ت
#محمدتقی_بهار معروف به #ملک_الشعرای_بهار، متولد ۱۸ آذر ۱۲۶۵ شاعر و ترانه سرا، محقق، روزنامه نگار و وکیل مجلس در دوران مشروطه و سپس دوران پهلوی بود. شعرهای معروف «دماوندیه» و «گنج و رنج» و تصنیف های «مرغ سحر» و «به اصفهان رو» از اوست.
او در دوران مشروطه و سپس دوران حکومت رضاخانی زندگی میکرد. او شاعر و ترانه سرا، محقق، نویسنده و روزنامه نگار، سیاستمدار و وکیل مردم در مجلس بود. بهار در سایه شهرت و محبوبیتش در میان مردم، به قدرتی دست یافت که با وجود مخالفت حاکمیت زمان، دست از آزادی خواهی برنداشت و با صدای رسا تا پایان عمر، راه خود را ادامه داد. از او آثار مکتوب ارزشمندی به جا مانده است. همچنین او تاثیر معنوی بسزایی در زمانه خود به جا گذاشت.
او در عمر خود شش دوره نماینده مجلس شد. روزنامه نوبهار و تازه بهار را منتشر کرد و به روشن سازی افکار عمومی و روشنگری های سیاسی پرداخت. در دانشگاه تدریس ادبیات کرد. چند تحقیق ارزشمند در ادبی و تاریخی از جمله «سبک شناسی»، چند تصحیح متون ادبی، چندین ترجمه از متون پهلوی و دیوان اشعاری از خود به یادگار گذاشت. سرانجام در روز دوم اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی، در خانه مسکونی خود در تهران بر اثر بیماری سل، زندگی را بدرود گفت و در شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
#فارسی_هفتم
او در دوران مشروطه و سپس دوران حکومت رضاخانی زندگی میکرد. او شاعر و ترانه سرا، محقق، نویسنده و روزنامه نگار، سیاستمدار و وکیل مردم در مجلس بود. بهار در سایه شهرت و محبوبیتش در میان مردم، به قدرتی دست یافت که با وجود مخالفت حاکمیت زمان، دست از آزادی خواهی برنداشت و با صدای رسا تا پایان عمر، راه خود را ادامه داد. از او آثار مکتوب ارزشمندی به جا مانده است. همچنین او تاثیر معنوی بسزایی در زمانه خود به جا گذاشت.
او در عمر خود شش دوره نماینده مجلس شد. روزنامه نوبهار و تازه بهار را منتشر کرد و به روشن سازی افکار عمومی و روشنگری های سیاسی پرداخت. در دانشگاه تدریس ادبیات کرد. چند تحقیق ارزشمند در ادبی و تاریخی از جمله «سبک شناسی»، چند تصحیح متون ادبی، چندین ترجمه از متون پهلوی و دیوان اشعاری از خود به یادگار گذاشت. سرانجام در روز دوم اردیبهشت ۱۳۳۰ هجری شمسی، در خانه مسکونی خود در تهران بر اثر بیماری سل، زندگی را بدرود گفت و در شمیران در آرامگاه ظهیرالدوله به خاک سپرده شد.
#فارسی_هفتم
۳4355634166764805889_173326836956090.mp3
۱۴:۰۸-۱.۶۲ مگابایت
روایت شنیدنی از آشنایی مولانا با شمس تبریزی«دیداری که نه فقط سرنوشت مولانا، بلکه مسیر عرفان و شعر را دگرگون کرد. روایت آشنایی مولانا با شمس تبریزی، قصهی شعلهای است که در جان او افتاد و او را به عاشقی بیقرار بدل کرد؛ روایتی شنیدنی از ملاقات دو روح که هنوز پس از قرنها، دلها را به تپش میاندازد.۲#درس_دوازدهم صفحهی ۹۲#پیام_آور_رحمت #واژه_نامه:رحمت: مهربانی، دلسوزی، بخشایش، عفوسعادت: خوشبختیحکمت: علم، دانش، راستی، درستی، کلام موافق حقطنین: ناقوس، بانگ، صدا، نوسانات فرعی صدا، پژواکدلنشین: خوشآیند، آنچه در دل نشیند، مؤثرمشتاق: آرزومند، مایل و راغبفرهنگ: علم، دانش، تربیت، ادب، واژه نامه،کتاب لغت، عقل، خرد، تدبیر، چارهآبشخور: آبشخوارآبشخورد: جای خوردن یا برداشتن آب، ظرف آبخوری منزل، مقام، بهره، قسمت، سرنوشتگنجینه: خزانه، جای نگه داری زر و سیمهمواره: پیوسته، همیشهاعظم: بزرگتر، بزرگوارتر، درشت ترمتعال: بلند شونده، بلند پایه، بلند مرتبه، والا، برترسیما: چهره، قیافه، علامت، هیئتظاهر: پیدا، آشکار، روی بیرونی هر چیزیکردار: کار، عملغنیمت: هر آنچه که در جنگ از حریف شکست خورده به دست آید. در فارسی هر مالی که بدون زحمت به دست آمده باشد.غنیمت شمردن: پرفایده و سود دانستن، ارزشمند دانستن.پیامد: عارضه، حادثهامان: بی ترسی، ایمنی، پناهبیهوده = بیهده: باطل، بی ثمر، بی فایده، بی معنی، پوچ، یاوهگشاده رو: خوشرو، بشاشتعالی: بلند پایه گردیدن، بلندی، برتریروا: جایز، حلال، سزاوارحاجت: ضرورت، نیاز، امید، آرزو، جمع آن حاجات، حوائجنصرت: یاری، کمکمظلوم: ستمدیدهبازداشتن: منع کردن، توقیف کردنمَثَل: سخن مشهور، داستان، قصه، عبرت، پند، اندرزرنج: آزار، آزردگی، اندوه، درد، تلاش، کوششرنجور: رنج کشیده، دردمند، بیمار، غمگین، آزردهقهر: خشم و غضب، عذاب کردن، تنبیه کردن، ظلم و زور، توانایی، چیرگیدرگاه: بارگاه، پیشگاه ، آستانه دروصایا: جمع وصیت، پندها، اندرزهاگناه: بزه، کار بدخطبه: سخنرانی، وعظ، جمع آن خُطَب، عقد
#دانش_ادبی:واژههای متضاد: جوانی/ پیری ـــــــ تندرستی/ بیماریبی نیازی/ نیازمندی ـــــــ آسایش/ گرفتاریزندگی/ مرگ
رحمت: مهربانی، دلسوزی، بخشایش، عفوسعادت: خوشبختیحکمت: علم، دانش، راستی، درستی، کلام موافق حقطنین: ناقوس، بانگ، صدا، نوسانات فرعی صدا، پژواکدلنشین: خوشآیند، آنچه در دل نشیند، مؤثرمشتاق: آرزومند، مایل و راغبفرهنگ: علم، دانش، تربیت، ادب، واژه نامه،کتاب لغت، عقل، خرد، تدبیر، چارهآبشخور: آبشخوارآبشخورد: جای خوردن یا برداشتن آب، ظرف آبخوری منزل، مقام، بهره، قسمت، سرنوشتگنجینه: خزانه، جای نگه داری زر و سیمهمواره: پیوسته، همیشهاعظم: بزرگتر، بزرگوارتر، درشت ترمتعال: بلند شونده، بلند پایه، بلند مرتبه، والا، برترسیما: چهره، قیافه، علامت، هیئتظاهر: پیدا، آشکار، روی بیرونی هر چیزیکردار: کار، عملغنیمت: هر آنچه که در جنگ از حریف شکست خورده به دست آید. در فارسی هر مالی که بدون زحمت به دست آمده باشد.غنیمت شمردن: پرفایده و سود دانستن، ارزشمند دانستن.پیامد: عارضه، حادثهامان: بی ترسی، ایمنی، پناهبیهوده = بیهده: باطل، بی ثمر، بی فایده، بی معنی، پوچ، یاوهگشاده رو: خوشرو، بشاشتعالی: بلند پایه گردیدن، بلندی، برتریروا: جایز، حلال، سزاوارحاجت: ضرورت، نیاز، امید، آرزو، جمع آن حاجات، حوائجنصرت: یاری، کمکمظلوم: ستمدیدهبازداشتن: منع کردن، توقیف کردنمَثَل: سخن مشهور، داستان، قصه، عبرت، پند، اندرزرنج: آزار، آزردگی، اندوه، درد، تلاش، کوششرنجور: رنج کشیده، دردمند، بیمار، غمگین، آزردهقهر: خشم و غضب، عذاب کردن، تنبیه کردن، ظلم و زور، توانایی، چیرگیدرگاه: بارگاه، پیشگاه ، آستانه دروصایا: جمع وصیت، پندها، اندرزهاگناه: بزه، کار بدخطبه: سخنرانی، وعظ، جمع آن خُطَب، عقد #دانش_ادبی:واژههای متضاد: جوانی/ پیری ـــــــ تندرستی/ بیماریبی نیازی/ نیازمندی ـــــــ آسایش/ گرفتاریزندگی/ مرگ