۶
۶
۶
گزارش تصویری اکران و نقد مستند اسب بی‌بخار ۲ ۱۴۰۵.۰۸.۱۰#گزارش#مستند دفتر مطالعات صنعتحلقه مطالعات صنعت خودرو
@khodro_isu۶
۶ارزیابی تمرکززدایی در ایران_خودرو.pdf
۸۱۰.۴۹ کیلوبایت
ارزیابی سیاست‌های صنعتی دولت درخصوص تمرکززدایی در ایرانخودرو صنعت خودروسازی یکی از صنایع مهم و راهبردی کشور است که فراز و فرودهای مختلفی داشته است. با توجه به ساختار مدیریتی آن، بخشی از موفقیت‌ها و ناکامی‌ها ریشه در راهبردها و اقدمات داخلی شرکت‌ها داشته و برخی دیگر به نوع مداخله دولت‌ها در شرکت‌های خودروسازی برمی‌گردد که از آن به عنوان «سیاستگذاری صنعتی» یاد می‌کنیم. تحلیل هریک از این سیاست‌ها برای استخراج درس‌آموخته‌ها و لحاظ آن در سیاست‌ورزی آتی مسئولین دولتی مهم است. هدف اصلی پژوهش، تبیین و ارزیابی سیاست تمرکززدایی در صنعت خودروسازی بوده که در عمدتاً در دهه ۸۰ شمسی صورت گرفته است. بدین منظور ابتدا هدف از اتخاذ سیاست تمرکززدایی را با استفاده از روش تحلیل مضمون شناسایی نمودیم. داده‌های این مرحله از دو منبع «اسناد و مدارک منتشر شده» و «مصاحبه‌های کیفی عمیق با مسئولین وقت» جمع‌آوری شد. در مرحله دوم، میزان تحقق اهداف با استفاده از روش پیمایش که نتیجه آن تحقق نسبی در برخی از اهداف و ناکامی در بخش دیگری از اهداف مدنظر سیاستگذاران بوده است. در مرحله سوم با استفاده از روش پنل خبرگانی به تحلیل دلایل شکست سیاست پرداخته و درس‌آموخته‌هایی برای آینده صنعت خودروسازی ارائه گردید. از نتایج این پژوهش می‌توان به این موضوع اشاره کرد که سیاستگذاران با توجه به سودآوربودن صنعت خودرو و روند رو به رشد آن در دهه ۸۰ شمسی، با یک نگاه بلندپروازانه، با سرعت بسیار زیاد اقدام به تمرکزدایی و احداث خطوط تولیدی در مناطق کشور کردند که موجب عدم تحقق بسیاری از اهداف شده است.تاریخ انتشار: بهار ۱۴۰۴#مقاله#ارزیابی_سیاست#ایرانخودرو
دفتر مطالعات صنعتحلقه مطالعات صنعت خودرو
@khodro_isu۱
ارزیابی سیاست‌های صنعتی دولت درخصوص تمرکززدایی در ایرانخودرو صنعت خودروسازی یکی از صنایع مهم و راهبردی کشور است که فراز و فرودهای مختلفی داشته است. با توجه به ساختار مدیریتی آن، بخشی از موفقیت‌ها و ناکامی‌ها ریشه در راهبردها و اقدمات داخلی شرکت‌ها داشته و برخی دیگر به نوع مداخله دولت‌ها در شرکت‌های خودروسازی برمی‌گردد که از آن به عنوان «سیاستگذاری صنعتی» یاد می‌کنیم. تحلیل هریک از این سیاست‌ها برای استخراج درس‌آموخته‌ها و لحاظ آن در سیاست‌ورزی آتی مسئولین دولتی مهم است. هدف اصلی پژوهش، تبیین و ارزیابی سیاست تمرکززدایی در صنعت خودروسازی بوده که در عمدتاً در دهه ۸۰ شمسی صورت گرفته است. بدین منظور ابتدا هدف از اتخاذ سیاست تمرکززدایی را با استفاده از روش تحلیل مضمون شناسایی نمودیم. داده‌های این مرحله از دو منبع «اسناد و مدارک منتشر شده» و «مصاحبه‌های کیفی عمیق با مسئولین وقت» جمع‌آوری شد. در مرحله دوم، میزان تحقق اهداف با استفاده از روش پیمایش که نتیجه آن تحقق نسبی در برخی از اهداف و ناکامی در بخش دیگری از اهداف مدنظر سیاستگذاران بوده است. در مرحله سوم با استفاده از روش پنل خبرگانی به تحلیل دلایل شکست سیاست پرداخته و درس‌آموخته‌هایی برای آینده صنعت خودروسازی ارائه گردید. از نتایج این پژوهش می‌توان به این موضوع اشاره کرد که سیاستگذاران با توجه به سودآوربودن صنعت خودرو و روند رو به رشد آن در دهه ۸۰ شمسی، با یک نگاه بلندپروازانه، با سرعت بسیار زیاد اقدام به تمرکزدایی و احداث خطوط تولیدی در مناطق کشور کردند که موجب عدم تحقق بسیاری از اهداف شده است.دریافت فایل مقاله
تاریخ انتشار: بهار ۱۴۰۴#مقاله#ارزیابی_سیاست#ایرانخودرو
دفتر مطالعات صنعتحلقه مطالعات صنعت خودرو
@khodro_isu۴
گزارش نشست اکران و نقد مستند «اسب بی‌بخار ۲»بررسی ابعاد واگذاری مدیریت ایرانخودرو و آینده صنعت خودروسازی کشور نشست اکران و نقد مستند «اسب بی‌بخار ۲» با حضور چهار تن از کارشناسان و صاحب‌نظران صنعت خودرو در تاریخ ۱۰ آبان‌ماه در دانشگاه امام صادق علیه‌السلام برگزار شد. در این نشست، موضوع واگذاری مدیریت شرکت ایرانخودرو به بخش خصوصی از زوایای مختلف اقتصادی، مدیریتی، صنعتی و سیاستگذاری مورد بررسی و نقد قرار گرفت. محور اصلی این گفت‌وگو، بررسی این پرسش بود که آیا واگذاری مدیریت ایرانخودرو می‌تواند زمینه‌ساز ارتقای بهره‌وری، افزایش کیفیت محصولات، توسعه فناوری و بهبود رضایت مشتریان شود یا اینکه بدون فراهم شدن الزامات نهادی و نظارتی، ممکن است به شکل‌گیری انحصارهای جدید در زنجیره تأمین صنعت خودرو منجر شود. در بخش نخست نشست، کارشناسان به موضوعاتی همچون انحصار در زنجیره تأمین، تعارض منافع میان خودروساز و قطعه‌ساز، نحوه قیمت‌گذاری محصولات، عملکرد مدیریت جدید و تأثیر تغییر مالکیت بر وضعیت تولید و سودآوری شرکت پرداختند. یکی از محورهای مهم مورد بحث، ضرورت تفکیک آثار واقعی مدیریت جدید از عواملی نظیر تغییر سیاست‌های قیمت‌گذاری، شرایط بازار و حمایت‌های دولتی بود. کارشناسان تأکید کردند که ارزیابی عملکرد واگذاری نباید صرفاً بر اساس شاخص‌های مالی و سودآوری صورت گیرد، بلکه باید معیارهایی همچون کیفیت محصول، رضایت مشتری، وضعیت اشتغال، عمق ساخت داخل و عملکرد تحقیق‌وتوسعه نیز مورد توجه قرار گیرد. در ادامه، موضوع تعارض منافع و احتمال تضعیف رقابت در شبکه تأمین قطعات مورد بحث قرار گرفت. از جمله نگرانی‌های مطرح‌شده، احتمال تبعیض در سفارش‌گذاری، نحوه پرداخت مطالبات قطعه‌سازان، دسترسی به اطلاعات محرمانه فنی و اقتصادی و کاهش فرصت فعالیت برای تأمین‌کنندگان مستقل بود. بخش دیگری از نشست به نقش دولت پس از واگذاری اختصاص داشت. حاضران با وجود تفاوت دیدگاه‌ها درباره اصل و نحوه اجرای خصوصی‌سازی، بر اهمیت وجود نظام تنظیم‌گری کارآمد، نظارت بر عملکرد بنگاه، شفافیت قواعد رقابت و تقویت ظرفیت نهادی وزارت صمت و سایر نهادهای مسئول تأکید کردند. همچنین ضرورت تعیین شاخص‌های مشخص و قابل اندازه‌گیری برای ارزیابی عملکرد خودروساز، از جمله ارتقای استانداردهای کیفی، کاهش مصرف سوخت، افزایش دوام محصولات، توسعه فناوری و سرمایه‌گذاری در تحقیق‌وتوسعه، از پیشنهادهای مطرح‌شده در این نشست بود.در مجموع، نشست نقد مستند «اسب بی‌بخار ۲» نشان داد که موضوع واگذاری مدیریت ایرانخودرو را نمی‌توان صرفاً به انتقال مالکیت یا تغییر مدیران تقلیل داد. موفقیت چنین سیاستی به مجموعه‌ای از عوامل شامل کیفیت مدیریت، اهلیت سرمایه‌گذار، ایجاد فضای رقابتی، جلوگیری از تعارض منافع، توانمندی نظام تنظیم‌گری و توجه به توسعه فناوری وابسته است. اگرچه کارشناسان حاضر درباره مطلوبیت راهبرد واگذاری و میزان موفقیت عملکرد مدیریت جدید دیدگاه‌های متفاوتی داشتند، اما در یک نکته اشتراک نظر داشتند: معیار نهایی ارزیابی هرگونه تحول در صنعت خودرو، باید بهبود واقعی عملکرد صنعت و ایجاد منفعت ملموس برای مصرف‌کننده، تولیدکننده و زنجیره تأمین باشد. این نشست با تأکید بر ضرورت تداوم گفت‌وگو میان صاحب‌نظران، مدیران صنعت خودرو و سیاستگذاران به پایان رسید.#گزارش#خصوصی_سازی#مستند
دفتر مطالعات صنعتحلقه مطالعات صنعت خودرو
@khodro_isu۲گزارش سیاستی14041117.pdf
۱.۳۱ مگابایت
اولویت‌گذاری و راهبردهای عملیاتی برای توسعه زنجیره تأمین خودروهای برقی در ایران چرا توسعه خودروهای برقی یک انتخاب نیست، یک ضرورت ملی است؟جهان در حال گذار سریع و غیرقابل بازگشت به سمت حمل‌ونقل پاک است. دهه ۲۰۲۰، دهه تعیین‌کننده برای خودروهای برقی لقب گرفته و کشورهای پیشرو با تعهدات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، مسیر خروج از سوخت‌های فسیلی را تسریع می‌کنند. در این میان، صنعت خودروی ایران با سه بحران موازی مواجه است که توسعه خودروهای برقی را از یک گزینه فناورانه به یک راهبرد امنیت ملی تبدیل می‌کند. آلودگی هوای کلان‌شهرها به‌ویژه تهران، سالانه هزینه‌های انسانی و اقتصادی سرسام‌آوری تحمیل می‌کند. از طرفی ناترازی شدید مصرف بنزین در داخل و تحریم‌های نفتی، مدل مبتنی بر سوخت فسیلی را از پایداری خارج کرده است.و مهم‌تر از همه اینکه عقب‌ماندگی فزاینده از چرخه نوآوری جهانی، موقعیت رقابتی صنعت خودروی کشور را به شدت تضعیف کرده است. این گزارش سیاستی، با اتکا به یافته‌های یک پژوهش کاربردی و مبتنی بر نظر خبرگان، مسیر گذار به خودروی برقی در ایران را عینی‌سازی می‌کند. هدف آن ارائه تصویری شفاف از نقاط قوت و ضعف زنجیره تأمین کنونی و پیشنهاد بسته‌ای ملموس، اولویت‌بندی شده و قابل اجرا برای سیاستگذاران کلان دولتی (همچون وزارت صمت، سازمان محیط‌زیست، وزارت نفت) و مدیران ارشد صنعتی است. پرسش محوری که این گزارش به آن پاسخ می‌دهد، این است: «با توجه به محدودیت منابع، کدام بخش‌های زنجیره تأمین خودروی برقی باید در اولویت سرمایه‌گذاری و حمایت سیاستی قرار گیرند تا بیشترین شتاب را برای توسعه این صنعت ایجاد کنند؟»تاریخ انتشار: زمستان ۱۴۰۴#گزارش_سیاستی#خودرو_برقی
دفتر مطالعات صنعتحلقه مطالعات صنعت خودرو
@khodro_isu۲
اولویت‌گذاری و راهبردهای عملیاتی برای توسعه زنجیره تأمین خودروهای برقی در ایران چرا توسعه خودروهای برقی یک انتخاب نیست، یک ضرورت ملی است؟جهان در حال گذار سریع و غیرقابل بازگشت به سمت حمل‌ونقل پاک است. دهه ۲۰۲۰، دهه تعیین‌کننده برای خودروهای برقی لقب گرفته و کشورهای پیشرو با تعهدات سخت‌افزاری و نرم‌افزاری، مسیر خروج از سوخت‌های فسیلی را تسریع می‌کنند. در این میان، صنعت خودروی ایران با سه بحران موازی مواجه است که توسعه خودروهای برقی را از یک گزینه فناورانه به یک راهبرد امنیت ملی تبدیل می‌کند. آلودگی هوای کلان‌شهرها به‌ویژه تهران، سالانه هزینه‌های انسانی و اقتصادی سرسام‌آوری تحمیل می‌کند. از طرفی ناترازی شدید مصرف بنزین در داخل و تحریم‌های نفتی، مدل مبتنی بر سوخت فسیلی را از پایداری خارج کرده است.و مهم‌تر از همه اینکه عقب‌ماندگی فزاینده از چرخه نوآوری جهانی، موقعیت رقابتی صنعت خودروی کشور را به شدت تضعیف کرده است. این گزارش سیاستی، با اتکا به یافته‌های یک پژوهش کاربردی و مبتنی بر نظر خبرگان، مسیر گذار به خودروی برقی در ایران را عینی‌سازی می‌کند. هدف آن ارائه تصویری شفاف از نقاط قوت و ضعف زنجیره تأمین کنونی و پیشنهاد بسته‌ای ملموس، اولویت‌بندی شده و قابل اجرا برای سیاستگذاران کلان دولتی (همچون وزارت صمت، سازمان محیط‌زیست، وزارت نفت) و مدیران ارشد صنعتی است. پرسش محوری که این گزارش به آن پاسخ می‌دهد، این است: «با توجه به محدودیت منابع، کدام بخش‌های زنجیره تأمین خودروی برقی باید در اولویت سرمایه‌گذاری و حمایت سیاستی قرار گیرند تا بیشترین شتاب را برای توسعه این صنعت ایجاد کنند؟»دریافت فایل گزارش
تاریخ انتشار: زمستان ۱۴۰۴#گزارش_سیاستی#خودرو_برقی
دفتر مطالعات صنعتحلقه مطالعات صنعت خودرو
@khodro_isu۳