م
انا لله و انّا الیه راجعون ...
۱۶۴۱بازارسال شده از
بسماللّه الرحمن الرحیم
بیانیه «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران» در پی شهادت رهبر انقلاب اسلامی ایران
خبری که امروز ۱۰ اسفندماه اعلام شد، خبری درباره حیات تکتک ما، ایران و البته جریان جهانی مقاومت است. عروج رهبری بزرگ که به انسان قرن ما ایستادگی آموخت و با شخصیت یکتای خود، شمایل مردی الهی در این جهان پرغوغا و پرفریب بود. امامی که ملتهای مظلوم و انسانهای آزاده به او تکیه داشتند و راهشان را از گامهای استوارش باز میشناختند. شهید عزیز ملت ایران و ملتهای مظلوم، حضرت آیتالله خامنهای رحمةالله علیه که حضورش برای حرکت مستضعفین جهان روح و روحیه بود و امروز بهدست پلید کسانی به شهادت رسید که دشمن قسمخوردهاش بودند و سالها از نام او و شاگردان مکتبش میهراسیدند. رژیم فاسد آمریکا با این جنایت، چه قلبهایی را که نسوزاند و چه جهانی را که عزادار نکرد.
اما دور باد از ما که این پایان کار باشد و این ماتم سخت زمینگیرمان کند. آن رهبر شجاع خود قلبی پر از جراحت داشت؛ چه دوستان و یارانی که در این سالهای طولانی مقاومت از دست نداد. اما هماو با هر زخم، قویتر میشد و راهش را بیشتر و بهتر میشناخت. حال بر ماست که در این عزای بزرگ نیز به او تأسی جوییم.
مهمترین تکلیف امروز ما جز این نیست که این خبر عظیم را دستکم نگیریم و اجازه ندهیم با سوگواری، فشار این غم از وجودمان تخلیه شود. باید اذعان کنیم و معترف باشیم که در این شهادت مظلومانه، ما نیز دخیل بودهایم؛ مایی که بارها فریب مذاکره دشمن را خوردیم و به صلح تحمیلی دل بستیم؛ مایی که فرمان او را در تقویت هستههای اجتماعی سیاسی داخل کشور که میتوانست نیروی ملی بازدارنده در برابر تهدیدات خارجی باشد، بر زمین انداختیم؛ و مایی که یار همراه و دردمند او در کارزار سخت مبارزه با دشمنان سفاک جهانی نبودیم.
اینک زمزمههایی از داخل کشور به گوش میرسد که سودای آتشبس با این دشمن هتاک دارد. ملت مقاوم ایران، علاوه بر بازخواست هیئت سیاست خارجی کشور که تجربه را بارها تجربه کرده و درس نگرفته است، باید به هوش باشد که در برابر هر طرح آتشبس در این شرایط بایستد. آتشبس، امروز معنایی جز استحالۀ نیروی ملی و انقلابی ایران ندارد. چگونه ممکن است قبل از اینکه ملت ایران و هستههای مقاومت درسی پشیمانکننده به دشمن بدهد، به صلح تحمیلی تن دردهد و چگونه ممکن است ذهن بصیر ایرانی این صلح را همچون برگ آخر دفتر کودتا نفهمد؟ امروز باید جنگید و جنگید و معادله کثیف بینالمللیِ رئیسجمهور فاسد آمریکا را که خود صلح از طریق زور مینامد، بر هم زد. این معادله اگر در همینجا متوقف شود، مسیر شکست پیدرپی این دشمنان انسان آغاز خواهد شد؛ در غیر اینصورت تا ابد داغ این ننگ و آوارگی بر پیشانی ما باقی خواهد بود.
یکشنبه ۱۰ اسفند ۱۴۰۴
کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@Haste_Pishgam
بیانیه «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران» در پی شهادت رهبر انقلاب اسلامی ایران
خبری که امروز ۱۰ اسفندماه اعلام شد، خبری درباره حیات تکتک ما، ایران و البته جریان جهانی مقاومت است. عروج رهبری بزرگ که به انسان قرن ما ایستادگی آموخت و با شخصیت یکتای خود، شمایل مردی الهی در این جهان پرغوغا و پرفریب بود. امامی که ملتهای مظلوم و انسانهای آزاده به او تکیه داشتند و راهشان را از گامهای استوارش باز میشناختند. شهید عزیز ملت ایران و ملتهای مظلوم، حضرت آیتالله خامنهای رحمةالله علیه که حضورش برای حرکت مستضعفین جهان روح و روحیه بود و امروز بهدست پلید کسانی به شهادت رسید که دشمن قسمخوردهاش بودند و سالها از نام او و شاگردان مکتبش میهراسیدند. رژیم فاسد آمریکا با این جنایت، چه قلبهایی را که نسوزاند و چه جهانی را که عزادار نکرد.اما دور باد از ما که این پایان کار باشد و این ماتم سخت زمینگیرمان کند. آن رهبر شجاع خود قلبی پر از جراحت داشت؛ چه دوستان و یارانی که در این سالهای طولانی مقاومت از دست نداد. اما هماو با هر زخم، قویتر میشد و راهش را بیشتر و بهتر میشناخت. حال بر ماست که در این عزای بزرگ نیز به او تأسی جوییم.مهمترین تکلیف امروز ما جز این نیست که این خبر عظیم را دستکم نگیریم و اجازه ندهیم با سوگواری، فشار این غم از وجودمان تخلیه شود. باید اذعان کنیم و معترف باشیم که در این شهادت مظلومانه، ما نیز دخیل بودهایم؛ مایی که بارها فریب مذاکره دشمن را خوردیم و به صلح تحمیلی دل بستیم؛ مایی که فرمان او را در تقویت هستههای اجتماعی سیاسی داخل کشور که میتوانست نیروی ملی بازدارنده در برابر تهدیدات خارجی باشد، بر زمین انداختیم؛ و مایی که یار همراه و دردمند او در کارزار سخت مبارزه با دشمنان سفاک جهانی نبودیم.اینک زمزمههایی از داخل کشور به گوش میرسد که سودای آتشبس با این دشمن هتاک دارد. ملت مقاوم ایران، علاوه بر بازخواست هیئت سیاست خارجی کشور که تجربه را بارها تجربه کرده و درس نگرفته است، باید به هوش باشد که در برابر هر طرح آتشبس در این شرایط بایستد. آتشبس، امروز معنایی جز استحالۀ نیروی ملی و انقلابی ایران ندارد. چگونه ممکن است قبل از اینکه ملت ایران و هستههای مقاومت درسی پشیمانکننده به دشمن بدهد، به صلح تحمیلی تن دردهد و چگونه ممکن است ذهن بصیر ایرانی این صلح را همچون برگ آخر دفتر کودتا نفهمد؟ امروز باید جنگید و جنگید و معادله کثیف بینالمللیِ رئیسجمهور فاسد آمریکا را که خود صلح از طریق زور مینامد، بر هم زد. این معادله اگر در همینجا متوقف شود، مسیر شکست پیدرپی این دشمنان انسان آغاز خواهد شد؛ در غیر اینصورت تا ابد داغ این ننگ و آوارگی بر پیشانی ما باقی خواهد بود.یکشنبه ۱۰ اسفند ۱۴۰۴
کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»@Haste_Pishgamبازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیم
ملت شریف و مجاهد ایران!شرایط امروز انقلاب، شباهت بسیاری به روزهای آغازینش دارد؛ روزهایی که هر آن ممکن بود آشوبی در کشور، موجودیت نظام تازهتأسیس را به خطر اندازد. پس باید به یاد آوریم که چگونه این انقلاب را در کوران حوادث روزهای آغازینش حفظ کردیم. این یادآوری نشان میدهد که چگونه ملت شخصاً ایفای نقش کرد و انقلاب را از خطرات حفظ نمود. امروز باید لحظۀ تسخیر سفارت آمریکا در تهران را به یاد بیاوریم. روزی که دستگاه تصمیمگیری و اداره امور، چه از سر خیانت و چه از سر سستی، از خطر بیخ گوش خود مراقبتی نداشت. آن روز، دانشجویان پیرو خط امام، معطل اقدام مسئولین نشدند یا صرفاً دست به مطالبهگری و انتقاد نزدند؛ بلکه شخصاً وارد عمل شدند. این قدرتی مهیب و بیسابقه در تاریخ بشر بود که امام بزرگوار ما (ره) توانست در وجود مردم ایران آزاد کند. قدرتی که توانست هم دشمن خارجی و هم خائن داخلی را منفعل و درمانده کند.
ملت بابصیرت ایران!در این شرایط خطرناک، حرارت قلبهای ما برای حفظ انقلاب کفایت نمیکند. باید درایت داشته باشیم و قبح نقشآفرینی مستقیم در حراست از انقلاب را در مغزها و دستهایمان بشکنیم. تنها در چنین شرایطی است که خائنان داخلی، جرئت خیانت پیدا نخواهند کرد. خیانتپیشگانی که امروز در لابهلای سطوح عالی نظام تصمیمگیری در کمین نشستهاند تا طرح آتشبس و استحاله نظام مقدس جمهوری اسلامی را محقق کنند، از فریادهای شما در خیابان به اندازه کافی نمیترسند؛ آنها از ابتکار عملهایی میترسند که بتواند آیندۀ سیاسیشان در ایران را به کلی نابود کند. درست نظیر کاری که دانشجویان تسخیرکننده سفارت با اعضای دولت موقت و نهضت آزادی کردند. ما در نقطۀ تکرار و تقلید از آن دانشجویان نیستیم، اما باید هوشمندی و شجاعتشان را به ارث ببریم.
ملت شجاع ایران!امروز ما پشتیبان هر مسئول کشوری و لشکری هستیم که میخواهد انتقام را تا نابودی رژیم صهیونیستی و اخراج کامل آمریکا از منطقه به پیش ببرد. تکتک ما، بدون اینکه بخواهیم قصاص قبل از جنایت کنیم، میبایست خودمان را آماده هر برخورد خشنی با سازشکاران کنیم. دل خوش نکنیم که عدهای در درون نظام وجود دارند که مسئولیتشان مقابله با خیانت است. ممکن است چنین کسانی قدرت کافی برای مقابله با خیانت نداشته باشند. تنها سیل خروشان و «خشن» ملت است که میتواند هر کودتاچی و سازشکاری را پیشاپیش سر جایش بنشاند.
ملت نجیب ایران!تا پیش از شهادت رهبر بزرگوارمان، ملت ما با امید و اتکا به ایشان، نجیبانه در برابر خیانتها صبوری میکرد. اما امروز، نجابت و اطاعت کورکورانه، میتواند سم مهلکی بر پیکرۀ ملت باشد تا در لحظۀ وقوع خیانت، در خواب خوش به سر ببرد. ما امروز باید به یاری رهبر شهیدمان بشتابیم و همگی با هم، نقش او را که بر زمین مانده است، به عهده بگیریم.
والسلام علی امت رسول الله و رحمت الله و برکاته
نهیب ۱ضمیمه هفتهنامه تحلیلی-سیاسی کرانه۱۳ اسفند ۱۴۰۴
سایت کرانه
تلگرام | اینستاگرام | ایتا | بله
کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgam
ملت شریف و مجاهد ایران!شرایط امروز انقلاب، شباهت بسیاری به روزهای آغازینش دارد؛ روزهایی که هر آن ممکن بود آشوبی در کشور، موجودیت نظام تازهتأسیس را به خطر اندازد. پس باید به یاد آوریم که چگونه این انقلاب را در کوران حوادث روزهای آغازینش حفظ کردیم. این یادآوری نشان میدهد که چگونه ملت شخصاً ایفای نقش کرد و انقلاب را از خطرات حفظ نمود. امروز باید لحظۀ تسخیر سفارت آمریکا در تهران را به یاد بیاوریم. روزی که دستگاه تصمیمگیری و اداره امور، چه از سر خیانت و چه از سر سستی، از خطر بیخ گوش خود مراقبتی نداشت. آن روز، دانشجویان پیرو خط امام، معطل اقدام مسئولین نشدند یا صرفاً دست به مطالبهگری و انتقاد نزدند؛ بلکه شخصاً وارد عمل شدند. این قدرتی مهیب و بیسابقه در تاریخ بشر بود که امام بزرگوار ما (ره) توانست در وجود مردم ایران آزاد کند. قدرتی که توانست هم دشمن خارجی و هم خائن داخلی را منفعل و درمانده کند.ملت بابصیرت ایران!در این شرایط خطرناک، حرارت قلبهای ما برای حفظ انقلاب کفایت نمیکند. باید درایت داشته باشیم و قبح نقشآفرینی مستقیم در حراست از انقلاب را در مغزها و دستهایمان بشکنیم. تنها در چنین شرایطی است که خائنان داخلی، جرئت خیانت پیدا نخواهند کرد. خیانتپیشگانی که امروز در لابهلای سطوح عالی نظام تصمیمگیری در کمین نشستهاند تا طرح آتشبس و استحاله نظام مقدس جمهوری اسلامی را محقق کنند، از فریادهای شما در خیابان به اندازه کافی نمیترسند؛ آنها از ابتکار عملهایی میترسند که بتواند آیندۀ سیاسیشان در ایران را به کلی نابود کند. درست نظیر کاری که دانشجویان تسخیرکننده سفارت با اعضای دولت موقت و نهضت آزادی کردند. ما در نقطۀ تکرار و تقلید از آن دانشجویان نیستیم، اما باید هوشمندی و شجاعتشان را به ارث ببریم.ملت شجاع ایران!امروز ما پشتیبان هر مسئول کشوری و لشکری هستیم که میخواهد انتقام را تا نابودی رژیم صهیونیستی و اخراج کامل آمریکا از منطقه به پیش ببرد. تکتک ما، بدون اینکه بخواهیم قصاص قبل از جنایت کنیم، میبایست خودمان را آماده هر برخورد خشنی با سازشکاران کنیم. دل خوش نکنیم که عدهای در درون نظام وجود دارند که مسئولیتشان مقابله با خیانت است. ممکن است چنین کسانی قدرت کافی برای مقابله با خیانت نداشته باشند. تنها سیل خروشان و «خشن» ملت است که میتواند هر کودتاچی و سازشکاری را پیشاپیش سر جایش بنشاند.ملت نجیب ایران!تا پیش از شهادت رهبر بزرگوارمان، ملت ما با امید و اتکا به ایشان، نجیبانه در برابر خیانتها صبوری میکرد. اما امروز، نجابت و اطاعت کورکورانه، میتواند سم مهلکی بر پیکرۀ ملت باشد تا در لحظۀ وقوع خیانت، در خواب خوش به سر ببرد. ما امروز باید به یاری رهبر شهیدمان بشتابیم و همگی با هم، نقش او را که بر زمین مانده است، به عهده بگیریم.والسلام علی امت رسول الله و رحمت الله و برکاته
نهیب ۱ضمیمه هفتهنامه تحلیلی-سیاسی کرانه۱۳ اسفند ۱۴۰۴ سایت کرانه تلگرام | اینستاگرام | ایتا | بله کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgamبازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیممردم عزیز و مجاهد ایران!آن خطراتی که امروز ایران را تهدید میکند، با انتخاب رهبر جدید، به پایان نمیرسد، بلکه رهبر دقیقا آماج تمامی آن خطرات است. تمام آنچه دشمن خارجی و خائنین داخلی برای آن، دندان تیز کردهاند، از بین بردن امکان ادامه جنگ است. و مهمترین امیدشان برای تحقق این هدف شوم -یعنی تسلیم ایران- این است که رهبر جدید را به هر نحوی که شده، شکست دهند. تمامی فشارهایی که خائنین داخلی به امام شهیدمان میآوردند و آن را تا سر حد اقدام به کودتا تداوم بخشیدند تا اقدام دشمن خارجی برای ترور ایشان، همگی گواه این است که برای دشمنان ایران، شکست رهبر، دروازۀ شکست ایران است. آن فشارهای داخلی برای تحمیل سازش پیشاپیش بر گردۀ رهبر جدید جمهوری اسلامی، سنگینی میکند و آن تهدیدات علیه جان رهبر، از ثانیۀ آغازین اعلام نام او و حتی پیش از آن، به کار میافتد؛ کما اینکه دشمن پیشاپیش برای احتمالات نیز عملیات ترور انجام داده است. در چنین شرایطی، باید خاطرهای را به یادآوریم. آن خاطره، لحظهای است که فشارهای سازش بر امام خمینی (ره) کارگر افتاد و جام زهر را نوشید. امام راحل (ره) بعدها فرمود اگر میدانستم مردم هنوز در صحنه هستند، هرگز قطعنامه را نمیپذیرفتم. برای سالیان سال پس از رحلت امام، این جمله راهنمای جلوگیری از فاجعه بود. فتنهها پس از فتنهها، با نگاه به این جمله، پشت سر گذاشته شد و فشارهای سازش در دوران زعامت رهبر شهیدمان اینگونه ناکام ماند.اما امروز، دشمن پس از دههها امیدبستن به اتحاد با خائنین و ترسوهای داخلی، تصمیم گرفت تا قماری بیسابقه کند و رهبر جمهوری اسلامی را رأسا از بین ببرد. این شروع یک دوران جدید برای جمهوری اسلامی است. دورانی که رهبر انقلاب با خطر دائمی ترور و تداوم کودتا مواجه است و نمیتواند با حضور مقطعی مردم، خطرات را دفع و انقلاب را پیش ببرد؛ بلکه به یک تقسیم کار هماهنگ میان خود و مردم انقلابی نیاز مبرم دارد. این چه راهی است و مردم چگونه میتوانند در آن، شریک رهبر جدید باشند؟ ترامپ قماری کرد و ملت ایران باید بتوانند در این بازی، آمریکا را به خاک سیاه بنشانند. قماربازی که از بازیاش بهرهمند شود، سرشار از احساسات قویتر برای اقداماتی سهمگینتر خواهد بود. این احساس، نهفقط در وجود شخص بیمقدار ترامپ، بلکه در وجود ایالات متحده آمریکا، باید تبدیل به سرخوردگی ابدی شود. در چنین وضعیتی، ملت قهرمان و بصیر ایران باید همپای نیروهای مسلح روی تداوم جنگ تا سرحد نابودی رژیم صهیونی و اخراج ابدی آمریکا از منطقه، ایستادگی کند. تنها در چنین شرایطی است که رهبر جدید میتواند در امان بوده و رهبری کند و تا زمانی که رهبر انقلاب، در امان باشد، ایران در امان است.
نهیب ۲ضمیمه هفتهنامه تحلیلی-سیاسی کرانه۱۴ اسفند ۱۴۰۴
سایت کرانه
تلگرام | اینستاگرام | ایتا | بله
کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgam
نهیب ۲ضمیمه هفتهنامه تحلیلی-سیاسی کرانه۱۴ اسفند ۱۴۰۴ سایت کرانه تلگرام | اینستاگرام | ایتا | بله کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgamبازارسال شده از
رادیو اشراق جنگ 1.mp3
۲۳:۴۷-۱۲.۷۲ مگابایت
قسمت اول #رادیو_اشراق - فصل جنگ
اباصالح تقیزاده۱۴ اسفند ۱۴۰۴
چگونه همچنان آتشبس بزرگترین خطر پیش روی ما است؟ آتشبس بدون تحمیل واقعی شروط ایران و طرح یک معادلهی امنیتی جدید، پنجرهای رو به دور پایانناپذیر ناامنیهای پی در پی در ایران است.
سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_com
اباصالح تقیزاده۱۴ اسفند ۱۴۰۴
چگونه همچنان آتشبس بزرگترین خطر پیش روی ما است؟ آتشبس بدون تحمیل واقعی شروط ایران و طرح یک معادلهی امنیتی جدید، پنجرهای رو به دور پایانناپذیر ناامنیهای پی در پی در ایران است.
سیمافکر؛ ویدئو رسانه فرهنگ و سیاست ایران @simafekr_comبازارسال شده از
انتخاب رهبر جدید انقلاب اسلامی، هرچند انتخابی از سوی نهاد مجلس خبرگان مطابق قانون اساسی بوده است، اما نباید آن را به سادگی یک فعالیت بوروکراتیک دانست. وقتی درست وسط وضعیت جنگی، قانونی که به سادگی نمیتوان اجرا کرد، اجرا شود و مجلسی که نمیتواند تشکیل شود، تشکیل شود و گزینهای که نباید انتخاب شود، انتخاب شود، ما نباید آن را فعالیتی بوروکراتیک بدانیم و صرفا بگوییم مثلا اصل ۱۱۱ قانون اساسی اجرا شده است. اینجا بیشتر از اجرا، ملت ایران دوباره بر اینکه در «این کشور قانونی هست» پای فشرد و اجازه نداد که جنگیدنمان با دشمن بزرگی چون آمریکا، ما را از آنچه هستیم و برای آن میجنگیم غافل کند. ما با انتخاب قانونی رهبر در یک موقعیت بسیار سخت نشان دادیم که فقط نمیخواهیم در این جنگ زنده بمانیم، بلکه چیزی، قانونی، سرزمینی و حتی تصویری از آینده داریم که میخواهیم نگهدارش باشیم و برای آن بجنگیم. اینجا نه تنها اجرای اصل انتخاب رهبری، اقامه قانون است بلکه به هر ایرانی نشان میدهد که ما در این سرزمین نگهدار چیزی هستیم و برای آن میجنگیم. و این ای بسا تفاوت ماهوی ملتی است که برای اهداف فراتر از جنگ طبیعی برای بقا، میجنگد.
اباصالح تقیزاده طبری۱۹ اسفند ۱۴۰۴#یادداشت_تحلیلی
کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgam
اباصالح تقیزاده طبری۱۹ اسفند ۱۴۰۴#یادداشت_تحلیلی کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgamبازارسال شده از
بکشید ما رابیدارتر میشویم
کاروان شهدای ایران هر روز کاملتر میشود. کاروانی که برای همه ایران جا دارد؛ فرقی نمیکند که شهید مایل به چه جناح سیاسی باشد، همینکه ایرانی است و پای کلمه ایران ایستاده است، حکم او شهادت است.
ما ملت ایران دیگر امروز باید فهمیده باشیم، چگونه ایران چیزی بیشتر از همه تفاوتها و تمایلات و جناحبندیهای ماست؛ ما از دید فاسدان مستکبر جهان جرمی بزرگتر از ایرانی بودن نداریم و تا آنجا که ملت ایرانیم دشمنشان هستیم.
آنها مردانی بزرگ از ما را شهید کردند تنها و تنها به یک هدف؛ شیرازهی امید ملت ایران گسسته شود و خائنان وطنفروشی که چون موشهایی در زیر زمین فرو رفته بودند، ترس را کنار بگذارند و به خیابانهای ما یورش برند.
اما آنها هنوز نفهمیدهاند که ایران یک تشکیلات و سازمان نیست که با ترور ددمنشانه مردانش، فروپاشد؛ ایران یک «ملت» است، هر مردی که بر زمین افتد، پشتش مرد دیگری ایستاده است و آماده است تا دوباره به نام ایران مبارزه کند. شکوه بینظیر این ملت در این جهانِ هراسان از غوغای مستکبران چه تماشایی است! ملتی که در آن شب تاریک که خوف جانش میرود و از هر سو بانگ خطر میشنود، مومنانه در بستر حادثه حاضر میشود و سنگر نگه میدارد؛ تا در فردایی که خواهد آمد از هر کوی و برزن و از دهان هر کودکی صدای الله اکبر بلند شود.
رهبر انقلاب فرمود: ملت ایران امروز رهبر ایران است. این عبارت کار را تمام کرده است. ما مردم ایران پس از این منتظر نمیمانیم. ما دستور را میدانیم، میدان را تشخیص دادهایم، دشمن را در داخل و خارج میشناسیم و کار را یکسره میکنیم. بعون الله.
نهیب ۶ ضمیمه هفتهنامه تحلیلی-سیاسی کرانه۲۶ اسفند ۱۴۰۴ سایت کرانه تلگرام | اینستاگرام | ایتا | بله کانال خبری «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgamبازارسال شده از
بیانیه هسته پیشگام جمعیت ملی ایرانبه بهانه آتشبس و وضعیت امروز ایران در جنگشورای مرکزی هسته پیشگام
مردم ایران برانگیخته شدند و جنگیدند؛ جنگی که آینهای شد تا یکبار دیگر پس از سالها گرفتاری در حکمرانی فرسوده و بیجهتی، جمعیت ملی خویش را دیدار کنند؛ و هم درسی شد برای جهانیان تا ببینند که میتوان بر خلاف معادلات و معاملات قدرتها، برپایه استقلال عمل کرد. این امکان ملی به بهای بزرگ و سنگین خون امام شهید و هزاران انسان شریف بهدست آمد.
اما امروز این جنگ با همه فراز و فرودش به لحظه تعیینکنندهای رسیده است؛ لحظهای که از همه خواسته تا درباره گام بعدی این جنگ تصمیم قاطعی بگیرند. میز مذاکرهای که پس از آتشبس پهن شده، بیش از آنکه میان ایران و رژیم متجاوز آمریکا باشد، درباره درک مردم ایران از خویش است. آیا ما هنوز تاب این جنگ بزرگ را داریم؟ این پرسشی واقعی و غیرقابلانکار برای ماست. هم عدهای که با شتابزدگی در پی پایانبندی جنگاند و هم آنان که هرگونه مذاکره را خیانت میدانند، سنگینی این پرسش را احساس نکردهاند. این پرسشی درباره صلح نیست، بلکه پرسشی درباره نحوۀ جنگیدن است. آیا ما هنوز هزینه این جنگ مهم را پرداختهایم؟ آیا زندگی و کسبوکار و معیشت خود را در میانه این جنگ تعریف کردهایم؟ آیا هنوز باور نکردهایم که حضور در این جنگ بزرگ، و نه محدود و موقت، با روالها و روندهای زندگیِ پیشین ما نمیسازد؟
جنگ پس از حدود ۵۰ روز رسیده است به جایی که باید میرسید. ما ممکن است هزاران خلاقیت و ابتکار در فرایند جنگ به کار بندیم، اما نهایتاً و قهرا به پرسش از زندگی و تنگنای اقتصاد خواهیم رسید. اگر امروز طرف ایرانی، بعد از همۀ آنچه بر ما گذشت، دوباره سراغ میز مذاکره رفته، از آنجاست که سیاههای مفصل از وضع بیکاری و خسارات و نگرانی از فروپاشی معیشت روزمره مردم را پیش روی خود دیده است. گریزی هم از آن نیست و این هیچ از حماسه فرماندهان بزرگ و رشید و جانبرکف ایرانی نمیکاهد. جنگ است و جنگ را تنها به بهای همه زندگی میتوان جنگید. مذاکرهکنندۀ ایرانی نگران این است که پیروزی ملت و نیروهای مسلح در میدان، نه در برابر دشمن، که در برابر فشار اقتصاد و معیشت روزمره مردم به شکست بدل شود. او احتمالا در پی امتیازی است تا از بحران اقتصادی و تکرار کودتای داخلی، همچون آنچه در دیماه سال گذشته رخ داد، جلوگیری کند و این دغدغه مهمی است.
اما آیا این دغدغه و آن چیزی که ما را به این لحظه تعیینکننده در جنگ تحمیلی سوم رسانده، یعنی اقتصاد و معیشت روزمره مردم، نباید همچون موضوع اصلی تصمیم بزرگ ملت ایران در این جنگ پنداشته شود؟ آیا نباید نیروی مردم در این جنگ را به ناحیه زندگی هدایت کرد و برای امکان تداوم جنگ و کسب پیروزی با تنِ فرسودۀ حکمرانی جنگید؟کسی از ما که این پرسشها را فروگذار کند و بر طبل ادامه جنگ بکوبد، همانند کسی است که با چشمان بسته، اراده جنگ کرده است.
امروز جنگ ما را فراخوانده تا به سوی جهاد اکبر، یعنی تحول در حکمرانیِ اقتصاد و تغییر در آرایشِ زندگیِ روزمرهمان حرکت کنیم. این جهاد تنها راه پیروزی بر دشمن فاسد و مهمترین تکیهگاه و پشتیبان رزمندگان مقاوم و جان بر کف ما در جنگ است.ملت ایران همه یکپارچه در صحنهاند و خود را جانفدای کشور در این جنگ بزرگ مینامند. چه فرصتی بهتر از این. ملت ایران امروز در خیابانها تنها اطلاعرسانی نمیخواهند که با افزایش مصاحبه و تحلیل جبران شود. آنها مشارکت حقیقی میخواهند. آنها میخواهند سیاستمدار ایرانی، نیروی آنها را در تغییر وضعیت جبهه نبرد حساب کند. حال، آیا نباید با نیروی این مردم چرخههای تولید اقتصاد را به حرکت در آورد؟ آیا نباید کیفیت کسبوکار مردم را تغییر یا وسعت و عمق داد؟ چرا باید گمان کنیم با آسیب زیرساختهای صنایع بزرگ فولاد و پتروشیمی که عمدتاً در چرخۀ فرسودۀ خامفروشی یا نیمهخامفروشی بودند (و طبعاً احتیاجی به کار مردم نداشتند)، اقتصاد کشور بزرگ ایران از دست رفته است؟ آیا این بهترین فرصت برای بسیجِ ملیِ تولید نیست؟ آیا بهترین فرصت برای سازماندهی مردم برای حضور در ظرفیتهای عظیم و متنوع و البته پراکندۀ تولیدی در کشور فراهم نشده است؟ آیا بهجای تهیه سیاههای از خسارتها و آمار بیکاریها، که متاسفانه امروز مهمترین وظیفۀ سازمانها و وزارتخانهها پس از بازگشایی شده است، نباید بر سازماندهی نیروی مولد مردم برای ایجاد چرخۀ درونزای تولید تأکید کرد؟ بهجرأت میتوان گفت که با پایمردی امام شهیدمان در همه سالهایی که بر اقتصاد مقاومتی تأکید فرمودند، ما امروز ظرفیتهای عظیمی در تولید غذا، انرژی، دارو و انواع فناوری در بخش خصوصی و مردمی داریم.پایان بخش اول@haste_pishgam
شورای مرکزی هسته پیشگاممردم ایران برانگیخته شدند و جنگیدند؛ جنگی که آینهای شد تا یکبار دیگر پس از سالها گرفتاری در حکمرانی فرسوده و بیجهتی، جمعیت ملی خویش را دیدار کنند؛ و هم درسی شد برای جهانیان تا ببینند که میتوان بر خلاف معادلات و معاملات قدرتها، برپایه استقلال عمل کرد. این امکان ملی به بهای بزرگ و سنگین خون امام شهید و هزاران انسان شریف بهدست آمد.اما امروز این جنگ با همه فراز و فرودش به لحظه تعیینکنندهای رسیده است؛ لحظهای که از همه خواسته تا درباره گام بعدی این جنگ تصمیم قاطعی بگیرند. میز مذاکرهای که پس از آتشبس پهن شده، بیش از آنکه میان ایران و رژیم متجاوز آمریکا باشد، درباره درک مردم ایران از خویش است. آیا ما هنوز تاب این جنگ بزرگ را داریم؟ این پرسشی واقعی و غیرقابلانکار برای ماست. هم عدهای که با شتابزدگی در پی پایانبندی جنگاند و هم آنان که هرگونه مذاکره را خیانت میدانند، سنگینی این پرسش را احساس نکردهاند. این پرسشی درباره صلح نیست، بلکه پرسشی درباره نحوۀ جنگیدن است. آیا ما هنوز هزینه این جنگ مهم را پرداختهایم؟ آیا زندگی و کسبوکار و معیشت خود را در میانه این جنگ تعریف کردهایم؟ آیا هنوز باور نکردهایم که حضور در این جنگ بزرگ، و نه محدود و موقت، با روالها و روندهای زندگیِ پیشین ما نمیسازد؟جنگ پس از حدود ۵۰ روز رسیده است به جایی که باید میرسید. ما ممکن است هزاران خلاقیت و ابتکار در فرایند جنگ به کار بندیم، اما نهایتاً و قهرا به پرسش از زندگی و تنگنای اقتصاد خواهیم رسید. اگر امروز طرف ایرانی، بعد از همۀ آنچه بر ما گذشت، دوباره سراغ میز مذاکره رفته، از آنجاست که سیاههای مفصل از وضع بیکاری و خسارات و نگرانی از فروپاشی معیشت روزمره مردم را پیش روی خود دیده است. گریزی هم از آن نیست و این هیچ از حماسه فرماندهان بزرگ و رشید و جانبرکف ایرانی نمیکاهد. جنگ است و جنگ را تنها به بهای همه زندگی میتوان جنگید. مذاکرهکنندۀ ایرانی نگران این است که پیروزی ملت و نیروهای مسلح در میدان، نه در برابر دشمن، که در برابر فشار اقتصاد و معیشت روزمره مردم به شکست بدل شود. او احتمالا در پی امتیازی است تا از بحران اقتصادی و تکرار کودتای داخلی، همچون آنچه در دیماه سال گذشته رخ داد، جلوگیری کند و این دغدغه مهمی است.اما آیا این دغدغه و آن چیزی که ما را به این لحظه تعیینکننده در جنگ تحمیلی سوم رسانده، یعنی اقتصاد و معیشت روزمره مردم، نباید همچون موضوع اصلی تصمیم بزرگ ملت ایران در این جنگ پنداشته شود؟ آیا نباید نیروی مردم در این جنگ را به ناحیه زندگی هدایت کرد و برای امکان تداوم جنگ و کسب پیروزی با تنِ فرسودۀ حکمرانی جنگید؟کسی از ما که این پرسشها را فروگذار کند و بر طبل ادامه جنگ بکوبد، همانند کسی است که با چشمان بسته، اراده جنگ کرده است.امروز جنگ ما را فراخوانده تا به سوی جهاد اکبر، یعنی تحول در حکمرانیِ اقتصاد و تغییر در آرایشِ زندگیِ روزمرهمان حرکت کنیم. این جهاد تنها راه پیروزی بر دشمن فاسد و مهمترین تکیهگاه و پشتیبان رزمندگان مقاوم و جان بر کف ما در جنگ است.ملت ایران همه یکپارچه در صحنهاند و خود را جانفدای کشور در این جنگ بزرگ مینامند. چه فرصتی بهتر از این. ملت ایران امروز در خیابانها تنها اطلاعرسانی نمیخواهند که با افزایش مصاحبه و تحلیل جبران شود. آنها مشارکت حقیقی میخواهند. آنها میخواهند سیاستمدار ایرانی، نیروی آنها را در تغییر وضعیت جبهه نبرد حساب کند. حال، آیا نباید با نیروی این مردم چرخههای تولید اقتصاد را به حرکت در آورد؟ آیا نباید کیفیت کسبوکار مردم را تغییر یا وسعت و عمق داد؟ چرا باید گمان کنیم با آسیب زیرساختهای صنایع بزرگ فولاد و پتروشیمی که عمدتاً در چرخۀ فرسودۀ خامفروشی یا نیمهخامفروشی بودند (و طبعاً احتیاجی به کار مردم نداشتند)، اقتصاد کشور بزرگ ایران از دست رفته است؟ آیا این بهترین فرصت برای بسیجِ ملیِ تولید نیست؟ آیا بهترین فرصت برای سازماندهی مردم برای حضور در ظرفیتهای عظیم و متنوع و البته پراکندۀ تولیدی در کشور فراهم نشده است؟ آیا بهجای تهیه سیاههای از خسارتها و آمار بیکاریها، که متاسفانه امروز مهمترین وظیفۀ سازمانها و وزارتخانهها پس از بازگشایی شده است، نباید بر سازماندهی نیروی مولد مردم برای ایجاد چرخۀ درونزای تولید تأکید کرد؟ بهجرأت میتوان گفت که با پایمردی امام شهیدمان در همه سالهایی که بر اقتصاد مقاومتی تأکید فرمودند، ما امروز ظرفیتهای عظیمی در تولید غذا، انرژی، دارو و انواع فناوری در بخش خصوصی و مردمی داریم.پایان بخش اول@haste_pishgamبازارسال شده از
بخش دوم
همه مشکل امروز ما در فقدان رهبری اجتماعی است که با فراخوانی بتواند امواج بزرگ مردمِ درصحنه و آماده را به سوی این جهاد اکبر سوق دهد. هیچ روزی مانند امروز ما این فرصت بزرگ را نداشتیم و همه اینها از موهبت جنگ و خون گرم و جوشان امام شهیدمان است. امروز برای حراست از جنگ، باید بهسوی این رهبری اجتماعی و سیاسی حرکت کرد. چهبسا باید آن نیرویی که پیشگام در جنگ بزرگ ملت ایران است، خود به صحنه آمده و مسئولیت این فراخوان و سازماندهی ملی را برعهده گیرد. او که جنگیده، بیش از هر کسی میداند که حراست از جنگ و امکان ادامه آن تا پیروزی، تماماً وابسته به تغییر آرایش زندگی مردم است. این نیروی پیشگام در جنگ باید بداند که کشور به نهادی برآمده از جنگ برای حکمرانی اقتصادی محتاج است و این به ضرورت، بیش از خدماتی است که دولت مستقر در رتقوفتق امور به انجام میرساند.
در آخر هم سخنی با مسئول مذاکرات ایران:جناب آقای دکتر قالیبافملت ایران تردیدی در صداقت و امانت شما در مذاکرات ندارد. دل قوی دارید. دشمن متجاوز بعد از این جنگ، بهروشنی دریافته که فروپاشی اقتصادی و تکرار حوادث دیماه سال گذشته، تنها روش موثر برای تسلیم ایران است. بر این اساس، رژیم فاسد آمریکا به ایران امتیاز اقتصادی نخواهد داد و اگر هم قولی بدهد، قطعاً وعده فریب است.به فضل و یاری خداوند، ملت ایران در هنگامه جنگ، راه خویش را به سوی جهاد اکبر خواهد یافت و بسیج ملی تولید شکل خواهد گرفت. ما احتیاج به هیچ امتیاز اقتصادی از دشمن نداریم و انشاءالله جلوی هرگونه فروپاشی اقتصادی و بحران در معیشت و کسبوکار را خواهیم گرفت. پس با دستانی باز و بدون هر چشمداشتی از سوی دشمن، کلمه مردم ایران را بیان کنید و معادله قدرت جدیدی را تثبیت نمایید.شورای مرکزی هسته پیشگام جمعیت ملی ایران
۳۱ فروردین ۱۴۰۵
رسانه «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgam
همه مشکل امروز ما در فقدان رهبری اجتماعی است که با فراخوانی بتواند امواج بزرگ مردمِ درصحنه و آماده را به سوی این جهاد اکبر سوق دهد. هیچ روزی مانند امروز ما این فرصت بزرگ را نداشتیم و همه اینها از موهبت جنگ و خون گرم و جوشان امام شهیدمان است. امروز برای حراست از جنگ، باید بهسوی این رهبری اجتماعی و سیاسی حرکت کرد. چهبسا باید آن نیرویی که پیشگام در جنگ بزرگ ملت ایران است، خود به صحنه آمده و مسئولیت این فراخوان و سازماندهی ملی را برعهده گیرد. او که جنگیده، بیش از هر کسی میداند که حراست از جنگ و امکان ادامه آن تا پیروزی، تماماً وابسته به تغییر آرایش زندگی مردم است. این نیروی پیشگام در جنگ باید بداند که کشور به نهادی برآمده از جنگ برای حکمرانی اقتصادی محتاج است و این به ضرورت، بیش از خدماتی است که دولت مستقر در رتقوفتق امور به انجام میرساند.در آخر هم سخنی با مسئول مذاکرات ایران:جناب آقای دکتر قالیبافملت ایران تردیدی در صداقت و امانت شما در مذاکرات ندارد. دل قوی دارید. دشمن متجاوز بعد از این جنگ، بهروشنی دریافته که فروپاشی اقتصادی و تکرار حوادث دیماه سال گذشته، تنها روش موثر برای تسلیم ایران است. بر این اساس، رژیم فاسد آمریکا به ایران امتیاز اقتصادی نخواهد داد و اگر هم قولی بدهد، قطعاً وعده فریب است.به فضل و یاری خداوند، ملت ایران در هنگامه جنگ، راه خویش را به سوی جهاد اکبر خواهد یافت و بسیج ملی تولید شکل خواهد گرفت. ما احتیاج به هیچ امتیاز اقتصادی از دشمن نداریم و انشاءالله جلوی هرگونه فروپاشی اقتصادی و بحران در معیشت و کسبوکار را خواهیم گرفت. پس با دستانی باز و بدون هر چشمداشتی از سوی دشمن، کلمه مردم ایران را بیان کنید و معادله قدرت جدیدی را تثبیت نمایید.شورای مرکزی هسته پیشگام جمعیت ملی ایران۳۱ فروردین ۱۴۰۵
رسانه «هستۀ پیشگام جمعیت ملی ایران»:@haste_pishgam