بله | کانال مَک‌ُایران

۷ دی

سازگار می‌شویم؟!

هفته گذشته رحمت الهی پس از مدت‌ها بی‌بارانی در سال آبی جدید بر کشور نازل شد و نگین این بارش ها مناطق مرکزی، جزایر و شرق استان هرمزگان (قسمتی از #مکران) بود.
پر شدن مخازن و سرریز شدن سدهای بزرگی همچون استقلال در میناب و جگین در بشاگرد و جاسک نشانه‌ای از موهبت الهی بود.

در برخی نقاط همچون روستاهای مهرگی در سیریک یا نگر بلوچی در جاسک، طغیان رودخانه‌ها آسیب های جدی به زندگی مردم وارد کرد و برخی از احشام و منازل مردم دچار خسارت شد و مسیر بشاگرد به جاسک نیز مسدود گشت.

همچنین در دشت پلپلک در میانه مسیر جاسک و بشاگرد، طغیان رودخانه شریفی و انحراف آن توسط دژها و سدهای کوچک احداث شده توسط شرکت هواپیمایی ماهان خساراتی را به باغ معظم این شرکت (نخلستان مجول) و همچنین زمین‌های کشاورزی مردم وارد کرد.

نعمت دو حوضه آبریز سدیچ-بندرعباس و رابچ-باهوکلات که تمامی سرزمین مکران را سیراب می نمایند، در صورت عدم توجه به دوره بازگشت‌های کوتاه مدت سیلاب در اقلیم نزدیک به شبه قاره نه تنها به محرکی برای توسعه تبدیل نخواهد شد که حتی عامل مخربی جهت توسعه منطقه مکران خواهد بود.

در بی دولتی اداره مکران و در حالی که مردم شریف بلوچستان و شرق هرمزگان از هیچ کمکی به همشهریان خود دریغ نمی ورزند آیا از عبرت‌ سیل‌های ۹۸، ۱۴۰۰ و ۱۴۰۲ درس میگیریم و تلاشی جهت سازگاری با اقلیم سرکش مکران را رقم خواهیم زد؟!

میناب، جگین، شمیل، گابریک، سدیچ، کهیر، کاجو، سرباز و ... اگر در دوران تشنگی مدیریت نشوند، در دوران سرکشی تاسف و حسرت را برای کشور در پی خواهند داشت!

پی نوشت: در تصاویر و ویدئوها آماری از میزان پر شدگی سدهای استان هرمزگان، سر ریز شدن سد جگین، سیلاب در دشت پلپلک و آسیب دیدن نخل های جوان و گلایه‌های مردمی را مشاهده میکنید.

@MakoIran_ir

۶:۳۰

۱۰ دی

بازارسال شده از مکُ‌نگار

روشنا

گفتگو در باب توسعه عقلانیت فرهنگی در سیستان و بلوچستان

فصل اول: توسعه سواحل مکران

*نشست دهم*مکران؛چهارراه تمدن ها و مرز فرهنگی ایران با جهان
ارائه دهنده : عباس نورزائی پژوهشگر حوزه‌ی توسعه و ایران‌شناسی
زمان: چهارشنبه 10 دی ساعت 19:30از طریق لینک:https://www.skyroom.online/ch/morteza22/roshana
@makonegar
#روشنا#سواحل_مکران#گفت_و_گوهای_فرهنگی#حوزه_هنری_سیستان_و_بلوچستان

۶:۳۰

۸ بهمن

*صرفا در زمان شدت به یاد مکران نیفتید!!*

جنگی که ادامه دارد...#مکران‌ایران

#یادداشت به قلم امیر امیری فر
قریب به ۲۰ روز از آشوب‌های خیابانی ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ می‌گذرد و لفاظی‌های مقامات آمریکایی در مورد احتمال حمله به کشور نیز تشدید شده است.در این بازه زمانی حداقل در ۴ مورد، تحلیل‌گران به ایراد برخی میادین نزاع با دشمن پرداخته‌اند که مبدا یا مقصد آن جنوب شرق ایران است.

پس از انتشار نقشه دست ساز منسوب به موسسه FDD (بنیاد دفاع از دموکراسی) در برخی رسانه‌ها مبنی بر نشان دادن نقاط هدف احتمالی حمله آمریکا به کشور عزیزمان، یکی از نقاطی که مورد توجه بسیار قرار گرفت، جزیره #خارک بود.خارک تنها پایانه فعال فروش نفت ایران است که در غرب تنگه هرمز (نقطه حائل دریایی ایران در پهنه جنوب) قرار گرفته است. از انتهای دهه ۸۰ گزینه جایگزین و آلترناتیو خارک برای فروش نفت در شرق تنگه، یعنی جایی که دقیقا پاشنه‌ای #تنگه می‌شکند و وارد آب‌های آزاد میشویم جایابی شد؛ منطقه‌ای به نام #کوه_مبارک! ( این ایده البته سابقه‌ای طولانی از زمان دفاع مقدس و خط لوله محرم دارد که پس از جنگ ۸ ساله رها شد.)

خط لوله ۱۰۰۰ کیلومتری موسوم به گوره به #جاسک با وجود نزاع کارشناسی موافقین و مخالفین در دولت یازدهم و دوازدهم به مرحله ساخت و اجرا در آمد که خود نمونه شگرفی از خودباروی ملی در زمینه ساخت لوله‌های ترش بود.افتتاح نسبتا نیمه کاره پایانه توسط حسن روحانی تنها چند روز پیش از پایان دولت وی و کشمکش‌های دولت دوازدهم و کمیسیون اصل ۹۰ مجلس یازدهم نیز سایه سنگینی بر این ابر پروژه ملی انداخت.

وزارت نفت دولت سیزدهم اما تقریبا این طرح را به بایگانی فرستاد و با خبر سوراخ شدن یکی از SPM های بارگیری نفت در دولت سیزدهم وضعیت تراژیک این خط لوله تشدید شد.اکنون و با انتشار گسترده یک نقشه دست ساز از FDD و بیان حرف هایی مبنی بر اشغال!! و یا حمله به جزیره خارک دوباره فضای رسانه‌ای کشور یاد گوره به جاسک افتاده است و بر لزوم فعال سازی آن به درج خبر می‌پردازد.

وقایع تلخ و تروریستی ۱۸ و ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴ که به شهادت جمعی از هموطنان منجر شد، یک ابهام را در ذهن تحلیلگران امنیتی برجسته ساخت. چرا #جنوب_شرق و ایضا شمال غرب ایران در این درگیری‌ها دچار تنش کمتری شد؟آیا گروهک‌های بدنامی که تاکنون به توسعه فضای تروریستی و تشدید انگاره‌های تجزیه‌طلبانه می‌پرداختند نباید از این فرصت سواستفاده حداکثری می‌کردند؟!حداقل تاکنون ۲ پاسخ به این سوال بیان و در فضای کارشناسی مورد تبادل قرار گرفته است. (گزاره‌هایی که البته صحت آن‌ها برای نویسنده احراز نشده است اما قابلیت اعتنا و گفت‌وگو را داراست)

اول آنکه کشورهای همسایه‌ای که میزبانی این گروهک‌ها را بر عهده داشته‌اند از حجم توحش و به خیال خودشان احتمال تجزیه ایران ابراز نگرانی کرده‌اند و به همین جهت الزاما در تبادلات #امنیتی این کشورها پشتیبانی یا حمایتی ولو اندک از آن‌ها صورت نگرفت.

دوم آنکه این بار استراتژی حضور در شهرهای مرکزی ایران با توجه به فراهم بودن بستر اعتراضات اقتصادی، در دستور این گروهک‌ها قرار گرفت. این طور بیان می شود که این اتفاقات به این دلیل بود تا انگ #تجزیه‌طلبی و ایران ستیزی از نام این گروهک‌ها برداشته شود تا آنها خود را نیروهای مسلحی برای آزادی تمامی ایران نشان دهند!!استراتژی‌ای که دامنه‌هایش تا یزد و لرستان هم رسید و البته حامیان فرامنطقه‌ای آنان نیز چراغ سبز این پشتیبانی و لجستیک را روشن نمودند.

پیش‌تر در مک‌ایران به بررسی تشدید عملیات‌های تروریستی جنوب شرق ایران در سال ۱۴۰۳ پرداخته‌ایم.افزایش قابل ملاحظه عملیات‌های تروریستی پس از ۱۴۰۳ در کنار تشویقات ویژه کارفرمایان فرامنطقه‌ای و البته سرگردانی اتخاذ تصمیم سیاسی واقعی برای جنوب شرق ایران که #شورای‌_عالی‌_امنیت ملی علی اکبر احمدیان و علی لاریجانی در آن بازیگر منفعل بوده‌اند، ثبات امنیتی جنوب شرق ایران را در هاله ای از ابهام فرو برده است.
ادامه دارد...

@MakoIran_Ir

۱۹:۰۵

*صرفا در زمان شدت به یاد مکران نیفتید!!*قسمت دوم

جنگی که ادامه دارد...

نزدیک شدن ناوگروه آبراهام لینکن از دریای چین جنوبی به شمال #اقیانوس_هند و #جنوب_دریای عمان در کنار فخر‌فروشی‌های کودکانه رییس جمهور آمریکا به این ادوات جنگی (در کنار تهدیدات پایگاه‌های مستقر در خلیج فارس و کشور اردن) بار دیگر لزوم قرارگیری لجستیک توانمند در کرانه‌های شرقی #تنگه_هرمز را به کشور یادآور می‌شود.هر چند نیروی دریایی برومند سپاه پاسداران و نیروی دریایی راهبردی ارتش (به عنوان دو پیشانی دفاع ملی در جنوب کشور) از حفظ آمادگی‌های خود سخن می‌گویند، اما همچنان نیاز به پشتیبانی لجستیکی که کشور را در پهنه جنوب شرق چه در حوزه آفند و چه در حوزه پدافند محافظت نماید احساس می گردد.

جاسک، راس میدانی، کنارک و پسابندر ۴ نقطه راهبردی این میدان هستند که هم از حیث تجهیز و هم از حیث نیروی انسانی توانمند نیازمند شکل گیری سازوکاری جدید از زیست فنی و اجتماعی هستند.نیروی دریایی راهبردی ارتش که از نیمه دوم دهه ۸۰ تمرکز فراوانی بر توسعه منطقه داشته است تقریبا در این مسیر تنها بوده و عمده بار توسعه شهرنشینی (Civil) مکران (ولو اندک و ناقص) را نیز به دوش کشیده است. وظیفه‌ای که با وجود گذشت عمر ۵ دولت هنوز متکفل واقعی پیدا نکرده است.در کنار این پیشانی دریایی و ساحلی، توسعه پدافند هوایی جنوب شرق و جلوگیری از ضربه پذیری کشور از تهاجم از جانب جنوب شرقی خود، امری ضروری است. سازوکاری که هر چند پایگاه هفتم شکاری #کنارک را به عنوان یک یادگار در درون خود دارد اما نیاز به توسعه رینگ‌های جدید پدافندی را برای نفوذ ناپذیری کشور محسوس می‌نماید.

مساله تامین کالاهای اساسی در صورت توسعه هر گونه تنش در تنگه هرمز و خلیج فارس و آسیب احتمالی بندر شهید رجایی مساله مهم دیگری است که اهمیت ارتباطات تجاری با کشور پاکستان را دوچندان می‌کند.تراز تجاری منفی ۱.۷ میلیارد دلاری ایران با پاکستان به نفع ایران رغبتی برای افزایش صادرات پاکستان به ایران در میان تجار پاکستانی ایجاد نمی‌کند. هر چند تامین برخی کالاهای اساسی پاکستان مانند سوخت از طریق ایران یک اتفاق حیاتی و با پیوندهای وسیع قومی و اجتماعی برای دو کشور است اما تلاش ایران تاکنون برای توسعه واردات از پاکستان جهت تنوع بخشی به مبادی وارداتی بسیار اندک بوده و همین امر در کنار مرزهای کمتر توسعه یافته با پاکستان در میرجاوه، پیشین و ریمدان و دسترسی های بسیار نامطلوب جاده ای در استان و ابر چالش #قاچاق (بخوانید صادرات شلخته) سوخت به پاکستان به بی رغبتی تامین حداقل کالاهای اساسی از این کشور انجامیده است.

فشار ناگزیر تحریم‌ها و علی الخصوص جنگ ۱۲ روزه، صرافت دولت و مسئولین مرتبط با توسعه مرزی جنوب شرق را بیشتر نموده و فعلا واردات برنج و دام زنده با توجه به ظرفیت‌های تولیدی خود پاکستان در دستور کار قرار گرفته است.اما هنوز فعال شدن ظرفیت‌های ولو اندک #گوادر و #کراچی برای تامین بخشی از نهاده های دامی و یا برخی از کالاهای اساسی و مایحتاج روزانه مردم از مبادی غیر از پاکستان نمود خاصی نداشته است.
شایسته است قرار ۳ میلیارد دلاری حجم مبادلات با پاکستان در ابتدا متوازن شده تا رغبت طرف پاکستانی برای تجارت را دوچندان کند و سپس ظرفیت‌های مرزی، علی الاخص ریمدان را در ارتقای این عدد و ارتقای واردات کالاهای اساسی در دوران جنگ افزایش دهد.

۴ مورد یاد شده بخشی و شاید بخش مهمی از نقشی بود که جنوب شرق ایران علی الخصوص مکران می‌توانند در روز سختی کشور و شدت حاصل از آن بر عهده گیرند. مسئولیتی که البته دوجانبه است و نیازمند این معناست که تهران‌نشینانِ دور از ساحل نیز کمی به یاد آورند که توسعه رفیق روزهای سختی است و صرفا در روز سختی نمی توان از گنج پنهانی که ۱۸ سال انتظار توسعه‌اش صرفا بر سر زبان‌ها می‌چرخد، انتظار معجزه داشت.

@MakoIran_Ir

۱۹:۰۵

۱۸ بهمن

امیر امیری فر مدیرمسئول مک‌ایران در یادداشت کوتاهی در توییتر نسبت به ساخت شهر مکران مرکزی در محدوده آبکوهی-کلیرک هشدار داد:

در کشاکش توجه همه ارکان حاکمیت به تنش های فرامرزی، غلامرضا کاظمیان معاون شهرسازی و معماری فرزانه صادق، در مصاحبه ای از تصویب امکان سنجی شهر جدید مکران مرکزی سخن به میان آورد.این در حالی است که وی پیشتر مخالفت خود را با این شکل از شهرسازی ابراز داشته بود‌.

همچنین فرزانه صادق نیز با وجود اشاره به تجربه عسلویه که آن را دارای آثار منفی توصیف نمود، از توسعه مرحله به مرحله این شهر جدید سخن به میان آورد.

پیشتر در پرده چهارم یادداشت «[مکران، پایتخت دولت سرگردانی](https://ble.ir/makoiran_ir/4819461543861585509/1737437002783)» مختصری از تعارض منافع این شرکت و عدم لزوم ساخت این شهر گفته بودم.شهرسازی ای که به نظر می رسد در فقدان کار کارشناسی جدی و با فشار همه جانبه به ارکان متعدد حاکمیت، قرار است سطوح آشفتگی شهرسازی در کشور را چند پله ارتقا دهد!!

‏ان شاالله در این باره و چرایی اولویت نداشتن ساخت این شهر و فشارهای کنسرسیوم مذکور در مک‌ایران بیشتر خواهیم نوشت.

@MakoIran_Ir

۱۷:۴۴

۲۳ بهمن

سازمان ملی کارآفرینی با همکاری موسسه چشم توسعه مکران برگزار می‌نماید:
فراخوان ملی ایده‌ها و استارتاپ‌های «توسعه دریامحور»

این فراخوان با هدف شناسایی و حمایت از ایده‌ها و کسب‌وکارهای نوآور در حوزه اقتصاد دریا و توسعه پایدار مناطق ساحلی و دریایی کشور برگزار می‌شود. از صاحبان ایده، استارتاپ‌ها، شرکت‌های نوپا، پژوهشگران و فعالان حوزه‌های تخصصی مرتبط دعوت می‌شود با ارائه طرح‌ها و ظرفیت‌های خود، در شکل‌دهی به زنجیره ارزش اقتصاد دریا مشارکت کنند.

جهت دسترسی بهتر به شرکت‌ها و تیم‌های فعال در این حوزه و ایجاد ارتباط مؤثر، متقاضیان می‌توانند اطلاعات معرفی خود را به نشانی ایمیل سازمان ملی کارآفرینی ارسال نمایند
ineoorg@gmail.com

@MakoIran_Ir

۱۱:۱۰

۲۴ بهمن

بازارسال شده از خانه اندیشه‌ورزان

گزارش مروری-تحلیلی «سیاست اقلیم»درآمدی بر شناخت اندیشکده‌های امریکایی حوزه آب، اقلیم و محیط‌زیست

اندیشکده‌ها در حوزه آب و اقلیم، فراتر از تولید داده‌های علمی، نقش کلیدی در شکل‌دهی سیاست‌ها و اولویت‌های حکمرانی ایفا می‌کنند. آن‌ها با قاب‌بندی مسائل، ترجمه دانش به زبان سیاست و شبکه‌سازی میان دولت، جامعه و علم، مسیر ورود بحران‌های آب و اقلیم به دستورکار تصمیم‌گیری را تعیین می‌کنند. گزارش حاضر با بررسی تجربه ایالات متحده و تحلیل شیوه‌های اثرگذاری اندیشکده‌ها، چارچوبی روشن برای فهم این نهادها و درس‌های قابل اقتباس برای ایران ارائه می‌دهد.

آنچه در این گزارش می‌خوانید:

اقلیم قدرتمحیط‌زیست به‌مثابه اولویتی راهبردی در سیاست‌گذاری معاصر

معماری مسئلهجایگاه قاب‌بندی مسئله در ساختار سیاست‌گذاری

سیاست اقلیمتوصیه‌هایی برای ایران

شناسنامه گزارش:

مدیر پروژه: حجت میان‌آبادی؛

نویسنده: محیا دانش.

دریافت اصل گزارش
#نشریات#محیط‌زیست

خانه اندیشه‌ورزان را در بله | ایتا | روبیکا | تلگرام | ایکس دنبال کنید!

۱۴:۵۲

۲۷ بهمن

دلواپس مکران

یادداشت به قلم مهدی ده دار

روزنامه صبح ساحل که در هرمزگان انتشار می یابد به بررسی احداث شهر مکران مرکزی پرداخته است.ده دار در این یادداشت به صراحت عبرت عسلویه را پیش چشم مخاطب قرار می دهد و با انذار از این تجربه، هشدارهایی را پیرامون خبری که هفته پیش از زبان معاون معماری و شهرسازی وزیر راه و شهرسازی بیان شد می دهد.

مک‌ایران با استقبال از گسترش گفتمان توسعه متوازن در میان دغدغه مندان مکران، مخاطبین ارجمند را به خواندن این یادداشت در ادامه واکنش های پیشین دعوت می نماید:https://sobhesahel.com/news/150649

۱۵:۵۳

۲ اسفند

جنگی که ادامه دارد...#مکران‌ایران

نقطه جدایی دریای مکران از خلیج فارس یا همان تنگه هرمز فراتر از یک معبر دریایی، شاهرگی حیاتی برای اقتصاد جهانی و ابزاری راهبردی در مواجهه سیاسی نظام سلطه با موجودیت ایران است. پیش از این بارها محدودیت تنگه برای عبور و مرور کشتی های باری یکی از ابزارهای مواجهه ایران با دشمنان خود بوده است.نقطه که اساسا مزیت ساز همزمان منطقه مکران و خلیج فارس از حیث سیاسی و اقتصادی به صورت همزمان بوده است.طرح ایده‌هایی همچون دریافت عوارض امنیت یا بستن تنگه ، نشان‌دهنده ظرفیت‌های ایران برای بهره‌گیری از این گلوگاه استراتژیک در جهت تأمین منافع ملی است.یکی از سوالاتی که در این زمینه مطرح می‌شود این است که آیا ایران ظرفیت حقوقی اعمال این پیشنهادات را دارد؟

رضا سهرابی کارشناس حقوقی اندیشکده اقتصاد مقاومتی و کارشناس سابق معاونت حقوقی ریاست جمهوری در یادداشتی که در اندیشکده اقتصاد مقاومتی انتشار یافته، به بررسی این ظرفیت‌ها پرداخته و راه پیش روی ایران را روشن ساخته است.

@MakoIran_Ir

۱۶:۴۷