د
گزارش ویژهی نیویورک تایمز https://www.nytimes.com/interactive/2026/05/20/us/politics/trump-iran-war-deal.html?smid=nytcore-ios-share
۱
پیام جدید رهبر معظم انقلاب مجدداً به ضرورت عدم استقرار پایگاه نظامی آمریکا در منطقه اشاره دارد.از مجموع اخبار منتشرشده دربارهی مفاد مذاکرات ایران با آمریکا، بندی که صریحاً به این ضرورت اشاره داشته باشد ندیده و نشنیدهایم (شاید اخبار ما ناقص باشد).نهتنها هیأت مذاکرهکننده حق تخلف از این ضرورت را ندارد، بلکه باید فعالانه به دنبال تحقق آن باشد.---------------------به دیدهبان سیاست خارجی بپیوندید:@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۲۴
ساعتی پیش رئیسجمهور پریشان آمریکا فرستهای در شبکهی اجتماعی خود منتشر کرد. چند نکته:
۱) با اینکه تحلیلگران بارها از شرایط پیچیده، اختلافنظرها و چنددستگی در داخل آمریکا در رابطه با موضوعات مختلف، ازجمله جنگ ایران سخن گفته و خبرنگاران چند بار در سؤالات خود، دربارهی همین مسأله از ترامپ توضیح خواستهاند، اما ترامپ همواره تأکید کرده بود که اختلافی در کار نیست و برای رسیدن به توافق با ایران «تحت هیچ فشاری نیست.»نوشتهی ساعتی پیشِ او اما آشکارا از مخالفت دموکراتها و حتی برخی جمهوریخواهان خبر داده و به وجود اختلافاتی «بیسابقه» اشاره دارد.
۲) ترامپ که صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ و پس از بمباران تهران، در پیامی تصویری با نهایت غرور، رویای «تسخیر حکومت ایران» را از ذهن به زبان جاری میکرد و سپس در طول جنگ، بارها از تغییر نظام در ایران سخن میگفت، اکنون از فضای داخلی کشور خود التماس همگرایی و سکوت دارد تا با بتواند با همان جمهوری اسلامی، به یک توافق برسد.
۳) معلوم است که ترامپ به طرز مشکوکی به دنبال خرید و مدیریت زمان و ایجاد فضای مثبت برای پایین آوردن قیمت نفت است. اینکه همزمان چه در سر میپروراند، مبهم است اما بیتردید، احتمال اقدام تند نظامی در روزهای آینده را نمیتوان نادیده گرفت.
۴) ترامپ خود را در برابر یک دوراهی از جنس بد و بدتر میبیند: تن دادن به خواستههای بهحق ایران در مذاکرات؛ یا آغاز مجدد عملیاتهای نظامی. توصیهی همهی عقلای آمریکایی (و غیرآمریکایی)، استفاده از فرصت گزینهی اول و پایان دادن به جنگ است اما تجربه نشان داده که غرور ترامپ به او اجازهی گرفتن تصمیمات عاقلانه را نمیدهد.
---------------------------به دیدهبان سیاست خارجی بپیوندید:@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۱) با اینکه تحلیلگران بارها از شرایط پیچیده، اختلافنظرها و چنددستگی در داخل آمریکا در رابطه با موضوعات مختلف، ازجمله جنگ ایران سخن گفته و خبرنگاران چند بار در سؤالات خود، دربارهی همین مسأله از ترامپ توضیح خواستهاند، اما ترامپ همواره تأکید کرده بود که اختلافی در کار نیست و برای رسیدن به توافق با ایران «تحت هیچ فشاری نیست.»نوشتهی ساعتی پیشِ او اما آشکارا از مخالفت دموکراتها و حتی برخی جمهوریخواهان خبر داده و به وجود اختلافاتی «بیسابقه» اشاره دارد.
۲) ترامپ که صبح ۹ اسفند ۱۴۰۴ و پس از بمباران تهران، در پیامی تصویری با نهایت غرور، رویای «تسخیر حکومت ایران» را از ذهن به زبان جاری میکرد و سپس در طول جنگ، بارها از تغییر نظام در ایران سخن میگفت، اکنون از فضای داخلی کشور خود التماس همگرایی و سکوت دارد تا با بتواند با همان جمهوری اسلامی، به یک توافق برسد.
۳) معلوم است که ترامپ به طرز مشکوکی به دنبال خرید و مدیریت زمان و ایجاد فضای مثبت برای پایین آوردن قیمت نفت است. اینکه همزمان چه در سر میپروراند، مبهم است اما بیتردید، احتمال اقدام تند نظامی در روزهای آینده را نمیتوان نادیده گرفت.
۴) ترامپ خود را در برابر یک دوراهی از جنس بد و بدتر میبیند: تن دادن به خواستههای بهحق ایران در مذاکرات؛ یا آغاز مجدد عملیاتهای نظامی. توصیهی همهی عقلای آمریکایی (و غیرآمریکایی)، استفاده از فرصت گزینهی اول و پایان دادن به جنگ است اما تجربه نشان داده که غرور ترامپ به او اجازهی گرفتن تصمیمات عاقلانه را نمیدهد.
---------------------------به دیدهبان سیاست خارجی بپیوندید:@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۵
یادداشت تحلیلیچهارشنبه، ۱۳ خرداد ۱۴۰۵دیروز مارکو روبیو وزیر امور خارجهی آمریکا در جلسهی استماع کنگره، دلیل و منطق عملیات محاصرهی دریایی آمریکا علیه ایران را تشریح کرد. او گفت تنها دلیل محاصره این است که ایران را تنگه را بسته و به کشتیها شلیک میکند. «اگر کشتیهای دیگران نتوانند بیرون روند، کشتیهای ایران نیز نباید بیرون روند. اگر ایران تنگه را باز کرده بود، محاصرهای هم در کار نبود.»
نکاتی دراینباره قابلارائه است:
۱) روبیو همهی واقعیت را نمیگوید. تنها آن بخشی را میگوید که بتواند از آن برای توجیه خود و رئیسش در کنگره استفاده کند. ظاهر امر این است که آمریکا با محاصرهی دریایی به دنبال «کمک به جهان» و بازگرداندن وضعیت تجارت در تنگه به حالت قبل است اما پشت این ماجرا، واقعیتهای دیگری هم وجود دارد: یک تحقیر و یک طراحی.تحقیر: آمریکا بهعنوان کسی که خود را رئیس جهان میداند، نمیتواند تحمل کند که جمهوری اسلامی ایران مدیریت یک آبراه مهم و مؤثر در سرنوشت تجارت و امنیت بینالملل را در اختیار بگیرد. آن هم در شرایطی که نزدیک به سه ماه، همهی ابزارهای نظامی و امنیتی و دیپلماتیک را به کار گرفته و رئیسجمهورش بارها مدعی شده که چیزی از توان نظامی ایران در زمین و آسمان و دریا باقی نگذاشته.طراحی: محاصرهی دریایی، به اذعان مکرر وزیر خزانهداری آمریکا و برخی حلقههای سیاسی نزدیک به قدرت در واشینگتن، ابزاری مکمل برای تحریم و افزایش فشار اقتصادی و طرحی برای کمینهسازی درآمدهای ارزی ایران، با اهداف کوتاه و میانمدت است.
۲) در رویارویی با محاصرهی دریایی، راهکاری روشن در برابر ج.ا.ایران قرار دارد که متشکل از چهار ضلع تجاری، نظامی و اقتصادی و دیپلماتیک است:
- تجاری: بازگشایی هرچه سریعتر و امنتر تنگه و بازگرداندن شُدآمد شناورها به تعداد پیش از جنگ (و حتی فراتر از آن)، البته با الزام تمام عبورها به رعایت شیوهنامه و قواعد جدیدی که ایران برای تنگه معین میکند.- نظامی: حضور مقتدرانهی نیروی دریایی در تنگه برای نظارت بر رعایت شیوهنامهی تعیینشده توسط ایران توسط کشتیها و برخورد سخت، در صورت لزوم.- اقتصادی: دستهبندی کشورهای ذینفع تنگه، اولویتبندی کشورها برای عبور و مرور و تعیین و اخذ هزینههای مربوط به گذر امن و بیدردسر از تنگه.- دیپلماتیک: ورود به رایزنیهای جدی با چین (و هر کشور دیگری که در شرایط جدید، تمایل به خرید نفت ایران را دارد) و متقاعد کردن آنها به خرید نفت از ایران با نفتکشهای خودشان. این اتفاق در شرایطی که تنگه آرام و تحت مدیریتِ سنجیده و قابلپیشبینی ایران باشد، کاملاً شدنی و همسو با منافع راهبردی کشورهایی نظیر چین است.
این راهکار، طرح محاصرهی دریایی آمریکا علیه ایران را عملاً بلاوجه، پرهزینه و دوامناپذیر میکند.
---------------------------به دیدهبان سیاست خارجی بپیوندید:@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۶
بخشی از مکالمهی وزیر خارجهی آمریکا با سناتور مِرفی در جلسهی استماع کنگره، چهارشنبه دوم ژوئن ۲۰۲۶ (۱۲ خرداد ۱۴۰۵)
کریس مِرفی، سناتور دموکرات: برای رسیدن به فاز دوم مذاکرات (دورهی ۳۰ الی ۶۰ روزه)، آیا قصد دارید تحریمها را تخفیف داده یا پولی آزاد کنید؟
مارکو روبیو، وزیر خارجهی آمریکا: هرگونه تخفیف تحریمی، شرطمحور (مشروط) است. باید در ازای دلیلی باشد که آن تحریم به خاطر آن وضع شده است؛ که همان برنامهی هستهای ایران است. به یاد داشته باشید که تحریمها چند دسته هستند: تحریمهای بینالمللی، تحریمهای کنگره و تحریمهای قوهی مجریه. برخی را میتوانیم آزاد کنیم (تخفیف دهیم) و برخی را خیر.
کریس مِرفی، سناتور دموکرات: پس قرار نیست شما فقط در ازای باز شدن تنگه، به آنها تخفیف تحریمی دهید. درست است؟
مارکو روبیو، وزیر خارجهی آمریکا: خیر. چنین چیزی نه مورد بحث قرار گرفته و نه به ایران پیشنهاد شده است.-------------از این مکالمه چند چیز معلوم میشود:
۱) قبلاً بارها گفتهایم که وعدهی «لغو کل تحریمها» که در میز مذاکره به طرف ایرانی پیشنهاد شده، سرابی گمراهکننده و وعدهای پوچ اما خوشظاهر و جذاب است که با هدف دل بستن طرف ایرانی به نتیجهی مذاکرات طراحی شده است.
۲) حتی اگر در قالب یک توافق اولیه، آمریکا بخواهد به محدودهی تخفیف تحریمی وارد شود، همان فریب تکراری مذاکرات برجام پیش روی ما قرار دارد: بازی پلیس خوب (دولت آمریکا) و پلیس بد (کنگرهی آمریکا) و انداختن ایران در دام مفهوم موهومی به نام «تحریمهای مرتبط با هستهای». جمهوری اسلامی ایران اینبار نباید در چنین دامی بیفتد.
----------------------به دیدهبان سیاست خارجی بپیوندید:@fpwatch@fpwatch@fpwatch
کریس مِرفی، سناتور دموکرات: برای رسیدن به فاز دوم مذاکرات (دورهی ۳۰ الی ۶۰ روزه)، آیا قصد دارید تحریمها را تخفیف داده یا پولی آزاد کنید؟
مارکو روبیو، وزیر خارجهی آمریکا: هرگونه تخفیف تحریمی، شرطمحور (مشروط) است. باید در ازای دلیلی باشد که آن تحریم به خاطر آن وضع شده است؛ که همان برنامهی هستهای ایران است. به یاد داشته باشید که تحریمها چند دسته هستند: تحریمهای بینالمللی، تحریمهای کنگره و تحریمهای قوهی مجریه. برخی را میتوانیم آزاد کنیم (تخفیف دهیم) و برخی را خیر.
کریس مِرفی، سناتور دموکرات: پس قرار نیست شما فقط در ازای باز شدن تنگه، به آنها تخفیف تحریمی دهید. درست است؟
مارکو روبیو، وزیر خارجهی آمریکا: خیر. چنین چیزی نه مورد بحث قرار گرفته و نه به ایران پیشنهاد شده است.-------------از این مکالمه چند چیز معلوم میشود:
۱) قبلاً بارها گفتهایم که وعدهی «لغو کل تحریمها» که در میز مذاکره به طرف ایرانی پیشنهاد شده، سرابی گمراهکننده و وعدهای پوچ اما خوشظاهر و جذاب است که با هدف دل بستن طرف ایرانی به نتیجهی مذاکرات طراحی شده است.
۲) حتی اگر در قالب یک توافق اولیه، آمریکا بخواهد به محدودهی تخفیف تحریمی وارد شود، همان فریب تکراری مذاکرات برجام پیش روی ما قرار دارد: بازی پلیس خوب (دولت آمریکا) و پلیس بد (کنگرهی آمریکا) و انداختن ایران در دام مفهوم موهومی به نام «تحریمهای مرتبط با هستهای». جمهوری اسلامی ایران اینبار نباید در چنین دامی بیفتد.
----------------------به دیدهبان سیاست خارجی بپیوندید:@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۱۷بازارسال شده از
شماره ۲۴ ماهنامه دیدهبان تحریم منتشر شد.این نشریه علاوه بر رصد و تحلیل تحریمهای ایران ، تحولات تحریمی روسیه و چین را نیز بهطور اختصاصی پوشش خواهد داد. در این شماره میخوانیم: بررسی وقایع تحریمی ماه گذشته محدودسازی زنجیرهی پهپادهای شاهد تشدید فشار بر دورزدن تحریمهای مالی توسط تهران تحریم شرکتهای چینی همکاری در تامین سلاح و قطعات پهپادی برای ایران تمدید معافیت نفتی روسیه سیستم جدید انگلیس جهت جلوگیری از دورزدن تحریو توسط روسیهبرای مطالعهی کامل نشریه لطفا به سایت آیساسنتر مراجعه فرمایید:https://isacenter.ir/wp-content/uploads/2026/06/didehban-p24.pdf
#نشریه_دیدهبان_تحریم
آیساسنتر در وب | تلگرام | بله | توئیتر | لینکدین | یوتیوب | شنوتو | کستباکس | اینستاگرام | ایتا
نکاتی دربارهی مجموعهی تحولات ۱۶ ساعتهی شامگاه ۱۷ خرداد تا عصر ۱۸ خرداد
۱) دشمن آمریکایی-صهیونیستی فهمید که ایران همچنان با تمام قوت آمادگی ذهنی و عینی برای ورود به جنگ را داشته و تصمیمگیری دراینباره در ایران همچنان چابک هست.
۲) معادلهی جدیدی تثبیت شد: ایران برای اولین بار، بدون این که به خودش حملهی مستقیم شود، حملهای به رژیم ترتیب داد و تا آخر هم ایستاد و عقبنشینی نکرد و اعلام کرد که در صورت ادامه، کوبندهتر پاسخ میدهم.
۳) پروژهی وحدت ساحات حداقل در لبنان تثبیت شد. همزمان، ایران از فرصت بهدستآمده استفاده کرد و شمول جغرافیایی تخطی رژیم را از بیروت به کل لبنان بسط داد (بیانیهی قرارگاه: تاکید میشود که در صورت تداوم تجاوزات و شرارتها، از جمله در جنوب لبنان، اقدامات بسیار شدیدتر و کوبندهتر از قبل در راه خواهد بود.)
۴) انصارالله عملاً کنش انجام داد (بر خلاف ۴۰ روز اول)، حماس در حد توان خود عملیات انجام داد و گروههای مقاومت عراق تهدیدهای معتبر و بازدارنده کردند.
ضمناً:- اختلاف نظر بین آمریکا و رژیم بیش از پیش عیان شد.- ترامپ چیزی از محتوای مذاکرات را لو داد: آمریکا قرار نیست تا «توافق نهایی» (که معلوم نیست اساساً وجود داشته باشد و اگر هم باشد، خیلی طولانی خواهد بود)، محاصرهی دریایی را لغو کند.
این هم بماند که ترامپِ سردرگم، که اکنون میگوید محاصرهی دریایی با قوت ادامه دارد، همین چند روز پیش گفته بود که محاصرهی دریایی برداشته شده است.
-----------------------دیدهبان سیاست خارجی@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۱) دشمن آمریکایی-صهیونیستی فهمید که ایران همچنان با تمام قوت آمادگی ذهنی و عینی برای ورود به جنگ را داشته و تصمیمگیری دراینباره در ایران همچنان چابک هست.
۲) معادلهی جدیدی تثبیت شد: ایران برای اولین بار، بدون این که به خودش حملهی مستقیم شود، حملهای به رژیم ترتیب داد و تا آخر هم ایستاد و عقبنشینی نکرد و اعلام کرد که در صورت ادامه، کوبندهتر پاسخ میدهم.
۳) پروژهی وحدت ساحات حداقل در لبنان تثبیت شد. همزمان، ایران از فرصت بهدستآمده استفاده کرد و شمول جغرافیایی تخطی رژیم را از بیروت به کل لبنان بسط داد (بیانیهی قرارگاه: تاکید میشود که در صورت تداوم تجاوزات و شرارتها، از جمله در جنوب لبنان، اقدامات بسیار شدیدتر و کوبندهتر از قبل در راه خواهد بود.)
۴) انصارالله عملاً کنش انجام داد (بر خلاف ۴۰ روز اول)، حماس در حد توان خود عملیات انجام داد و گروههای مقاومت عراق تهدیدهای معتبر و بازدارنده کردند.
ضمناً:- اختلاف نظر بین آمریکا و رژیم بیش از پیش عیان شد.- ترامپ چیزی از محتوای مذاکرات را لو داد: آمریکا قرار نیست تا «توافق نهایی» (که معلوم نیست اساساً وجود داشته باشد و اگر هم باشد، خیلی طولانی خواهد بود)، محاصرهی دریایی را لغو کند.
این هم بماند که ترامپِ سردرگم، که اکنون میگوید محاصرهی دریایی با قوت ادامه دارد، همین چند روز پیش گفته بود که محاصرهی دریایی برداشته شده است.
-----------------------دیدهبان سیاست خارجی@fpwatch@fpwatch@fpwatch
۱۵۱۱
بازارسال شده از
محاصره چگونه شکسته میشود؟" />محمد کاظمیکارشناس مسائل آمریکاموضوعی که با گذشت ۵۵ روز از آغاز محاصره دریایی ایران توسط ایالات متحده کمتر به آن پرداخته شده، چگونگی غلبه بر محاصره و شکستن آن است. برای شکستن محاصره سه سناریو محتمل به نظر میآید: سناریو نرم: بازگشایی تنگه هرمز با قواعد ایرانیج.ا.ایران هر چه سریعتر و صریحتر، شرایط یا شیوهنامهی عبور و مرور از تنگه هرمز را اعلام و اعمال کند و بر مبنای آن تردد از تنگه را به صورت حداکثری آزاد کند. این اقدام در قدم اول درآمد خوبی برای ایران خواهد داشت که نه کاملا اما میتواند بخشی از کاهش درآمد نفتی را جبران کند. پس از عبور کشتیها از تنگه، دو حالت برای آمریکا بوجود میآید: الف) با توجه به اعلام قبلی ایالات متحده که هر کشتیای به ایران مبلغی پرداخت کند تحریم میشود، این کشتیها متوقف میشوند. در این صورت کسی که مسیر تجارت را مسدود کرده آمریکا خواهد بود نه ایران! این منجر به فشار بینالمللی علیه آمریکا و پرهزینه شدن تداوم سیاست محاصرهی دریایی خواهد شد.ب) آمریکا اجازه خواهد داد کشتیها عبور کنند که در این صورت، قواعد ایران بر تنگه تثبیت شده، تکلیف دوست و دشمن در رابطه با تنگه معلوم میشود و ایران میتواند برای بهرهبرداری بهتر اقتصادی و ژئوپلتیک از اهرم جدید خود، تکتک، سراغ کشورها رفته و تعاملاتی را با آنها رقم بزند. سناریوی نیمهسخت: بابالمندب در برابر محاصرهآمریکا عنوان کرده که برداشتن محاصره در قبال باز شدن تنگه خواهد بود. اما ایران میتواند کارت جدیدی بازی کند؛ بابالمندب را در همکاری با انصارالله یمن مسدود کند و باز شدن آن را گزینه مقابل برداشتن محاصره قرار دهد. این یک قدم رو به جلو برای ایران خواهد بود. سناریوی سخت: کنش نظامی ایران برای شکستن محاصرهبنظر میرسد این گزینه دور از دسترس و توان ماست. از دلایل آن هم میتوان به فاصله محل محاصره و شرایط آبهای آزاد اشاره کرد. از طرفی رفع انسداد با گزینه نظامی دور از ذهن است. همانطور که آمریکا نتوانست با اقدام نظامی تنگه را باز کند، ایران هم برای شکست محاصره نمیتواند از گزینه نظامی استفاده کند.به طور کلی به نظر میرسد سناریوهای اول و دوم ممکن و شدنی هستند که باید بیشتر به آنها پرداخته شود. مرکز گام | @gamcenter_ir