هزینه تربیت نسل جدید انقلاب اسلامیسیدیاسر تقوی:یکی از دغدغههای مطرح در انقلابهای سیاسی انتقال ارزشهای آن انقلاب به نسلهای بعدی است. خصوصا از آنجا که نسلهای بعدی هزینهای برای تحقق آن ارزشهای انقلابی ندادهاند و سر سفره ثمرات انقلاب نشستهاند، مستعد بیتوجهی به برخی اولویتها و ارزشها خواهند بود. به طور مثال نسلی که با استبداد سلطنت و سلطه استعمار به طور مستقیم مواجه نشده و در راه مبارزه با آن هزینه نداده است، ممکن است به روایت رسمی دوران انقلاب علیه استبداد و استعمار بدگمان شده و آنها را جدی نگیرید. این چالشها انتقال ارزشهای انقلاب به نسلهای بعد را با مشکل روبرو میکند.اگر بگوییم آخرین گروهی که در سال ۶۷ دفاع مقدس را در جبههها به شکل جدی تجربه کردهاند، ۱۳-۱۴ سال داشتهاند، میتوان بر اساس آمارهای منتشر شده توسط مرکز آمار به این نتیجه رسید که- با تسامح- تنها ۲۰ تا ۲۵ از درصد از جمعیت کنونی ایران، انقلاب و دفاع مقدس را به عنوان یک تجربه تاریخی لمس کرده است و ۷۵ تا ۸۰ درصد جامعه ایران را نسلهایی شکل میدهند که تجربه سیاسی آنها پس از دهه شصت رقم خورده است. یعنی در دوران استقرار نظام اسلامی که نهضت اسلامی نه در مقام یک جریان مبارز علیه استبداد و استعمار، که خود در مقام یک نظام سیاسی که لازم بوده پاسخگوی مطالبات باشد قرار گرفته است.از دهه ۹۰ شرایط جبهه مقاومت بهگونهای پیش رفت که به تدریج نسلهای بعدی انقلاب وارد عرصه جهاد و مبارزه علیه نظام سلطه شوند. مهمترین تجربه در این عرصه، تجربه مبارزه علیه داعش و گروههای تروریسی در سوریه و عراق بود که جریان «مدافعان حرم» را در بخشی از بدنه جامعه ایجاد کرد. مبارزه جوانان دهه شصتی و دهه هفتادی کنار رزمندگان پابهسن گذاشته دفاع مقدس که منجر به شهادت برخی از این مجاهدان شد، بستری فراهم آورد تا مفهوم نظام سلطه و مبارزه با آن در نسل جدید نیز نهادینه شود. هر چند این امر فرهنگی بخش کوچکی از جامعه را به خود درگیر کرد، اما شهادت سردار سرافراز حاجقاسم سلیمانی جامعه ایران را بار دیگر تکان داد و حافظه تاریخی او را در نسبت مبارزه با استکبار احیاء کرد.شهادت حاجقاسم سلیمانی آغاز دورانی است که جامعه ایران را بار دیگر در مرحله تجربه انقلاب اسلامی قرار داد. دورانی که با شهادت فرماندهان جبهه مقاومت و در نهایت با شهادت امام شهیدمان به اوج خود رسید. هر چند بواسطه داغ از دست دادن بزرگان و عزیزان، این دوران یکی از تلخترین دوران انقلاب اسلامی است، اما همه این حوادث منجر شد که نسل انقلابندیده و جنگندیده با مواجهه مستقیم با سلطنتطلبهای آشوبگر در کف خیابان و نیز جنگ تمامعیار نظامی با آمریکا و اسرائیل بار دیگر ارزشهای انقلاب اسلامی را مرور کرده و پای آن خون بدهد. مادرهای دهه شصتی به چشم خود دیدند که چگونه مدعیان حقوق بشر با هدف قراردادن مدرسه میناب دستهگلهای بیگناه را پرپر کردند. پیش از این بسیجیهای دهه هشتادی دیدند که چگونه مرتجعین سلطنتطلب کف خیابانها مانند منافقین دهه شصت، دوستانشان را سلاخی کردندما با درک این تجربههای جدید در این شبهای ماه رمضان که به اتفاق خانواده در خیابان حاضر میشویم در حال بهپیروزی رساندن دوباره انقلاب اسلامی هستیم. در حال مبارزه دوباره با استعمار و استبداد. تاریخ ایران مجددا در حال آمده شدن برای شهادت و ایستادگی است. دوباره به خیابان میآییم، شعار میدهیم، شهید میشویم و میغریم، اما با این تفاوت که امروز به برکت امام شهیدمان و سربازان بزرگش در اوج اقتداریم. مجاهدت امروز ما هزینه تربیت نسل جدید است در راه استقلال و آزادی ایران عزیز، هزینه تربیت نسل جدید انقلاب اسلامیمنبع: کانال مجله خردورزی:https://eitaa.com/kheradvarzi_com@sedyaser
۲۲:۱۳
توجه رهبر جدید انقلاب به توسعه ادبیات مردمسالاری/ تأملی در پیام نوروزی آیتالله سیدمجتبی خامنهایسیدیاسر تقوی:البته که نمیشود به این زودی درباره نگاه، لحن و ویژگیهای منحصر بهفرد آیتالله سیدمجتبی خامنهای اظهار نظر دقیقی داشت اما نکته قابل توجه در پیام نوروزی ایشان توجه ویژه به تنوعهای فرهنگی، سیاسی، مذهبی ایرانیان و ارائه روایت ملموس از شنیدن صدای جامعه بود. البته معظمله در پیام اولیه خودشان نشان دادند که توجه ویژهای به مردم دارند اما پیام نوروزی حاوی نکات مهمتری بود. نکاتی که به نظر میرسد نسبت معناداری با دوره جدید رهبری انقلاب اسلامی و نیز نامگذاری سال جدید داردایشان در حالی وحدت جامعه را ستایش میکنند که خاستگاه مذهبی، فکری، فرهنگی و سیاسی هموطنان را به رسمیت میشناسند. رهبر انقلاب تصریح میکنند: «در حال حاضر در اثر وحدت عجیبی که بین شما هموطنان با همه تفاوت خاستگاههای مذهبی، فکری، فرهنگی و سیاسی ایجاد شده، در دشمن شکستگی بوجود آمده است. این را باید نعمتی خاص از ناحیه حضرت حق جلّ و علا دانست و بسیار بر آن با زبان و در دل و هم در مقام عمل، شکر بجا آورد» به نظر میرسد این نگاه تفاوت ویژهای دارد با اینکه ما مردم را به لحاظ فرهنگی و فکری و مذهبی یکپارچه روایت کنیم و تنوع و تفاوتها را صرفا در سطح «سلیقه» بدانیم و وحدت را نوعی وحدت در سلایق تفسیر کنیم. در واقع اشاره به خاستگاه متفاوت هموطنان در مسائل مختلف نوعی به رسمیت شناختن تفاوتهای بنیادین در جامعه است که ادبیات آن در این سطح کمسابقه است.ایشان در توصیه به رسانهها بار دیگر به این تفاوتها اشاره میکنند و میافزایند: «توصیهام به رسانههای داخلی کشورمان با همه تفاوتهای فکری، سیاسی و فرهنگی که ممکن است داشته باشند این است که از پرداختن به نقاط ضعف بطور جدی خودداری کنند. در غیر اینصورت امکان وصول دشمن به مقصودش وجود دارد.» تاکید مجدد بر تفاوتهای فکری و فرهنگی در پیام نوروزی میتواند حاوی این نکته باشد که رهبر انقلاب یکی از راهبردهای تقویت رابطه مردم و حاکمیت را در توجه به این تفاوتها میدانند. تفاوتهایی که لازم است در دوران جنگ مدیریت شود.شاید به همین دلیل است که یکی از روایتهای عینی و ملموس بیان شده در پیام ایشان به مواجهه معظمله با انواع طبقات اجتماعی اختصاص پیدا کرده است. آنجا که میفرمایند: «از توفیقات بنده امکان شنیدن سخنان مردم عزیز از انواع طبقات اجتماعی بوده است. از جمله در بازهای زمانی، با هیئتی ناشناس با شما در تاکسی که به درخواست خودم تهیه شده بود در خیابانهای تهران همسفر میشدم و به سخنانتان گوش فرا میدادم و این نوع نمونهگیری را از خیلی از نظرسنجیها برتر میدانستم. برداشت بنده در خیلی موارد موافق کلمات شما که معمولاً بشکل انتقادات مختلف مربوط به جهات اقتصادی و مدیریتی بیان میشد، بود. در این ضمن خیلی چیزها از شما فرا گرفتم و همچنان بدنبال یادگیریهای جدید هستم. از جمله در همین ایام قبل و بعد از ۱۹ رمضان المبارک باز هم از افراد مختلفی از شما که در میادین حضور داشتید مواردی را آموختم. امیدوارم از این نعمت محروم نشوم.»این فراز را میتوان اوج توجه رهبر انقلاب به مسأله مردم دانست که توجه به تفاوتها و طبقات اجتماعی، رابطه نامحسوس با مردم برای شنیدن دیدگاهها و انتقادها و تأکید بر یادگیری از نظرات مردم و... در آن مشهود است. با توجه به تاکید ایشان بر نقش مردم در پیام اولشان در دوره جدید رهبری و نیز نامگذاری سال جدید با عنوان «سال اقتصاد مقاومتی در سایه وحدت ملی و امنیت ملی» این اشارهها و صراحتها درباره مردم نشان میدهد که ایشان توسعه ادبیات مردمسالاری را به عنوان اولین و مهمترین گام وحدت ملی و امنیت ملی آغاز کردهاند که این امر نویدبخش ایرانی آباد و مقتدر خواهد بود.@sedyaser
۹:۳۱
هوش مصنوعی در خدمت زنجیره کشتارسایت شبکه فرانس۲۴ در گزارشی به نقش هوش مصنوعی در جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل علیه ایران پرداخته است. در بخشی از این گزارش آمده است:دکتر هایدی خلاف، پژوهشگر ارشد هوش مصنوعی در مؤسسه «ایآی ناو»، میگوید نقش اصلی هوش مصنوعی سادهسازی چیزی است که به «زنجیره کشتار» معروف است؛ مفهومی نظامی که توالی یک حمله را مشخص میکند. این شامل نظارت، جمعآوری اطلاعات، انتخاب و در نهایت هدفگیری و حمله میشود. به گفته او، هوش مصنوعی میتواند زمان هر مرحله و همچنین نیروی انسانی مورد نیاز را به طور چشمگیری کاهش دهد. برای مثال، سیستم میون، ساخته شرکت Anthropic و Palantir ادعا میکند که فناوریشان به یک یگانِ ۲۰ نفره این امکان را داده که کاری را انجام دهد که به ۲۰۰۰ نیرو نیاز داشته است. چیزی که اینجا فروخته میشود، سرعت است.ایالات متحده تنها دولتی نیست که از هوش مصنوعی برای سادهسازی «زنجیره کشتار» استفاده میکند. پیش از آنکه جنگندههای اسرائیلی موشکهای بالستیکی را شلیک کنند که به مرگ [آیتالله] علی خامنهای، رهبر عالی ایران انجامید، سرویسهای اطلاعاتی اسرائیل مدتها بود که از هوش مصنوعی برای پایش دوربینهای ترافیکی هکشدهٔ تهران و رهگیری ارتباطات استفاده میکردند. سامانهٔ اصلی که ارتش اسرائیل امروزه به کار میبرد، یک سامانهٔ هوش مصنوعی به نام «هابسورا» (به معنای «انجیل») است که ادعا میشود برای تولید انبوه پیشنهادهای هدف — اغلب خانههای مسکونی مرتبط با اعضای مشکوک به حماس در غزه — به کار رفته است.#رصدهای_شخصی
@sedyaser
۱۸:۱۳
سرمایهگذاری بر هیئات و مداحان؛ راهبرد درست قائد شهیدسیدیاسر تقوی:پس از اعلام خبر شهادت رهبر انقلاب، بسیاری از مداحانی که به عنوان چهره انقلابی شناخته نمیشدند برای قائد شهید، وطن و مقاومت و ایستادگیِ ملت نوحهخوانی کردند. این روزها هر جا میرویم نوای حماسی مداحان طنینانداز است؛ محمود کریمی، حسین طاهری، مهدی رسولی، میثم مطیعی، محمدحسین پویانفر، ابوذر روحی، مجتبی رمضانی و... آن هم با اشعاری که تلفیقی از باورهای دینی مردم و غیرت ملی آنهاست. همچنین در تجمعهای بسیاری از شهرها، مداحان همراه جمعیت هیئت خودشان حاضر میشوند. راهپیماییهای شبانه نیز با مظاهر معینی از سنتهای محرم و صفر آمیخته شده است که میتوان به پیادهروی به عنوان یک تظاهرات ملی-مذهبی، سینهزنی، پرچم و علم گردانی، موکبهای متنوع، مشارکت مردم در برگزاری مراسمها و... اشاره کرد. بخشی از این نقشآفرینی بهدلیل توجه قائد شهید به جامعه مداحان و هیئات مذهبی است. امری که در زمان خود با برچسب توسعه مناسک دینی مورد نقد واقع میشدنقد توسعه مناسک دینی یکی از موضوعاتی بود که طی سالهای اخیر، تحلیلگران مسائل اجتماعی بسیار به آن پرداخته بودند. در همان دوران، رهبر شهید انقلاب توجه ویژهای به مناسک داشتند و رونق آنها را دلیلی بر رشد دینداری در جامعه مطرح میکردند. به طور مثال رونق اعتکافها، سفر زیارتی اربعین، پیادهروی عید غدیر و... مورد توجه بود و ستایش میشد. در مقابل، دیدگاههای متفاوت، تلازمی میان توسعه و رونق مناسک با رشد دینداری نمییافتند و در نگاهی بدبینانه آن را تلاش حاکمیت برای توجیه عملکرد خود و نیز بهرهبرداری آن برای تقویت نظام سیاسی تحلیل میکرد. در پژوهشهای صورتگرفته درباره دینداری ایرانیان نیز همواره این سوال مطرح بوده که آیا رونق مناسک را میتوان نشانهای برای رشد دینداری در نظر گرفت یا نه؟اما هیئات مذهبی ساختاری بودند برای اتحاد امر اجتماعی و امر سیاسی و تقویت بنیانهای مردمی نظام سیاسی. شهید آیتالله خامنهای که مهمترین وجه دینداری را دفاع از جبهه حق و ایستادگی در این مسیر میدانستند بواسطه سرمایهگذاری بر جامعه مداحان و هیئات مذهبی ضمن ایجاد تشکلهای مردمی حافظ ارزشها، بخشی از تریبون آنها را به سمت تولید و ترویج آثار حماسی ملی و مذهبی سوق دادند. آثاری که در روزگار جنگ و خلأ قدرت توانست فضای حماسی کشور را تقویت کرده و مردم را تهییج کند تا برای حفظ کشور در خیابانها حاضر شوند. علیرغم اینکه برخی از هیئات مذهبی با آن شهید کاملا همنظر نبودند و شاید نباشند، اما حتی آنها نیز در موقع خطر پای کار وطن و انقلاب آمدند. نگارنده منکر آفتهای موجود در هیئات مذهبی نیست. کما اینکه همه طیفها و تشکلهای فرهنگی با آسیبها و آفتهای مختلف دست و پنجه نرم میکنند. اما ایستادگی ملت ایران تا اینجا نشان داده تکیه قائد شهید به هیئات مذهبی و جامعه مداحان برای ترویج ارزشهای انقلاب اسلامی، دفاع از وطن در برابر تجاوز دشمن و حفظ کشور در دوران خلأ قدرت، راهبرد درست و کارآمدی بوده است.@sedyaser
۱۶:۲۳
بازارسال شده از
زن و مسأله زیبایی در جنگسیدیاسر تقوی، روزنامهنگار و دانشآموخته جامعهشناسی
️#یادداشت_اختصاصی مهمترین پیامد اجتماعی جنگ «ترس» است. ترسِ از دست دادن آینده، زندگی، عزیزان، داراییها و دستاوردها و هر آنچه که به زندگی ما معنا میدهد و سامان میبخشد. طبیعتا در برابر «ترس» نمیشود مواجهه استدلالی و معقول داشت.
جنگ هرگونه خطری را محتمل میسازد و انسان در برابر اضطرابها بهراحتی دوام نمیآورد. اما همین ترس سرسخت، پادزهرهایی دارد که میتواند تابآوری جامعه را افزایش دهد. از جمله این پادزهرها مسأله زیبایی است. اگر مقاومت در برابر ترس و مخاطرات موجود به زیبایی آراسته شود، تابآوری جامعه افزایش پیدا میکند.
خوب است توجه داشته باشید که جبهه باطل نیز برای رویارویی با ما نیز نیازمند آراستن جنایات خود است. قرآن تصریح میکند یکی از عوامل حضور دشمن در میدان نبرد، آراستن شدن آن جنایتها توسط شیطان برای دشمنان است. اما مقصود زینت در «اذ زین لهم الشیطان اعمالهم» فریب است. زیبایی وقتی در مسیر باطل به خدمت گرفته میشود، ابزاریست برای فریب انسان از حقایق هستی تا او (دشمن) را مجاب کند در برابر حق صفآرایی کند.
از آنجا که جبهه حق برای پاسداری از حقایق هستی، ایمان، اخلاق و انسانیت پا به عرصه نبرد میگذارد، آراستن مقاومت و ایستادگی در برابر آن «ترس» منجر به خلق شجاعتی میشود که از آن به «حماسه» تعبیر میکنیم.
امروز جامعه ایران بر ترس خود غلبه کرده است. شبهای ایران روشنترین لحظات تاریخ را به نمایش میگذارد. این حماسه نه تنها لحظهای کمفروغ نمیشود که شب به شب بر شکوه و عظمت آن افزوده میشود.
این شکوه ایستادگی که خیلی وقت است جامعه ایران به این شکل آن را تجربه نکرده است در حالی هر شب اوج میگیرد که حضور زنان چه به عنوان نیروی اجتماعی مستقل و چه به عنوان محرک اصلی خانوادهها در میدان به شکل غیرقابل انکاری پررنگتر است. خیابان این شبهای ایران در تسخیر زنانی است که با حماسهآفرینی، مهمترین پیامد جنگ یعنی ترس را موضوعا منتفی کردهاند.
خیابانهای رمضان ایران مؤید این نگاه است که اگر مهمترین عامل تربیت انسان، اشتیاق برآمده از زیبایی و محبت است، زن تنها رکن پرورش حیات بشری به سمت «خیر» فردی و عمومی و نیز مقاومت در برابر «شر» است. ما برای کشف نقش زن در جنگ رمضان نیازمند نظریات پیچیده جامعهشناختی نیستیم.
کافی است این سوال را در تمام سطوح فردی، خانوادگی و اجتماعی زن ایرانی مطرح کنیم که چگونه مخاطب او با درک زیبایی مقاومت، شوق به ایستادگی پیدا میکند؟ پاسخ به این پرسش برای هر کسی، در هر نقطهای که هست میتواند سنگری برابر ترسها و اضطرابها و نگرانیهای ایجاد شده توسط دشمن باشد.
خدا رحمت کند شهید عزیز، مرتضی آوینی بزرگ را که گفت: «شیطان حکومت خویش را بر زخمها و ترسها و عادات ما بنا کرده است، و اگر تو نترسی و از عادات مضموم خویش دستبرداری و ضعف خویش را با کمال خلیفةالهی جبران کنی، دیگر شیاطین را بر تو تسلطی نیست»
فصلنامه اقلیما | #اقلیما_مجازیمجله تخصصی زن، جنسیت و جامعهeqlimamag.ir
@Eqlima_Mag۱۵:۴۸
روستاییان هم سهمی در این قیام دارندسیدیاسر تقوی:شبها در راهپیمایی شبانه شهر تویسرکان شرکت میکنم. جمعیت بسیاری میآیند. حتی در باران. شلوغی در شهرستانها را نباید با پایتخت و مراکز استانها به یک اندازه ارزشگذاری کرد. کما اینکه کنش ساکنان پایتخت و کلانشهر به نحو دیگری انعکاس مییابد و اثر میگذارد. از این رو حضور در مناسک ملی در شهرستانها بهرهای از گمنامی دارد و حضور در آن همت مضاعفی میطلبد. اما نکتهای فراتر به چشمم آمد که دوست داشتم آن را ثبت کنم. در یکی از همین شبها، پس از پایان تجمع، از حضور اهالی چند روستا نیز تشکر شد. جمعی از روستاییان خودشان را به شهر رسانده بودند تا به اندازه خودشان سهمی در این قیام ملی داشته باشند. شاید شبهای دیگر هم حضور داشته و دارند. نمیدانم. طبیعتا این حضور منافع مادی چندانی، خصوصا برای روستاییان ندارد. اما میتوان قیام این مردم را واجد معنایی دانست که مرد و زن روستایی را نیز به وجد آورده و او را شبهنگام به شهر میکشاند. نسبت روستاییها و تاریخ معاصر ایران از مسائلی است که کمتر درباره آن خواندهایم و شنیدهایم.من فکر میکنم محتوای رسانهها و حتی کتابهای درسی ما بهگونهای از روستا سخن گفتهاند که برای ما تداعی ویژهای جز کشاورزی، دامداری، لبنیات محلی، نان سنتی، صنایع دستی و زندگی ساده و... ندارد. البته که این موارد از ارزشهای منحصربهفرد زندگی روستاییست، اما درباره نقش سیاسی روستا کمتر حرف زدهایم و آن را منفعل نشان دادهایم. روستا برای ما یک واحد اقتصادی و در نهایت یک موزه نوستالژیک فرهنگی است. اما باید درباره این سوال تأمل کنیم چطور میتوان وجه سیاسی روستا را احیاء و آن را روایت کرد؟@sedyaser
۲۱:۴۰
نسبت سنتهای الهی با موشک، سایپا و دلار!سیدیاسر تقوی:اگر موشک نماد اقتدار و توانمندی فرزندان ایران باشد، سایپا و ایرانخودرو میتوانند نماد فلج مدیریت صنعتی و اقتصادی باشند و دلار هم شاید استعارهای از نادیده گرفتن ایادی نظام سرمایهداری در داخل کشور. اما چه میشود که «ان تنصر الله ینصرکم» ملت مسلمان پای لانچر جواب میدهد و شبها و روزها حماسه میآفریند، اما در بازار جواب نمیدهد و تراژدی ۱۸ و ۱۹ دی خلق میشود.برخلاف آنچه میان برخی از متدینین رایج است، علمای شیعه بر این باورند که سنتهای الهی صرفا محدود در امور خارقالعاده یا غیبی نیستند، بلکه تمام قواعد حاکم بر هستی از سنتهای الهیاند. اما در این میان، برخی سنتها بواسطه آشکارگی برای همه قابل مطالعه و کشفاند و برخی دیگر برای همه قابل کشف نیستند و بواسطه وحی بر پیامبر ابلاغ میشوند. این روزها که با تابآوری بالای نظامی و اجتماعی دربرابر دشمن متجاوز ایستادهایم و در مجموع دست برتر را در این تقابل داریم خوب است نگاهی به دیماه سال گذشته بیندازیم و درباره این پرسش بیندیشیم که فرق خدای جنگ نظامی و جنگ اقتصادی ملت ایران چیست؟جمهوری اسلامی در این ۴۸ سال با بخشی از نیروی متعهد و توامند خود توانسته صنایع موشکی و پهپادی خودش را به مرحلهای که برساند که بزرگترین ارتش دنیا را به ستوه آورد. اما همین جمهوری اسلامی در وضعیت عادی میتواند با رها کردن بازار ارز و صنایع مهم چنان جامعه را به ستوه آورد که عدهای را به خیابان بکشاند و فضا را برای سوءاستفاده دشمنان فراهم سازد. اما چه میشود که عدهای برتری نظامی ما را حمل بر امداد غیبی- به این معنا که امر خارقالعادهای در شرف وقوع است- میکنند؟ آیا میتوان گفت خدا در برابر ناو آبراهاملینکلن امداد غیبیاش را میفرستد اما در برابر جولان دلار آمریکا در بازارهای ایران نه؟! آیا خدای شنوایی که ندای «و ما رمیت اذ رمیت...» رزمندگان پای لانچر موشک را میشنود با خدایی که بندههای خودش را در حال خواندن آیتالکرسی در پرایدهای سایپا میبیند متفاوت است؟ پس اینجا مسأله دیگری وجود دارد. مسأله نگاه معوج و ناقص به سنتهای الهی است که ضعف عقلانیت و تدبیر در بسیاری از ساحتهای حکمرانی را نادیده گرفته و پیروزیها را حمل بر امور غیرقابل تدبیر، غیبی و خارقالعاده میکند. به خیال آنکه سنتهای الهی صرفا معطوف به اموری است که خلاف عادت و تدبیر بشری باشد.از آنجایی که بازار در شرایط کنونی تقریبا غیرفعال است، این نگرانی وجود دارد که ما پس از جنگ به وضعیت قبل باز گردیم؛ ما باشیم و دولتی که ایدهای- یا چارهای- جز گران کردن ارز ندارد، ما باشیم و غول مهارنشدنی تورم. به همین جهت، صرف تأمل درباره آتشبس و پایان جنگ و شرایطش کافی نیست. ما باید به این بیندیشیم که نصرت خدای موشکها را در بازار هم داشته باشیم؛ آن هم با همان همت و تدبیر و عقلانیتی که صنایع موشکی را پایگذاری کردهایم و رشد دادهایم، با اتکا به سنتهای آشکار الهی.@sedyaser
۷:۴۲
بیانیه شدیداللحن عربی- اسلامی علیه اسرائیل!به گزارش راشاتودی عربی:وزرای امور خارجه هشت کشور عربی- اسلامی یعنی مصر، اردن، امارات متحده عربی، اندونزی، پاکستان، ترکیه، عربستان سعودی و قطر در بیانیهای مشترک، مخالفت قاطع خود را با جلوگیری از دسترسی نمازگزاران مسلمان به مسجد الاقصی و جلوگیری از ورود اسقف اعظم کلیسای کاتولیک اورشلیم و خادم سرزمین مقدس به کلیسای مقبره مقدس برای برگزاری مراسم یکشنبه نخل ابراز کردند.پ ن: این برای دومین بار است که کشورهای عربی درباره محدودیتهای ایجاد شده در مسجد الاقصی علیه اسرائیل واکنش نشان میدهند. این در حالیست که بسیاری از این کشورها میزبان نظامیان آمریکایی و اسرائیلی در جنگ علیه ایران اسلامی هستند و با متجاوزان همراهی میکنند.#رصدهای_شخصی
@sedyaser
۶:۳۲
فرسودگی روانی ناشی از جنگ در اسرائیلشبکه بینالمللی «دویچهوله» (DW) آلمان در گزارشی آورده است:با گذشت یک ماه از جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، زندگی روزمره مردم اسرائیل نیز بیش از هر زمان دیگری به صدای آژیرها و شتافتن به پناهگاهها گره خورده است. به گفته گزارشگر کانال اول تلویزیون آلمان در تلآویو، آژیرهای هشدار بارها و بارها مردم را از حملات موشکی از سوی ایران، لبنان و اخیراً یمن آگاه میکنند؛ جبههای تازه که با ورود حوثیهای مورد حمایت ایران، بر فشار روانی جامعه افزوده است. بر اساس این گزارش، برای نخستین بار از آغاز جنگ در یک ماه گذشته، حوثیها نیز رگباری از موشکها را به سوی جنوب اسرائیل شلیک کردهاند؛ حملهای که رهگیری شده، اما اثر روانی آن باقی مانده است.«ایناو»، زن جوانی از تلآویو، یکی از هزاران ساکن ساختمانهای قدیمی تلآویو است که پناهگاه شخصی ندارند. او میگوید تکهای از یک موشک به خیابان محل سکونتش اصابت کرده و خودش تنها به واسطه پناه بردن به پناهگاه همسایهها از خطر در امان مانده است. او گفته است که از کمبود خواب «کاملاً فرسوده» شده و هر بار که تلفن همراهش هشدار میدهد، باید از خیابان عبور کند و به پناهگاه برود. فشار روانی این وضعیت برای کودکان نیز سنگین است.این روایتها با دادههای رسمی نیز همخوان است. بر اساس گزارشهای داخلی اسرائیل، از زمان آغاز جنگ، میلیونها نفر بارها به پناهگاهها رفتهاند و نظام هشدار موشکی بهطور مداوم فعال بوده است؛ وضعیتی که مستقیما با افزایش اضطراب، اختلال خواب و فرسودگی روانی در جامعه مرتبط دانسته میشود. فرسودگی روانی تنها به ترس از موشکها محدود نمیشود؛ نشانههایی از بیاعتمادی و سرخوردگی نیز در حال گسترش است. ایناو به گزارشگر آلمانی میگوید: «دولت به ما اهمیتی نمیدهد… جان ما برایشان مهم نیست.» او همچنین اشاره میکند که یکی از دوستان نزدیکش اسرائیل را ترک کرده و «بسیاری از دوستانم درباره رفتن فکر میکنند.»در همین گزارش، «گردا اونگار»، زن ۹۶ سالهای که سالها پیش از آلمان به اسرائیل مهاجرت کرده، میگوید دیگر حتی هشدارهای موشکی را دنبال نمیکند: «در تخت میمانم و پتو را روی سرم میکشم… دیگر نمیتوانم این را تحمل کنم.» این واکنشها نشانگر نوعی "خستگی جنگی" است که در مطالعات اجتماعی به عنوان مرحلهای شناخته میشود که در آن جامعه، حتی در شرایط تهدید، به تدریج از پیگیری اخبار و واکنش فعال دست میکشد.در سطح کلان، همزمان با تشدید عملیات نظامی، از جمله پیشروی ارتش اسرائیل در جنوب لبنان و طرح ایجاد منطقه حائل تا رود لیتانی، هیچ نشانهای از کاهش تنش دیده نمیشود. بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، دیروز یکشنبه اعلام کرد: «در لبنان به نیروهای خود دستور دادهام منطقه حائل را بیشتر گسترش دهند تا تروریستها نتوانند از مرز عبور کنند و موشکهای ضدتانک به سوی ما شلیک نکنند.» او با اشاره به موفقیتهای اسرائیل و تضعیف شدن حکومت در تهران، گفت: «ایران دیگر آن ایران سابق نیست، حزبالله دیگر آن حزبالله سابق نیست و حماس هم دیگر آن حماس سابق نیست.» اما این لحن پیروزمندانه، به گفته بسیاری از شهروندان اسرائیلی، با تجربه روزمره آنها فاصله دارد.#رصدهای_شخصی
@sedyaser
۶:۲۷
جنگ و مواجهه متفاوت جامعه آمریکا و جامعه ایران با دولتهازمان مطالعه: ۳ دقیقهسیدیاسر تقوی:نظرسنجیهای نشان میدهد اکثر جامعه آمریکا با جنگ دولت ترامپ علیه ایران مخالفند، اما اتمیزه شده جامعه آمریکا و ناتوانی جنبشهای ضدجنگ باعث شده این مخالفت در تصمیمسازی برای رهبران سیاسی راه بهجایی نبرد. این در حالی است که جامعه آمریکا در گذشته از جنگهای ایالات متحده حمایت میکرده و این جنبشهای ضدجنگ بودهاند که به تدریج بر افکار عمومی و موج غالب بر آن تاثیر میگذاشتند و نگاه عموم جامعه را تعدیل میکردند. این ادعایی که طرح شد، خلاصهای بود از سرآغاز مقاله اخیر سایت روزنامه گاردین. اما اتمیزه شدن جامعه آمریکا به چه معناست؟اتمیزه شدن جامعه اصطلاحی است که اصحاب علوم اجتماعی برای وضعیتی به کار میبرند که پیوند آحاد جامعه با یکدیگر از هم گسسته شده باشد و افراد همچون اتمهای مستقل و خودبسنده، پیوندهای اجتماعی ضعیفی میانشان برقرار باشد و نتوانند برای تحقق مصالح و خیر عمومی دست به حرکت اثرگذار بزنند. همچنین از آن جهت که در چنین جامعهای حوزههای عمومی و نهادهای مدنی مانند حزب، انجمن، اتحادیه، باشگاه و... غیرفعال یا نیمهفعال هستند، فرد فرد جامعه دچار انفعال شده و این انفعال توده، زمینه را برای شکلگیری یک قدرت اقتدارگرا فراهم میکند. اعتراضات اخیر آمریکا نشان میدهد حداقل بخشی از جامعه آمریکا رفتار دونالد ترامپ را مستبدانه ارزیابی میکنند. تخمین زده میشود در این اعتراضات که با شعار «No kings» یا «نه به پادشاه» در اعتراض به سیاستهای جنگطلبانه ترامپ، قوانین مهاجرت و افزایش هزینههای زندگی برگزار شده ۸ میلیون نفر شرکت کردهاند. BBC در گزارش خود میگوید شرکتکنندگان در این اعتراضات معتقدند: «ترامپ میخواهد به عنوان یک مستبد بر ما حکومت کند. اما اینجا آمریکاست و قدرت متعلق به مردم است - نه به کسانی که میخواهند خودشان یا رفقای میلیاردرشان پادشاه شوند»اما در این سوی میدان وضعیت فرق میکند. هر چند پیش از جنگ نشانههایی وجود داشت که جامعه ایران نیز دچار غلبه فردگرایی و یأس از اثربخشی سیاسی شده باشد، اما با شروع جنگ وجه ناپیدا و کمتر بروزیافتهای از جامعه ایران آشکار شد. دشمن آمریکایی- صهیونی از ابتدای جنگ با هدف قرار دادن رأس هرم قدرت در ایران به دنبال ایجاد خلأ قدرت و به تبع آن فروپاشی نظام سیاسی و هرج و مرج اجتماعی و حتی جنگ داخلی بود. اما آحاد مردم هر شب به خیابان میآیند تا در کنار مقاومت نیروهای مسلح، سرزمینشان را از تعرض دشمن نگه دارند. به عبارت دیگر جامعه ایران که تا پیش از جنگ درگیر با سلطه دولت اقتدارگرا تحلیل و نهادهای مدنی در آن ضعیف ارزیابی میشد، در این شبها که خبر شهادت فرماندهان و مسئولان کشور به گوش میرسد، با حضور در خیابان برای نظام سیاسی و نیروهای مسلح خود تولید اقتدار میکنند.البته بخشی از اتمیزه شدن جوامع ناشی از گسترش نقش فضای مجازی در زندگی روزمره، افزایش فردگرایی و نگاههای روانشناختی به انسان است که جامعه ایران هم کم و بیش با آن دست و پنجه نرم میکند. بالاخره ما نمیتوانیم اعتراضات گسترده قبل از جنگ و یا مشارکت ۴۰ درصدی در انتخابات را فراموش کنیم. اما در کنار این واقعیتها، دفاع مردم در برابر تهاجم دشمن و مقاومت آنها و حضور چشمگیرشان در خیابانها هم واقعیتی است که این سوال را پیش میکشد جامعه ایران چگونه در این جنگ بسیج شده است؟ شایان توجه است که بسیج مردمی این شبها با بدنهای که همیشه پای حضور سیاسی و اجتماعی هستند متفاوت است. ما این شبها با تنوع گفتمانی و سنی بیشتری روبرو هستیم. امری که شاید در سایر راهپیماییها و انتخاباتها و... محقق نشود.اگر بخواهیم به ریشههای این خروش اجتماعی توجه کنیم، شاید باید گفت جامعه ایران، یک جامعه انعطافپذیر است. همانطور که در وضعیت ناکارآمدی مدیریت داخلی، میتواند از حضور گسترده سیاسی و اجتماعی (مثلا در انتخابات) سرباز زند، اگر اصول و ارزشهای فرهنگی خود را در معرض تهدید ببیند، ظرفیت پنهان بسیج شوندگی بالایی دارد. برخلاف جوامع اتمیزه شده که در آن نهادهای مدنی قدرت چندانی برای میانجیگری میان جامعه و قدرت را ندارند، جامعه ایران دارای نهادهای مدنیای است که میتوانند در مواقع بحرانی این ظرفیت بسیجشوندگی را آشکار کنند. این نهادها از خانواده و محافل دوستان تا بسیج شهری و هیئات مذهبی و گروههای جهادی و مساجد و خود شهر را شامل میشوند. ساختارهایی که باعث میشود جامعه ایران بر خلاف جامعه آمریکا مواجهه فعالانهای با دولت خود و جنگ داشته باشد.@sedyaser
۱۶:۴۴
مسأله نیروی انسانی در جنگ اسرائیل و ایران؛ از بچهشیعههای رزمنده تا حریدیهای فراری!زمان مطالعه: ۳ دقیقهسیدیاسر تقوی:با اعلام حضور نوجوانان در ایست و بازرسیهای شهری ایران، برخی رسانههای بینالمللی این اقدام را تحت عنوان بهرهگیری از کودکان در جنگ محکوم کردند. این در حالی است که جنگ و نسبت آن با سن و سال افراد از مقولات انسانی است که در فرهنگهای مختلف برداشتهای متفاوتی از آن وجود دارد. طبیعتا در فرهنگی که جنگ صرفا یک بحران انسانی برای زندگی است که باید حتیالمقدور کودکان و زنان و غیرنظامیان از آن دور نگه داشته شوند، با فرهنگی که در آن جنگ از کودکی به عنوان جهاد در راه خدا به تصویر کشیده میشود و بهترین مرگ، شهادت است و در تاریخ دینی خود این مجاهدت در سنین مختلف وجود داشته تفاوت بنیادین دارد.ایرانیان بواسطه تاثیر پذیری فرهنگی از واقعه عاشورا، اساسا مقوله جهاد، دفاع و جنگ را خانوادگی میفهمند. اعضای خانواده هر یک به نحوی تلاش میکنند تا سهم خود را در جنگ پیدا کرده و آن را ادا کنند. فهم این نکته نه به عنوان شعار، بلکه به عنوان بافت فرهنگی جامعه ایران به ما کمک میکند تا حضور نوجوانان ۱۲ سال به بالا را در ایستبازرسیها بهتر بفهمیم. گروههای ایستبازرسی عموما توسط بسیج شهری دایر میشوند و محل شکلگیری این گروهها عمدتا در مساجد محله است. همین امر موجب میشود عضویت در بسیج با عضویت در گروههای دوستانه و محلهای و حتی خانوادگی آمیخته شود. ما در دوران دفاع مقدس نیز شاهد حضور گسترده نوجوانان دانشآموز بودهایم تا آنجا که در راه دفاع از ایران اسلامی، ۳۶ هزار دانشآموز شهید شدهاند.این شوق به جهاد در فرهنگ ایرانی در جنگ جاری زمانی اهمیت مضاعف پیدا میکند که بدانیم دشمن صهیونی این روزها با نیروی نظامی مواجه است. به گزارش یورونیوز (euronews) «رئیس ستاد ارتش اسرائیل، هشدار داده است که ارتش به شدت با کمبود نیرو مواجه و در حال فروپاشی است. اگرچه خدمت سربازی برای مردان و زنان ۱۸ ساله در اسرائیل اجباری است، اما برخی از جمعیتها از این قانون معاف هستند، از جمله یهودیان ارتدکس افراطی یا حریدیها که ۱۵٪ از جمعیت را تشکیل میدهند.» حریدیها بنیادگرایان شاخه یهودیت ارتدکس هستند. کودکان حریدی در مدرسه عمدتاً تورات و تلمود میخوانند. پسرها باید در بزرگسالی و در حقیقت تا پایان عمر بیشتر وقتشان را صرف تحصیل این متون مذهبی کنند.سفیر سابق اسرائیل در فرانسه درباره چالش عدم حضور حریدیها در جنگ به یورونیوز گفته: هیچ راه حلی وجود ندارد، شما نمیتوانید آنها را مجبور کنید. آنها نفوذ سیاسی دارند و تعداد آنها در اسرائیل رو به افزایش است. البته تعدادی از آنها خدمت میکنند اما با شرایط خاص، مثلا نمیتوانند در کنار یک زن باشند یا او را ببینند، نمیتوانند صدای آواز خواندن یک زن را بشنوند. این روش ساختن ارتش نیست.» این روایت را میتوان گذاشت کنار روایت مادر شهید نوجوان علیرضا جعفری که به همراه پدرش در ایستبازرسی تهران حاضر شد و توسط پهپادهای رژیم صهیونیستی به شهادت رسید.این تفاوت گفتمانی و نقشآفرینی در عرصه جهاد نشان میدهد صرف توانمندی نظامی در جنگها نمیتواند تعیینکننده باشد. در این جنگ که هر دو طرف آن رنگ و بوی دینی و مذهبی نیز دارد، تفاوت طیفهای مذهبیِ دو جبهه در تابآوری و استمرار جنگ و در نهایت پیروزی بر جبهه مقابل نقش مؤثری دارد. امری که تا کنون بر اساس گزارشهای رسانههای بینالمللی، ایران دست برتر را در آن دارد.@sedyaser
۱۸:۰۷
فهرست یادداشتهای مرتبط با جنگ رمضاننکتههای فرهنگی در یک راهپیمایی شبانهhttps://eitaa.com/sedyaser/636این مردم ناشناختهhttps://ble.ir/sedyaser/-7424346977845986442/1773869838042هزینه تربیت نسل جدید انقلاب اسلامیhttps://ble.ir/sedyaser/6293406799095728972/1773958431476توجه رهبر جدید انقلاب اسلامی به توسعه ادبیات مردمسالاریhttps://ble.ir/sedyaser/-7293504561282875491/1774171874432سرمایهگذاری بر هیئات و مداحان؛ راهبرد درست قائد شهیدhttps://ble.ir/sedyaser/-5570868234884514147/1774369396276زن و مسأله زیبایی در جنگhttps://ble.ir/sedyaser/3567685750174917024/1774453730312روستائیان هم سهمی در این قیام دارندhttps://ble.ir/sedyaser/-2485471388466917749/1774561237405نسبت سنتهای الهی با موشک، سایپا و دلار!https://ble.ir/sedyaser/-681078176801897866/1774770162944جنگ و مواجهه متفاوت جامعه آمریکا و جامعه ایران با دولتهاhttps://ble.ir/sedyaser/-2621887043584343092/1775148260125مسأله نیروی انسانی در جنگ اسرائیل و ایران؛ از بچهشیعههای رزمنده تا حریدیهای فراری!https://ble.ir/sedyaser/8002496566253924919/1775239653935@sedyaser
۱۸:۱۹
کاهش چشمگیر اعتماد اسرائیلیها به تواناییهای ارتش رژیم صهیونیستیبه گزارش سیانان:بر اساس یک نظرسنجی که توسط مرکز مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) انجام شده، سهم اسرائیلیهایی که معتقدند حکومت ایران در نتیجه کارزار مشترک آمریکا و اسرائیل فرو خواهد پاشید یا بهطور قابلتوجهی تضعیف میشود، از حدود ۷۰ درصد در آغاز جنگ به ۴۳.۵ درصد در حال حاضر کاهش یافته است. اعتماد به توانایی اسرائیل برای وارد کردن آسیب جدی به برنامه هستهای ایران نیز از ۶۲ درصد به ۴۸ درصد رسیده است؛ همچنین انتظارها از ناتوانسازی زرادخانه موشکهای بالستیک ایران از ۷۳ درصد به ۵۷ درصد کاهش یافته است. در مورد اینکه آیا حزبالله، نیروی نیابتی ایران در لبنان، قابل خلع سلاح هست یا نه، افکار عمومی اسرائیل تقریباً بهطور مساوی دو دسته شدهاند.#رصدهای_شخصی
@sedyaser
۸:۳۱
اتاق گفتگوی آزاد «فکرت»محفلی برای شنیدن، اندیشیدن و روایت کردن🪧 برنامه نوزدهم | «پروژه غزهسازی از ایران؟!»؛مسأله نیروی انسانی در جنگ اسرائیل و ایران
با ارایه: سیدیاسر تقوی؛ پژوهشگر جامعهشناسی دین
برنامه امروز: ساعت ۱۶:۳۰ از همه دوستان، همراهان و صاحبان دغدغه دعوت میکنیم تا در این محفل صمیمانه کنار ما باشند. حضورتان، به این گفتگو غنا و معنا میبخشد. لینک ورود به محفل گفتگو:https://virasty.com/Fekratmedia/1775480445775336650 فکرت | گفتوگویی برای ساخت فردا@fekratmedia۱۳:۵۷
لسنا أغنیا و لکننا أوفیا (ما پولدار نیستیم ولی وفاداریم) فیلم کوتاه شبکه الکفیل عراق درباره کمک مردم این کشور به مردم ایران و لبنان@sedyaser
۶:۳۰
نکتهای درباره توجیه «مردم متخصص نیستند»سیدیاسر تقوی:مشکل ما با بخشی از دوستان ولایتمدار این است که وقتی مردم با سیاستهای دولت همراهند، میشوند مردم بصیر و صبور و شکور و غیور و فهمیده و چه و چه چه. اما اگر بخشی از همین مردم (مثلا) نسبت به دستاورد حضورشان در خیابان نگران باشند و اعتراض داشته باشند، میشوند مردمِ غیرمتخصص و هیجانزده و ولایتگریز و تفرقهافکن و... از اموری که خیلی تکرار میشود این است که مردم متخصص نیستند و بهتر است به جای دخالت اعتماد کنند. این در حالیست که شاید ما در حکمرانی مسأله محرمانه داشته باشیم که لازم باشد از انتشار آن در افکار عمومی جلوگیری شود، اما مسأله تخصصی که مردم شأن فهم آن را نداشته باشند نداریم و هر چه هست باید آنگونه که برای مردم روشن است بیان شود. این از حقوق اولیه مردم است. البته مردم میتوانند از فهم تخصصی انصراف دهند و به اعتمادشان اکتفا کنند، اما وظیفه ما توضیح همه امور برای مردم است. این از همان نقاطی است که نظام در موضوعات مختلف از جمهوریت به قرائتی از اسلامیت عدول میکند که نتیجهاش میشود ساکت کردن معترضان و پاسخگو نبودن به سوالات و اعتراضات. نتیجهاش میشود بیتوجهی به سرمایههای اجتماعی، میشود دیماه ۴۰۴. و حتی میشود بیتوجهی به رسانههای تخصصی که وظیفهشان توضیح مسائل مختلف علمی به زبان ساده است.به نظر میرسد دوستان ولایتمدار ما اگر به این آسیب موجود در رفتارهای اجتماعی و سیاسیشان توجه کنند، به جای خاموش کردن صداهای مختلف و مخالف به بهانه «عدم تخصص» با رویکردی تبیینی میتوانند سرمایه اجتماعی بهدست آمده از این جنگ را تقویت کنند. این دغدغه را میتوان در لایه فعالیتهای تشکیلاتی حزباللهیها، اخلاق اجتماعی و سیاستگذاری رسانه پیگیری کرد. البته منوط به آنکه تبیین به «توضیح تبعیت» تقلیل پیدا نکند@sedyaser
۱۰:۱۹
خیابان و ذهنیت ایرانی از مذاکره سیدیاسر تقوی:مذاکره برخلاف جنگ توان معنابخشی قدسی و انقلابی ندارد. هر اندازه حافظه تاریخی ما ایرانیها میتواند از دل جنگ حماسه بهیاد آورد، از مذاکره هیچ خیری در ذهن ندارد. پیشینه تلخ دیپلماسی و مذاکره پیش از انقلاب یادآور قراردادهای ننگین استعماری است و پس از انقلاب نیز یادآور «جام زهر» و برجامی است که دستاوردش «تقریبا هیچ» بوده است. این تصویر فارغ از این است که در حقیقت ماجرا دیپلماتهای ما چه زحماتی کشیدهاند و چه دستاوردی برای کشور فراهم آوردهاند. مسأله تصویر تاریخی و اجتماعی مذاکره است که همواره بیهودگی و اتلاف وقت و تلاشهای ابتر را تداعی کرده است.اما جنگ اینگونه نیست. جنگ در شکستش «شهید» دارد و در پیروزیاش «سردار قهرمان». برای جنگ میشود شعار داد، نوحه و سرود و ترانه خواند، گوشه خیابان ایستاد و پرچم وطن را به اهتزاز درآورد، برای رزمنده پای لانچر دلنوشته فرستاد، ایستگاه صلواتی زد، سفارش رنگ موشک داد، جلسه دعا و مناجات برگزار کرد، بغض کرد، آه کشید، گریه کرد، به خود بالید و... جنگ درست در نقطهای است که ما تصمیم میگیریم همه زندگیمان را با آن ممزوج کنیم، خصوصا اگر باورهای دینی ما، تخاصم در میدان را نوعی رسالت از جانب خدا برای ما تفسیر کند. خلاصه آنکه جنگ در فرهنگ ایرانی چنین قدرتی خلق میکند.این توضیح به معنای خوب بودن جنگ یا بد بودن مذاکره نیست. اما تفاوت معنابخشی جنگ و مذاکره در حافظه انسان ایرانی این پرسش نگرانکننده را بهوجود میآورد که «مذاکره» تا کی میتواند مردم را در خیابان نگه دارد. این هوشمندی درستی است که ما حتی در جریان مذاکرات، جنگ را پایانیافته اعلام نکردیم و نخواهیم کرد. و البته باید توجه داشت که توصیه رهبر انقلاب به استمرار حضور مردم میتواند تاثیر زیادی داشته باشد. اما این نگرانی همچنان باقیست که علیرغم همه این مسائل، خیابان قشری شود و تنوع و تکثر موجود در خیابان به پررنگی گذشته نباشد. چه درست چه غلط، ما تصمیم گرفتهایم وارد مذاکره با آمریکا شویم. سابقه مذاکرات نشان داده که طرف مقابل علاوه بر بدعهدی، میتواند مذاکرات را به روندی فرسایشی تبدیل کند. مذاکره فرسایشیِ بدون نتیجه نمیتواند پاسخ مناسبی برای مردم کف خیابان باشد. حتما متولیان امر میدانند که خروش حماسی این مردم نباید با سرخوردگی بهپایان برسد. از سوی دیگر وصول مطالبات نباید آنقدر به تأخیر بیفتد که حضور در خیابان به تدریج بیمعنا و یا قشری شود. دیپلماتهای ما وظیفه سنگینی را برعهده دارند. همه منتظریم ببینیم مذاکره اینبار میتواند از ذهنیت جمعی ما آشناییزدایی کند یا این هم به خاطرات گذشته ما از دیپلماسی و مذاکره ملحق میشود که انشاءالله اینطور نمیشود@sedyaser
۲۲:۱۰
پخش فیلم کنسرت جولیا پطرس در تجمعهای شبانهحسین شمقدری، مستندساز اجتماعی، در صفحه اینستاگرامی خود فیلمی منتشر کرده که نشان میدهد مردم در یکی از تجمعهای شبانه باغ فردوس تهران، مشغول تماشای فیلم کنسرت جولیا پطرس هستند. جولیا پطرس خواننده مسیحی لبنانی است که با آثار حماسی درباره مقاومت شناخته شده است. این پرسش که آیا مرزبندهای شرعی در خصوص مسائلی مانند «خوانندگی زن» یا «حجاب زنان» و... باید نقش تعیینکننده در حمایت مردم از وطن و نظام داشته باشد یا نه، به مناسبتهای مختلف در سالهای اخیر محل بحث و گفتگو بوده است@sedyaser
۱۱:۰۸
اسرائیلیها فرسوده از جنگ اما مخالف آتشبسبه گزارش بیبیسی عربی:نتایج یک نظرسنجی جدید که توسط دانشگاه عبری در اورشلیم انجام شده، نشاندهنده نوعی فرسودگی جنگی در میان اسرائیلیهاست. با این حال، این نتایج همچنین حاکی از آن است که حدود دو سوم آنها با آتشبس کنونی میان واشنگتن و تهران مخالفت میکنند. اکثریت شرکتکنندگان نیز اعلام کردهاند که معتقد نیستند ایران یا حزبالله لبنان در نتیجه حملات اخیر آمریکا و اسرائیل بهطور قابل توجهی تضعیف شده باشند.بر اساس این نظرسنجی، یکسوم پاسخدهندگان واژه «یأس» را برای توصیف وضعیت روحی کنونی خود انتخاب کردهاند؛ پس از آن «سردرگمی» و سپس «خشم» قرار دارد، در حالی که «امید» در رتبه چهارم آمده است.بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، در آغاز این کارزار سه هدف اصلی را تعیین کرده بود: تضعیف توانایی ایران برای توسعه سلاح هستهای، نابودی ظرفیتهای موشکهای بالستیک آن، و ایجاد تغییر در نظام سیاسی. او از آن زمان تاکنون از «دستاوردهای بزرگ» سخن گفته و تأکید کرده است که اسرائیل همچنان به «تغییر چهره خاورمیانه» ادامه میدهد. اما مخالفانش معتقدند که او به هیچیک از اهداف اعلامشده خود در این جنگ دست نیافته است.#رصدهای_شخصی
@sedyaser
۲۱:۰۴
کلانروایت «تصویر» است نه سخنرانی!سیدیاسر تقویمذاکرات به کجا رسید؟ پاسخ به این سوال برای افکار عمومی، توضیحات سخنگوی وزارت امور خارجه یا تحلیلهای مفصل کارشناسان سیاست خارجه یا سخنرانیهای بصیرتی در ایتا نیست. پاسخ به این سوال یک تصویر است؛ پیروزی، شکست، تحیر، پیچیدگی، ناتوانی و... با شکلگیری این تصویر، همه جزییات ارائه شده به آن ضمیمه میشوند.ما از جنگ ۴۰ روزه یه تصویر مطلوب داریم؛ رجزخوانی ابراهیم ذوالفقاری، سخنگوی قرارگاه خاتمالانبیاء و سپس موشکهایی که سمت دشمن شلیک میشوند. ما خیلی فرق موشکها را نمیدانیم، نمیدانیم چند درصدشان به هدف اصابت میکنند، کجا را هدف میگیرند، سوختشان جامد است یا مایع، لانچرهایشان تکموشکی است یا دوموشکی است و... ما میدانیم که نیروهای مسلح مشغول زدن مواضع دشمن هستند. این تصویرسازی موفق حاصل تلاش همه نیروهای رسانهای ما بوده است. اتفاقی که در جنگ ۱۲ روزه نیفتاد اما در جنگ ۴۰ روزه جبران شد.تصویر یا کلانروایت درباره یک موضوع اجتماعی به افکار عمومی توان تحلیل میدهد. اجازه میدهد جامعه تکلیف خودش را بداند. برای مسیر پیش رو کنشهای هدفمند طراحی کند. حضورش را در میدان سیاستورزی مفید بداند. اما فقدان تصویر یا کلانروایت نتیجه عکس دارد. جامعه بلاتکلیف میماند. نمیداند غایت حضور میدانیاش چیست. دچار تردید میشود. همه از یکدیگر از وضعیت کنونی میپرسند اما کسی پاسخ اطمینانبخش و درخورد ندارد.بهنظر میرسد با پذیرش آتشبس و شروع مذاکرات دچار افول رسانهای شدهایم. دشمن به این نکته توجه داشته که ورود به عرصه دیپلماسی قدرت رسانهای ما را کاهش میدهد و یکپارچگی اجتماعی و شفافیت مسیر را برای ما با اختلال مواجه میکند. دستگاه سیاست خارجه نیز برای ورود به مسیر مذاکرات آمادگی رسانهای نداشت. آمادگی به این معنا که بداند در این ایام چگونه تصویر نبرد دیپلماتیک خودش را در قالب یک کلانروایت به تصویر بکشد.فقدان کلانروایت به دشمن این اجازه را میدهد که خود تصویر کلی از مسیر دیپلماسی را طراحی کند تا هم گسلهای سیاسی داخلی ما فعال شوند و هم ما در موضع انفعال قرار گیریم. هر چند مسئولان و کارشناسان و فعالان سیاسی و فرهنگی توضیحاتی درباره جزییات مذاکرات و چند و چون مسیر دیپلماسی ارائه میکنند، اما تا زمانی که کلانروایت ما از مذاکرات در جامعه شکل نگیرد، این جزییات به شفاف شدن وضعیت کمکی نمیکند. دیپلماسی نیز مانند جنگ نیازمند یک تصویر مطلوب و برنده است، نه صرفا سخنرانیهای کارشناسی!@sedyaser
۱۲:۰۹