۵ روش مؤثر مطالعه در ایام امتحاناتاستفاده از تکنیکهای مطالعهٔ مؤثر میتواند نقش زیادی در بهبود یادگیری و کارایی شما داشته باشد. این روشها بر اساس تحقیقات علمی در حوزه روانشناسی یادگیری و حافظه طراحی شدهاند تا به شما کمک کنند تا مطالب را بهتر درک کرده و آنها را بهخوبی در حافظهٔ بلندمدت خود ذخیره کنید. ۱. خواندن با نوشتن مطالعه بهعنوان یک فرآیند پویا، نیازمند مشارکت فعال ذهن است. خواندن همراه با نوشتن میتواند فرآیند یادگیری را به طرز چشمگیری بهبود بخشد. در این روش:پس از خواندن مطالب، با صدای بلند مطالب را بیان کرده و نکات کلیدی را یادداشت کنید. این کار باعث میشود که ذهن شما درگیر مطالب شود و بهتر بتواند اطلاعات را پردازش کند.وقتی فرد مطالب را مینویسد یا تکرار میکند، این عمل باعث ایجاد ارتباطهای جدید در مغز میشود که به تقویت یادگیری کمک میکند.یادداشتبرداری به شما کمک میکند تا پیش از امتحان، بتوانید یک مرور سریع و کارآمد از مطالب داشته باشید و نقاط مهم را دوباره به یاد بیاورید. این روش برای اطلاعات پیچیده و جزئی مؤثر است، زیرا با نوشتن و توضیح دادن مطالب، شما آنها را به زبان خودتان بیان میکنید که باعث درک بهتر و ماندگاری بیشتر در حافظه میشود.۲. خط کشیدن زیر نکات مهم روش خط کشیدن زیر نکات مهم یکی از تکنیکهای رایج مطالعه است که برای برجستهسازی مطالب اصلی بهکار میرود. در این روش:پیش از خط کشیدن، باید مطالب را بهطور کامل مطالعه کنید و از درک مفهومی آنها مطمئن شوید. وقتی که مطلب را بهخوبی درک کردید، زیر نکات مهم خط بکشید.هدف از این روش این است که تنها بر نکات اساسی تمرکز کنید. خط کشیدن زیر نکات مهم باعث میشود تا هنگام مرور سریع مطالب، فقط بر موارد کلیدی متمرکز شوید.حافظهٔ بصری، یکی از قویترین انواع حافظه است. خط کشیدن زیر نکات مهم به مغز کمک میکند تا این نکات را بهطور بصری برجسته کرده و به خاطر سپارد. این روش بهویژه برای مباحثی که نیاز به یادآوری جزئیات دارند، مفید است و به شما کمک میکند تا مطالب اصلی را بهسرعت شناسایی و مرور کنید.۳. حاشیهنویسی حاشیهنویسی یکی از تکنیکهای مطالعه است که میتواند برای تأسیس ارتباط میان مطالب مختلف یا یادآوری نکات فرعی استفاده شود. در این روش:هنگام مطالعهٔ کتابهای درسی یا منابع دیگر، مطالبی که بهنظر شما مرتبط یا جالب هستند را در حاشیه یادداشت کنید.این روش بیشتر برای اطلاعاتی که از اهمیت زیادی برخوردار نیستند یا اطلاعات تکمیلی است که ممکن است در امتحان نیازی به آنها نباشد، مفید است.حاشیهنویسی میتواند به شما کمک کند تا توضیحات بیشتری در مورد مفاهیم دشوار داشته باشید و دیدگاه خود را نسبت به آنها روشنتر کنید. البته این روش برای درک عمیق و حفظ مفاهیم پیچیده ممکن است بهاندازهٔ دو روش قبلی مؤثر نباشد، زیرا بهطور مستقیم با درک کامل مفاهیم اصلی ارتباط ندارد.۴. خلاصهنویسی خلاصهنویسی یکی از روشهای مؤثر برای درک و حفظ مطالب است. پس از مطالعهٔ هر بخش از مطالب درسی:شما باید آنچه را که فهمیدهاید بهطور خلاصه یادداشت کنید. این کار باعث میشود که مطالب را از حالت جزئیات پیچیده به شکل سادهتر و کلیتر تبدیل کنید.وقتی شما مطالب را بهطور خلاصه مینویسید، این عمل باعث میشود تا بهطور فعال ذهن خود را درگیر پردازش اطلاعات کنید. در نتیجه، اطلاعات بهطور عمیقتری در حافظه بلندمدت شما ذخیره میشوند.این روش به شما کمک میکند تا مطمئن شوید که همهٔ مطالب را بهدرستی درک کردهاید و میتوانید آنها را با زبان خود توضیح دهید. خلاصهنویسی بهعنوان یک روش پردازش عمیق عمل میکند و موجب تقویت حافظه و تسهیل یادآوری مطالب در آینده میشود.۵. کلیدبرداری روش کلیدبرداری یکی از سادهترین و مؤثرترین راهها برای یادآوری نکات کلیدی در هنگام مرور است. در این روش:پس از مطالعهٔ هر بخش، مهمترین نکات را بهصورت کلمات کلیدی یادداشت کنید. این کلمات باید کوتاه و پرمعناترین عبارتهایی باشند که مفهوم اصلی مطلب را انتقال دهند.کلمات کلیدی بهعنوان یک محرک حافظه عمل میکنند و به شما کمک میکنند که مطالب را بهطور سریع و مؤثر یادآوری کنید.این روش به شما کمک میکند تا مطالب گسترده و پیچیده را بهطور سازماندهیشده و فشرده یادداشت کنید و در هنگام مرور، به سرعت نکات مهم را یادآوری کنید. این تکنیک برای مطالب تئوری یا فرمولها بسیار مؤثر است، چرا که میتوانید بهراحتی از این کلمات کلیدی بهعنوان مبنای مرور استفاده کنید. این ۵ روش میتواند بهطور قابلملاحظهای در یادگیری و یادآوری مطالب به شما کمک کند و ترکیب آنها با یکدیگر میتواند بهطور مؤثری بر فرآیند یادگیری شما تأثیر بگذارد.۲۲:۰۰
#درس_دهم#کلاس_ادبیات#مرواریدی_در_صدف #زندگی_حسابی #فرزند_صالح_انقلاب
#واژه_نامه:چشم دوختن: کنایه از نگاه کردنجاذبه: گیرایی، جذابیتدستپاچگی: عجله، شتابزدگیجرئت: شجاعتلحن: آهنگمندیش: نیندیش، اندیشه نکن، مخفف میندیش
مردم چشم: مردمک چشمتحسین: آفرین گفتننوابغ: جمع نابغه، باهوش و زیرکخرد: کوچکنظیر: همانندفراغت: آسودگی
پروا: ترستلاوت: خواندن قراندرک: فهمیدن و دریافتنمعانی: جمع معنیچمیدن: با ناز راه رفتنزندهدلان: هوشیاران، دل آگاهان
بی نظیر: بی مانند، بی همتاآراسته: زیبا و مرتب شدهلبریز: پـُـر و انباشتهچشم از جهان فرو بست: کنایه از فوت کردمُعَظَّم: بزرگ، بزرگوارپژوهشگر: جستجوگر
نوید: مژدهصالح: درستکارروحیه دادن: کنایه از امیدواری و شجاعت ایجاد کردنواردات: کالاهایی که از خارج کشور به کشور آورده میشودپاسی: قسمتی یا بخشی از زمان (پاسی از شب: بخشی از شب)ملک وجود: هستی و وجود به سرزمین و ملک تشبیه شده است (اضافه تشبیهی)
#واژه_نامه:
چشم دوختن: کنایه از نگاه کردنجاذبه: گیرایی، جذابیتدستپاچگی: عجله، شتابزدگیجرئت: شجاعتلحن: آهنگمندیش: نیندیش، اندیشه نکن، مخفف میندیشمردم چشم: مردمک چشمتحسین: آفرین گفتننوابغ: جمع نابغه، باهوش و زیرکخرد: کوچکنظیر: همانندفراغت: آسودگیپروا: ترستلاوت: خواندن قراندرک: فهمیدن و دریافتنمعانی: جمع معنیچمیدن: با ناز راه رفتنزندهدلان: هوشیاران، دل آگاهانبی نظیر: بی مانند، بی همتاآراسته: زیبا و مرتب شدهلبریز: پـُـر و انباشتهچشم از جهان فرو بست: کنایه از فوت کردمُعَظَّم: بزرگ، بزرگوارپژوهشگر: جستجوگرنوید: مژدهصالح: درستکارروحیه دادن: کنایه از امیدواری و شجاعت ایجاد کردنواردات: کالاهایی که از خارج کشور به کشور آورده میشودپاسی: قسمتی یا بخشی از زمان (پاسی از شب: بخشی از شب)ملک وجود: هستی و وجود به سرزمین و ملک تشبیه شده است (اضافه تشبیهی)۱۵:۰۱
#معنی_شعر صفحه ۸۹ای مرغک خرد زآشیانهپرواز کن و پریدن آموز تعداد جمله: ۳ #معنی: ای پرندهی کوچک، از آشیانهات پرواز کن تا پریدن را یاد بگیری#دانش_ادبی:ای مرغک: تشخیصمرغک، آشیانه، پرواز و پریدن: مراعات نظیر یا تناسب
تا کی حرکات کودکانه؟در باغ و چمن چمیدن آموز تعداد جمله: ۲ #معنی: تا کی میخواهی رفتار کودکانه داشته باشی؟ زمان آن رسیده که در باغ و چمن با ناز و غرور راه رفتن را یاد بگیری.#دانش_ادبی:باغ، چمن و چمیدن: مراعات نظیر
رام تو نمیشود زمانهرام از چه شدی؟ رمیدن آموز تعداد جمله: ۳#معنی: زمانه هرگز مطیع تو نمیشود بنابراین تو هم مطیع روزگار نباش و راه گریختن و مقابله کردن با زمانه را یاد بگیر.#دانش_ادبی:تکرار: واژهی «رام»
مندیش که دام هست یا نهبر مردم چشم، دیدن آموز تعداد جمله: ۴#معنی: تنها به گرفتاریها و سختیهای روزگار فکر نکن بلکه راه درست اندیشیدن و مقابله کردن با آن سختیها را ه یاد بگیر و تجربه کسب کن.#دانش_ادبی:چشم و دیدن: مراعات نظیر یا تناسب
شو روز به فکر آب و دانههنگام شب آرمیدن آموز تعداد جمله: ۲#معنی: روز به دنبال غذا باش و به هنگام شب استراحت کن.#دانش_ادبی:روز و شب: تضاد و تناسبآب و دانه: تناسبشب و آرمیدن: تناسب
#معنی_شعر صفحه ۹۱به جان زندهدلان، سعدیا، که ملک وجودنیرزد آنکه دلی را ز خود بیازاریتعداد جمله: ۴ جمله#معنی: ای سعدی، قسم به جان انسانهای پاک دل، این دنیا ارزش آن را ندارد که کسی را از خود ناراحت کنی(کسی را برنجانی)
تعداد جمله: ۳ #معنی: ای پرندهی کوچک، از آشیانهات پرواز کن تا پریدن را یاد بگیری#دانش_ادبی:ای مرغک: تشخیصمرغک، آشیانه، پرواز و پریدن: مراعات نظیر یا تناسبتا کی حرکات کودکانه؟در باغ و چمن چمیدن آموز
تعداد جمله: ۲ #معنی: تا کی میخواهی رفتار کودکانه داشته باشی؟ زمان آن رسیده که در باغ و چمن با ناز و غرور راه رفتن را یاد بگیری.#دانش_ادبی:باغ، چمن و چمیدن: مراعات نظیررام تو نمیشود زمانهرام از چه شدی؟ رمیدن آموز
تعداد جمله: ۳#معنی: زمانه هرگز مطیع تو نمیشود بنابراین تو هم مطیع روزگار نباش و راه گریختن و مقابله کردن با زمانه را یاد بگیر.#دانش_ادبی:تکرار: واژهی «رام»مندیش که دام هست یا نهبر مردم چشم، دیدن آموز
تعداد جمله: ۴#معنی: تنها به گرفتاریها و سختیهای روزگار فکر نکن بلکه راه درست اندیشیدن و مقابله کردن با آن سختیها را ه یاد بگیر و تجربه کسب کن.#دانش_ادبی:چشم و دیدن: مراعات نظیر یا تناسبشو روز به فکر آب و دانههنگام شب آرمیدن آموز
تعداد جمله: ۲#معنی: روز به دنبال غذا باش و به هنگام شب استراحت کن.#دانش_ادبی:روز و شب: تضاد و تناسبآب و دانه: تناسبشب و آرمیدن: تناسب#معنی_شعر صفحه ۹۱به جان زندهدلان، سعدیا، که ملک وجودنیرزد آنکه دلی را ز خود بیازاری
تعداد جمله: ۴ جمله#معنی: ای سعدی، قسم به جان انسانهای پاک دل، این دنیا ارزش آن را ندارد که کسی را از خود ناراحت کنی(کسی را برنجانی)۱۵:۰۱
#شعرخوانی #گل_و_گل#واژه_نامه:محفل: مجلسسوز: نالهپاره دوز: پینه دوزعجوز: پیرزنمحبوب: دوست داشتنی، دوستنیکو: خوب، لطفیف، زیباحریر: پارچهی ابریشمیمعطر: خوشبودلپذیر: دلپسندمشک: عطری که از شکم آهو میگیرندعبیر: مادهای خوشبودلاویز: دلانگیزآزمودن: امتحان کردنعبرت: سرمشق گرفتنگفت و شنود: بحث و گفتگوولیکن: اماگسترده: پراکنده
#قالب_شعر (گِل و گُل) از #ملک_الشعرای_بهار «مسمّطِ تضمینی یا مخمّس تضمینی» است. در این نوع شعر، شاعر ابیاتی از شعرای دیگر را تضمین کرده است. یعنی در بین شعر خود آورده است.مثلاً در همین شعر که ملک الشعرای بهار در میان ابیاتش از قطعشعری از سعدی استفاده کرده است. این مسمّط زیبا را مخمّس و به بیان درست مخمّس تضمینی یا مسمّط تضمینی میگویند چرا که ابیات و مصراعهایی که داخل گیومه است متعلّق به سعدی است و بقیۀ مصراعها از ملک الشعرای بهارست.
شبی در محفلی با آه و سوزی شنیدستم که مرد پاره دوزیچنین میگفت با پیر عجوزی«گلی خوشبوی در حمام روزی رسید از دست محبوبی به دستم»تعداد جمله: ۳#معنی: شنیدهام که شبی در یک مجلسی مرد پینهدوزی به پیرزنی چنین گفت: یک روز در حمام، گِل خوشبویی از طرف دوستی به من رسید.#دانش_زبانی:شنیدستم ← گذشته (در قدیم بعضی از فعلهای گذشته که به آن ماضی نقلی میگویند همراه فعل «است» میآمدند؛ شنیدستم: شنیدهام)
گرفتم آن گل و کردم خمیریخمیری نرم و نیکو چون حریریمعطر بود و خوب و دلپذیری«بدو گفتم که مشکی یا عبیریکه از بوی دلاویز تو مستم؟!» تعداد جمله: ۱۰#معنی: آن گل را گرفتم و به خمیری نرم و خوب تبدیل کردم که نرمی و لطافت آن مانند ابریشم بود. آن خمیر خوشبو و خوب و دل پسند بود. به او گفتم که مشک یا عبیر هستی که من از بوی خوش تو از خود بی خود شدهام.#دانش_ادبی مست: کنایه از مدهوش و سردماغ و سرحال شدننیکو چون حریری: تشبیهمعطر، خوب، دلپذیر، مُشک، عبیر: مراعات نظیر
همه گلهای عالم آزمودم ندیدم چون تو و عبرت نمودمچو گل بشنید این گفت و شنودم«بگفتا: من گلی ناچیز بودم ولیکن مدتی با گل نشستم» تعداد جمله: ۷#معنی: همهی گِلهای دنیا را آزمایش کردهام. ولی گِلی به خوبی و خوشبویی تو ندیدم و متعجب شدم. وقتی گِل حرفهای من را شنید گفت: من گِلی ناچیز و بی ارزش بودم، ولی مدتی همنشین گُل شدم.#دانش_ادبی عالم: کنایه از همه جاهای دیگرنشستن: کنایه از در ارتباط قرار گرفتن، همنشینی کردن، نشست و برخاست کردن، رفت و آمد کردنصحبت کردن گِل: تشخیص یا جان بخشیگِل و گُل: جناسچو گِل بشنید: تشخیص
گل اندر زیر پا گسترده پر کردمرا با همنشینی مفتخر کردچو عمرم مدتی با گل گذر کرد«کمال همنشین در من اثر کردو گرنه من همان خاکم که هستم» تعداد جمله: ۵#معنی: گُل، گلبرگهایش را زیر پایش پراکند(پخش کرد) و من را با هم نشینیاش سرافراز کرد.(به من افتخار داد و با من همنشین شد.) وقتی مدتی از عمرم با گُل سپری شد، صفات و ویژگیهای خوب گُل در من اثر کرد. و گر نه من در اصل همان خاک بی ارزش هستم.#دانش_ادبی:زیر پا گستردنِ پرهای گُل: کنایه از خوشرفتاری و فروتنی گلخاک بودن: کنایه از کم ارزش بودن
محفل: مجلسسوز: نالهپاره دوز: پینه دوزعجوز: پیرزنمحبوب: دوست داشتنی، دوستنیکو: خوب، لطفیف، زیباحریر: پارچهی ابریشمیمعطر: خوشبودلپذیر: دلپسندمشک: عطری که از شکم آهو میگیرندعبیر: مادهای خوشبودلاویز: دلانگیزآزمودن: امتحان کردنعبرت: سرمشق گرفتنگفت و شنود: بحث و گفتگوولیکن: اماگسترده: پراکنده#قالب_شعر (گِل و گُل) از #ملک_الشعرای_بهار «مسمّطِ تضمینی یا مخمّس تضمینی» است. در این نوع شعر، شاعر ابیاتی از شعرای دیگر را تضمین کرده است. یعنی در بین شعر خود آورده است.مثلاً در همین شعر که ملک الشعرای بهار در میان ابیاتش از قطعشعری از سعدی استفاده کرده است. این مسمّط زیبا را مخمّس و به بیان درست مخمّس تضمینی یا مسمّط تضمینی میگویند چرا که ابیات و مصراعهایی که داخل گیومه است متعلّق به سعدی است و بقیۀ مصراعها از ملک الشعرای بهارست.
شبی در محفلی با آه و سوزی شنیدستم که مرد پاره دوزیچنین میگفت با پیر عجوزی«گلی خوشبوی در حمام روزی رسید از دست محبوبی به دستم»
تعداد جمله: ۳#معنی: شنیدهام که شبی در یک مجلسی مرد پینهدوزی به پیرزنی چنین گفت: یک روز در حمام، گِل خوشبویی از طرف دوستی به من رسید.#دانش_زبانی:شنیدستم ← گذشته (در قدیم بعضی از فعلهای گذشته که به آن ماضی نقلی میگویند همراه فعل «است» میآمدند؛ شنیدستم: شنیدهام)گرفتم آن گل و کردم خمیریخمیری نرم و نیکو چون حریریمعطر بود و خوب و دلپذیری«بدو گفتم که مشکی یا عبیریکه از بوی دلاویز تو مستم؟!»
تعداد جمله: ۱۰#معنی: آن گل را گرفتم و به خمیری نرم و خوب تبدیل کردم که نرمی و لطافت آن مانند ابریشم بود. آن خمیر خوشبو و خوب و دل پسند بود. به او گفتم که مشک یا عبیر هستی که من از بوی خوش تو از خود بی خود شدهام.#دانش_ادبی مست: کنایه از مدهوش و سردماغ و سرحال شدننیکو چون حریری: تشبیهمعطر، خوب، دلپذیر، مُشک، عبیر: مراعات نظیرهمه گلهای عالم آزمودم ندیدم چون تو و عبرت نمودمچو گل بشنید این گفت و شنودم«بگفتا: من گلی ناچیز بودم ولیکن مدتی با گل نشستم»
تعداد جمله: ۷#معنی: همهی گِلهای دنیا را آزمایش کردهام. ولی گِلی به خوبی و خوشبویی تو ندیدم و متعجب شدم. وقتی گِل حرفهای من را شنید گفت: من گِلی ناچیز و بی ارزش بودم، ولی مدتی همنشین گُل شدم.#دانش_ادبی عالم: کنایه از همه جاهای دیگرنشستن: کنایه از در ارتباط قرار گرفتن، همنشینی کردن، نشست و برخاست کردن، رفت و آمد کردنصحبت کردن گِل: تشخیص یا جان بخشیگِل و گُل: جناسچو گِل بشنید: تشخیصگل اندر زیر پا گسترده پر کردمرا با همنشینی مفتخر کردچو عمرم مدتی با گل گذر کرد«کمال همنشین در من اثر کردو گرنه من همان خاکم که هستم»
تعداد جمله: ۵#معنی: گُل، گلبرگهایش را زیر پایش پراکند(پخش کرد) و من را با هم نشینیاش سرافراز کرد.(به من افتخار داد و با من همنشین شد.) وقتی مدتی از عمرم با گُل سپری شد، صفات و ویژگیهای خوب گُل در من اثر کرد. و گر نه من در اصل همان خاک بی ارزش هستم.#دانش_ادبی:زیر پا گستردنِ پرهای گُل: کنایه از خوشرفتاری و فروتنی گلخاک بودن: کنایه از کم ارزش بودن۱۵:۰۲
#درس_یازدهم صفحهی ۹۷ #واژهنامه:#عهد_و_پیمانعهد: پیمانپایبند: آن که خود را موظف به انجام کاری میداند.توصیه: سفارشموظّف: هر کس که وظیفهای به عهده دارد.مکث: ایستادن/درنگحرم مطهر: حرم پاکصلاح: درستی/خیراندیشیهجوم: حمله/یورشکهنسال: قدیمیصحن: میدان/عرصه/حیاطمتواضع: فروتن#عشق_به_مردمرئیس جمهور وقت: رئیس جمهور آن زمانمطهّر: پاک و مقدسوضع: حالت/وضعیت#رفتار_بهشتیمعین: مقرر/تعیین شدهخصلت: ویژگی/خوی#گرمای_محبتامان: ایمن/آسودهعیبی: اشکالی/ایرادیتحمل: شکیبایی/بردباری کردنعابران: رهگذرانانگار: گویا/به نظرمهد: گهوارهرصدخانه: جایی که ستارگان و وضعیت حرکت آنها را بررسی میکنندمکاتبه: نامهنگاری/نوشتن نامهتَعَلّم: یاد گرفتنبرافروخته: شعلهور/روشنپرخوف: ترسناکادیب: نویسنده/سخنداننجوم: ستارهشناسیلایق: شایستهمباحثه: بحث و گفتگوی دوطرفهناکام: به هدف نرسیدهرونق: رواجبحث: گفت وگوتألیف: جمع آوری کردنطالبان: طلب کنندگانعالیقدر: بلندمرتبهفقیه: دانشمندظهور: آشکار شدنرفع: برطرف کردنطبیب: پزشکمناظره: گفت و گوی دو طرفهتحصیل: کسب کردنتأسیس: بنیان نهادناحیا: زنده کردن#دانش_ادبیرشتهی دوستی را قطع نمیکرد: کنایه از ادامه دادن دوستیدوستی به رشته تشبیه شده استموج جمعیت: جمعیت بسیار زیادجمعیت به موج تشبیه شده استبرق خوشحالی: خوشحالی به برق تشبیه شده است/یعنی درخشندگی خوشحالی و شادی
عهد: پیمانپایبند: آن که خود را موظف به انجام کاری میداند.توصیه: سفارشموظّف: هر کس که وظیفهای به عهده دارد.مکث: ایستادن/درنگحرم مطهر: حرم پاکصلاح: درستی/خیراندیشیهجوم: حمله/یورشکهنسال: قدیمیصحن: میدان/عرصه/حیاطمتواضع: فروتن#عشق_به_مردمرئیس جمهور وقت: رئیس جمهور آن زمانمطهّر: پاک و مقدسوضع: حالت/وضعیت#رفتار_بهشتیمعین: مقرر/تعیین شدهخصلت: ویژگی/خوی#گرمای_محبتامان: ایمن/آسودهعیبی: اشکالی/ایرادیتحمل: شکیبایی/بردباری کردنعابران: رهگذرانانگار: گویا/به نظرمهد: گهوارهرصدخانه: جایی که ستارگان و وضعیت حرکت آنها را بررسی میکنندمکاتبه: نامهنگاری/نوشتن نامهتَعَلّم: یاد گرفتنبرافروخته: شعلهور/روشنپرخوف: ترسناکادیب: نویسنده/سخنداننجوم: ستارهشناسیلایق: شایستهمباحثه: بحث و گفتگوی دوطرفهناکام: به هدف نرسیدهرونق: رواجبحث: گفت وگوتألیف: جمع آوری کردنطالبان: طلب کنندگانعالیقدر: بلندمرتبهفقیه: دانشمندظهور: آشکار شدنرفع: برطرف کردنطبیب: پزشکمناظره: گفت و گوی دو طرفهتحصیل: کسب کردنتأسیس: بنیان نهادناحیا: زنده کردن#دانش_ادبیرشتهی دوستی را قطع نمیکرد: کنایه از ادامه دادن دوستیدوستی به رشته تشبیه شده استموج جمعیت: جمعیت بسیار زیادجمعیت به موج تشبیه شده استبرق خوشحالی: خوشحالی به برق تشبیه شده است/یعنی درخشندگی خوشحالی و شادی۱۵:۰۶
#دانش_های_زبانی_و_ادبی صفحۀ ۱۰۲#شخص:همانطور که قبلا گفتیم، فعل سه ویژگی دارد؛ زمان، شخص و شمار #فعل علاوه بر #زمان بر #شخص نیز دلالت دارد که شخص به کمک #شناسه نشان داده میشود.«شناسه» نشانهی فعل است، همیشه در پایان فعل میآید و همانند نهاد، شخص یعنی انجام دهندهی فعل و شمار یعنی تعداد افراد انجام دهندهی فعل را مشخص میکند.با کمک شناسه ما میفهمیم که انجام دهندهی فعل چندم شخص مفرد یا جمع است.به شناسه #نهاد_پیوسته هم میگویند. شناسهی فعل هر جمله، همیشه با «نهاد» آن جمله مطابقت دارد.فعل علاوه بر زمان همیشه بر یکی از سه شخص «گوینده»، «شنونده» و «دیگران» نیز دلالت دارد و نسبت داده میشود.کسی که سخن میگوید، اول شخصکسی که با او سخن میگویند، دوم شخصکسی که از او سخن میگویند، سوم شخص خوانده میشود.هریک از این اشخاص سهگانه ممکن است یکی باشند که یکی را «مفرد» گویند، یا بیشتر، که آن را «جمع» مینامند.هر فعلی در هر زمان از جهت نسبت دادن به شخص به «شش» صورت آورده میشود «سه شخص مفرد و سه شخص جمع»#مفرد:گوینده: اول شخص مفرد (رفتم) (شناسه: –َم)شنونده: دوم شخص مفرد (رفتی) (شناسه: ی)دیگری: سوم شخص مفرد (رفت) (شناسه: -)
#جمع:گویندگان: اول شخص جمع (رفتیم) (شناسه: یم)شنوندگان: دوم شخص جمع (رفتید) (شناسه: ید)دیگران: سوم شخص جمع (رفتند)(شناسه: ند)
#نکته: شناسههای فعلهای ماضی و فعلهای مضارع جز در سوم شخص مفرد یکسان است؛ در مضارع شناسهی سوم شخص مفرد «–َ د» و در ماضی شناسه سوم شخص مفرد به جز ماضی التزامی «تهی» است یعنی نشانه ظاهری ندارد.
#فعل علاوه بر #زمان بر #شخص نیز دلالت دارد که شخص به کمک #شناسه نشان داده میشود.«شناسه» نشانهی فعل است، همیشه در پایان فعل میآید و همانند نهاد، شخص یعنی انجام دهندهی فعل و شمار یعنی تعداد افراد انجام دهندهی فعل را مشخص میکند.با کمک شناسه ما میفهمیم که انجام دهندهی فعل چندم شخص مفرد یا جمع است.به شناسه #نهاد_پیوسته هم میگویند. شناسهی فعل هر جمله، همیشه با «نهاد» آن جمله مطابقت دارد.فعل علاوه بر زمان همیشه بر یکی از سه شخص «گوینده»، «شنونده» و «دیگران» نیز دلالت دارد و نسبت داده میشود.کسی که سخن میگوید، اول شخصکسی که با او سخن میگویند، دوم شخصکسی که از او سخن میگویند، سوم شخص خوانده میشود.هریک از این اشخاص سهگانه ممکن است یکی باشند که یکی را «مفرد» گویند، یا بیشتر، که آن را «جمع» مینامند.هر فعلی در هر زمان از جهت نسبت دادن به شخص به «شش» صورت آورده میشود «سه شخص مفرد و سه شخص جمع»#مفرد:گوینده: اول شخص مفرد (رفتم) (شناسه: –َم)شنونده: دوم شخص مفرد (رفتی) (شناسه: ی)دیگری: سوم شخص مفرد (رفت) (شناسه: -)#جمع:
گویندگان: اول شخص جمع (رفتیم) (شناسه: یم)شنوندگان: دوم شخص جمع (رفتید) (شناسه: ید)دیگران: سوم شخص جمع (رفتند)(شناسه: ند) #نکته: شناسههای فعلهای ماضی و فعلهای مضارع جز در سوم شخص مفرد یکسان است؛ در مضارع شناسهی سوم شخص مفرد «–َ د» و در ماضی شناسه سوم شخص مفرد به جز ماضی التزامی «تهی» است یعنی نشانه ظاهری ندارد.۱۵:۰۶
آزمون جامع مدارس متوسطه اول بخش هیدوچ تاریخ برگزاری: دوشنبه ۱۳ بهمن ۱۴۰۴سرفصل های #آزمون_جامعدرس #ادبیات_فارسی🟨هفتم: درس اول تا پایان درس نهم🟩هشتم: درس اول تا پایان درس نهم🟦نهم: درس اول تا پایان درس نهم۱۸:۲۸
| اطلاعیـه| آزمون کتبی ادبیات فارسی| پایه: هفتم| سرفصل: درس۱۰,۱۱,۱۲,۱۳,۱۴| مدرسه: نجمه / اقبال| زمان برگزاری : یکشنبه ۳ اسفند ۱۴۰۴۱۶:۳۹