ن
نهیب23.pdf
۳۸۵.۴۶ کیلوبایت
نهیب ۲۳ ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ مردم مأیوس نمیشوندبروید این ملّت میلیونی را محاسبه کنید نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان @nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران» @haste_pishgam۵ نهیب ۲۳ ۱۶ خرداد ۱۴۰۵ مردم مأیوس نمیشوندبروید این ملّت میلیونی را محاسبه کنیدرهبر انقلاب در پیام سالروز رحلت امام (ره)، «ایجاد خطا در دستگاه محاسباتی مسئولان کشور» را یکی از دو حیلهٔ اصلی دشمن شمردند. سالها پیش، در خرداد ۱۳۶۰، امام خمینی (ره) در میانهٔ جنگ و ناامنیهای داخلی، با نمایندگان مجلس از خطاهای محاسباتی میگوید و تذکر میدهد که «این مجلس فراهمآمده از الله اکبرهای مردم است». امام به آنها میگوید که «چارهای» جز اعتماد به مردم ندارند. اگر ایران راهی به سربلندی داشته باشد، این راه تکیهکردن به نیروی مردم است و نه هیچ نیرویی دیگر. در جمهوری اسلامی ایران میزان مردماند.
این ملّت ما، که از اول قیام کرد و به ما منت گذاشت و وارد شد در صحنه و مقابل همهٔ قدرتها ایستاد و رأی داد به این جمهوری و تا آخر [ایستاد] و شکست داد طرفهای مقابل را، این ملّت ما سر جای خودش هست.
این شیاطین که میگویند که ملّت دیگر چطور و چطور است، اینها توی اتاقهای خودشان نشستهاند حساب میکنند. اینها نمیروند که این ملّت میلیونی را محاسبه بکنند؛ که این ملّت هر وقت که یک صدایی بلند بشود و بخواهد از اسلام یک طرفداری بشود، همهٔ ملت سرتاسر [میآید]؛ الا یک دستهٔ کوچکی که به اسلام اعتقاد ندارند. آنها هم وقتی که ملّت آمدند یک طرف، آنها هم در ملّت محو میشوند [و به خیابانها میریزند]. این معنا را که هِی دیده میشود که [میگویند] باید یک کاری بشود که ملّت راضی بشود، ملّت اسلام را میخواهد... .
این معناها را از گوشهایشان بیرون کنند آقایان که این مردم دیگر از جمهوری اسلامی کنار رفتهاند. خیر؛ شماها کنار رفتهاید. شما خودتان را علاج کنید. مرضهای باطنیتان را علاج کنید که ننویسند که این مملکت دیگر رفته از بین. این مملکت از بین نرفته و این جمهوری اسلامی هم سر جای خودش هست؛ و این مردم هم دنبال جمهوری اسلامی هستند؛ و این مردم هم از مجلس، مادامی که مجلس بر طریقه اسلام باشد، و از دولت، مادامی که دولت بر طریقه اسلام باشد، و از رئیسجمهور، مادامی که رئیس جمهور در طریق اسلام باشد، طرفداری میکنند. هر کدامتان بلغزید، مردم دیگر از شما طرفداری نمیکنند؛ برای اینکه مردم اسلام را میخواهند... .
این قلمها یک قدری ملاحظه بکنند این مسائل را. همینطور مینشینند توی خانههایشان حکم میکنند ملّت این طوری است! خوب، ملت اینهاست که شما میبینید؛ که در کوچه و بازار و آنهایی که در جنگ هستند و آنهایی که هر روز میآیند و میگویند که ما میخواهیم برویم جنگ. ملّت من و تو نیستیم! ملّت آنها هستند. میزان آنها هستند.
هِی ننشینید و بگویید که مردم چه شدهاند؛ مردم دیگر مأیوس شدند؛ مردم کذا شدند. نخیر؛ مردم از اسلام مأیوس نمیشوند. کارهای ما هم هرکدام فاسد است، میگویند: کار تو فاسد است، ولی ما جمهوری اسلامی را میخواهیم.
نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۵۳۲۱نهیب24.pdf
۳۹۷.۹۱ کیلوبایت
نهیب ۲۴ ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ بنبست بوروکراسیِ دوران صلح در زمان جنگپیش از دشمن، اقتصاد رهاشده نیروهای خودی را زمینگیر میکند
نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان @nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران» @haste_pishgam۴ نهیب ۲۴ ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ بنبست بوروکراسیِ دوران صلح در زمان جنگپیش از دشمن، اقتصاد رهاشده نیروهای خودی را زمینگیر میکند
میگویند سرنوشتِ جنگها را ارتشها تعیین میکنند؛ اما تاریخ ثابت کرده است که پیش از رسیدن به خط مقدم، اقتصادهای رهاشده و بوروکراسیهایِ دوران صلح میتوانند ماشین جنگیِ خودی را زمینگیر کنند. در جنگ جهانی اول، وقتی ماشین جنگی آمریکا زیر بار نیازهای عظیم لجستیکی متوقف شد، استراتژیستهای این کشور دریافتند که ادامه جنگ با بوروکراسیِ فربه و کرختِ زمان صلح ممکن نیست.
در پی این بنبست، «هیئت صنایع جنگی» بهعنوان یک نهادِ موازیِ قدرتمند متولد شد تا قواعد فلجکنندۀ تأمین و رقابتِ آزاد را تعلیق کند.
این نهاد با این رویکرد اساسی شکل گرفت که «آرایش جنگی» صرفاً یک شعار یا توصیۀ اخلاقی برای صرفهجویی و ایجاد محدودیتهای اقتصادی نیست؛ بلکه نیازمند یک معماری موازی و دگردیسی عمیق در ساختارهای نهادیِ روزمره است. این دگردیسی رادیکال، نهتنها اقتصاد آمریکا را از هم نپاشید، بلکه با هدایت هوشمندانهی منابع، تغییر الگوی مصرف روزمره و همگامکردن تمام ظرفیتهای تولیدی با یک هدفِ متمرکز، به موتور محرکِ جهش صنعتیِ این کشور بدل شد.
آنچه در ادامه میخوانید، قطعاتی از گزارش تاریخی برنارد باروخ، رئیس هیئت صنایع جنگی، برای عبور از «اقتصادِ روزمره» به «اقتصادِ جنگ و توسعه» است:
جنگها بر خشکی، بر آب، در هوا، و نیز بر آن خطوط نبردی که پشت جبهه قرار دارند و نیروهای غیرنظامی در آن ایستادهاند، انجام میشوند و به پیروزی یا شکست میانجامند. بسیج توان نظامی کشور بهتنهایی کافی نیست. باید تمام منابع اقتصادی کشور (صنعتی، کشاورزی و مالی) نیز بسیج شوند. این منابع باید با همان راهبرد و نظمی سازماندهی، هماهنگ و هدایت شوند که عملیات شاخههای صرفاً نظامی نیروهای مسلح را اداره میکند.فشار عظیمی که بر ظرفیت تولید وارد شده است، باید چنان مدیریت و متعادل شود که هم امکان تأمین ابزارهای جنگ فراهم گردد، هم جمعیت غیرنظامی حفظ شود و هم بافت اقتصادی کشور آسیب نبیند. شرایط غیرعادیِ جنگ، فداکاری میطلبد؛ این بهای پیروزی است. تنها نیازهای واقعی، نه خواستههای خیالی، باید و میتوانند برآورده شوند. برای جلوگیری از محرومیتهای سنگین و طولانی، محرومیت موقت باید قاعده باشد.[این ماشین کنترلی] تأسیسات جدید ایجاد میکند، به کشف و بهرهبرداری از منابع جدید یا تکمیلی میپردازد و تأسیسات موجود را تغییر کاربری میدهد. سازماندهیِ اقتصاد برای خدمت در جنگ، چنان بنیانی از همکاری و انسجام میان کسبوکارها میسازد که دستیابی به این سطح از کاراییِ اقتصادی، از هیچ راهِ دیگری ممکن نبود. ایجاد این سازماندهی نوید آن را میدهد که پایههای یک سازمان ملی واقعی برای صنعت شکل گیرد؛ سازمانی که ابعاد و فرصتهای آن نامحدود خواهد بود. نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۸۲نهیب25.pdf
۳۸۰.۱۶ کیلوبایت
نهیب ۲۵ ۱۸ خرداد ۱۴۰۵عیار ارادۀ ما
لبنان آزمون سرنوشت ماست، باید بیباکانه بجنگیم نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۲ نهیب ۲۵ ۱۸ خرداد ۱۴۰۵عیار ارادۀ ما
لبنان آزمون سرنوشت ماست، باید بیباکانه بجنگیمهمه میدانیم که آنچه در لبنان رقم میخورد، سرنوشت ماست. همه نگرانیم. از مرکز بیروت تا مرزهای جنوبی لبنان، جغرافیای آزمون ما مردم ایران، ما مسلمانان، ما آدمهاست. دشمن ملعون هم خوب این را میداند و مدام قمار میکند تا بخت ما را تیره کند. نگرانی و تپش قلبمان، به خاطر اخلاق نیکو نیست؛ دو سال از شهادت سیّد حسن نصرالله نگذشت که امام سیّد علی خامنهای شهید شد. لبنان سرنوشت ماست و هر قدم کوتاهی در قبال آن، ما را فرسنگها از مقصدمان دور میکند. یک گام اشتباه امروز، ما را به جای رسیدن به قله، در قعر درّهٔ سرنوشت سرگردان میکند.و حالا که به لطف خدا عزم تعیین سرنوشت را کردهایم، حالا که لبنان را جان خود خواندهایم، باید بیباکانه و آزاد در این معرکه بجنگیم.نادان است هرکه خیال کند میان تهران و ضاحیه، میان بندرعباس و نبطیه، مرزی هست. از همه جا بیخبر است یا خود را به بیخبری میزند کسی که میتواند لبنان را پشتِ گوش بیندازد. مرزی اگر میان ما و لبنان هست، مرزِ زمان است.لبنان آیندهایست که به سویش میرویم. این همه مجاهدت و فداکاری و همت، به ما این امکان را داده که آیندهای که به سمتش میرویم را نزدیک چشم آوریم، خوب نگاه کنیم و تمام تتمهٔ اراده و بلندهمتی خود را در تعیین آن به کار ببندیم. این موهبتی الهی و برکت خون و عرق دههها قیام است که ما میتوانیم در سرنوشت خود شریک باشیم و کارهایمان بیهوده نباشد. اما هرقدر که این فرصت عظیم است، اگر سستی کنیم، بدل به عذابی عظیم خواهد شد؛ سنگی که تا نزدیکی قله بالا بردیم، نباید رها شود. عقبنشینیِ غیرتاکتیکی همانا و عذاب الهی همانا.در کتاب «الغارات» به نقل از امیرالمومنین (ع) آمده که وقتی مردم کوفه را به حرکت و سفر به کارزارِ جنگ با شامیان میخواندند، به خبری اشاره کردند که جبرئیل گویی از آینده داده؛ اینکه سرنوشتی که برای بهدستآوردنش حرکت نکنیم، از هر رنجی در این راه سنگینتر است؛ اینکه عذاب در حرکتنکردن است:ای مردم کوفه! به خدا سوگند اگر بر قتالِ دشمنتان پاى نفشرید، قومى بر شما مسلط شوند که شما از آنان اولىتر به حق هستید. پس گرفتار عذابتان خواهند کرد؛ خدا نیز آنان را به دست شما یا به هر وسيلهٔ دیگر که خواهد، عذاب کند. آیا از کشتهشدن به شمشیر مىگریزید، تا در بسترِ راحت بمیرید؟ گواهى مىدهم كه من از رسولالله (ص) شنیدم كه مىگفت: «مردن بر بستر سختتر است از ضربت هزار شمشیر و مرا جبرئیل این خبر داد.» نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۹۱۱نهیب26_.pdf
۳۸۹.۷۸ کیلوبایت
نهیب ۲۶ ۲۰ خرداد ۱۴۰۵استراتژی مهار سگ هار
چرا ایران باید هر جنگی علیه خود را به جنگ منطقهای تبدیل کند؟ نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۲ نهیب ۲۶ ۲۰ خرداد ۱۴۰۵استراتژی مهار سگ هار
چرا ایران باید هر جنگی علیه خود را به جنگ منطقهای تبدیل کند؟ اسرائیل یک کشور نیست؛ پادگانِ نظامیِ یک اردوگاه است؛ اردوگاهی گسترده و یکپارچه، از رادارهای پرنده در آسمانِ خلیج فارس تا لابیهای مالی در واشنگتن، از شیخنشینهای ثروتمند منطقه تا پایگاههای نظامی آمریکا در اطرافمان. وقتی این پادگان به لبنان حمله میکند، با پشتیبانیِ اطلاعاتی، مالی و لجستیکیِ کلِ این شبکه شلیک میکند. بر همین اساس است که رهبر شهید انقلاب، در یکی از آخرین سخنرانیهای خود، در تبیینِ طرح راهبردیِ ایران برای مهارِ ماشینِ جنگیِ غرب، قاعده نبرد را از یک جغرافیای محدود خارج کرده و به صراحت میگویند: «آمریکاییها بدانند که اگر این دفعه جنگی راه بیندازند، این جنگ، جنگ منطقهای خواهد بود.»
بر این اساس، جنگ دوجانبه ایران با پادگان نظامی این اردوگاه یک تلۀ راهبردی است؛ حتی اگر ما در مقابل هر حمله رژیم صهیونیستی، ضربهای بزرگتر به آن بزنیم. اقتصادِ اسرائیل ماهیتِ طبیعی ندارد؛ یک اقتصادِ یارانهای-امنیتی است که لابیهای یهود، پولهای عربی و چکبلانکِ سیاسیِ غرب آن را بیمه میکنند. اما ایران کشوری مستقل است که خود بهتنهایی باید بار همه خسارتهای واردشده را، علیرغم سنگینترین تحریمهای تاریخ، بر دوش بکشد.
وقتی سگِ هاری پاچۀ شما را میگیرد، شما نمیتوانید پاچۀ سگ را گاز بگیرید. درد واقعی به سگ نمیرسد، بازدارندگی ایجاد نمیشود و سگ دوباره حمله میکند. برای مهارِ سگ، باید گلوی صاحبش را فشرد.
صاحبِ این سگ، همان شبکۀ پشتیبان غربی-عربی است که شریانهای حیاتیاش در اطراف ما پهن شده و گلوگاههای این شبکه، بهسادگی در تیررسِ نیروهای مسلح ما قرار دارد: شاهراههای ترانزیت انرژی که ماشینِ اقتصاد غرب را روشن نگه میدارند، چرخۀ پترودلار که ستون فقراتِ هژمونیِ مالی آمریکاست، کلانپروژههای سرمایهگذاریِ تکنولوژیک (همچون هابهای هوش مصنوعی، دیتاسنترها و زیرساختهای تراشه) و نهایتاً شبکۀ درهمتنیدۀ پایگاههای نظامی سنتکام که امنیتِ این اکوسیستم را تأمین میکنند. اینها عناصر همان نظمِ آمریکایی-انگلیسی هستند که سالهاست ژئوپلیتیکِ منطقه را با کدگذاریهای امنیتی و اقتصادیِ خود، به نفعِ امپراتوریِ غرب معماری کرده است.
بنابراین اگر ما امنیتِ این شاهرگها را مختل کنیم، با یک اقدام نقطهزن، چندین برابر خسارتِ راهبردی و غیرقابلتحمل به کلِ اردوگاه غرب وارد میکنیم. در حالی که در جنگِ مستقیم و فرسایشیِ موشکی با تلآویو، این نسبت معکوس میشود. پس باید اسرائیل را بهعنوان عنصری امنیتی-نظامی در پیکره این نظم دید که مسیرِ مهار و نابودی آن، با برهم زدن همین نظمِ تحمیلی منطقهای رخ خواهد داد.
نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۷نهیب27.pdf
۴۰۶.۸۱ کیلوبایت
نهیب ۲۷ ۲۱ خرداد ۱۴۰۵ باید برای تولید بیست هزار مگاوات انرژی هستهای آماده شویم آمریکا نگران استقلال ایران در تولید انرژی است، نه سلاح اتمی نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۲ نهیب ۲۷ ۲۱ خرداد ۱۴۰۵ باید برای تولید بیست هزار مگاوات انرژی هستهای آماده شویم آمریکا نگران استقلال ایران در تولید انرژی است، نه سلاح اتمیشاید برای ما، انرژی هستهای بیش از هر چیز، با تحریم، قطعنامههای شورای امنیت و کشمکشهای سیاسی گره خورده باشد. برای خیلیها نهایتاً یک ابزار قدرت است و چانهزنی! از همین روست که دستگاه دیپلماسی ما هم گاه فناوری هستهای را تنها یک کارت بازی برای رفع تحریمها و فروش دوباره نفت میبینند؛ همانطور که آمریکا هم از ابتدا تأکید داشت که ایرانِ برخوردار از نفت، نیازی به غنیسازی داخلی ندارد و باید سوختش را از خارج بخرد. همه اینها در حالی است که رهبر شهید از همان ابتدا نگاه دیگری به انرژی هستهای داشتهاند:مسئلۀ هستهای، فقط مسئلۀ امروزِ کشور ما نیست؛ مسئلۀ فرداهای کشور و آیندۀ کشور است؛ مسئلۀ سرنوشت کشور است. اهمّیت بهکارگیری انرژی هستهای و بهدستآوردن فنّاوری هستهای در کشور ما، از کشف و استخراج نفت بیشتر است. کار انرژی هستهای مستقیماً به منافع ملی ارتباط پیدا میکند.صنعت هستهای برای یک کشور یک ضرورت است؛ هم برای انرژی، هم برای داروهای هستهای که بسیار مهم است، هم برای تبدیل آب دریا به آب شیرین، و هم برای بسیاری از نیازهای دیگر در زمینۀ کشاورزی و غیر کشاورزی. از ظرفیّت دانش هستهای بایستی برای بخشهای مختلفِ زندگیِ مردم استفاده کرد. در همۀ بخشهای زندگی مردم، این صنعت میتواند حضور مؤثّر و مفید داشته باشد. این را به مردم بگویید تا مردم قدر این صنعت را بدانند و اینکه میگفتند «حقّ مسلّم ما است»، واقعاً بدانند که حقّ مسلّم آنها است.اینکه بعضی از روشنفکرنماها قلم بردارند و قلم بزنند که «آقا ما صنعت هستهای را میخواهیم چهکار کنیم؟» این فریب است. این شبیه همان حرفی است که زمان قاجارها وقتی نفت کشف شده بود و انگلیسها آمده بودند میخواستند نفت را ببرند. اینجا دولتمرد قاجاری میگفت ما این مادّۀ بدبوی عَفِن را میخواهیم چهکار کنیم، بگذارید بردارند ببرند! این شبیه آن است.آنها [غربیها] میگویند از دسترسیِ ما به سلاح هستهای میترسند! دروغ میگویند، میدانند که ما دنبال سلاح هستهای نیستیم. جامعۀ اطّلاعاتی آمریکا بارها تا حالا این را تصریح کرده که ایران دنبال تسلیحات هستهای نیست. مسئله این نیست، یک چیز دیگری مطرح است. آنها میدانند که حرکت در صنعت هستهای، در واقع، در حکم کلید برای پیشرفتهای علمی در بخشهای متعدّد کشور است؛ این را نمیخواهند. نمیخواهند ما در مسائل گوناگون، پیشرفتهای چشمگیر و تشویقکننده داشته باشیم.ما برای بیست سال دیگر [1406] حداقل بایستی بیست هزار مگاوات برق از انرژی هستهای به دست بیاوریم؛ و الّا ما باید برق را از دیگران گدائی كنیم؛ یا اگر نتوانستیم گدائی كنیم، یا ننگمان آمد، یا به ما ندادند، از خیر چیزهائی كه با نیروی برق میچرخد، باید بگذریم؛ از كارخانه، از تولید، از بسیاری از ابزارهای پیشرفت.انقلاب به ملت ما، به کشور ما عزت نفس داد. بارها و بارها سعی کردند توی سر فکر و روحیۀ این ملت بزنند، بگویند شماها نمیتوانید؛ بله، انقلاب کردید، اما نمیتوانید خودتان را اداره کنید. هر پیشرفت علمیای، یک حرکت بزرگ و یک بشارت بزرگ به این ملت است که میتواند؛ و این کار شماها (مسئلۀ هستهای) توانست به این ملت عزت نفس بدهد. این یکی از ابعاد اهمیت کار شماست.منبع: مجموعهای از بیانات رهبری در تاریخ های: (۱۳۸۵/۰۳/۲۵)، (۱۳۸۵/۱۱/۲۸)، (۱۳۸۶/۱۰/۱۳)، (۱۳۹۰/۱۲/۰۳)، (۱۳۹۴/۰۱/۲۰)، (۱۴۰۲/۰۳/۲۱). نهیب | مجله روزانه خیابانهای ایران در جنگ رمضان@nahib_meydan کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@haste_pishgam۹۱۱۱