفاهم با او، این معرکه را به پایان برد.
محسن دنیوی@degaresh
۷۴