بازارسال شده از هیات بنیادیها
۱۳
۱۷:۲۳
۱۲۹
۳:۲۶
روایت عدالت از منظر امام مجاهد شهید 14050730.pdf
۵.۹۷ مگابایت
ویراستی:https://virasty.com/r/70I وب سایت:www.edalatpajoohi.ir
۱۳۶
۱۶:۰۷
جلسه شورای علمی گروه حکمرانی و مدیریت مرکز تحقیقات اسلامی مجلس به صورت حضوری و مجازی برگزار شد. دکتر علی اکبری معلم، مدیر گروه حکمرانی و مدیریت مرکز تحقیقات اسلامی مجلس ابتدای جلسه ضمن اطلاع رسانی برنامه ابلاغی سال ۱۴۰۵، از مسئولان کارگروهها و میزهای تخصصی خواست تدابیر لازم را برای اجرای به موقع برنامهها با رعایت رویکرد اسلامی و تقنینی از منظر حکمرانی متناسب با رسالت های مرکز، اتخاذ کنند. همچنین گزارش «ضوابط قانون عادلانه» در این جلسه مورد بررسی قرار گرفت؛ دکتر علیرضا توکلی، مسئول میز تخصصی حکمرانی عادلانه ضمن تبیین این گزارش و ارائه نظریههای عدالت ولایی و عدالت به مثابه امکان به عنوان چارچوب نظری گزارش، به تبیین چالش ها و راهکارهای پیادهسازی عدالت در کشور پرداخت و پیشنهاداتی را ارائه کرد. این گزارش با هدف ارایه الگو و ضوابطی برای تولید قانون عادلانه در مجلس شورای اسلامی تدوین شده است.در ادامه، اعضای شورای علمی گروه و اساتید مدعو به اظهار نظر پرداختند. برابر جمع بندی حجت الاسلام والمسلمین دکتر نجف لک زایی رییس شورا، مقرر شد، گزارش مذکور پس از اعمال اصلاحات مد نظر شورای علمی جهت ادامه فرایندها به معاونت پژوهش مرکز تحقیقات اسلامی ارسال شود.
کانالهای اطلاع رسانی مرکز: ble.ir/cmirparliranir @cmir_parliran
کانالهای اطلاع رسانی مرکز: ble.ir/cmirparliranir @cmir_parliran
۱۷۶
۳:۳۳
واکنش سریع:
محورهای پیام رهبر معظم انقلاب خطاب به نخبگان و مدالآوران علمی و ورزشی
۴ آبان ۱۴۰۵
۱. نخبگی؛ فراتر از علم و ورزش
«هر نوع بودنِ مثبت و مطلوب میتواند نخبگی را تحقق بخشد.»
نخبگی تنها به علم، فناوری، ورزش و مهارتهای تخصصی محدود نیست؛ بصیرت، جهاد، ایثار و نقشآفرینی مؤثر در سرنوشت کشور نیز جلوههایی از نخبگیاند. ریزعلی خواجویها، علی لندیها و شهدا و ایثارگران، نمونههایی از نخبگان بصیرت و جهاد هستند.
۲. نخبگی؛ نعمت الهی و مسئولیت اجتماعی
«نخبگی، یک نعمت و موهبت الهی است.»
شکر این نعمت، تنها به شناخت و اظهار قدردانی محدود نمیشود؛ بلکه در بهکارگیری استعدادها برای حل مسائل جامعه و کشور تحقق مییابد.
«نخبه شخصی نیست که بهِ صرف دارا بودن استعداد و هوش قابل توجه همچون تافتهای جدا بافته تنها به امیال زودگذر و شخصی فکر کند؛ نخبه آن شخصی است که دغدغه رشد استعدادش را دارد و خود را یک عنصر مؤثر در جامعه تعریف میکند و از استعداد و ظرفیتش برای رشد خود و جامعهاش بهصورت توأمان استفاده مینماید.»
۳. اقتدار علمی؛ بنیان ایران قوی
«ایران قوی بر پایۀ اقتدار علمی و فناوری استوار است.»
پیشرفت علمی و فناوری، از مؤلفههای اصلی قدرت ایران در نظم جدید جهانی است. دشمنی با دانشمندان و نخبگان ایرانی نیز نشاندهنده نقش تعیینکننده آنان در قدرت کشور است. در این مسیر، ناامیدسازی و وابستهکردن ذهن و توان نخبگان، از تهدیدهای پیش روی جامعه علمی به شمار میرود.
۴. ضرورت خیزش علمی عمیق و پرشتاب
تجربه جنگهای اخیر نشان داده است که حرکت علمی کشور باید عمیقتر و پرشتابتر از گذشته دنبال شود. تحقق آینده شکوهمند ایران اسلامی، نیازمند مسئولیتپذیری جدی نخبگان و اهتمام دستگاههای علمی، تحقیقاتی و فناوری است.
۵. محورهای راهبردی پیشرفت علمی کشور
🧪 توسعه علوم پایه و علوم انسانی: تدوین برنامهای جدی و عملی برای رشد علومی که زیرساخت پیشرفت علمی و فناوری کشورند.
مرزشکنی علمی: تمرکز بر کشف حقایق ناشناخته و حل مسائل حلنشده، بهویژه در علوم پایه و ریاضیات.
تقویت خلاقیت و نوآوری: میداندادن به تخیل مثبت، شجاعت علمی، ابداع و تجربه راههای جدید، همراه با مشوقهای مؤثر برای نوآوران.
خوداتکایی علمی و فناوری: حل مسائل علمی با تکیه بر ظرفیتهای داخلی، توسعه زیرساختها و رفع گلوگاههای فناوری، در کنار گسترش نقشآفرینی جهانی.
پیوند دانشگاه، صنعت و بازار: اتصال زودهنگام دانشجویان به صنعت، تسهیل کسبوکارهای دانشبنیان و برقراری ارتباط پایدار میان پژوهش، تولید و بازار؛ با تمرکز بر مسائل اساسی کشور، از آب و خاک و غذا و انرژی تا هوش مصنوعی.
مشارکت نخبگان در حکمرانی: بهرهگیری مؤثر از ظرفیتهای علمی، فردی و خرد جمعی نخبگان متعهد در سطوح طرحریزی و خطمشیگذاری.
۶. افق پیش رو؛ مرجعیت علمی ایران
در صورت پیمودن صحیح این مسیر، ایران میتواند به کانونی برای جذب مراکز ثقل دانش و علوم پایه تبدیل شود و در افقی نهچندان دور، جایگاه مرجعیت علمی و فناوری را به دست آورد.
از اهداف این مسیر، تحقق جایگاه زبان فارسی بهعنوان یکی از زبانهای مرجع علمی جهان است.
جمعبندی
پیام اصلی این بیانات، پیوند میان استعداد فردی، مسئولیت اجتماعی و اقتدار ملی است. نخبگی زمانی به کمال خود میرسد که از ظرفیتهای علمی و انسانی برای حل مسائل واقعی کشور، پیشرفت همهجانبه و ساخت آینده ایران اسلامی استفاده شود.
«انشاءالله به برکت خون شهیدان عرصۀ نخبگی و دعای خیر سرور و مولایمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف، خیزش علمی عمیق و شتابان نخبگان و فرزانگان ملت و پیشرفت همهجانبۀ ایران هرچه قویتر برای رسیدن به تمدن نوین اسلامی ـ ایرانی محقق و میسور شود.»
#نخبگان #پیشرفت_علمی #ایران_قوی #مرجعیت_علمی #تمدن_نوین_اسلامی
«هر نوع بودنِ مثبت و مطلوب میتواند نخبگی را تحقق بخشد.»
نخبگی تنها به علم، فناوری، ورزش و مهارتهای تخصصی محدود نیست؛ بصیرت، جهاد، ایثار و نقشآفرینی مؤثر در سرنوشت کشور نیز جلوههایی از نخبگیاند. ریزعلی خواجویها، علی لندیها و شهدا و ایثارگران، نمونههایی از نخبگان بصیرت و جهاد هستند.
«نخبگی، یک نعمت و موهبت الهی است.»
شکر این نعمت، تنها به شناخت و اظهار قدردانی محدود نمیشود؛ بلکه در بهکارگیری استعدادها برای حل مسائل جامعه و کشور تحقق مییابد.
«نخبه شخصی نیست که بهِ صرف دارا بودن استعداد و هوش قابل توجه همچون تافتهای جدا بافته تنها به امیال زودگذر و شخصی فکر کند؛ نخبه آن شخصی است که دغدغه رشد استعدادش را دارد و خود را یک عنصر مؤثر در جامعه تعریف میکند و از استعداد و ظرفیتش برای رشد خود و جامعهاش بهصورت توأمان استفاده مینماید.»
«ایران قوی بر پایۀ اقتدار علمی و فناوری استوار است.»
پیشرفت علمی و فناوری، از مؤلفههای اصلی قدرت ایران در نظم جدید جهانی است. دشمنی با دانشمندان و نخبگان ایرانی نیز نشاندهنده نقش تعیینکننده آنان در قدرت کشور است. در این مسیر، ناامیدسازی و وابستهکردن ذهن و توان نخبگان، از تهدیدهای پیش روی جامعه علمی به شمار میرود.
تجربه جنگهای اخیر نشان داده است که حرکت علمی کشور باید عمیقتر و پرشتابتر از گذشته دنبال شود. تحقق آینده شکوهمند ایران اسلامی، نیازمند مسئولیتپذیری جدی نخبگان و اهتمام دستگاههای علمی، تحقیقاتی و فناوری است.
🧪 توسعه علوم پایه و علوم انسانی: تدوین برنامهای جدی و عملی برای رشد علومی که زیرساخت پیشرفت علمی و فناوری کشورند.
در صورت پیمودن صحیح این مسیر، ایران میتواند به کانونی برای جذب مراکز ثقل دانش و علوم پایه تبدیل شود و در افقی نهچندان دور، جایگاه مرجعیت علمی و فناوری را به دست آورد.
از اهداف این مسیر، تحقق جایگاه زبان فارسی بهعنوان یکی از زبانهای مرجع علمی جهان است.
پیام اصلی این بیانات، پیوند میان استعداد فردی، مسئولیت اجتماعی و اقتدار ملی است. نخبگی زمانی به کمال خود میرسد که از ظرفیتهای علمی و انسانی برای حل مسائل واقعی کشور، پیشرفت همهجانبه و ساخت آینده ایران اسلامی استفاده شود.
«انشاءالله به برکت خون شهیدان عرصۀ نخبگی و دعای خیر سرور و مولایمان عجلاللهتعالیفرجهالشریف، خیزش علمی عمیق و شتابان نخبگان و فرزانگان ملت و پیشرفت همهجانبۀ ایران هرچه قویتر برای رسیدن به تمدن نوین اسلامی ـ ایرانی محقق و میسور شود.»
#نخبگان #پیشرفت_علمی #ایران_قوی #مرجعیت_علمی #تمدن_نوین_اسلامی
۱۴۳
۲۲:۳۸
بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
نخبگان_و_مدالآوران_علمی.pdf
۳۱۸.۶۶ کیلوبایت
۱
۲۲:۴۷
بازارسال شده از سید یاسر جبرائیلی
عدالت؛ مصداقی یا ساختاری؟!
عدالتخواهی مصداقی همیشه شورانگیز است. قصه دارد، قربانی دارد، ظالم دارد، و درام اخلاقیاش تماشاگر را به وجد میآورد. فریاد بر سر یک ظلم آشکار، افشای یک فساد، یا دفاع از یک مظلوم، تصویرهایی میسازد که روح را تهییج میکند و احساسات را به حرکت درمیآورد.اما درست در همان لحظهای که مردم غرق در خشم یا ترحماند، ساختاری که زاینده همان ظلم است، بیصدا خود را بازتولید میکند. عدالت مصداقی، مانند درمان یک زخم است بر بدنی که بیماری درونش هنوز در جریان است.عدالتخواهی مصداقی، چون برق میدرخشد اما دوام ندارد. هرچند گاه از دل آن آگاهی یا اصلاحی جزئی پدید میآید، اما اغلب بهجای درمان ریشه، تنها چهره عارضه را پاک میکند. چرا؟ چون عدالت مصداقی، عدالت را در رویداد میبیند، نه در سیستم. در حالیکه عدالت، اگر قرار است ماندگار شود، باید در «ساختار مناسبات»، در «نهادها»، در «قواعد تولید و توزیع قدرت و ثروت» و در «صورتبندی عقلانیت جمعی» تحقق یابد، نه در واکنشهای هیجانی به مصادیق گذرا.عدالتِ ساختاری، آرام است، بیهیاهو است، اما عمیق است. جذابیت رسانهای ندارد، چون ظالمش چهره ندارد و مظلومش نام ندارد؛ اما دشمنش ریشه در قوانین، در نظم تولید و توزیع ثروت و در شکل اندیشیدن انسانها دارد. عدالت ساختاری در پی تغییر این «ساختار ناعادل» است، نه فقط مجازات این «فرد ظالم».عدالت مصداقی میخواهد ظالم را رسوا کند، عدالت ساختاری میخواهد «ظلم را ناممکن» کند.در نگاهِ عدالتخواهی مصداقی، عدالت امری اخلاقی است؛ باید کسی خطا کرده باشد تا عدالت معنا پیدا کند. اما در نگاه ساختاری، عدالت امری هستیشناختی و نهادی است؛ باید «جهان اجتماعی» بهگونهای دیگر چیده شود تا انسانها بدون نیاز به قهرمانان عدالتخواه، در جهان عادلانه زندگی کنند. عدالت مصداقی به دنبال قهرمان است، عدالت ساختاری به دنبال قانون. عدالت مصداقی در پی فریاد است، عدالت ساختاری در پی فهم.عدالتخواهی مصداقی، اگر از عدالت ساختاری جدا شود، دیر یا زود به نمایش عدالت بدل میشود؛ به بازاری از افشاگریها، اتهامها و مظلومنماییها که از احساسات مردم ارتزاق میکند. اما عدالتخواهی ساختاری، هرچند کُند و دشوار، انسانها را از اسارت در اخلاق لحظهای نجات میدهد و آنان را به تفکر درباره «شرایط امکان عدالت» فرا میخواند.اگر عدالت ساختاری محقق شود، عدالتخواهی مصداقی دیگر ضرورتی نخواهد داشت، زیرا «سازوکارها» چنان تنظیم میشوند که ظلم پیش از آنکه رخ دهد، خنثی شود. همانگونه که بدن سالم نیاز به پانسمان ندارد، جامعه عادل نیز نیازی به افشاگر ندارد. عدالتخواهی مصداقی نتیجه جامعهای است که ساختارهایش ناعادلانهاند؛ نشانه تب بدن بیمار است. اما عدالتخواهی ساختاری، معماری سلامت است؛ طراحی بدن اجتماعی به گونهای که تب دیگر تکرار نشود.جامعهای که عدالت را در مصادیق میجوید، همواره محتاج منجی است؛ اما جامعهای که عدالت را در ساختار میجوید، به بلوغ عقلانی رسیده است. عدالت مصداقی میخواهد کسی بیاید و ظلم را بردارد؛ عدالت ساختاری میخواهد دیگر هیچکس توان ظلم نداشته باشد.مخلص کلام اینکه، عدالت مصداقی، صدای درد است؛ اما عدالت ساختاری، درمان آن. صدای درد، هرچند شریف است، اما اگر به درمان نیانجامد، خود به بخشی از بیماری بدل میشود. جامعهای که فقط فریاد عدالت سر میدهد، بیآنکه بنیانهای ناعادلانه را برکَنَد، محکوم به تکرار بیپایان همان فریادهاست.@syjebraily
عدالتخواهی مصداقی همیشه شورانگیز است. قصه دارد، قربانی دارد، ظالم دارد، و درام اخلاقیاش تماشاگر را به وجد میآورد. فریاد بر سر یک ظلم آشکار، افشای یک فساد، یا دفاع از یک مظلوم، تصویرهایی میسازد که روح را تهییج میکند و احساسات را به حرکت درمیآورد.اما درست در همان لحظهای که مردم غرق در خشم یا ترحماند، ساختاری که زاینده همان ظلم است، بیصدا خود را بازتولید میکند. عدالت مصداقی، مانند درمان یک زخم است بر بدنی که بیماری درونش هنوز در جریان است.عدالتخواهی مصداقی، چون برق میدرخشد اما دوام ندارد. هرچند گاه از دل آن آگاهی یا اصلاحی جزئی پدید میآید، اما اغلب بهجای درمان ریشه، تنها چهره عارضه را پاک میکند. چرا؟ چون عدالت مصداقی، عدالت را در رویداد میبیند، نه در سیستم. در حالیکه عدالت، اگر قرار است ماندگار شود، باید در «ساختار مناسبات»، در «نهادها»، در «قواعد تولید و توزیع قدرت و ثروت» و در «صورتبندی عقلانیت جمعی» تحقق یابد، نه در واکنشهای هیجانی به مصادیق گذرا.عدالتِ ساختاری، آرام است، بیهیاهو است، اما عمیق است. جذابیت رسانهای ندارد، چون ظالمش چهره ندارد و مظلومش نام ندارد؛ اما دشمنش ریشه در قوانین، در نظم تولید و توزیع ثروت و در شکل اندیشیدن انسانها دارد. عدالت ساختاری در پی تغییر این «ساختار ناعادل» است، نه فقط مجازات این «فرد ظالم».عدالت مصداقی میخواهد ظالم را رسوا کند، عدالت ساختاری میخواهد «ظلم را ناممکن» کند.در نگاهِ عدالتخواهی مصداقی، عدالت امری اخلاقی است؛ باید کسی خطا کرده باشد تا عدالت معنا پیدا کند. اما در نگاه ساختاری، عدالت امری هستیشناختی و نهادی است؛ باید «جهان اجتماعی» بهگونهای دیگر چیده شود تا انسانها بدون نیاز به قهرمانان عدالتخواه، در جهان عادلانه زندگی کنند. عدالت مصداقی به دنبال قهرمان است، عدالت ساختاری به دنبال قانون. عدالت مصداقی در پی فریاد است، عدالت ساختاری در پی فهم.عدالتخواهی مصداقی، اگر از عدالت ساختاری جدا شود، دیر یا زود به نمایش عدالت بدل میشود؛ به بازاری از افشاگریها، اتهامها و مظلومنماییها که از احساسات مردم ارتزاق میکند. اما عدالتخواهی ساختاری، هرچند کُند و دشوار، انسانها را از اسارت در اخلاق لحظهای نجات میدهد و آنان را به تفکر درباره «شرایط امکان عدالت» فرا میخواند.اگر عدالت ساختاری محقق شود، عدالتخواهی مصداقی دیگر ضرورتی نخواهد داشت، زیرا «سازوکارها» چنان تنظیم میشوند که ظلم پیش از آنکه رخ دهد، خنثی شود. همانگونه که بدن سالم نیاز به پانسمان ندارد، جامعه عادل نیز نیازی به افشاگر ندارد. عدالتخواهی مصداقی نتیجه جامعهای است که ساختارهایش ناعادلانهاند؛ نشانه تب بدن بیمار است. اما عدالتخواهی ساختاری، معماری سلامت است؛ طراحی بدن اجتماعی به گونهای که تب دیگر تکرار نشود.جامعهای که عدالت را در مصادیق میجوید، همواره محتاج منجی است؛ اما جامعهای که عدالت را در ساختار میجوید، به بلوغ عقلانی رسیده است. عدالت مصداقی میخواهد کسی بیاید و ظلم را بردارد؛ عدالت ساختاری میخواهد دیگر هیچکس توان ظلم نداشته باشد.مخلص کلام اینکه، عدالت مصداقی، صدای درد است؛ اما عدالت ساختاری، درمان آن. صدای درد، هرچند شریف است، اما اگر به درمان نیانجامد، خود به بخشی از بیماری بدل میشود. جامعهای که فقط فریاد عدالت سر میدهد، بیآنکه بنیانهای ناعادلانه را برکَنَد، محکوم به تکرار بیپایان همان فریادهاست.@syjebraily
۱
۲۳:۴۹
بازارسال شده از انتشارات دانشگاه امام صادق علیه السلام
#معرفی_کتاب
آینده پژوهی اسلامی از طرح تا عمل
مجموع مباحث عرضهشده در این کتاب، امکانپذیری آیندهپژوهی اسلامی را در یک چهارچوب علمی مورد تأکید قرار میدهد و برای این علم تعریف شفافی بدین شرح ارائه میکند؛ «آیندهپژوهی اسلامی عبارت است از آیندهاندیشی روشمند با استفاده از فکر و تجربهٔ بشری و بهرهبرداری از آیات و روایات متصل به وحی الهی». کتاب علاوه بر مرور تاریخی و تبیین مبانی این علم، فرایندهایی را برای اجرایی شدن آیندهپژوهی اسلامی با معرفی و دستهبندی مجموعهای از روشهای عملیاتی «مشترک با آیندهپژوهی رایج» و «اختصاصی آیندهپژوهی اسلامی» بیان میکند.
تالیف:#حسین_ابراهیمی_کوشالی
این اثر با قیمت 570.000 تومان در قالب 4 فصل، در 171 صفحه تدوین شده است. ساختار فصلبندی شده کتاب به خواننده کمک میکند تا مفاهیم را به راحتی درک کند.
برای ۱۵ نفر اولی که اقدام به ثبت سفارش این کتاب نمایند، 25%درصد تخفیف در نظر گرفته شده است.
شماره تماس فروش:09912843745آیدی بله و ایتا فروش:@ketabesadiq1361شناسانه کانال بله انتشارات:@entesharat_imam_sadeghآدرس سایت فروش:isupub.ir
#آینده_پژوهی #جنبه_های_مذهبی #اسلام #هویت_ساز
شماره تماس فروش:09912843745آیدی بله و ایتا فروش:@ketabesadiq1361شناسانه کانال بله انتشارات:@entesharat_imam_sadeghآدرس سایت فروش:isupub.ir
#آینده_پژوهی #جنبه_های_مذهبی #اسلام #هویت_ساز
۳
۱۵:۴۶
بازارسال شده از مساجد نخبه پرور
امام و مسجد | آخوند را چه به سیاست!
اسلام را منزوى كردند در چهار ديوار مساجد، مساجد بىتحرك...
️ يك دسته نادان گمان مىكنند كه... بايد روحانى فقط بنشيند و دو ركعت نماز بخواند و برود منزلش و همان جا چرت بزند تا دوباره وقت نماز ديگر بيايد...
️ اينها همه تبليغاتى بوده است كه... اسلام را منزوى كنند و منزوى كردند.
اين فكر خطا برگردد كه «آخوند را به سياست چه! آخوند را به امور مسلمين چه!».
مسجد الحرام و مساجد در زمان رسول اكرم مركز جنگها و مركز سياستها و مركز امور اجتماعى و سياسى بوده...
مع الأسف در دنبال تبليغات از صدر اسلام يعنى، بعد از يك مدتى تا زمان ما مساجد يك مساجدى شده بود كه اسلام در آنجا محكوم مىشد.
محكوم كردن اسلام به اين نيست كه يك كسى بگويد من اسلام را محكوم مىكنم، محكوم كردن اسلام بر اين است كه آن چيزى كه اسلام مىخواهد در مسجد زير پا گذاشته بشود.
اسلام مىخواهد كه مردم آگاهانه براى مصالح خودشان، براى مصالح مسلمين در آنجا فعاليت بكنند...
#امام_و_مسجد #مساجد_نخبهپرور
@tarbiat_nokhbeh
اسلام مىخواهد كه مردم آگاهانه براى مصالح خودشان، براى مصالح مسلمين در آنجا فعاليت بكنند...
#امام_و_مسجد #مساجد_نخبهپرور
۱
۰:۰۹
بازارسال شده از مساجد نخبه پرور
#علم_و_دین#شهید_خامنهای
۲
۲:۵۷