عکس پروفایل تاریخ ادبیاتت

تاریخ ادبیات

۷۱ عضو
#تاریخ_ادبیات #عطار_نیشابوریفریدالدین عطار نیشابوری، یکی از بزرگترین شاعران و عارفان ایرانی قرن ششم هجری(دوازدهم میلادی) است که به عنوان یکی از چهره‌های برجستهٔ ادبیات عرفانی جهان شناخته می‌شود. او در نیشابور متولد شد و زندگی‌اش را به جستجوی حقیقت و شناخت خداوند سپری کرد. عطار به عنوان یک عارف، تأثیر بسزایی بر ادبیات فارسی و عرفان اسلامی گذاشته و تألیفاتش تا به امروز مورد توجه شاعران و عارفان قرار دارد.
از مهم‌ترین آثار عطار می‌توان به کتاب‌های زیر اشاره کرد:عطار نیشابوری، شاعر و عارف بزرگ ایرانی، آثار فراوانی در زمینه ادبیات عرفانی و شعر فارسی دارد. در اینجا فهرستی از مهم‌ترین آثار او را معرفی می‌کنم:منطق الطیر: این اثر به صورت مثنوی و نمادین به سفر روحانی پرندگان در جستجوی سیمرغ (نماد حق) می‌پردازد. این کتاب به عنوان یکی از مهم‌ترین متون عرفانی شناخته می‌شود.الهی‌نامه: این کتاب شامل قصه‌ها و حکایات عرفانی است و به مباحثی درباره عشق، خدا و حقیقت می‌پردازد.شیر و شکر: این اثر به دو بخش تقسیم شده و شامل داستان‌ها و حکایات عرفانی است که با مضامین عمیق روحانی همراه‌اند.مصیبت‌نامه: این کتاب به بررسی مسایل اساسی زندگی انسانی و مصائب آن می‌پردازد و به نوعی فلسفهٔ زندگی را مورد تأمل قرار می‌دهد.تذکرةالاولیاء: این اثر با نثر روان و ساده، زندگی و آموزه‌های تعدادی از عارفان و شخصیت‌های برجستهٔ تاریخ اسلام را معرفی می‌کند و بر جنبهٔ اخلاقی و معنوی زندگی این افراد تأکید دارد.
نوشته‌های عطار نه تنها از نظر ادبی، بلکه از نظر معنوی و عرفانی نیز حائز اهمیت هستند. او با بهره‌گیری از داستان‌ها و تمثیل‌ها، مفاهیمی عمیق درباره سیر و سلوک و شناخت عرفانی ارائه می‌دهد. آثار او در سده‌های مختلف مورد تحسین قرار گرفته و بر نسل‌های بعدی شاعران و عرفا تأثیر گذاشته است. عطار نیشابوری به عنوان نماد عشق و حقیقت در ایران و ادبیات فارسی باقی مانده و

۱۴:۴۳

#تاریخ_ادبیات #سیدمرتضی_آوینیسید مرتضی آوینی در ۲۱ شهریور ۱۳۲۶ در شهر ری متولد شد. او مستندساز، عکاس، روزنامه‌نگار، نویسنده و نظریه‌پرداز «سینمای اسلامی» ایرانی بود.
آوینی در سال ۱۳۴۴ در رشته معماری از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شد. در جریان انقلاب ایران، فعالیت هنری خود را با کارگردانی فیلم‌های مستند آغاز کرد.
او به عنوان یکی از فیلمسازان برجسته جنگی شناخته می‌شد و بیش از ۸۰ فیلم درباره جنگ ایران و عراق ساخت. آوینی روش‌های نوینی در فیلمبرداری ابداع کرد و جنبه باطنی جنگ را بر اساس اندیشه عرفانی شیعه به تصویر کشید.
بیشتر آثار او به بازتاب درک بسیجی‌ها از جنگ و نقش آنان در آن اختصاص داشت. مجموعه مستند روایت فتح، مشهورترین اثر اوست که در طول جنگ ایران و عراق فیلمبرداری شد.
سید مرتضی آوینی در ۲۰ فروردین ۱۳۷۲، هنگام فیلمبرداری، بر اثر انفجار مین در فکه به شهادت رسید.
پس از شهادت، او را سید شهیدان اهل قلم نامیدند و بیستم فروردین به عنوان «روز هنر انقلاب اسلامی» به افتخار وی نامگذاری شده است.

۱۴:۴۳

#تاریخنبرد #چالدران
نبرد #چالدران یکی از مهمترین نبردهای تاریخ ایران بود که در ۲۳ اوت ۱۵۱۴ میلادی (۲ رجب ۹۲۰ هجری قمری) میان صفویان به رهبری شاه اسماعیل اول و عثمانی‌ها به فرماندهی سلطان سلیم اول در دشت چالدران (در نزدیکی شهر خوی امروزی) رخ داد. این نبرد سرنوشت‌ساز به دلیل برتری نظامی عثمانی‌ها که مجهز به توپخانه و تفنگ بودند، به شکست سپاه صفوی انجامید.
این نبرد نقطه عطفی در تاریخ ایران محسوب می‌شود زیرا نه تنها به افسانه شکست‌ناپذیری شاه اسماعیل پایان داد، بلکه باعث شد صفویان به اهمیت سلاح‌های آتشین پی ببرند و در پی تجهیز ارتش خود به این سلاح‌ها برآیند. همچنین این شکست باعث شد تا مرزهای غربی ایران تا حدودی به عقب رانده شود و بخش‌هایی از آذربایجان و کردستان به دست عثمانی‌ها بیفتد. پس از این نبرد، رقابت و درگیری میان دو امپراتوری صفوی و عثمانی برای قرن‌ها ادامه یافت.
#شاه_اسماعیل_صفویشاه اسماعیل اول (۸۷۵-۹۳۰ هجری قمری) بنیانگذار سلسله صفوی در ایران بود که در سن ۱۳ سالگی به قدرت رسید و توانست پس از قرن‌ها حکومتی متمرکز و قدرتمند در ایران ایجاد کند. او که از مریدان و رهبران طریقت صفوی بود، با حمایت قزلباش‌ها توانست مذهب شیعه دوازده امامی را به عنوان مذهب رسمی ایران اعلام کند و به اتحاد سیاسی و مذهبی ایران کمک شایانی نماید. شاه اسماعیل در جنگاوری و شمشیرزنی مهارت بسیاری داشت و به زبان‌های ترکی و فارسی شعر می‌سرود.
دوران حکومت شاه اسماعیل با گسترش قلمرو ایران و درگیری‌های نظامی با همسایگان، به‌ویژه امپراتوری عثمانی همراه بود. مهم‌ترین شکست او در نبرد چالدران در برابر عثمانی‌ها رخ داد که تأثیر عمیقی بر روحیه او گذاشت و پس از آن از فعالیت‌های نظامی فاصله گرفت. با این حال، میراث او در تأسیس سلسله صفوی و رسمی کردن مذهب شیعه در ایران، تأثیری ماندگار بر تاریخ، فرهنگ و هویت ایران گذاشت. شاه اسماعیل سرانجام در سال ۹۳۰ هجری قمری در ۳۷ سالگی درگذشت و پسرش تهماسب جانشین او شد.
#فارسی_هشتم #درس_دهم

۱۴:۴۷

#تاریخ #کمال_الدین_بهزاد
کمال‌الدین بهزاد (۸۵۰-۹۴۲ هجری قمری) یکی از بزرگترین نقاشان و مینیاتوریست‌های تاریخ ایران است که به حق او را "رافائل شرق" نامیده‌اند. او در هرات متولد شد و در کودکی یتیم گشت، اما تحت سرپرستی میرک نقاش، از هنرمندان دربار تیموری، پرورش یافت و به مقام استادی در هنر نگارگری دست یافت. بهزاد در دوران سلطان حسین بایقرا به اوج شکوفایی هنری خود رسید و در کتابخانه‌های سلطنتی هرات به خلق آثار بی‌نظیری پرداخت.
نوآوری‌های بهزاد در هنر نگارگری شامل استفاده از رنگ‌های درخشان، ترکیب‌بندی‌های پیچیده و دقیق، توجه به جزئیات، و به تصویر کشیدن حالات چهره و حرکات طبیعی پیکره‌ها بود. او توانست با ترکیب سنت‌های هنری ایرانی و چینی، سبک منحصر به فردی را در نقاشی ایرانی پایه‌گذاری کند. از شاهکارهای او می‌توان به نگاره‌های "بوستان سعدی"، "خمسه نظامی" و "ظفرنامه" اشاره کرد که هر یک نمایانگر مهارت فوق‌العاده او در خلق صحنه‌های پرجزئیات و پرتحرک است.
پس از تصرف هرات توسط صفویان، بهزاد به تبریز رفت و در دربار شاه اسماعیل صفوی به مقام رئیس کتابخانه سلطنتی رسید. او در این دوران به تربیت شاگردان بسیاری پرداخت و تأثیر عمیقی بر مکتب نگارگری تبریز گذاشت. سبک هنری بهزاد چنان تأثیرگذار بود که تا قرن‌ها پس از او، نقاشان ایرانی و هندی از شیوه او پیروی می‌کردند. کمال‌الدین بهزاد سرانجام در سال ۹۴۲ هجری قمری در تبریز درگذشت، اما میراث هنری او همچنان الهام‌بخش هنرمندان و دوستداران هنر در سراسر جهان است.
#فارسی_هشتم #درس_دهم

۱۴:۴۸

#تاریخ #شاه_محمود_نیشابوری
شاه محمود نیشابوری (درگذشت ۹۷۲ هجری قمری) یکی از برجسته‌ترین خوشنویسان تاریخ ایران است که در خط نستعلیق به درجه استادی رسید. او که از شاگردان مکتب سلطانعلی مشهدی بود، توانست با نوآوری‌های خود در خط نستعلیق، این هنر را به اوج زیبایی و کمال برساند. شاه محمود در دربار شاه تهماسب صفوی به مقام "زرین قلم" دست یافت و آثار ارزشمندی از خود به یادگار گذاشت که از مهمترین آنها می‌توان به کتابت دیوان حافظ، مرقعات و قطعات متعدد خوشنویسی اشاره کرد.
شیوه خاص شاه محمود در خوشنویسی که به "شیوه شاه محمودی" معروف شد، تأثیر عمیقی بر نسل‌های بعدی خوشنویسان گذاشت. او با ایجاد تناسب خاص در حروف و کلمات، استفاده از دوایر کامل و کشیده‌های موزون، سبکی بی‌نظیر در خط نستعلیق پدید آورد. همچنین او در کتابت قرآن کریم و متون مذهبی نیز دستی توانا داشت و نسخه‌های نفیسی از این متون را خلق کرد. آثار او امروزه در موزه‌های معتبر جهان نگهداری می‌شود و همچنان منبع الهام خوشنویسان معاصر است.

#نجم_ثانیدر جنگ چالدران، امیر نجم الدین مسعود گیلانی (نجم ثانی) همراه با کمال‌الدین بهزاد و شاه محمود نیشابوری به غاری پناه بردند. که در متن درس قلم سحرآمیز، از او با عنوان سردار نام برده شده است.
نجم ثانی از سرداران و وزرای مهم شاه اسماعیل صفوی بود که در جنگ چالدران (۹۲۰ هجری قمری) حضور داشت. او که به خاطر درایت و کاردانی‌اش مورد اعتماد شاه اسماعیل بود، در این نبرد سرنوشت‌ساز، مسئولیت حفاظت از دو هنرمند برجسته دربار صفوی یعنی:
1. کمال‌الدین بهزاد (نقاش مشهور)2. شاه محمود نیشابوری (خوشنویس برجسته)
را بر عهده داشت و توانست آنها را از خطر حمله عثمانی‌ها نجات دهد. این اقدام نجم ثانی نقش مهمی در حفظ میراث هنری ایران داشت، زیرا این دو هنرمند بعدها آثار ارزشمند بسیاری خلق کردند که امروزه جزو گنجینه‌های هنر ایرانی-اسلامی محسوب می‌شوند.
#فارسی_هشتم #درس_دهم

۱۴:۴۸

#تاریخ#سیدجمال_الدین_اسدآبادی
سید جمال‌الدین اسدآبادی (۱۲۱۷-۱۲۷۵ ه.ش)، یکی از بزرگترین متفکران و مصلحان اجتماعی جهان اسلام در قرن نوزدهم میلادی بود. او که در روستای اسدآباد همدان به دنیا آمد، از کودکی به تحصیل علوم دینی پرداخت و در جوانی به سفرهای متعددی به کشورهای مختلف از جمله هند، مصر، عثمانی و اروپا رفت. این سفرها نقش مهمی در شکل‌گیری اندیشه‌های اصلاح‌طلبانه او داشت.
سید جمال معتقد بود که علت عقب‌ماندگی مسلمانان، دوری از اسلام واقعی و عدم توجه به علوم جدید است. او تلاش می‌کرد تا با بیداری مسلمانان و ترویج وحدت اسلامی، راهی برای مقابله با استعمار غرب پیدا کند. مهمترین اندیشه‌های او شامل مبارزه با استبداد داخلی، مقابله با استعمار خارجی، اتحاد جهان اسلام و بازگشت به اسلام اصیل بود. او همچنین بر اهمیت آموزش علوم جدید در کنار علوم دینی تأکید می‌کرد.
تأثیر افکار و اقدامات سید جمال‌الدین در جنبش‌های اسلامی و آزادی‌خواهانه بسیار گسترده بود. او با نوشتن مقالات و سخنرانی‌های آتشین، افکار خود را در میان مردم ترویج می‌کرد و شاگردان زیادی تربیت کرد که بعدها منشأ تحولات مهمی در کشورهای اسلامی شدند. روزنامه "عروة الوثقی" که او در پاریس منتشر می‌کرد، یکی از تأثیرگذارترین نشریات جهان اسلام بود. سرانجام این متفکر بزرگ در سال ۱۲۷۵ هجری شمسی در استانبول درگذشت، اما اندیشه‌های او همچنان در جهان اسلام زنده و تأثیرگذار است.
#میرزای_شیرازی
میرزای شیرازی، با نام کامل سیدمحمد حسن حسینی شیرازی، یکی از مراجع تقلید و علمای برجسته شیعه در دوره قاجار بود. ایشان در سال ۱۲۳۰ هجری قمری در شیراز متولد شد و تحصیلات خود را در حوزه‌های علمیه شیراز، اصفهان و نجف به پایان رساند. او به عنوان یکی از شاگردان برجسته شیخ مرتضی انصاری شناخته می‌شد.
مهم‌ترین اقدام تاریخی میرزای شیرازی، صدور فتوای تحریم تنباکو در سال ۱۳۰۹ هجری قمری بود. این فتوا در اعتراض به قرارداد رژی صادر شد که طی آن، ناصرالدین شاه امتیاز انحصاری خرید و فروش توتون و تنباکوی ایران را به یک شرکت انگلیسی واگذار کرده بود. فتوای معروف ایشان که می‌گفت "الیوم استعمال تنباکو و توتون بأی نحو کان در حکم محاربه با امام زمان عجل‌الله تعالی فرجه است" باعث شد مردم ایران به طور گسترده از مصرف تنباکو خودداری کنند و در نهایت، دولت قاجار مجبور به لغو این قرارداد استعماری شد.
#فارسی_هشتم #درس_دهم

۱۴:۵۱

#تاریخ_ادبیات #ابوالقاسم_قشيري نيشابوريابوالقاسم عبدالکريم پسر هوازن قشيري نيشابوري از عارفان بزرگ ايران در قرن پنجم هجري است. تولد او در ربيع الاول سال ۳۷۶ هجري در استواء نيشابور اتفاق افتاده است. خاندان وي بيش از سيصد سال در نيشابور سکونت داشتند.پدر وي هنگامي که طفل بود درگذشت و او در دورهٔ کودکي در محضر درس ابوالقاسم يماني حاضر مي‌شد و درس ادب و قرائت را نزد آن استاد مي‌آموخت. آخر عمر ابوالقاسم قشيري مصادف با حکومت آلب ارسلان سلجوقي بوده و با عزت و احترام فراوان و مرجعيت تمام عمر را بپايان برده و سرانجام در روز شانزدهم ربيع الاخر سال ۴۶۵ هجري زندگي را بدرود گفته است.
آثار ابوالقاسم قشیری:آداب الصوفيه، لطايف الاشارات، التحبير في التذکير، الاربعين، التعبير في التفسير، و چند کتاب و رساله ديگر.
#رسالهٔ_قشیریهرسالهٔ قُشَيريه، از كتابهاى مهم در بيان سيره و عقايد صوفيه در قرن پنجم به عربى است. اين رساله در اصل نامه‌اى است كه قشيرى آن را به صوفيان سرزمين‌هاى اسلامى فرستاد. تأليف اين رساله از ۴۳۷ آغاز شد و در اوايل ۴۳۸ به پايان رسيد. وى انگيزهٔ نوشتن اين رساله را فقدان پيران و مشايخ واقعى، كم شدن جوانان جوياى حق، از ميان رفتن حرمت شريعت و اخلاق و ظهور بدعتهاى مدعيان كشف و كرامت ذكر كرده است. ترس مؤلف از اين بوده كه مبادا گمان رود كه در ابتداى تصوف نيز چنين فسادها و بدعت‌هايى در ميان مشايخ بوده و از همين رو اين رساله را به عقايد، آداب، اخلاق و اصطلاحات عرفا اختصاص داده است تا راهجويان اين طريقت را تقويت كند. رسالهٔ قشيريه دو فصل و ۵۴ باب دارد.

۱۴:۵۵

#تاریخ_ادبیات #ادیب_الممالک_فراهانیمحمدصادق فراهانی معروف به ادیب‌الممالک در سال ۱۲۳۹ در روستای گازران به دنیا آمد. او پس از مرگ پدرش در پانزده سالگی به تهران آمد و به کمک حسنعلی‌خان امیرنظام گروسی وارد دربار شد. پس از مدتی به دلیل مهارتش در شاعری، از طرف مظفرالدین شاه لقب ادیب‌الممالک را دریافت کرد.
ادیب‌الممالک علاوه بر شاعری، یکی از پیشگامان روزنامه‌نگاری در ایران بود. او روزنامه‌ای به نام "ادب" را در سه شهر تبریز، مشهد و تهران منتشر کرد که در آن علاوه بر شعر و ادب، به مسائل سیاسی و اجتماعی نیز می‌پرداخت. نوشته‌های او در این روزنامه نقش مهمی در آگاه‌سازی مردم از حقوق سیاسی و اجتماعی‌شان داشت.
در دوران مشروطه، ادیب‌الممالک به صف مشروطه‌خواهان پیوست و در سال ۱۳۲۷ قمری همراه با مجاهدان وارد تهران شد. او در اشعارش به مشکلات اجتماعی مانند بی‌قانونی، استبداد و فساد اداری می‌پرداخت و به خصوص نسبت به فساد در دستگاه قضایی انتقاد داشت.
در سال‌های پایانی عمر، ادیب‌الممالک در اداره عدلیه (دادگستری) مشغول به کار شد و در شهرهای مختلفی مانند اراک، سمنان، ساوجبلاغ و یزد به ریاست شعبه‌های عدلیه رسید. سرانجام در دوم اسفند ۱۲۹۵ در شهر یزد بر اثر سکته درگذشت و در شهر ری به خاک سپرده شد. از او حدود ۱۶۶۰۰ بیت شعر به جا مانده که بیشتر در قالب قصیده و قطعه سروده شده‌اند.#آثارundefinedدیوان کامل میرزا صادق‌خان امیری ادیب‌الممالک فراهانی قائم‌مقامی، به تدوین و تصحیح و حواشی وحید دستگردی، تهران: فروغی، ۱۳۴۵.undefinedپیوستهٔ فرهنگ به اسلوب نصاب الصبیان، به کوشش علینقی علاء السلطانundefinedمقدمهٔ گوهر خاوری و دیوان اشعارundefinedفرمودهٔ حضرت نظرعلی جناب، به سرایش ادیب‌الممالک فراهانی، در آداب آل حق، به اهتمام و خط فریبا مقصودی، تهران: مؤسسهٔ فرهنگی نشر سها، چاپ اول، ۱۳۷۴.
#فارسی_هشتم

۱۴:۵۸

#تاریخ_ادبیات #سلمان_هراتیسلمان هراتی (با نام اصلی سلمان قنبر هراتی) در اول فروردین ۱۳۳۸ در روستای مزردشت تنکابن استان مازندران در خانواده‌ای مذهبی به دنیا آمد. او تمام دوران تحصیلی ابتدایی تا متوسطه را در زادگاهش گذراند و سپس در دانشسرای راهنمایی تحصیلی پذیرفته شد و مدرک فوق دیپلم در رشته هنر دریافت کرد.
پس از پایان تحصیلات، هراتی به عنوان معلم در یکی از روستاهای دور لنگرود مشغول به کار شد. او از شاعران طرفدار انقلاب ۱۳۵۷ و پیرو مذهب شیعه بود و در اشعارش از تخلص "آذرباد" استفاده می‌کرد. شعر او تحت تأثیر سهراب سپهری و فروغ فرخزاد بود و بیشتر به بیان اعتقادات اجتماعی و سیاسی خود می‌پرداخت.
سلمان هراتی از شاعران برجسته شعر جنگ به شمار می‌آید و در سال ۱۳۷۹ به عنوان یکی از پانزده شاعر برگزیده بیست سال شعر جنگ معرفی شد. در اشعار او، جنگ نه به عنوان پدیده‌ای منفی، بلکه به عنوان امری مقدس و ضروری دیده می‌شود. همچنین نگاه انتقادی به غرب و مدرنیته از ویژگی‌های بارز شعر اوست.
متأسفانه سلمان هراتی در جوانی و در تاریخ ۹ آبان ۱۳۶۵ در سن ۲۷ سالگی، هنگام عزیمت به محل کارش در لنگرود، در یک حادثه رانندگی در حوالی شهر رودسر درگذشت. آرامگاه او در زادگاهش روستای مزردشت تنکابن قرار دارد و بر سنگ مزارش این بیت نوشته شده است: «آه از پاییز سرد، ای کاش من / از تو باغی در بهاران داشتم».
#آثار سلمان هراتی:1. از آسمان سبز (مجموعه شعر - ۱۳۶۵)2. دری به خانهٔ خورشید (مجموعه شعر - ۱۳۶۸)3. از این ستاره تا آن ستاره (شعر برای کودکان - ۱۳۶۷)4. گزیده ادبیات معاصر ۲ (مجموعه شعر - ۱۳۷۸)5. مجموعه کامل شعرهای سلمان هراتی (۱۳۸۰)6. مجموعه کامل شعرهای سلمان هراتی (۱۳۸۶)
#فارسی_هشتم

۱۴:۵۹

thumbnail
undefined فرزند صالح انقلاب، دکتر سعید کاظمی آشتیانی
#فارسی_هفتم

۱۵:۰۴

#محمدتقی_بهار معروف به #ملک_الشعرای_بهار، متولد ۱۸ آذر ۱۲۶۵ شاعر و ترانه سرا، محقق، روزنامه نگار و وکیل مجلس در دوران مشروطه و سپس دوران پهلوی بود. شعرهای معروف «دماوندیه» و «گنج و رنج» و تصنیف های «مرغ سحر» و «به اصفهان رو» از اوست.
او در دوران مشروطه و سپس دوران حکومت رضاخانی زندگی می‌کرد. او شاعر و ترانه سرا، محقق، نویسنده و روزنامه نگار، سیاستمدار و وکیل مردم در مجلس بود. بهار در سایه شهرت و محبوبیتش در میان مردم، به قدرتی دست یافت که با وجود مخالفت حاکمیت زمان، دست از آزادی خواهی برنداشت و با صدای رسا تا پایان عمر، راه خود را ادامه داد. از او آثار مکتوب ارزشمندی به جا مانده است. همچنین او تاثیر معنوی بسزایی در زمانه خود به جا گذاشت.
او در عمر خود شش دوره نماینده مجلس شد. روزنامه نوبهار و تازه بهار را منتشر کرد و به روشن سازی افکار عمومی و روشنگری های سیاسی پرداخت. در دانشگاه تدریس ادبیات کرد. چند تحقیق ارزشمند در ادبی و تاریخی از جمله «سبک شناسی»، چند تصحیح متون ادبی، چندین ترجمه از متون پهلوی و دیوان اشعاری از خود به یادگار گذاشت. سرانجام در روز دوم اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی، در خانه مسکونی خود در تهران بر اثر بیماری سل، زندگی را بدرود گفت و در شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
#فارسی_هفتم

۱۵:۰۵

4355634166764805889_173326836956090.mp3

۱۴:۰۸-۱.۶۲ مگابایت
undefinedروایت شنیدنی از آشنایی مولانا با شمس تبریزی
undefined«دیداری که نه فقط سرنوشت مولانا، بلکه مسیر عرفان و شعر را دگرگون کرد. روایت آشنایی مولانا با شمس تبریزی، قصه‌ی شعله‌ای است که در جان او افتاد و او را به عاشقی بی‌قرار بدل کرد؛ روایتی شنیدنی از ملاقات دو روح که هنوز پس از قرن‌ها، دل‌ها را به تپش می‌اندازد.

۱۵:۳۸

#تاریخ_ادبیات #سنایی_غزنویحکیم سنایی با نام کامل ابوالمجد مجدود بن آدم سنایی غزنوی در سال ۴۷۳ هجری قمری در شهر غزنه (افغانستان امروزی) به دنیا آمد. او یکی از بزرگترین شاعران و عارفان پارسی‌گوی ایران بود که برای نخستین بار به صورت جدی عرفان را وارد شعر فارسی کرد.
سنایی در ابتدای جوانی به دربار غزنویان راه یافت و به مداحی پادشاهان مشغول شد. اما پس از برخورد با شخصی به نام "لای‌خوار" دچار تحول روحی عمیقی شد و از زندگی درباری دست کشید. او در طول عمر خود سه دوره شخصیتی را تجربه کرد: نخست مداح و هجاگو، سپس واعظ و منتقد اجتماعی و در نهایت عارف و قلندر.
او در جوانی به شهرهای مختلفی چون بلخ، سرخس، هرات و نیشابور سفر کرد و به زیارت خانه خدا نیز رفت. پس از بازگشت از سفر حج، تحول روحی عمیقی در او پدید آمد و به زهد و پرهیزکاری روی آورد. سرانجام به زادگاهش غزنی بازگشت و در گوشه عزلت به سرودن اشعار عرفانی پرداخت.
سنایی تأثیر بسیار عمیقی بر شاعران پس از خود مانند عطار و مولانا گذاشت. مولانا درباره او می‌گوید: "عطار روح بود و سنایی دو چشم او، ما از پی سنایی و عطار آمدیم". سرانجام این شاعر بزرگ در سال ۵۴۵ هجری قمری در غزنی درگذشت.
#آثار مهم سنایی به ترتیب:1. حدیقةالحقیقه (مهمترین اثر او)2. طریق‌التحقیق3. سیرالعباد الی المعاد4. کارنامه بلخ5. عشق‌نامه6. عقل‌نامه7. تحریمة القلم8. شریعه الطریقه9. دیوان قصاید و غزلیات10. مکتوبات (نامه‌ها و نوشته‌های منثور)

#فارسی_نهم

۱۸:۱۱

#درس_دوازدهم صفحه‌ی ۹۲#پیام_آور_رحمت #واژه_نامه:undefinedرحمت: مهربانی، دلسوزی، بخشایش، عفوundefinedسعادت: خوشبختیundefinedحکمت: علم، دانش، راستی، درستی، کلام موافق حقundefinedطنین: ناقوس، بانگ، صدا، نوسانات فرعی صدا، پژواکundefinedدل­نشین: خوش‌آیند، آنچه در دل نشیند، مؤثرundefinedمشتاق: آرزومند، مایل و راغبundefinedفرهنگ: علم، دانش، تربیت، ادب، واژه نامه،undefinedکتاب لغت، عقل، خرد، تدبیر، چارهundefinedآبشخور: آبشخوارundefinedآبشخورد: جای خوردن یا برداشتن آب، ظرف آبخوری منزل، مقام، بهره، قسمت، سرنوشتundefinedگنجینه: خزانه، جای نگه داری زر و سیمundefinedهمواره: پیوسته، همیشهundefinedاعظم: بزرگتر، بزرگوارتر، درشت ترundefinedمتعال: بلند شونده، بلند پایه، بلند مرتبه، والا، برترundefinedسیما: چهره، قیافه، علامت، هیئتundefinedظاهر: پیدا، آشکار، روی بیرونی هر چیزیundefinedکردار: کار، عملundefinedغنیمت: هر آنچه که در جنگ از حریف شکست خورده به دست آید. در فارسی هر مالی که بدون زحمت به دست آمده باشد.undefinedغنیمت شمردن: پرفایده و سود دانستن، ارزشمند دانستن.undefinedپی­امد: عارضه، حادثهundefinedامان: بی­ ترسی، ایمنی، پناهundefinedبیهوده = بیهده: باطل، بی ثمر، بی فایده، بی معنی، پوچ، یاوهundefinedگشاده ­رو: خوشرو، بشاشundefinedتعالی: بلند پایه گردیدن، بلندی، برتریundefinedروا: جایز، حلال، سزاوارundefinedحاجت: ضرورت، نیاز، امید، آرزو، جمع آن حاجات، حوائجundefinedنصرت: یاری، کمکundefinedمظلوم: ستمدیدهundefinedبازداشتن: منع کردن، توقیف کردنundefinedمَثَل: سخن مشهور، داستان، قصه، عبرت، پند، اندرزundefinedرنج: آزار، آزردگی، اندوه، درد، تلاش، کوششundefinedرنجور: رنج کشیده، دردمند، بیمار، غمگین، آزردهundefinedقهر: خشم و غضب، عذاب کردن، تنبیه کردن، ظلم و زور، توانایی، چیرگیundefinedدرگاه: بارگاه، پیشگاه ، آستانه درundefinedوصایا: جمع وصیت، پندها، اندرزهاundefinedگناه: بزه، کار بدundefinedخطبه: سخنرانی، وعظ، جمع آن خُطَب، عقد
#دانش_ادبی:واژه­‌های متضاد: جوانی/ پیری ـــــــ تن­درستی/ بیماریبی ­نیازی/ نیازمندی ـــــــ آسایش/ گرفتاریزندگی/ مرگ

۱۸:۱۱

#درس_دوازدهم #پیام_آور_رحمتاسلام، دینی جهانی است و پیام آور آن، حضرت محمّد(ص)، رحمت و سعادت برای جهانیان است. سخنان سرشار از حکمت پیامبر بزرگوار اسلام، مرز مکانی و رنگ روزگار ویژه‌ای ندارد. طنین دلنشین کلام ایشان، فراتر از جغرافیای فرهنگی تاریخ بشری است و جان‌های پاک، پیوسته مشتاق شنیدن آن هستند.پیام پیامبر (ص)، گنجینه و آبشخوری است که انسانيّت، همواره برای تازگی و شکوفایی و شکوهمندی خود، بدان نیازمند است.#دانش_ادبی: جان‌های پاک: مجاز از انسان های درستکار / تشبیه پیام پیامبر به گنجینه و آبشخور / تشبیه پنهان انسانیت به گل =» با نسبت دادن صفت های تازگی و شکوفایی
ای ابوذر، خداوند متعال به سیمای ظاهر و دارایی‌ها و گفته‌هایتان نمی‌نگرد؛ بلکه به دل‌ها و کردارتان می‌نگرد.#معنی: ای ابوذر! خداوند بلند مرتبه به زیبایی ظاهری شما و اموال و حرف‌های شما توجه نمی‌کند، بلکه به اعمال و رفتار و باطن قلب‌تان توجه می‌کند.
ای ابوذر، پنج چیز را پیش از پنج چیز، غنیمت شمار: جوانی‌ات را پیش از فرا رسیدن پیری، تندرستی‌ات را پیش از بیماری، بی نیازی‌ات را پیش از نیازمندی، آسایشت را پیش از گرفتاری و زندگی‌ات را پیش از مرگ.#معنی: ای ابوذر قبل از اینکه پیر شوی قدر جوانی را بدان، پیش از بیمار شدن قدر سلامتی‌ات را بدان. پیش از اینکه به کسی محتاج شوی قدر بی نیازی ات را بدان و نگذار نیازمند خلق خدا شوی. آسایشی که داری را قدر بدان و نگذار به گرفتاری تبدیل شود. و در نهایت پیش از مردن و تا زنده ای ارزش زندگی را بشناس و آن را تلف نکن.#دانش_ادبی: تضاد و تقابل در جوانی و پیری، تندرستی و بیماری، بی نیازی و نیازمندی، آسایش و گرفتاری، زندگی و مرگ
ای ابوذر، اگر دربارۀ چیزی که به آن علم نداری، از تو پرسیده شود، بگو نمی‌دانم تا از پیامدهای ناگوار آن در امان بمانی.#معنی: ای ابوذز، اگر دربارۀ چیزی که آگاهی و شناختی نسبت به آن نداری از تو پرسش شود، بگو که نمی‌دانم تا از نتایج ناخوشایند آن در امان و آسوده باشی#تناسب_معنایی دارد با: کمال است در نفس انسان، سخنتو خود را به گفتار، ناقص مکن#سعدی
ای ابوذر به اندازۀ نیاز، سخن بگوی. گشاده روی و خندان باش که خدای تعالی، گشاده روی و آسان‌گیر را دوست دارد.#معنی: ای ابوذر، هرگز زیاده گویی نکن (سخنان بیهوده و نادرست را نگو و فقط به اندازه‌ای که لازم است، حرف بزن) و همیشه خوش برخورد و خندان باش. زیرا خدای بلند مرتبه، انسان خوشرفتار و با گذشت را دوست دارد.#دانش_ادبی: بگوی و روی: ‌سجع / گشاده رو بودن: ‌کنایه از خوش برخوردی با دیگران / آسان‌گیر: کنایه از با گذشت بودن
ای ابوذر، هم‌نشین نیک، بهتر از تنهایی و تنهایی، بهتر از هم‌نشین بد است.#معنی: ای ابوذر، دوستی با افراد خوب، از تنهایی بهتر است اما تنهایی از دوستی و معاشرت با افراد بد و دوستان ناباب بهتر است.#دانش_ادبی: تکرار: همنشین و تنهایی / تضاد: بین نیک و بد
مَثَل مومنان، جمله چون یک تن است؛ چون یک اندام را رنجی رسد، همۀ اندام‌ها آگاهی یابند و رنجور شوند.#معنی: ارتباط مومنان با هم، مثل رابطه اندام یک بدن با هم است، وقتی به یکی از اندام آسیب و رنجی برسد تمام اندام‌ها با خبر می‌شوند و رنجور و ناراحت می‌شوند. (مومنان متحد هستند.)#دانش_ادبی: تمثیل (تشبیه ارتباط مومنان به رابطه اعضای بدن با هم)
ای ابوذر، مبادا با برادر مسلمانت قهر کنی؛ زیرا کردار شایسته در هنگام قهر، به درگاه پروردگار پذیرفته نمی‌شود.#معنی: هرگز با دیگر مسلمانان قهر و قطع ارتباط نکن زیرا حتی اعمال خوب و ثواب تو زمانی که قهر باشی مورد قبول پروردگار قرار نمی‌گیرد.#دانش_ادبی: برادر مسلمان مجاز از تمام هم‌کیشان (مسلمانان)
مومن برای رهایی از گناه و نافرمانی، بیش از گنجشک در قفس، تلاش می‌کند.#معنی: برای آلوده نشدن به گناه بسیار تلاش کن مثل گنجشکی که در قثس برای آزادی تلاش می‌کند.#دانش_ادبی: تمثیل (تشبیه تلاش مومن برای دوری از گناهان جسمانی و فکری به تلاش گنجشک در قفس برای آزادی)

۱۸:۱۱

#پیام_پیامبرکتابی حدیثی از سخنان پیامبر اکرم(ص) است که از منابع و مجامع حدیثی معتبر شیعه و اهل سنت (کتب اربعه و صحاح سته) فراهم شده و بدنه اصلی آن را احادیث اجتماعی و اخلاقی تشکیل می‌دهد. همه‌ی احادیث، اعراب‌گذاری شده و ترجمه هر روایت در صفحه‌ی روبروی آن آمده و منبع هر حدیث در پایان کتاب ذکر شده است. این اثر را بهاءالدین خرمشاهی و مسعود انصاری ترجمه و تدوین کرده‌اند.

#فارسی_نهم #درس_دوازدهم

۱۸:۱۲

#زندگی_نامه:مولانا #مجد_خوافیمجد خوافی از عارفان و شاعران قرن هشتم هجری است که حدود سال‌های 675 تا 680 هجری در خواف به دنیا آمد. او خود می‌گوید که پنجاه سال برای کسب علم و دانش تلاش کرده است.
در ابتدای زندگی از خواف مهاجرت کرد و به مدت بیست سال به سفر پرداخت. او به شهرهای مختلفی مانند نیشابور، طبس، هرات، کرمان، لرستان، سیستان و شیراز سفر کرد. در این سفرها با مردم گفتگو می‌کرد و به آنها پند و اندرز می‌داد و از این راه امرار معاش می‌نمود.
دو استاد مهم در شکل‌گیری شخصیت او نقش داشتند: علامه عماد الاسلام و فصیح الدین خوافی. مجد خوافی از دانشمندان اهل تسنن بود و در نظم و نثر پارسی استاد و مشهور خاص و عام بود. در آثارش بارها از خلفای راشدین و ائمه با احترام یاد کرده است.مجد خوافی زلزله سال 737 هجری خواف را نیز تجربه کرد که در آن بیست هزار نفر کشته شدند.
#آثار مجد خوافی:1. روضه خلد (مهم‌ترین اثر او که در سال 733 به تقلید از گلستان سعدی نوشته شد)2. مجموعه اشعار3. ترجمه منظوم جواهر اللغه زمخشری4. کتاب کنز الحکمه

۱۸:۱۴

#تاریخ_ادبیات دکتر #قیصر_امین_پورقیصر امین‌پور در ۲ اردیبهشت ۱۳۳۸ در شهرستان شوشتر بخش گتوند (شهرستان امروزی) در استان خوزستان به دنیا آمد. دورهٔ راهنمایی و متوسطه خود را دزفول گذراند و در سال ۱۳۵۷ در رشتهٔ دامپزشکی دانشگاه تهران پذیرفته شد، ولی پس از مدتی از تحصیل این رشته انصراف داد.در سال ۱۳۶۳ در رشتهٔ زبان و ادبیات فارسی به دانشگاه رفت و این رشته را تا مقطع دکترا گذراند و در سال ۱۳۷۶ از پایان‌نامهٔ دکترای خود با راهنمایی دکتر محمدرضا شفیعی کدکنی با عنوان «سنت و نوآوری در شعر معاصر» دفاع کرد.اولین مجموعه شعر خود را در سال ۱۳۶۳ منتشر کرد. اولین مجموعه او «در کوچه آفتاب» دفتری از رباعی و دوبیتی بود و به دنبال آن «تنفس صبح» تعدادی از غزلها و شعرهای سپید او را در بر می‌گرفت. او هیچگاه اشعار فاقد وزن نسرود و در عین حال این نوع شعر را نیز هرگز رد نکرد.
تدریس در دانشگاه را در سال ۱۳۶۷ و در دانشگاه الزهرا آغاز کرد و سپس در سال ۱۳۶۹ در دانشگاه تهران مشغول تدریس شد. وی همچنین در سال ۱۳۶۸ موفق به کسب جایزهٔ نیما یوشیج، موسوم به مرغ آمین بلورین شد. دکتر امین‌پور در سال ۱۳۸۲ به‌عنوان عضو پیوسته فرهنگستان زبان و ادب فارسی برگزیده شد. در سال ۱۳۸۶ بر اثر بیماری کلیه و قلب دار فانی را وداع گفت.
آثار قیصر امین‌پور:از وی در زمینه‌هایی چون شعر کودک و نثر ادبی، آثاری منتشر شده‌است که به آنها اشاره می‌کنیم:طوفان در پرانتز منظومهٔ ظهر روز دهممثل چشمه، مثل رودبی‌بال پریدنمجموعهٔ شعر آینه‌های ناگهانبه قول پرستوگزینهٔ اشعارمجموعه شعر گل‌ها همه آفتابگردان‌انددستور زبان عشق

۱۸:۱۵

معرفی کتاب #شازده_کوچولو کتاب شازده کوچولو:آنتوان دوسنت اگزوپری نویسنده ی اهل فرانسه است که خلبان بود. یکی از مشهورترین آثار او کتاب شازده کوچولوست که به اغلب زبان های زندۀ دنیا ترجمه شده است.
شازده کوچولو، اثری خیال انگیز و زیباست که در خلال آن عواطف بشری به ساده ترین شکل، تحليل شده است و عناصری که بر اثر غوطه ورشدن در علائق مادی از سجایای انسانی به دور افتاده اند، با نام (آدم های بزرگ ) در قالب طنز بازگو شده است. شازده کوچولو، شعری است منثور و نثری است شاعرانه که سرشار از یک دنیا لطف و معنی است. این اثر، رؤیایی است راستین که در درون آدمی ریشه دوانده است. شازده کوچولو همان قدر که رؤیایی می‌نماید، آرزوهایش واقعی و لمس کردنی است و در کالبدی کوچک، تمام پاکی ها، زیبایی ها، حقيقت ها و احساس های راستین را در خود دارد و از دروغ ها، تظاهرها، فرومایگی ها و نابخردی های به ظاهر خردمندانه به دور است. سخنان شازده کوچولو، پرنده های سپیدی هستند که به هر سو می پرند و حقیقت و راستی را به آنهایی که شیفته زیبایی های درونند، هدیه می کنند. شازده کوچولو پسرکی اهل یک سیاره کوچک است که یک روز با گل سرخش قهر می کند و با پرواز پرنده های مهاجر به زمین می آید و دنبال دوست می گردد. در زمین با موجودات مختلف برخورد می کند و ماجراهایی پیش می آید و در آخر می فهمد که چطور باید گلش را دوست داشته باشد.

۱۸:۲۲

#تاریخ_ادبیات #زندگی_نامه #حمید_سبزواریحمید سبزواری که نام اصلی او حسین آقا ممتحنی بود، در سال ۱۳۰۴ در شهر سبزوار به دنیا آمد. او در خانواده‌ای اهل شعر و ادب پرورش یافت؛ پدرش عبدالوهاب شاعر بود و مادرش نیز قرآن را به او آموخت. حمید از ۱۴ سالگی شروع به سرودن شعر کرد و اشعارش را در دفتری به نام "فریادنامه" می‌نوشت.
در جوانی ابتدا معلم شد و در آزمون استخدامی آموزش و پرورش رتبه سوم را کسب کرد. پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲، مدتی تحت تعقیب قرار گرفت و مجبور شد مخفی شود. بعد از اخراج از آموزش و پرورش، مشاغل مختلفی مانند کار در معدن و اداره حمام را تجربه کرد و سپس در بانک بازرگانی (بانک تجارت فعلی) مشغول به کار شد.
با شروع انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، از بانک استعفا داد و تمام وقت خود را صرف سرودن اشعار انقلابی کرد. او به عضویت شورای شعر صدا و سیما درآمد و اشعار حماسی و انقلابی زیادی سرود که باعث شد به "شاعر انقلاب" معروف شود. یکی از معروف‌ترین اشعار او "آمریکا، آمریکا، ننگ به نیرنگ تو" است.
حمید سبزواری سرانجام در ۲۲ خرداد ۱۳۹۵ در سن ۹۱ سالگی در تهران درگذشت و طبق وصیتش در زادگاهش سبزوار به خاک سپرده شد. او در طول زندگی‌اش جوایز مهمی مانند نشان درجه یک فرهنگ و هنر و عنوان چهره ماندگار را دریافت کرد.
آثار مهم حمید سبزواری:- سرود درد- سرود سپیده- سرودی دیگر- یاد یاران- تو عاشقانه سفر کن- گزیده ادبیات معاصر- بانگ جرس- به ننگ آمده دشمن
فارسی هشتم

۱۸:۲۹