در باب امشب یکشنبه مورخ ۳۰ آذر ۱۴۰۴ مصادف با شب اول ماه رجب سال ۱۴۴۷و فردا دوشنبه مورخ ۱ دی ۱۴۰۴ مصادف با روز اول ماه رجب ۱۴۴۷: حضرت امام محمد باقر عليه السلام: إن نوحا علیه السلام لما رکب السفینة رکبها فی أول یوم من رجب... به راستی که حضرت نوح عليه السلام در روز اول ماه رجب سوار کشتی شد و به کسانی که با او بودند امر فرمود روزه بگیرند؛ و فرمود:هر که در این روز (روز اول ماه رجب)، روزه بگیرد، آتش دوزخ به فاصله یک سال راه از او دور میشود. اقبال الاعمال (سيد بن طاووس): ج۲، ص۶۳۵ عالم ربّانی شیخ مناجاتیان آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی: (بر طبق روایات) شب اول ماه رجب، یکی از چهار شبی است که در کل سال در آن تاکید به شب زندهداری و عبادت شده. و ان اللیلة الاولی منه من اللیالی الاربعة التی یتاکد فیها الاحیا بالعبادات. المراقبات: مراقبات شهر رجب الحرام، ص۶۹ همچنین، در ادامه، آن عالم ربّانی در خصوص اعمال شب اول ماه رجب (یعنی امشب) میفرماید:در کتاب اقبال سید بن طاووس نمازهایی برای این شب نقل شده که من آسانترین آنها را برای افراد ضعیفی مانند خود میگویم. در آن کتاب از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است که فرمودند:
کسی که بعد از بجا آوردن نماز مغرب شب اول رجب، بیست رکعت نماز بجا آورده که در هر رکعتی سوره «فاتحه» و «اخلاص» را یک مرتبه خوانده و برای هر دو رکعتی یک سلام بدهد - در اینجا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: آیا ثواب این نماز را میدانید؟ اصحاب عرض کردند: خدا و رسولش داناترند. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: روح الامین این نماز را به من یاد دادند. و آستینهای خود را بالا زدند - خود و خانواده و مال و فرزندانش محفوظ مانده و از عذاب قبر پناه داده میشود و از صراط، بدون حساب، مانند برق میگذرد.
نماز آسانتری نیز در این کتاب از پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم روایت شده است: پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: کسی که دو رکعت نماز در شب اول ماه رجب بعد از نماز عشا بخواند و در رکعت اول آن سوره «فاتحه» و «الم نشرح» را یک بار و «قل هو الله احد» را سه بار و در رکعت دوم سوره «فاتحه» و «الم نشرح» و «قل هو الله احد» و «معوذتین» را هر کدام یک بار بخواند سپس تشهد خوانده و سلام دهد و بعد از آن سی بار «لا اله الا الله» گفته و سپس سی بار بر پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم صلوات فرستد، گناهان گذشته او آمرزیده شده و او را مانند روزی که از مادر متولد شده از گناهان بیرون میبرد.
نمازی هم در تمام شبهای این ماه وارد شده که در کتاب اقبال و از کتاب «التحفه» حلوانی روایت شده است: رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: «هر کس در رجب شصت رکعت نماز بجا آورد، یعنی در هر شبی از این ماه دو رکعت که در هر رکعت آن سوره فاتحه را یک بار و قل یا ایها الکافرون را سه بار و قل هو الله احد را یک بار بخواند و هنگامی که سلام نماز را داد، دستهای خود را بلند کرده و بگوید: لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللَّهُ وَحْدَهُ لاَ شَرِيكَ لَهُ لَهُ الْمُلْكُ وَ لَهُ الْحَمْدُيُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ الْخَيْرُوَ هُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ إِلَيْهِ الْمَصِيرُوَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ الْعَلِيِّ الْعَظِيمِاللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ وَ آلِهِ.
(یعنی: خدايى بجز خدا نيست كه او يكتاست و انبازى ندارد پادشاهى مر او را سزاست و ستايش سزاوار اوستزنده كند و بميراند و او خود زنده اى است كه هرگز نميرد هر خير به دست اوستو قادر به هر چيز اوست و بازگشت همه بسوى اوستو قدرت و نيرويى جز از خداى بلند رتبه بزرگ نتواند بودبار خدايا درود فرست بر محمد (صلی الله علیه و آله) پيغمبر امى و آل پاكش.)
و دستهای خود را به صورت بکشد، خداوند متعال دعای او را مستجاب و ثواب شصت حج و شصت عمره به او میدهد».
المراقبات: مراقبات شهر رجب الحرام@justhadis110
۶:۳۵
رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله:
إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى نَصَبَ فِی السَّمَاءِ السَّابِعَةِ مَلَكاً یُقَالُ لَهُ الدَّاعِی فَإِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَجَبٍ یُنَادِی ذَلِكَ الْمَلَكُ كُلَّ لَیْلَةٍ مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ طُوبَى لِلذَّاكِرِینَ طُوبَى لِلطَّائِعِینَ وَ یَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى أَنَا جَلِیسُ مَنْ جَالَسَنِیوَ مُطِیعُ مَنْ أَطَاعَنِی وَ غَافِرُ مَنِ اسْتَغْفَرَنِی الشَّهْرُ شَهْرِی وَ الْعَبْدُ عَبْدِی وَ الرَّحْمَةُ رَحْمَتِی فَمَنْ دَعَانِی فِی هَذَا الشَّهْرِ أَجَبْتُهُ وَ مَنْ سَأَلَنِی أَعْطَیْتُهُ وَ مَنِ اسْتَهْدَانِی هَدَیْتُهُ وَ جَعَلْتُ هَذَا الشَّهْرَ حَبْلًا بَیْنِی وَ بَیْنَ عِبَادِی فَمَنِ اعْتَصَمَ بِهِ وَصَلَ إِلَیَّ.
خداوند در آسمان هفتم فرشتهای به نام "داعی" [فراخواننده] قرار داده است كه هرگاه ماه رجب فرا میرسد، در تمام شبهای این ماه تا صبح ندا در میدهد:
خوشا به حال ذاكران!خوشا به حال اطاعت كنندگان!
[سپس ذات اقدس الهی خودش بیواسطه میفرماید]: من خودم همنشین كسی هستم كه در این ماه همنشینم باشد و مطیع كسی هستم كه مرا اطاعت كند و آمرزنده كسی هستم كه از من آمرزش بخواهد.
ماه، ماهِ منو بنده، بندۀ منو رحمت، رحمتِ من است؛پسهر كس در این ماه مرا بخواند اجابتش میكنمو هر كس از من بخواهد به او عطا میكنمو هر كس از من هدایت بخواهد هدایتش میكنم.
و این ماه را ریسمانی بین خود و بندگانم قرار دادهامكه هر كس به آن چنگ زند به من میرسد.
إقبال الأعمال (سید بن طاووس): ج۲، ص۶۲۸
حضرت در سخن دیگری میفرمایند:
سُمِّيَ شَهرُ رَجَبٍ شَهرَ اللّهِ الأَصَبَّ؛ لِأَنَّ الرَّحمَةَ عَلى اُمَّتي تُصَبُّ صَبّا فيهِ.
ماه رجب، ماه خدا را «أصَبّ (پر ريزشتر)» ناميدهاند؛ چرا كه رحمت پروردگار در اين ماه، بر امّتم به شدت میبارد.
إقبال الأعمال (سید بن طاووس): ج۲، ص۶۳۴
حضرت امام موسی کاظم علیه السلام:
رَجَبٌ شَهرٌ عَظيمٌ، يُضاعِفُ اللّهُ فيهِ الحَسَناتِ و يَمحو فيهِ السَّيِّئاتِ.
رجب، ماه بزرگى است. خداوند در اين ماه، حسنات را مىافزايد و گناهان را مىزدايد.
من لا يحضره الفقيه (شیخ صدوق): ج۲، ص۹۲
عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله تعالی علیه:
[این ماه رجب] وقت عبادت است.
آنهایی که میتوانند [این ماه را] ضایع نکنند و وقتشان را حرام نکنند.
یک کاری بکنید. ماه رجب، [ماهی است که] رحمت میبارد.
[بعضیها هی میخواهند] این خرابه [دنیا] را آباد کنند؛ خرابه که آباد نمیشود.
امیرالمومنین صلوات الله علیه [این دنیا را] شناخت که به آن پشت پا زد و فرمود: دار بالبلاء محفوفة، و بالغدر معروفة...
هر چه [در دنیا خواهی] جلوتر بروی هلاکتر میشوی.
دنیا به مکر و حیله شناخته شده است و به هیچ کس هم کام نداده است.
زیارت ماه رجب از غنائم استدر دعا داریم که: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍحمد و سپاس خدایی را که توفیق زیارت مشاهده مشرفهی اولیائش را در این ماه رجب نصیب کرد.
[در این ماه] خروارهای گناه را میبخشند...
فرمایشات دربارهی ماه رجب، مورخ: ۹۵/۱/۱۹
از توصیههای عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی (رضوان الله تعالی علیه) برای ماه رجب:
از اول ماه رجب استغفار دو ماه پی در پی را به قصد قربت بخوانيد:
اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ، اَلرَّحْمنُ الرَّحيمُ، بَديعُ السَّماواتِ وَ الاَْرْضِ، مِنْ جَميعِ ظُلْمى وَ جُرْمى وَ اِسْرافى عَلى نَفْسى وَ اَتُوبُ اِلَيْه.
حضرت امام جعفر صادق عليه السلام میفرمايند: هر که دو ماه پياپی هر روز چهار صد مرتبه اين دعا را بخواند، خداوند علم بسيار يا مال فراوان به او کرامت فرمايد.[گفتهاند: صد مرتبه نيز در روايت وارد شده است.]
وسائل الشيعه (شیخ حر عاملی): ج۷۷، ص۲۲۵ - الباقيات الصالحات (شیخ عباس قمی): ادعيهی هر روز، ص۲۰۲
@safine_s
@justhadis110
رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: إِنَّ اللَّهَ تَعَالَى نَصَبَ فِی السَّمَاءِ السَّابِعَةِ مَلَكاً یُقَالُ لَهُ الدَّاعِی فَإِذَا دَخَلَ شَهْرُ رَجَبٍ یُنَادِی ذَلِكَ الْمَلَكُ كُلَّ لَیْلَةٍ مِنْهُ إِلَى الصَّبَاحِ طُوبَى لِلذَّاكِرِینَ طُوبَى لِلطَّائِعِینَ وَ یَقُولُ اللَّهُ تَعَالَى أَنَا جَلِیسُ مَنْ جَالَسَنِیوَ مُطِیعُ مَنْ أَطَاعَنِی وَ غَافِرُ مَنِ اسْتَغْفَرَنِی الشَّهْرُ شَهْرِی وَ الْعَبْدُ عَبْدِی وَ الرَّحْمَةُ رَحْمَتِی فَمَنْ دَعَانِی فِی هَذَا الشَّهْرِ أَجَبْتُهُ وَ مَنْ سَأَلَنِی أَعْطَیْتُهُ وَ مَنِ اسْتَهْدَانِی هَدَیْتُهُ وَ جَعَلْتُ هَذَا الشَّهْرَ حَبْلًا بَیْنِی وَ بَیْنَ عِبَادِی فَمَنِ اعْتَصَمَ بِهِ وَصَلَ إِلَیَّ. خداوند در آسمان هفتم فرشتهای به نام "داعی" [فراخواننده] قرار داده است كه هرگاه ماه رجب فرا میرسد، در تمام شبهای این ماه تا صبح ندا در میدهد:خوشا به حال ذاكران!خوشا به حال اطاعت كنندگان!
[سپس ذات اقدس الهی خودش بیواسطه میفرماید]:
من خودم همنشین كسی هستم كه در این ماه همنشینم باشد و مطیع كسی هستم كه مرا اطاعت كند و آمرزنده كسی هستم كه از من آمرزش بخواهد. ماه، ماهِ منو بنده، بندۀ منو رحمت، رحمتِ من است؛پسهر كس در این ماه مرا بخواند اجابتش میكنمو هر كس از من بخواهد به او عطا میكنمو هر كس از من هدایت بخواهد هدایتش میكنم.و این ماه را ریسمانی بین خود و بندگانم قرار دادهامكه هر كس به آن چنگ زند به من میرسد.
إقبال الأعمال (سید بن طاووس): ج۲، ص۶۲۸ حضرت در سخن دیگری میفرمایند: سُمِّيَ شَهرُ رَجَبٍ شَهرَ اللّهِ الأَصَبَّ؛ لِأَنَّ الرَّحمَةَ عَلى اُمَّتي تُصَبُّ صَبّا فيهِ. ماه رجب، ماه خدا را «أصَبّ (پر ريزشتر)» ناميدهاند؛ چرا كه رحمت پروردگار در اين ماه، بر امّتم به شدت میبارد. إقبال الأعمال (سید بن طاووس): ج۲، ص۶۳۴ حضرت امام موسی کاظم علیه السلام: رَجَبٌ شَهرٌ عَظيمٌ، يُضاعِفُ اللّهُ فيهِ الحَسَناتِ و يَمحو فيهِ السَّيِّئاتِ. رجب، ماه بزرگى است. خداوند در اين ماه، حسنات را مىافزايد و گناهان را مىزدايد. من لا يحضره الفقيه (شیخ صدوق): ج۲، ص۹۲ عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله تعالی علیه: [این ماه رجب] وقت عبادت است. آنهایی که میتوانند [این ماه را] ضایع نکنند و وقتشان را حرام نکنند. یک کاری بکنید. ماه رجب، [ماهی است که] رحمت میبارد. [بعضیها هی میخواهند] این خرابه [دنیا] را آباد کنند؛ خرابه که آباد نمیشود. امیرالمومنین صلوات الله علیه [این دنیا را] شناخت که به آن پشت پا زد و فرمود: دار بالبلاء محفوفة، و بالغدر معروفة... هر چه [در دنیا خواهی] جلوتر بروی هلاکتر میشوی. دنیا به مکر و حیله شناخته شده است و به هیچ کس هم کام نداده است. زیارت ماه رجب از غنائم استدر دعا داریم که: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِيَائِهِ فِي رَجَبٍحمد و سپاس خدایی را که توفیق زیارت مشاهده مشرفهی اولیائش را در این ماه رجب نصیب کرد. [در این ماه] خروارهای گناه را میبخشند... فرمایشات دربارهی ماه رجب، مورخ: ۹۵/۱/۱۹ از توصیههای عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی (رضوان الله تعالی علیه) برای ماه رجب: از اول ماه رجب استغفار دو ماه پی در پی را به قصد قربت بخوانيد:اَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ، اَلرَّحْمنُ الرَّحيمُ، بَديعُ السَّماواتِ وَ الاَْرْضِ، مِنْ جَميعِ ظُلْمى وَ جُرْمى وَ اِسْرافى عَلى نَفْسى وَ اَتُوبُ اِلَيْه. حضرت امام جعفر صادق عليه السلام میفرمايند: هر که دو ماه پياپی هر روز چهار صد مرتبه اين دعا را بخواند، خداوند علم بسيار يا مال فراوان به او کرامت فرمايد.[گفتهاند: صد مرتبه نيز در روايت وارد شده است.] وسائل الشيعه (شیخ حر عاملی): ج۷۷، ص۲۲۵ - الباقيات الصالحات (شیخ عباس قمی): ادعيهی هر روز، ص۲۰۲ @safine_s@justhadis110
۶:۳۵
هر کس روزی را در ماه رجب روزه بگیرد... هنگامی شب فرا رسد ده دعای مستجاب خواهد داشت... رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: أَلاَ فَمَنْ صَامَ مِنْ رَجَبٍ يَوْماً إِيمَاناً وَ اِحْتِسَاباًاِسْتَوْجَبَ رِضْوَانَ اَللَّهِ اَلْأَكْبَرَ وَ أَطْفَأَ صَوْمُهُ فِي ذَلِكَ اَلْيَوْمِ غَضَبَ اَللَّهِ وَ أَغْلَقَ عَنْهُ بَاباً مِنْ أَبْوَابِ اَلنَّارِ وَ لَوْ أُعْطِيَ مِلْءَ اَلْأَرْضِ ذَهَباً مَا كَانَ بِأَفْضَلَ مِنْ صَوْمِهِ...وَ لَهُ إِذَا أَمْسَى عَشْرُ دَعَوَاتٍ مُسْتَجَابَاتٍ إِنْ دَعَا بِشَيْءٍ فِي عَاجِلِ اَلدُّنْيَا أَعْطَاهُ اَللَّهُ وَ إِلاَّ اِدَّخَرَ لَهُ مِنَ اَلْخَيْرِ أَفْضَلَ مَا دَعَا بِهِ دَاعٍ مِنْ أَوْلِيَائِهِ وَ أَحِبَّائِهِ وَ أَصْفِيَائِهِ. بدانید و آگاه باشید!هر کس یک روز از ماه رجب را با ایمان و برای پاداش الهی روزه بگیرد،سزاوار رضوان خدای بزرگ میشود و روزه او در این روز غضب خدا را فرو مینشاند و دری از درهای آتش را به روی او میبندد. و اگر تمام زمین را پر از طلا کرده و به او بدهند، بهتر از روزهاش نخواهد بود...و هنگامی که شب فرا رسد (در حالی که روزش را در ماه رجب روزه بوده)، ده دعای مستجاب دارد. اگر خواسته دنیایی داشته باشد، خدا به او میدهد و الا خیرهایی برای او ذخیره میکند که از بهترین چیزهایی است که اولیا و برگزیدگان خدا آن را در دعای خود خواستهاند. ثواب الاعمال (شیخ صدوق): ج۱، ص۵۴@justhadis110
۶:۳۵
حضرت امام محمد باقر علیه السلام: مَا عُبِدَ اَللَّهُ بِشَيْءٍ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ مِنْ إِدْخَالِ اَلسُّرُورِ عَلَى اَلْمُؤْمِنِ. خداوند به چيزى كه نزد او محبوبتر از شاد كردن مؤمن باشد، عبادت نشده است. الکافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۲، ص۱۸۸ حضرت امام محمد باقر علیه السلام: سُئلَ رسولُ اللّه ِ صلى الله عليه و آله: أيُّ الأعمالِ أحَبُّ إلى اللّه ِ عزّ و جلّ؟ قالَ: اِتْباعُ سُرورِ المُسلِمِ، قيلَ: يا رسولَ اللّهِ، و ما اِتْباعُ سُرورِ المسلمِ؟ قالَ: شَبْعُ جَوْعَتِهِ، و تَنْفيسُ كُرْبَتِهِ، و قَضاءُ دَينِهِ. از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله پرسيده شد: محبوبترین کارها نزد خداوند چیست؟ حضرت فرمود: مسلمانى را پياپى شاد كردن. عرض شد: اى رسول خدا! منظور از شاد كردن پياپى مسلمان چيست؟ فرمود: گرسنگیاش را برطرف سازى، اندوهش را بزدايى و قرضش را بپردازى. قرب الاسناد (حمیری): ج۱، ص۱۴۵ حلول ماه رجب المرجب و ولادت حضرت امام محمد باقر علیه السلام تبریک و تهنیت باد...@justhadis110
https://chat.whatsapp.com/I2CfUQ5f4PlGRj1f0m04EB
۶:۵۷
پاداش شوقانگیز نماز حضرت سلمان سلاماللهعلیه: سلمان سلاماللهعلیه میگوید:روز آخر جمادی الاخری در وقتی که پیش از آن هیچگاه در آن وقت به دیدن رسول خدا صلّیاللّهعلیهوآله نرفته بودم، به دیدنشان رفتم. حضرت فرمودند: سلمان تو از ما اهل بیت هستی. نمیخواهی تو را از چیزی آگاه نمایم؟ گفتم: چرا، میخواهم، پدر و مادرم فدای شما باد، ای رسول خدا - حضرت فرمود: ای سلمان هیچ مرد مؤمن یا زن مؤمنهای نیست که در این ماه (ماه رجب) سی رکعت نماز گزارد -که در هر رکعتی، فاتحه الکتاب را یک بار، قل هو اللّه احد را سه بار و قل یا أیها الکافرونرا سه بار بخواند- مگر این که:
خداوند متعال هر گناهی را که در خردسالی یا بزرگسالی مرتکب شده، برای او پاک کردهو مانند پاداش کسی که تمام این ماه را روزه گرفته به او عطا میکند،در نزد خداوند تا سال آینده از نمازگزاران نوشته شدهو هر روز عمل شهیدی از شهدای بدر برای او بالا میرود. و در عوض هر روز از آن که روزه میگیرد، عبادت یک سال برای او نوشته شده و هزار درجه بالا میرود. و اگر تمام ماه را روزه بگیرد خداوند او را از آتش نجات داده و بهشت را برای او قرار میدهد.
ای سلمان اینها را جبرئیل به من اطلاع داد. و گفت: ای محمد این علامتی بین شما و منافقین است زیرا منافقین این نماز را نمیخوانند.
کیفیت خواندن نماز در روز اول رجبده رکعت بجا میآوری، در هر رکعت سوره «فاتحه» یک بار و «قل هو اللّه احد» سه بار و «قل یا أیها الکافرون» را سه بار میخوانی و هنگامی که سلام - نماز را - دادی، دستهایت را (به دعا) بلند میکنی و میگویی:«لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ - لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ اَللَّهُمَّ لاَ مَانِعَ لِمَا أَعْطَيْتَ وَ لاَ مُعْطِيَ لِمَا مَنَعْتَ وَ لاَ يَنْفَعُ ذَا اَلْجَدِّ مِنْكَ اَلْجَدُّ» سپس دستهایت را به صورتت بکش».
کیفیت خواندن نماز در وسط رجبده رکعت نماز مشابه روز اول رجب خوانده اما بعد از هر سلام دعای زیر بخواند:«لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ - لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ - يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ - إِلٰهاً وٰاحِداً أَحَداً فَرْداً صَمَداً لَمْ يَتَّخِذْ صٰاحِبَةً وَ لاٰ وَلَداً» سپس دستهایت را به صورتت بکش.
کیفیت خواندن نماز در آخر رجبده رکعت نماز مشابه روز اول رجب خوانده اما بعد از هر سلام دعای زیر بخواند:لاٰ إِلٰهَ إِلاَّ اَللّٰهُ وَحْدَهُ لاٰ شَرِيكَ لَهُ - لَهُ اَلْمُلْكُ وَ لَهُ اَلْحَمْدُ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ حَيٌّ لاَ يَمُوتُ بِيَدِهِ اَلْخَيْرُ وَ هُوَ عَلىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ وَ صَلَّى اَللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ اَلطَّاهِرِينَ وَ لاَ حَوْلَ وَ لاَ قُوَّةَ إِلاَّ بِاللَّهِ اَلْعَلِيِّ اَلْعَظِيمِ. سپس دستهایت را به صورتت بکش.
سپس حاجت خود را طلب کن که دعایت مستجاب میشودو خداوند بین تو و دوزخ هفت خندق قرار میدهد که فاصلهی هر خندق میان آسمان و زمین استو برای هر رکعت هزار هزار رکعت مینویسندو برائت از از آتش و جواز عبور از صراط برایت ثبت میشود
سلمان میگوید: زمانی که رسول خدا صلیاللهعلیهوآله از بیان این حدیث فارغ گشت، به زمین افتادم و سجدهی کردم و از اشک شوق ریختم و برای شنیدن این حدیث خدای را شکر کردم.
مصباح المجتهد (شیخ طوسی): ج۲، ص۸۱۷@justhadis110
۷:۰۲
نماز شب دوم ماه رجب عَنْ سَلْمَانَ الْفَارِسِيِّ عَنِ النَّبِيِّ صلّی الله علیه وآله قالَ: مَنْ صَلَّى فِي لَيْلَةِ الثَّانِيَۀِ عَشْراً بِالْحَمْدِ وَ الْجَحْدِ، غَفَرَ اللَّهُ لَهُ ذُنُوبَهُ، وَ بَرَأَ مِنَ النِّفَاقِ، وَ كُتِبَ مِنَ الْمُصَلِّينَ إِلَى السَّنَةِ الْمُقْبِلَةِ. جناب سلمان فارسی از رسول خدا صلّی الله علیه وآله نقل می کند که فرمود: هرکس در شب دوم ماه رجب ۱۰ رکعت نماز بخواند، هر رکعت یک بار سوره حمد و یک بار سوره کافرون، خداوند گناهانش را می آمرزد، از نفاق دور می شود، و تا سال آینده در زمره نمازگزاران نوشته می شود. (البلدالامین: ص۱۶۷/وسائل الشیعۀ، ج۸، ص۹۲ به نقل از مصباح کفعمی) @d_mr_Fereydooni@justhadis110
۷:۰۲
ختمی بسیار مجرّب و مأثور از معصوم علیه السلام برای #وسعت_رزق: فيض کاشانی از حضرت سجاد عليه السلام ختمی را نقل میکند، به جهت: توسعهی رزق و آسان شدن کارهای مشکل و گرفتاریها و ادای قرضبه این شکل: هرگاه اول ماه، روز دوشنبه باشد (مانند امروز ۱ دی که مصادف است با اول رجب) روز اول، سوره واقعه را يک مرتبه، روز دوم دو مرتبهو همينطور تا روز چهاردهم، چهارده مرتبه تلاوت نمايد، و در هر پنجشنبه دعای زير را بخواند، و بايد اين ختم را از افراد نادان و سُفهاء پنهان دارند.يا واحِدُ يا ماجِدُ، يا جَوادُ يا حَليمُ، يا حَنّانُ يا مَنّانُ يا کَريمُ، اَسْئَلُکَ تُحْفَةً مِنْ تُحَفاتِکَ تَلُمُّ بِها شَعْثى، وَ تَقْضى بِها دَيْنى، وَ تُصْلِحُ بِها شَأْنى بِرَحْمَتِکَ يا سَيِّدى. اَللّهُمَّ اِنْ کانَ رِزْقى فِى السَّماءِ فَاَنْزِلْهُ، وَ اِنْ کانَ فِى الاَْرْضِ فَاَخْرِجْهُ، وَ اِنْ کانَ بَعيدًا فَقَرِّبْهُ، وَ اِنْ کانَ قَريبًا فَيَسِّرْهُ، وَ اِنْ کانَ قَليلاً فَکَثِّرْهُ،وَ اِنْ کانَ کَثيرًا فَبارِکْ لى فيهِ، وَ اَرْسِلْهُ عَلى اَيْدى خِيارِ خَلْقِکَ، وَ لا تُحْوِجْنى اِلى شِرارِ خَلْقِکَ، وَ اِنْ لَمْ يَکُنْ فَکَوِّنْهُ بِکَيْنُونِيَّتِکَ (بِکَيْنُونَتِکَ) وَ وَحْدانِيَّتِکَ. اَللّهُمَّ انْقُلْهُ اِلَىَّ حَيْثُ اَکُونُ، وَ لا تَنْقُلْنى اِلَيْهِ حَيْثُ يَکُونُ، اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَىْءٍ قَديرٌ، (يا حَىُّ يا قَيُّومُ يا واحِدُ يا مَجيدُ يا بَرُّ يا کَريمُ) يا رَحيمُ يا غَنِىُّ، صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَمِّمْ عَلَيْنا نِعْمَتَکَ، وَ هَنِّئْنا (هَيِّئْنا) کَرامَتَکَ وَ اَلْبِسْنا عافِيَتَکَ.
اللآلی المخزونة (فیض کاشانی): ص۵۳تا۵۵ عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی رضوان الله علیه در کتاب شریف انیس الصادقین در بخش دعاهایی برای وسعت رزق، عنایت خاصی بر این ختم مأثور از امام معصوم علیه السلام داشتند.@justhadis110
۷:۰۳
حضرت امام هادی علبه السلام: مَنْ اَطاعَ الخالِقَ لَمْ یُبالِ سَخَطَ المَخْلُوقینَ وَ مَنْ اَسْخَطَ الخالِقَ فَلْیَیْقَنْ اَنْ یَحِّلَ بِهِ سَخَطُ المَخْلُوقینَ. کسی مطیع از آفریدگار باشد، از خشم آفریدهها بـاکی نـدارد و کسی که خــدا را به خشـم آورد، باید مطمئن باشد که مردم بر او خشم خواهند گرفت! تحف العقول (ابن شعبه حرانی): ص۴۸۲️ شهادت حضرت امام هادی علیه السلام را به پیشگاه حضرت حجت ارواحنا فداه و شیعیان و محبان و ارادتمندان ایشان تسلیت عرض مینماییم...@justhadis110
۳:۳۵
لیلة الرغائب بدان كه اولين شب جمعه ماه رجب را «ليلة الرغاب» میگويند (به قول آیت الله جوادی آملی، به معنی شب رغبتهاست؛* نه شب آرزوها!* یعنی رغبت به عبادت و بندگی!) و براى آن عملى است با فضيلت بسيار از حضرت رسول صلى اللّه عليه و آله وارد شده كه آن را سيّد بن طاووس در كتاب «اقبال» و علاّمه حلى در «اجازه بنى زهره» نقل كردهاند، و رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله درباره فضیلت این عمل فرمودهاند: قسم به خدایی که جان من در دست او است، کسی این نماز را نمیخواند، مگر آنکه خداوند تمام گناهان او را میبخشد حتی اگر گناهان او مثل کف روی دریا و به عدد شنها و به وزن کوهها و به عدد برگهای درختان باشد، و روز قیامت از هفتصد نفر از خویشان خود که سزاوار آتش باشند، شفاعت میکند.و در شب اول قبر خداوند ثواب آنرا به بهترین صورت، با روى گشاده و خندان و زبانی گویا به سوی او مىفرستد تا به او بگوید:اى حبيب من، تو را بشارت باد كه از هر شدّت و سختى نجات يافتى.بنده میگويد تو كيستى؟به خدا سوگند من چهرهاى زيباتر از چهره تو نديدم، و سخنى شيرينتر از سخن تو نشنيدم، و بويى بهتر از بوی تو نبوييدم!پاسخ میدهد: من ثواب آن نمازم كه در فلان شب، از فلان ماه، از فلان سال به جاى آوردی امشب نزد تو آمدم تا حقّت را ادا كنم، و مونس تنهايى تو باشم، و هراس را از تو برگيرم و هنگامی كه در صور (شيپور قيامت) دميده شود، در عرصه قيامت سايهاى بر سرت خواهم افكند، پس خوشحال باش كه خير هرگز از تو جدا نخواهد شد.كيفيت اين نماز چنين است:
اولين پنجشنبه ماه رجب را روزه میدارى، چون شب جمعه داخل شود، ما بين نماز مغرب و عشا،دوازده ركعت نماز بجاى مى آورى، هر دو ركعت با يك سلام به اين ترتيب كه در هر ركعت يك مرتبه سوره «حمد» و سه مرتبه «سوره قدر» و دوازده مرتبه «سوره توحيد» میخوانى و هنگامى كه از ۱۲ رکعت نماز فارغ شدىهفتاد مرتبه مىگويى:اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ وَ عَلَى آلِهِ
سپس به سجده میروى و هفتاد مرتبه میگويى:سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ
آنگاه سر از سجده بر میدارى و هفتاد مرتبه مىگويى:رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ تَجَاوَزْ عَمَّا تَعْلَمُ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَلِيُّ الْأَعْظَمُ
دوباره به سجده مىروى و هفتاد مرتبه مىگويى:سُبُّوحٌ قُدُّوسٌ رَبُّ الْمَلائِكَةِ وَ الرُّوحِ
سپس حاجت خود را میطلبى كه به خواست خدا (انشاءالله) برآورده خواهد شد.
اقبال الاعمال (سید بن طاووس): ج۳، ص۱۸۶ - مفاتیح الجنان (شیخ عباس قمی): در اعمال ماه رجبپ.ن:
فرازی از بیانات آیت الحق، میرزا جواد آقا ملکی تبریزی رضوان الله علیه در مقدمه کتاب شریف المراقبات مرتبط با حدیث فوق: ای کسی که ادعای ایمان به وعدههای خداوند متعال را داری، درباره این منافع بزرگ و بسیار با ارزش چه میگویی؟ آیا میتوانی قیمتی مانند منافع دنیوی و نعمتهای پست دنیا بر آن بگذاری آنچه خدای متعال در قبال این عمل ناچیز وعده فرموده را آیا میتوانی قیمت گذاری کن، آیا بهای آن را میدانی؟بالاتر بیا و نگاه و عنایت خداوند را با ترازوی عقل اندازهگیری کن، کسی میتواند بفهمد چه کرامتهایی در آن نگاه و عنایت نهفته است؟! سپس به حال خود بیندیش و ببین چقدر به دنیا حریص هستی چگونه بهخاطر از بین رفتن کالاهای با ارزش از تأسف میمیری همان کالاهایی که در مقابل کوچکترین کالاهای آخرت بیارزش هستند. علت بیعلاقگی به پاداش آخرت و علاقه به نعمتهای دنیا، چیزی جز ضعف ایمان به جهان غیب و لوازم آن است؟!اگر چنین بود، وای بر تو...
زیرا این ایمان ضعیف با علتی ناچیز و ترس کمی از بین میرود. به خصوص در سکرات مرگ که حواس آشفته میشود. بنابراین اگر ایمان محکم و استوار نباشد، شاید امانتی بوده و در سختیهای مرگ تبدیل به کفر شود.
پس در زمان عافیت خود را برای بلا و در زمان سلامتی خود را برای بیماری آماده کن. در روزهای مهلت، فرصت را غنیمت شمار،
قبل از اینکه فرستادگان خدا بیایند و بخواهی یک ساعت به عمرت اضافه شود ولی جواب بدهند
تمام شد و به لحظهای راضی شوی ولی ندهند.بنابراین برای نجات خود این اعمال مهم را انجام بده، و مانند غریق، خدا را در این وقتهای شریف بخوان، و مانند کسی که در آتش گرفتار است، به وسیله دوستان و اولیایش به او متوسل شو، زیرا کریم است و کرامت به بندگان بیچارهاش را که به درگاه او پناه آورده باشند و به دوستانش متوسل شده باشند، دوست دارد.
@justhadis110
۱۳:۱۹
روزه پنجشنبه، جمعه و شنبهی ماه رجب رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: مَنْ صَامَ مِنْ شَهْرٍ حَرَامٍ الْخَمِيسَ وَ الْجُمُعَةَ وَ السَّبْتَ، كَتَبَ اللَّهُ لَهُ عِبَادَةَ تِسْعِمِائَةِ سَنَةٍ. رسول خدا صلّی الله علیه وآله فرمود: هر کس در یکی از ماههای حرام (از جمله ماه رجب)، روزهای پنجشنبه، جمعه و شنبه را (متوالیاً) روزه بگیرد، خداوند عبادت نهصد سال را برای او مینویسد. وسائل الشيعة (شیخ حر عاملی): ج۱۰، ص۴۶۹ عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللّه عليه و آله قالَ: مَنْصَامَ هَذِهِ الثَّلاثَةَ اَيّام كَتَبَ اللَّهُ تَبارَكَ وَ تَعَالَى لَهُ عِبَادَةَ تِسْعِمِائَةِ سَنَةٍ، صِيامَ نَهارِهَا وَ قِيامَ لَيلِهَا. هرکس سه روز پنجشنبه، جمعه و شنبه را در ماههای حرام (از جمله ماه رجب) روزه بگیرد، خداوند عبادت نهصد سال را برای او مینویسد، در حالی که روزها را روزه داشته، و شبها را به عبادت پرداخته است. اقبال الاعمال (سید بن طاووس): ص۶۱۵ @safine_s@justhadis110
۱۳:۳۱
فخلف من بعدهم خلف أضاعوا الصلاة و اتبعوا الشهوات فسوف يلقون غيا [مریم:۵۹]امّا پس از آنان، جانشینانی ناشايستهاى جاى آنها را گرفتند كه نماز را تباه كرده، و از شهوات پيروى نمودند؛ و بهزودى [مجازات] گمراهى [خود] را خواهند ديد! حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: فخلف من بعدهم خلف الخلف البدل السيئ أي بقي بعد النبيين المذكورين قوم سوء من اليهود و من تبعهم أضاعوا الصلاة أي تركوها أو أخروها عن مواقيتها. مقصود از جایگزینهای بد؛ یعنی بعد از پیامبرانی که [در آیات قبلی] گفته شدند، قوم بدی از یهود و پیروانشان جانشین آنان شدند و باقی ماندند؛ أضاعوا الصلاة؛ یعنی نماز را (به طور کلی) رها کردند یا از اوقاتش به تأخیر انداختند. بحار الأنوار (علامه مجلسی): ج۱۱، ص۱۷ در تفاسیر ذیل این آیهی شریفه آمده است که:در این آیه نماز بر تبعیت از شهوات مقدم شده است؛ چرا که "نماز" چنان كه مىدانيم سدى است در ميان انسان و گناهان، هنگامى كه اين سد شكسته شد، غوطهور شدن در شهوات، نتيجه قطعى آن است. تفسیر نمونه (مکارم شیرازی): ج۱۳، ص۱۰۱ چنانچه از رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله نیز نقل شده است: لا يزال الشيطان هائبا لابن آدم ذعرا منه ما صلى الصلوات الخمس لوقتهن فإذا ضيعهن اجترأ عليه فأدخله في العظائم. شيطان از پسر آدم ترسان و هراسانست تا وقتی که انسان از نمازهای پنجگانه محافظت میکند و آنها را در وقتشان مىخواند اما وقتی از وقتش بگذراند، بر او دلير شود، جلو میآید و او را به گناهان بزرگ میکشاند. امالی (شیخ صدوق): ج۱ ص۴۸۴🟣 اگر در جامعهای، تبعیت از شهوات شایع شد، یعنی در آن جامعه نماز از جایگاه اصلی خود خارج شده است...و راه بازگرداند جامعه از منجلاب تبعیت از شهوات به تبعیت از عقل و فرامین خدا که عین عقلانیت است، اهتمام ویژهی واقعی و نه ظاهری و شعاری به اقامهی نماز در صحن جامعه است. نمازی که اگر صحیح اقامه شد، به گواه قرآن بازدارنده از فحشا و منکر است چنانچه خدای متعال فرموده است:
وأقم الصلاة إن الصلاة تنهى عن الفحشاء والمنكر (عنکبوت:۴۵)و نماز را برپا دار، یقیناً نماز از کارهای زشت، و کارهای ناپسند باز میدارد. چناچه روایت شده است که:جوانى از انصار نماز جماعت را با پيامبر خدا صلی الله عليه و آله مىخواند و كارهاى زشتی را نيز مرتكب مىشد.به حضرت رسول صلی الله عليه و آله خبر دادند.حضرت فرمود:بالأخره نمازش روزى او را نجات داده و از كارهاى زشت بازش مىدارد. پس مدتى نگذشت كه آن جوان توبه كرد. و روي: أن فتى من الأنصار كان يصلي الصلاة مع رسول الله صلى الله عليه و آله و يرتكب الفواحش فوصف ذلك لرسول الله صلى الله عليه و آله فقال إن صلاته تنهاه يوما ما فلم يلبث أن تاب. بحار الأنوار (علامه مجلسی): ج۷۹ ص۱۹۸ یعنی همانطور که طبق آیهی ۵۸ از سورهی مریم، اگر نماز ضایع شد و ترک شد، آغاز پیروی از شهوات است، اگر خدا رحم نکند این پیروی از شهوات تا حد نهایی سقوط و انحطاط و نابودی ما را خواهد کشاند، چنانچه در روایت دیگری آمده است: رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلوات الله علیه و آله: أن امرأة كانت تصبح فى سكك المدينة و تقول دلونى على النبي عليه السلام فرآها رسول الله صلى الله عليه وسلم فسألها ماذا حدث قالت يا رسول الله ان زوجى غاب عنى فزنيت فجاءنى ولد من الزنى فألقيت الولد فى دن من الخل حتى مات ثم بعنا ذلك الخل فهل لى من توبة فقال عليه السلام اما الزنى فعليك الرجم بسببه و اما القتل فجزآؤه جهنم و اما بيع الخل فقد ارتكبت به كبيرة لكن ظننت انك تركت صلاة العصر. زنى، دیوانهوار و فریادکنان میگفت مرا به سوی پیامبر خدا راهنمایی کنید، خدمت پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله رسید و به ایشان گفت:شوهرم نبود، مرتکب زنا شدم و از نطفهی حرام حامله شدم، بچهی حاصل از زنا به دنیا آمد، او را در خمره سرکه خفه کردم و کشتمو سرکه نجس را هم به مردم فروختم! رسول خدا صلوات الله علیه و آله فرمودند: زنای محصنه کردهای، باید سنگسار شویقتل انجام دادهای (و طفل بیگناهی را کشتهای) و سزایش دوزخ استفروش آن سرکه هم گناه کبیره عظیمی است(آیا مىخواهى بدانى که این گناهان را مرتکب شدهاى!) به نظر میرسد که تو نماز عصر را ترک کردهای (و منشأ و آغاز غفلت و سقوط تو همین است!) تفسیر کبیر (مفاتيح الغيب اثر فخر رازی): ج۳۲، ص۲۷۸پ.ن: بیخود نبود که قدیمیها میگفتند:هر کاری کردی، حداقل سعی کن نمازت را بخوانی!! اول وقت هم بخوانی!!!
@justhadis110
۱۰:۰۵
آیا فریادمان، آوای ظهور را خفه میکند؟برای آنها که:گاهی از دستشان در میرود،سر بچه داد میزنندیا به او توهین میکنند و ناخواسته از سر عصبانیت تحقیرش میکنند.
به من گفت:از آنجا که:
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودهاند: با خشم تربیت [ممکن] نیست[1].یعنی: وقتی سر بچه داد میزنی، از سر دلسوزی نیست بلکه برای این است که خودت را خالی کنی! و خشمت را بر سر او فروخوابانی!و از آنجا که:
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودهاند: من خوش ندارم که شما دشنام دهنده باشید (حتی به دشمنانتان)، اما اگر کردارشان را توصیف کنید، و حالات آنان را یادآور شوید به سخن صحیح نزدیکتر، و عذر (شما در اینکه چرا بر ایشان خشم گرفتهاید) را رساتر نشان میدهد[2].یعنی: شارع مقدّس، حتی نمیپسندد که انسان به دشمنان دین خدا فحش و ناسزا بگوید، تا چه رسد به فرزندانمان که غالباً محب اهل بیت هم هستند و اساساً بر فطرت توحیدند!یعنی عقل و شرع هیچ مجوزی باقی نمیگذارد برای ما، که بر سر کودکمان - هر قدر هم اذیت و کار زشت کرده باشند، - فریاد بزنیم و به او توهین کنیم، فحش بدهیم و تحقیرش کنیم!همین نهی شارع نشان میدهد که انجام این دو کار، یعنی:فریاد زدن بر سر کودکوتوهین و تحقیر کردنشبر روح و روان او آثار مخرّب جدی میگذارد!
حال تحلیل ذیل را با دقت بخوانید:من با داد زدن سر کودکم، خلاف جواز شرعی، مرتکب گناه شدهامبا توهین و تحقیر به او، خلاف جواز شرعی، مرتکب گناهی دیگر شدهامبا آسیب زدن به روح و روان کودکم بر اثر داد و فریاد و توهین و تحقیرش، علاوه بر دو مورد قبلی، گناه دیگری کردم!حال اگر کودک من، متأثر از این آسیبی که من به روح و روانش زدهام (با داد و فریاد و توهین و تحقیرم) منجر شود تا در حال یا آینده، به کس دیگری آسیبی بزند، باز در گناه او نیز شریکم و بخشی از آن نیز به پای من نوشته میشود!بعد اگر آن شخص آسیبدیده از رفتار یا عقیدهی اشتباه فرزند من (که در انجام آن رفتار اشتباه یا شکلگیری آن عقیدهی غلط در کودکم، داد و فریاد و توهین و تحقیرم دخیل بوده) متأثر از این آسیبی که از کودک من دیده، به کس دیگری آسیب بزند! باز برای من نیز بخشی از آن گناهش تیز نوشته میشودو همین سیر را تا قیامت میتوانیم ادامه دهیم!!عجب باقیات الصالحاتی!!!
بماند که با داد زدن سر بچه، و توهین و تحقیرش، و فحش دادن به او، این کودک من دچار اضطراب خواهد شد و یک سیکل و چرخهی منفی را خودم در او ایجاد میکنم که رفتارهای بد او را که منجر به عصبانیت من و داد و فریاد و تحقیر و توهینم به او شده را تشدید میکند و با شدّت بیشتری به من باز میگرداند!و با این رویه، من همین سیکل تخریب عمیق و شدید و گاه خدایی ناکرده برگشت ناپذیرِ روح و روانش را، تا نوجوانی و جوانی ادامه میدهم!به اسم تربیت!! و به اسم بزرگتری کردن!!
در پایان گفت:پس به خودمان در درجه اولو در درجه بعد به بچههایمان رحم کنیمو هرگز سرش داد نزنیم و به او توهین نکنیم، فحش ندهیم و تحفیرش نکنیمکه به هیچ وجه مجوز شرعیاش را نداریم (عدم جوازی که شدت درستیاش را عقل و علم روز[3] نیز به شدّت تأیید میکند!)
دانستن ارتباط تیتر این مطلب با محتوایش هم چندان دشوار به نظر نمیرسد...
منابع:[1] لاَ أَدَبَ مَعَ غَضَبٍ (غرر الحکم (تمیمی آمدی): ج۱، ص۷۷۰)
[2] إِنِّی أَکْرَهُ لَکُمْ أَنْ تَکُونُوا سَبَّابِینَ وَ لَکِنَّکُمْ لَوْ وَصَفْتُمْ أَعْمَالَهُمْ وَ ذَکَرْتُمْ حَالَهُمْ کَانَ أَصْوَبَ فِی اَلْقَوْلِ وَ أَبْلَغَ فِی اَلْعُذْرِ. (نهج البلاغة (سید رضی): فرازی از خطبهی ۲۰۶، ص۳۲۳)
[3] در ذیل بخش بسیار کوچکی از انبوه مقالاتی که نشان میدهد فریاد زدن و فحاشی کردن و توهین و تحقیر کردن کودک از سوی والدین چه آثار مخرب و بلکه ویرانگر و عمیق و درازمدّتی بر کودک دارد تقدیم شده است:
1) https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC3946237/#S21«تأثیرات متمایز محبت کلامی و پرخاشگری کلامی والدین در کودکی بر علائم روانپزشکی و بهزیستی در اوایل بزرگسالی.»
2) https://www.theguardian.com/commentisfree/2023/oct/02/shouting-children-verbal-abuse-self-harm-anxiety«فکر کنید پیش از فریاد زدن بر سر کودک؛ زیرا کلمات میتوانند برای او به اندازهی ضربات بدنی زیانبار باشند.»
3) https://www.ncbi.nlm.nih.gov/search/research-news/19464/«فریاد زدن بر سر کودکان میتواند به همان اندازهی آزار جنسی یا جسمی، مخرب و ویرانگر باشد.»
@justhadis110
۵:۰۳
وَ يَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا(سوره نبأ - أيه ۴۰)و در (روز قیامت) كافر گوید: ای كاش من خاك بودم. اما چرا در روز قیامت بسیاری از مردم میگویند ای کاش خاک میبودیم؟! عبایة بن ربعی قال: قلت لعبد الله بن عباس لم کنی رسول الله صلوات الله علیه و آله علیا علیه السلام ابا تراب قال لانه صاحب الارض و حجة الله علی اهلها بعده و به بقاؤها و الیه سکونها و لقد سمعت رسول الله صلوات الله علیه و آله یقول انه اذا کان یوم القیامة و رای الکافر ما اعد الله تبارک و تعالی لشیعة علی من الثواب و الزلفی و الکرامة قال یا لیتنی کنت ترابا یعنی من شیعة علی و ذلک قول الله عز و جل و یقول الکافر یا لیتنی کنت ترابا. عبایة بن ربعی نقل میكند: از عبد الله بن عباس پرسیدم: چرا رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم كنیه علی علیه السلام را ابو تراب قرار داده است؟ گفت: چون ایشان صاحب زمین است، و حجت خداوند بر روی زمین و برای ساكنان آن است، و بقا و دوام زمین به خاطر ایشان است و سكون و آرامش زمین از رهگذر ایشان است. و شنیدم که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم میفرماید: هنگامی كه روز قیامت فرا رسد و كافر، آن همه پاداش و قرب الهی و كرامتی را كه خداوند عزّ و جلّ برای شیعه علی علیه السلام مهیا كرده است، ببیند، میگوید:ای كاش تراب بودم، یعنی این كه از شیعه علی علیه السلام بودم و این همان سخن خداوند عزّ و جلّ است كه میفرماید: «وَیَقُولُ الْكَافِرُ یَا لَیْتَنِی كُنتُ تُرَابًا». علل الشرایع (شیخ صدوق): ج۱، ص۱۸۷ کنیه ابوتراب را شخص نبی مکرم صلوات الله علیه و آله بر امیرالمؤمنین نهادند و حضرت امیر بسیار این کنیه را دوست داشتند!! و از رسول خدا صلوات الله علیه و آله نقل شده است که:أَنَا وَ عَلِیٌّ أَبَوَا هَذِهِ الْأُمَّة.من و علی دو پدر این امت هستیم. علل الشرایع (شیخ صدوق): ج۱، ص۱۲۷ ولادت موفور السرور نفس نبی اکرم، حقیقت جوانمردی و پدر خاکمولی الموحدین، امام العارفین، سید المتقین، امیر المؤمنین، اسد الله الغالب، غالب کل غالب، علی بن ابیطالب علیهما السلام بر خیل بیشمار شیعیان و محبان و ارادتمندانشان تبریک و تهنیت باد...اگر گناه نبود خودکشی، یقین دارمچه کشتهها که نمیداد (مَنْ یَمُتْ یَرَنی)
دست به دامان تو ام یا علی...مدد ز غیر تو ننگ استیا علیمددی...
يا اَميرَ المُؤْمِنين يا ذَا الْکَرَميا اِمامَ الْمُتَّقين يا ذَا النِّعَم
اِنَّنا جِئْناکَ فى حاجاتِنالا تُخَيِّبْنا وَ قُلْ فيها نَعَم
@justhadis110
۱۶:۳۴
مولی الموحدينامام العارفينسيد المتقينامير المؤمنيناسد الله الغالبغالب كل غالبعلی ابن ابیطالب عليهما السلام: يَكْتَسِبُ الصَّادِقُ بِصِدْقِهِ ثَلَاثاً حُسْنَ الثِّقَةِ بِهِ وَ الْمَحَبَّةَ لَهُ وَ الْمَهَابَةَ عَنْه. راستگو با راستگويى خود، سه چيز را به دست مىآورد: اعتماد دیگران، محبت دیگرانو هیبت (و عظمت) در نظر دیگران. غرر الحکم (تمیمی آمدی): ص۲۱۹اگر گناه نبود خودکشی، یقین دارمچه کشتهها که نمیداد (مَنْ یَمُتْ یَرَنی)
ولادت موفور السرور نفس نبی اکرم صلی الله علیه و آله، حقیقت جوانمردی و پدر خاکمولود کعبهامیر المؤمنین، علی بن ابیطالب علیهما السلام بر خیل بیشمار شیعیان و محبان و ارادتمندانشان تبریک و تهنیت باد...@justhadis110
۱۶:۴۸
مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: اَلْحَمْدُ لِلَّهِ اَلَّذِي أَظْهَرَ مِنْ آثَارِ سُلْطَانِهِ وَ جَلاَلِ كِبْرِيَائِهِ مَا حَيَّرَ مُقَلَ اَلْعُقُولِ مِنْ عَجَائِبِ قُدْرَتِهِ وَ رَدَعَ خَطَرَاتِ هَمَاهِمِ اَلنُّفُوسِ عَنْ عِرْفَانِ كُنْهِ صِفَتِهِ. ستایش مخصوص خدايى است كه نشانههاى سلطنتش و جلال حاکمیت مطلقش را چنان آشكار ساخت كه عمیقترین عقول را از شگفتىهاى قدرتش به حيرت آورد، و مانع شد تا گمان و نظر عزمهای راسخ انسانهای اهل نظر، حقیت و کنه صفاتش را بشناسند و به آن معرفت یابند. نهج البلاغه (سید رضی): فرازی از خطبهی 195@justhadis110
۸:۰۹
حضرت امام سجاد علیه السلام در فرازهایی از دعای شریف مکارم الاخلاق میفرمایند: «اللهم... أُخَالِفَ مَنِ اغْتَابَنِی إِلَى حُسْنِ الذِّکْرِ وَ أَنْ أَشْکُرَ الْحَسَنَهَ وَ أُغْضِیَ عَنِ السَّیِّئَهِ. خداوندا مرا موفق بدار تا ... کسى را که از من به بدى یاد کرده به نیکى یاد کنمو خوبى را سپاس گویمو از بدى چشم فرو بندم. همچنین در فرازهایی دیگری نیز بیان میفرمایند: «اللهم ... وَ إِفْشَاءِ الْعَارِفَهِ وَ سَتْرِ الْعَائِبَهِ. خداوندا مرا موفق بدار به... آشکار کردن نیکى دیگران و پوشاندن عیبهایشان.» چنانچه بیان شد، در این فرازها امام علیه السلام تأکید ویژه دارند که انسان باید در زندگی خانوادگی و اجتماعیاش مبنایش چشمپوشی از خطا و اشتباه دیگران باشد و تا میتواند عیوب دیگران را بپوشاند.در منطق الهی معصومین علیهم السلام، هر قدر جایگاه یک شخص در یک ساختار بالاتر باشد، وظیفه بیشتری برای چشمپوشی از اشتباه و خطاپوشی پیدا میکند. چنانچه امیرمؤمنان علی علیه السلام در نامه خود به مالک، او را به عنوان امیر مصریان، مهمترین شخصی قلمداد میکند که باید وظیفه خطاپوشی و چشمپوشی از اشتباهات را به عهده گیرد.همچنین است در نظام خانواده، در خانواده هم مرد به عنوان مدیر ساختار خانواده باید بیش از دیگر اعضا خطاپوش باشد و از اشتباهات اعضای خانواده چشمپوشی کند، همچنین پس از او همسرش نیز به خصوص نسبت به هسمر و فرزندانش باید چنین کند.
اساساً مبنای زندگی مشترک از فروبستن چشم بر کاستیهاست. دقت کردن به عیوب تا قبل از مرحله ازدواج است، اما پس از آنکه زوجین در مجموع یکدیگر را پسند کردند، پس از ازدواج مبنا چشمپوشی از عیوب و خطاهاست!
اساساً یکی از ملاکهای مهم سلامت روانی اشخاص این است که عیوب و خطاهای دیگران را کمتر در ذهن داشته باشند، مولی علی علیه السلام این مهم را چنین بیان میدارند:
«حَسبُ المَرءِ ... مِن سَلامَتِهِ قِلَّةُ حِفظِه لِعُیوبِ غَیرِهِ[۱].
در سالم بودن آدمى، همین بس که عیوب دیگران را کمتر در ذهن خود نگه دارد.»
همچنین با توجه به اینکه بدترین مخلوقات بر طبق روایات کسانی هستند که نمیبخشند و عذر را نمیپذیرند[۲] یا در پی عیوب دیگران هستند[۳]، از اینجا میتوان فهمید که فطرت آدمی نیز چنین سرشته شده است و اگر یک یا برخی اعضای خانواده مبنایشان چشمپوشی از خطا و اشتباه نباشد و احیاناً خدایی ناکرده به دنبال عیوب یکدیگر باشند، تا چه حس انزجار نسبت آن شخص یا اشخاص در خانواده ایجاد میشود و اساس و بنیان خانواده به شدّت به خطر میافتد.
از دیگر نکات بسیار مهمی که در این فرازها در دعا بر آن تأکید شده است، اهمیت قدرشناسی از زحمات دیگران و بزرگ دیدن نیکیهای آنان و کوچک شمردن نیکیهای خود است!عامل نارضایتی بسیاری از همسران و حتی فرزندان در خانواده این است که دیگر اعضا حس قدرشناسی لازم را ندارند و به تشکر زبانی و عملی از آن عضو خانواده که زحمتی را متقبل شده اقدام نمیکنند. یا کارهای خوب دیگر اعضای خانواده را کوچک میشمارند و کارهای خود را ولو که حقیقتاً نیز مهم و بزرگ نباشد، زیاد و با اهمیت میدانند. اگر این دیدگاهها در خانوادهها اصلاح شود. یعنی اعضای خانواده قدرشناس یکدیگر باشند، چه زبانی و چه عملی و کارها و لطفها و زحمات دیگر اعضای خانواده را ولو اندک هم که باشد زیاد برشمرند و کارهای خوب و نیک خود را ولو بسیار هم باشد اندک شمارند، همیشه احساس محبت در میان اعضای خانواده حفظ میشود و از آسیبهای متعددی نیز در امان میمانند.
منابع:[۱] اربلی، کشف الغمه، ج۳، ص۱۲۷[۲] مولی امیرالمؤمنین على علیه السلام: شَرُّ النّاسِ مَنْ لا یَعْفو عَنِ الزَّلَّةِ وَ لا یَسْتُرُ الْعَوْرَةَ. (تمیمی آمدی، غرر الحکم و درر الکلم، ح۵۷۳۵) بدترین مردم کسى است که خطا را نمىبخشد، و عیب (دیگران) را نمىپوشاند.[۳] حضرت امام محمد باقر علیه السلام: أَقْرَبُ مَا یَکُونُ الْعَبْدُ إِلَى الْکُفْرِ أَنْ یُوَاخِیَ الرَّجُلَ عَلَى الدِّینِ فَیُحْصِیَ عَلَیْهِ عَثَرَاتِهِ وَ زَلَّاتِهِ لِیَعِیبَهُ بِهَا یَوْماً مَا. (مفید، امالی، ص۲۳) نزدیکترین حالات بنده به کفر این است که با کسی در راه دین دوست شود و در همان حال اشتباهات و لغزشهای دوست خود را ثبت کند تا روزی آنها را به روی او بیاورد.@justhadis110
۵:۵۷
اگر دل به دل سخنچین دادیم باید بدانیم: مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: لا تعجلن إلى تصديق واش و ان تشبه بالناصحين. گفتههاى هيچ سخنچينى را زود باور مكن، اگر چه در لباس خير خواهان باشد. اگر باور کردیم و به حرفهای سخنچینی که ژست خیرخواهی هم به خود گرفته اهمیت دادیم، چه میشود؟پاسخ: مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: و من اطاع الواشي ضيع الصديق. هر کس به سخنان سخنچین اهمیت بدهد، دوستان حقیقی خود را از دست میدهد. نهج البلاغه (سید رضی): حکمت ۲۳۹ مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: اياك و النميمة؛ فانها تزرع الضغينة و تبعد عن الله و الناس. از سخنچينى بپرهيز، كه آن تخم كينه مىافشاند و از خدا و مردم دور مىگرداند. حضرت امام جعفر صادق علیه السلام خطاب به یکی از یارانشان: اياك و السعاة و اهل النمائم، فلا يلتصقن بك احد منهم، و لا يراك الله يوما و لا ليلة و انت تقبل منهم صرفا و لا عدلا، فيسخط الله عليك و يهتك سترك. از بدگویان و سخنچينان بپرهيز و مواظب باش فردى از آنها تو را نلغزاند و *مبادا خداوند روزى يا شبى تو را ببيند كه از اين جماعت سخنچین، اظهار نظرى را بپذيرى كه در اين صورت خداوند بر تو خشم مىگيرد و پردهات را مىدرد (رسوا و بى آبرويت مى كند). یعنی:هم دوستان حقیقی خود را از دست میدهیمو هم گرفتار بدترین بیماری قلبی یعنی کینه میشویم؛از خدا دور میشویمو خدا بر ما خشم میگیردو همانطور که حاضر شدیم شنوای عیوب عزیزان و دوستانمان باشیم با دل دادن به حرفهای سخنچین، خدا حصنش را از ما برمیدارد و مفتضح خواهیم شد... روش برخورد صحیح با سخنچین در سیرهی معصوم: امیرالمؤمنین علیه السلام خطاب به مردی که از دیگر نزد ایشان سعایت و بدگویی کرده بود فرمود: يا هذا، ان كنت صادقا متناك، و ان كنت كاذبا عاقبناك... اى مرد! اگر راست گفته باشى [به سبب اين كار زشت سخنچینی] نزد ما منفور خواهى شد و اگر دروغ گفته باشى تو را مجازات خواهيم كرد. مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: اكذب السعاية و النميمة، باطلة كانت او صحيحة سعايت و سخنچينى را دروغ شمار، نادرست باشد يا درست. و اگر سخنچینی کردیم باید بدانیم: حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: النمام اشر من وطئ على الارض بقدم. آدم سخنچين بدترين كسى است كه روى زمين گام برمىدارد. مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: النميمة شيمة المارق سخنچينى، خصلتِ شخص از دين برون شده است. رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: لا يدخل الجنة نمام (و في رواية: قتات). هيچ سخنچينى (و هيچ خبر كشى) به بهشت نمىرود. رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: الا اخبركم بشراركم؟قالوا: بلى يا رسول الله.قال: المشاءون بالنميمة، المفرقون بين الاحبة. آيا شما را از بدترين افرادتان آگاه نكنم؟عرض كردند: چرا اى رسول خدا،فرمود: كسانى كه سخنچينى مىكنند، آنان كه ميان دوستان جدايى مىافكنند. حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: ان من اكبر السحر النميمة؛ يفرق بها بين المتحابين، و يجلب العداوة على المتصافين، و يسفك بها الدماء، و يهدم بها الدور، و يكشف بها الستور... از بزرگترين جادو، سخنچينى است، [زيرا] با سخنچينى ميان دوستان جدايى افكنده مىشود، ياران يكدل را با هم دشمن مىكند، به واسطهی آن خونها ريخته مىشود، خانهها ويران مى گردد و پردهها دريده مىشود. رسول خدا حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله: لما اسري بي رايت امراة راسها راس خنزير... شبى كه مرا به معراج بردند زنى را ديدم كه سرش سر خوك بود و بدنش بدن الاغ و گرفتار هزار هزار نوع عذاب بود.سؤال شد: او چه كرده بود؟فرمود: او سخنچينی کذاب بود... و نیز در فرمایش دیگری فرمودند: ...حتى ايتا على رجل في يده كلاب يدخله في... ديشب دو مرد نزد من آمدند و مرا با خود بردند تا آنكه به مردى رسيدند كه در دستش چنگكى بود و آن را در دهان مردى مىكرد و دهانش را تا ته آروارههايش مىشكافت و اين كار را مرتب انجام مىداد،پرسيدم: اين كيست؟ [يكى از آنها] گفت:اينان كسانى هستند كه سخنچينى مىكنند. مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: الساعي كاذب لمن سعى اليه، ظالم لمن سعى عليه. شخص سعايت كننده، نسبت به كسى كه پيش او سعايت و بدگویی میکند (در حکم) دروغگوست و نسبت به كسى كه از او سعايت و بدگویی میکند ستمگر. میزان الحکمه: جلد دوازدهم@justhadis110
۸:۴۸
حضرت امام سجاد علیه السلام: عمتی زینَب ما تَرکت تَهجدَها طولَ دَهرها حتّی لیلة حادی عشر من المُحَّرم. عمه جانم زینب در طول زندگیاش نماز شبش را ترک نکرد؛ حتی #شب_یازدهم_مُحرّم‼️ ریاحین الشریعه: ج۳، ص۶۱️ رحلت عقیلهی بنیهاشم، عمهی سادات حضرت زینب کبرا تسلیت باد...@justhadis110
۱۲:۳۸
بازارسال شده از
چرا علی علیه السلام بر خلاف جنگ جمل که متعرّض فراریها و زخمیهای سپاه دشمن نشد و اجازه نداد به سپاهیانش که ایشان را تعقیب و آزار دهند، در جنگ صفین نه تنها فراریان را هم میکشت بلکه اجازه داد تا زخمیهای سپاه شام را نیز بکشند؟!! پینوشت را در پایان با تأمّل بخوانید...! یحیی بن اکثم که از بزرگترین علمای اهل سنت در دوران خلافت عباسیان است و در دربار عباسیان نیز دارای منصب قاضی القضاتی بود، به زعم خود در نامهای سیزده پرسش بسیار سخت و بیجواب از امام هادی علیه السلام میپرسد که گمانش است با آنها امام را ناگزیر به پذیرش شکست علمی خواهد کرد، از جملهی این پرسشها این بود: به من بگو چرا در جنگ صفين علی علیه السلام فرمان داد که دشمن را چه در حال حمله و چه حتی در حال گریز بکشند و حتی اجازدهداد تا زخمیهای آنها را نیز بکشند!ولی در روز جنگ جمل، حكم داد که فراریها را نكشند، و کسانی از سپاه دشمن که زخمی شدهاند را نیز نکشند و فرمود: هر كس به خانهی خود برود و متحصّن شود در امان است، و هر كه اسلحهی خود را بر زمين نَهَد نیز در امان است،چرا چنين كرد؟! اگر حكم اول درست است، پس ناگزیر حتماً دومى نادرست خواهد بود. حضرت امام هادی علیه السلام در پاسخ این شخص مرقوم فرمودند: اما قولک ان علیا علیه السلام قتل اهل صفین مقبلین و مدبرین و اجاز علی جریحهم و انه یوم الجمل لم یتبع مولیا و لم یجز علی جریح و من القی سلاحه آمنه و من دخل داره آمنه فان اهل الجمل قتل امامهم و لم تکن لهم فئة یرجعون الیها و انما رجع القوم الی منازلهم غیر محاربین و لا مخالفین و لا منابذین رضوا بالکف عنهم فکان الحکم فیهم رفع السیف عنهم و الکف عن اذاهم اذ لم یطلبوا علیه اعوانا و اهل صفین کانوا یرجعون الی فئة مستعدة و امام یجمع لهم السلاح الدروع و الرماح و السیوف و یسنی لهم العطا و یهیئ لهم الانزال یعود مریضهم و یجبر کسیرهم و یداوی جریحهم و یحمل راجلهم و یکسو حاسرهم و یردهم فیرجعون الی محاربتهم و قتالهم فلم یساو بین الفریقین فی الحکم لما عرف من الحکم فی قتال اهل التوحید لکنه شرح ذلک لهم فمن رغب عرض علی السیف او یتوب من ذلک. و اما اينكه گفتى على (عليه السّلام) اهل صفين را فرمان داد تا در هر دو حالت هجوم و گريز بکشند و اجازه داد تا حتی زخمیهایشان را نیز بکشند و روز جمل فراریان را تعقیب نمیکرد و زخمیها را نیز نمیکشت و اجازه کشتنشان را نیز نمیداد، و هر كه سلاح بر زمين میگذاشت امانش میداد، و هر كه به خانهی خود پناهنده میشد امانش میداد، براى اين بود كه رهبر اهل فتنهی جمل كشته شده بود و پشتيبانى هم نداشتند كه به سوی آن برگردند و دوباره جنگ را از سر گيرند و مردمی که به خانهی خود باز میگشتند، دست از جنگ كشيده و مخالفت را كنار گذارده، و قصد تفرقه نداشتند، تنها به این راضى بودند كه شمشير از آنها برداشته شود، حكم آنان، برداشتن شمشير و خوددارى از آزارشان بود، زيرا كمكی براى ادامهی جنگ نطلبيدند و پشتیبانی هم نداشتند ولى سپاه شام به سوی يك ستاد آماده و رهبری مقتدر برمیگشتند كه اسلحه و زره و نيزه و تيغ بر ايشان فراهم میكرد،و عطاى وافر به آنها میداد و از آنها پذيرائى میكرد و بيمارشان را عيادت میكرد، و زخمیانشان را درمان میكرد، و به هر كه پياده بود، مركب سوارى میداد، و به هر كه برهنه بود جامه میداد، و آنها را به جنگ و كشتار باز میگرداند،به همين خاطر امير مؤمنان عليه السّلام ميان این دو گروه يكسان حكم نكرد، زيرا به حكم و قانون جنگ در ميان اهل توحید واقف بود، و ليكن آن (حکم را (پیش از آغاز نبرد) براى ايشان شرح و بيان داشت، پس هر كس كه آن را نمىپذيرفت بر ایشان شمشیر میکشید، يا (اینکه حکم را میپذیرفت و) از آن (فتنهگری) توبه مىكرد (و از جنگ کناره میگرفت). تحف العقول (ابن شعبه حرّانی): ص۴۷۶ پینوشت:اگر ما در عصر امیرالمؤمنین علیه السلام بودیم و میدیدیم یا میشنیدیدم که حضرت نه تنها به فراریان معرکهی صفین که حتی به زخمیانشان هم رحم نمیکنند، نسبت به حضرت و این اقدامشان چه موضعی میگرفتیم...و!اگر فتنهگرانی در درون جامعهی اسلامی فتنه و ناامنی ایجاد کردند، آن هم با حمایت کامل مادی و معنوی و مالی و رسانهای و آموزشی و اطلاعاتی و عملیاتی و لجستیکی یک عقبهی بسیار پر امکانات که حمایت همهجانبهی مادی و معنویاش را هم آشکارا ابراز میکند از فتنهگران، تکلیف چیست در مواجهه با چنین فتنهگرانی؟!@justhadis110
۳:۳۳
بازارسال شده از
ای کسی که عطا میکنی، حتی به کسانی که تو را نمیشناسند! از روی تَحَنُّن... در فرازی از دعای ماه رجب بعد از نمازهای واجب به نقل از حضرت امام جعفر صادق علیه السلام خداوند چنین وصف میشود: يَا مَنْ يُعْطِي مَنْ لَمْ يَسْأَلْهُ وَ مَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَةً. ای کسی که [حتی] به کسانی که از تو درخواست نمیکنند و [یا حتی] تو را نمیشناسند نیز از سر تحنّن و رحمت عطا میکنی. زاد المعاد (علامهی مجلسی): ج۱، ص۱۶ تحنّن نیز یکی از انبوه لغات در زبان عربی است که نمیشود با یک کلمه معنی آن را توضیح داد، لذا برای درک بهتر شدّت عظمت و لطافت این کلمه مقداری توضیح تقدیم میشود:تحنّن از مصدر حَنَّ است. یکی از معانی آن (بازگشتن) است، اما نه بازگشت عادی، بازگشتن به سوی کسی، به جهت نگران بودن برایش از سر مهربانی.
حنّان نیز که یکی از أسمای حسنای الهی است، طبق فرمایش مولی علیه السلام السلام به همین معناست، حضرت میفرمایند: قد سئل عن الحنان و المنان فقال علیه السلام:الحنان هو الذي يقبل على من أعرض عنه و... حنان کسی است که روی میآورد به سوی کسی که از او دوری میگزینند. مجمع البحرین (فخر الدین طریحی): ج۱، ص۵۹۱ حال با این توضیحات شاید بشود بهتر به معنای تحنّن در دعای ماه رجب نزدیک شد. یعنی ای خدایی که حتی به بندگانی که از تو درخواست نمیکنند و یا تو را نمیشناسند و حتی از سر جهل و غفلت از تو دوری میکنند، از سر محبت و دلسوزی بسیار مهربانی میکنی و به ایشان عطا میکنی، نظر رحمت به سویشان میافکنی. پ.ن: عزیزی میگفت: من معنی این بخش از دعا رو خوب درک نمیکردم که میگوییم:يَا مَنْ يُعْطِي مَنْ لَمْ يَسْأَلْهُ وَ مَنْ لَمْ يَعْرِفْهُ تَحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحْمَةً.این عطای از سر محبتِ خدا به کسی که او را نمیشناسد را درست متوجه نمیشدم.تا اینکه کودکی را میبیند که به جهت مشکل مغزی و ذهنی، مادرش را اصلا نمیشناخت و بسیار هم نگهداری دستتنها از او مشکل بود.آن عزیز میگوید: به مادرش گفتم: خوب او را بستری کن یا برایش پرستار بگیر، او که تو را نمیشناسد، برایش فرقی ندارد.مادرش گفت: او مرا نمیشناسد، من که جگرگوشهام را میشناسم.با گفتن این جمله بود که من تازه معنی این فقره از دعای ماه رجب را متوجه شدم...@justhadis110
۱۴:۰۴