ث
بازارسال شده از
1_17876718089.mp3
۰۳:۱۷-۴.۶ مگابایت
این درگه ما، درگه نومیدی نیست!باز آ باز آ، هر آنچه هستیو هر آنچه کردی باز آی...که در کوی ما شکستهدلی میخرند و بس... اگر امام معصوم چنین دعا نمیکردند، شاید انسان جرئت نمیکرد که اینچنین دعا کند،خدا را شکر که امامانی داریم که به ما میآموزند چگونه از خدایی که دریغ در ساحتش راه ندارد باید درخواست نمود و باید چه درخواست کرد.آن هم در زمانی که بسیاری دارند دست پر از ماه مبارک رمضان خارج میشوند ولی ما دست خالی و غصهدار و متأسفم و نادم هستیم... بخوانید فقرهای حیرتانگیز از: دعای وداع با ماه مبارک رمضاناز امام سجاد علیه السلام را و التماس دعا... ...فأجرنا علی ما أصابنا فیه من التّفریط أجرا... خداوندا! تو را سپاس میگوییم؛ در حالی که به بدیهایمان اقرارو به ضایع کردن ماه مبارک و هم چنین به تباه کردن اعمالمان، اعتراف داریم؛و برای تو در دلهایمان، پشیمانی پا برجا و ثابت است؛ و در زبانمان، عذر صادقانه قرار دارد؛ بر این اساس (از درگاه فضل و بیاستحقاقبخشیات مسئلت داریم که) در برابر تقصیر و تفریطی که در این ماه گریبانگیر ما شده، پاداشی عنایت کنیکه در پرتو آن پاداش که از سر فضل و بیاستحقاق بخشیات است، فضیلت دلخواهمان را در این ماه به دست آوردیم و اندوختههای گوناگون مورد علاقه را، عوض بستانیم. صحیفه سجادیه: فقره ۴۵ از دعای ۴۵ توضیحات تأملبرانگیز استاد عالی از این فراز در فایل صوتی پیوست...متن عربی این فقره فوقالعاده از دعای وداع ماه مبارک رمضان را میتوانید در این لینک مشاهده فرمایید.
@justhadis110
۱۶:۰۳
بازارسال شده از
️ مذاکره با طاغوتی مثل آمریکا یعنی چه؟معنیاش در آیه ذیل به وضوح بیان شده:
«و لن ترضى عنك اليهود و لا النصارى حتى تتبع ملتهم (بقره: ۱۲۰)هرگز یهود و نصارى از تو راضى نخواهند شد، تا [بهطور کامل تسلیم خواستههاى آنها شوى و] از آنها پیروى کنى.»
این معنى مذاکره با طاغوتى مثل آمریکا را رهبر معظّم انقلاب به وضوح بارها بیان فرمودند؛به عنوان نمونه:
مذاکرهى با آمریکا مشکلى را حل نمىکند. اگر حاضرید باج بدهید، نه یک بار، نه دو بار، پشت سر هم، در همهى مسائل اساسى، و از همهى خطوط قرمزتان عبور کنید، بله، آن وقت آمریکا با شما دیگر کارى ندارد، مثل دوران پهلوى. (۱۴۰۱/۰۹/۰۵)
خوب، حالا اگر در ظاهر مذاکره نکردیم اما در عمل عقبنشینى کردیم از مواضع حق و درست خود، نتیجه چه خواهد شد؟ به صراحت نبى اکرم صلیاللهعلیهوآله نتیجه را چنین بیان فرمودند:
من ترک الجهاد ألبسه الله عز و جل ذلًا و فقرًا فى معیشته و محقًا فى دینه
هر کس جهاد را ترک کند، خداى عزّ و جلّ خوارى و فقر در معیشت دنیا و نابودى در دین را برایش مقرر مىکند!
الکافى (ثقة الاسلام کلینى): ج۵، ص۲
قرآن کریم هم براى بىاعتنایى به این فرامین صریح خدا در باب مقاومت و جهاد در برابر دشمن را به صراحت چنین بیان داشته است: «أفتؤمنون ببعض الکتاب و تکفرون ببعض... (بقره: ۸۵) آیا شما به پارهاى از کتاب ایمان مىآورید، و به پارهاى دیگر کفر مىورزید؟ پس جزاى هر کس از شما که چنین کند، جز خوارى در زندگى دنیا چیزى نخواهد بود و در آخرت...»
و در جاى دیگر فرموده:
«و من یولهم یومئذ دبره إلا متحرفًا لقتال... (انفال: ۱۶) و هر کس در آن هنگام (هنگام نبرد و جهاد با دشمن) به آنها پشت کند (و فرار کند) - مگر آنکه هدفش کنارهگیرى از میدان براى حمله مجدد، و یا به قصد پیوستن به گروهى (از مجاهدان) بوده باشد - (چنین کسى) به غضب خدا گرفتار خواهد شد؛ و جایگاه او جهنم، و چه بد جایگاهى است!»
رهبر معظّم انقلاب با استناد به همین منطق روشن و قانون تکوینى بیان شده در قرآن کریم مىفرمایند:
...حرکت جنگ روانى دشمن وقتى در عرصهى نظامى وارد مىشود، نتیجهاش ترس است، عقبنشینى است که قرآن کریم این عقبنشینى را در واقع موجب غضب الهى بیان کرده و تبیین کرده؛ و من یولهم یومئذ دبره إلا متحرفًا لقتال أو متحیزًا إلى فئة فقد باء بغضب من الله؛ اگر چنانچه در مقابل دشمنى که مهاجم به شما است ــ انواع مهاجم هست، حالا یک وقت مهاجم با شمشیر و در میدان، روبهرو و سینهبهسینه است، یک وقت مهاجم تبلیغاتى است، یک وقت مهاجم اقتصادى است، یک وقت مهاجم نظامى است با ابزارهاى جدید ــ عقبنشینىِ غیر تاکتیکى کردید ــ گاهى اوقات عقبنشینى هم یک تاکتیک است مثل پیشروى، که آن عیب ندارد: ...اگر غیر از این موارد عقبنشینى کردید، فقد باء بغضب من الله. در میدان نظامى اینجور است؛ در میدان سیاسى هم عیناً همینجور است [موجب خشم الهى مىشود]. (۱۴۰۳/۰۵/۲۴)
خوب، جریان نفاق و افراد سستایمان دنیادوست، مىگویند آقا ضرر و هزینهى این درگیرى بسیار بالاست!به قول قرآن کریم این منافقان شعارشان این است: «فترى الذین فى قلوبهم مرض یسارعون فیهم... (مائده: ۵۲) مىبینى کسانى که در دلهایشان مرض است در (دوستى با دشمنان)، بر یکدیگر پیشى مىگیرند، و مىگویند: «مىترسیم حادثهاى براى ما اتفاق بیفتد.»
منافقان نه تنها خودشان مىترسند، مؤمنانى که مىخواهند با دشمن جهاد کنند را نیز از قدرت دشمن مىترسانند:«الذین قال لهم الناس إن الناس قد جمعوا لکم... (آل عمران: ۱۷۳) [همان] کسانى که [بعضى از] مردم، به آنان گفتند: «دشمنان براى [حمله به] شما گرد آمدهاند؛ از آنها بترسید»! اما این سخن، بر ایمانشان افزود؛ و گفتند: «خدا ما را بس است؛ و او بهترین حامى ماست».
علاوه بر آیات قرآن کریم و روایات حضرات معصومین علیهمالسلام که به صراحت بیان مىدارند که هزینهى دنیوى سازش و تسلیم (خسارت آخرتى جاى خود) بسیار بیشتر از مقاومت و ایستادگى در برابر دشمن است؛و تاریخ گذشته و معاصر هم بر این حقیقت قطعى صحه گذارده [بنگرید به وضع کوفیان بعد از آنکه به امیرالمؤمنین و امام حسن مجتبى علیهماالسلام صلح و مذاکره را تحمیل کردند که به چه خفت و خوارى دنیوى گرفتار شدند. بنگرید به وضع لیبى و سوریه و...]
رهبر معظّم انقلاب نیز این حقیقت را چنین مورد تأکید قرار مىدهند: مقاومت البته هزینه دارد، بدون هزینه نیست، اما هزینهى تسلیم در مقابل دشمن بیشتر است از هزینهى مقاومت....هزینهى تسلیم، هزینهى عدم مقاومت، از هزینهى مقاومت به مراتب بیشتر است؛ هزینهى مادى هم دارد، هزینهى معنوى هم دارد. (۱۳۹۸/۰۳/۱۴)
@readandthink
۲۱:۰۹
در جنگ حنین تعداد مسلمین بسیار بیشتر از دشمن بود، برخی به همین کثرت و برتری نظامی دلخوش بودند که بر اثر هجوم غافلگیرانه دشمن، سپاه اسلام در هم شکست و پا به فرار گذاشتند؛ هر چه رسول الله صدایشان میزدند گوش نمیدادنددر این هنگام که جز امیرالمؤمنین و چند نفر معدود، کس دیگری باقی نمانده بود، رسول الله دست به دعا بلند کرده فرمودند:خداوندا، ستایش مخصوص توست، شکایتها به سوی تو آورده میشود، و تنها تو یاریدهندهای. (اللهم إن تهلک هذه العصابة لم تعبد، وَ إِنْ شِئْتَ أَنْ لاَ تُعْبَدَ لاَ تُعْبَدُ) خداوندا، اگر این گروه را هلاک کنی، دیگر در زمین پرستش نخواهی شد، و اگر هم میخواهی که پرستش نشوی، پرستش نخواهی شد! (یعنی تسلیم محض اراده و تقدیر تو هستیم و هیچ طلبکاری از تو نداریم و تا همینجا هم به توفیق خودت در راه تو بودهایم)در این هنگام بود که خداوند نصرت خود را نازل کرد و قلوب فراریها نیز متحول شد، شرمنده شدند و به نبرد بازگشتند، غلاف شمشیرهای خود را شکستند و در حالی که میگفتند «لبیک، لبیک»، از کنار رسول خدا گذشتند و از اینکه با پیامبر روبرو شوند شرم داشتند، لذا مستقیماً به سوی پرچم [که دست امیرالمؤمنین بود] رفتند و به ایشان ملحق شدند.و بدینگونه یاریِ خداوند نازل شد و دشمن شکست خورد....و این همان فرمودهی خداوند است: «لقد نصرکم الله فی مواطن کثیرة و یوم حنین... (توبه:۲۵)» (یقیناً که خداوند شما را در جبهههای بسیاری یاری کرد و (از جمله) در روز حنین…).
تفسير قمی: ج۱، ص۲۳۰ پس، در هر پیروزی، این فرمایشات رهبر شهیدمان را فراموش نمیکنیم: در مواجههی با پیروزیها قرآن به ما درس میدهد: «إذا جاء نصر الله والفتح - ورأیت الناس یدخلون فی دین الله أفواجا - فسبّح بحمد ربّک واستغفره إنّه کان توّابا»؛نمیگوید، خوشحالی کن، مثلاً برو وسط میدان شعار بده؛ (بلکه میفرماید:) «فسبّح بحمد ربّك»؛ [میگوید] برو تسبیح کن؛ این مربوط به تو نیست، مربوط به خدا است؛ استغفار کن.در خلال این حرکت ممکن است یک غفلتی از تو سر زده باشد؛ از خدای متعال طلب مغفرت کن. در برخورد با حوادث مثبت اینجوری باید برخورد کرد: دچار غرور نشدن، و از خدا دانستن که «و ما رميت إذ رميت ولَكنّ اللّه رمى (انفال:۱۷)»رهبر شهید انقلاب - ۱۳۹۷/۱۲/۲۳
و به امر مؤکد رهبر معظّم حفظه الله نیز توجه داریم که فرمودند: از نقاط مورد اختلاف صرف نظر کنید،تا بر وحدت بین اقشار ملت در مواقع مضیقه خدشهای وارد نشود." /> بخشی از اولین پیام رهبر معظّم انقلاب حفظه الله - ۱۴۰۴/۱۲/۲۱ میدانیم:تکیه به اسباب و دلخوشی موفقیتها، و نسبت دادن آنها به خود، سدّی است که خودمان بر سر راه رحمت و نصرت الهی میسازیم و نتیجهاش خذلان و شکست است.و راه درست این است: بذل تمام توان در مقابله با دشمنان خدا، بدون تکیه و دلخوشی به این توان و تلاش. بدون مغرور شدن، بدون طلبکاری از خدا، و در عین حال با تضرع به درگاه الهی و توسل به اولیائش. این است که زمینهساز نزول رحمت و نصرت پیروزیبخش میشود.
یادمان هست که: ما از خدا طلبی نداریم. اگر امروز پرچم اسلام به دست ماست و در مقابل بزرگترین طاغوتها و دشمنان امام زمان ارواحنا فداه میایستیم، به توفیق خود خداست.اگر تا این لحظه در جبهه حق و مطابق رضای حق کاری کردهایم، همه به توفیق اوست.
و تحت هیچ شرایطی—چه در پیروزی، چه در شکست—نباید طلبکارانه به درگاهش برویم. بلکه از سر خضوع محض، با روحیه تعبد و تسلیم، به مانند رسول خدا صلی الله علیه و آله که تمام تلاش خود را کردند و در نهایت به این مضمون فرمودند: خدایا، ما همین هستیم. بندگانت همین هستند. هر چه خواهی بکن ما تسلیم هستیم.
و البته به خدا گمان خیر داریم، چنانکه خودش از ما خواسته: «به من گمان خیر داشته باشید.»و به وعدههایش اطمینان داریم که وعدهاش حق است، چنانکه رهبر شهیدمان فرمودند:
ما در شکست دشمن شک نداریم؛ بنده هیچ تردیدی ندارم. هر کسی که با معارف اسلامی آشنا باشد میداند که «ان تنصروا الله ینصرکم (محمد:۷)»، «و لینصرنَّ الله من ینصره (حج:۴۰)»،و «و ما النّصر الّا من عند الله (آلعمران:۱۲۶)»،اینها مسلّم است و در این تردیدی نیست. میدانیم که شکست میخورند؛ میدانیم که سرنوشت رئیسجمهور کنونی هم بهتر از سرنوشت اَسلافش نخواهد بود؛ این هم مثل همانها در تاریخ گم خواهد شد و جمهوری اسلامی سربلند باقی خواهد ماند؛ در این هیچ تردیدی نداریم. ولیکن طبق سنّت الهی، یک وظایفی بر عهدهی ما است؛ هرگز این نتیجهی قطعی که پیشرفت و نصرت الهی نسبت به جمهوری اسلامی است، نباید ما را از وظایفمان غافل کند. یک وظایفی بر عهدهی ما است که اگر این وظایف را انجام ندهیم، نمیتوانیم به آن نتایج مطمئن باشیم؛ باید وظیفهمان را انجام بدهیم.
۱۳۹۷/۰۳/۰۲
@justhadis110
۱۱:۴۷
فرازی از دعای نبی اکرم صلی الله علیه و آله: يَا مَنْ إِذَا تَضَايَقَتِ اَلْأُمُورُ فَتَحَ لَنَا بَاباً لَمْ تَذْهَبْ إِلَيْهِ اَلْأَوْهَامُ فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ اِفْتَحْ لِأُمُورِيَ اَلْمُتَضَايَقَةِ بَاباً لَمْ يَذْهَبْ إِلَيْهِ وَهْمٌ يَا أَرْحَمَ اَلرَّاحِمِينَ. ای خدایی که هنگامی که تنگناها به اوج میرسد، باب نجاتی بر ما میگشایی که بر هیچ خیالی خطور نمیکند، پس بر محمد و آل محمد درود فرست و برای این اموری که ما را در نهایت تنگنا قرار داده بابی بگشا که به هیج وهم و خیالی خطور نمیکند. قصص الأنبیاء (راوندی): ج۱، ص۳۶۱ هر چیزی که تا الان دربارهی جنگ دیدم یک طرفاین فرمایشات رهبر شهیدمان یک طرفاستدعا دارم با درنگ بخوانید و بشنوید!و استدعا دارم برای هر کسی که میتوانید ارسال کنید!!!!!
فرمایشاتی بسیار دقیق، کاملاً منطبق بر آیات و روایات و سنت الهی...
تا آن وقتی که میتوانید، مبارزه کنید، وقتی دیدید که دارید شکست میخورید باز هم مبارزه کنید،تا برسید به آن لحظهای که دیگر یقین میکنید که حتماً شکست خواهید خورد، باز هم مبارزه کنید.وقتی در آن لحظهای که یقین دارید حتماً شکست خواهید خورد، باز به تلاش و کوشش ادامه دادید آن وقت پیروزی و فتح نصیبتان خواهد شد
@avinyart@readandthink
@justhadis110
۲:۵۰
ملاک دیاثت در روزگار جنگ... رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: هنگامی که خدای متعال بهشت را خلق کرد... قسم خورد که چند دسته هرگز در آن داخل نخواهند شداز جمله:... ...وَ لاَ دَيُّوثٌ وَ هُوَ اَلَّذِي لاَ يَغَارُ... ...دیوث و او کسی است که غیرت نمیورزد... نوادر (راوندی): ج۱، ص۱۷ رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: إنَّ اللّهَ تعالى لَيُبغِضُ الرجُلَ يُدخَلُ علَيهِ في بَيتِهِ فلا يُقاتِلُ. خداوند متعال، بیگمان نفرت دارد از مردى كه به زور وارد خانهاش شوند و او [براى دفاع از خود] نجنگد. كنز العمّال (متقی هندی): حکمت ۷۰۷۴ پ.ن: وطن، خانه است!
حضرت امام جعفر صادق عليه السلام: إذا لم يَغِرِ الرجُلُ فهُو مَنكوسُ القَلبِ مردى كه غيرت نداشته باشد، واژگونه دل است. الكافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۲، ص۵۳۶ مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: إنَّ اللّهَ يَغارُ للمؤمِنِ، فَلْيَغَرْ مَن لا يَغارُ؛ فإنّهُ مَنكوسُ القَلبِ. به راستی که خداوند نسبت به مؤمن غيرت دارد؛ پس، کسی که غیرت به خرج نمیدهد از خود غيرت نشان دهد؛ چرا كه آدم بىغيرت واژگونه دل (زيبا بيننده زشتى) است. المحاسن (برقی): ج۱، ص۲۰۴ آیت الله جوادی آملی حفظه الله: کسی که بیگانه را راه میدهد، دیوث سیاسی است! بیگانه را در حریم خود راه دادن و وارد حریم غیر شدن با غیرت سازگار نیست. امیرالمؤمنین علیه السلام این سخنان را پس از آن بیان میفرمایند که خبر میرسد سپاه معاویه به شهر «انبار» حمله کرده و خلخال (زینت پا) را از پای یک زن غیرمسلمان (که در پناه اسلام بوده) به زور درآوردهاند و مردان مسلمان هیچ دفاعی نکردهاند.میفرمایند: «اگر مرد مسلمانی پس از این حادثه (غارت شدن زن بیدفاع) از شدت غصه بمیرد، جای سرزنش ندارد، بلکه نزد من سزاوار است (که از این غصه قالب تهی کند). شگفتا، شگفتا! به خدا سوگند، اتحاد اینان (دشمنان) بر باطلِ خود، و پراکندگی شما از حقِّ خود، دل را میمیراند و اندوه را به همراه میآورد.پس زشتی و خواری و اندوه بر شما باد! آنگاه که خود را هدفِ تیرِ (دشمن) قرار دادید. ...يُغَارُ عَلَيْكُمْ وَ لَا تُغِيرُونَ، وَ تُغْزَوْنَ وَ لَا تَغْزُونَ، وَ يُعْصَى اللَّهُ وَ تَرْضَوْنَ...! بر شما شبیخون میزنند و غارت میکنند و شما حمله نمیبرید؛ با شما میجنگند و شما به جنگ برنمیخیزید (غیرتی به خرج نمیدهید)؛ خداوند معصیت میشود و شما راضی هستید!در ادامه هم خطاب به این مردان بیغیرت بهانهجو برای فرار از مقابله با دشمن میفرمایند:
...يَا أَشْبَاهَ الرِّجَالِ وَ لَا رِجَالَ...
...ای مردنماهای نامرد...
نهج البلاغه (سید رضی): خطبه ۲۷@justhadis110
۲۳:۳۱
کسی که به سخن و عمل کسی راضی باشد، دقیقاً مانند همان شخص است... مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: الرَّاضِي بِفِعْلِ قَوْمٍ كَالدَّاخِلِ فِيهِ مَعَهُمْ، وَ عَلَى كُلِّ دَاخِلٍ فِي بَاطِلٍ إِثْمَانِ: إِثْمُ الْعَمَلِ بِهِ، وَ إِثْمُ الرِّضَى بِهِ. کسی که به کارِ گروهی راضی باشد، مانند کسی است که در آن کار با آنها شریک و همراه بوده است؛و بر هر کسی که در کار باطلی وارد شود دو گناه نوشته میشود: یکی گناهِ انجام دادن آن کار، و دیگری گناهِ راضی بودن به آن. نهج البلاغه (سید رضی): حکمت ۱۴۶ حضرت امام رضا علیه السلام: مَنْ رَضِيَ شَيْئاً كَانَ كَمَنْ أَتَاهُ. هر کس به چیزی (کاری) راضی باشد، مانند کسی است که آن را انجام داده است. عیون اخبار الرضا (شیخ صدوق): ج۱، ص۲۷۳ دقیقا همین مفهوم به روشنی و با ظرافت در آیات قرآن کریم نیز بیان شده است. قرآن در چندین مورد، عملِ یک نفر یا یک گروه در زمان حال یا گذشته را به کسانی که به آن کار «رضایت» داشتهاند نسبت میدهد.به دو نمونه بارز در قرآن اشاره میکنیم:
۱. داستان ناقه (شتر) حضرت صالح و قوم ثمود
قرآن کریم در سوره شمس، آیه ۱۴ میفرماید: «فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُمْ بِذَنْبِهِمْ فَسَوَّاهَا»(پس او را دروغگو خواندند و آن شتر را پی کردند [کشتند]، پس پروردگارشان آنان را به خاطر گناهشان عذاب کرد و با خاک یکسان ساخت.)
توضیح: از نظر تاریخی، فقط یک نفر شتر حضرت صالح را کشت. اما قرآن میفرماید «فَعَقَرُوهَا» (آن را کشتند - به صورت جمع).امیرالمؤمنین علیه السلام در خطبه ۲۰۱ نهجالبلاغه دقیقاً با استناد به همین آیه میفرمایند: «ای مردم! رضایت و نارضایتی است که مردم را در گروهی جمع میکند. شتر ثمود را تنها یک نفر دستوپابرید، امّا خداوند همه را عذاب کرد، زیرا همه به عمل او راضی بودند.»
۲. نسبت دادن قتل پیامبران به یهودیان عصر پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله)قرآن در سوره آل عمران، آیه ۱۸۳ خطاب به یهودیان زمان پیامبر (صلی الله علیه و آله) میفرماید:«...قُلْ قَدْ جَاءَكُمْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِي بِالْبَيِّنَاتِ وَبِالَّذِي قُلْتُمْ فَلِمَ قَتَلْتُمُوهُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ»(بگو: قطعا پیش از من پیامبرانی با دلایل آشکار... برای شما آمدند؛ اگر راست میگویید، پس چرا آنها را کشتید؟)
توضیح: یهودیانِ زمان پیامبر، هیچ پیامبری را نکشته بودند، بلکه این نیاکان آنها در قرنها پیش بودند که پیامبران را به قتل رساندند. اما چون این افراد به کار نیاکان خود راضی بودند و رفتار آنها را تایید میکردند، خداوند در قرآن فعل «کشتن» را به خود آنها نسبت میدهد و میفرماید: «چرا شما آنها را کشتید؟».
بنابراین، در منطق قرآن، رضایت قلبی به یک عمل (خوب یا بد)، انسان را در پاداش یا کیفر آن عمل شریک میکند.
روایات ذیل این آیات نیز دقیقاً مؤيد و مبین همین معنا هست:
این دو روایت شریف، به زیباترین شکل ممکن ارتباط میان آن آیات قرآنی و قاعده «اشتراک در عمل به واسطه رضایت قلبی» را تفسیر و تبیین میکنند.
۱. حدیث امام صادق (علیه السلام) در تفسیر آیه ۱۸۳ سوره آل عمران: «...قَالَ (علیه السلام): کَانَ بَیْنَ الْقَاتِلِینَ وَ الْقَائِلِینَ خَمْسُمِائَةِ عَامٍ فَأَلْزَمَهُمُ اللَّهُ الْقَتْلَ بِرِضَاهُمْ مَا فَعَلُوا.»بین قائلین (یهودیانی که در زمان پیامبر این سخن را میگفتند) و قاتلین (اجدادشان که پیامبران را کشتند) پانصد سال فاصله است، اما خداوند به آنها نسبت قتل میدهد؛ چون به این کار (عمل اجدادشان) راضی بودند.»الکافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۲، ص۴۰۹
۲. حدیث امیرالمؤمنین امیرالمؤمنین علی (علیه السلام) در تفسیر ماجرای ناقه صالح:«...وَ إِنَّمَا یَجْمَعُ النَّاسَ الرِّضَا وَ الْغَضَبُ أَیُّهَا النَّاسُ إِنَّمَا عَقَرَ نَاقَةَ صَالِحٍ وَاحِدٌ فَأَصَابَهُمْ بِعَذَابِهِ بِالرِّضَا...»«...ای مردم! محورِ جمعکننده مردم (آنچه آنها را در یک گروه قرار میدهد) رضایت و خشم است. ای مردم! همانا ناقه حضرت صالح (علیه السلام) را تنها یک نفر پی کرد (کشت)، اما همه آنها به خاطر رضایتداشتن به آن کار، به عذاب گرفتار شدند...»الغیبة (نعمانی): ص۲۷
نتیجهگیری:این دو فراز نورانی، به صراحت نشان میدهند که بُعد زمان و مکان، و همچنین دخالت مستقیم فیزیکی، شروط قطعی برای شریک بودن در یک عمل نیستند؛ بلکه «رضایت» (الرضا) به تنهایی کافی است تا خداوند فرد را در زمره انجامدهندگان آن کار (چه خیر و چه شر) قرار دهد.
@justhadis110
۲۳:۳۴
بازارسال شده از
وَأَعِدّوا لَهُم مَا استَطَعتُم مِن قُوَّةٍ وَمِن رِباطِ الخَيلِ تُرهِبونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُم... (انفال:۶۰)هر نیرویی در توان دارید برای مقابله با آنان آماده کنید و نیز اسبهای بسته برای جنگ، تا با آن دشمن خدا و دشمن خود را بترسانید. یعنی، حتی وقتی جنگی در جریان نیست، دستور به آمادهسازی دائمی قدرت داده شده است، تا چه رسد به زمان صلح با کسی که به معاهداتش با شرکایش نیز پیابند نیست. وَ إِمّا تَخافَنَّ مِن قَومٍ خِيانَةً فَانبِذ إِلَيهِم عَلى سَواءٍ... (انفال:۵۸) اگر از قومی بیم خیانت در پیمان داشتی، پیمانشان را به طور آشکار به سویشان بازگردان (و اعلام کن که پیمان پایان یافته است). یعنی اگر بیم پیمانشکنی داشتی، مجازی به صراحت به دشمنت پیشدستانه بگویی صلح تمام است! وَإِن جَنَحوا لِلسَّلمِ فَاجنَح لَها... وَإِن يُريدوا أَن يَخدَعوكَ فَإِنَّ حَسبَكَ اللَّهُاگر به صلح گرایش نشان دادند تو نیز بپذیر… و اگر بخواهند تو را فریب دهند، خدا برای تو کافی است. یعنی صلح پذیرفته میشود، اما احتمال فریب دشمن هم در نظر گرفته شده است. مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: لاَ تَدْفَعَنَّ صُلْحاً دَعَاكَ إِلَيْهِ عَدُوُّكَ و لِلَّهِ فِيهِ رِضًا فَإِنَّ فِي اَلصُّلْحِ دَعَةً لِجُنُودِكَ وَ رَاحَةً مِنْ هُمُومِكَ وَ أَمْناً لِبِلاَدِكَ وَلَكِنِ اَلْحَذَرَ كُلَّ اَلْحَذَرِ مِنْ عَدُوِّكَ بَعْدَ صُلْحِهِ فَإِنَّ اَلْعَدُوَّ رُبَّمَا قَارَبَ لِيَتَغَفَّلَ فَخُذْ بِالْحَزْمِ وَ اِتَّهِمْ فِي ذَلِكَ حُسْنَ اَلظَّنِّ... صلحی را که هم دشمن تو را به آن دعوت میکند و هم رضای خدا در آن است رد نکن؛ زیرا در صلح، آسایش برای سپاهیانت، آرامش از نگرانیهایت و امنیت برای سرزمینت نهفته است.اما از دشمن خود پس از صلح، سخت برحذر باش؛ بلکه نهایتِ احتیاط را به خرج بده، زیرا دشمن گاهی نزدیک میشود تا تو را غافلگیر کند. پس با دوراندیشی و قاطعیت عمل کن و در اینگونه موارد به (دشمنت و صلح با او) خوشبین مباش و اعتماد مکن. نهجالبلاغه (سید رضی): فرازی از نامه ۵۳ (عهدنامه مالک اشتر) یعنی بعد از صلح هم نسبت به دشمن در نهایت احتیاط و بدگمان و محتاط باش. جمعبندیدر متون اسلامی سه اصل در کنار هم آمده است:
۱. صلح اگر ممکن باشد و رضای خدا هم در آن باشد، پذیرفتنی است. ۲. اما آمادگی نظامی باید دائمی و روزافزون باشد.۳. و احتمال خیانت دشمن حتی در زمان پیمان باید در نظر گرفته شود و همهی برنامهریزیها و اقدامات بر این اساس باشد.
به همین دلیل در فقه و اندیشه سیاسی اسلامی معمولاً گفته میشود: صلح به معنای غفلت نیست؛ بلکه همراه با آمادگی و مراقبت و کسب حداکثر توان در همهی زمینهها، برای فرض شکست صلح از سوی دشمن است.
@justhadis110
۳:۵۳
بازارسال شده از
حدیث اول نشان میدهد، قبل از ظهور در داخل جامعهی شیعی ابتلائاتی رخ میدهد که در نهایت منجر به تفکیک کامل مؤمن از منافق میشود، با ظهور علنی کفر منافقینو حدیث دوم نشان میدهد که قبل از ظهور شرایطی پیش خواهد آمد که هیچ مستضعف و جاهل قاصری در جهان باقی نمیماند و هر کس از سر آگاهی باید میان دو جبههی حق و باطل تعلق خاطرش را مشخص کنددر نتیجه، جهان قبل از ظهور حضرت صاحب دو قطبی میشود از سر آگاهی و انتخاب!در ادامه تحلیل حکیمانه مرحوم آیت الله حائری شیرازی را بخوانید! امام صادق عليه السلام: ...و كذلك القائم فإنه تمتدُّ أيّام غيبته ليصرح الحقُّ عن محضه... ايام غيبت قائم عج الله تعالی فرجه الشريف ايام غيبتش طولانی میشود تا بر اثر ابتلائات و فتنهها حق محض و مؤمن صافِ خالی از نفاق باقی بماندو هر كس كه ممكن بوده است به علت نفاقش بتواند در دوره تكمن يافتن مؤمنين در دوران پس از ظهور نيز باقی بماند و فتنهانگيزی كند با آن ابتلائات و فتنهها باطن خود را عيان میسازد و رسوا میشود و از دين خارج میگردد. كمال الدين (َشيخ صدوق): ج۱، ص ۳۵۶ حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: ...حتّى لا يبقى في الأرض مستضعف في الدين... بهزودى كوفه از مؤمنان تهى شود و علم از او نهان گردد، چنانچه مار در سوراخش نهان شود، سپس علم در شهرى پديدار شود كه به آن قم گويند، و معدن علم و فضل گردد تا آنجا كه علم چنان از آن منتشر میشود که در روى زمين هيچ نادانى نسبت به دين باقی نمانَد تا جایی که علم حتی به نو عروسان پردهنشین نیز برسد و این در زمان نزديك به ظهور قائم ما رخ میدهد... بحار الأنوار (علامه مجلسی): ج۵۷، ص۲۱۳آیت الله حائری شیرازیسرنوشت انقلاب را برایتان بگویم ... | در آینده ایران و اسرائیل، تقابل مستقیم خواهند داشت (سخنرانی آیت الله حائری شیرازی در جمع سپاه استان اصفهان - سال ١٣۶۵) امروز در عالم دو ولایت مطرح است: «ولایت اهلبیت(عليه السلام) نسبت به مسلمانان خالص» و «ولایت یهود برای مسلمانان ناخالص». هر دوی این ولایتها در حال رشد هستند و باید هم رشد کنند. ببینید چه میخواهم بگویم! در اینطرف، ولایت امام دارد سر بلند میکند. در آنطرف هم ولایت اسرائیل دارد سر بلند میکند. در این وسط، کسانی هستند که باید یا جذب این بشوند یا جذب آن بشوند. اگر هنوز جذب نشدهاند، بهخاطر این است که این دو ولایت هنوز بهاندازۀ کافی به رشد نهایی خودشان نرسیدهاند. اسرائیل هنوز به رشد نهایی خودش نرسیده است. نهضت امام هم هنوز به رشد نهایی خودش نرسیده است. کسانی که با امام مخالفت میکنند، اینها میمانند تا اینکه بالاخره از زیر پرچم اسرائیل سر دربیاورند! چون در عالم، دو ولایت بیشتر نخواهد بود. منتها این دو ولایت، هنوز به حد کافی بزرگ نشدهاند. در آینده، وقتی این دو کاملاً رشد بکنند، با یکدیگر رودررو خواهند شد؛ یعنی دیگر هیچ مملکتی، بین [نهضت] امام و اسرائیل واسطه و فاصله نخواهد بود. الان سوریه و لبنان واسطه هستند. در آینده، حکومت اسلامی و اسرائیل [ مستقیماً ] با هم اصطکاک پیدا خواهند کرد؛ یعنی ولایت اهلبیت(عليه السلام) یک طرف، یهود هم یک طرف! تمام کسانی که نمیتوانند زیر بار یهود بروند، میبینند که چارهای جز قبول ولایت اهلبیت(عليه السلام) ندارند. آنوقت، اهلبیت(عليه السلام) رشد میکنند. در این وضعیت است که تمام جوامع، جز یهودیصفتان، سراغ امام زمان(عليه السلام) میآیند و این مقدمۀ ظهور امام زمان(عليه السلام) خواهد شد. #سرنوشت_این_انقلاب را برایتان گفتم تا اگر سختیها و فشارهایی پیش آمد، بدانید کسی که بناست در صف اهلبیت(عليه السلام) باشد را تحت فشار قرار میدهند. این شخص اگر به درد اهلبیت(عليه السلام) نخورد، به صف دشمنان ایشان ملحق خواهد شد.در مقابل هم، بسیاری افراد از صف دشمنان بیرون میآیند و به صف شما میپیوندند. بدانید که صف انقلاب، این است و این مشکلات را دارد تا زمانی که جلوه پیدا بکند.همچنین خطاب به خبرنگارهای غربی که از ایشان دربارهی ریزشهای انقلاب پرسیده بود، میفرماید:
شما، بهجز هرزهها هیچکس زیر چترتان و پرچمتان نخواهد ماند و ما تمام پاکان جهان را از چنگ شما بیرون میآوریم.
ما با شما عالَم را قسمت میکنیم. پاکان عالم را از شما خواهیم گرفتو شما هرزههای ما را از ما خواهید گرفت؛هرزههای ما برای شما و پاکان عالَم برای ما.
اگر در عمق اروپا و آمریکا یا حتی در درون اسرائیل، #پاکی هست، بالاخره از صفوف شما خارج خواهد شد و به ما خواهد پیوست؛ و اگر در درون خانههای ما، #ناپاکی وجود داشته باشد، بالاخره از بین ما خارج خواهد شد و به شما خواهد پیوست. این قرار ما با شما.قرآن میفرماید: «لِيَمِيزَ اللَّهُ الْخَبِيثَ مِنَ الطَّيِّبِ».
@justhadis110
۲۲:۲۱
بازارسال شده از
1_18284281821.mp3
۰۷:۴۲-۳.۵۶ مگابایت
حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: اصبروا علی طاعة الله و تصبروا عن معصیة الله فانما الدنیا ساعة فما مضی فلیس تجد له سرورا و لا حزنا و ما لم یات فلیس تعرفه فاصبر علی تلک الساعة التی انت فیها فکانک قد اغتبطت. بر (سختیهای) طاعت (و بندگی) خدا صبر کنید، و بر (دشواریهای ترك) معصيت او (نیز) صبورى كنيد؛ چرا كه دنيا ساعتى بيش نيست؛ زيرا از آنچه گذشته است، نه شادىاى مىيابى و نه اندوهى،و آنچه هم كه نيامده است، نمىدانى چگونه است. پس، بر آن ساعتى كه در آن هستی صبر كن!(در این صورت) گويا كه تو کسی هستی که به او غبطه میخورند. الكافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۲، ص۴۵۹️ شهادت رئیس مذهب، حضرت امام جعفر صادق علیه السلام تسلیت باد...@justhadis110
عالم ربانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی: ...انسان باید مرگ را همیشه مقابل چشمش ببیند تا بتونه کار انجام بده.چه قدر پارسال بودند که امسال نیستند، چه میدانستند (که نخواهند بود)؟ دنیا یه روز پایینِ، یه روز بالاست، یک روز خوشیِ، یه روز ناخوشی دارد،خوشیاش خوشی نیست، ناخوشیاش ناخوشی نیست، همش مسخره است. (چون ناپایدار است.) اون خوشی خوشی است که همیشه باقی باشد.اگر تمام لذات دنیا رو به آدم بدهند، انسان بداند یه روز باید بذاره برود، همه اونها رو از بین میبره. ...اُذكُروا هادِمَ اللَّذّاتِیاد کنید از چیزی که این لذت ها رو میشکنه "یعنی یاد مرگ"... این چند صباح را غنیمت بدانید، باقی مانده عمر قیمت ندارد. (بقیة العمر لا قیمة لها) دلها را نذارید از غفلت بمیرد... @safine_s۸:۱۲
اگر درگیر افسردگی هستین حتما ببینین کلیپ رو!سید حمیدرضا برقعی میرسه خدمت رهبر شهید انقلاب و به ایشون میگه:آقا چند ساله که حال روحیم خوب نیسترهبر شهیدمان هم بعد از بیان یک نکتهای که برای همهی ما درس هست، به ایشون راه کاری میدن که حالش دگرگون میشه؛ نکتهای مبتنی بر معتبرترین روایات ما مرتبط با این مطلب: رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله، خطاب به مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: يَا عَلِيُّ أَمَانٌ لِأُمَّتِي مِنَ اَلْهَمِّ: لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ لاَ مَلْجَأَ وَ لاَ مَنْجَی مِنَ اَللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ. ای علیامانِ (مایهی نجات و آرامش) امّت من از اندوه، اضطراب و غصه [گفتن این ذکر] است:لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ لاَ مَلْجَأَ وَ لاَ مَنْجَی مِنَ اَللَّهِ إِلاَّ إِلَيْهِ.که یعنی:هیچ نیرو و توانی جز به [ارادهی] خداوندِ بلندمرتبه و بزرگ نیست؛ و هیچ پناهگاه و راه نجاتی از [قهرِ یا رها کردن] خدا، جز به سوی خودِ او وجود ندارد. من لا يحضره الفقيه (شیخ صدوق): ج۴، ص۳۵۲@justhadis110
۲۱:۲۷
قسمت اول:
رهبر شهید انقلاب قدّسسرّه:
شما اگر روایت نکنید، دشمن روایت میکند؛...هر جور دلش میخواهد؛ توجیه میکند، دروغ میگوید، آن هم ۱۸۰ درجه خلاف واقع...
بیانات مورخ: ۱۴۰۰/۰۹/۲۱
در باب ضرورت اقناع عمومی در موقعیتهای ابهامزا که از روی ظواهر امر زمینه برای اتهامزنی و بدگمانی و تردید شکل میگیرد؛چه در عرصه اجتماعیو چه به خصوص در عرصه نبرد در بستر جنگ نرم که دشمن نیز به عمد میخواهد روایتسازی کند:
روایت شده است که رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله با یکی از همسران خود سخن میگفت که مردی از کنار ایشان عبور کرد. پس رسول خدا او را فراخواند و فرمود:«ای فلانی، این همسر من، صفیه است.»آن مرد گفت: «ای رسول خدا! اگر به کسی هم گمان [بد] میبردم، قطعاً به شما گمان [بد] نمیبردم.»پیامبر فرمود: «همانا شیطان در فرزند آدم همانند جریان خون، روان است.ترسیدم که در دلهای شما چیزی (از بدگمانی و سوءظن) بیافکند.»
قَدْ رُوِيَ: «أَنَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ كَلَّمَ إِحْدَى نِسَائِهِ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ، فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ قَالَ: يَا فُلَانُ هَذِهِ زَوْجَتِي صَفِيَّةُ....
محجة البيضاء (فیض کاشانی): ج۳، ص۳۷۸
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام:
مَنْ وَضَعَ نَفْسَهُ مَوَاضِعَ التُّهَمَةِ فَلَا يَلُومَنَّ مَنْ أَسَاءَ بِهِ الظَّنَّ.
کسی که خود را در جایگاهها و مواضع تهمت قرار دهد، نباید کسی را که به او گمان بد برده است، سرزنش کند (بلکه باید خود را ملامت نماید).
نهج البلاغه (سید رضی): حکمت ۱۵۹
این حدیث به صراحت بیان میکند که «حفظ آبرو» و «جلوگیری از سوءظن»، یک مسئولیت دوطرفه است. همانطور که اسلام به دیگران دستور میدهد «گمان بد نبرید» (اجتنبوا کثیرا من الظن)، به خود شخص هم دستور میدهد که رفتار، گفتار و رفتوآمدهایش به گونهای نباشد که بذر شک و سوءظن را در دل دیگران بکارد.اگر کسی بیاحتیاطی کرد و در معرض اتهام قرار گرفت، مقصر اصلی خود اوست.
دوستی در همین ایام از من پرسید:یک سؤال تاریخی دارم علی، واقعاً سوادشم ندارمزمان امام علی علیه السلامایشون روحی فداه، معاویه هر دروغی بر ضد ایشون میگفت رو تکذیب میکردن یا واکنش نشون میدادن؟
در جواب عرض میکنم:بدیهی است که حضرت در برابر دستگاه رسانهای لحظه به لحظه دروغپرداز معاویه، واکنش لحظه به لحظه به تک تک دروغپردازیها نداشتنداما در برابر تمام دروغهای استراتژیک دشمنان، و ابهامات اساسی پیش آمده برای کسانی که به ظاهر خودی محسوب میشدند یا برای تبیین کسانی که در جبههی دشمن بودند، و برای روشنگری تاریخ مکرر در مکرر روشنگریهای اساسی داشتند که همین روشنگریها که چه به صورت نامه و چه به صورت خطبه بیان شده، بخش عمدهای از کتابهایی نظیر نهجالبلاغه و الغارات را شامل شده است!ایشان در هر برههای بیانات بسیار روشنگری دارند و اتمام حجت برای دوست و دشمن!در تبیین چرایی کنارهگیری از خلافتی که حق مسلم خدادادی به ایشان بوددر تبیین چرایی پذیرش خلافت بعد از سالها کنارهگیری اجباری از آندر قبل و حین و بعد از جنگ جمل، برای سپاه دشمن و سپاه خودی و مردمدر قبل و حین و بعد از جنگ صفین، باز برای سپاه دشمن و سپاه خودی و مردمدر قبل و حین و بعد از جنگ نهروان، باز برای سپاه دشمن و سپاه خودی و مردمو در تمام دوران غارات (حد فاصل جنگ نهروان تا شهادتشان) برای مردم و سپاه خودی!قطرهای از دریای این دروغها و ابهامات استراتژیک که بیان حضرت در تبیین آنها در نهجالبلاغه ثبت است:
جنگ جمل (فتنه ناکثین / پیمانشکنان)بزرگترین شبهه: چگونه با چهرههای سرشناس اسلام (طلحه و زبیر) و همسر پیامبر (عایشه) بجنگیم؟ آیا این جنگ با خود اسلام نیست؟ حق با کیست؟ و وظیفه چیست؟نمونه سند از بیانات روشنگر حضرت: نهج البلاغه: خطبه ۱۳۷ و حکمت ۲۶۲
جنگ صفین (فتنه قاسطین / ستمگران)بزرگترین شبهه: سپاه معاویه قرآنها را بر نیزه کردند و گفتند: «بیایید شمشیرها را زمین بگذاریم و قرآن بین ما حکم کند». این شبهه سپاه امام را فلج کرد. سپاهیان گفتند ما با قرآن نمیجنگیم!نمونه سند از بیانات روشنگر حضرت: نهج البلاغه: خطبه ۱۲۲
جنگ نهروان (فتنه مارقین / خوارج)بزرگترین شبهه: خوارج شعار میدادند: «لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ» (هیچ حکومتی و فرمانی جز برای خدا نیست). آنها میگفتند پذیرش داوری انسانها در دین (در ماجرای صفین) کفر است و علی باید توبه کند. این شعارِ به ظاهر قرآنی، عوام را فریب میداد.نمونه سند از بیانات روشنگر حضرت: نهج البلاغه: خطبه ۴۰
ادامهی مطلب در قسمت دوم
رهبر شهید انقلاب قدّسسرّه:شما اگر روایت نکنید، دشمن روایت میکند؛...هر جور دلش میخواهد؛ توجیه میکند، دروغ میگوید، آن هم ۱۸۰ درجه خلاف واقع...
بیانات مورخ: ۱۴۰۰/۰۹/۲۱ در باب ضرورت اقناع عمومی در موقعیتهای ابهامزا که از روی ظواهر امر زمینه برای اتهامزنی و بدگمانی و تردید شکل میگیرد؛چه در عرصه اجتماعیو چه به خصوص در عرصه نبرد در بستر جنگ نرم که دشمن نیز به عمد میخواهد روایتسازی کند: روایت شده است که رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله با یکی از همسران خود سخن میگفت که مردی از کنار ایشان عبور کرد. پس رسول خدا او را فراخواند و فرمود:«ای فلانی، این همسر من، صفیه است.»آن مرد گفت: «ای رسول خدا! اگر به کسی هم گمان [بد] میبردم، قطعاً به شما گمان [بد] نمیبردم.»پیامبر فرمود: «همانا شیطان در فرزند آدم همانند جریان خون، روان است.ترسیدم که در دلهای شما چیزی (از بدگمانی و سوءظن) بیافکند.» قَدْ رُوِيَ: «أَنَّهُ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ كَلَّمَ إِحْدَى نِسَائِهِ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ، فَدَعَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وَ قَالَ: يَا فُلَانُ هَذِهِ زَوْجَتِي صَفِيَّةُ.... محجة البيضاء (فیض کاشانی): ج۳، ص۳۷۸ مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: مَنْ وَضَعَ نَفْسَهُ مَوَاضِعَ التُّهَمَةِ فَلَا يَلُومَنَّ مَنْ أَسَاءَ بِهِ الظَّنَّ. کسی که خود را در جایگاهها و مواضع تهمت قرار دهد، نباید کسی را که به او گمان بد برده است، سرزنش کند (بلکه باید خود را ملامت نماید). نهج البلاغه (سید رضی): حکمت ۱۵۹ این حدیث به صراحت بیان میکند که «حفظ آبرو» و «جلوگیری از سوءظن»، یک مسئولیت دوطرفه است. همانطور که اسلام به دیگران دستور میدهد «گمان بد نبرید» (اجتنبوا کثیرا من الظن)، به خود شخص هم دستور میدهد که رفتار، گفتار و رفتوآمدهایش به گونهای نباشد که بذر شک و سوءظن را در دل دیگران بکارد.اگر کسی بیاحتیاطی کرد و در معرض اتهام قرار گرفت، مقصر اصلی خود اوست. دوستی در همین ایام از من پرسید:یک سؤال تاریخی دارم علی، واقعاً سوادشم ندارمزمان امام علی علیه السلامایشون روحی فداه، معاویه هر دروغی بر ضد ایشون میگفت رو تکذیب میکردن یا واکنش نشون میدادن؟ در جواب عرض میکنم:بدیهی است که حضرت در برابر دستگاه رسانهای لحظه به لحظه دروغپرداز معاویه، واکنش لحظه به لحظه به تک تک دروغپردازیها نداشتنداما در برابر تمام دروغهای استراتژیک دشمنان، و ابهامات اساسی پیش آمده برای کسانی که به ظاهر خودی محسوب میشدند یا برای تبیین کسانی که در جبههی دشمن بودند، و برای روشنگری تاریخ مکرر در مکرر روشنگریهای اساسی داشتند که همین روشنگریها که چه به صورت نامه و چه به صورت خطبه بیان شده، بخش عمدهای از کتابهایی نظیر نهجالبلاغه و الغارات را شامل شده است!ایشان در هر برههای بیانات بسیار روشنگری دارند و اتمام حجت برای دوست و دشمن!در تبیین چرایی کنارهگیری از خلافتی که حق مسلم خدادادی به ایشان بوددر تبیین چرایی پذیرش خلافت بعد از سالها کنارهگیری اجباری از آندر قبل و حین و بعد از جنگ جمل، برای سپاه دشمن و سپاه خودی و مردمدر قبل و حین و بعد از جنگ صفین، باز برای سپاه دشمن و سپاه خودی و مردمدر قبل و حین و بعد از جنگ نهروان، باز برای سپاه دشمن و سپاه خودی و مردمو در تمام دوران غارات (حد فاصل جنگ نهروان تا شهادتشان) برای مردم و سپاه خودی!قطرهای از دریای این دروغها و ابهامات استراتژیک که بیان حضرت در تبیین آنها در نهجالبلاغه ثبت است:جنگ جمل (فتنه ناکثین / پیمانشکنان)بزرگترین شبهه: چگونه با چهرههای سرشناس اسلام (طلحه و زبیر) و همسر پیامبر (عایشه) بجنگیم؟ آیا این جنگ با خود اسلام نیست؟ حق با کیست؟ و وظیفه چیست؟نمونه سند از بیانات روشنگر حضرت: نهج البلاغه: خطبه ۱۳۷ و حکمت ۲۶۲
جنگ صفین (فتنه قاسطین / ستمگران)بزرگترین شبهه: سپاه معاویه قرآنها را بر نیزه کردند و گفتند: «بیایید شمشیرها را زمین بگذاریم و قرآن بین ما حکم کند». این شبهه سپاه امام را فلج کرد. سپاهیان گفتند ما با قرآن نمیجنگیم!نمونه سند از بیانات روشنگر حضرت: نهج البلاغه: خطبه ۱۲۲
جنگ نهروان (فتنه مارقین / خوارج)بزرگترین شبهه: خوارج شعار میدادند: «لَا حُكْمَ إِلَّا لِلَّهِ» (هیچ حکومتی و فرمانی جز برای خدا نیست). آنها میگفتند پذیرش داوری انسانها در دین (در ماجرای صفین) کفر است و علی باید توبه کند. این شعارِ به ظاهر قرآنی، عوام را فریب میداد.نمونه سند از بیانات روشنگر حضرت: نهج البلاغه: خطبه ۴۰
ادامهی مطلب در قسمت دوم
۷:۰۲
قسمت دوم:
دوران الغارات (حملات ایذایی معاویه پس از صفین)بزرگترین شبهه (بیماریِ اجتماعی): پس از صفین و نهروان، مردم کوفه خسته شده بودند.شبهه آنها این بود که جنگ بس است! چرا باید مدام بجنگیم؟ وقتی سپاه معاویه به مرزها حمله میکرد (الغارات)، کوفیان بهانهتراشی میکردند (هوا سرد است، هوا گرم است) و معتقد بودند با ترک مخاصمه، امنیت و رفاه دنیا بهتر حفظ میشود.
امیرالمؤمنین در این دوران با شدیدترین لحن، پیامدهای ترک جهاد و انفعال در برابر دشمن غدّار را تبیین کردند و فرمودند دشمنی که به مرزهای شما طمع کرده، با سکوت شما متوقف نمیشود.نمونه سند (خطبه ۲۷ نهجالبلاغه):
«...مَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ… فَيَا عَجَباً! عَجَباً وَ اللَّهِ يُمِيتُ الْقَلْبَ وَ يَجْلِبُ الْهَمَّ مِنِ اجْتِمَاعِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ وَ تَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ… أَغْزُوهُمْ قَبْلَ أَنْ يَغْزُوكُمْ فَوَاللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا...»
كسى كه جهاد را از روى بىميلى ترك كند، خداوند لباس ذلّت و خوارى را در همین دنیا بر او مىپوشاند… شگفتا! شگفتا! به خدا سوگند، اتحاد اين قوم (شامیان) بر باطلِ خود، و پراكندگى شما از حقِّ خود، دل را مىميراند و غصه را جلب مىكند… با آنها بجنگيد پيش از آنكه با شما بجنگند؛ به خدا سوگند، هيچ قومى در عمق خاک و خانه خود مورد حمله قرار نگرفت، مگر اينكه خوار و ذليل شد...
این نمونه اسناد قطراتی از دریای تبیینگریهای حضرت برای اقناع و تنویر افکار عمومی و تبیین حق در بستر تاریخ بوده است!اگر امام علیه السلام به دروغهای معاویه و شبهات و ابهامات اساسی و مهمی که توسط دشمنان و یا جاهلان منتشر میشد واکنش نشان نمیداد، امروز نهجالبلاغهای پر از خطبههای روشنگرانه و نامههای مستدل نداشتیم.
سیره اهلبیت، سکوت در برابر تحریفِ حقایق و اتهاماتِ باطل نبوده و رها کردن افکار عمومی نبوده است؛ چه در مسائل جنگی و چه در مسائل مربوط به دوران جنگ...
️ بدیهی است که رهبر معظّم انقلاب در این شرایط فوق امنیتی نمیتوانند لحظه به لحظه کار تنویر و تبیین را صورت دهند و به قدر مقدور به بهترین نحو و مبسوط در عطفهای زمانی این مهم را انجام میدهند؛ولی سایر مسئولان رده بالای کشور که تریبون حقیقی و مجازی دارند، بایدیکپارچههمگراغیر متناقضروشنگر و ابهامزدامتقنو به هنگام در قبال عملیات رسانهای دشمن به تنویر و تبیین اقدام نمایند...
برای مطالعه قسمت اول کلیک فرمایید
@justhadis110
دوران الغارات (حملات ایذایی معاویه پس از صفین)بزرگترین شبهه (بیماریِ اجتماعی): پس از صفین و نهروان، مردم کوفه خسته شده بودند.شبهه آنها این بود که جنگ بس است! چرا باید مدام بجنگیم؟ وقتی سپاه معاویه به مرزها حمله میکرد (الغارات)، کوفیان بهانهتراشی میکردند (هوا سرد است، هوا گرم است) و معتقد بودند با ترک مخاصمه، امنیت و رفاه دنیا بهتر حفظ میشود.
امیرالمؤمنین در این دوران با شدیدترین لحن، پیامدهای ترک جهاد و انفعال در برابر دشمن غدّار را تبیین کردند و فرمودند دشمنی که به مرزهای شما طمع کرده، با سکوت شما متوقف نمیشود.نمونه سند (خطبه ۲۷ نهجالبلاغه):
«...مَنْ تَرَكَهُ رَغْبَةً عَنْهُ أَلْبَسَهُ اللَّهُ ثَوْبَ الذُّلِّ… فَيَا عَجَباً! عَجَباً وَ اللَّهِ يُمِيتُ الْقَلْبَ وَ يَجْلِبُ الْهَمَّ مِنِ اجْتِمَاعِ هَؤُلَاءِ الْقَوْمِ عَلَى بَاطِلِهِمْ وَ تَفَرُّقِكُمْ عَنْ حَقِّكُمْ… أَغْزُوهُمْ قَبْلَ أَنْ يَغْزُوكُمْ فَوَاللَّهِ مَا غُزِيَ قَوْمٌ قَطُّ فِي عُقْرِ دَارِهِمْ إِلَّا ذَلُّوا...»
كسى كه جهاد را از روى بىميلى ترك كند، خداوند لباس ذلّت و خوارى را در همین دنیا بر او مىپوشاند… شگفتا! شگفتا! به خدا سوگند، اتحاد اين قوم (شامیان) بر باطلِ خود، و پراكندگى شما از حقِّ خود، دل را مىميراند و غصه را جلب مىكند… با آنها بجنگيد پيش از آنكه با شما بجنگند؛ به خدا سوگند، هيچ قومى در عمق خاک و خانه خود مورد حمله قرار نگرفت، مگر اينكه خوار و ذليل شد...
این نمونه اسناد قطراتی از دریای تبیینگریهای حضرت برای اقناع و تنویر افکار عمومی و تبیین حق در بستر تاریخ بوده است!اگر امام علیه السلام به دروغهای معاویه و شبهات و ابهامات اساسی و مهمی که توسط دشمنان و یا جاهلان منتشر میشد واکنش نشان نمیداد، امروز نهجالبلاغهای پر از خطبههای روشنگرانه و نامههای مستدل نداشتیم.
سیره اهلبیت، سکوت در برابر تحریفِ حقایق و اتهاماتِ باطل نبوده و رها کردن افکار عمومی نبوده است؛ چه در مسائل جنگی و چه در مسائل مربوط به دوران جنگ...️ بدیهی است که رهبر معظّم انقلاب در این شرایط فوق امنیتی نمیتوانند لحظه به لحظه کار تنویر و تبیین را صورت دهند و به قدر مقدور به بهترین نحو و مبسوط در عطفهای زمانی این مهم را انجام میدهند؛ولی سایر مسئولان رده بالای کشور که تریبون حقیقی و مجازی دارند، بایدیکپارچههمگراغیر متناقضروشنگر و ابهامزدامتقنو به هنگام در قبال عملیات رسانهای دشمن به تنویر و تبیین اقدام نمایند...برای مطالعه قسمت اول کلیک فرمایید
@justhadis110
۷:۰۲
امروز مهمترین جبههی درگیری مؤمن با ولایت طاغوت، جبههی «خبر و رسانه» است: از منبع علم تا منبع خبر. قرآن و اهلبیت علیهمالسلام به ما یاد دادهاند که اول، به «طعام فکری» خود نگاه کنیم و دوم، در برابر «نبأ فاسق» بایستیم و فریب دستگاه خبرسازی طاغوت را نخوریم و از آن مهمتر در پازل او بازی نکنیم! (گاه این پازل جوری چیده شده است که ما مطالبهای حق میکنیم اما در نگاه کلان دقیقاً این مطالبهی حق ما بازی کردن در همان پازلی است که دشمن با جنگ رسانهای و شناختی پیچیدهاش، برای ما چیده است!)قسمت اول: فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ (عبس:۲۴)پس باید که انسان به غذاى خويش بنگرد! زید شحّام از امام باقر (علیه السلام) پرسید: «منظور از غذا در این آیهی فلینظر الإِنسان إِلی طعامه، چیست»؟ حضرت فرمود: ...علمه الّذی یأْخذه عمّن یأخذه...«یعنی باید توجه کند که علم و اطلاعاتش است را از چه کسی فرا میگیرد و کسب میکند». الکافی (کلینی): ج۱، ص۴۹ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا إِنْ جاءَكُمْ فاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا... (حجرات:۶)اى كسانىكه ايمان آوردهايد! اگر شخص فاسقى خبرى براى شما بياورد، دربارهی آن تحقيق و تبیین كنيد، تا مبادا از روی ناآگاهی به گروهى از روى آسيب برسانيد و از كردهی خود پشيمان شويد. این هشدار قرآنی امروز، به شکل عجیبی در میدان رسانه تجلّی پیدا کرده است؛ همانچیزی که حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای و دیگر علمای بصیر، نسبت به آن هشدار دادهاند: ضرورت مراقبت در مقابل جریان رسانهای دشمن مراقبت از گوشهایمان که پنجرهی مغز و قلب است در مقابل رسانههای تحت حمایت دشمن یا همسوی با ایشان امری لازم است. مسلّماً آن رسانهها خیرخواه کشور و ملت ایران نیستند و این معنا بارها ثابت شده است.بنابراین یا اساساً مواجهه و استفاده از آنها را ترک کنیم یا اقلاً با سوءظن فراوان با هر چیزی که ارائه میدهند برخورد کنیم." /> بخشی از پیام حضرت آیتالله سید مجتبی حسینی خامنهای | ۱۴۰۵/۱/۲۰ @rahbar_enghelab_ir انقلاب اسلامی در مرحلهای است که باید بر دستگاه نَبَأ فاسق و امپراطوریهای رسانهای غرب غلبه کند. آیتالله سید محمدمهدی میرباقری: مرحلهای که امروز، انقلاب اسلامی باید از آن عبور کند مرحله عبور از جنگ رسانهای (و جنگ شناختی) دشمن است؛ یعنی در مرحلهی تولید دستگاه نَبَأ هستیم. ما پیش از این، از فشار اهرم #جنگ_نظامی صرف دشمن (در جنگ تحمیلی هشتساله) عبور کردیم... ما از فشار اهرم #جنگ_دیپلماتیک هم عبور کردیم؛ دو دهه است داریم مذاکره میکنیم و در مجموع نتوانستند انقلاب اسلامی را در مذاکره شکست دهند...انقلاب اسلامی در فتنه ۸۸، نرمافزار #انقلاب_مخملی را شکست و امروز از مرحله #جنگ_اقتصادی و تحریم هم در حال عبور است... مرحلهای که ما الآن در آن هستیم، مرحله خبرسازی و تولید نَبَأ (و جنگ ترکیبی با محوریت جنگ شناختی) است. به تعبیر ادبیات دینی، مرحلهی مقابله با نبأ فاسق است که در سوره حُجُرات از آن بحث شده است. دنیای مجازی و ارتباط لسانیای که مدیریتش دست غرب است، ولو به شما هم اجازه حضور بدهند، مادامی که مدیریتش در دست آنهاست، محیط نجوای شیطان است.#سوره_حجرات را ببینید. اگر به دستگاه خبرسازی آنها که نبأ فاسق است گوش فرا دادی، درگیری درونی منجر به کشت و کشتار، سوءظن، توهین و تحقیر یکدیگر، تجسس و بدگویی و غیبت (و به ویژه بدگمانی به مؤمنان و خوبان) ایجاد میکند. (چنانچه امیرالمؤمنین هم میفرمایند:مجالست و انس با اشرار نتیجهاش میشود بدگمانی به خوبان)اگر به این نبأ فاسق گوش بدهی، چنین اتفاقاتی میافتد. امت مؤمن اگر میخواهد بر رقیب پیروز بشود باید بر دستگاه نبأ و خبرش، که حالا امروز مدرن شده، و بر اهرم امپراتوریهای رسانهای و #جنگ_رسانهای (و جنگ شناختی که محور و بستر اصلیِ جنگ ترکیبی دشمن متشکل از جنگ نظامی و جنگ سیاسی و جنگ اقتصادی و جنگ فرهنگی است) غلبه کند و از آن عبور کند. @mirbaqeri_irادامه مطلب در قسمت دوم
@justhadis110
۹:۱۹
همین منطقِ «نبأ فاسق» در میدان سیاست و کنش اجتماعی در بستر جنگ شناختی و ترکیبی، در کلام رهبر شهیدمان نیز بهروشنی دیده میشود؛ آنجا که هشدار میدهند تحت تأثیر این جنگ رسانهای و شناختی پیچیده حرفی نزنیم و کاری نکنیم که در حقیقت امر بازی در پازلی باشد که دشمن چیده، ولو آن حرف و اقدام ما به شکل منفرد حق و صحیح هم باشد:قسمت دوم: رهبر شهیدمان قدّسسرّه: در جنگ فرهنگی، در جنگ سیاسی، در جنگ امنیتی، تحرک دشمن را درست نمیتوان دید. گاهی اوقات، دشمن کار را به گونهای ترتیب میدهد که حرف حقی، از زبان یک نفر صادر بشود! دشمن ناحق و باطل است، پس چرا میخواهد این حرف حق از زبان آن شخص صادر بشود؟چون میخواهد پازل خودش را کامل کند. این پازل از صد یا دویست قطعه تشکیل شده؛ یک قطعهاش هم همینحرف حقی است که آن شخص باید بزند تا این پازل را کامل کند!اینجا این حرف حق را نباید زد.پازل دشمن را کامل نباید کرد.در این حد هوشیاری لازم است! بله، وارد سیاست بشوید و فکرِ سیاسی کنید؛ اما بسیار هوشیار. دشمن نباید بتواند از هیچ حرکت و اظهار و موضعگیری شما استفاده کند.این، اصل اول و یک خط قرمز است.چهطور دشمن را بشناسیم؟ چهطور تمایلات او را کشف کنیم؟ چهطور بفهمیم که این کار به نفع دشمن یا به ضرر دشمن است؟ این همان نقطهی اساسی است. این همان جایی است که به اهتمام کامل، مطلقاً سهلانگاری نکردن و هوشیاری و بیداری کامل احتیاج دارد. اگر هم در جایی برای انسان مطلب روشن نیست، آن جا نباید حرکت کند.اگر دیدید زیر پا محکم است، پا بگذارید؛ اگر دیدید مشکوک است، پا نگذارید.بنابراین محافظهکار نباشید، اما هوشیار باشید؛ این، آن خط سیاسی است. البته سخت است و آسان نیست؛ اما شما هم مرد کارِ سختید. بیانات در دیدار اعضای بسیج دانشجویی دانشگاهها - ۱۳۸۶/۲/۳۱برای مطالعه قسمت اول کلیک فرمایید
@justhadis110
۹:۱۹
فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسانُ إِلى طَعامِهِ (عبس:۲۴)پس باید که انسان به غذاى خويش بنگرد! زید شحّام از امام باقر (علیه السلام) پرسید: «منظور از غذا در این آیهی فلینظر الإِنسان إِلی طعامه، چیست»؟ حضرت فرمود: ...علمه الّذی یأْخذه عمّن یأخذه...«یعنی باید توجه کند که علم و اطلاعاتش است را از چه کسی فرا میگیرد و کسب میکند».
الکافی (کلینی): ج۱، ص۴۹ یکی از مهمترین حسرتهای روز قیامت اهل شقاوت به گواه قرآن کریم: يَا وَيْلَتَىٰ لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلَانًا خَلِيلًا (فرقان:۲۸)ای کاش فلانی را به عنوان دوست صمیمی خود انتخاب نکرده بودم مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: مُجَالَسَةُ اَلْأَشْرَارِ تُورِثُ سُوءَ اَلظَّنِّ بِالْأَخْيَارِ. مجالست و انس و رفاقت و اختلاط با اهل شر (و گناه و انحراف و معصیت)، بدگمانی به نیکان را به دنبال دارد. صفات الشیعة (صدوق): ص۶ حضرت امام رضا علیه السلام: مُحَمَّدِ بْنِ عَاصِمٍ، قَالَ: سَمِعْتُ اَلرِّضَا (عَلَيْهِ السَّلاَمُ) يَقُولُ: يَا مُحَمَّدَ بْنَ عَاصِمٍ، بَلَغَنِي أَنَّكَ تُجَالِسُ اَلْوَاقِفَةَ قُلْتُ نَعَمْ جُعِلْتُ فِدَاكَ أُجَالِسُهُمْ وَ أَنَا مُخَالِفٌ لَهُمْ، قَالَ: لاَ تُجَالِسْهُمْ فَإِنَّ اَللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ: «وَ قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي اَلْكِتٰابِ أَنْ إِذٰا سَمِعْتُمْ آيٰاتِ اَللّٰهِ يُكْفَرُ بِهٰا وَ يُسْتَهْزَأُ بِهٰا فَلاٰ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّٰی يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْ»، يَعْنِي بِالْآيَاتِ اَلْأَوْصِيَاءَ اَلَّذِينَ كَفَرُوا بِهَا اَلْوَاقِفَةُ. محمد بن عاصم میگوید:امام رضا (علیهالسلام) خطاب به من فرمودند:ای محمد بن عاصم! به من خبر رسیده است که تو با "واقفیه" (کسانی که بر امامتِ پدرم توقف کرده و امامتِ مرا منکر شدند و دچار انحراف اعتقادی اساسی هستند) همنشینی میکنی؟عرض کردم: «بله، فدایت شوم؛ با آنها همنشینی میکنم، اما با [عقاید] آنها مخالف هستم!»امام فرمودند: با آنان همنشینی مکن! چرا که خداوند عزوجل [در قرآن] میفرماید:«و قطعاً [خداوند] در کتاب (قرآن) بر شما نازل کرده است که هرگاه شنیدید به آیاتِ خدا کفر میورزند و آنها را به مسخره میگیرند، با آنان ننشینید تا زمانی که به سخنی غیر از آن بپردازند؛ [وگرنه] در این صورت، شما هم قطعاً مانندِ آنان خواهید بود. (نساء:۱۴۰)»سپس امام توضیح دادند: «مقصود از "آیات" در این آیه، همان اوصیا (جانشینان پیامبر و امامان) هستند که واقفیه به آنها کفر ورزیدهاند.» اختیار معرفة (رجال الکشی): ج۱، ص۴۵۷ حضرت امام محمد باقر علیه السلام: إِنْ كَانَ يُبْغِضُ أَهْلَ طَاعَةِ اَللَّهِ وَ يُحِبُّ أَهْلَ مَعْصِيَةِ اَللَّهِ فَفِيكَ شَرٌّ وَ اَللَّهُ يُبْغِضُكَ وَ اَلْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّ. اگر قلب تو، کسانی که اهل طاعت و بندگی خدا هستند را دشمن میدارد و اهل معصیت (و منحرفان و فاسقان) را دوست میدارد، در تو خیری نیست و شر هستی و خدا نیز با تو دشمن است و هر کس همراه و قرین محبوب (حقیقیاش) خواهد بود. الکافی (کلینی): ج۲، ص۱۲۶ مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: من اشتبه علیکم امره و لم تعرفوا دینه فانظروا الی خلطائه فان کانوا اهل دین الله فهو علی دین الله و ان کانوا علی غیر دین الله فلا حظ له فی دین الله - ان رسول الله صلی الله علیه و آله کان یقول «من کان یؤمن بالله و الیوم الآخر» فلا یؤاخین کافرا و لا یخالطن فاجرا- و من آخی کافرا او خالط فاجرا کان کافرا فاجرا. هر کس که نتوانستی تشخیص بدهی وضعیت چیست و آیا حقیقتاً دیندار است یا نه و برایت معلوم نشد، پس بررسی کن و ببین دوستان صمیمیاش چه کسانی هستندچون اگر دوستان صمیمی یک شخص اهل دین باشند، پس او هم بر دین خداستو اگر دوستان صمیمی یک شخص بیدین باشند، آن شخص نیز حظ و بهرهای از دین خدا ندارد!و به راستی که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:هر کس به خدا و روز آخرت ایمان دارد، باید که با کافر دوستی و برادری نکند و باید که با اهل گناهان علنی و فجور اختلاط و آمیختگی و رفاقت نداشته باشد، که اگر رعایت نکند، همان شخص کافر و فاجر هست! صفات الشیعه (صدوق): ص۶ لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ (مجادله:۲۲)هرگز نمییابی مردمانی را که به خدا و روز قیامت ایمان آوردهاند، با کسانی که با خدا و رسولش دشمنی میکنند دوستی کنند، هر چند که پدران و فرزندان و برادران و خویشانشان باشند. @justhadis110
۱۸:۱۰
هر کسی را که نتوانستی شخصیت و عقاید و علائق واقعیاش را تشخیص دهی... مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: من اشتبه علیکم امره و لم تعرفوا دینه فانظروا الی خلطائه فان کانوا اهل دین الله فهو علی دین الله و ان کانوا علی غیر دین الله فلا حظ له فی دین الله - ان رسول الله صلی الله علیه و آله کان یقول «من کان یؤمن بالله و الیوم الآخر» فلا یؤاخین کافرا و لا یخالطن فاجرا- و من آخی کافرا او خالط فاجرا کان کافرا فاجرا. هر کس که وضعیت دین (و اعتقادات و اوصفاش) برایت مشتبه شد (و نتوانستی تشخیص دهی)، پس بررسی کن و ببین دوستان صمیمیاش چه کسانی هستند!چون اگر دوستان صمیمی یک شخص اهل دین باشند، پس او هم بر دین خداستو اگر دوستان صمیمی یک شخص بیدین باشند، آن شخص نیز حظ و بهرهای از دین خدا ندارد!و به راستی که رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند:هر کس به خدا و روز آخرت ایمان دارد، باید که با کافر دوستی و برادری نکند و باید که با اهل گناهان علنی و فجور اختلاط و آمیختگی و رفاقت نداشته باشد، که اگر رعایت نکند، و با چنین کسانی برادری و رفاقت کند، خود او هم کافر و فاجر هست! صفات الشیعه (شیخ صدوق): ص۶پ.ن: دقت کنید، اینجا نبی اکرم نفرمودند که برادری و رفاقت با چنین کسانی او را ممکن است انسان را به کفر و فجور بکشاند! نه!رسول خدا صلی الله علیه و آله، به صراحت فرمودند: برادری با کافر و رفاقت با فاجر، باعث میشود که خود انسان کافر و فاجر باشد (نه در آینده بشود)!این حقیقت بسیار تکاندهنده، در صریح آیات قرآن کریم نیز بیان شده است در آیهی ۱۴۰ از سورهی نساء خدای متعال میفرماید:
قَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي اَلْكِتٰابِ أَنْ إِذٰا سَمِعْتُمْ آيٰاتِ اَللّٰهِ يُكْفَرُ بِهٰا وَ يُسْتَهْزَأُ بِهٰا فَلاٰ تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتّٰی يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذاً مِثْلُهُمْقطعاً [خداوند] در کتاب (قرآن) بر شما نازل کرده است که هرگاه شنیدید به آیاتِ خدا کفر میورزند و آنها را به مسخره میگیرند، با آنان ننشینید تا زمانی که به سخنی غیر از آن بپردازند؛ [وگرنه] در این صورت، شما هم قطعاً مانندِ آنان هستید. @justhadis110
۸:۳۲
مولی امیرالمؤمنین علی علیهالسلام: أقرب العباد إلی الله تعالی أقولهم للحق و إن کان علیه و أعملهم به و إن کان فیه کرهه. نزديكترين بندگان به خداوند متعال، حقگوترين آنهاست، هر چند به زيانش باشد و عملكنندهترين آنهاست به حق، هر چند برخلاف ميلش باشد. غررالحکم (تمیمی آمدی): ج۱، ص۲۰۸ امیرالمومنین میفرمایند: بزرگترین پاداش، پاداش انصاف است (غررالحکم:ج۱، ص۲۱۹) و رسول خدا میفرمایند: بزرگترین پاداش برای سختترین اعمال است (بحار الانوار: ج۶۷، ص۲۳۸) این دو حدیث شریف، مؤيد شدت سختی منصف بودن است!حال ممکن است این پرسش پیش بیاید که مگر شیطان به جهت کبر و خودپسندی و عجبی که داشت از درگاه الهی رانده نشدپس چرا گفت:قالَ رَبِّ بِما أَغْوَيْتَني لَأُزَيِّنَنَّ لَهُمْ فِي الْأَرْضِ وَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعينَ (حجر:۳۹)گفت: «پروردگارا! به سبب آنكه مرا گمراه ساختى، من [نعمتهاى مادّى را] در زمين در نظر آنها جلوه مىدهم، و بهيقين همگى را گمراه خواهم ساخت».چرا گفت خدا مرا گمراه کرد؟
پاسخ زیبا و حکیمانهی عالم ربّانی آیت الله محی الدین حائری شیرازی: شرط اینکه انسان منصف باشد، این است که اول از خودش بیرون آید و از خودش آزاد شود. از خود بیرون آمدن این است که انسان همانطوری که دیگران را میبیند بتواند خود را ببیند. این کار بسیار دشواری است؛...قطبنما را اگر روی زمین یا تختهای بگذارید، روی جهت اصلی خودش قرار میگیرد و راه را به شما نشان میدهد؛ اما اگر آهنی به آن نزدیک شود دیگر نمیتواند راهنما باشد و منحرف میشود. برای ترازوی انسان و عقربهی انصاف او، تعلقات نفسانی مثل آهن است. عقربهی انصافِ انسان وقتی تحت تأثیر تعلقات نفسانی باشد روی خط طبیعی نمیایستد، مگر آنکه تعلقات نفسانی را از خود دور کند. ترازو زمانی میتواند وزن صحیح را نشان دهد که شاهین دو کفه، بیطرف و در نصف فاصله قرار گرفته باشد؛ همانطور که قاضی باید در نصف فاصله طرفین دعوا بایستد. اگر کسی شاهین ترازو را در ده سانتیمتری یک کفه و یک متری کفه دیگر قرار دهد، طبیعتاً وزنهی یک کیلوگرمی در این کفه با ده کیلوگرم در کفهی دیگر هم تراز میشود؛ چرا که بازوی ترازو ده برابر شده و وزن را ده برابر نشان میدهد، کسانی که در قضاوت خود با دیگران در میانه نیستند اگر به کسی یک کیلو احسان کنند، آن را در کفهای که بازوی آن طولانی است میگذارند و آن را ده کیلو میبینند و اگر به کسی خسارتی وارد کردند آن را در کفه کوتاه بازو قرار میدهند و یکدهم آنچه هست میبینند...
وقتی که رابطهاش با خدا را نیز با آن ترازو اندازهگیری کند، اگر کمی در راه خدا بر او فشار وارد شود آن را میگذارد در آن کفهی بازوی بلند و آن را صد برابر میبیند و این همه نعمت و لطفی را که خدا به او کرده است میگذارد در آن کفه بازوی کوتاه و آنها را یک صدم میبیند. در این حالت او خودش را طلبکار هم میبیند، از همین روست که وقتی بعضیها با هم قهر میکنند، دیگر آشتیکنان صورت نمیگیرد. دو طرفی که میخواهند با هم آشتی کنند اول باید ترازوهایشان را اصلاح کنند و حسابهایشان را با ترازوهای صحیح بکشند در آن صورت بین آنها اصلاح میشود.
ریشهی سوءظن و اعتراض انسان به خداوند: وقتی انسان نسبت به خدا تخلّف میکند آثار آن خلاف در زندگیاش ظاهر میشود به جای آنکه خودش را محکوم کند که متخلف بوده است، از خدا گله میکند که چرا با من این طور کردی؟ یعنی گله انسان از خدا، به تخلّفش از او بر میگردد!اعتراض انسان به خدا بر میگردد به انحرافی که از او کرده است؛ یعنی عیب و نقص خودش را به او نسبت میدهد و بعد شاکی میشود. در واقع انسان با شکایت از خدا، دو کار میکند،یک سوء رفتار با خدا دارد و یک حُسنظن و تعلق به خودش دارد.این دو وقتی در هم ضرب شد نتیجهاش اعتراض به خدا میشود؛یعنی اعتراض به خدا حاصل جمع دو قضیه است یکی سوء رفتار بنده با حق و دیگری حُسنظن انسان و تعلق انسان به خودش. من وقتی به خودم تعلّق دارم اجازه نمیدهم ایرادی به خودم وارد شود. خودم را همیشه مبرا و مُنزّه میدانم، ایرادی هست ولی من هم مُنزّه هستم. نتیجه چه میشود؟ در رابطه من و خدا بیتناسبیهایی مشاهده میشود که نتیجه سوء عمل من است و از طرفی هم من خودم را مبرا و مُنزّه میدانم، پس بر اثر حسنظن به خودم، به خدا سوءظن پیدا میکنم؛ یعنی نتیجه غرور و کبر و خوشبینی انسان به خودش به اضافه گناهانی که مرتکب شده است، بدبینی انسان به خدا میشود. منابع: تمثیلات اخلاقی، تربیتی (محی الدین حائری شیرازی - دفتر نشر معارف): ج۱، ص۱۹تا۲۱ تعلّق (محی الدین حائری شیرازی - دفتر نشر معارف): ص۲۵و۲۶@justhadis110
۱۰:۲۷
1_26499653618.pdf
۳.۹۲ مگابایت
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: ...«فَأَشُدُّ خَلْقِ رَبِّكَ الْهَمُّ.» عامر شعبی نقل کرد که «ابنکواء» از امیرالمؤمنین علیه السلام پرسید:«ای امیر مؤمنان! کدامیک از آفریدگان خدا سختتر و شدیدتر است؟»حضرت فرمود:«سختترین و شدیدترین آفریدگان خدا ده چیزند:۱. کوههای استوار (که نماد ثبات و صلابتاند)؛۲. و آهن که کوهها را با آن میتراشند (آهن بر کوه چیره میشود)؛۳. و آتش که آهن را ذوب میکند و میخورد؛۴. و آب که آتش را خاموش میسازد؛۵. و ابرهایِ رامشده میان آسمان و زمین که آب را با خود حمل میکنند؛۶. و باد که ابرها را جابهجا میکند و مسلط بر آنهاست؛۷. و انسان که بر باد غالب میشود؛ با توانش آن را مهار میکند و برای نیاز خویش از آن بهره میبرد؛۸. و مستی که بر (عقل و ارادهی) انسان چیره میشود؛۹. و خواب که بر مستی غلبه میکند؛۱۰. و همّ که بر خواب چیره میشود؛پس سختترین و شدیدترین آفریدهی پروردگارت، همّ (یعنی: دلهره و اضطراب) است.» الغارات (ابن هلال ثقفی): ج۱، ص۱۰۶ استدعا دارم برای درک عظمت شگرف و بینظیرِ نهفته در این فرمایش مولی، فایل ضمیمه را با درنگ و تأمل بخوانید.مشتمل بر تبیینِ: ارتباط این فرمایش با مسئله سخت آگاهی ارتباطش با بحران ذاتی معنا در مدرنیته و تبعاتش دریای نهفته در عبارت (رَبِّكَ) در فرمایش موالی و ارتباط این فرمایش مولی با انحصار مطلق راه رسیدن به آرامش با ضرورت تطبیق آدمی با مسیری که ربّ به شکل انحصاری برای رهایی مطلق از دلهره و اضراب و تشویش مشخص کرده...@bidari110
۹:۳۹
از قویترین سنگرهای مؤمنان در برابر حمله، هجوم و وساوس ابلیس و جنودش... حضرت امام موسی کاظم علیه السلام: أَبِي اَلْمَغْرَاءِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا اَلْحَسَنِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ يَقُولُ: لَيْسَ شَيْءٌ أَنْكَى لِإِبْلِيسَ وَ جُنُودِهِ مِنْ زِيَارَةِ اَلْإِخْوَانِ فِي اَللَّهِ بَعْضِهِمْ لِبَعْضٍ قَالَ وَ إِنَّ اَلْمُؤْمِنَيْنِ يَلْتَقِيَانِ فَيَذْكُرَانِ اَللَّهَ ثُمَّ يَذْكُرَانِ فَضْلَنَا أَهْلَ اَلْبَيْتِ فَلاَ يَبْقَى عَلَى وَجْهِ إِبْلِيسَ مُضْغَةُ لَحْمٍ إِلاَّ تَخَدَّدُ حَتَّى إِنَّ رُوحَهُ لَتَسْتَغِيثُ مِنْ شِدَّةِ مَا يَجِدُ مِنَ اَلْأَلَمِ فَتَحُسُّ مَلاَئِكَةُ اَلسَّمَاءِ وَ خُزَّانُ اَلْجِنَانِ فَيَلْعَنُونَهُ حَتَّى لاَ يَبْقَى مَلَكٌ مُقَرَّبٌ إِلاَّ لَعَنَهُ فَيَقَعُ خَاسِئاً حَسِيراً مَدْحُوراً. ابى المغرا گويد: شنيدم حضرت ابو الحسن امام موسی کاظم عليه السلام مىفرمود: براى شيطان و سپاهيانش چيزى به مانند زیارت برادران ایمانی از یکدیگر براى خدا دردناکتر و کوبندهتر و زیانبارتر و پرضررتر نیست.سپس فرمود: بهراستى كه دو مؤمن يكديگر را ملاقات مینمايند و سپس خدا را یاد میکنند و بعد، فضایل ما اهل بیت را بازگو میکنند،پس با اینکار بر صورت ابليس گوشتى باقى نمیماند، مگر اينكه شکافته میشود و فرومیریزد، تا آنكه روحش (نه فقط جسمش) از شدت آنچه باعث درد و رنج و آزار او میشود (که اثر این زیارت دو مؤمن برای خداست)، ناله و زاری و فریاد و اظهار عجز میکند، پس ملائكه آسمان و دربانان بهشت آن عجز و لابهاش را مىفهمند و وى را لعنت میكنند، تا آنكه هیچ فرشته مقرّبى باقى نمیماند مگر آنكه او را لعنت میكند، پس به این سبب این لعنها، رانده شده و رنج ديده و دور گشته و مطرود فرو میافتد.
الکافی (ثقة السلام کلینی): ج۲، ص۱۸۸ - كتاب الإيمان و الكفر بَابُ تَذَاكُرِ اَلْإِخْوَانِ برای فهم بهتر و عمیقتر و دقیقتر این حدیث شریف معنی برخی کلمات کلیدیاش تقدیم میشود:أَنْكَى:زیانبارتر / دردناکتر / کوبندهتر.از ریشه نكاية یعنی: ضربه زدن شدید به دشمن.
تَخَدَّدُ:شکافته میشود / پاره میشود / ترک میخورد.ریشه: خدد به معنی شکاف عمیق در گوشت یا صورت.
خَاسِئاً:خوار / ذلیل / راندهشده.
حَسِيراً:ناتوان / فرسوده / درمانده.
مَدْحُوراً:رانده شده / طرد شده.
حجت الاسلام محمدرضا عابدینی:آنچه از این حدیث شریف و نظایر آن فهم میشود، نشان میدهد که آنچه موجب امان انسان است، همان موجبات خشم شیطان را فراهم میکند و بر اساس این روایت: یکی از بهترین راهکارهای در امان ماندن از شر شیطان، تقویت ارتباط با مؤمنین و زیارت ایشان برای خداست.پ.ن: این حدیث شریف نمایان میسازد:شیطان بسیار بیشتر از میزان ضربه و آسیبی که از:عبادت فردی صرف و ریاضتهای فردی میبیند، از پیوند ایمانیِ اجتماعیِ خدا محور آسیب میبیند!و اینکه در حدیث شریف آمده است:يَذْكُرَانِ اللَّهَثُمَّ يَذْكُرَانِ فَضْلَنَااین نشان میدهد:محور، توحید است؛ اما توحید برای حقیقی بودن فقط و فقط باید از مسیر ولایت عبور کند!
و اگر کسی بخواهد از وسوسهها در امان بماند از بهترین و مؤثرترین راههایش این است که:رابطههای ایمانی واقعی بسازد و در حفظ و تعمیق آن بکوشد
دیدار حضوری داشته باشد (نه فقط مجازی) زیارتش برای خدا باشد، نه منافع و... یاد خدا و معارف اهلبیت در آن زنده باشدکه، این خودش یک سنگر ضد شیطانی است.@justhadis110
۱۰:۵۴
امروز سومین یکشنبه از ماه ذیالقعده است!! از رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است که در روز #یکشنبه ماه #ذی_القعده فرمود: ای مردم کدامیک از شما میخواهید توبه کنید؟!راوی میگوید: گفتیم: رسول خدا همه ما میخواهیم توبه کنیم. حضرت فرمودند: غسل کرده، وضو گرفته و چهار رکعت نماز بجا آورید. در هر رکعت یک بار «فاتحة الکتاب»، سه بار «قل هو الله احد» و یک بار «معوذتین» (قل اعوذ برب الناس و قل اعوذ برب الفلق) بخوانید. آنگاه هفتاد بار استغفار نموده و در پایان بگویید: «لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظيمِ» بگویید. سپس بگویید: يَا عَزِيزُ يَا غَفَّارُ اِغْفِرْ لِي ذُنُوبِي وَ ذُنُوبَ جَمِيعِ الْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ، فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إلاَّ أَنْتَیعنی (ای عزیز شکست ناپذیر، ای آمرزنده، گناهان من و همه مردان و زنان مؤمن را بيامرز، كه گناهان کسی جز تو نمیآمرزد.)
آنگاه فرمود: ...مَا مِنْ عَبْدٍ مِنْ أُمَّتِي فَعَلَ هَذَا إِلاَّ نُودِيَ مِنَ اَلسَّمَاءِ يَا عَبْدَ اَللَّهِ اِسْتَأْنِفِ اَلْعَمَلَ فَإِنَّكَ مَقْبُولُ اَلتَّوْبَةِ مَغْفُورُ اَلذَّنْبِ وَ... بندهای از امت من چنین عملی را انجام نمیدهد، مگر این که از آسمان به او ندا میرسد: بنده خدا عمل را از نو شروع کن که توبهی تو قبول، و گناهانت بخشیده شد. فرشته دیگر از زیر عرش ندا میکند: ای بنده مبارک باد بر تو و بر #خانواده و #خاندانت. منادی دیگری صدا میزند: در روز قیامت، خداوند دشمنانت را از تو راضی مینماید. فرشته دیگری ندا میکند: ای بنده با ایمان از دنیا میروی. [و عاقبت به خیر میشوی] دینت از تو گرفته نمیشود و قبر تو وسیع و نورانی خواهد شد. منادی دیگری صدا میزند: پدر و مادرت راضی میشوند، گرچه خشمگین باشند، پدر و مادر، تو و خاندانت بخشیده شده و در دنیا و آخرت #خوش_روزی خواهی بود. جبرئیل ندا میکند: من با فرشته مرگ پیش تو آمده و به او دستور میدهم که با تو خوش رفتار بوده، بهخاطر مرگ آسیبی به تو نرسانیده و با ملایمت و نرمی روح را از بدنت خارج نماید. گفتیم: رسول خدا اگر کسی در #زمان_دیگری چنین بکند چطور؟ فرمودند: چیزهایی را که گفتم #برای_او_نیز_خواهد_بود. جبرئیل این مطالب را در شب معراج به من گفت». اقبال الاعمال: ج۱، ص۳۰۸ - مفاتیح الجنان: ص۲۴۷پ.ن: این نماز
از دستورات سلوکی عارف مجذوب آیت الله انصاری همدانی به عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی اعلی الله مقامهما در آغاز آشنایی بوده است و مورد تأکید فراوان خود آیت الله یعقوبی قائنی قدّس سرّه از استاد معظّم [جناب آیت الله انصاری همدانی] مطالبهى دستورالعمل نمودم. ايشان هم بدون مضايقه راهنمايى كرده و دستوراتى دادند. از جمله فرمودند:اول بايد از جميع معاصى توبهی صحيحى كنيد. و براى اين كار اگر حال توبه داريد نماز روز #يكشنبه_ماه_ذيقعده را كه مرحوم محدث قمى در اعمال آن ماه نقل كرده، بخوانيد.و اگر حال توبه نداريد ابتدا حال را تحصيل كنيد.و راهش اين است كه هر روز در ساعتى معين و در جاى خلوتى افرادى را كه قبلاً مىشناختيد و از دنيا رفتهاند به ياد آورده، فكر كنيد كه الآن آنها كجا رفتهاند؟و در آنجا به چه چيز احتياج دارند؟و همين طور فكر را ادامه داده تا كمكم حال انزجار از دنيا پيدا شود.و نماز مذكور را #بعد از آن بخوانيد.
کتاب شریف سفینة الصادقین: بخش ۱۷، در محضر عارف مجذوب آیت الله انصاری همدانی قدّس سرّه، ص۱۵۷ آیت الله یعقوبی قائنی رضوان الله تعالی علیه در کتاب شریف انیس الصادقین نیز در خصوص این نماز بیان داشتهاند:[از ميان اعمال اين ماه (ذی القعده)، نماز توبه در روز يکشنبه اهميت ويژه دارد و ظاهراً به اين ماه و به اولين يکشنبه آن نيز اختصاص ندارد.]
@justhadis110
۹:۵۶