بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
14050426_متن_کامل_پیام_رهبر_معظم_انقلاب_درباره‌ی_حماسه_عظیم_بدرقه.pdf
۱۴۴.۶۳ کیلوبایت
متن کامل پیام رهبر معظم انقلاب درباره‌ی حماسه عظیم بدرقه آقای شهید ایران و تبیین مسائل مهم کشور rahbar.ir/s/1590 Rahbar.ir | @Rahbar_ir14050523 الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده های انقلابی.pdf
۴۸۸.۱۵ کیلوبایت
️الگوی حضور در میدان مبارزه، رسالت اندیشکده‌های انقلابیدر شرایط فعلی کشور همپوشانی بسیار زیادی میان موضوعات سیاسی و موضوعات مرتبط با پیشرفت رخ داده و عملا اندیشکده ها برای انجام فعالیت ذاتی خود یعنی کمک به بهبود تصمیم گیری و حل مسائل کشور، لاجرم به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از محیط سیاسی کشور هستند.از طرفی موضوع سیاست از گذشته برای بخشی از نخبگان در دو سطح مهم تفکیک شده است؛ سطح مربوط به پیگیری آرمان های اصلی انقلاب که اساسا اندیشکده نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد و سطح مربوط به رقابت های سیاسی جریانات داخلی که نخبگان و فرهیختگان شأن خود را اجل از ورود در آن می‌دانستند.در جزوه پیوست سعی شده اصولی را جهت فعالیت اندیشکده ها در هر دو حوزه سیاسی و پیشرفت های علمی و اقتصادی ذیل سرفصل های ذیل تشریح شود:اصالت حضور در میدان مبارزه و نفی عافیتطلبیدرهمتنیدگی مستمر مبارزه با خودسازی و علمآموزیمرزبندی شفاف و قاطع با دشمناصالت وحدت؛ مدیریت اختلافات درون‌گفتمانی بدون انشقاق«نهضت تبیین»؛ سازوکار وحدت‌آفرین و حل اختلافات داخلیصیانت از مبانی و اجتناب از تقلیل‌گرایی در رقابت‌های سیاسیعبور از دوگانه کاذب کار سلبی و ایجابی و لزوم انجام هر دوی آنهمافزایی متقابل امیدآفرینی کلان و آسیب‌شناسی انتقادی تقدم نزاع گفتمانی بر راهکارهای تکنیکیضرورت حفظ خاکریزِ فکری در مواجهه با غرببا وجود چنین اصولی، حتماً در میانه هجمه سنگین دشمن، جمع کردن میان «امیدآفرینی و نگاه کلان به پیشرفت کشور» در کنار «اصلاح ضعف‌های داخلی» امری دشوار است. در چنین شرایطی، هم اهتمام به «تبیین برای حل اختلافات فکری» و هم «مراقبت از عدم شکل‌گیری دودستگی» نیازمند ظرافت است. هم «اعتماد به مسئولان» و هم «مراقبت دقیق از عدم تکرار خطاهای گذشته»، و همچنین «دفاع در برابر هجمه امروز دشمن» در کنارِ «آمادگی و طراحی برای سد کردن حملات آتی»، توازنی سخت و طاقت‌فرسا می‌طلبد. لیکن کلید غلبه بر این پیچیدگی‌ها حضور واقعی در میدان مبارزه است. آن کسی که واقعا مبارزه می‌کند و در جبهه‌ی واقعی است، حواسش به همه جوانب جنگ است. اما بخش مهمی از مشکلات از اینجا شروع می‌شود که خیلی از افراد به اصطلاح فعال، جزء واقعی از جبهه نیستند. کنار جبهه هستند. مثل تماشاچی های بازی فوتبال و یا گزارشگر تلویزیون@khodjoosh۱۹۲بازارسال شده از وحید جلیلی
بسم الله الرحمن الرحیممِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَىٰ نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلًا
پرواز ملکوتی رفیق عزیز؛ یار وفادار جبهه فرهنگی انقلاب، برادر گرانقدر و مخلص، مصطفی واحدیِ نازنین، مومن و همیشه در صحنه را به همسنگرانش در آوردگاه رزم تمدنی ایران اسلامی خصوصا بچه‌های حوزه هنری و جشنواره عمار تسلیت می‌گویم.
مصطفای عزیز درحالی به امام شهید خود پیوست که عمری شهیدانه زیسته بود. آخرین بار در شب وداع آقای شهید در جوار حسینیه امام خمینی زیارتش کردم در حالی که در فراق آن جانِ جانان می‌گریست و آرام نمی‌گرفت.سپاس خدای‌را که اکنون پس از عمری فعالیت مخلصانه و بی انقطاع، با کوله‌باری از تقوا و خلوص و جهاد، در جوار رحمت رب‌العالمین آرام گرفته است و پاداش او را به اذن خدا، قرآن کریم تضمین کرده است که "من یخرج من بیته مهاجرا الی الله و رسوله ثم یدرکه الموت فقد وقع اجره علی الله".
حتما تلاش و تکاپوی بی‌ریا و با برکت او در جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی، الگوی الهام‌بخشی برای دوستان و همشهریان و همسنگرانش در تمام کشور خواهد بود.
برای خانواده و عزیزان او و محمد عبادیانی و مریم‌سادات میرحسینی_ همراهانش در این سفر بی بازگشت_ از خداوند متعال صبر و اجر مسئلت می‌کنم.رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَان
@Jalili_Vahid
️الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده‌های انقلابی(۱)فعالیت‌های اندیشکده‌ای و ورود نسل جوان به عرصه سیاست پژوهی و سیاستگذاری یکی از مهمترین رویش های انقلاب اسلامی در دهه اخیر بوده است. در همین برهه زمانی، مواجهه غرب با جمهوری اسلامی ایران به عرصه اقتصاد کشیده شده و جنگ اقتصادی و نحوه مواجهه با آن به یکی از سیاسی‌ترین موضوعات کشور تبدیل شده است. در نتیجه این شرایط همپوشانی بسیار زیادی میان موضوعات سیاسی و مسائل مرتبط با پیشرفت کشور رخ داده و عملا اندیشکده ها برای انجام فعالیت ذاتی خود یعنی کمک به بهبود تصمیم گیری و حل مسائل کشور، لاجرم به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از محیط سیاسی کشور هستند.توجه به اقتضائات خاص هر دو عرصه سیاسی و سیاستگذاری امری دشوار و بعضا پیچیده است واین نوشته تلاش کرده تا اصولی را برای این مهم تبیین نماید:اصالت حضور در میدان مبارزه و نفی عافیتطلبیمختصات جبهه حق و باطل در شرایط کنونی کاملاً روشن و زمینه حضور برای عمده افراد فراهم است. هر انسان می تواند از خود بپرسد: «اگر من در این میدان نباشم، آیا خلأیی احساس می‌شود؟ آیا تعطیلی فعالیت‌های من اثری در توقف یا کُندیِ پیشبرد جبهه حق دارد؟» غیبت از جبهه حق غالباً ریشه در توجیهات و لغزش‌هایی دارد؛ از لغزش‌های نفسانی مانند ترس، فرار از پرداخت هزینه، محافظه‌کاری برای حفظ تشکیلات و اشخاص، و یا تنزه‌طلبی و وابستگی‌ها و تعلق‌های مادی تا باورهای غلطی چون «لزوم کار بلندمدت» و «آماده شدن برای آینده» و «پرداختن به خودسازی و مبارزه پس از آن» و...بخشی از غیبت های در میدان مبارزه غلبه یافتن محاسبات مادی در برابر وعده های الهی نظیر «وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ» و « وَالَّذينَ جاهَدوا فينا لَنَهدِيَنَّهُم سُبُلَنا » است. وقتی چنین شد انسان در میدان مبارزه از سایر نصرت های الهی هم بی بهره خواهد ماند. به هر حال بخش مهمی از ایمان و مبارزه وابسته به عبور از محاسبات عادی و مادی و ایمان به غیب است. این یادداشت ادامه دارد...@khodjoosh۶۳بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
14050631_پیام_رهبر_معظم_انقلاب_به‌مناسبت_بازگشایی_مدارس_و_دانشگاه‌ها (2).pdf
۳۲۲.۰۳ کیلوبایت
متن کامل پیام رهبر معظّم انقلاب به‌مناسبت بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها rahbar.ir/s/2057 Rahbar.ir | @Rahbar_irخودجوش(مرتضی فیروزآبادی) ️الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده‌های انقلابی(۱) فعالیت‌های اندیشکده‌ای و ورود نسل جوان به عرصه سیاست پژوهی و سیاستگذاری یکی از مهمترین رویش های انقلاب اسلامی در دهه اخیر بوده است. در همین برهه زمانی، مواجهه غرب با جمهوری اسلامی ایران به عرصه اقتصاد کشیده شده و جنگ اقتصادی و نحوه مواجهه با آن به یکی از سیاسی‌ترین موضوعات کشور تبدیل شده است. در نتیجه این شرایط همپوشانی بسیار زیادی میان موضوعات سیاسی و مسائل مرتبط با پیشرفت کشور رخ داده و عملا اندیشکده ها برای انجام فعالیت ذاتی خود یعنی کمک به بهبود تصمیم گیری و حل مسائل کشور، لاجرم به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از محیط سیاسی کشور هستند. توجه به اقتضائات خاص هر دو عرصه سیاسی و سیاستگذاری امری دشوار و بعضا پیچیده است و این نوشته تلاش کرده تا اصولی را برای این مهم تبیین نماید: اصالت حضور در میدان مبارزه و نفی عافیت‌طلبی مختصات جبهه حق و باطل در شرایط کنونی کاملاً روشن و زمینه حضور برای عمده افراد فراهم است. هر انسان می تواند از خود بپرسد: «اگر من در این میدان نباشم، آیا خلأیی احساس می‌شود؟ آیا تعطیلی فعالیت‌های من اثری در توقف یا کُندیِ پیشبرد جبهه حق دارد؟» غیبت از جبهه حق غالباً ریشه در توجیهات و لغزش‌هایی دارد؛ از لغزش‌های نفسانی مانند ترس، فرار از پرداخت هزینه، محافظه‌کاری برای حفظ تشکیلات و اشخاص، و یا تنزه‌طلبی و وابستگی‌ها و تعلق‌های مادی تا باورهای غلطی چون «لزوم کار بلندمدت» و «آماده شدن برای آینده» و «پرداختن به خودسازی و مبارزه پس از آن» و... بخشی از غیبت های در میدان مبارزه غلبه یافتن محاسبات مادی در برابر وعده های الهی نظیر «وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ» و « وَالَّذينَ جاهَدوا فينا لَنَهدِيَنَّهُم سُبُلَنا » است. وقتی چنین شد انسان در میدان مبارزه از سایر نصرت های الهی هم بی بهره خواهد ماند. به هر حال بخش مهمی از ایمان و مبارزه وابسته به عبور از محاسبات عادی و مادی و ایمان به غیب است. این یادداشت ادامه دارد... @khodjoosh
️الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده‌های انقلابی(۱) فعالیت‌های اندیشکده‌ای و ورود نسل جوان به عرصه سیاست پژوهی و سیاستگذاری یکی از مهمترین رویش های انقلاب اسلامی در دهه اخیر بوده است. در همین برهه زمانی، مواجهه غرب با جمهوری اسلامی ایران به عرصه اقتصاد کشیده شده و جنگ اقتصادی و نحوه مواجهه با آن به یکی از سیاسی‌ترین موضوعات کشور تبدیل شده است. در نتیجه این شرایط همپوشانی بسیار زیادی میان موضوعات سیاسی و مسائل مرتبط با پیشرفت کشور رخ داده و عملا اندیشکده ها برای انجام فعالیت ذاتی خود یعنی کمک به بهبود تصمیم گیری و حل مسائل کشور، لاجرم به تاثیرگذاری و تاثیرپذیری از محیط سیاسی کشور هستند. توجه به اقتضائات خاص هر دو عرصه سیاسی و سیاستگذاری امری دشوار و بعضا پیچیده است و این نوشته تلاش کرده تا اصولی را برای این مهم تبیین نماید: اصالت حضور در میدان مبارزه و نفی عافیت‌طلبی مختصات جبهه حق و باطل در شرایط کنونی کاملاً روشن و زمینه حضور برای عمده افراد فراهم است. هر انسان می تواند از خود بپرسد: «اگر من در این میدان نباشم، آیا خلأیی احساس می‌شود؟ آیا تعطیلی فعالیت‌های من اثری در توقف یا کُندیِ پیشبرد جبهه حق دارد؟» غیبت از جبهه حق غالباً ریشه در توجیهات و لغزش‌هایی دارد؛ از لغزش‌های نفسانی مانند ترس، فرار از پرداخت هزینه، محافظه‌کاری برای حفظ تشکیلات و اشخاص، و یا تنزه‌طلبی و وابستگی‌ها و تعلق‌های مادی تا باورهای غلطی چون «لزوم کار بلندمدت» و «آماده شدن برای آینده» و «پرداختن به خودسازی و مبارزه پس از آن» و... بخشی از غیبت های در میدان مبارزه غلبه یافتن محاسبات مادی در برابر وعده های الهی نظیر «وَ یَرْزُقْهُ مِنْ حَیْثُ لا یَحْتَسِبُ» و « وَالَّذينَ جاهَدوا فينا لَنَهدِيَنَّهُم سُبُلَنا » است. وقتی چنین شد انسان در میدان مبارزه از سایر نصرت های الهی هم بی بهره خواهد ماند. به هر حال بخش مهمی از ایمان و مبارزه وابسته به عبور از محاسبات عادی و مادی و ایمان به غیب است. این یادداشت ادامه دارد... @khodjoosh️الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده‌های انقلابی(۲) درهم‌تنیدگی مستمر مبارزه با خودسازی و علمآموزیاصل مبارزه جریانی مستمر بوده و هرگز تعطیل‌بردار نیست. این اصل، ناقضِ نگاه تقلیل‌گرایانه‌ای است که افراد را به بهانه «خودسازی»، «کسب علم» و «نگاه بلندمدت»، از مبارزه‌ی امروز دور می‌کند و وعده مبارزه در آینده‌ای را می‌دهد که معلوم نیست چه زمانی فرا خواهد رسید. این در حالی است که:اولاً؛ مبارزه از جنس کنش‌هایی است که تا مراتب پایین‌ترِ آن تجربه نشود، توانمندی برای میدان‌های بزرگ‌تر حاصل نمی‌گردد. مسئله اصلی در مسیر مبارزه، فقدان توانمندی فکری یا جسمی یا مهارتی نیست، بلکه آمادگی برای تحمل سختی‌ها است. پاداش و عنایت الهی نیز متصل به استقامت است. توانمندیِ واقعی در گروِ تمرین دادن نفس برای غلبه بر ترس، تعلق و تردید و به تبع آن حضور در صحنه و عدم فرار به بهانه‌های به‌ظاهر موجه است. چه بسیار افرادی با توانمندیِ اندک که با اخلاص وارد میدان شدند و در کورانِ مبارزه رشد کردند؛ چرا که سرعت یادگیری و رشد در «میدان»، به مراتب بیشتر از یادگیری در «فضای انتزاعی» و یا «دوره آموزشی» است.ثانیاً؛ علم‌آموزی و تهذیب نفس، «غذای مبارزه» هستند. همانطور که اگر انسان بیش از تحرک و نیاز بدنش، غذای مادی مصرف کند، دچار بیماری می‌شود، انباشت علم، مهارت و توانمندی، بدون مصرف در میدان واقعی (یعنی بدون حضور در مبارزه)، نه تنها فضیلت نیست، بلکه به مثابه بارِ اضافه‌ای است که انسان را عالم بی‌عمل تبدیل می‌کند، به تعبیر قرآن کریم «کَمَثَلِ الْحِمَارِ یَحْمِلُ أَسْفَارًا». ثالثا؛ علم مسئولیت آور است. امیرالمومنین می‌فرمایند خدای متعال این تعهّد را از علما و دانشمندان گرفته است که پُرخوری ستمگر و گرسنگی ستمدیده را تحمّل نکنند و نسبت به آن واکنش نشان بدهند. مرزبندی شفاف و قاطع با دشمندر ادعیه و زیارات مأثور با صراحت دشمن را مشخص، نشانه‌گذاری و لعن می‌کنند. امروز باید افراد و جریانات را با شاخص «شفافیت در مرزبندی با دشمن» سنجید. پذیرفته نیست کسانی خود را دلسوز و نگران ایران بدانند، اما حاضر نباشند به دشمن اصلی یعنی آمریکا کوچکترین نقدی وارد کنند و یا جنایات آن را محکوم نمایند. این یادداشت ادامه دارد...@khodjoosh۲۱
یادآوری می‌شود که هیچ ابزار فشار و تهدید دشمن با «مذاکره» رفع نخواهد شد.
ابزارهای فشار دشمن را باید با تکیه بر داشته‌های کشور، کم اثر و خنثی کرد.
ابزارهای فشار دشمن را باید با تکیه بر داشته‌های کشور، کم اثر و خنثی کرد.
۱۶۴۱
️الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده‌های انقلابی(۳) اصالت وحدت؛ مدیریت اختلافات درون‌گفتمانی بدون انشقاقامروز دشمن مجسم ما، شیطان بزرگ، آمریکا است. برای تقابل با این دشمن نیازمند بهره‌مندی حداکثر ظرفیت هستیم؛ لذا یک بانوی کم‌حجاب، یک رقیب سیاسی، یک برادر اهل سنت و یا اقوام متنوع ایران یکپارچه، همگی باید زیر یک پرچم در برابر شیطان جمع شوند. البته حفظ وحدت به معنی خفقان، سکوت در برابر خطا یا یا نادیده گرفتن اختلافات نیست بلکه به معنی حل اختلافات از مسیر گفتگو و تبیین و جلوگیری از تنازع در جبهه حق است.نباید با نادیده گرفتن اختلاف نظرها و دیدگاه‌ها، آن‌ها را تبدیل گره‌های حل نشده ذهنی کرد که خود انگیزه افراد را برای حضور در جامعه کاهش دهد. «نهضت تبیین»؛ سازوکار وحدت‌آفرین و حل اختلافات داخلیجبهه حق، گستره‌ای متنوع از افراد و آراء است و تفاوت نظر در آن اجتناب‌ناپذیر است. گاهی ممکن است نفوذی‌ها هم در لباس خودی، تفکرات غلطی را ترویج کنند؛ و یا عده‌ای به دلیل راحت‌طلبی از مسیر اصلی منحرف شده و آن را تئوریزه نمایند. غفلت از این اختلافات با توجیهاتی نظیر حفظ وحدت، خطایی راهبردی است. ده‌ها قیام در تاریخ اسلام به دلیل همین تنبلی‌ها، هواپرستی‌ها یا نفوذ بیگانگان به انحراف کشیده شد. و همین‌طور غفلت از این اختلافات به بهانه «اعتماد به مسئولان» درست نیست. ما ابتدائا به مسئولان اعتماد داریم، لیکن در کنار این اعتماد، اگر تجربه کشور به ما حکم کند که درباره چیزی نگران باشیم، حتماً به آن نگرانی توجه می‌کنیم. در این موارد پاک کردن صورت مسئله هنر نیست؛ هنر آن است که این دغدغه‌ها با روشی درست پیگیری شود که معارض و مخالف وحدت نباشد. روش اسلام در این خصوص، «نهضت تبیین» است. لذا بر خلاف مواجهه با دشمن که باید علنا به آن حمله کرد، در اختلافات درون جبهه خودی باید به جای نشانه رفتن اشخاص و تعمیق شکاف‌ها، «تفکرات و نگاه‌ها» را محور بحث قرار داد و آن‌ها را نقد و ارزیابی کرد. تقابل با اشخاص موجب انشقاق می‌شود، اما نقد اصولیِ افکار، جبهه حق را منسجم می‌کند. این یادداشت ادامه دارد...@khodjoosh۴۱
️الگوی حضور در میدان مبارزه و رسالت اندیشکده‌های انقلابی(۴) صیانت از مبانی و اجتناب از تقلیل‌گرایی در رقابت‌های سیاسیمهمترین فعالیت سیاسی برای یک سیاست پژوه از جنس نگهبانی از اصول و مبانی است. اصول یعنی قانون اساسی و اندیشه سه رهبر فرزانه انقلاب اسلامی.در میدان سیاست بویژه سیاست داخلی، روز و شب بحث‌های زیادی بین گروه‌های مختلف شکل می‌گیرد. یک فعال در میدان سیاستگذاری لازم نیست در همه این بحث‌ها ورود داشته باشد، چرا که بخشی از آن‌ها موضوع رقابت‌های بین جریانات سیاسی است که مسئله یک سیاست پژوه نیست؛ آنچه برای فعال انقلابی لازم است، نگهبانی از اصول است. ولو اینکه سنگر دفاع از اصول، در ظاهر شبیه دسته بندی های سیاسی داخلی باشد.شاخص‌های مهمی برای ایجاد تمایز به این دو فعالیت سیاسی وجود دارد. از جمله اینکه: در نگهبانی از اصول، جنس کار تبیین و استدلال است و مخاطب جامعه و مردم. حال آنکه در رقابت های سیاسی، جنس کار پرداختن به افراد و اشخاص است و مبانی و اصول بهانه‌ای برای تقویت آتش تخریب رقیب توجه به اصول باعث می‌شود که خیلی از موضوعات فرعی جامعه، تبدیل به بحث‌های روز سیاسی نشده و از اولویت خارج شود. نهضت تبیین در اولویت‌های اصلی جامعه صورت می‌پذیرد. در نقطه مقابل در رقابت‌های سیاسی هر موضوع کوچک خرد و جزئی که بتوان با آن رقیب را تخریب کرد، تبدیل به مسئله اصلی می‌شود. نهضت تبیین و پرداختن به اصول، امیدآفرین و رو به جلو و گره‌گشا هستند و حال آنکه رقابت‌های سیاسی عمدتا مخرب و ناامیدکننده هستند و حال مخاطب را خراب می‌کنند. عبور از دوگانه کاذب کار سلبی و ایجابی«شرایط جبهه و تکلیفِ زمان» است که نوع کنش را تعیین می‌کند. بسیار بعید است تکلیف عده‌ای همواره کار ایجابی و بلندمدت باشد و در سنگر تحولات مهم امروز غائب باشند. کسانی که امروز توانمندی و امکانات و ابزارهای سد کردن هجوم دشمن را دارند و سکوت می‌کنند، بعید است در آینده توفیق کار ایجابی داشته باشند(آینده هم بهانه هایی برای خالی کردن سنگرها خواهند داشت). وقتی دشمن در حال تهاجم است، وظیفه ما «دفاع» است؛ حال اسم آن را کار سلبی بگذارند یا هر چیز دیگر. هر چند بهترین دفاع حمله است؛ اما نمی‌توان به بهانه آماده شدن برای حمله، عرصه دفاع را خالی گذاشت تا دشمن پیشروی کند.لذا است که در مواردی یقینا نهی از منکر تکلیفی شرعی است و باید انجام شود. هر چند اولویت دادن به امر به معروف امر پسندیده‌ای است اما وظیفه شرعی نهی از منکر تعطیل‌پذیر نیست. این یادداشت ادامه دارد...@khodjoosh۵