همان میل و انگیزهای که آنها را به نوشتن سوق میدهد میتواند مانع کار کردنشان شود. احساس نارضایتی کلی نسبت به جهان که ریشه همه نوشتنهاست میتواند نویسنده را پایین بکشد، از انگیزه تهی کند و به صرافت بیندازد که آیا اصلا ارزشش را دارد یا نه...... لِم کار این است که آدم این تهدید را تبدیل به فرصت کند.
#نویسندگی#دنیاینویسندهها#انگیزه
کتاب فقط روزهایی که مینویسم. آرتور کریستال. ترجمه احسان لطفی. ص ۲۴
@havalighalam
#نویسندگی#دنیاینویسندهها#انگیزه
کتاب فقط روزهایی که مینویسم. آرتور کریستال. ترجمه احسان لطفی. ص ۲۴
@havalighalam
۷۱
۱۸:۵۰
خبرهای خوب کوچک
میتوانند انگیزهای باشند برای شروع کارهای بزرگ.
پ.ن: دوستانی که چند هفته قبل با دیدن گلدونهام خیلی ذوق کردن، این شوق مضاعف تقدیم به شما.
#امید#پرورش#جریانیهایعزیز@havalighalam
میتوانند انگیزهای باشند برای شروع کارهای بزرگ.
پ.ن: دوستانی که چند هفته قبل با دیدن گلدونهام خیلی ذوق کردن، این شوق مضاعف تقدیم به شما.
#امید#پرورش#جریانیهایعزیز@havalighalam
۸۶
۸:۰۹
موکبی، در عمود ۸۳۳ در مسیر پیاده روی اربعین ماجرای جالبی دارد.
🥺
خواهم گفت.
خواهم گفت.
۴۹
۱۵:۰۹
خریدامون رسید رفقا. از همه عزیزانی که مشارکت کردند قبول باشه.
انشاالله روز دانش آموز کنار چند هدیه کوچک دیگه تو بسته بندی قرار میگیره و تقدیم گل دخترها و گل پسرهای حاضر در تجمعات خواهد شد.
@havalighalam
@havalighalam
۶۱
۱۷:۱۲
بنظرم آخرین پست کانال رسانه رهبر انقلاب اسلامی مربوط به روز دانش آموز باشه.
خیلی شوق دارم ببینم همون چیزیه که حدس میزنم یا نه.در هر صورت برام جذابه.
#موقت
خیلی شوق دارم ببینم همون چیزیه که حدس میزنم یا نه.در هر صورت برام جذابه.
#موقت
۵۵
۱۴:۴۳
یک متن روان آماده کردم برای ریحانه سادات خانم، دختر نوجوان محلهمون که امشب به مناسبت ۱۳ آبان، تو تجمع بخونه و وقایع این روز برای بقیه بگه.
اینجا میگذارم که اگر شما هم اطرافتون نوجوان دارید، هم بدین خودش بخونه و بدونه، هم اگر دوست داشت تو تجمع یا مدرسه استفاده کنه.
البته اگر بخواد برا مدرسه استفاده بشه، ابتدای متن یک تغییرات کوچیک میخواد که زحمت شما.
اینجا میگذارم که اگر شما هم اطرافتون نوجوان دارید، هم بدین خودش بخونه و بدونه، هم اگر دوست داشت تو تجمع یا مدرسه استفاده کنه.
البته اگر بخواد برا مدرسه استفاده بشه، ابتدای متن یک تغییرات کوچیک میخواد که زحمت شما.
۱۴۲
۱۱:۰۱
سلام به همه شما دانش آموزهای ایران. چه آنها که هنوز دارند تو مدرسهها چیزهای مختلف و جدید یاد میگیرند، چه آنها که قبلا این دوره را گذراندهاند و حالا دانشجو هستند، حتی آنها که دیگر مامان یا بابا شدهاند یا مادربزرگ و پدربزرگ. فرقی ندارد چون آقای شهید ما خیلی دوست داشتند که نوجوانها، جوانها و حتی بزرگترها تاریخ بخوانند. پس من میخواهم برای همه تان تعریف کنم که در روزی مثل فردا چه اتفاقهای مهمی در کشور ما پیش آمده. بله همین فردا که روز دانش آموز است.سالها پیش قبل از اینکه ۱۳ آبان بشود روز دانش آموز، اصلا قبل از اینکه انقلاب بشود،سال ۱۳۴۳ توی مملکت ما امریکایی ها خیلی برای خودشان کیف میکردند و ما را .... راستش را بخواهید اصلا ما را آدم حساب نمیکردند. میگویید یعنی چه؟ یعنی با پررویی خیلی خیلی زیاد یک قانون درست کردند که میگفت اگر یک امریکایی و یا حتی سگ او یک ایرانی را بکشد ما حق نداریم اعتراض کنیم و فقط آن آمریکایی را میبرند توی دادگاه کشور خودش و بهش میگویند کار اشتباهی کردی . بعد هم رهایش میکردند. این خیلی خیلی برای ما تحقیر آمیز بود. برای همین امام خمینی توی سخنرانیشان با صدای بلند گفتند که ای علمای اسلام به داد اسلام برسید. و از مردم خواستند به این قانون اعتراض کنند. حکومت بی لیاقت آن زمانِ ایران، روز ۱۳ آبان امام خمینی را تبعید کرد به خارج از کشور تا نتوانند با مردم بیشتر از این حرف بزنند. اما مردم کم کم خیلی چیزها را فهمیدند. سال ۱۳۵۷ بود که دیگر هم سن و سالهای من هم از بزرگترهایشان یاد گرفته بودند باید محمدرضا شاه بی لیاقت دست از حکومت بردارد و نگذارد امریکا اینهمه در کشورمان دخالت کند. برای همین صبح روز ۱۳ آبان مدرسه را تعطیل کردند و رفتند جلوی در دانشگاه به اعتراض. سربازهای شاه هم مثل خودش ظالم بودند و به سمت دانش آموزها تیراندازی کردند.آن روز تعداد زیادی نوجوان شهید شدند. البته این شهادت ها نتیجه داد و شاه بعد از مدتی ترسید و از ایران فرار کرد. امام خمینی به ایران برگشتند و به خواست مردم، مدیریت کشور را به عهده گرفتند. اما آمریکایی ها هنوز توی ایران بودند و برای خودشان سفارت داشتند. ۱۳ آبان ۱۳۵۸ بود که دانشجوهای دانشگاههای تهران فهمیدند در حقیقت سفارت امریکا جایی است برای جاسوسی و عملیاتهایی ضد مردم ایران و به نفع خودشان. برای همین از دیوارهای سفارت بالا رفتند تا بروند داخل و با بدست آوردن اسناد و مدارک به همه دنیا ثابت کنند که همهٔ همهٔ آمریکاییها باید ایران را ترک کنند و هیچوقت اینجا نباشند. ثابت هم شد. همین الان در مرکز اسناد انقلاب اسلامی کاغذهای زیادی هست که کارمندان سفارت امریکا همه را ریز ریز کرده بودند تا ما سر از کارشان در نیاوریم اما دانشجوها کاغذها را ذره ذره به هم چسباندند و تازه فهمیدند امریکا واقعا همان شیطان بزرگ است که امام خمینی میگفتند.
ما امریکا را برای همیشه از ایران بیرون کردیم و هیچ وقت، هرگز دوباره اجازه نخواهیم داد به ما زور بگوید. ما هر سال در سالگرد ۱۳ آبان به خودمان یادآوری میکنیم چه جانهای با ارزشی در این راه دادهایم تا عزّت و استقلال مان را حفظ کنیم.
مرگ بر آمریکا
@havalighalam
ما امریکا را برای همیشه از ایران بیرون کردیم و هیچ وقت، هرگز دوباره اجازه نخواهیم داد به ما زور بگوید. ما هر سال در سالگرد ۱۳ آبان به خودمان یادآوری میکنیم چه جانهای با ارزشی در این راه دادهایم تا عزّت و استقلال مان را حفظ کنیم.
مرگ بر آمریکا
@havalighalam
۱۷۶
۱۱:۰۱
عامل پیش برنده برای یک دونده هدف شخصی اش است. رسیدن به یک حد نصاب تازه و شکستن رکورد قبلی خود.
در رمان نویسی هم مسئله برد و باخت مطرح نیست.
شاید فروش زیاد، بردن جوایز و ستایش منتقدان ملاکهایی برای موفقیت باشد. اما در نهایت هیچ یک اهمیت ندارد.
نکته مهم این است که به عنوان نویسنده به ملاکهایی که برای خود تعیین کردهایم رسیدهایم یا نه.
کتاب:وقتی از دو حرف میزنم از چه حرف میزنم.نویسنده: هاروکی موراکامی.
#دنیاینویسندگی
@havalighalam
در رمان نویسی هم مسئله برد و باخت مطرح نیست.
شاید فروش زیاد، بردن جوایز و ستایش منتقدان ملاکهایی برای موفقیت باشد. اما در نهایت هیچ یک اهمیت ندارد.
نکته مهم این است که به عنوان نویسنده به ملاکهایی که برای خود تعیین کردهایم رسیدهایم یا نه.
کتاب:وقتی از دو حرف میزنم از چه حرف میزنم.نویسنده: هاروکی موراکامی.
#دنیاینویسندگی
@havalighalam
۵۴
۷:۵۸
بازارسال شده از دورهمگرام؛ شبکهزنانروایتگر
#نوزدهمینجمعخوانیکتابدورهمگرام
پشت جبهه، خط مقدم است
آن روز که انگشت اشارهام را زدم روی آیکون سبز رنگ فراکتاب و دنبال زندگیات را گرفتم، توی جنگ بودیم. جنگی که اسرائیل و آمریکا و همدستانشان به ایران عزیز تحمیل کرده بودند.تصویر خنده همسرت که روی صفحه گوشیام پهن شد، ناخودآگاه دلم آرام گرفت. انگار داشت میگفت: «ما سختتر از اینش هم رد کردیم».از آن روز افتادم در دل جنگ تحمیلی با صدام و تمام دنیایی که پشتیبانش بود. هربار خبر بمباران شهرها در اخبار سال ۱۳۶۰ پخش میشد، قلبم تندتر میزد؛ غم مینشست توی دلم و دوست داشتم هر چه زودتر یک طوری آن صدام ملعون را بنشانیم سرجایش.الهام خانم جان! راستش را بخواهی میدانستم حسن آقایتان برای راهاندازی یگان موشکی، شما را خیلی تنها خواهد گذاشت، میدانستم دوران سختی را طی خواهید کرد، اما چارهای نداشتم جز شنیدن. تند و تند بخشهای کتاب صوتی را پیش میرفتم تا دوره آموزشی در سوریه و تحویل موشکها از لیبی هرچه زودتر به سرانجام برسد.وقتی حسن آقایتان آمد ایران و همه یگان موشکی شدند بلهقربانگوی آدمی مثل سلیمان، فشار خواندنم بالا رفت. میدانستم بالاخره به جایی میرسند که دست او را از زدن دکمه فایِر کوتاه میکنند. خوب شد که نویسنده آن وسطها صحنه تولد دختر کوچولویتان را هم گنجانده بود، تا کمی از سلیمان فاصله بگیریم و بتوانیم نفس بکشیم. دلم غنج رفت وقتی توصیف صورت ظریف قرمز رنگش را در ذهنم تصویر کردم. خوشحال شدم وقت تولد، بابای بچه مأموریت نبود. الهام خانم! من خودم را خیلی مدیون شهید طهرانی مقدم میدانم، بابت همه دوریهایی که از خانه و خانواده تحمل کرد و شب بیداریهایی که کشید، بابت رو زدنهایش، جسارت به خرج دادنهایش و هزار چیز دیگر که در متن جا نمیشود. اما به شما بیشتر مدیونم. حسن آقایتان میدانست دارد چکار میکند و در نبودش شما را جایی امن در شهر گذاشتهبود. دلش قرص بود کسانی هوای خانوادهاش را دارند. اما شما فقط میدانستید حسن آقایتان همنشین موشکهایی شده که هرکدامشان چند تن مواد منفجرهاند. دیگر بقیه جزئیات را چه میدانستید... و گاهی ندانستن یعنی خیلی بزرگ تر از واقعیت دانستن، یعنی به هزار راه رفتن دل. شما روحتان خیلی وسیع بود که زندگی را پیش میبردید و آرام بودید تا بابای خانه برود و تمام عمرش را بگذارد پای اقتدار ایران، پای امنیتی که امروز داریم.مطمئنم جای این قلب با ایمان در خط مقدم است. یعنی در همان پشتیبانی و حمایت. الهام خانم، چقدر خوب است که توی غزه بچهای شب را آرام میخوابد وقتی موشک ایرانی دارد آسمان را شکاف میدهد به سمت اسرائیل. چقدر قشنگ است که شما در این صحنه نقش دارید؛ نقشی پررنگ.و از آن زیباتر وقتی است که اسرائیل به خط عدم برسد. چیزی هم نمانده. نزدیک است.
#فهمیه_فرشتیان
منبع#روایت_بخوانیم 


اگر پسندیدی به "مجله" پیشنهاد بده تا بقیه هم ببینن!
دورهمگرام (شبکه زنان روایتگر)؛ فرصتی برای ثبت وقایع زندگی. با ما از طریق لینک زیر همراه شوید:
بله | اینستاگرام | ایتا | ایمیل 
پشت جبهه، خط مقدم است
آن روز که انگشت اشارهام را زدم روی آیکون سبز رنگ فراکتاب و دنبال زندگیات را گرفتم، توی جنگ بودیم. جنگی که اسرائیل و آمریکا و همدستانشان به ایران عزیز تحمیل کرده بودند.تصویر خنده همسرت که روی صفحه گوشیام پهن شد، ناخودآگاه دلم آرام گرفت. انگار داشت میگفت: «ما سختتر از اینش هم رد کردیم».از آن روز افتادم در دل جنگ تحمیلی با صدام و تمام دنیایی که پشتیبانش بود. هربار خبر بمباران شهرها در اخبار سال ۱۳۶۰ پخش میشد، قلبم تندتر میزد؛ غم مینشست توی دلم و دوست داشتم هر چه زودتر یک طوری آن صدام ملعون را بنشانیم سرجایش.الهام خانم جان! راستش را بخواهی میدانستم حسن آقایتان برای راهاندازی یگان موشکی، شما را خیلی تنها خواهد گذاشت، میدانستم دوران سختی را طی خواهید کرد، اما چارهای نداشتم جز شنیدن. تند و تند بخشهای کتاب صوتی را پیش میرفتم تا دوره آموزشی در سوریه و تحویل موشکها از لیبی هرچه زودتر به سرانجام برسد.وقتی حسن آقایتان آمد ایران و همه یگان موشکی شدند بلهقربانگوی آدمی مثل سلیمان، فشار خواندنم بالا رفت. میدانستم بالاخره به جایی میرسند که دست او را از زدن دکمه فایِر کوتاه میکنند. خوب شد که نویسنده آن وسطها صحنه تولد دختر کوچولویتان را هم گنجانده بود، تا کمی از سلیمان فاصله بگیریم و بتوانیم نفس بکشیم. دلم غنج رفت وقتی توصیف صورت ظریف قرمز رنگش را در ذهنم تصویر کردم. خوشحال شدم وقت تولد، بابای بچه مأموریت نبود. الهام خانم! من خودم را خیلی مدیون شهید طهرانی مقدم میدانم، بابت همه دوریهایی که از خانه و خانواده تحمل کرد و شب بیداریهایی که کشید، بابت رو زدنهایش، جسارت به خرج دادنهایش و هزار چیز دیگر که در متن جا نمیشود. اما به شما بیشتر مدیونم. حسن آقایتان میدانست دارد چکار میکند و در نبودش شما را جایی امن در شهر گذاشتهبود. دلش قرص بود کسانی هوای خانوادهاش را دارند. اما شما فقط میدانستید حسن آقایتان همنشین موشکهایی شده که هرکدامشان چند تن مواد منفجرهاند. دیگر بقیه جزئیات را چه میدانستید... و گاهی ندانستن یعنی خیلی بزرگ تر از واقعیت دانستن، یعنی به هزار راه رفتن دل. شما روحتان خیلی وسیع بود که زندگی را پیش میبردید و آرام بودید تا بابای خانه برود و تمام عمرش را بگذارد پای اقتدار ایران، پای امنیتی که امروز داریم.مطمئنم جای این قلب با ایمان در خط مقدم است. یعنی در همان پشتیبانی و حمایت. الهام خانم، چقدر خوب است که توی غزه بچهای شب را آرام میخوابد وقتی موشک ایرانی دارد آسمان را شکاف میدهد به سمت اسرائیل. چقدر قشنگ است که شما در این صحنه نقش دارید؛ نقشی پررنگ.و از آن زیباتر وقتی است که اسرائیل به خط عدم برسد. چیزی هم نمانده. نزدیک است.
۴
۱۰:۳۵