انتشار شماره ۸۱ زمستان ۱۴۰۴ نشریه مطالعات فرهنگی و ارتباطات
مقاله پژوهشیتاملی بر وضعیت شکنندگی اجتماعی در ایرانعلی یوسفیصفحه ۱۱ -۵۸
مقایسه مضامین به کاررفته در تحلیلهای رسمی و غیررسمی پیرامون جنگ دوازده روزهسمیه توحیدلوصفحه ۵۹- ۹۹
سیاست رسانه ای حاکمیت ایران در قبال رسانه های رسمی در بحران کرونا تحلیل دیدگاه های روزنامه نگاران میدانی در پاندمی کرونامنصور ساعیصفحه ۱۰۱ -۱۳۳
عوامل فرهنگی و اجتماعی موثر بر میزان مرجعیت سلبریتی ها (مورد مطالعه: جوانان شهر شیراز)احمد خاکیان، منصور حقیقتیان، احسان شاه قاسمیصفحه ۱۳۵ -۱۶۲
منطق مسئلهیابی در علوم ارتباطات: مطالعه فرآیند انتخاب موضوع رساله در دانشگاههای تهران و علامه طباطبائیصابر نصیب علی، حسینعلی افخمی صفحه ۱۶۳-۱۹۹
مدلسازی عوامل موثر بر استفاده روزنامهنگاران ایران از ابزارهای تلفنهمراه هوشمندعلیرضا کتابدار، یونس شکرخواه، رها خرازی آذرصفحه ۲۰۱-۲۳۸
سریال های عامه پسند، سازوبرگ ایدئولوژیک حاکمیت؛ نشانه شناسی دینداری در سریال تلویزیونی «دودکش 1»حسین رجائی راد، علی اصغر کیاصفحه ۲۳۹ - ۲۸۴
ارجشناسی و عدالت؛ بازنمایی فرودستان در سینمای دههی90 ایران؛ مطالعه موردی فیلم متری ششونیمدلیر بایت گل، جواد کاشیصفحه ۲۸۵-۳۱۵
ارائه مدل سواد رسانه ای به منظور افزایش مصونیت کاربران شبکه های اجتماعیداود پاک طینت مهدی آبادی، فائزه تقی پور، حسن درزبان رستمیصفحه ۳۱۷-۳۴۶
روایت بلاگرهای ایرانی از بازنمود قدرت شهروندی در اینستاگرام( مطالعه ای کیفی)المیرا شریفی مقدم، سید علی رحمان زاده، لیلا نیرومندصفحه ۳۴۷-۳۷۹
هویت دیجیتال و جوانانمحمدرضا حسنی، فاطمه محمدزاده، حمیده محمدزادهصفحه ۳۸۱-۴۱۱
ارتباطات خانوادگی: نظم جویی شناختی هیجان در زنان تهرانی آسیب دیده از بی وفایی زناشوییافسانه اعتمادی، ایمان الله بیگدلی، علی مشهدی، زهره سپهری شاملوصفحه ۴۱۳ -۴۳۸
برای دسترسی به لینک مقالات به آدرس زیر مراجعه فرمایید.
https://www.jcsc.ir/issue_49785_53035.html
@irancsca
برای دسترسی به لینک مقالات به آدرس زیر مراجعه فرمایید.
https://www.jcsc.ir/issue_49785_53035.html
۴۹
۵:۵۵
انتشار شماره ۵۷ ، زمستان ۱۴۰۴ نشریه جامعه، فرهنگ و رسانه
بررسی راهبردهای مشارکت تشکلهای مردمی در مدیریت سوانح طبیعی :تحلیل کیفی تحقیقات سه دهه اخیر در ایرانهدی امامی، اسماعیل عالی زاد، سعیده امینیصفحه ۱۱-۵۶
بررسی کیفی و ارایه الگوی رفتاری کاربران در شبکه های اجتماعی در برخورد با اخبار جعلیپری کریمی، شهناز هاشمی، علی جعفری، محمد سلطانی فرصفحه ۵۷ -۱۰۴
رابطه سواد رسانهای در ایجاد احساس تعلق اجتماعی و افزایش مشارکت مدنی (مورد مطالعه جوانان18-29 ساله شهر اصفهان)زهرا طاهری، ندا رحمانیصفحه ۱۰۵-۱۳۸
نقش بلوغ عاطفی و جوّ عاطفی خانواده در مصرف رسانهای دانشآموزان دختر با واسطه گری رابطه با همسالانسیده محدثه غزنویان، مریم کیان، احمد زندوانیان، مهدیه استبرقیصفحه ۱۳۹-۱۷۰
سرمایه زیباشناختی، کالاسازی و تمایز نسلی: تحلیل کیفی گرایش نوجوانان دختر به موسیقی کیپاپ در تهرانمنصوره ادریسیان، عاصمه قاسمی، پروین سوادیانصفحه ۱۷۱ -۲۰۳
اقتباس از افسانهها در پویانمایی بر مبنای نظریۀ لیندا هاچن (مطالعه تطبیقی افسانۀ «آقاحسنک» و فیلمنامۀ «رازگلالماس»)زینب بنی اسدی، محمدرضا صرفی، محمدعلی صفوراصفحه ۲۰۵ -۲۴۳
طراحی و اعتبارسنجی الگوی بازاریابی محتوای دیجیتال برای محصولات فرهنگی در حوزه کتابهای ایرانیحمید رضا عبادی، حکیمه نیکی اسفهلان، حسین عماری، وحید رضا میرابیصفحه ۲۴۵ -۲۸۸
الگوی بومی تلویزیون گردشگری توسعهمحور در ایران با تأکید بر تنوع فرهنگیشیدا جعفری خانقاه علیا، داود نعمتی انارکی، نوروز هاشم زهیصفحه ۲۸۹-۳۲۰
نقش تبلیغات رسانههای ورزشی در تأثیر ابعاد ارزش ویژه برند بر قصد و استمرار خرید از طریق مسرت خرید مشتریان در بستر فرهنگ هوادارییزدان شیرمحمدی، سمیرا زوارکیاصفحه ۳۲۱-۳۶۵
شناسایی ابعاد مدل ظرفیتسازی فرهنگی با تاکید بر جنبه های اجتماعی در اجرای خطمشی های عمومی در سازمان تامین اجتماعی(از منظر کارشناسان و متخصصان)ساراناز قبادی فر، سنجر سلاجقه، علیرضا پیوند، حجت بابایی، سمانه مهدی زادهصفحه ۳۶۷-۴۰۶
تدوین چارچوبی جهت سنجش عوامل مؤثر بر نادیده گرفتن تبلیغات اینترنتی توسط مخاطبان دانشجوزهرا علاءالدینی، محمد غفاری، وحید نورمندی پورصفحه ۴۰۶-۴۵۱
دوگانگی ارزشی در مصرف رپ با رویکرد نظریۀ ناهماهنگی شناختی: مطالعه موردی دانشجویان مذهبیعباس قنبری، محمدرضا قرقانیصفحه ۴۵۳-۴۸۳
برای دسترسی به لینک مقالات به ادرس زیر مراجعه فرمایید:
https://www.jscm.ir/issue_30717_33480.html
@irancsca
برای دسترسی به لینک مقالات به ادرس زیر مراجعه فرمایید:
https://www.jscm.ir/issue_30717_33480.html
۴۴
۵:۵۷
موج جدیدی از سرکوب زنان در افغانستان، از برخوردهای خیابانی در هرات تا محدودیتهای حقوقی در مسائل خانوادگی، نشان از رویکردی سختگیرانهتر و سیستماتیکتر دارد. این تحولات تنها یک برخورد انتظامی نیست، بلکه بخشی از سازوکار کنترل کامل حضور اجتماعی و حقوقی زنان است.گروه مطالعات افغانستان در #انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات، با نگاهی تحلیلی، مجموعهای از یادداشتها را برای آگاهی از وضعیت موجود و تحلیل این چرخه سرکوب تهیه کرده است:
خشونت ساختاری طالبان علیه زنان افغانستان
میرویس امین
زنان افغانستان میان رنج، تابآوری و امید
کامله افضلی
زنان هرات، الگو و امید برای فردا
م- روانچی
فرودستان در اصولنامه جزایی طالبان به چه معناست؟ قانون به مثابه ابزارِ تولیدِ هویتهای فرومایه
فایق میرزاده

@irancscahub
خشونت ساختاری طالبان علیه زنان افغانستان
زنان افغانستان میان رنج، تابآوری و امید
زنان هرات، الگو و امید برای فردا
فرودستان در اصولنامه جزایی طالبان به چه معناست؟ قانون به مثابه ابزارِ تولیدِ هویتهای فرومایه
۴۴
۸:۴۳
به روزنامه ایام: جان در خطر و جامعه در مخاطره
یادداشت دکتر هادی خانیکی در شماره ۶٣۶۵ روزنامه اعتماد | شنبه ٢٠ تير ١۴٠۵
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هردمجرس فریاد میدارد که بربندید محملها (حافظ)
۱) دوباره مسیرم به بیمارستان افتاد. از صبح شنبه ۱۳ تیرماه تاکنون، «زخم معده» مرا ساکن بیمارستان خاتم کرده است. بخش آندوسکوپی و چهره مهربان و نگران دوست طبیب و اندیشمندم دکتر سیاوش منصوری در سفر خاطرهها باز یاد روز نخستین آگاهی از ابتلاء به بیماری سرطان پانکراس را زنده کرد. ۴ سال از آن روز گذشته است، ولی پزشکان باید بدانند که سرطان بازگشته است یا نه. قرار است هفته آینده یادداشتهایم پیرامون «همنشینی با سرطان» منتشر شود و من هم در این اندیشهام که این سکونت اجباری بیمارستانی یک پیشآگاهی برای آن کتاب است و یا تن سپردن به قواعد و رویههای پزشکی؟

@irancscahub
یادداشت دکتر هادی خانیکی در شماره ۶٣۶۵ روزنامه اعتماد | شنبه ٢٠ تير ١۴٠۵
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هردمجرس فریاد میدارد که بربندید محملها (حافظ)
۱) دوباره مسیرم به بیمارستان افتاد. از صبح شنبه ۱۳ تیرماه تاکنون، «زخم معده» مرا ساکن بیمارستان خاتم کرده است. بخش آندوسکوپی و چهره مهربان و نگران دوست طبیب و اندیشمندم دکتر سیاوش منصوری در سفر خاطرهها باز یاد روز نخستین آگاهی از ابتلاء به بیماری سرطان پانکراس را زنده کرد. ۴ سال از آن روز گذشته است، ولی پزشکان باید بدانند که سرطان بازگشته است یا نه. قرار است هفته آینده یادداشتهایم پیرامون «همنشینی با سرطان» منتشر شود و من هم در این اندیشهام که این سکونت اجباری بیمارستانی یک پیشآگاهی برای آن کتاب است و یا تن سپردن به قواعد و رویههای پزشکی؟
۲۸
۱۸:۴۴
پایگاه دانش انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
به روزنامه ایام: جان در خطر و جامعه در مخاطره یادداشت دکتر هادی خانیکی در شماره ۶٣۶۵ روزنامه اعتماد | شنبه ٢٠ تير ١۴٠۵ مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هردم جرس فریاد میدارد که بربندید محملها (حافظ) ۱) دوباره مسیرم به بیمارستان افتاد. از صبح شنبه ۱۳ تیرماه تاکنون، «زخم معده» مرا ساکن بیمارستان خاتم کرده است. بخش آندوسکوپی و چهره مهربان و نگران دوست طبیب و اندیشمندم دکتر سیاوش منصوری در سفر خاطرهها باز یاد روز نخستین آگاهی از ابتلاء به بیماری سرطان پانکراس را زنده کرد. ۴ سال از آن روز گذشته است، ولی پزشکان باید بدانند که سرطان بازگشته است یا نه. قرار است هفته آینده یادداشتهایم پیرامون «همنشینی با سرطان» منتشر شود و من هم در این اندیشهام که این سکونت اجباری بیمارستانی یک پیشآگاهی برای آن کتاب است و یا تن سپردن به قواعد و رویههای پزشکی؟
@irancscahub
۲) تخت بیمارستان فارغ از نوع و نشان بیماری یک ویژگی یگانه دارد: تعلیق و فرصتی الزامی برای نگریستن به درون و پیوند زدن آن با جهان بیرون. در ایامی خطیر برای ایران و در میانه انبوهی از اندوه و بیم و نگرانی از آینده، تن و جان من هم با آزمونی دیگر روبرو شده است. زخم معده برخلاف سرطان که هجومی ناگهانی و ویرانگر از سلولهای خودی طغیانگر است، روایت دردی از جنس فرسایش است. روایت سوزشی که آرام آرام دیوارههای پناهگاه درون را فرا میگیرد. پزشکان میگویند ریشه این زخم در اضطرابها، تنشها و فشارهای انباشته شده است. باری سنگین که تن دیگر توان کشیدن آن را ندارد؛ چیزی از جنس خون دل که گویا در من بهجای دل سر از معده درآورده است!۳) در این روزهای بستری بودن، وقتی بیرون از دایره لطف تسلیبخش خویشان و دوستان و همکاران و دانشجویان و همراهانم به خلوت درون پناه میبرم و به اخبار این روزهای کشور خیره میشوم، نمیتوانم میان «دل خونین و معده مجروح» خود با «چشم نگران و روان رنجور» جامعه شباهتی نیابم. گویا جامعه امروز ایران نیز در حال بلعیدن و هضم کردن اضطرابهای بیپایان، شوکهای پیاپی، دوقطبیهای سیاسی، ناامنیهای اقتصادی و دردهای ناگفته اجتماعی است. نتیجه آنکه جامعهای شدهایم که بیشتر بهجای گفتوگو و برونریزی دردهایش آن را فرو میخورد و این «سیراب شدن از اضطراب» سرانجام خود را به شکل فرسایش روان، خشونتهای نهفته اجتماعی و زخمهای عمیق سیاسی بر پیکره اجتماع نشان میدهد. ۴) پزشکانم میگفتند برای مهار و بهبود زخم باید محیط را آرام کرد و مدارا را بالا برد و از آنچه فرساینده و تنشآفرین است دور شد. اما پرسش این است که در پهنه زیست اجتماعی چگونه میتوان از عوامل مختلف هراسآفرین گریخت. به تعبیر پزشکی چگونه میشود در میانه توفان به تن فرمان آرامش داد. برای من هنوز پاسخ در همان مفاهیمی نهفته است که پیشتر در «همنشینی با سرطان» به آنها رسیده بودم: «اندیشیدن به آیندهای بهتر، مدارا، تسلی، امید و گفتوگو».در گستره جامعه امروز ایران نیز بیش از هر چیز ضرورت تأمل در آینده بهتر، مدارا و فهم دردهای یکدیگر به وضوح به چشم میآید. اگر رنجها، مصالح و منافع ملی را بر پیشداوریها، آرزواندیشیها و جهتگیریهای شخصی و گروهی اولویت ندهیم و مجاری گفتوگو و ابزارهای آن را مسدود کنیم، اسید انباشتهشده بیاعتمادی و خشونت و افراطیگری، دیوار ارتباطات اجتماعی و هاضمه سالم همبستگی را فرسوده و زخمی خواهد کرد.۵) اولریش بک جامعهشناس برجسته آلمانی از «جامعه در مخاطره» یا «جامعه ریسک» سخن به میان میآورد که در آن شهروندان نیز گرفتار گونههای مختلفی از ریسک میشوند. به تعبیر او مسئله اصلی جامعه متأخر، توزیع ریسکها و مخاطرههاست. یعنی جامعهای که در آن اعضایش در معرض بحرانهای زیستمحیطی، بیماریهای نو، جنگ، بیکاری، فناوریهای خطرناک و بحرانهای اقتصادی قرار میگیرند. ریسکهای جدید اغلب ساخته خود انساناند و معمولاً پیچیده، نامرئی و غیرقابل پیشبینی هستند. مسئله این است که شهروند آگاه و نقاد چگونه میتواند در میان ابهامها و سرگشتگیها راه بیابد و توان خویش را برای عبور از بحرانها ارتقاء دهد. من از همنشینی با سرطان و همزیستی با دنیای آن آموختهام که «جان در خطر و جامعه در مخاطره» همسرشت و همسرنوشتاند. باید فراتر از دردهای جانگداز و تهدیدهای جانکاه به ظرفیتهای ناشناختهای اندیشید که جانفزا و آیندهسازند و این فراتر از دنیای خودشیفته ذهنی و جهان خودمدار جزماندیشانه است.۶) پناه بردن به تخت بیمارستان این بار هم فرصتی شد برای بازگشت من به تأمل در باب مسئولیت اخلاقی و اجتماعی و اصلاحی و یافتن زبانی دیگر در مسیر روایت رنجهای مشترک تن و وطن. همه کسانی که عمری را در ارادتورزی و آموختن از آنها گذراندهام مرا با لطف خویش باز هم نواختند: از استاد شغیعی کدکنی تا شخصیتهای برجسته سیاسی و علمی و فرهنگی و دانشجویان جستوجوگر. محبت بیدریغ آنان من را واداشت که دوباره به ستون «بهروزنامه ایام» برگردم و در هر حال بنویسم و بگویم که حتی در بستر بیماری و از پس دیوارهای بیمارستان میتوان به بهبود اندیشید؛ هم بهبود تن رنجور خود و هم التیام روان خسته و زخمخورده وطن. جای گوشهگیری و فرار از مسئولیت اعتقادی و اخلاقی و مدنی و سیاسی نیست. به گفته صائب تبریزی:گوشهگیری دردسر بسیار دارد در کمیندر محیط پر شر و شور از کنار اندیشه کن
من گوشه محراب بیمارستان را بهانهای میسازم برای روبرو شدن با واقعیت، فهم حقیقت، گفتوگوی اجتماعی و امید به آینده؛ چراکه باور دارم «رنج به اشتراکگذاشته شده» دیگر یک فاجعه انفرادی نیست، بلکه آغازی است برای درمان زخمها و برساخت همدلی و همبستگی و امید اجتماعی.

@irancscahub
من گوشه محراب بیمارستان را بهانهای میسازم برای روبرو شدن با واقعیت، فهم حقیقت، گفتوگوی اجتماعی و امید به آینده؛ چراکه باور دارم «رنج به اشتراکگذاشته شده» دیگر یک فاجعه انفرادی نیست، بلکه آغازی است برای درمان زخمها و برساخت همدلی و همبستگی و امید اجتماعی.
۲۲
۱۸:۴۵
پیام انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات به مناسبت یکصدمین سال انتشار روزنامه اطلاعات
کمتر رسانهای در ایران فرصت آن را یافته است که یک قرن با جامعه زندگی کند، دگرگونیهای آن را روایت کند و خود نیز به بخشی از همان تاریخ بدل شود. روزنامه اطلاعات یکی از معدود نهادهای رسانهای کشور است که این مسیر را پیموده؛ نهادی که در گذر یکصد سال، نهتنها بازتابدهنده تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران بوده، بلکه در شکلدهی به حافظهی جمعی، فرهنگ عمومی و سنت روزنامهنگاری این سرزمین نیز نقشی ماندگار ایفا کرده است. از این رو، یکصدسالگی انتشار روزنامه اطلاعات بزرگداشت استمرار یکی از مهمترین نهادهای رسانهای و فرهنگی ایران معاصر است.
تداوم یک نهاد رسانهای در گسترهای یکصدساله، نشاندهنده اهمیت دیرینگی در حیات اجتماعی است. نهادها یک شبه پدید نمیآیند؛ آنها در گذر زمان، با انباشت تجربه، اعتماد و سرمایهی نمادین شکل میگیرند و استمرار مییابند. روزنامه اطلاعات نمونهای روشن از چنین فرایندی است؛ رسانهای که از مرز یک سازمان خبری عبور کرده و به یک نهاد اجتماعی بدل شده است.

@irancsca
کمتر رسانهای در ایران فرصت آن را یافته است که یک قرن با جامعه زندگی کند، دگرگونیهای آن را روایت کند و خود نیز به بخشی از همان تاریخ بدل شود. روزنامه اطلاعات یکی از معدود نهادهای رسانهای کشور است که این مسیر را پیموده؛ نهادی که در گذر یکصد سال، نهتنها بازتابدهنده تحولات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایران بوده، بلکه در شکلدهی به حافظهی جمعی، فرهنگ عمومی و سنت روزنامهنگاری این سرزمین نیز نقشی ماندگار ایفا کرده است. از این رو، یکصدسالگی انتشار روزنامه اطلاعات بزرگداشت استمرار یکی از مهمترین نهادهای رسانهای و فرهنگی ایران معاصر است.
تداوم یک نهاد رسانهای در گسترهای یکصدساله، نشاندهنده اهمیت دیرینگی در حیات اجتماعی است. نهادها یک شبه پدید نمیآیند؛ آنها در گذر زمان، با انباشت تجربه، اعتماد و سرمایهی نمادین شکل میگیرند و استمرار مییابند. روزنامه اطلاعات نمونهای روشن از چنین فرایندی است؛ رسانهای که از مرز یک سازمان خبری عبور کرده و به یک نهاد اجتماعی بدل شده است.
۴۶
۱۹:۰۸
۴۶
۱۹:۰۸
۴۶
۱۹:۰۸
۴۶
۱۹:۰۸
پایگاه دانش انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات
تصویر
این تداوم، نتیجه انباشت تجربه، اعتماد عمومی، مسئولیتپذیری حرفهای و تلاش نسلهای پیاپی روزنامهنگاران، مدیران، نویسندگان، دبیران، عکاسان و کارکنانی است که هر یک سهمی در روشن نگاه داشتن چراغ آگاهی داشته و فراتر از زمان خود اندیشیده اند و در این میان نام زندهیاد «عباس مسعودی» ماناتر است؛ شخصیتی که با ایمان به قدرت آگاهی و نقش رسانه، یکی از ماندگارترین نهادهای مطبوعاتی ایران را بنیان نهاد؛ نهادی که پس از یک قرن، همچنان بخشی از حافظه رسانهای و فرهنگی کشور به شمار میرود. تجربهی توسعه در جهان نشان داده است که پیشرفت پایدار، بیش از هر چیز، بر شانهی انسانهای نهادساز استوار میشود؛ کسانی که با افقنگری و مسئولیتپذیری، بنیانهایی را بنا میگذارند که نسلهای بعد بر آنها تکیه میکنند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز روزنامه اطلاعات تداوم و استمرار خود را بیتردید مرهون تلاش، تدبیر و مسئولیتپذیری مدیرانی هم چون زندهیاد «سید محمود دعایی» است؛ روزنامهنگار و مدیری اخلاقمدار، خوشنام و مورد احترام طیفهای گوناگون فکری و سیاسی که با منش اعتدالی، سعهصدر و باور عمیق به گفتوگو، جایگاهی ممتاز در فضای رسانهای ایران یافت. او با مدیریت مدبّرانه خود، روزنامه اطلاعات را به رسانهای ملی، فراگیر و مورد اعتماد نسلهای مختلف تبدیل کرد و نشان داد که رسانه میتواند، در عین پایبندی به اصول حرفهای، بستری برای گفتوگو، تفاهم و تقویت همبستگی اجتماعی باشد. بیتردید، نقش ماندگار مرحوم دعایی در حفظ اعتبار، تداوم و هویت حرفهای روزنامه اطلاعات، بخشی ارزشمند از تاریخ روزنامهنگاری ایران است و نام او همواره با این میراث گرانسنگ همراه خواهد ماند.
در ادبیات علوم اجتماعی، گاه از ایران به عنوان «جامعهای کوتاهمدت» یاد شده است؛ اما دوام نهادهایی چون روزنامه اطلاعات نشان میدهد که تاریخ معاصر ایران، در کنار گسستها، روایت دیگری نیز در خود دارد؛ روایت شکلگیری و استمرار نهادهای ماندگار. این تجربه، یادآور آن است که توسعه، بیش از هر چیز، بر پایه نهادهای پایدار استوار میشود. امروز که روزنامه اطلاعات وارد دومین سده فعالیت خود میشود، فرصت مناسبی است تا بار دیگر درباره آینده روزنامهنگاری حرفهای در ایران بیندیشیم. جهان رسانه با شتابی بیسابقه در حال تغییر است و فناوریهای نوین، شیوههای تولید، توزیع و مصرف خبر را دگرگون کردهاند؛ اما در میان همه این تحولات، یک اصل همچنان پابرجاست: جامعهای که از رسانههای حرفهای، مسئول و مورد اعتماد برخوردار باشد، از سرمایهای ارزشمند برای گفتوگوی اجتماعی، افزایش اعتماد عمومی و توسعه ملی بهرهمند خواهد بود.
از این منظر، حمایت از روزنامهنگاری حرفهای، تقویت امنیت شغلی روزنامهنگاران، فراهم ساختن زمینه پایداری و استقلال نهادهای رسانهای و ایجاد بسترهای مناسب برای رشد و بالندگی رسانههای مسئول، نه صرفاً یک مطالبه صنفی، بلکه ضرورتی برای آینده ایران است. در روزگاری که روایتها بیش از هر زمان دیگری بر افکار عمومی و منافع ملی اثر میگذارند، برخورداری از رسانههای معتبر، ریشهدار و حرفهای، یکی از مهمترین پشتوانههای هر جامعه به شمار میآید.
#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات یکصدمین سال انتشار روزنامه اطلاعات را به مدیران، روزنامهنگاران، نویسندگان، دبیران، عکاسان، کارکنان، پیشکسوتان و مخاطبان وفادار این روزنامه تبریک میگوید و این مناسبت را فرصتی مغتنم برای پاسداشت روزنامهنگاری حرفهای، تجلیل از نهادهای ماندگار رسانهای و تأکید دوباره بر نقش بیبدیل رسانههای مسئول در آگاهیبخشی، گفتوگوی اجتماعی و پیشرفت ایران میداند.
امید آنکه دومین سده فعالیت روزنامه اطلاعات، همراه با شکوفایی هرچه بیشتر مطبوعات ایران، تقویت رسانههای حرفهای و بالندگی نسل تازهای از روزنامهنگاران باشد که با پایبندی به اخلاق، حقیقتجویی و مسئولیت اجتماعی، همچنان در پاسداری از منافع ملی، ارتقای آگاهی عمومی و توسعه ایران نقشآفرین باشند.

@irancsca
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز روزنامه اطلاعات تداوم و استمرار خود را بیتردید مرهون تلاش، تدبیر و مسئولیتپذیری مدیرانی هم چون زندهیاد «سید محمود دعایی» است؛ روزنامهنگار و مدیری اخلاقمدار، خوشنام و مورد احترام طیفهای گوناگون فکری و سیاسی که با منش اعتدالی، سعهصدر و باور عمیق به گفتوگو، جایگاهی ممتاز در فضای رسانهای ایران یافت. او با مدیریت مدبّرانه خود، روزنامه اطلاعات را به رسانهای ملی، فراگیر و مورد اعتماد نسلهای مختلف تبدیل کرد و نشان داد که رسانه میتواند، در عین پایبندی به اصول حرفهای، بستری برای گفتوگو، تفاهم و تقویت همبستگی اجتماعی باشد. بیتردید، نقش ماندگار مرحوم دعایی در حفظ اعتبار، تداوم و هویت حرفهای روزنامه اطلاعات، بخشی ارزشمند از تاریخ روزنامهنگاری ایران است و نام او همواره با این میراث گرانسنگ همراه خواهد ماند.
در ادبیات علوم اجتماعی، گاه از ایران به عنوان «جامعهای کوتاهمدت» یاد شده است؛ اما دوام نهادهایی چون روزنامه اطلاعات نشان میدهد که تاریخ معاصر ایران، در کنار گسستها، روایت دیگری نیز در خود دارد؛ روایت شکلگیری و استمرار نهادهای ماندگار. این تجربه، یادآور آن است که توسعه، بیش از هر چیز، بر پایه نهادهای پایدار استوار میشود. امروز که روزنامه اطلاعات وارد دومین سده فعالیت خود میشود، فرصت مناسبی است تا بار دیگر درباره آینده روزنامهنگاری حرفهای در ایران بیندیشیم. جهان رسانه با شتابی بیسابقه در حال تغییر است و فناوریهای نوین، شیوههای تولید، توزیع و مصرف خبر را دگرگون کردهاند؛ اما در میان همه این تحولات، یک اصل همچنان پابرجاست: جامعهای که از رسانههای حرفهای، مسئول و مورد اعتماد برخوردار باشد، از سرمایهای ارزشمند برای گفتوگوی اجتماعی، افزایش اعتماد عمومی و توسعه ملی بهرهمند خواهد بود.
از این منظر، حمایت از روزنامهنگاری حرفهای، تقویت امنیت شغلی روزنامهنگاران، فراهم ساختن زمینه پایداری و استقلال نهادهای رسانهای و ایجاد بسترهای مناسب برای رشد و بالندگی رسانههای مسئول، نه صرفاً یک مطالبه صنفی، بلکه ضرورتی برای آینده ایران است. در روزگاری که روایتها بیش از هر زمان دیگری بر افکار عمومی و منافع ملی اثر میگذارند، برخورداری از رسانههای معتبر، ریشهدار و حرفهای، یکی از مهمترین پشتوانههای هر جامعه به شمار میآید.
#انجمن_ایرانی_مطالعات_فرهنگی_و_ارتباطات یکصدمین سال انتشار روزنامه اطلاعات را به مدیران، روزنامهنگاران، نویسندگان، دبیران، عکاسان، کارکنان، پیشکسوتان و مخاطبان وفادار این روزنامه تبریک میگوید و این مناسبت را فرصتی مغتنم برای پاسداشت روزنامهنگاری حرفهای، تجلیل از نهادهای ماندگار رسانهای و تأکید دوباره بر نقش بیبدیل رسانههای مسئول در آگاهیبخشی، گفتوگوی اجتماعی و پیشرفت ایران میداند.
امید آنکه دومین سده فعالیت روزنامه اطلاعات، همراه با شکوفایی هرچه بیشتر مطبوعات ایران، تقویت رسانههای حرفهای و بالندگی نسل تازهای از روزنامهنگاران باشد که با پایبندی به اخلاق، حقیقتجویی و مسئولیت اجتماعی، همچنان در پاسداری از منافع ملی، ارتقای آگاهی عمومی و توسعه ایران نقشآفرین باشند.
۵۶
۱۹:۰۹