در شرایط دشوار، پرسشی که بیش از همه، ذهنم را مشغول میکرد این بود: «در این فرایند، من به چه چیزی توجه نداشتهام و نادیدهاش گرفتهام؟» یعنی کجای این موضوع به خود من برمیگردد تا بتوانم بهتر مدیریتش کنم و خشنودی و نشاط را به زندگیام برگردانم؟
در واقع میدانستم که رضایت و خشنودی و شادمانیِ درونی، بدون دخالت خودم، خودبهخود، به سراغم نخواهد آمد. با این پرسش خوب، میخواستم در به دستآوردن خشنودی و تجربهٔ نشاط و سرزندگیِ درونی نقش فعالتری ایفا کنم.
#مسئولیتپذیری_فضیلت_گمشده #علی_صاحبی#انتشارات_سایه_سخن
در واقع میدانستم که رضایت و خشنودی و شادمانیِ درونی، بدون دخالت خودم، خودبهخود، به سراغم نخواهد آمد. با این پرسش خوب، میخواستم در به دستآوردن خشنودی و تجربهٔ نشاط و سرزندگیِ درونی نقش فعالتری ایفا کنم.
#مسئولیتپذیری_فضیلت_گمشده #علی_صاحبی#انتشارات_سایه_سخن
۱۱۷
۱۲:۲۰
مطالعه و مشاهدهی روانشناسی مثبتنگر، به رهبری مارتین سلیگمن، دربارهی تجربهی شکوفایی و شادکامی اصیل و نیز مطالعات اخیر فیلیپ زیمباردو دربارهی چشمانداز زمان نیز نشان میدهد که افراد خشنود و رضایتمند، در مقایسه با ناخشنودها، تجربههای زیستهی خود را بهگونهی دیگری پردازش میکنند.افراد خشنود زمان بیشتری را صرف پردازش تجربههای مثبت گذشته و حال میکنند و زمان اندکی را به پردازش تجربهها و خاطرات منفی میگذرانند. در این راستا، فیلیپ زیمباردو به فرمول جالبی دست یافته است. او زمان را به سه بخش بزرگِ گذشته، حال و آینده تقسیم میکند که هرکدام دو زیرمجموعه دارند، یعنی: گذشتهی منفی/گذشتهی مثبت، حال منفی/حال مثبت، آیندهی منفی/آیندهی مثبت. یافتههای او نشان میدهد اگر زمان را به شش قسمت تقسیم کنیم، افراد بانشاط و سرزنده و خشنود چهار قسمتش را صرف پردازش جنبههای مثبت گذشته، حال و آینده میکنند و دو بخش آن را به جنبههای منفی گذشته یا آینده اختصاص میدهند.
#مسئولیتپذیری_فضیلت_گمشده#علی_صاحبی#انتشارات_سایه_سخن
#مسئولیتپذیری_فضیلت_گمشده#علی_صاحبی#انتشارات_سایه_سخن
۱۲۹
۱۶:۳۸
درود. تصمیم گرفتیم در Firstread قابلیت جدیدی برای مخاطبین خود فراهم کنیم.
اکنون میتوانید فایل پی دی اف کتب غیرفارسی مورد نیاز خود را رایگان دریافت کنید.
🪴
برای دریافت کتاب مورد نیاز خود مراحل زیر را طی کنید:1. مشخصات کتاب مورد نظر خود شامل نام کتاب و نویسنده را به زبان اصلی به من ارسال کنید.@Sara_Nazerian
۲. صبور باشید تا وجود یا عدم وجود فایل کتاب را در منابعم بررسی و نتیجه را اعلام کنم.
۳. در صورت موجود بودن فایل، کانال را به ۵ عضو جدید معرفی کنید.
۴. پس از عضویت این ۵ نفر، فایل کتاب تا حداکثر ۳ روز به شما ارسال میشود.
️از ارسال فایل کتب فارسی معذوریم زیرا حمایت از صنعت نشر و ناشرین ایران اولویت ماست. لطفا درخواست نفرمایید.
در آینده برای کتب فارسی رویکرد متفاوتی در پیش خواهیم گرفت که دسترسی قانونی و رایگان شما عزیزان را فراهم کند.
در صورت قطعی نت بین الملل این قابلیت تا اتصال مجدد، غیرفعال خواهد بود.
برای دریافت کتاب مورد نیاز خود مراحل زیر را طی کنید:1. مشخصات کتاب مورد نظر خود شامل نام کتاب و نویسنده را به زبان اصلی به من ارسال کنید.@Sara_Nazerian
۲. صبور باشید تا وجود یا عدم وجود فایل کتاب را در منابعم بررسی و نتیجه را اعلام کنم.
۳. در صورت موجود بودن فایل، کانال را به ۵ عضو جدید معرفی کنید.
۴. پس از عضویت این ۵ نفر، فایل کتاب تا حداکثر ۳ روز به شما ارسال میشود.
۷۸
۲۱:۴۸
در پست قبل توضیح دادیم که توجه ابر قدرت مغز ماست اما سوال اینه که پس چرا انقدر حفظش برامون سخته؟
جواب اینه که هر ابرقدرتی یک نقطه ضعف داره (یا به قول پروفسور جا کریپتونایت)، یه چیزی که سریع از پا درش میاره. کریپتونایتهای توجه ما سهتان: استرس، خلقوخوی منفی، و احساس تهدید. که هر سه معمولا دستبهدست هم میدن تا سیستم توجهمون رو از کار بندازن. اما چطوری؟
از استرس شروعی میکنیم.استرس مستقیما باعث تشدید سفر ذهنی ما در زمان میشه. یعنی ذهن یا توی گذشته گیر میکنه (*نشخوار فکری* دربارهی گذشتهی غیرقابل تغییر) یا پرتاب میشه به آینده (نگرانی درباره چیزایی که شاید هیچوقت اتفاق نیفتن). در هر صورت نتیجهش اینه که توجهمون از لحظهی حال کنده میشه و فشار روی ذهن زیاد میشه.
جالب اینجاست که استرس خودش رو همیشه به شکل استرس نشون نمیده! لازم نیست به شکل وحشت یا اضطراب آشکار باشه. هر چیزی که پسِ ذهنت باشه و باعث بشه فشارِ روی ذهنت از ظرفیتت بیشتر بشه، نوعی از استرسه، حتی اگه احساسش نکنی.
علاوه بر این تحقیقات مختلفی نشون میده که عدمقطعیت هم بهتنهایی میتونه توجه رو خراب کنه. توی پژوهشی که فایلش هم در ادامه قرار داده میشه، کسایی که بهشون گفته شده بود "شاید" بعد از این آزمایش مجبور بشن سخنرانی کنن، نسبت به کسایی که بهشون گفته شده بود "قطعا" باید سخنرانی کنن عملکرد ضعیفتری داشتن! یعنی بلاتکلیفی خودش یه بار شناختی اضافه ایجاد میکنه که توجه رو بیشتر از یک استرس واقعی تخلیه میکنه و میشه نتیجه گرفت که:
تحمل یک واقعیت تلخ یا سخت، برای مغز بسیار راحتتر از معلق ماندن در فضای مبهم شایدها و اگرها است!
بنابراین استرس اولین قاتل توجه توئه و باید بدونی بدن ما برای استرسهای مقطعی ساخته شده، برای* گذر* از استرس و نه موندن درون استرس!حتی اگر از اون آدمهایی هستیم که استرس برامون محرک و انگیزهبخشه از یه جایی به بعد از اون نقطهی بهینه رد میشیم و شیب سراشیبی شروع میشه. اینجاست که استرس دیگه کمککننده نیست، بلکه فرسایندهست؛ چراغقوهی توجهمون قفل میکنه روی افکار منفی، نورافکن حالت هشدار میگیره و همه چیز مثل یک تهدید جلوه میکنه و در نهایت شعبدهباز مغزمون توپها رو میندازه زمین!
در پستهای بعد توضیح میدیم که خلق و خوی منفی و احساس تهدید چطور باعث کم شدن توجه ما میشه. ممنون که همراهمون هستید
بخش پنجم: عوامل نابود کنندهی توجه (۱)#Peak_Mind#Amishi_Jha
@firstread_fa
جواب اینه که هر ابرقدرتی یک نقطه ضعف داره (یا به قول پروفسور جا کریپتونایت)، یه چیزی که سریع از پا درش میاره. کریپتونایتهای توجه ما سهتان: استرس، خلقوخوی منفی، و احساس تهدید. که هر سه معمولا دستبهدست هم میدن تا سیستم توجهمون رو از کار بندازن. اما چطوری؟
از استرس شروعی میکنیم.استرس مستقیما باعث تشدید سفر ذهنی ما در زمان میشه. یعنی ذهن یا توی گذشته گیر میکنه (*نشخوار فکری* دربارهی گذشتهی غیرقابل تغییر) یا پرتاب میشه به آینده (نگرانی درباره چیزایی که شاید هیچوقت اتفاق نیفتن). در هر صورت نتیجهش اینه که توجهمون از لحظهی حال کنده میشه و فشار روی ذهن زیاد میشه.
جالب اینجاست که استرس خودش رو همیشه به شکل استرس نشون نمیده! لازم نیست به شکل وحشت یا اضطراب آشکار باشه. هر چیزی که پسِ ذهنت باشه و باعث بشه فشارِ روی ذهنت از ظرفیتت بیشتر بشه، نوعی از استرسه، حتی اگه احساسش نکنی.
علاوه بر این تحقیقات مختلفی نشون میده که عدمقطعیت هم بهتنهایی میتونه توجه رو خراب کنه. توی پژوهشی که فایلش هم در ادامه قرار داده میشه، کسایی که بهشون گفته شده بود "شاید" بعد از این آزمایش مجبور بشن سخنرانی کنن، نسبت به کسایی که بهشون گفته شده بود "قطعا" باید سخنرانی کنن عملکرد ضعیفتری داشتن! یعنی بلاتکلیفی خودش یه بار شناختی اضافه ایجاد میکنه که توجه رو بیشتر از یک استرس واقعی تخلیه میکنه و میشه نتیجه گرفت که:
بنابراین استرس اولین قاتل توجه توئه و باید بدونی بدن ما برای استرسهای مقطعی ساخته شده، برای* گذر* از استرس و نه موندن درون استرس!حتی اگر از اون آدمهایی هستیم که استرس برامون محرک و انگیزهبخشه از یه جایی به بعد از اون نقطهی بهینه رد میشیم و شیب سراشیبی شروع میشه. اینجاست که استرس دیگه کمککننده نیست، بلکه فرسایندهست؛ چراغقوهی توجهمون قفل میکنه روی افکار منفی، نورافکن حالت هشدار میگیره و همه چیز مثل یک تهدید جلوه میکنه و در نهایت شعبدهباز مغزمون توپها رو میندازه زمین!
در پستهای بعد توضیح میدیم که خلق و خوی منفی و احساس تهدید چطور باعث کم شدن توجه ما میشه. ممنون که همراهمون هستید
بخش پنجم: عوامل نابود کنندهی توجه (۱)#Peak_Mind#Amishi_Jha
@firstread_fa
۶۹
۹:۰۱
Firstread| خلاصهی کتابهای ترجمه نشده
در پست قبل توضیح دادیم که توجه ابر قدرت مغز ماست اما سوال اینه که پس چرا انقدر حفظش برامون سخته؟ جواب اینه که هر ابرقدرتی یک نقطه ضعف داره (یا به قول پروفسور جا کریپتونایت)، یه چیزی که سریع از پا درش میاره. کریپتونایتهای توجه ما سهتان: استرس، خلقوخوی منفی، و احساس تهدید. که هر سه معمولا دستبهدست هم میدن تا سیستم توجهمون رو از کار بندازن. اما چطوری؟ از استرس شروعی میکنیم. استرس مستقیما باعث تشدید سفر ذهنی ما در زمان میشه. یعنی ذهن یا توی گذشته گیر میکنه (*نشخوار فکری* دربارهی گذشتهی غیرقابل تغییر) یا پرتاب میشه به آینده (نگرانی درباره چیزایی که شاید هیچوقت اتفاق نیفتن). در هر صورت نتیجهش اینه که توجهمون از لحظهی حال کنده میشه و فشار روی ذهن زیاد میشه. جالب اینجاست که استرس خودش رو همیشه به شکل استرس نشون نمیده! لازم نیست به شکل وحشت یا اضطراب آشکار باشه. هر چیزی که پسِ ذهنت باشه و باعث بشه فشارِ روی ذهنت از ظرفیتت بیشتر بشه، نوعی از استرسه، حتی اگه احساسش نکنی. علاوه بر این تحقیقات مختلفی نشون میده که عدمقطعیت هم بهتنهایی میتونه توجه رو خراب کنه. توی پژوهشی که فایلش هم در ادامه قرار داده میشه، کسایی که بهشون گفته شده بود "شاید" بعد از این آزمایش مجبور بشن سخنرانی کنن، نسبت به کسایی که بهشون گفته شده بود "قطعا" باید سخنرانی کنن عملکرد ضعیفتری داشتن! یعنی بلاتکلیفی خودش یه بار شناختی اضافه ایجاد میکنه که توجه رو بیشتر از یک استرس واقعی تخلیه میکنه و میشه نتیجه گرفت که:
تحمل یک واقعیت تلخ یا سخت، برای مغز بسیار راحتتر از معلق ماندن در فضای مبهم شایدها و اگرها است! بنابراین استرس اولین قاتل توجه توئه و باید بدونی بدن ما برای استرسهای مقطعی ساخته شده، برای* گذر* از استرس و نه موندن درون استرس! حتی اگر از اون آدمهایی هستیم که استرس برامون محرک و انگیزهبخشه از یه جایی به بعد از اون نقطهی بهینه رد میشیم و شیب سراشیبی شروع میشه. اینجاست که استرس دیگه کمککننده نیست، بلکه فرسایندهست؛ چراغقوهی توجهمون قفل میکنه روی افکار منفی، نورافکن حالت هشدار میگیره و همه چیز مثل یک تهدید جلوه میکنه و در نهایت شعبدهباز مغزمون توپها رو میندازه زمین! در پستهای بعد توضیح میدیم که خلق و خوی منفی و احساس تهدید چطور باعث کم شدن توجه ما میشه. ممنون که همراهمون هستید
بخش پنجم: عوامل نابود کنندهی توجه (۱) #Peak_Mind #Amishi_Jha @firstread_fa
What_You_Dont_Know_Can_Hurt_You_Uncertainty_Impai.pdf
۴۰۳.۳۴ کیلوبایت
فایل پژوهش مربوطه
۶۳
۹:۱۰
اپیزود صوتی این پست حداکثر تا فردا عصر آپلود خواهد شد.
۶۳
۹:۱۱
دکتر اوما نایدو (Uma Naidoo, MD) روانپزشک تغذیه، دانش آموخته و عضو هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد، سرآشپز حرفهای، زیستشناس تغذیه و نویسنده است. او همچنین به عنوان مدیر بیمارستان عمومی ماساچوست، اولین سرویس روانپزشکی تغذیهای، سبک زندگی و متابولیک بیمارستانی را در ایالات متحده پایهگذاری و مدیریت میکند.
کتاب او با عنوان "Calm your mind with food" که در اواخر سال ۲۰۲۳ منتشر شد، جدیدترین اثر اوست که تاکنون نیز، در ایران ترجمه نشدهاست.ما مفتخریم که برای اولین بار کل این کتاب را در قالب پستهای کوتاه فارسی، به هموطنان ارائه دهیم تا دسترسی زودهنگام و رایگان مخاطبین خود، به علم روز دنیا را فراهم کنیم.
کتاب "ذهن خود را با غذا آرام کنید" توضیح میدهد که چگونه غذاها با تأثیر بر روده و مغز، میزان اضطراب ما را تعیین میکنند. دکتر نایدو توضیح میدهد که غذاهای ناسالم باعث ایجاد التهاب در روده شده و سیگنالهای استرس را به مغز میفرستند. این کتاب میکوشد با معرفی ۶ اصل تغذیهای و غذاهای ضد التهاب، باکتریهای خوب روده را تقویت کند تا در نتیجهی ترشح بیشترهورمونهای آرامبخش اضطراب کاهش یابد.
@Firstread_fa
کتاب او با عنوان "Calm your mind with food" که در اواخر سال ۲۰۲۳ منتشر شد، جدیدترین اثر اوست که تاکنون نیز، در ایران ترجمه نشدهاست.ما مفتخریم که برای اولین بار کل این کتاب را در قالب پستهای کوتاه فارسی، به هموطنان ارائه دهیم تا دسترسی زودهنگام و رایگان مخاطبین خود، به علم روز دنیا را فراهم کنیم.
کتاب "ذهن خود را با غذا آرام کنید" توضیح میدهد که چگونه غذاها با تأثیر بر روده و مغز، میزان اضطراب ما را تعیین میکنند. دکتر نایدو توضیح میدهد که غذاهای ناسالم باعث ایجاد التهاب در روده شده و سیگنالهای استرس را به مغز میفرستند. این کتاب میکوشد با معرفی ۶ اصل تغذیهای و غذاهای ضد التهاب، باکتریهای خوب روده را تقویت کند تا در نتیجهی ترشح بیشترهورمونهای آرامبخش اضطراب کاهش یابد.
@Firstread_fa
۴۱
۱۶:۴۱
Firstread| خلاصهی کتابهای ترجمه نشده
دکتر اوما نایدو (Uma Naidoo, MD) روانپزشک تغذیه، دانش آموخته و عضو هیئت علمی دانشکده پزشکی دانشگاه هاروارد، سرآشپز حرفهای، زیستشناس تغذیه و نویسنده است. او همچنین به عنوان مدیر بیمارستان عمومی ماساچوست، اولین سرویس روانپزشکی تغذیهای، سبک زندگی و متابولیک بیمارستانی را در ایالات متحده پایهگذاری و مدیریت میکند. کتاب او با عنوان "Calm your mind with food" که در اواخر سال ۲۰۲۳ منتشر شد، جدیدترین اثر اوست که تاکنون نیز، در ایران ترجمه نشدهاست. ما مفتخریم که برای اولین بار کل این کتاب را در قالب پستهای کوتاه فارسی، به هموطنان ارائه دهیم تا دسترسی زودهنگام و رایگان مخاطبین خود، به علم روز دنیا را فراهم کنیم. کتاب "ذهن خود را با غذا آرام کنید" توضیح میدهد که چگونه غذاها با تأثیر بر روده و مغز، میزان اضطراب ما را تعیین میکنند. دکتر نایدو توضیح میدهد که غذاهای ناسالم باعث ایجاد التهاب در روده شده و سیگنالهای استرس را به مغز میفرستند. این کتاب میکوشد با معرفی ۶ اصل تغذیهای و غذاهای ضد التهاب، باکتریهای خوب روده را تقویت کند تا در نتیجهی ترشح بیشترهورمونهای آرامبخش اضطراب کاهش یابد. @Firstread_fa
درود.دوستان ما علاوه بر کتاب Peakmind ارائهی خلاصهی این کتاب را هم در کانال تلگرام شروع کردیم. تا زمان اتصال اینترنت بین الملل، فعالیت خود را در کانال بله متوقف میکنیم تا بتوانیم تمرکز بیشتری بر کانال تلگرام و به زودی پیج اینستاگرام Firstread داشته باشیم.
لینک تلگرام:https://t.me/Firstread_fa
لینک تلگرام:https://t.me/Firstread_fa
۴۱
۱۶:۴۶