بازارسال شده از
از ناآگاهی تا افتخارآمریکا زد ناوشکن ایرانی دنا را با سرنشینهایش غرق کرد. رفته بودند برای رزمایشی بینالمللی. من کلا از این ناو و نیروی دریایی کشورم بیخبر بودم. وقتی خبر غرق شدن دنا را شنیدم فقط تأسف و حس نامردیِ آمریکا در ذهنم پررنگ شد. گذشت و چند خط درباره ناو دنا در کانال «روایت پیشرفت ایران» خواندم؛ انگار تازه وزن واقعی ماجرا را فهمیدم. نوشته بود:«وقتی ناو تایلندی که ساختهی آمریکاییهاست غرق شد، دنا چطور میتواند دوام بیاورد؟» و امیردریادارشهرام ایرانی در جوابشان گفت: «نگران نباشید! اتفاقی نمیافتد؛ چون دِنا را ایرانیها ساختند.»خواندن این چند خط همانا؛ خریدن کتاب«موج بلند» عزتیپاک و نشستن توی ناو و چرخیدن دور کرهی زمین هم همانا.کتاب را از فراکتاب خریدم. از عزتیپاک تا قبل از آن چیزی نخوانده بودم. اولش با خواندن کتاب یک کم گیج شدم؛ چون قالبش با کتابهایی که خوانده بودم فرق داشت. نویسنده داشت سوم شخص حرف میزد و آن وسط راویهایی میآمدند یک چیزهایی میگفتند. کمکم به مدل کتاب عادت کردم. هرچه جلوتر رفتم ریتم کتاب بهتر شد.راستش موقع خواندن کتاب مدام از ندانستنهایم خجالت کشیدم. نه از تاریخ چند سال گذشتهی کشورم چیزی میدانستم، نه از جنگ تحمیلی هشتسالهی معاصر. انگار نه انگار امامخمینی هفتم آذر را روز نیروی دریایی ارتش گذاشت، تا یاد آن عملیات بزرگ مروارید زنده بماند؛ عملیاتی که ایران با آن ضربهی سنگینی به رژیم بعث زد و عراق تا پایان جنگ و سال 1367 توان نظامیاش توی دریا فلج شد. هی خواندم و شرمنده شدم که چرا من این چیزها را نمیدانستم.این بیخبری فقط از تاریخ نبود من حتی نمیدانستم اقیانوس آرام برخلاف اسمش، اینقدر ناآرام است. دور کرهی زمین گشتن و برای اولین بار با یک ناوشکن ایرانی قدم به آبهای آزاد دنیا گذاشتن هم برایم چندان مهم نبود. کمکم که قاطی ماجرا شدم افتخار کردم به ایران و ناوشکنش دنا.وقتی دنا از نصفالنهاری که به آن خط زمان میگفتند، رد شد من هم گم شدم بین ساعتها. هشتونیم ساعت از زمان ایران جلوتر بودیم و همین که خط را رد کردیم پانزدهونیم ساعت عقب افتادیم. به قول ناخدا موسویان انگار از نو وارد روزی شدیم که تازه به پایانش رسانده بودیم. وقتی با دنا از خط استوا گذشتیم به من هم خوش میگذشت با مسخرهبازیها و آدابش. با مختل شدن بینایی آن سرباز خدوم و عمل آپاندیس آن یکی، من هم مُردم و زنده شدم. وقتی دنبال دزد دریایی و نفتکِش بیگانه راه افتادیم هیجان خاصی داشتم ولی آخرش نفهمیدم چه شد. یعنی چون سرعت آن نفتکش بیشتر بود و بهشان نمیرسیدیم و دریا طوفانی شد گذاشتیم نفتمان را بدزدند؟من چشمهای متعجب مردم جهان و خصوصا دریانوردان بیگانه را که مبهوت هنر و قدرت ایرانیها میشدند توی این کتاب دیدم. عزت ایران را توی رفتار نیروی دریایی کشورم و روابط حرفهایشان قشنگ احساس کردم. ایران با ساختهی دست خودش ناوشکنی ساخته بود که همه انگشت به دهن مانده بودند. کیک نبود. واقعی بود. غولِ آرام را رد کرده بود و داشت از اطلس میگذشت. دروغ چرا؟ خیلی جاها هم گریه کردم. دلم سوخت، وقتی پیام تبریکِ روز نیروی دریاییِ شهید رئیسی را به اهالی دنا و مکران خواندم؛ وقتی امیر با بالگرد آمد روی مکران و پیام خوشآمد رهبر معظم انقلاب را به همه رساند. من دنا را تازه بعد از غرق شدندش شناختم و داشتم حرفهای آدمهایی را میخواندم که دیگر بینمان نبودند.تازه میفهمم چرا آمریکا وسط جنگ دنا را زد؟ شاید کینهای قدیمی داشت! زهرش را توی جنگ ریخت. #روایت_پیشرفت
@jostarestan
@jostarestanبازارسال شده از
مرورنویسی کتابِ موج بلندنفرتم از آمریکا با خواندن کتاب بیشتر شد؛ امیدوارم به زودی این فرعون زمان غرق شود که چشم دیدن پیشرفت بقیهی کشورها را ندارد.محتوای کتاب حرف نداشت؛ کم بود و گزیده. هرچند دلم میخواست بیشتر از ماجراهای این ناوشکن و دریانوردان دلاور شهیدش بدانم. منطق توزیع محتوا توی کتاب عالی بود. شروع و پایانها و ریتم هم همینطور. نویسنده اسمهای خوبی برای فصلها گذاشته بود. مقدمهی جامعی هم در مورد نیروی دریایی ایران از کتاب خواندم، اما از نحوهی مصاحبه و پشت صحنهی کتاب چیزی دستگیرم نشد. رسیدم به پایان دوستداشتنی کتاب: «عزیزان به خانه خوش آمدید.»اما فرم کتاب با اینکه گزارشی انتخاب شده بود خستهام نکرد. یک جاهایی شاید میشد بهتر نوشت و ماجراها را قصهوارتر کرد. دلم عکسهای بیشتری ازانتهای کتاب میخواست. مثلا من نتوانستم لنگرگاه و بندر را تصور کنم. تصویر غروب و طلوع اقیانوس و تاریکی وحشتناکش را ندیدم. از خواندن کتاب پشیمان نیستم و توصیه میکنم به خواندن و معرفیکردنش.#مرورنویسی @jostarestan
@jostarestanدریغ که اسیر زمانیم... اگر نه که خیال حذف برخی مقاطع از تاریخ زندگی را در سر پروردهام سالها. و این روزها سرآمد تمام آن مقاطع است؛ تلخ و سخت و غیرقابل تحمل!
#شهادت#تشییع#بازمانده
#شهادت#تشییع#بازمانده
۱۵۲بازارسال شده از
در حالی که عزتی پاک آماده میشد برویم برای مراسم وداع از روایت سوگ حرف زدیم. من وداع را مرثیه، سوگ و عزاداری نمیدانم به نظرم وداع تقلایی است برای رابطه با غیابِ متوفی. از این رهگذر روایت تشییع من حول این تقلا رقم خواهد خورد.
#روایت_تشییع#عزتی_پاک@dizgah
#روایت_تشییع#عزتی_پاک@dizgah
بازارسال شده از
دیری است زاشیانه جدا ماندهای «امین»//غُربت بس است، رو سوی آن کوی و بام کن
دانم که مستمند و تهیدست و بیکسی//از بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کن
و آنجا که آمد و شد خیل ملائک است//کُنجی گُزین و تا به قیامت مُقام کن
شعر از: #شهید_سیّدعلی_خامنهای
@radiodarkoob
دانم که مستمند و تهیدست و بیکسی//از بارگاه فیض رضا(ع) توشه وام کن
و آنجا که آمد و شد خیل ملائک است//کُنجی گُزین و تا به قیامت مُقام کن
شعر از: #شهید_سیّدعلی_خامنهای
@radiodarkoob