آیه أَ وَ لا يَذْكُرُ الْإِنْسانُ أَنَّا خَلَقْناهُ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً [مریم:۶۷]آيا انسان به خاطر نمىآورد كه ما پيش از اين، او را آفريديم درحالىكه چيزى نبود؟! مولی امیرالمؤمنین علی للیه السلام: کَیْفَ لَوْ لَا فَضْلُکَ حَلُمْتَ عَمَّنْ خَلَقْتَهُ مِنْ نُطْفَهًٍْ وَ لَمْ یَکُ شَیْئاً فَرَبَّیْتَهُ بِطِیبِ رِزْقِکَ وَ أَنْشَأْتَهُ فِی تَوَاتُرِ نِعْمَتِکَ وَ مَکَّنْتَ لَهُ فِی مِهَادِ أَرْضِکَ وَ دَعَوْتَهُ إِلَی طَاعَتِکَ. به راستی اگر فضل و بیاستحقاقبخشی تو نبود چگونه حلم میورزیدی نسبت به کسی که از نطفه او را آفریدی و پیش از آن هیچ نبود، پس او را به روزیِ پاک خود پروریدی، و در [میان] نعمتهای پی در پی تو نشو و نمایش دادی، و در زمین [چون] بسترت جایش دادی، و وی را به طاعت خویش خواندی، ولی او بهوسیلهی احسانت بر نافرمانی و عصیانت نیرو گرفت، ولی تو را انکار کرده و در سایهی سلطنت تو دیگری را اطاعت کرد. بحار الأنوار (علامه مجلسی): ج۹۱، ص۲۳۱@justhadis110
۱۰:۰۵
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام در وصف اوصاف متقین: ...يَعْتَرِفُ بِالْحَقِّ قَبْلَ أَنْ يُشْهَدَ عَلَيْهِ... متقین کسانی هستند که... به حق اعتراف میکنند، قبل از آنکه بر ضد آنها دلیلی اقامه شود... نهج البلاغه (سید رضی): فرازی از خطبهی ۱۹۳ (معرف به خطبه متقین یا خطبه همام)پ.ن: همین یک صفت متقین حقیقی اگر در ما بود، جامعه چقدر تغییر میکرد...؟
@justhadis110
۳:۵۶
اصل عبادت، اطاعت است! وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا * كَلاَّ سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا (مریم:۸۱و۸۲)و آنان غير از خدا، معبودانى را براى خود برگزيدند تا مايهی عزّتشان باشد. [چه پندار خامى]!هرگز چنين نيست! بهزودى [معبودهايشان] منكر عبادت آنان خواهند شد؛ و بر ضدّ آنها گواهى مىدهند. حضرت امام جعفر صادق عليه السلام در توضیح این آیات فرمودهاند: اي يكون هولاء الذين اتخذوهم الهه من دون الله عليهم ضدًا يوم القيامه و يتبرءون منهم و من عبادتهم الي يوم القيامهثم قال ليس العباده هي السجود و لا الركوعانما هي طاعه الرجال من اطاع المخلوق في معصيه الخالق فقد عبده. «يعنی در روز قيامت، اينهايى را كه بهجاى خدا، الههاى خود برگزيدند، مخالف آنان میشوند، و از آنان و عبادتشان بيزارى میجويند».در ادامه نیز میفرمایند:«عبادت تنها بهجاى آوردن ركوع و سجود نيست، بلكه فرمانبردارى از مردم نيز عبادت است؛ و هر كس در قبال نافرمانى از خداوند، از مخلوقى فرمانبردارى كند، در واقع او را پرستيده است». تفسير قمی: ج۲، ص۵۵پ.ن۱: اين روايت، از روايات مورد توجه و تأكيد ويژهی عالم ربّانی آيت الله سيد حسين يعقوبی قائنی رضوان الله عليه بود.ايشان بارها میگفتند:
"پرستش(تنها) به عبادت نيست (بلكه اصل پرستش) به اطاعت است؛از كه اطاعت میكنيم؟ معبود ما هموست."
اين، همان بليهی شرك خفی است!كه قرآن كريم دربارهاش میفرمايد:
وَ ما يُؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللهِ إِلاَّ وَ هُمْ مُشْرِكُونَ (يوسف:۱۰۶)و بيشتر آنها به خدا ايمان نمىآورند، مگر آنكه ايمان خود را با شرك آلوده مىكنند. يعنی چه؟روايات ذيل آيه به خوبی توضيح میدهند؛يعنی غير خدا را به شكل استقلالی در كسب سود يا دفع ضرر مؤثر دانستن!براى همين مثلاً حاضرند در ازای اطاعت و جلب رضايت مخلوقی، دست به كارى بزنند كه مورد خشم و نارضایتی خداست؛چرا؟!چون غیر خدا را نیز اثر در سود و زيان رساندن به شکل مستقل از خدا مؤثر میدانند كه اين، عين شرك در عبوديت است، كه روايت فوق به همين امر تأكيد میورزد!
به عنوان نمونه تنها يكی از روايات ذيل آيهی ۱۰۶ از سورهی يوسف که در تأیید همين معنا تقديم میشود:
حضرت امام جعفر صادق عليه السلام: عن مالك بن عطيه عن ابي عبد الله (عليه السلام) في قولهو ما يومن اكثرهم بالله الا و هم مشركونقال هو قول الرجل لو لا فلان لهلكت و لو لا فلان لاصبت كذا و كذا و لو لا فلان لضاع عياليا لا تري انه قد جعل شريكًا في ملكه يرزقه و يدفع عنهقال قلت فيقول لو لا ان الله من على بفلان لهلكتقال نعم لا باس بهذا. مالكبنعطيّه از امام صادق (عليه السلام) نقل میكند كه دربارهی آيهی(و بيشتر آنها به خدا ايمان نمىآورند،مگر آنكه ايمان خود را با شرك آلوده مىكنند. (یوسف:۱۰۶))فرمود:«مقصود آن است كه فردى بگويد: اگر فلانى نبود، به چنينوچنان دچار میشدم و يا اگر فلانى نبود، اهلوعيالم از دست من میرفتند.مگر نمىبينى كه وی برای خداوند، شريك و انباز قرار داده كه به او روزی میدهد و بلا و مصيبت را از او دور میكند».به امام عرض كردم: «برخى چنين میگويند: اگر لطف و مرحمت الهی بر من نبود و فلانى را به كمكم نمىفرستاد، هلاك میشدم؛ اين چنين تعبيری چه حكمی دارد»؟امام فرمود: «مشكلی در آن نيست». عده الداعی (ابن فهد حلی): ص۹۹پ.ن۲: يك وقت انسان از خوف يا به طمع نسبت به كسی كه صاحب قدرت و ثروتی است از او اطاعت میكند، آن هم اطاعت در ازای كارى كه میداند مورد رضاى خدا نيست؛ تا بر اين اساس به زعم خود از گزند آن شخص ايمن باشد يا سودى از قبال اين اطاعت كسب كند؛يك وقت هم در مواجهه با طاغوت و نظام سلطهای كه صاحب قدرت و ثروت است چنين میكند.فرقی نداردجفتش يکی استهر دو شرك است و مايهی خذلان الهیو نتيجهاش دقيقاً عكس آن چيزی است كه از خوف يا طمعش حاضر شده تا رضايت مخلوقی را به قيمت خشم خالق به جان بخرد؛چنانچه:
رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله عليه و آله میفرمايد: من طلب محامد الناس بمعاصي الله عاد حامده منهم ذاما،ومن ارضى الناس بسخط الله وكله الله اليهم،ومن ارضى الله بسخط الناس كفاه الله شرهم،ومن احسن ما بينه و بين الله كفاه الله ما بينه و بين الناس. هر كس بخواهد ستايشهاى مردم را در ازای كارهايی كه معصيت خداست به دست آورد، ستايندهی او به نكوهشگرش تبديل شودو هر كس با ناخشنود كردن خدا، مردم را خشنود كند، خداوند او را به آنان وا گذاردو هر كس با ناخشنودى مردم، خدا را خشنود كند، خداوند او را از شرّ و گزند آنان نگه داردو هر كس رابطهی ميان خود و خدا را نيكو گرداند، خداوند آنچه را ميان او و مردم است كفايت كند. اعلام الدين (ديلمی): ج۱، ص۳۳۴@justhadis110
۵:۲۷
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام در وصف اوصاف متقین: قُرَّةُ عَيْنِهِ فِيمَا لاَ يَزُولُ وَ زَهَادَتُهُ فِيمَا لاَ يَبْقَى. متقین کسانی هستند که... روشنی چشمشان در آن چیزی است که زوال ندارد و نسبت به آنچه پایدار نیست و باقی نمیماند هیچ میل و رغبتی ندارند. نهج البلاغه (سید رضی): فرازی از خطبهی ۱۹۳ (معرف به خطبه متقین یا خطبه همام)@justhadis110
۶:۳۷
کنترل خشم و نرم خویی: در فرازی از دعای مکارم الخلاق حضرت امام سجاد علیه السلام چنین میفرمایند: اللهم... وَفَّقنی... وَ کَظْمِ الغَیْظِ... وَ لِینِ الْعَرِیکَهِ... پروردگار مرا موفق بدار به... فروخوردن خشم... و نرم خویی. خشم کنترل نشده و خارج از دایرهی عقل و جواز شرع، چه از سوی زن و چه به ویژه از سوی مرد، عامل بسیاری از نارضایتیهایی است که در نهایت منجر به درخواست طلاق و حتی طلاق میشود. اگر خشم کنترل شود و نرمخویی حاکم شود، قطعاً شاهد آسیبهایی نظیر خشونت علیه زن و فرزندان در کانون خانواده نخواهیم بود. خشمی که در احادیث حضرات معصومین علیهم السلام به عنوان کلید هر بدی[۱] قلمداد شده است. خشمی که اگر کنترل نشود به فرموده حضرات معصومین علیهم السلام به نوعی جنون مبدّل میشود و باعث میشود که انسان هر سخن و عمل و تصمیمی که در آن اتّخاذ نماید، منجر به پیشمانیش گردد[۲]. خشمی که با حاکم شدندش در میان اعضای خانواده، بر طبق احادیث، امکان داشتن هر گونه اثر تربیتی را از شخص عصبانی سلب میکند[۳] و اگر یک یا هر دو والد افرادی عصبانی و تندخو باشند، به این معنی است که هیچ اثر تربیتی مثبتی نمیتوانند بر فرزندانشان و بر یکدیگر داشته باشند. این خشم اگر کنترل شود و جای خود را به نرمخویی و رفق و مدارا دهد، بسیاری از مشکلات در خانوادهها از بین میرود و خانواده روز به روز استحکام، پایداری و آرامشش بیشتر از قبل میشود. چرا که همانگونه حضرات معصومین علیهم السلام، خشم را کلید هر بدی معرفی میکنند، نرمخویی را نیز در طرف مقابل کلید پیروزی و رفع مشلکات و موانع معرفی مینمایند[۴]. منابع:[۱] الغَضَبُ مِفتاحُ کُلِّ شَرٍّ. (کلینی، الکافی، ج۲، ص۳۳۷)[۲] الْحِدَّةُ ضَرْبٌ مِنَ الْجُنُونِ لِأَنَّ صَاحِبَهَا یَنْدَمُ فَإِنْ لَمْ یَنْدَمْ فَجُنُونُهُ مُسْتَحْکِمٌ. (سید رضی، نهج البلاغه، ح۲۵۵)[۳] لا أدَبَ مَعَ غَضَبٍ. (تمیمی آمدی، غرر الحکم و درر الکلم، ج۱، ص۷۷۰)[۴] اَلرِّفقُ مِفتاحُ النَجاح. (همان، ج۱، ص۲۸)@justhadis110
۱۹:۲۷
دروغ میگوید کسی که گمان میکند من را دوست دارد ولی علی را دشمن میدارد... حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: قَالَ رَسُولُ اَللَّهِ صَلَّى اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: أَنَا اَلْمَدِينَةُ وَ عَلِيٌّ اَلْبَابُ وَ كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يَدْخُلُ اَلْمَدِينَةَ لاَ مِنْ قِبَلِ اَلْبَابِ وَ كَذَبَ مَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُحِبُّنِي وَ يُبْغِضُ عَلِيّاً صَلَوَاتُ اَللَّهِ عَلَيْهِ. رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله فرمودند:من شهر هستم و علی درب آن و دروغ گفته است، کسی که گمان برده میتواند به شهر وارد شود، مگر از راه درب آن. و دروغ میگوید کسی که گمان میکند من را دوست دارد ولی علی را دشمن میدارد. الکافی (ثقة السلام کلینی): ج۲، ص۲۳۸ این حدیث شریف و متواتر و بسیار معتبر، از احادیثی است که در بسیاری از منابع معتبر اهل سنت نیز بیان شده است؛هر دو بخشش!هم بخش نخست که بیان شده مولی علی علیه السلام در حکم واسطهای اجتنابناپذیر برای بهرهبردن حقیقی از نبی اکرم صلی الله علیه و آله است که از آن تعبیر به باب برای مدینة النبی شده استو هم بخش دوم که بیان شده است که کسی که علی علیه السلام را دشمن دارد، اگر ادعای دوستی با پیامبر را داشته باشد، کذاب است! یعنی بغض و دشمنی نسبت به امیرالمؤمنین علی علیه السلام و در عین حال محبت داشتن به نبی اکرم صلی الله علیه و آله محال ذاتی و تکویناً محال است و مدعیان این امر نیز کذاب هستند در ادعای خود مبنی بر دوستداشتن نبی اکرم صلی الله علیه و آله. برخی از منابع اهل سنت که بخش نخست حدیث (یعنی باب نبی بودن مولی علی) را بیان کردهاند، آن هم از طرق مختلف با راویانی معتبر و متعدد نزد خود اهل سنت نظیر:عبدالله بن عباس، جابربن عبدالله انصاری، عبدالله بن مسعود، حذیفهبن یمان، عبدالله بن عمر، انس بن مالک عمرو بن عاص.و... در این لینک ذکر شده است.همچنین برخی از منابع مهم اهل سنت که بخش دوم این حدیث شریف در آن ذکر شده است، مبنی بر اینکه کسی که با مولی علی دشمن باشد محال است که نبی اکرم را دوست داشته باشد؛ با راویان متعدد معتبر نزد خود اهل سنت:جابر بن عبدالله انصاریابن عباسام سلمهابو سعید خدریسلسال بن دهلمَس
https://shamela.ws/book/71/19254 كتاب تاريخ دمشق لابن عساكر[أبو القاسم ابن عساكر]
https://shamela.ws/book/3118/6104 كتاب مختصر تاريخ دمشق[ابن منظور]
https://shamela.ws/book/21476/128 كتاب أمالي ابن سمعون الواعظ[ابن سمعون الواعظ]
https://shamela.ws/book/12752/12 كتاب مناقب الأسد الغالب علي بن أبي طالب لابن الجزري[ابن الجزري]
https://shamela.ws/book/30097/3730 كتاب البداية والنهاية - ط دار ابن كثير[ابن كثير]
https://shamela.ws/book/26456/161 كتاب مناقب علي لابن المغازلي[ابن المغازلي]
@justhadis110
۴:۱۰
بازارسال شده از
ما هرگز در توجه، مراقبت و مراعات شما هیچ کوتاهی و غفلتی نمیکنیم... که اگر جز این بود... دشمنان شما را به گونهای در هم میکوبیدند که اثری از شما باقی نماند... فرازهایی بسیار تأملبرانگیز از توقیع حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه خطاب به شیخ مفید: ...إنا نحيط علما بأنبائكم ولا يعزب عنا شيء من أخباركم... إنا غير مهملين لمراعاتكم ولا ناسين لذكركم ولولا ذلك لنزل بكم اللأواء و اصطلمكم الأعداء فاتقوا الله جل جلاله وظاهرونا على انتياشكم من فتنة قد أنافت عليكم... فليعمل كل امرئ منكم بما يقرب به من محبتنا ويتجنب ما يدنيه من كراهتنا وسخطنا فإن أمرنا بغتة فجاءة... ما به همهی رخدادهای مهمی که در نهان و آشکار برای شما واقع میشود و احوال و شرایط شما احاطهی کامل داریم و هیچ خبر خرد و کلانی دربارهی شما نیست که از ما پنهان باشد...ما هرگز در توجه، مراقبت و مراعات شما هیچ کوتاهی و غفلتی نمیکنیم و همواره از سر محبت، شما را در خاطر داریم که اگر جز این بود سختیهای عظیم، گسترده و فراگیری بر شما فرود میآمد و دشمنان شما را در هم میکوبیدند و از بین میبردند.پس با رعایت تقوای الهی، ما را یاری کنید در اینکه شما را از فتنهای که به شما هجوم آورده نجات دهیم...پس هر یک از شما باید بکوشد تا آنچه او را به محبت ما نزدیک میسازد عمل نماید، و از آنچه ما نمیپسندیم و موجب خشم ما است دوری گزیند.چرا که امر (فرج و ظهور) ما ناگهانی و غیرمنتظره و بهتآور فرا میرسد... احتجاج (طبرسی): ج۲، ص۴۹۵پ.ن۱: و البته حواسمان هست که در عین اعتماد و اطمینان و آرامش قلبی به هدایت و مراقبت امام زمان ارواحنا فداه، وظیفهی شرعی و عقلی ماست که در حد توان، آماده، هوشیار و مسئول و ثابتقدم و مطیع رهبر معظّم انقلاب حفظه الله باشیم، به حکم صریح آیات و روایات که میفرمایند:وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ...(انفال:۶۰)و هر آنچه توان دارید از نیرو در برابر دشمن آماده کنید...إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا...(فصلت:۳۰)و کسانی که گفتند خدا پروردگار ماست سپس استقامت کردند...مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام:مَنْ نَامَ عَنْ نُصْرَةِ وَلِيِّهِ انْتَبَهَ بِوَطْأَةِ عَدُوِّهِ (غرر الحکم (تمیمی آمدی): ص۶۳۰کسی که در هنگام یاری ولیّ خود بخوابد، با لگد دشمن بیدار خواهد شد.
پ.ن۲: برای اینکه مفاهیم این جملات از توقیع چه دقیقتر مشخص شود، چند نکته در باب معنی دقیق برخی کلماتی که حضرت در این مرقومه به کار بردند تقدیم میشود:
مراعات در عربی یعنی: مراقبت، توجه، نگهبانی و رعایت اَللَّأْوَاءُ یعنی گرفتاریها و سختیها و مشکلات بسیار شدید و سخت و طاقتفرسا و عمیق و گسترده و فراگیر که میتواند زندگی را از اساس مختل نماید. اِصْطَلَمَكُمُ یعنی نابودی شدید، در هم کوبیدن و تخریب به شکلی که چیزی باقی نماند. و در نهایت تفاوت بَغْتَةٌ و فُجَاءَةٌ:قبل از اینکه بخواهم تفاوت این دو را توضیح دهم لازم است نکتهی بسیار ظریف و در عین حال بسیار عمیقی را به نقل از عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله علیه نقل کنم؛ایشان میفرمودند:"امامان ما، فصیحترین و حکیمترین انسانهای تاریخ هستند و هجو و زیادهگویی در کلامشان راه ندارد!"حال با توجه به این نکتهی بسیار مهمببینیم بَغْتَةٌ و فُجَاءَةٌ چه تفاوتی با هم دارند که امام علیه السلام در وصف چگونگی امر ظهور و فرجشا هر دو را به کار بردند:فجاءة یعنی رخ دادن امری بدون نشانهی قبلی به شکلی ناگهانی که مخاطب اصلاً انتظارش رو ندارهاما در بغتة تأکید بر شدت غافلگیری هست، یعنی مخاطب از شدت غافلگیری و عظمت خود آنچه واقع میشود، مبهوت و حیران میگردد.
با یک مثال بخواهم عرض کنم:ممکن است درب نسوز قابلمه در یک دمای کم، ناگهان تَرَک بخورد!خوب این تَرَک بر اثر دمای کم، برای درب نسوز (اصطلاحاً پیرکس) یک امری هست که فجاءة رخ میده، بدون هیچ پیشآگهی و مقدمه و کاملاً ناگهانی و غیر منتظره، اما مخاطب دچار بهت و حیرانی نمیشود.اما اگر در عرض مثلاً یک هفته، ایالات متحده آمریکا دچار تجزیه و فروپاشی شود، اینجا مخاطب دچار بهت و حیرت میشود و عرب برایش اینجا کلمه بغتة رو به کار میبرد، ولو که نشانههایی از میل برخی ایالتها به جدایی از دولت مرکزی دیده بشه؛ ولی تحققش در آن بازهی بسیار کوتاه برای این تحول بسیار عظیم بغتة و ناگهانی و بهتآور است.اینجا اما حضرت فرمودند، امر فرجشان هم فجاءة است و هم بغتة يعنی هم از منظر اکثر مردم، بیمقدمه و غیرقابل پیشبینی است و هم آن قدر تحول عظیمی به دنبال دارد که مردم را شدیداً دچار بهت و حیرت میکند.
@justhadis110
۶:۲۶
بازارسال شده از
بدون شرح... لکن بسیار قابل تأمل! امام صادق علیه السلام: سدير گويد: خدمت امام صادق (ع) رسيدم و عرضكردم: به خدا كه خانه نشستن برای شما روا نيست، فرمود: چرا ای سدير؟! عرضكردم: برای بسياری شيعيان و ياورانی كه داری، به خدا كه اگر امير المؤمنين (ع) به اندازهی شما شيعه و ياور میداشت، حقش غصب نمیشد.فرمود: ای سدير، فكر میكنی یاران من چه اندازه باشند؟ گفتم: صد هزار. ...بلكه دويست هزار، ...حضرت سكوت كرد و سپس فرمود: ...ای سدير به خدا اگر شيعيانم به شمارهی اين بزغالهها میبودند، خانه نشستن برايم روا نبود،...به سوی بزغالهها نگريستم و شمردم هفده رأس بودند. الکافی: ج۲، ص۲۴۲ جمعی از شیعیان از امام صادق علیه السلام پرسیدند:ای پسر رسول خدا چه زمان فرج و گشایش حاصل میشود؟حضرت فرمود: اگر فرج فرا رسد خوشحال میشوید؟عرض کردند آری به خدا سوگند!فرمود: حاضر هستید از اهل و عیال و دوستان و عزیزان خود بگذرید و بر مرکب سوار شوید و لباس رزم بپوشید؟!عرض کردند: آریفرمود: حاضر هستید در مقام جنگ و جهاد با دشمنان برآیید؟گفتند: آریآنگاه فرمود:اما ما از شما چیزی آسانتر از همهی این امور خواستیم ولی شما انجام ندادید!...به شما گفتیم ساکت باشید (زبان خود را نگاه دارید)! اگر رعایت میکردید، موجب رضایت ما میشدید و اگر مخالفت مینمودید موجب اذیت ما میشدید، (با این حال) شما مخالفت کردید و امر ما را انجام ندادید. دعائم الإسلام: ج۱، ص۶۰ شخصی به امام باقر علیه السلام عرض کرد: آقا جان یاران شما در کوفه فراوانند، بلند شوید و قیام کنید. حضرت فرمودند: آیا بینشان اگر کسی نیازی پیدا کند، دست در جیب برادرش میکند و به مقدار نیاز برمیدارد به شکلی که وقتی دیگری فهمید ناراحت نشود؟آن شخص گفت: نه! فرمود: پس آنها آمادگی یاری مرا ندارند. ایشان که حاضر نیستند برای یکدیگر پول خرج کنند، به خون دادن برای ما بخیلترند. الاختصاص: ص۲۴ امام صادق علیه السلام: سهل بن حسن خراسانى بر امام صادق (ع) وارد شد، سپس گفت: ای فرزند رسول خدا! ...چرا از حق خود دفاع نمىکنید با اینکه بیش از صد هزار شیعهی آمادهی نبرد دارید...امام (ع) به خدمتکار فرمود: «تنور را روشن کن!»....در این هنگام هارون مکى وارد شد و سلام کرد..، امام (ع) به او فرمود: «...برو داخل تنور بنشین!».هارون مکی (بیدرنگ!)، ...رفت و داخل تنور نشست.سپس امام (ع) مقداری با خراسانی صحبت کرد، بعد به او فرمود:«برو ببین در تنور چه خبر است».خراسانی میگوید: به جانب تنور رفتم، دیدم هارون مکی در تنور روشن نشسته است. بعد از تنور خارج شد، و به ما سلام کرد.امام فرمود: «از اینها در خراسان چند نفر پیدا مى شود؟!»خراسانی گفت: به خدا قسم! یک نفر هم نیست.امام فرمود: «...ما زمانى که پنج نفر یاور مانند این نداشته باشیم قیام نخواهیم کرد، ما خودمان موقعیت مناسب را بهتر میدانیم.» مناقب (ابن شهر آشوب): جلد ۴، صفحه ۲۳۷ در ماجرای جنگ سپاه اندک طالوت با سپاه عظیم و مجهز جالوت که در قرآن بیان شده، گفته شده که سپاه طالوت پس از گذر از یک بیابان گرم خسته و تشنه به نهر آبی رسیدند که آن سوی نهر باید با سپاه جالوت درگیر میشدند، طالوت به امر خدا به سپاهش گفت:«به راستی که خدا شما را به نهر آب مورد امتحان قرار داده، پس هر کس از آن بنوشد از من نیست و هر کس از آن نخورد از من است، مگر به قدر یک کف دست (بقره:۲۴۹)»این حکم خدا که توسط طالوت در چنین شرایطی به سپاهیانش ابلاغ شده، ظاهراً کاملاً خلاف عقل است!و قرآن خبر میدهد که اکثر مطلق سپاه طالوت در این امتحان مردود شدند، با اینکه قبل از آن خدا با حاضر کردن تابوت عهد به اعجاز برای بنیاسرائیل حقانیت و برگزیدهبودن طالوت را هم اثبات کرده بود!امام صادق (ع) در خصوص این واقعه میفرمایند: به راستی که یاران قائم (عج) نیز به مانند همین ماجرا امتحان میشوند.(با اوامر و فرامینی از سوی حضرت حجت مواجه میشوند که بعضاً به ظاهر خلاف عقل است، و البته پیش از ابلاغ چنین فرامینی، به مانند ماجرای طالوت و بنیاسرائیل، حضرت حجت (ع) بر طبق روایات به ایشان انواع معجزات را نیز برای اتمام حجّت نشان میدهد!) الغیبهْ (نعمانی) ص۳۱۶ امام باقر علیه السلام: اگر به تعداد ۳۱۳ نفر اهل بدر، برای امام زمان علیه السلام یار پیدا بشود، بر ایشان واجب میشود که قیام کند و تغییر ایجاد کند. بحارالانوار (مجلسی): ج۹۷، ص۵۱ امیرالمؤمنین علیه السلام: صاحب این امر همان رانده شدهی فراریِ تک و تنهاست. کمال الدین: ج۱، ص۳۰۳🟣 به قول استاد بزرگوار ما، حضرت حجت ارواحنا فداه، مفرد مذکّر حاضر هستند!این ما هستیم که غایب هستیم از آن جایگاهی که باید باشیم...
@justhadis110
۶:۲۶
بازارسال شده از
یک دریا معنی در یک کلمه و یک دریا شرمندگی و خجالت برای من و امثال...! فرازی از دعای ندبه، صادر شده از امام صادق علیه السلام در مناجات و تخاطب با امام زمان حضرت مهدی عج الله فرجه الشریف: عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ أَبْکِیَکَ وَ یَخْذُلَکَ اَلْوَرَى[1]. برای من بسیار سخت و گران است که بر تو بگریم در حالی که خلق تو را مخذول کردهاند. یَخْذُلَکَ، یعنی تو را دچار خذلان کردهاند؛ اما برای اینکه بفهمیم این فراز از دعای امام صادق علیه السلام، چقدر جانکاه و تلخ و سنگین است و تا چه اندازه مظلومیت امام زمان ما را نشان میدهد و تا چه اندازه شرمندگی و خجالت را برای امثال من که دعوی محبت ایشان را دارم به بار میآوَرَد، باید معنای دقیق خذلان مشخص شود: معانی خذلان حسب کتب لغت به شرح ذیل است:(۱) رها کردن و به حال خود واگذاشتن و ترک یاری کردن کسی، به خصوص از سوی کسانی که به طور طبیعی انتظار میرود که در مشکلات و تنگناها انسان را یاری کنند[2].
(۲) درمانده و بیپشتوانه قرار دادن یک شخص در موقعیت خطر و ضعف، به شکلی که شخص بیپناه و دچار شکست و ناامیدی شود[3].
(۳) دریغ ورزیدن از کمک و یاری رساندن در موقعیت و شرایطی که امکان کمک و یاری وجود دارد[4]!
(۴) شخص را با عدم یاری و حمایت در برابر دشمن و خطر به شکل تنها و دور افتاده از جمع قرار دادن و منزوی کردن عملی او در برابر دشمنانش و خطراتی که او را تهدید میکند[5].
(۵) نوعی خیانت و بیمهری جمعی و عمومی[6]
چرا نوعی خیانت؟چون از سوی یارانی و اطرافیانی انجام شده که هم به طور طبیعی انتظار کمک از آنها میرود، هم توان یاری رساندن را دارند، اما آن یاری که توان رساندنش را دارند را، خودشان با اختیار خودشان از شخص منع میکنند[7].
چرا جمعی؟چون در کتب لغت بیان شده که خذلان به شکل یاری نکردن گروهی نیز معنی میدهد[8].
بعد از خواندن معانیای که در دل کلمه خذلان نفهفته و امام صادق علیه السلام آن را برای وصف شرایط امام زمان ارواحنا فداه در عصر غیبت بیان کردهاند، خیلی بهتر متوجه شدم معنای این حدیث امیرالمؤمنین علی علیه السلام را که در وصف فرزندشان حضرت مهدی عج الله فرجه الشریف فرمودند:
صَاحِبُ هَذَا اَلْأَمْرِ اَلشَّرِیدُ اَلطَّرِیدُ اَلْفَرِیدُ اَلْوَحِیدُ[9].
صاحب این امر همان رانده شدهیِ فراریِ تک و تنهاست.
[1] زاد المعاد (علامه مجلسی) ج۱، ص۳۰۳ - إقبال الأعمال (سید بن طاووس): ج۱، ص۲۹۵
[2] (لسان اللسان, ص۳۲۵) - (أقرب الموارد, ج۲ , ص۲۸) - (الإفصاح فی فقه اللغة, ج۲ , ص۱۳۷۰)
[3] (فرهنگ معاصر عربی - فارسی, ص۱۵۹) - (المنجد فی اللغة العربیة المعاصرة, ص۳۷۰) - (المعجم الوسیط, ص۲۲۲)
[4] (تهذیب اللغة, ج۷ , ص۱۴۱) - (تاج العروس, ج۱۴ , ص۱۹۵) - (المنجد فی اللغة العربیة المعاصرة, ص۳۷۰)
[5] (تاج العروس, ج۱۴ , ص۱۹۴) - (لسان العرب, ج۱۱ , ص۲۰۲) - (الإفصاح فی فقه اللغة, ج۲, ص۱۳۷۰) - (لسان اللسان, ج۱۱, ص۲۰۲)
[6] (لسان اللسان, ج۱۱, ص۲۰۲) - (أساس البلاغة, ص۱۵۶) - (لسان العرب, ج۱۱ , ص۲۰۲) - (لسان اللسان, ص۳۲۵)
[7] "و هو خَذّال لأصحابه" (أساس البلاغة, ص۱۵۶) - «کان مَخْذولاً حتَّى من خُلاَّنه»" (از المنجد فی اللغة العربیة المعاصرة، ص۳۷۰). عبارت "حتَّى من خُلاَّنه" مستقیماً به رها شدن توسط دوستان صمیمی اشاره دارد، که انتظاری طبیعی برای حمایت در خطر یا نیاز را زیر پا میگذارد.
[8] "تَخاذَلُوا: أَی خَذَل بعضُهم بعضاً" (لسان اللسان, ص۳۲۵) - "تَخَاذَلوا أَی خَذَل بعضُهم بعضاً" (لسان العرب, ج۱۱ , ص۲۰۲)
[9] کمال الدین (شیخ صدوق): ج۱، ص۳۰۳
@justhadis110
۶:۲۶
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً (مریم:۸۷)آنان هرگز مالك شفاعت نيستند؛ مگر كسى كه نزد خداوند رحمان، عهد و پيمانى گرفته است. حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: عَنْ أَبِیبَصِیرٍ عَنْ أَبِیعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام): قُلْتُ قَوْلُهُ عَزَّ وَ جَل لا یَمْلِکُونَ الشَّفاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً قَالَ إِلَّا مَنْ دَانَ اللَّهَ بِوَلَایَهًِْ أَمِیرالْمُؤْمِنِینَ (علیه السلام) وَ الْأَئِمَّهًِْ مِنْ بَعْدِهِ فَهُوَ الْعَهْدُ عِنْدَ اللَّه. ابوبصیر گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: «آیهی: لَا یَمْلِکُونَ الشَّفَاعَةَ إِلَّا مَنِ اتَّخَذَ عِندَ الرَّحْمَنِ عَهْدًا چه معنایی را میرساند»؟ ایشان فرمود: «خداوند در اینجا کسانی را که با ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام و دیگر ائمّه علیهم السلام عزّتمند نموده، استثنا کرده است و این (ولایت همان عهد و) پیمان نزد خداوند است (که دارندهاش را به مقام شفاعت میرساند)». الکافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۱، ص۴۳۱@juathadis110
۳:۳۵
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام در وصف اوصاف متقین: يَعْفُو عَمَّنْ ظَلَمَهُ وَ يُعْطِي مَنْ حَرَمَهُ وَ يَصِلُ مَنْ قَطَعَهُ. متقین کسانی هستند که... آنکسی را که به خودشان ظلم کرده عفو میکنند (در حقوق و امور شخصی خودشان!) و به کسی که ایشان را محروم کرده عطا میکنند و به کسی که از ایشان بریده میپیوندند. نهج البلاغه (سید رضی): فرازی از خطبهی ۱۹۳ (معرف به خطبه متقین یا خطبه همام)@justhadis110
۳:۴۵
پرهیز از بدگمانی و حسادت: در فرازی از دعای مکارم الاخلاق حضرت امام سجاد علیه السلام میفرمایند: اللَّهُمَّ اجْعَلْ مَا یُلْقِی الشَّیْطَانُ فِی رُوعِی، مِنَ التَّمَنِّی وَ التَّظَنِّی وَ الْحَسَدِ ذِکْراً لِعَظَمَتِکَ وَ تَفَکُّراً فِی قُدْرَتِکَ وَ تَدْبِیراً عَلَى عَدُوِّکَ. پروردگارا، هر آرزو و بدگمانی و حسدکه شیطان در دل من افکند، تو آن را به ذکر عظمتت و تفکر در قدرتت و تدبیر بر ضد دشمنت بدل نماى. در این فراز از دعای شریف مکارم الاخلاق، حضرت امام سجاد علیه السلام به دو رذیله اخلاقی بسیار مهم اشاره فرمودند که ریشهی بسیاری از مشکلات و اختلافات خانوادگی است، یکی سوءظن و بدگمانی و دیگر حسادت! آفت بدگمانی و سوءظن در خانواده: سوءظن، آن چیزی است که طبق فرمایش امیرالمؤمنین، انسان سالم و درستکار را نیز به بدکاری و ناسالمی میکشاند[۱]! سوءظن بر طبق احادیث حضرات معصومین که علم روز روانشناسی نیز آن را تأیید میکند، نوعی بیماری روانی است[۲]! سوءظن اگر بر اعضای خانواده حاکم شود، بر طبق سخن حضرات مصومین علیهم السلام هیچ رابطه دوستانهای را میان اعضای خانواده باقی نمیگذارد[۳] و از نظر عاطفی اعضای خانوادگی همبستگیشان از هم میپاشد! در نتیجه استحکام و پایداری و آرامش در خانواده رو به زوال میرود. در طرف مقابل، حسنظن منجر میشود به آرامش و آسایش روانی برای اعضای خانواده[۴] و رشد پیوندهای عاطفی میان آنها و در نیتجه استحکام و پایداری و آرامش بیشتر خانواده. منابع:[۱] إِیاکَ وَالتَّغَایرَ فِی غَیرِ مَوْضِعِ غَیرَة، فَإِنَّ ذَلِکَ یدْعُو الصَّحِیحَةَ إِلَی السَّقَمِ وَالْبَرِیئَةَ إِلَی الرِّیبِ. (سید رضی، نهج البلاغه، ن۳۱)[۲] اَلْمُریبُ اَبَدا عَلیلٌ. (تمیمی آمدی، غرر الحکم و درر الکم، ج۱، ص۸۳۹)
[۳] مَن غَلَبَ علَیهِ سُوءُ الظَّنِّ لَم یَترُکْ بینَهُ و بینَ خَلِیلٍ صُلحا. (همان، ح۸۹۵۰)
[۴] حُسنُ الظَّنِّ راحَةُ القَلبِ وَ سَلامَةُ البَدَنِ. (لیثی واسطی، عیون الحکم و المواعظ، ج۱، ص۲۲۹)
@justhadis110
۳:۵۶
بازارسال شده از
.« اَلْعُلَماءُ باقوُنَ ما بَقِيَ الدَّهْرُ »
مراسم هشتمین سالگرد ارتحال عالم ربانی حضرت آیت الله حاج سید حسین یعقوبی قائنی (رضوان الله تعالی علیه) مؤلف دو کتاب گرانقدر #سفینهالصادقین و #انیسالصادقین
زمان: چهارشنبه ۲۲ بهمن ماه ۱۴۰۴، بعد از اقامه نماز مغرب و عشا
مکان: قم، بلوار الغدیر، مسجد الغدیر
در ضمن مجلس خواهران نیز در همان مکان برگزار میگردد..
مراسم هشتمین سالگرد ارتحال عالم ربانی حضرت آیت الله حاج سید حسین یعقوبی قائنی (رضوان الله تعالی علیه) مؤلف دو کتاب گرانقدر #سفینهالصادقین و #انیسالصادقینزمان: چهارشنبه ۲۲ بهمن ماه ۱۴۰۴، بعد از اقامه نماز مغرب و عشا
مکان: قم، بلوار الغدیر، مسجد الغدیر
در ضمن مجلس خواهران نیز در همان مکان برگزار میگردد..۲۰:۵۷
بازارسال شده از
۲۰:۵۷
بازارسال شده از
۲۰:۵۷
بازارسال شده از
۲۰:۵۷
بازارسال شده از
1_13909301973.mp3
۰۸:۴۸-۵.۳۷ مگابایت
بسیار بسیار مهم به خصوص در این برههی زمانی... شکر نعمت نائب عام امام زمان علیهالسلام چیست؟! و اگر این شکر به شکل صحیح محقق شود حاصلش چه خواهد شد؟!️ و خدایی نکرده اگر کفران شود چه تبعاتی خواهد داشت؟! قسمتی از سخنرانی عالم ربّانی حضرت آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله علیه:« ۱۳ صفر ۱۳۶۱ »**سپاه اصفهان**┄┅✿
❀❀✿┅┄سوره ابراهيم آیه ۷
...لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزيدَنَّكُمْوَ لَئِنْ كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذابی لَشَديدٌ اگر شكرگزاری كنيد (نعمت خود را) بر شما خواهم افزودو اگر ناسپاسی كنيد، مجازاتم شديد است امید است انشاءاللهاین نهضت ماو این حرکت مردم ما صد در صد متصل شود بهقیام امام زمان صلوات الله علیهاهل کوفه شکر نکردندنعمت اولیه الهی را که مسلم بن عقیل بود از نعمت بعدی هم محروم شدندبجای این که امام حسین (علیهالسلام)بر آنها حکومت کند...
شکر نعمت رهبریاطاعت از اوست حرکت به دنبال اوستنه اینکه فقط بگویی الحمدلله
چون این ملت انصافاً قدردانی کردند این نعمت الهی [نایب امام علیه السلام] را که یک عالم روحانی، یک عالم ربانی عالمی که جامع صفاتی باشد کهدر حدیث ذکر شد [صائنا لنفسه...]سنت خدا هم بر این است که نعمت بالاتر را که خود امام زمان (علیهالسلام) است برساند@sadeghin_irپ.ن: شاید این فرمایشات، در این برههی بسیار خاص زمانی، شدت اهمیتش بیشتر از زمان ایرادش باشد...!!
@readandthink
۲۰:۵۷
ده دستورالعمل امام رضا علیه السلام به شیعیان در آخرین جمعه ماه شعباناباصلت نقل می کند:« دَخَلْتُ عَلَى أَبِي الْحَسَنِ عَلِيِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا فِي آخِرِ جُمُعَةٍ مِنْ شَهْرِ شَعْبَانَ فَقَالَ لِي يَا أَبَا الصَّلْتِ إِنَّ شَعْبَانَ قَدْ مَضَى أَكْثَرُهُ وَ هَذَا آخِرُ جُمُعَةٍ فِيهِ فَتَدَارَكْ فِيمَا بَقِيَ تَقْصِيرَكَ فِيمَا مَضَى مِنْهُ وَ عَلَيْكَ بِالْإِقْبَالِ عَلَى مَا يُعِينُكَ وَ أَكْثِرْ مِنَ الدُّعَاءِ وَ الِاسْتِغْفَارِ وَ تِلَاوَةِ الْقُرْآنِ وَ تُبْ إِلَى اللَّهِ مِنْ ذُنُوبِكَ لِيُقْبِلَ شَهْرُ رَمَضَانَ إِلَيْكَ وَ أَنْتَ مُخْلِصٌ لِلَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ لَا تَدَعَنَّ أَمَانَةً فِي عُنُقِكَ إِلَّا أَدَّيْتَهَا وَ فِي قَلْبِكَ حِقْداً عَلَى مُؤْمِنٍ إِلَّا نَزَعْتَهُ وَ لَا ذَنْباً أَنْتَ مُرْتَكِبُهُ إِلَّا أَقْلَعْتَ عَنْهُ وَ اتَّقِ اللَّهَ وَ تَوَكَّلْ عَلَيْهِ فِي سِرِّ أَمْرِكَ وَ عَلَانِيَتِكَ وَ مَنْ يَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَيْ ءٍ قَدْراً وَ أَكْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ فِي مَا بَقِيَ مِنْ هَذَا الشَّهْرِ اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِيمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْهُ فَإِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى يُعْتِقُ فِي هَذَا الشَّهْرِ رِقَاباً مِنَ النَّارِ لِحُرْمَةِ هَذَا الشَّهْرِ لِحُرْمَةِ شَهْرِ رَمَضَان » جمعه آخر ماه شعبان خدمت امام رضا عليه السلام رسيدم. حضرت فرمودند: «اباصلت اكثر ماه شعبان رفت و اين جمعه آخر ماه است. تقصير و کوتاهی های در ايام گذشته اين ماه شعبان را، تدارك و جبران كن. اول: سعی نما در فرصت کوتاه باقي مانده اين ماه، تقصیر و کوتاهی های گذشته ماه شعبان را جبران و هرچه به نفع توست و تو را کمک می کند انجام بده.دوم: در باقي مانده اين ماه، بسیاردعا بخوان.سوم: در باقیمانده این ماه بسیار استغفار کن. چهارم :در باقیمانده این ماه، بسیار تلاوت قرآن داشته باش. پنجم: از گناهان خود توبه تا پاک و خالص شده وارد ماه مبارك رمضان، شوی ششم: در باقیمانده این ماه، هر امانت و دَینی داری، اداء نماهفتم: قلبت را از هر گونه حقد و کینه نسبت به مؤمنان، پاک و صاف نماهشتم: هر گناهی که مبتلی هستی، رها نما نهم: تقوی پیشه نما و در همه حال ،آشکار و پنهان برخداوند توکل نمادهم: در باقیمانده ماه شعبان بسیار بگو: اللَّهُمَّ إِنْ لَمْ تَكُنْ غَفَرْتَ لَنَا فِيمَا مَضَى مِنْ شَعْبَانَ فَاغْفِرْ لَنَا فِيمَا بَقِيَ مِنْهُیعنی:خداوندا اگر در ایام گذشته ماه شعبان، مرا نبخشیدی، پس در فرصت باقیمانده این ماه، ما را ببخش عیون اخبار الرضا (شیخ صدوق): ج۲، ص۵۱@nedayhosseini
@justhadis110
۸:۵۱
إِنَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا (مریم:۹۶)بهيقين كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام دادهاند، بهزودى خداوند رحمان محبّتى براى آنان [در دلها] قرار مىدهد. حضرت امام محمد باقر علیه السلام: جَاءَ أَمِیرُالْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّبْنُأَبِیطَالِبٍ یَدَیْکَ سَبْعِینَ رَجُلًا صَبْراً مِمَّا تَأْمُرُنِی بِقَتْلِهِ وَ ثَمَانِینَ رَجُلًا مُبَارَزَهًًْ فَمَا أَحَدٌ مِنْ قُرَیْشٍ وَ لَا مِنْ وُجُوهِ الْعَرَبِ إِلَّا وَ قَدْ دَخَلَ عَلَیْهِمْ بُغْضٌ لِی فَادْعُ اللَّهَ أَنْ یَجْعَلَ لِی مَحَبَّهًًْ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ فَسَکَتَ رَسُولُ اللَّهِ (صلی الله علیه و آله) حَتَّی نَزَلَتْ هَذِهِ الْآیَهًُْ إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا فَقَالَ النَّبِیُّ (صلی الله علیه و آله) یَا عَلِیُّ (علیه السلام) إِنَّ اللَّهَ قَدْ أَنْزَلَ فِیکَ آیَهًًْ مِنْ کِتَابِهِ وَ جَعَلَ لَکَ فِی قَلْبِ کُلِّ مُؤْمِنٍ مَحَبَّهًًْ. امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام آمد، در حالی که قریش مشغول گفتگو بودند. وقتی ایشان را دیدند ساکت شدند؛ پس، آن [کار قریش] بر ایشان سخت آمد. بهسوی پیامبر صلی الله علیه و آله آمد و گفت: «ای رسول خدا! در حضور شما هفتاد نفر از مردانی را که مرا به کشتنشان امر فرمودی گردن زدم و هشتاد نفر را در میدان جنگ کشتم؛ پس کسی از قریش یا بزرگان عرب نیست مگر اینکه کینهی من در [قلب] آنها وارد شده است؛ پس خدا را بخوان که محبّت مرا در قلب مؤمنان قرار دهد». رسول خدا صلی الله علیه و آله ساکت ماند تا این آیه نازل شد: إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمانُ وُدّاً. پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: «ای علی! خداوند دربارهی تو آیهای از کتابش را نازل کرده است و محبّت تو را در قلب هر مؤمنی قرار داده است». تفسير فرات کوفی: ج ۱، ص۲۵۰ رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: إِنَّ حُبَّ عَلِيٍّ قُذِفَ فِي قُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِينَ فَلاَ يُحِبُّهُ إِلاَّ مُؤْمِنٌ وَ لاَ يُبْغِضُهُ إِلاَّ مُنَافِقٌ وَ إِنَّ حُبَّ اَلْحَسَنِ وَ اَلْحُسَيْنِ قُذِفَ فِي قُلُوبِ اَلْمُؤْمِنِينَ وَ اَلْمُنَافِقِينَ وَ اَلْكَافِرِينَ فَلاَ تَرَی لَهُمْ ذَامّاً. همانا حب علی (علیه السلام) تنها در قلوب مؤمنین قرار دارد و به همین دلیل غیر از مؤمن او را دوست نخواهد داشت و غیر از منافق او را دشمن نخواهد داشتولی محبت حسن و حسین (علیهما السلام) در قلب مؤمنین و منافقین و کافرین قرار داده شده است، لذا هیچ کس آنها را مذمت نخواهد کرد المناقب (ابن شهر آشوب): ج۳، ص۳۸۳پ.ن: روز عاشورا هم خطاب به امام حسین علیه السلام کسی نگفت با تو دشمن هستیم، گفتند بغضا لأبیکبه خاطر دشمنی با پدرت با تو میجنگیم...!هر چه دعواست پای نام علی است
در معتبرترین منبع نزد اهل سنت یعنی صحیح مسلم هم آمده است:
علی [علیه السلام] گفت: وَ الَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ، وَ بَرَأَ النَّسَمَةَ، إِنَّهُ لَعَهْدُ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَيَّ: «أَنْ لَا يُحِبَّنِي إِلَّا مُؤْمِنٌ، وَ لَا يُبْغِضَنِي إِلَّا مُنَافِقٌ». قسم به آنکه دانه را شکافت و جان را آفرید، همانا این عهدِ پیامبر امّی ـ صلیاللهعلیهوآلهوسلم ـ با من است که:جز مؤمن مرا دوست نمیدارد و جز منافق مرا دشمن نمیدارد. صحیح مسلم: ج۱، ص۸۶علاوه بر صحیح مسلم این حدیث کاملا صحیح السند از منظر اهل سنت در بسیاری دیگر از منابع مهم و معتبر نزد ایشان آمده است، نظیر:مسند ابو یعلی: ج۱، ص۲۵۰مسند احمد بن حنبل: ج۲، ص۷۱خصائص امیر المؤمنین (نسائی): ج۱، ص۱۱۸سیر اعلام النبلاء (ذهبی): ج۱۷، ص۱۶۹و... ابا بصیر میگوید از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام دربارهی این آیه:«إِنَّ اَلَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا اَلصّٰالِحٰاتِ سَيَجْعَلُ لَهُمُ اَلرَّحْمٰنُ وُدًّا (مریم:۹۶)به راستی که کسانی که ایمان آورده و اعمال صالح انجام دادهاند خدای رحمان برای ایشان وُدّ و مودت و محبتی قرار میدهد.» پرسیدم.حضرت فرمودند: وَلاَيَةُ أَمِيرِ اَلْمُؤْمِنِينَ هِيَ اَلْوُدُّ اَلَّذِي قَالَ اَللَّهُ تَعَالَی. آن وُدّ و مودت و محبتی که خدا در دل هر مؤمن نیکوکاری قرار میدهد، ولایت امیرالمؤمنین علیه السلام است. الکافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۱، ص۴۳۱@justhadis110
۴:۵۲
طه (سوره طه:آیه۱) حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: سُفْیَانَبْنِالسَّعِیدِ الثَّوْرِیِّ قَالَ: قُلْتُ لِلصَّادِقِ (علیه السلام) یَا ابْنَ رَسُولَ اللَّهِ (علیه السلام) مَا مَعْنَی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَل طه فقَالَ (علیه السلام) وَ أَمَّا طه فَاسْمٌ مِنْ أَسْمَاءِ النَّبِیِّ (صلی الله علیه و آله) وَ مَعْنَاهُ یَا طَالِبَ الْحَقِّ الْهَادِیَ إِلَیْهِ. سفیانبنسعید ثوری گوید: از امام صادق علیه السلام پرسیدم: «ای فرزند رسول خدا! معنای آیه: طه چیست»؟ ایشان فرمود: «طه اسمی از اسامی پیامبر صلی الله علیه و آله است، و معنایش این است که ای طلبکنندهی حق و هدایتگر بهسوی آن». معانی الأخبار (شیخ صدوق): ص۲۲@justhadis110
۳:۳۳