بازارسال شده از
عرصه از مردم خالی است
مردم آتشبهاختیار بیایید و وداع سرد را به شعلۀ خلاقیت خود گرم کنید
ستاد برگزاری عمدۀ توجه و همتش در مدیریت مسئله گرما و عبور و مرور و تدبیر امکانات لازم برای جلوگیری از بروز حادثه بوده است و در این زمینه تلاشهای قابلستایشی کرده است. از سوی دیگر عمدۀ توان مردم هم برای حل مسئله اسکان و برپایی موکبهای پذیرایی از مهمانان استانهای دیگر درگیر شده است. بههمین سبب که ستاد برگزاری از جنبههای محتوایی و سیاسی این موقعیت تاریخی غافل و ناتوان شده و نیروهای فعالتر مردمی نیز به کنشگری خدماتی گرفتار هستند، صحنۀ مراسم وداع تشکیل شده است از: یک عرصۀ خالی از برنامه و رخداد درخور و مؤثر و مردمی که تنها عزادارند و تلاش کردهاند هرطور شده حضور فیزیکی داشته باشند و عرصه را خالی نگذارند. بنابراین ما با یک استیج بزرگتر در نسبت با تجمعات شبانه مواجه هستیم با این تفاوت که انگار به لحاظ زمانی و مکانی متمرکز شده و دیگر اینکه در صدر آن تابوت رهبر شهید در دوردست و خارج از هرگونه ارتباط نزدیک قرار دارد.
هر چند که روز اول تقریباً روزی بیمعنا بود؛ اقامۀ نماز در روز دوم و تشییع پیکر در روز سوم در تهران، برنامۀ شنبۀ مصلی را قدری فراتر از خلأهای محتوایی و فرهنگی مذکور از موضوعیت انداخته بود. اما میتوان حدس زد که این میزانسن در روزهای بعد، حتی پس از اقامه نماز و حتی در مراسم تشییع هم تکرار شود. واقعیت این است که همانگونه که شهید سیدعلی خامنهای ترازش خیلی بیشتر از مجموع ما بود، مراسم تشییع هم بیش از تصور و تجربۀ ما بزرگ است. اما بههرحال باید تا حد مقدور کاری کرد.
درحالیکه دیگر زمان گذشته و امکان مداخله کلان در روند برگزاری وجود ندارد، پیشنهاد من این است که تا حد ممکن خلأهای محتوایی و معنایی برنامه با خلاقیتهای مردمی تکمیل شود. هیچکس نباید تنها مشاهدهگر و تماشاچی باشد. هیچکس حتی نباید تنها و خانوادگی برود، باید با دستهها و کاروانهای عزاداری هیئتها و حسینیهها وارد برنامه شد. یک پلاکارد به دستگرفتن هم کافی نیست. باید جابهجای مصلی و پیرامونش، جابهجای خیابانهای تشییع از هیچ امکانی فروگذار نکرد. صحنه باید سرشار از «هیاهو» باشد؛ هیاهوی عزا و بغض که ماحصلش پریشانی وضعیت و خراباتی کردن وداع با رهبر شهید است. باید در دستههای کوچک و بزرگ گوشهوکنار، در مصلی و در مترو، در خیابان و در اسکان، روضه برپاکرد، سینهزنی کرد، دودمه خواند و بر سر زد. با ظاهری گلمالیده باید حاضر شد. بیرون از ایستهای بازرسی باید طبل و سنج را علم کرد. از هر بلندی باید برای خطبهخوانی و صحبت با مردم استفاده کرد که اینکار اگر توسط زنان انجام بشود بسیار موثرتر خواهد بود. پلاکاردها را باید وسیعتر و شلوغتر به کار گرفت. نشریه و تراکت هم به وفور باید تولید شود. بهعلاوه باید کار رسانهای را بهدست مردم از این آشفتگی رسانههای رسمی نجات داد. مردم باید ویدیوهای مختلفی پر کنند، بسیار بنویسند و کوتاه و بلند و به زبانهای مختلف و برای گروههای مختلف این رویداد را معنا و روایت کنند.
عرصۀ محتوا خالی است و البته این خود میتواند یک فرصت باشد. نظمهای ستادی را بشکنیم. کاش میشد برای ساعاتی میکروفونهای مراسم را خاموش کرد و صحن مصلی را به آحاد مردم سپرد. با خلاقیتهای مردمی میتوان این روزها را گرمتر و حماسیتر کرد. دقت کنید که نیاز به کار حجیم و انبوه نیست، تنها کافی است انبوهی از مردم هر کدام اقدام به خلاقیتهای خرد و فعالیتهای خرد کنند تا بخشهای مغفول و خالی معنا و محتوای مراسم که از قضا بخش اصلی هم هست تکمیل شود. آتشبهاختیاری اینجا ضرورت پیدا میکند. به عدد انسانها جای خلاقیت وجود دارد. مراسم تکرارناپذیر رهبری که نظیر نداشت را از اقدامات معنابخش شلوغ کنیم.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
مردم آتشبهاختیار بیایید و وداع سرد را به شعلۀ خلاقیت خود گرم کنید
ستاد برگزاری عمدۀ توجه و همتش در مدیریت مسئله گرما و عبور و مرور و تدبیر امکانات لازم برای جلوگیری از بروز حادثه بوده است و در این زمینه تلاشهای قابلستایشی کرده است. از سوی دیگر عمدۀ توان مردم هم برای حل مسئله اسکان و برپایی موکبهای پذیرایی از مهمانان استانهای دیگر درگیر شده است. بههمین سبب که ستاد برگزاری از جنبههای محتوایی و سیاسی این موقعیت تاریخی غافل و ناتوان شده و نیروهای فعالتر مردمی نیز به کنشگری خدماتی گرفتار هستند، صحنۀ مراسم وداع تشکیل شده است از: یک عرصۀ خالی از برنامه و رخداد درخور و مؤثر و مردمی که تنها عزادارند و تلاش کردهاند هرطور شده حضور فیزیکی داشته باشند و عرصه را خالی نگذارند. بنابراین ما با یک استیج بزرگتر در نسبت با تجمعات شبانه مواجه هستیم با این تفاوت که انگار به لحاظ زمانی و مکانی متمرکز شده و دیگر اینکه در صدر آن تابوت رهبر شهید در دوردست و خارج از هرگونه ارتباط نزدیک قرار دارد.
هر چند که روز اول تقریباً روزی بیمعنا بود؛ اقامۀ نماز در روز دوم و تشییع پیکر در روز سوم در تهران، برنامۀ شنبۀ مصلی را قدری فراتر از خلأهای محتوایی و فرهنگی مذکور از موضوعیت انداخته بود. اما میتوان حدس زد که این میزانسن در روزهای بعد، حتی پس از اقامه نماز و حتی در مراسم تشییع هم تکرار شود. واقعیت این است که همانگونه که شهید سیدعلی خامنهای ترازش خیلی بیشتر از مجموع ما بود، مراسم تشییع هم بیش از تصور و تجربۀ ما بزرگ است. اما بههرحال باید تا حد مقدور کاری کرد.
درحالیکه دیگر زمان گذشته و امکان مداخله کلان در روند برگزاری وجود ندارد، پیشنهاد من این است که تا حد ممکن خلأهای محتوایی و معنایی برنامه با خلاقیتهای مردمی تکمیل شود. هیچکس نباید تنها مشاهدهگر و تماشاچی باشد. هیچکس حتی نباید تنها و خانوادگی برود، باید با دستهها و کاروانهای عزاداری هیئتها و حسینیهها وارد برنامه شد. یک پلاکارد به دستگرفتن هم کافی نیست. باید جابهجای مصلی و پیرامونش، جابهجای خیابانهای تشییع از هیچ امکانی فروگذار نکرد. صحنه باید سرشار از «هیاهو» باشد؛ هیاهوی عزا و بغض که ماحصلش پریشانی وضعیت و خراباتی کردن وداع با رهبر شهید است. باید در دستههای کوچک و بزرگ گوشهوکنار، در مصلی و در مترو، در خیابان و در اسکان، روضه برپاکرد، سینهزنی کرد، دودمه خواند و بر سر زد. با ظاهری گلمالیده باید حاضر شد. بیرون از ایستهای بازرسی باید طبل و سنج را علم کرد. از هر بلندی باید برای خطبهخوانی و صحبت با مردم استفاده کرد که اینکار اگر توسط زنان انجام بشود بسیار موثرتر خواهد بود. پلاکاردها را باید وسیعتر و شلوغتر به کار گرفت. نشریه و تراکت هم به وفور باید تولید شود. بهعلاوه باید کار رسانهای را بهدست مردم از این آشفتگی رسانههای رسمی نجات داد. مردم باید ویدیوهای مختلفی پر کنند، بسیار بنویسند و کوتاه و بلند و به زبانهای مختلف و برای گروههای مختلف این رویداد را معنا و روایت کنند.
عرصۀ محتوا خالی است و البته این خود میتواند یک فرصت باشد. نظمهای ستادی را بشکنیم. کاش میشد برای ساعاتی میکروفونهای مراسم را خاموش کرد و صحن مصلی را به آحاد مردم سپرد. با خلاقیتهای مردمی میتوان این روزها را گرمتر و حماسیتر کرد. دقت کنید که نیاز به کار حجیم و انبوه نیست، تنها کافی است انبوهی از مردم هر کدام اقدام به خلاقیتهای خرد و فعالیتهای خرد کنند تا بخشهای مغفول و خالی معنا و محتوای مراسم که از قضا بخش اصلی هم هست تکمیل شود. آتشبهاختیاری اینجا ضرورت پیدا میکند. به عدد انسانها جای خلاقیت وجود دارد. مراسم تکرارناپذیر رهبری که نظیر نداشت را از اقدامات معنابخش شلوغ کنیم.
مهدی تکلّو | @Mahdi_Takallou
پدر شهید زهرا محمدیگلپایگانی دربارهٔ دخترش نوشته:
در مورد این بچه چیزهای زیادی میتوانم به شما بگویم که فعلاً فرصت بیان آن نیست؛ ولی همینقدر بدانید که این کودک در این عمر کوتاهش، کار بزرگی در این دنیا کرد و آن اینکه میتوانم بگویم در یک سال گذشته شاید بزرگترین مایه دلخوشی و شادابی و خوشحالی رهبر شهید و عظیمالشأن انقلاب بود، به طوری که ایشان یک بار و یا بیشتر فرمود: «این بچه را خدا برای من فرستاده است.» تقریباً روز و شبی از عمر زهرا بدون مرحوم آقا نگذشت و هر روز به آن مرد الهی، روحیه و نشاط و دلخوشی میبخشید و این چیز کمی نیست. از این بابت خداوند متعال را شاکرم. انشاءالله در خلد برین هم مثل این دنیا، انیس و مونس جد مطهّرش باشد...
محمدجواد محمدی۲۹ فروردین ۱۴۰۵
@m_omouri
در مورد این بچه چیزهای زیادی میتوانم به شما بگویم که فعلاً فرصت بیان آن نیست؛ ولی همینقدر بدانید که این کودک در این عمر کوتاهش، کار بزرگی در این دنیا کرد و آن اینکه میتوانم بگویم در یک سال گذشته شاید بزرگترین مایه دلخوشی و شادابی و خوشحالی رهبر شهید و عظیمالشأن انقلاب بود، به طوری که ایشان یک بار و یا بیشتر فرمود: «این بچه را خدا برای من فرستاده است.» تقریباً روز و شبی از عمر زهرا بدون مرحوم آقا نگذشت و هر روز به آن مرد الهی، روحیه و نشاط و دلخوشی میبخشید و این چیز کمی نیست. از این بابت خداوند متعال را شاکرم. انشاءالله در خلد برین هم مثل این دنیا، انیس و مونس جد مطهّرش باشد...
محمدجواد محمدی۲۹ فروردین ۱۴۰۵
@m_omouri
۶۲بازارسال شده از
4315061758187085570_97569890970226.mp3
۵۰:۲۸-۱۷.۵۸ مگابایت
شهید بهشتی و امکانهای غیر امپریالیستی! حجت الاسلام والمسلمین محسن قنبریان۸تیرماه ۱۴۰۵/ مجموعه سرچشمه (مقتل شهید بهشتی)/#نشست_نخبگانی نظمی تازه• غیر از امپریالیسم سرمایه داری آمریکا و سوسیال امپریالیسم• توازنی دراهداف سیاست خارجی• جمع بین رئالیست و ایدآلیست! ۴گام ساخت نظم جدید۱. تعیین نظام ارزش(اهداف، ارزشها، معیارها) نمونه... ۲. خط مشی و سیاستهای کلیتوضیح با مثال... ۳. برنامه ریزی و تعیین برنامهعمل خلّاق برنامه ریزی شده... نمونه های بدیع... ۴. قدرت اجرایی سازمان یافته نفی مطلق سازش با نظم دیگری• دو خط سازش: ۱. خیانتکارانه آگاهانه... ۲. مصلحت جویانه... • مخالفت بهشتی با هردو و نقد دومی اختلاف مبارزین خط امام درباره مذاکره!بهشتی موافق چه گونه مذاکره ای بود؟! • اسناد وزارت خارجه آمریکا درباره بهشتی! امکانی بنام «ملت بپاخاسته»!• تکیه گاه دولت اسلامی• امکان زبان انقلابی_ زبان دیپلماتیک• قوانین انقلاب! ✓ به همراه تطبیق هایی بر مذاکرات اخیر و #امکانهای_آمریکایی☆ اگر پسندیدید به نخبگان انقلابی پیشنهادش کنید!
@sarcheshmeh_nour @m_ghanbarian
بازارسال شده از
راهبرد دوم: بازقاببندی زنان کاهل حجاب و الحاق آنان به زنان محجبه انقلابی پیام راهبردی ۱- تیر ۱۴۰۵ @Tarz_irبازارسال شده از
